Follow by Email

Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2009

ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΛΕΜΕ

Παρακολουθώντας τα πολιτικά δρώμενα και τα γεγονότα του Ιουλίου και Αυγούστου δεν μπορώ να αφήσω ασχολίαστα κάποια σημαντικά γεγονότα.

SIEMENS
Ο Χριστοφοράκος , είτε έχει , είτε όχι στοιχεία πέταξε το γάντι στην κυβέρνηση δηλώνοντας δια των συνηγόρων του , ότι είναι πρόθυμος να τα δώσει , αν του ζητηθούν.
Εκφράστηκε από την κυβέρνηση μια περίεργη λογική. Δεν συνομιλούμε λέει με υπόδικους!!! Ξεχάστηκε ότι ο νούμερο ένα υπόλογος και υπόδικος της υπόθεσης Siemens δεν είναι ο Χριστοφοράκος, αλλά το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του, αν αληθεύουν στο ελάχιστο, όσα ισχυρίζεται . Το ζητούμενο είναι τι είδους συνομιλίες είχε με το Χριστοφοράκο το πολιτικό μας προσωπικό πριν αυτός γίνει υπόδικος! Φυσικά τότε ήταν συνομιλητής τους και μάλιστα προνομιούχος! Ανάμεσα στην υπουργό εξωτερικών και τον πρωθυπουργό δεν κάθεται όποιος-όποιος! Αν υπάρχει ένοχος είναι πιο βαριά η ενοχή αυτού που τα παίρνει ξεπουλώντας την εμπιστοσύνη αυτών που τον όρισαν διαχειριστή του Δημόσιου χρήματος , παρά αυτού που επιλέχθηκε από κάποια εταιρία για να κάνει αυτή τη δουλειά. Να εξαγοράζει δηλαδή συνειδήσεις για να προωθεί τα οικονομικά της συμφέροντα. Ο Χριστοφοράκος λοιπόν δε μίλησε μόνο για το ΠΑΣΟΚ. Είπε και για τη Ν.Δ.
Ο Γ. Παπανδρέου φάνηκε συνεπής στη θέση που διατύπωσε εδώ και πολύ καιρό. Ζήτησε άμεσα τα στοιχεία που διαθέτει ο Χριστοφοράκος για το κόμμα του έχοντας δεσμευθεί ότι θα στείλει σπίτι του, όποιον αποδειχθεί ότι σχετίζεται με μίζες. Γιατί δεν έκανε το ίδιο και ο κ. Καραμανλής; Μήπως υποδεικνύει με τον τρόπο του και στους πολίτες να μη συνομιλούν με το υπόδικο πολιτικό σύστημα; Επομένως να μην εκπλήσσεται όταν ο ένας στους δύο πολίτες αποφεύγει να προσέλθει στις κάλπες και κάτι παραπάνω θα ξέρει , όταν υποστηρίζει πως στην πλειοψηφία τους αυτοί είναι εν δυνάμει ψηφοφόροι του.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ-ΣΥΝΤΑΓΜΑ
Δεν είμαι συνταγματολόγος και φυσικά δεν αμφισβητώ στο παραμικρό την εγκυρότητα της άποψης του κ. Δ. Τσάτσου, καθώς και άλλων συνταγματολόγων και τον τρόπο που συνέδεσαν την εκλογή του προέδρου με το σύνταγμα. Απλά έχω την αίσθηση ότι το ίδιο το σύνταγμα εξασφαλίζει στους πολιτικούς το δικαίωμα να το «περιγελούν» αναλαμβάνοντας το πολιτικό ρίσκο για τις συνέπειες της πράξης τους που τις μετρούν στην κάλπη. Αν γίνεται «περίγελως» προς όφελος της πλειοψηφίας των πολιτών η πράξη επιβραβεύεται στην κάλπη, αλλιώς γίνεται η καταστροφή για όποιον το περιγελά.
Γίνεται ή όχι το σύνταγμα «περίγελως», όταν κάθε τρείς και λίγο γίνεται επίκληση «υψίστης σημασίας» εθνικού θέματος για να στηθούν οι κάλπες που βολεύουν το κυβερνόν κόμμα; (Μέχρι και η σύνταξη προϋπολογισμού βαφτίστηκε «υψίστης σημασίας εθνικό θέμα» για να στηθούν οι κάλπες λες και το σύνταγμα επιτρέπει στην κυβέρνηση να συντάσσει τους προϋπολογισμούς μόνο των τριών πρώτων ετών της ζωής της!!!
Γίνεται ή δε γίνεται «περίγελως» ο θεσμός της Βουλής των Ελλήνων , όταν αποχωρεί απ΄ αυτήν η πλειοψηφούσα παράταξη μπροστά σε μια κρίσιμη γι΄αυτήν ψηφοφορία;
Γίνεται ή δε γίνεται «περίγελως» ο θεσμός της Βουλής των Ελλήνων, όταν αυτή κλείνει ξαφνικά και άγρια μεσάνυχτα χωρίς να ενημερωθούν οι θεσμικοί παράγοντες του κοινοβουλίου;
Γίνεται ή δε γίνεται «περίγελως» ο θεσμός του βουλευτή , όταν αποπέμπεται από τον εκάστοτε αρχηγό κόμματος γιατί τόλμησε να ψελλίσει αλήθειες , που ενοχλούν;
Γίνεται ή δε γίνεται «περίγελως» ο ίδιος ο ψηφοφόρος , όταν οι αποφάσεις και οι πολιτικές των κυβερνήσεων είναι διαμετρικά αντίθετες με τις προεκλογικές τους εξαγγελίες;
Απορώ λοιπόν, πώς τόσες και τόσες περιπτώσεις που το σύνταγμα και άλλοι πολιτικοί και πολιτειακοί θεσμοί έγιναν «περίγελως» πέρασαν απαρατήρητες από τους κέρβερους της συνταγματικής νομιμότητας και μου προξενεί ερωτηματικά η σκοπιμότητα της παρέμβασής τους τη δεδομένη χρονική στιγμή , που η Ν.Δ. προσπαθεί να «κτίσει» τα ερείσματα για μια ενδεχόμενη προσφυγή στις κάλπες το Φθινόπωρο.


ΦΩΤΙΕΣ
Ο δήμαρχος Πεντέλης θέλοντας προφανώς να ευχαριστήσει και να τονίσει στους συνδημότες του τη συμβολή του υπουργού εσωτερικών στη σωτηρία των περιουσιών τους δηλώνει υπόχρεος για το ενδιαφέρον του υπουργού να αποσταλούν στην περιοχή του 3 πυροσβεστικά αεροσκάφη . Έμεινα με την απορία: Όταν εξελίσσεται μια επιχείρηση κατάσβεσης φωτιάς ο οποιοσδήποτε υπουργός –ακόμα και ο καθ ΄ ύλην αρμόδιος- μπορεί να παρεμβαίνει στον τρόπο που θα επιχειρήσουν οι δυνάμεις πυρόσβεσης; Είχα τη γνώμη , ότι αυτό είναι δουλειά των επικεφαλής της πυροσβεστικής υπηρεσίας, που επιλέγονται με ευθύνη της πολιτικής ηγεσίας . Γιατί, αν με παρέμβαση του κάθε υπουργού πετάνε κάποια αεροπλάνα εκεί που τα ζήτησε ο κάθε «εξέχων» πολιτικός φίλος, τότε …όλα εξηγούνται! Φανταστείτε σε μια πολεμική επιχείρηση να στέλνονται αεροπλάνα , άρματα μάχης και στρατιώτες ανάλογα με τις ανάγκες που εκφράζει ο κάθε δήμαρχος , νομάρχης , βουλευτής , υπουργός κ.λ.π. επιδεικνύοντας ο καθένας το ενδιαφέρον του για την προστασία των ψηφοφόρων του και οι στρατηγοί να είναι απλοί διεκπεραιωτές των εντολών τους! Είναι δυνατόν να κερδηθεί ο πόλεμος;
Ο κ. Καραμανλής συγκεντρώνοντας τους πιλότους των αεροπλάνων πυρόσβεσης μεταξύ άλλων είπε: « Συνεχίστε, κλείνοντας τα αυτιά σας στους λίγους που, εκ του ασφαλούς και για τις δικές τους σκοπιμότητες, επιχειρούν να ισοπεδώσουν τα πάντα»
Πουθενά δε διάβασα , από κανέναν δεν άκουσα το παραμικρό , που να αμφισβητεί τον ηρωισμό αυτών των ανθρώπων!
Γιατί το είπε;
Προσπάθησε να συμψηφίσει τις ευθύνες της κυβέρνησής του στην ελλειμματική πρόληψη και στον συντονισμό των επιχειρήσεων και την αποτελεσματικότητά τους με τις ηρωικές προσπάθειες αυτών των ανθρώπων! Προσπάθησε να βγάλει μέσο όρο από την εκτίμηση και το θαυμασμό του κόσμου για την αυτοθυσία των πιλότων από τη μία και την κατακραυγή για την ανεπάρκεια της δικής του κυβέρνησης από την άλλη!

ΕΚΛΟΓΕΣ

Ο πρωθυπουργός βρίσκεται σε δεινή θέση. Έχει να επιλέξει μεταξύ δύο πιθανών σεναρίων και ενός θαύματος. Το ένα προβλέπει ηρωική έξοδο με εκλογές το φθινόπωρο με πρόφαση την αποφυγή μιας «μακράς προεκλογικής περιόδου , που θα είχε δυσμενείς επιπτώσεις στην οικονομία με ευθύνη της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ.λ.π.» Στην πραγματικότητα θα πρόκειται για επιχείρηση αποχώρησης με μια αξιοπρεπή και διαχειρίσιμη εκλογική ήττα και δυνατότητα γρήγορης επανόδου στη διεκδίκηση της εξουσίας. Το άλλο παραμονή , όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο στην εξουσία μέχρι το Μάρτη γνωρίζοντας ότι η φθορά θα είναι μεγάλη και τον κίνδυνο να μπει η συντηρητική παράταξη σε μακρά περίοδο εσωστρέφειας , που θα την αφήσει για πολλά χρόνια εκτός εξουσίας. Αυτή τη στιγμή έχω τη γνώμη ότι διεξάγεται ένας σκληρός και ανελέητος αγώνας μεταξύ των υποστηρικτών της πρώτης και δεύτερης εκδοχής. Όσοι θεωρούν ότι έχουν περιορισμένο πολιτικό βίο και μπορούν να παίξουν ρόλο σε ένα πολιτικό σκηνικό χωρίς αυτοδυναμία ΠΑΣΟΚ μέσα από σενάρια «συνεργασιών» και «συναινέσεων» υποστηρίζουν το πρώτο. Όσοι δε μπορούν να επενδύσουν σε τέτοια σενάρια και θεωρούνται ανερχόμενοι πολιτικοί αστέρες προτιμούν το δεύτερο, πιστεύοντας ότι η «σκληρή» στάση θα τους φέρει εκ των πραγμάτων σε προνομιακή θέση στις εσωτερικές «μάχες» που θ΄ ακολουθήσουν, ώστε με το πλήρωμα του χρόνου , όταν ξαναγυρίσει ο τροχός να αποτελούν τη φυσική ηγετική ομάδα με ότι αυτό συνεπάγεται. Ανάμεσά τους υπάρχουν και 60-70 βουλευτές , που ξέρουν ότι δε θα βρίσκονται στη βουλή μετά τις επόμενες εκλογές και εναγωνίως αποζητούν την παράταση της βουλευτικής τους ιδιότητας.
Υπάρχει και η ελπίδα στο θαύμα ή στο «θαύμα» για μια ανατροπή των δεδομένων με "άστοχες" κινήσεις στελεχών του ΠΑΣΟΚ, που θα δημιουργούσαν καινούργιες καταστάσεις και καινούργια σενάρια την κρίσιμη στιγμή. Αυτό είναι το εφιαλτικό σενάριο για το Γ. Παπανδρέου...

Δεν υπάρχουν σχόλια: