Follow by Email

Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017

Φ.Π.Δ. στα σκαριά!!!

Όπως πληροφορούμαι από αναξιόπιστες κυβερνητικές πηγές (άντε βρες αξιόπιστες) νέο φόρο έχει στα σκαριά η κυβέρνηση. Ειδικοί συμβουλοι, που έχουν μελετήσει σε βάθος την ψυχολογία του Έλληνα, κατέληξαν στη θέσπιση ειδικών φόρων, που θα εκμεταλλεύονται τα προτερήματα (κατά άλλους τη μαλακία), που χαρακτηρίζουν τη φυλή μας. Μια, συγγνώμη, ένα απ' αυτά είναι η συνήθειά μας να διαμαρτυρόμαστε από τη μια, ότι το κράτος μας έχει πάρει και τα σώβρακα και η επίδειξη αρχοντιάς και καλοζωίας απο την άλλη με παρουσία δια  φωτογραφιών  και βιντεο στο fb και τα άλλα μέσα κοινωνικης δικτυωσης   στα πιο in μαγαζιά διασκέδασης, στα πιο ακριβά θέρετρα, στις πιο εξωτικές παραλίες της Ελλάδας και άλλων παραδείσιων νήσων του κόσμου, δίπλα σε πισίνες εφτάστερων ξενοδοχείων με τη φραπεδιά και το ποτό μας στο χέρι κ.λ.π. Υπάρχει λοιπόν η σκέψη θεσμοθέτησης του Φ.Π.Δ. (φόρος πολυτελούς διαβίωσης) , ο οποίος θα τεκμαίρεται από τις φωτογραφίες που ανεβάζει ο καθένας στο fb και στα λοιπά μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ανέβασες, φιλαράκο, φωτογραφία λιάζοντας την κορμάρα σου στη Μύκονο και μας το παίζεις άνεργος; Κατευθείαν χρέωση 10 ευρώ σαν Φ.Π.Δ. στο λογαριασμό σου . Φωτογραφία με αστακομακαρονάδες, τσίπουρα, κοψίδια κι άλλα τέτοια καλούδια στο τραπέζι με παρέα; 20 ευρώ αυθωρεί και παραχρήμα στον καθένα! Βιντεάκι σε live μετάδοση στο μαγαζί που τραγουδάει ο Ρέμος πουλάκι μου; Και μου χρωστάς τέσσερα νοίκια γιατί τάχα μου δεν πληρώθηκες ακόμα από τη δουλειά σου; Φ.Π.Δ το 1/10 απ' αυτά που έδωσες για είσοδο! Να το ευχαριστιούνται και όλοι οι άλλοι οι ταλαίπωροι, που καθηλωμένοι στα σπίτια τους από την ανέχεια ,  βλέπουν την τάδε και τον τάδε να καλοπερνάνε εδώ και κει και να κλαίγονται, όποτε τους συναντούν,  ότι τάχα μου η κρίση τους έχει γονατίσει! Όλοι αυτοί μάλιστα θα αποτελούν και το Σ.ΤΕ.Π.Δ.Ε. (σώμα τεκμηρίωσης πολυτελούς διαβίωσης Ελλήνων), που θα συλλέγει και θα αποστέλλει στην εφορία τα τεκμήρια!

(Τα παραπάνω είναι μυθεύματα του γράφοντα, στην προσπάθεια του να κανει χιουμο

Τετάρτη, 9 Αυγούστου 2017

Περί αριστείας ο λόγος.

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία και έχει γίνει αντικείμενο έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης η έννοια  της αριστείας ως αξίας  και ο ρόλος των αρίστων ως προσώπων επί των τιμών από τη μια και ανάληψης ηγετικών  θέσεων από την άλλη στη κοινωνική μας ζωή. Είναι αυτονόητο ότι σε κάθε κοινωνία οι μπροσταρηδες σε οποιοδήποτε τομέα είχαν πάντοτε την εκτίμηση και το θαυμασμό των υπολοίπων ανθρώπων και αποκτούσαν αυτοδίκαια προνομιακή θέση στην κοινωνία που ζούσαν.  Όσο η αριστεία είχε πραγματικό περιεχόμενο και οι άριστοι δεν αμφισβητούνταν από κανέναν για τις ικανότητες τους στον τομέα τους, όλα καλά. Όταν όμως φτάσαμε στην εποχή των κατασκευασμένων η εξαγορασμενων "αριστειων" και "αρίστων", γιατί μ' αυτόν τον τρόπο κατόρθωναν οι έχοντες και κατέχοντες να διεισδύουν σε θέσεις εξουσίας και να αποκτουν κοινωνική υπόσταση, μετατρέποντας την αριστεία σε εργαλείο κοινωνικής και πολιτικής καταξίωσης, πλέον η αριστεία απέκτησε πολιτική  διάσταση. Οι υπέρμαχοι της αριστείας στηρίζουν την επιχειρηματολογία τους προβάλλοντας την ως διαχρονική αξία, ενώ οι επικριτές στη διαπίστωση, ότι αποτελεί πλέον εργαλείο της άρχουσας τάξης για να διαιωνίζει την παρουσία της στις θέσεις εξουσίας, καθώς μάλιστα έχει καταφέρει με τα δικά της μέτρα να ορίζει το περιεχόμενο της, καθώς  και τα κριτήρια ανάδειξης των "αρίστων" της.   Έχει δημιουργηθεί μια βιομηχανία παραγωγής "αρίστων" που ξεκινάει από την προσχολική ηλικία (το 90% των μαθητών δημοτικού  είναι άριστοι) και φτάνει μέχρι την ανώτατη εκπαίδευση (και η κουτση  Μαρια πλέον είναι κάτοχος διδακτορικού)  και αφορά όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας. Ο όρος "κρίση αξιών", που όλοι διαπιστώνουμε ότι συμβαίνει, αυτό το φαινόμενο περιγράφει.  Η αριστεία μεταφράζεται σαν το αποτέλεσμα ενός πετυχημένου   αγώνα συλλογής "τυπικών προσόντων" απ' αυτούς που έχουν την οικονομική άνεση  η τις κατάλληλες  συνθήκες να το κάνουν και χρησιμοποιούνται σαν εργαλεία διεκδίκησης μιας θέσης  στον  ήλιο της εργασίας  στα πλαίσια  μιας σημαδεμένης εξ αρχής "αξιοκρατίας", όπου η κοινωνική και οικονομική ελίτ παίζει με άνισους όρους στο δικό της γήπεδο. Παραδόξως όλες οι καλά αμοιβομενες  θέσεις σε οποιοδήποτε κράτος ή διεθνή οργανισμό καταλαμβάνονται από γόνους της πολιτικής και οικονομικής ελίτ με διαπιστευτήρια από τα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου, στα οποία βέβαια πρέπει να πληρώσει κανείς αδρά για να σπουδάσει. Οι πραγματικοί άριστοι που μπαίνουν εκεί με κάθε είδους υποτροφίες είναι συνήθως τα παιδιά της κατώτερης τάξης, που κάνουν εν τέλει τη σοβαρή δουλειά σαν "σύμβουλοι" με δυσανάλογες αμοιβές στο πλευρό των "αρίστων",  που δρέπουν τους παχυλούς μισθους, τις δάφνες και την καταξίωση στα μάτια των πολιτών. Το ίδιο συμβαίνει κατά κανόνα σε κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα, όπου το περιτιλυγμα σε κάθε προϊόν έχει συνήθως μεγαλύτερη σημασία από το περιεχόμενο του. Η συζήτηση  επομένως για την αριστεία δεν αφορά την αμφισβήτηση της ως αξίας, αλλά   στον τρόπο που αυτή ορίζεται και χρησιμοποιείται από την εκάστοτε πολιτική εξουσία για την εξυπηρέτηση της δικής της εκλογικής πελατείας. Το νερό είναι το απαραίτητο στοιχείο για τη ζωή και κανείς δεν το αμφισβητεί ως αξία, όταν κάνει κριτική σ ' εκείνους που το ιδιοποιούνται, επειδή έχουν τη δύναμη να το κάνουν, και αποφασίζουν ποιοι θα ζήσουν και ποιοι θα πεθάνουν ειτε από δίψα, είτε με πνιγμό.