Follow by Email

Τρίτη, 19 Ιουνίου 2012

Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΨΑΡΟΥ

  
    Λένε ότι τα χρυσόψαρα έχουν μνήμη μερικών δευτερολέπτων. Αξίζει να γίνει αντικείμενο μελέτης και η χρονική διάρκεια της μνήμης των Ελλήνων. Η πολιτική επικαιρότητα κατά έναν μαγικό τρόπο γίνεται αποδεκτή σαν να προέκυψε χωρίς κανένα προηγούμενο γεγονός.
  Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Πως φτάσαμε στην κρίση, που οδήγησε τη χώρα στο 1ο και 2ο μνημόνιο;
 Δεν θα αναφερθώ ποιοι είχαν τις μεγαλύτερες ή τις περισσότερες ευθύνες. Ας τις καταλογίσει ο καθένας όπου θέλει και σε όποιο βαθμό θέλει. Κανείς δεν θα αμφισβητήσει όμως  ότι το τεράστιο χρέος της Ελλάδας, καθώς και το μεγάλο πρωτογενές έλλειμμα , την έφερε σε αδυναμία  να ανταποκριθεί στις δανειακές της υποχρεώσεις, όταν πλέον δεν μπορούσε να προσφύγει στις αγορές για νέα δάνεια.
 Πως αντιμετωπίστηκε αυτή η ανάγκη από την τότε κυβέρνηση Παπανδρέου και ΠΑΣΟΚ;
Μπροστά στον κίνδυνο άμεσης και ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας, όπως υποστήριξαν οι ίδιοι, προτιμήθηκε η αναζήτηση εξωτερικής βοήθειας μέσω του μηχανισμού στήριξης της Ε.Ε. που δημιουργήθηκε από το μηδέν και του ΔΝΤ, καθώς και η πορεία μιας σταδιακής περικοπής μισθών, συντάξεων και δημοσίων δαπανών  κατ' απαίτηση αυτών που προσφέρθηκαν να βοηθήσουν.
 Ποια ήταν η στάση των άλλων πολιτικών δυνάμεων της χώρας;
Σύσσωμη η αντιπολίτευση, είτε για μικροκομματικούς υπολογισμούς, είτε περιγράφοντας την πραγματικότητα,  κατήγγειλε την τότε κυβέρνηση για πατριωτικό έλλειμμα, για περιορισμό της εθνικής ανεξαρτησίας, για διαπραγματευτική ανεπάρκεια, για ενδοτισμό έναντι των εταίρων και για άδικη και σκληρή αντιλαϊκή πολιτική. Βασική πολιτική τους επιλογή έγινε η καταγγελία των μνημονίων με μίνιμουμ στόχο την άμεση διαπραγμάτευση έως την καταγγελία του.
Ποιο ήταν το πολιτικό τοπίο που διαμορφώθηκε;
  Καθολική αντίδραση των πολιτών, γεμάτες πλατείες από αγανακτισμένους πολίτες, οικονομική ύφεση, που οδηγούσε καθημερινά σε υποχώρηση του βιοτικού επιπέδου όσων συνέχιζαν να έχουν δουλειά, σε όλο και περισσότερους άνεργους, στο κλείσιμο επιχειρήσεων, στην όλο και πιο δύσκολη είσοδο των νέων στην αγορά εργασίας. Η αντιπολίτευση στο σύνολό της απέδιδε την κατάσταση στην ανεπάρκεια της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ επενδύοντας στη δυσαρέσκεια του κόσμου, χωρίς να αναφέρεται στις αντικειμενικές δυσκολίες που αντιμετωπίζονταν σε ένα Ευρωπαϊκό περιβάλλον, που ελέγχονταν από συντηρητικές δυνάμεις της Ευρώπης και οδηγούσαν στην ίδια θέση με την Ελλάδα το ένα μετά το άλλο τα κράτη του Ευρωπαϊκού νότου. Οι πολίτες πείστηκαν ότι η απομάκρυνση από την εξουσία του ΠΑΣΟΚ και του Παπανδρέου θα έδινε λύση στα προβλήματα της Ελλάδας, καθώς είχαν υποβαθμιστεί και έντεχνα αποκρυβεί τα πραγματικά αίτια της κρίσης. Ήταν μάλιστα έτοιμος και ο αποδιοπομπαίος τράγος της κακοδαιμονίας μας, αν δεν φρόντιζε μόνος του να ξεμπροστιάσει τους υποψήφιους δημίους του με το θρυλικό δημοψήφισμα, όπου έγιναν πράγματα παρανοϊκά για οποιονδήποτε λογικό άνθρωπο και ανατράπηκαν πολλά σενάρια της διαπλοκής. Ξαφνικά πολέμιοι των μνημονίων έγιναν ένθερμοι οπαδοί του και από σύμβαση "δοσίλογων" και ενδοτικών σε "κατοχικές δυνάμεις" έγινε μονόδρομος που εξασφάλιζε την παραμονή της Ελλάδας στο Ευρώ και την Ε.Ε.
Τι μήνυμα έδωσαν οι εκλογές της 6ης Μαΐου;
Στις εκλογές της 6ης Μαΐου επικράτησαν οι "αντιμνημονιακές δυνάμεις" των δύο τελευταίων ετών και καταδικάστηκε έκδηλα η πολιτική και το ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Βέβαια παραμένει αναπάντητο το ερώτημα, αν αφορά την πολιτική του πριν τον Νοέμβρη του 2011 ή αυτήν της νέας ηγεσίας του από τον Νοέμβρη και μετά. Το ΠΑΣΟΚ πέρασε σε δεύτερο πλάνο καθώς ο λαός επέλεξε άλλες δυνάμεις να χειριστούν την κατάσταση αναμένοντας βελτίωση, αν όχι ακύρωση του μνημονίου απ' αυτούς που επί δυόμιση χρόνια επένδυσαν σ' αυτή την πολιτική. Και ερχόμαστε στις επαναληπτικές εκλογές της 17ης Ιουνίου.
Τι μήνυμα δόθηκε στις 17 Ιουνίου;
   Σαφέστατο. Οι λεονταρισμοί του κ.Σαμαρά είχαν ημερομηνία λήξης το Νοέμβρη του 2011. Του Αλέξη Τσίπρα την 14η Ιουνίου. Των "αγανακτισμένων πολιτών" στις 17 Ιουνίου. Η δεξιά συνομοσπονδία κατάφερε την τελευταία στιγμή να συσπειρωθεί μπροστά στον κίνδυνο να χάσει οριστικά τη νομή της εξουσίας και να βγουν φάτσα φόρα όλες οι αμαρτίες του πολιτικού κατεστημένου της μεταπολίτευσης  μέρος του οποίου είναι και οι ίδιοι. Με τη βοήθεια των "Ευρωπαίων εταίρων" μας τρομοκράτησαν τους πολίτες και πέτυχαν μια "Πύρρειο νίκη", που θα τους οδηγήσει σύντομα στην οριστική συντριβή μαζί με τους κυβερνητικούς της εταίρους.
Τι ρόλο πρέπει να παίξει το ΠΑΣΟΚ σ' αυτή τη συγκυρία; 
Κατά τη δική μου γνώμη δεν έχει καμία θέση στην κυβέρνηση της χώρας. Η εντολή του λαού ήταν σαφής: Αποκαθήλωση.   Το τοποθέτησε στη γωνία και ανέδειξε τις δυνάμεις που υποσχέθηκαν πολλά ή τον τρομοκράτησαν πολύ. Οφείλουν αυτές οι δυνάμεις να αναλάβουν πλέον τις ευθύνες τους. Ο πατριωτισμός των λόγων οφείλει να εναρμονιστεί με τον πατριωτισμό των έργων. Είτε θα συμφωνήσουν όλοι να αναλάβουν κυβερνητικές ευθύνες, αν είναι αλήθεια ότι βρισκόμαστε στη δύνη ενός σκληρού οικονομικού πολέμου , είτε , αν πρόκειται για διανομή υπουργικών θώκων, θα καθίσει εκεί που το έθεσε η λαϊκή ετυμηγορία, περιμένοντας τη δικαίωσή του, αν οι άλλοι αποτύχουν και αποδειχθεί  ότι εξαπάτησαν το λαό ή την εξαφάνισή του από τον εκλογικό χάρτη, αν η κατάντια της χώρας οφείλονταν στη δική του πολιτική ανεπάρκεια. Η αντίληψη ότι η ηγεσία του αποτελεί τους κατ' επάγγελμα "σωτήρες" της Ελλάδας μάλλον είναι πρόφαση για τη συμμετοχή τους στη νομή της εξουσίας. Υπάρχει και ένα 88% των πολιτικών δυνάμεων της χώρας που δεν υπολείπεται φαντάζομαι σε πατριωτισμό και διάθεση να "σώσει" την Ελλάδα, όταν μάλιστα σ' αυτούς ανέθεσε ο λαός τη σωτηρία του γιγαντώνοντας την εκλογική τους απήχηση. Άλλωστε πριν μερικούς μήνες είχαν κοινούς στόχους και σ' αυτή την πολιτική τους δράση οφείλεται το σημερινό αποτέλεσμα. Μπορούν κάλλιστα να συνεργαστούν, ώστε να ακυρώσουν ή στη χειρότερη περίπτωση να "επαναδιαπραγματευτούν" το μνημόνιο, να σώσουν τους μισθούς και τις συντάξεις μας, να επανακτήσουν την εθνική μας ανεξαρτησία, να προλάβουν το ξεπούλημα της χώρας, να δημιουργήσουν ανάπτυξη.
  Η μνήμη του χρυσόψαρου, όσο αυτό βρίσκεται στη γυάλα δεν του δημιουργεί και πολλά προβλήματα. Στα ποτάμια όμως, ίσως λόγω του περιορισμένου της μνήμης τους να μη τα συναντάει εύκολα κανείς...

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2012

ΑΓΓΕΛΟΣ ΕΞΑΓΓΕΛΟΣ


video


«Τα νέα που μας έφερε ήταν όλα μια ψευτιά μ' ακούγονταν ευχάριστα στ' αυτί μας γιατί έμοιαζε μ' αλήθεια η κάθε του ψευτιά κι ακούγοντάς τον ησύχαζε η ψυχή μας».

Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όσους χρειάζονται ησυχία ψυχής, έστω και μέχρι το βράδυ της Κυριακής. Μετά βλέπουμε...



 Και ένα ακόμα αφιέρωμα στον Αντώνη Σαμαρά και τη δεξιά συνομοσπονδία της Ν.Δ.

video

....και φυσικά στους συντρόφους μου του ΠΑΣΟΚ ...

video



Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2012

ΓΙΑΤΙ ΚΥΡΙΕ;...


 ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ  ΣΤΟ  ΣΠΟΤ ΤΗΣ Ν.Δ. ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΗΤΑΝ:

. . . γιατί παιδί μου , όταν το 2008 στην Ευρώπη και στον κόσμο όλο ξέσπασε μεγάλη οικονομική κρίση την Ελλάδα κυβερνούσαν ανάξιοι πολιτικοί άνδρες, που δεν κατάλαβαν έγκαιρα τι συμβαίνει γύρω τους. Σαν είδαν ότι η Ελλάδα πήγαινε για πτώχευση εγκατέλειψαν το τιμόνι της χώρας. Καθώς αυτό το ανέλαβαν άλλοι ο τότε αρχηγός της Αξιωματικής αντιπολίτευσης Αντώνης Σαμαράς, που ήταν ένας απο τους καπεταναίους του πληρώματος που εγκατέλειψε, στα μέσα του Οικονομικού πολέμου που είχε ξεσπάσει στην Ευρώπη, οδήγησε τη χώρα σε διαδοχικές εκλογές έχοντας αποκλειστικό στόχο να γίνει πρωθυπουργός. Η Ελλάδα παρέλυσε για πολλούς μήνες, επήλθε ακυβερνησία, οι Έλληνες ως συνήθως δεν κατάφεραν να συνεργαστούν, ώσπου ο κ. Σαμαράς κατάφερε να γίνει πρωθυπουργός. Εν τω μεταξύ η Ελλάδα πτώχευσε. Και φτάσαμε εδώ. . .

Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2012

ΣΤΟ ΚΑΤΩ-ΚΑΤΩ ΤΗΣ ΓΡΑΦΗΣ ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ

     Δεν θα ακολουθήσω όσους καλλιεργούν τον τρόμο για την επόμενη των εκλογών της 17ης Ιουνίου, ακόμη κι αν ο ΣΎΡΙΖΑ κέρδιζε αυτοδυναμία. Θα ανησυχούσα πολύ περισσότερο, αν η Ν.Δ. κέρδιζε τις εκλογές. Αν είχαμε ένα ακόμα πισωγύρισμα και μάλιστα με ένα πολιτικό προσωπικό, που εκφράζει αυθεντικά τη σαπίλα, που αγωνιζόμαστε να ξεφύγουμε. Μικρή σημασία έχει αν θα είμαστε στο ευρώ ή στη δραχμή, εντός ή εκτός Ε.Ε.
Ένας και μόνο λόγος δεν μ'  επιτρέπει να υιοθετήσω τις υστερικές κραυγές της καραδεξιάς συνομοσπονδίας .
 Γιατί θα είναι η προτίμηση της συντριπτικής πλειοψηφίας των νέων. Δεν έχει σημασία  αν θα είναι σωστή ή λαθεμένη επιλογή. Σημασία έχει ότι θα είναι η επιλογή των ανθρώπων που έχουν το μέλλον μπροστά τους. Εμείς βλέπουμε ότι η ζωή τους θα γίνει πιο δύσκολη. Ότι θα συναντήσουν μπροστά τους πιο άγρια και δύσβατα μονοπάτια. Γι' αυτούς όμως ίσως να φαίνεται η μεγάλη ευκαιρία για μια περιπέτεια που  δεν τους αφήσαμε να ζήσουν στην εφηβεία τους, καθώς ήμασταν πάντα οι υπερπροστατευτικοί πατερούληδες. Εμείς που φροντίζαμε να μη τους λείψει τίποτα. Που τους μάθαμε τρεις ξένες γλώσσες, τις μουσικές τους, τους χορούς τους και τους μπάζαμε στα Πανεπιστήμια πληρώνοντας τα μαλλιοκέφαλά μας στα φροντιστήρια, που τους σπρώξαμε να πάρουν μεταπτυχιακά, διδακτορικά, δεύτερα και τρίτα πτυχία, αλλά τους αφήνουμε άνεργους και παραλείψαμε κάτι σημαντικό: Δεν τους μάθαμε να ζουν. Τους κλέψαμε την παιδική τους ηλικία, τους φυλακίσαμε την εφηβεία, τους δέσαμε τα φτερά, τους εθίσαμε σε μια εικονική πραγματικότητα πλαστής και δανεικής ευδαιμονίας.
  Ο τρόμος μας είναι γιατί βλέπουμε να έρχεται η καταστροφή των "ασφαλών"  μονοπατιών που εμείς ετοιμάσαμε γι αυτούς. Επειδή ξεστρατίζουν στη ζούγκλα θέλοντας να ανοίξουν τους δικούς τους άγνωστους δρόμους. Φοβόμαστε τα θηρία που παραμονεύουν, μα αγνοούμε την ορμή και την απόφασή τους να παλέψουν μαζί τους. Ίσως να αποκτά περισσότερο νόημα γι αυτούς μια επικίνδυνη ζωή, από μια κατευθυνόμενη, προκαθορισμένη και ανιαρή καθημερινότητα προσαρμοσμένη ξανά στα θέλω των μεγάλων. Ίσως και το νόημα της ζωής να μην είναι το ίδιο μ' αυτό που οι δικοί μας αξιακοί κώδικες δημιούργησαν. Αν είναι μια συνειδητή επιλογή, τότε ναι υπάρχει ελπίδα. Αν πρόκειται για μια τυφλή διαμαρτυρία, τότε αλίμονο σε όλους μας, ανάλογα με τα χρόνια που έχει ο καθένας μπροστά του για να ζήσει.
  Σκέφτομαι ότι είναι προτιμότερο ίσως να αφήσουμε τους νέους οδηγούς  στους δικούς τους άγνωστους δρόμους, γιατί -το λιγότερο- θα δώσουν και την τελευταία ικμάδα των δυνάμεών τους για να δικαιώσουν τις επιλογές τους, παρά να τους σέρνουμε στις δικές μας λεωφόρους σαν νωθρούς και αδιάφορους επιβάτες.
video