Follow by Email

Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2011

Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΚΡΥΦΤΗΚΕ ΣΤΙΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΤΗΣ ΥΠΟΓΡΑΦΗΣ

Ο κ. Σαμαράς , σαν νέος πολυμήχανος Οδυσσέας , κατάφερε τελικά να κοροϊδέψει για ακόμα μια φορά τους κουτόφραγκους. Σε μια "αθώα" γραμμή της υπογραφής του κατάφερε , χρησιμοποιώντας ειδική πένα , να τοποθετήσει τη "Δούρεια λέξη", ώστε να μπορέσει, όταν γίνει πρωθυπουργός, να επαναδιαπραγματευτεί με τον δέοντα πατριωτισμό τη συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου. Μάλιστα υπάρχουν πληροφορίες, ότι το μελάνι είναι ειδικό , ώστε να γίνει λευκό σαν το χαρτί, μόλις πάρουμε το παραδάκι, οπότε θα μπορεί χωρίς κίνδυνο  να αλλάξει το μείγμα  της πολιτικής και να αποτινάξει το ζυγό από τον τράχηλο των Ελλήνων.
  Το Ελληνικό δαιμόνιο νίκησε ξανά!!!


Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2011

Η ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ 2ου ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ


    Η ιστοσελίδα του 2ου Γενικού Λυκείου Ορεστιάδας. είχε δημιουργηθεί εδώ και αρκετό καιρό, αλλά πλέον έχει εμπλουτιστεί με άφθονο υλικό, τόσο για τα προηγούμενα Σχολικά έτη  (από το 1996), όσο και για τις τρέχουσες δράσεις της Σχολικής οικογένειας, ώστε να είναι ένας χρήσιμος τόπος για τους τωρινούς μαθητές και τους γονείς τους, καθώς και όλους όσοι αποφοίτησαν απο το Σχολείο μας.
Θα βρει κανεις:
  • Όλα τα λευκώματα των τελειόφοιτων μαθητών από το 1999 ,
  • Υλικό για τα μαθήματα από τους καθηγητές του Σχολείου μας
  • Πληροφορίες για τις πολιτιστικές, αθλητικές, κοινωνικές, περιβαλλοντικές, καλλιτεχνικές κ.α. δράσεις της Σχολικής μας κοινότητας, με πλούσιο οπτικοακουστικό υλικό,
  •   Εγκυκλίους  και ανακοινώσεις του Σχολείου, που  αφορούν τους γονείς,
  •  Ανακοινώσεις, που  αφορούν τους μαθητές.
Το πιο σημαντικό όμως για μας είναι, ότι ανοίγουμε ένα διάλογο του Σχολείου με την κοινωνία της πόλης μας δίνοντας τη δυνατότητα σε όλους να επικοινωνήσουν με τη Σχολική μας οικογένεια, καθώς επίσης μας δίνεται η δυνατότητα να αναδείξουμε τις ιδιαίτερες ικανότητες των μαθητών μας σε όλους τους τομείς πέρα απο την επίδοσή τους στα μαθήματα. Μαζί με τους άριστους μαθητές υπάρχουν ανάμεσά τους καταπληκτικοί μουσικοί, ζωγράφοι, καλλιτέχνες, αθλητές, οργανωτικά μυαλά, επικοινωνιακοί τύποι, κ.α. που χρωματίζουν την κοινωνία μας και γίνονται επιτυχημένοι επαγγελματίες στον τομέα τους χωρίς ποτέ να περάσουν τις πόρτες των Πανεπιστημίων. 

 Η διεύθυνση της ιστοσελίδας είναι:
http://2lyk-orest.evr.sch.gr/

Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2011

ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΒΡΟ

 Ηλιοβασίλεμα στην Παταγή
 Στο δρόμο από Μεγ. Δέρειο για τρεις βρύσες περιοχής Δαδιάς
 Στο δρόμο Μεγ. Δέρειο- Δαδιάς
 Λίγο πιο ψηλά από τις τρεις βρύσες Δαδιάς
Λίγο πιο ψηλά από τις τρεις βρύσες Δαδιάς

Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2011

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΦΤΩΧΕΙΑ, ΟΤΑΝ ΓΙΝΕΤΑΙ... ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ

  Τα τελευταία πολιτικά γεγονότα, μετά την ανακοίνωση και της νέας κυβέρνησης μου φέρνουν στο μυαλό όλο και πιο έντονα την εικόνα της κακάσχημης γεροντοκόρης,  που καθώς  και η ίδια δεν αντέχει να βλέπει τα μούτρα της, φοράει το προσωπείο μιας καλλονής και στέκεται μπροστά στον καθρέφτη καμαρώνοντας την... ομορφιά της. Την εικόνα του καραφλού ασπρομάλλη, που με μπογιές και  περουκάκια προσπαθεί να γαντζωθεί στη φευγάτη του νιότη. Τους ξιπασμένους μικροαστούς, που πιστεύουν ότι ο "μεσσίας" με το πλούσιο βιογραφικό και το κύρος στους τραπεζικούς και πολιτικούς κύκλους θα τους γλυτώσει από τη φτώχεια, που βλέπουν να έρχεται απειλητική και αναπόφευκτη, καίγοντας στο θυσιαστήριο μαζί με τους "ανίκανους"  πολιτικούς της ηγέτες και αυτή την ίδια ανάπηρη Δημοκρατία.
    Ξεχάσαμε στην απελπισία μας, ότι η Δημοκρατία  είναι ο καθρέφτης, που  αντανακλά τον πολιτισμό, την παιδεία, την πολιτική ευφυΐα    και τις προσμονές της πλειοψηφίας των πολιτών. Οι πολιτικοί  είναι  κομμωτές μας, που φροντίζουν την αιθητική μας και τους επιλέγουμε για να παραλλάζουμε το είδωλο , όταν θέλουμε  να κρύβεται ό,τι δεν θέλουμε να βλέπουμε ή να συνεχίσουμε να βλέπουμε ό,τι έκρυψε οριστικά ο χρόνος.   Τρομάξαμε μ' αυτό που είδαμε μπροστά μας, όταν ξέμειναν από καλλυντικά , περούκες και μπογιές, τους απολύσαμε και σπάσαμε τον καθρέφτη.
 Ο καινούργιος κομμωτής, διατηρώντας το ίδιο προσωπικό, χωρίς "τα εργαλεία" του κι αυτός,  αναμένεται να μας πείσει, ότι το εν χρω κούρεμα, με επαναλαμβανόμενα ραπίσματα στα μάγουλα και τους σβέρκους, καθώς και η καθημερινή επάλειψη του γυμνού της κεφαλής με κοπριά θα είναι η μοντέρνα πρόταση για την αισθητική του μέλλοντος.  Με τη βοήθεια των ΜΜΕ και της διαφήμισης, όταν καθιερωθεί  αυτή η μόδα, θα πιστεύουμε ότι πάλι ωραίοι θάμαστε  έχοντας μάλιστα την πεποίθηση ότι δε χρειάζεται δα και κανένας καθρέφτης να μας το βεβαιώνει... Αλλάζουμε "λουκ",  υμνώντας τις ικανότητες του νέου καλλιτέχνη.
 Η φτώχεια θα εξαλειφθεί από τους πολλούς γιατί θα γίνει ...τρόπος ζωής. Οι λίγοι που θα συνεχίσουν να ζουν με τα εργαλεία των παλιών κομμωτών και τους καθρέφτες τους θα είναι η "Αριστοκρατία" της κοινωνίας μας.
Στην απελπισία μας αποδεχθήκαμε σιωπηρά τη διολίσθηση στην Αριστοκρατία με το ψευδώνυμο της "κυβέρνησης σωτηρίας".  Στην ευθεία, που οδηγεί εύκολα και σταθερά προς την Ολιγαρχία.

Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2011

Η ιστορία θα κρίνει αν η απόφαση για δημοψήφισμα ήταν σωστή



Πώς άλλαξε τη χώρα το δημοψήφισμα του Γιώργου Νικολόπουλου

"Για έξι ημέρες, όλα τα κόμματα ανεξαιρέτως, όλα τα κανάλια ανεξαιρέτως και σχεδόν όλοι οι Έλληνες αρθρογράφοι (με εξαίρεση Μίχα, Θεοδωράκη και Θεοδωρόπουλο), όλοι μα όλοι υποστήριξαν πως η ιδέα Παπανδρέου για δημοψήφισμα ήταν καταστροφική. Ε λοιπόν όχι. Δεν ήταν καταστροφική η ιδέα αυτή. Ήταν σοφή. Ιδιοφυής. «Με μία κίνηση ματ, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ άδειασε ολόκληρο το πολιτικό σύστημα της χώρας» έγραφα ξημερώματα Τρίτης. Προσθέτω σήμερα: δεν το άδειασε μόνο. Το ξεδόντιασε. Το ξεμπρόστιασε. Το ξεγύμνωσε. Το άλλαξε.

Ξεδόντιασε πρώτα ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ, την Άκρα Αριστερά που μιλούσε για Κατοχή και Χούντα. Θα είχαμε ακόμη «Χούντα» αν ψήφιζε ο λαός για τη νέα δανειακή σύμβαση; Μάλλον όχι. Και τότε γιατί ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ τάχθηκαν ενάντια στο δημοψήφισμα, χαρακτηρίζοντας το υφαρπαγή της λαϊκής ψήφου και εκβιαστικό τρικ; Είχαν την ευκαιρία να αποδείξουν πως όντως θέλουν να μιλήσει ο λαός κόντρα στα συμφέροντα και τον «ευρωμονόδρομο». Δεν την άρπαξαν. Και ξεφτιλίστηκαν.

Ξεμπρόστιασε μετά και τα μεγαλοστελέχη του ΠΑΣΟΚ. Παλαιό ΠΑΣΟΚ, διεφθαρμένο ΠΑΣΟΚ, επαρχιώτικο ΠΑΣΟΚ, δελφίνοι και «καλτσοδέτες» έψαχναν εδώ και καιρό αφορμή να ρίξουν τον πρωθυπουργό, άκοπα διαφωνώντας στα περισσότερα μέτρα. Η πρόταση για δημοψήφισμα έγινε σάλπισμα ανταρσίας. Ποιος λαός να μιλήσει; Μίλησε αντ’ αυτού ο Βενιζέλος ο Βρούτος. Ο « Brown του Βαρδάρη». Ο Βαγγέλης ο Βουλιμικός. Για την εξουσία, την προδοσία πολλοί αγάπησαν. Τον προδότη;

Το κυριότερο; Με την ιδέα για δημοψήφισμα ξεγυμνώθηκε ο Αντώνης Σαμαράς. Δύο χρόνια προσπαθούσε ο λαϊκιστής πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας να μείνει «εκτός κάδρου» των δυσάρεστων, αντιλαϊκών μέτρων. Όχι στο Μνημόνιο Ι, όχι στο Μνημόνιο ΙΙ, ανέξοδα όχι και φτηνά με το κιλό. Ήξεραν στη Συγγρού πως το «κορόιδο» ο Παπανδρέου πάντα θα ψήφιζε τα μέτρα και θα εισέπραττε μόνος τη λαϊκή οργή. Έλα όμως που το «κορόιδο» πρότεινε δημοψήφισμα. Με μία μόνο κίνηση, υποχρέωσε τον κύριο Σαμαρά να αλλάξει στάση. Αναγκάστηκε να δηλώσει για πρώτη φορά πως θα υπερψηφίσει τη Συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου. Με τη ψήφο της, η Νέα Δημοκρατία δεν αποδέχεται όμως μόνο το ευχάριστο «κούρεμα» του χρέους και τα ευχάριστα δάνεια. Αποδέχεται μονομιάς το να πουληθούν 65 δις δημόσιας περιουσίας (15 δις επιπλέον των αρχικών 50 αναφέρει ρητά το κείμενο). Αποδέχεται την καθημερινή και στενή εν Ελλάδι εποπτεία της Τρόικας. Επιτροπεία; Ναι, και πολλά άλλα, πολύ δυσάρεστα και πολύ συγκεκριμένα τα οποία αρνιόταν μέχρι τώρα. Γιατί είχαν πολιτικό κόστος. Αργά για δάκρυα τώρα. Είναι και ο κύριος Σαμαράς πια «συνένοχος».

Αυτά τα λίγα κατάφερε η ιδέα για δημοψήφισμα. Μπορεί να μη μίλησε ο λαός, που θα ήταν η πιο σωστή και έντιμη λύση. Αλλά λειτούργησε ως καταλύτης, ως επιταχυντής των εξελίξεων. Πήγε να αδειάσει το πολιτικό σύστημα. Κι έτσι, το ανάγκασε να σταματήσει να υποκρίνεται. Τραβώντας το από τα μαλλιά, να κλαίει και να κλωτσάει. Έστω κι έτσι, το έσυρε σε μία νέα πολιτική θέση. Με την απειλή του δημοψηφίσματος, δημιουργήθηκε επιτέλους αυτό που έπρεπε να έχει γίνει από την αρχή της κρίσης. Ένα ισχυρό αστικό μπλοκ. Ένα αστικό μπλοκ 250 βουλευτών ήταν απαραίτητο για να κοπούν μισθοί και συντάξεις χωρίς να παραλύσει τη χώρα η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ. Ένα αστικό μπλοκ 250 βουλευτών ήταν απαραίτητο για να απομονωθούν ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ και το αντισυστημικό τους αντάρτικο πόλης. Ένα συμπαγές αστικό μπλοκ, με ερείσματα στα ΜΜΕ, μπορεί πιο αποτελεσματικά να περάσει αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές που η κάθε συντεχνία μπλόκαρε εύκολα ως τώρα.

Στη θεωρία, αυτό μπορεί να κάνει ένα αστικό μπλοκ, να διαφυλάξει τη θέση της Ελλάδας στο ευρώ. Θα το κάνει; Κόντρα στην ευφορία της ημέρας, πολύ φοβάμαι πως είναι ήδη αργά…"


Βρήκα έτοιμο ένα κείμενο που σκόπευα να γράψω...
συμπληρώνοντας ότι δεν είναι απαραίτητα καλό να διασωθεί το πολιτικό σύστημα  της χώρας, που εκφράζεται από το αστικό της μπλοκ με μια επίπλαστη "συναίνεση" των δύο μεγάλων κομμάτων εξουσίας και τη δημιουργία  "κατάλληλου κλίματος"  από τα ΜΜΕ. Το καλό είναι ότι επιτέλους γίνεται κατανοητό από τους περισσότερους πλέον τι πραγματικά επεδίωκε ο καθένας εδώ και δύο χρόνια κρυπτόμενος και δημαγωγώντας πίσω από υποκριτικές κορώνες και φιλολαϊκά και πατριωτικά προσωπεία φορτώνοντας ανέξοδα τη μουτζούρα στον πρωθυπουργό και σε μία μόνο πολιτική παράταξη.Θα πρέπει επιτέλους, όσοι δηλώνουν κατά της Ευρωπαϊκής πορείας της Ελλάδας, να μας εξηγήσουν γιατί θα είναι καλύτερα για τους πολίτες έξω απ' αυτήν και όσοι είναι μαζί της να εξηγήσουν στους Έλληνες για την αναγκαιότητα των μέτρων που λαμβάνονται και με ποιο τρόπο θα γίνει καλύτερη η ζωή μας. Για οποιαδήποτε ολιγωρία στο κηνύγι της φοροδιαφυγής , στην απονομή της δικαιοσύνης, στον εκσυγχρονισμό της Δημόσιας διοίκησης, στην πάταξη της διαφθοράς, στον περιορισμό της σπατάλης  και στην δίκαια κατανομή των θυσιών που απαιτούνται θα μοιράζονται πλέον τις μούτζες, το γιαούρτωμα και την απαξίωση όλοι ανεξαίρετα οι δικαιούχοι.

Παρασκευή, 4 Νοεμβρίου 2011

ΧΤΥΠΑΕΙ ΚΟΚΚΙΝΟ Η ΠΑΡΑΝΟΙΑ


Παρακολουθώντας καθημερινά την πολιτική κατάσταση της χώρας, μου δημιουργείται η πεποίθηση ότι, είτε η τρέλα κυκλοφορεί πλέον αδέσποτη ανάμεσά μας και λειτουργεί παραλυτικά  για  ολόκληρη τη χώρα, είτε ωμά και απροκάλυπτα βιάζεται καθημερινά η λογική απ' αυτούς που διαμορφώνουν το πολιτικό κλίμα στη χώρα μας περιφρονώντας προκλητικά την κρίση των απλών Ελλήνων πολιτών. Επειδή είναι απίθανο τόσοι άνθρωποι να τρελάθηκαν ταυτόχρονα, καταλήγω στη δεύτερη εκδοχή.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Η κυβέρνηση,  στις 26 Οκτωβρίου με την απειλή της άμεσης χρεοκοπίας, αποδέχεται ένα σχέδιο διάσωσης των ηγετών της Ε.Ε. , “σωτήριο” , κατ'  αυτήν, “καταστροφικό” , που οδηγεί το λαό σε εξαθλίωση κατά την αντιπολίτευση . Σύσσωμη η αντιπολίτευση κάνει λόγο για εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων μας, για ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας για ενδοτισμό σε Γερμανούς και άλλους εταίρους και  ο Παπανδρέου χαρακτηρίζεται με ότι απαξιωτικό επίθετο μπορεί να σκεφτεί κανείς , αποδοκιμάζονται ακόμη και στην επέτειο της εθνικής μας γιορτής οι εκπρόσωποι της πολιτείας με κορυφαίο γεγονός την εξύβριση και αυτού ακόμα του κορυφαίου θεσμού της Δημοκρατίας μας, του προέδρου της. Οποιοσδήποτε λογικός άνθρωπος σκέπτεται ότι η δανειακή σύμβαση με τις υποχρεώσεις που δημιουργεί δεν μπορεί να υποστηριχθεί από οποιαδήποτε κυβέρνηση, χωρίς να εξασφαλίζεται η ανοχή τουλάχιστον από μεγάλη μερίδα του Ελληνικού λαού με δεδομένη την αντίθεση του συνόλου των πολιτικών δυνάμεων της χώρας, καθώς διαφαίνεται ότι ακόμα και ο πολιτικός χώρος της κυβερνώσας παράταξης δεν αποδέχεται τη συμφωνία.
Ο πρωθυπουργός  αποφασίζει να θέσει το θέμα σε Δημοψήφισμα , γνωρίζοντας φαντάζομαι (ως κύριος συνομιλητής με τους εταίρους μας) ότι η αθέτηση, έστω και μέρους των συμφωνηθέντων οδηγεί αυτόματα τη χώρα σε χρεοκοπία και πιθανότατα εκτός ευρώ. Κάνει την κίνηση με αποδέκτες πιστεύω τους ηγέτες της Ε.Ε. διερευνώντας τη δυνατότητα  που υπάρχει, και αποτελεί την βάση της αντιπολιτευτικής τακτικής της Ν.Δ. , για οποιαδήποτε αναδιαπραγμάτευση στο μέλλον χωρίς να θέσει θέμα παραμονής ή όχι στο ευρώ.
Η απάντηση Μέρκελ-Σαρκοζί , ΔΝΤ είναι ακαριαία. Διαμηνύουν ότι οποιαδήποτε απόρριψη της δανειακής σύμβασης που συμφωνήθηκε αποτελεί ουσιαστικά απόφαση αποχώρησης από το ευρώ. Το μήνυμα δεν αποστέλλεται μόνο στην κυβέρνηση αλλά προπάντων στη μείζονα αντιπολίτευση, που υπόσχεται επαναδιαπραγμάτευση των συμφωνηθέντων.  Ποια θα είναι η διατύπωση στο ερώτημα του δημοψηφίσματος, μας λένε, είναι υπόθεση των Ελλήνων. Η ουσία είναι ναι ή όχι στο ευρώ. Το μήνυμά τους αφήνει μετέωρη πρώτα και κύρια την πολιτική επένδυση της Ν.Δ. Και διαμηνύει σε όλους, ότι δεν αστειεύονται.
Αρχίζει ο παραλογισμός. Αρχίζουν οι κραυγές κατά Παπανδρέου, γιατί τάχα εκθέτει την Ελλάδα στον κίνδυνο αποχώρησης από το ευρώ! Πως θα συμβεί αυτό; Αν καταψηφιστεί η συμφωνία! Γιατί; Μα γιατί το λένε η Μέρκελ και ο Σαρκοζί!!! Μα αυτό δεν έλεγε τόσους μήνες και ο Παπανδρέου για το μνημόνιο, για τη συμφωνία της 21ης Ιουλίου, για τη συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου και όποτε αναγκάζονταν να πάρει σκληρά μέτρα; “Εκβιαστή του λαού” τον ανέβαζαν “εθνικό μειοδότη” τον κατέβαζαν εκ του ασφαλούς και μιλούσαν για ανάλγητη κυβέρνηση που εξυπηρετεί ξένους αφέντες.
     Θα περίμενε κανείς να πάρουν ανάποδες οι πατριώτες και να στείλουν αυστηρό μήνυμα σε Μέρκελ και Σαρκοζί, ότι γούστο μας και καπέλο μας είναι να προκηρύσσουμε όποτε θέλουμε και με όποιο θέμα δημοψηφίσματα . Αλίμονο, αν ρωτάμε τους Γερμανούς και τους Γάλλους, αν μας επιτρέπουν να ασκούμε τα δικαιώματά μας. Να διαμηνύσουν ότι δεν πωλούμε την ψυχή μας για κάποια δις, που πρόκειται να μας δανείσουν. Να προτιμήσουμε την εθνική υπερηφάνεια χωρίς ευρώ και με τίμημα την πτώχευση ακόμα , αν είναι επιλογή του Ελληνικού λαού, μπροστά στην ωμή προσβολή με την υπαγόρευση των ερωτημάτων του δημοψηφίσματος. Αντ' αυτού μόλις οι “Ελληναράδες” και οι “επαναστάτες” κατάλαβαν ότι οι Μέρκελ, Σαρκοζί και ΔΝΤ δεν αστειεύονται και υπάρχει κίνδυνος να χάσουμε το παραδάκι , γυάλισε το μάτι, τους έφυγε ξαφνικά η μαγκιά , ξέχασαν την εθνική υπερηφάνεια, κοκκίνισαν τάχα μου από ντροπή γιατί μας μάλωσαν και είπαν κακά λόγια για μας οι ξένοι, έκαναν την κωλοτούμπα στηρίζοντας τη δανειακή σύμβαση, γιατί τώρα έγινε ξαφνικά “αναγκαίο κακό” και την έπεσαν στον Παπανδρέου γιατί τάχα μου εξέθεσε τη χώρα στον κίνδυνο να φύγει από το ευρώ!!!
Ο παραλογισμός συνεχίζεται με την απαίτηση της άμεσης παραίτησης Παπανδρέου και τη διενέργεια εκλογών. Μα με τις πρόωρες εκλογές δεν υπάρχει κίνδυνος να φύγουμε από το ευρώ; Τι είναι το πιο πιθανό; Να μην υπάρξει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Να μην προκύψουν οι απαραίτητες συμμαχίες για συγκρότηση κυβέρνησης συνεργασίας  και να ξαναπάμε σε νέες εκλογές, Δεν κυρώνεται από τη βουλή η δανειακή σύμβαση, δεν εκταμιεύεται η δόση, οπότε; Και αν ακόμα προκύψει κυβέρνηση συνεργασίας ποιος βεβαιώνει ότι ο λαός δεν θα αναδείξει τις πολιτικές δυνάμεις που επιδιώκουν απόρριψη της δανειακής σύμβασης, οπότε πάπαλα το ευρώ, πάπαλα και η ιστορική επιλογή της χώρας για πορεία στην Ευρωζώνη; Τι εμποδίζει το λαό να πει ΟΧΙ στην Ευρωπαϊκή του πορεία μέσω των εθνικών εκλογών και όχι μέσω ενός δημοψηφίσματος; ποιος εγγυάται ότι δεν θα εμφανιστεί κάποια πολιτική δύναμη , που θα υποσχεθεί στο λαό μια πορεία έξω από το ευρώ, απαλλαγές από δάνεια και κάθε είδους εξαρτήσεις και θα κερδίσει την πλειοψηφία;
Η παράνοια χτυπά κόκκινο και μέσα στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Επιμένουν λέει καμιά δεκαριά βουλευτές να μη δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό, αν δεν ....παραιτηθεί από το αξίωμά του!!! Ποιος τους έδωσε το δικαίωμα να απαιτούν παραίτηση του εκλεγμένου πρωθυπουργού; Ή η τρέλα χτυπάει κόκκινο ή κάποιοι εκβιάζουν προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, που εξυπηρετεί άγνωστα(;) συμφέροντα. Τα ΜΜΕ έχουν λυσσάξει υποστηρίζοντας με πάθος αυτή την παράνοια χωρίς κανείς να ασχολείται, αν νομιμοποιούνται υπουργοί και βουλευτές να παραιτούν στο παρασκήνιο τον πρωθυπουργό της Ελλάδας και να προβάλλεται σαν “εκτροπή” το συνταγματικό του δικαίωμα και η ευθύνη να υπακούει στην εντολή που του έδωσε ο Ελληνικός λαός. Μόνο αυτός μπορεί να πάρει πίσω αυτή την εντολή και οι βουλευτές που θα άρουν την εμπιστοσύνη τους σηκώνοντας αντρίκεια το χέρι τους στην ψηφοφορία της βουλής και αναλαμβάνοντας την ευθύνη απέναντι στο λαό και την ιστορία. Κάποιοι προφανώς θέλουν να διαπραγματευθούν κατά το δοκούν τα ανοιχτά θέματα της δανειακής σύμβασης και θέλουν τα κατάλληλα πρόσωπα στις κατάλληλες θέσεις με τον Παπανδρέου εκτός παιγνίου.
Δεν ξέρω αν ο Παπανδρέου δεχτεί τελικά αυτή την απαίτηση ή θα τραβήξει τον αγώνα του μέχρι το τέλος πέφτοντας μαχόμενος και παραδίδοντάς τους στην κρίση της ιστορίας ή κερδίζοντας ψήφο εμπιστοσύνης και διατηρώντας ο ίδιος την πρωτοβουλία για τις επόμενες κινήσεις του.
Η κυβέρνηση “εθνικής ευθύνης” ήταν πράγματι έτοιμη από καιρό. Οι εργολάβοι έκαναν από νωρίς προσεκτικά τη δουλειά τους, αλλά να δούμε τι θα πει και ο...ξενοδόχος.


Πέμπτη, 3 Νοεμβρίου 2011

Η πολυτέλεια της αλήθειας


Δεν με ενδιαφέρει αν η Καϊλή είναι ωραία, η Μιλένα Αποστολάκη καπάτσα και η Βάσω Παπανδρέου πολιτικάντζα, αλλά το αν ως τώρα είχαν κάνει ό,τι μπορούσαν για να γίνει αντιληπτό πόσο σημαντικό είναι το μνημόνιο και η συμμόρφωση στις επιταγές του. Πού βρίσκονταν; Δεν άκουσα να τρέχουν σε ραδιόφωνα, τηλεοράσεις. Λαϊκές αγορές, σε σπίτια και πλατείες και να εξηγούν ότι αυτά που μας ζητά η τρόικα θα συνέφεραν εν τέλει τους μη προνομιούχους, θα υπερασπίζονταν την ισονομία, θα διέλυαν τις μαφίες των επαγγελμάτων. Δεν τις είδα να σκοτώνονται, ούτε και κανέναν άλλον, εκτός από κάτι δακτυλοδεικτούμενους δημοσιογράφους που τρώνε και αυγά αν περάσουν σε χώρους ασύλου και τους βρίζουν πουλημένους. Τώρα λοιπόν γιατί ακριβώς παραιτούνται, δεν κατάλαβα.

Αν ήταν δύσκολη η δουλειά, έπρεπε να την αρνηθούν εγκαίρως. Αν ήταν σκληρό να βγαίνουνε να λένε μη δημοφιλή πράγματα στο λαό, ας μην έπαιρναν το μισθό τους εδώ και δυο χρόνια. Άσε που από αυτό το μισθό έπρεπε να έχουν όλοι παραιτηθεί για να δείξουν ότι δεν ζητάνε μόνο από τους άλλους θυσίες. Άστο αυτό.

Τόσα χρόνια οι εκλεγμένοι και καλοπληρωμένοι εκπρόσωποι δεν εξηγούν, δεν αναλύουν, δεν τρέχουν παρά μόνο στην προεκλογική περίοδο. Τότε βάζουν τους φίλους τους να οργανώνουν πάρτυ και ξενυχτάνε να μοιράζουν φυλλάδια και σφίγγουν χέρια και γίνονται κοινωνικοί. Ας το έκαναν λοιπόν αυτό και τόσον καιρό που χρειάζονταν εξηγήσεις, που στα κανάλια γαύγιζαν οι καταστροφολόγοι. Πού ήταν όλους αυτούς τους μήνες; Έλεγαν ωραίες θεωρίες περί πτώσης του επιπέδου ζωής και δικαίων αιτημάτων. Αυτά τα ξέρουμε όλοι. Η δύσκολη δουλειά είναι να βραχνιάσεις να εξηγείς τι θα βγει από τις αδικίες και τις πιέσεις που όλοι υφιστάμεθα.

Υπάρχει μια παραχώρηση του δημόσιου λόγου στην ευκολία εδώ και χρόνια. Από την εποχή του Σημίτη, τότε που χρειαζόταν τόσο πολύ να εξηγηθούν κάποια πράγματα, οι πολιτικοί δεν καταδέχονταν. Δεν ρισκάριζαν να γίνουν δυσάρεστοι. Μια ετικέτα ευκολίας που δεν την ξεπερνούσε κανείς.

Από χτες βαρέθηκα να διαβάζω και να ακούω καταγγελίες εναντίον του Γιώργου Παπανδρέου. Μέχρι προχτές όλοι ήταν εναντίον του επειδή δεν ρωτούσε το λαό. Τώρα είναι εναντίον του επειδή τον ρωτάει. Κι όλοι τα στρίβουν, ναι μεν αλλά, δεν εννοούσαμε αυτό, κλπ. Όλοι τα αντίθετα από όσα έλεγαν την προηγούμενη μέρα.

Αν το δημοψήφισμα γίνει τελικά, είναι απλό, θα πρέπει να βγουν να εξηγήσουν κάποιοι άλλοι και κάποιες άλλες, αφού οι κυρίες που είπαμε παραιτήθηκαν, τι σημαίνει το ναι, τι σημαίνει το όχι. Όπως το ’74, κάποιοι άνθρωποι πρέπει να μείνουν ξύπνιοι για πολλές μέρες και να τρέχουν σαν τρελοί, ίσως να φάνε και πέτρες, όπως τότε. Τι να γίνει, πτωχεύσαμε, αλλά μας μένει μια τελευταία πολυτέλεια. Η πολυτέλεια της αλήθειας.

Die Zeit: Aυξάνονται σταθερά οι υποστηρικτές του δημοψηφίσματος


Η απόφαση του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου να προχωρήσει στη διενέργεια δημοψηφίσματος σχετικά με το ευρωπαϊκό σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας προκάλεσε αρχικά σοκ, όμως στο εξωτερικό αυξάνονται σταθερά οι υποστηρικτές της.
Αυτό αναφέρεται σε ανταπόκριση από την Αθήνα της γερμανικής εφημερίδας Die Zeit, στην οποία αρχικώς τίθεται το ερώτημα «αν τρελάθηκαν εντελώς οι Έλληνες, θέτοντας υπό αμφισβήτηση μία συμφωνία που επιτεύχθηκε μετά από τόσο κόπο, δηλητηριάζοντας εκ νέου το κλίμα στην Ε.Ε. και αναστατώνοντας τις διεθνείς αγορές».
Τις απαντήσεις στο συγκεκριμένο ερώτημα δίνει η ίδια το ρεπορτάζ της εφημερίδας, στο οποίο τονίζεται ότι η συμφωνία προκάλεσε μεν ανακούφιση στους Ευρωπαίους εταίρους της Ελλάδας, όμως για τους Έλληνες ξεκινά μια σκληρή περίοδος και είναι απολύτως δημοκρατικό να ερωτηθούν αν συμφωνούν και οι ίδιοι με αυτή την πολιτική. Αν δεν γίνει αυτό με τη μορφή ενός δημοψηφίσματος, τότε θα πραγματοποιηθεί με χαοτικό τρόπο, με παραιτήσεις υπουργών, με παράδοση στις απαιτήσεις των διαδηλωτών και με εκλογές.
Κανένας δεν γνωρίζει, προσθέτει η εφημερίδα, αν η αντίδραση των Ελλήνων οφείλεται στα ίδια τα μέτρα ή περισσότερο στο γεγονός ότι εκπορεύονται ως τιμωρία και βοήθεια από τις Βρυξέλλες. Με το δημοψήφισμα αναλαμβάνουν οι ίδιοι την ευθύνη, παίρνουν και πάλι τη μοίρα τους -πολιτικά και συμβολικά- στα χέρια τους και η Ελλάδα θα μπορούσε να κερδίσει και πάλι την τιμή της και την αυτοεκτίμησή της.
Βεβαίως οι πολίτες πρέπει να γνωρίζουν ξεκάθαρα τις εναλλακτικές λύσεις και τις επιπτώσεις μιας ενδεχόμενης άρνησης. Το δημοψήφισμα δεν μπορεί να περιοριστεί στο πακέτο των μέτρων, αλλά ουσιαστικά αποτελεί μία ψηφοφορία για την παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη ή όχι. Είναι βέβαιο, ότι οι Ευρωπαίοι δεν πρόκειται να μπουν σε διαδικασία επαναδιαπραγμάτευσης της συμφωνίας στην περίπτωση ενός όχι, οπότε η πτώχευση της Ελλάδας θα ήταν αναπότρεπτη και η χώρα θα έπρεπε να εγκαταλείψει τη νομισματική ένωση. Αν εννοεί πραγματικά ο Παπανδρέου το δημοψήφισμα και δεν πρόκειται για κάποιον ελιγμό ή ανατραπεί από τις εσωτερικές εξελίξεις, τότε θα πρέπει να απαντήσει στο ερώτημα για τη θέση και το ρόλο της Ελλάδας στην Ευρώπη.
Ο ίδιος ποντάρει στη σωφροσύνη και στην πολιτική ωριμότητα του έθνους του, ενάντια σε όσα προβλέπουν οι δημοσκοπήσεις, ίσως και ενάντια στις
πιθανότητες. Αν χάσει, τότε θα γνωρίζουμε όλοι, ότι αυτή η υπόθεση δεν θα μπορούσε να έχει έτσι και αλλιώς αίσιο τέλος. Αν νικήσει όμως ο Γιώργος Παπανδρέου, τότε θα είναι ένας μεγάλος Ευρωπαίος, το γόητρο της χώρας του θα αλλάξει μεμιάς και η ήπειρός μας θα έχει κάνει ένα τεράστιο βήμα προς τα εμπρός.

Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2011

ΣΑΧ!

«Η Ευρώπη σάστισε. Ο Έλληνας πρωθυπουργός θέλει ο λαός να αποφασίσει για τη σωτηρία της χώρας. Ο Παπανδρέου ποντάρει σε ένα και μοναδικό χαρτί. Η απόφασή του είναι σωστή» γράφει σε πρωτοσέλιδο άρθρο το Spiegel Online υπό τον τίτλο «Μπράβο κύριε Παπανδρέου!» και εξηγεί γιατί θεωρεί πως η απόφαση του πρωθυπουργού είναι ορθή.

«Ο κίνδυνος να πουν οι Έλληνες «όχι» στις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής υπάρχει. Παρόλα αυτά η απόφαση είναι ορθή για τρεις λόγους» αναφέρει το άρθρο στην ηλεκτρονική έκδοση του Spiegel και εξηγεί:

α) Ο πρωθυπουργός χρειάζεται νωπή λαϊκή εντολή. Εξελέγη πριν την κορύφωση της κρίσης. Η πολιτική που ακολουθεί απαιτεί δύσκολες αποφάσεις. Σε καμία αναπτυγμένη χώρα δεν έχουν επιβληθεί τόσο σκληρά μέτρα περικοπών και λιτότητας.

β) Η αντιπολίτευση κωλυσιεργεί. Μετά από ενάμιση χρόνo δεν έχει ακόμα συνειδητοποιήσει ότι η χώρα δεν έχει ανάγκη από μικροπολιτικά παιχνίδια. Μέσω του δημοψηφίσματος υπάρχει η ελπίδα ότι η αντιπολίτευση θα λάβει σαφώς θέση για το πως βλέπει το μέλλον της χώρας και...

γ) Η Ελλάδα βρίσκεται στη δίνη της κρίσης. Σχεδόν όλοι οι πολίτες είναι θύματα της οικονομικής πολιτικής, πολλοί δεν συνειδητοποιούν τι συμβαίνει γύρω τους και καταφεύγουν στην απεργία. Σε περίπτωση που η πλειοψηφία των πολιτών ταχθεί υπέρ του δρόμου που χαράσσει η κυβέρνηση ίσως η χώρα εξέλθει μια ώρα αρχύτερα από την κρίση. Ως συνέπεια οι απεργιακές κινητοποιήσεις θα έχαναν οποιαδήποτε νομιμοποίησή τους."


  Η κίνηση Παπανδρέου δεν αφορά μόνο  το πολιτικό παίγνιο εντός της Ελλάδας. Είναι κίνηση πάνω στη διεθνή πολιτική σκακιέρα, καθώς καλύτερα απ' όλους γνωρίζει, ότι ο "πόνος"  των Ευρωπαίων και των άλλων για τη "σωτηρία"  της Ελλάδας δεν είναι παρά μόνο μια αγωνιώδης προσπάθεια να φρενάρουν τις ραγδαίες εξελίξεις που προσλαμβάνει η κρίση χρέους στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης με επίκεντρο όχι πια αμελητέες ποσότητες, όπως η Ελλάδα. Είναι μια κίνηση με στόχο την αφύπνιση των ηγετών  της Ευρωζώνης, που σχεδιάζοντας την ελεγχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας με βίαιη προσαρμογή σε συνθήκες άγριας πολυετούς λιτότητας , θεωρούν ότι θα κερδίσουν τον απαραίτητο χρόνο για να προετοιμάσουν τη δική τους σωτηρία. Η πρόθεσή τους να μετατρέψουν την Ελλάδα σε σκιάχτρο των λαών της Ε.Ε. για να εξασφαλίσουν ρευστότητα οι τραπεζίτες- εντολείς τους στην πλάτη των Ευρωπαίων φορολογούμενων στο Ελληνικό Δημοψήφισμα συναντά μια τεράστια απειλή που θέτει σε κίνδυνο τους σχεδιασμούς τους. Τους αναγκάζει να συμπεριλάβουν εδώ και τώρα και την Ελλάδα στην κοινή τους μοίρα δίνοντας ριζικό τέλος στο πρόβλημά της,  αντιμετωπίζοντάς το σαν πρόβλημα συστημικό της Ευρωζώνης και όχι  μόνο της  Ελλάδας και των Ελλήνων, χωρίς αστερίσκους και όρους υποτέλειας. Χρησιμοποίησε το φόβο τους  κάνοντας τους αναγκαίους συμβιβασμούς  για να κρατήσει το κεφάλι της οικονομίας μας έξω από το νερό εδώ και δυο χρόνια, αλλά αντιλαμβάνεται ο καθένας ότι πλέον η Ε.Ε. θα αντιμετωπίσει σύντομα, αν δεν πάρει άμεσες ριζικές , διορθωτικές  και γενναίες αποφάσεις, τέτοια προβλήματα, που κανείς δεν θα έχει το χρόνο να ασχοληθεί με την Ελλάδα.
 Η εγχώριοι υπηρέτες των τραπεζιτών και των συνεταίρων τους αντελήφθησαν αμέσως τον κίνδυνο γιαυτό και η λυσσαλέα αντίδρασή τους στη διεξαγωγή του Δημοψηφίσματος. Θέλουν οι όποιες αποφάσεις  να παίρνονται από κλειστά κλαμπ "ειδικών"  ερήμην του Ελληνικού λαού θολώνοντας τα νερά με ελεγχόμενες επίπλαστες "πολιτικές συναινέσεις" . Αρκεί να δει κανείς ποιοι αντέδρασαν ακόμα και μέσα στους κόλπους του ΠΑΣΟΚ και θα καταλάβει αμέσως ποιους δε συμφέρει το Δημοψήφισμα, εκτός βέβαια των επαγγελματιών του λαϊκισμού, που μοναδικό τους στόχο έχουν την αύξηση των ποσοστών στις εκλογές σπεκουλάροντας σε οτιδήποτε προκαλεί τη λαϊκή δυσαρέσκεια, καθώς σ' αυτήν και μόνο οφείλουν την ύπαρξή τους.
  Βλέποντας κι αυτοί την καταιγίδα που έρχεται θα τους ήταν πολύ βολικό να φορτώσουν τις συμφορές  στον Παπανδρέου χωρίς ποτέ οι ίδιοι να λάβουν θέση για κανένα δύσκολο θέμα. Το δίλημμα τίθεται σκληρό και αμείλικτο μέσα και έξω απο τη χώρα:
 Ευρωπαίοι ηγέτες, αφήστε το κρυφτούλι , αναγνωρίστε ότι το πρόβλημα της Ελλάδας, της Πορτογαλίας, της Ιταλίας, της Ισπανίας και των λοιπών χωρών εντάσσεται στο εγγενές δομικό πρόβλημα της Ευρωζώνης και του πολιτικοοικονομικού  της κατεστημένου και πρέπει να το αντιμετωπίσουμε όλοι μας με τις απαιτούμενες πολιτικές αποφάσεις, χωρίς σκιάχτρα και υποτελείς, αλλιώς οι λαοί των χωρών μας θα μας προσπεράσουν και θα μας καταργήσουν πριν οδηγηθούμε νομοτελειακά στη διάλυση της Ε.Ε. και του ευρώ.
  Έλληνες δημαγωγοί, λαϊκιστές και πατριδοκάπηλοι, ξεχάστε τις τζάμπα μαγκιές και τις ανέξοδες κριτικές και πάρτε θέση εδώ και τώρα, αν είμαστε διατεθειμένοι να δεχτούμε στα σοβαρά να προχωρήσουμε στις αναγκαίες , ενίοτε δύσκολες μεταρρυθμίσεις και τους απαραίτητους συμβιβασμούς, ώστε να πετύχουμε την  προσαρμογή στην Ευρωπαϊκή πραγματικότητα ή αν προτιμούμε να προχωρήσουμε μόνοι μας με όλες τις συνέπειες της μοναχικής μας πορείας.
   Ο Γιώργος Παπανδρέου έκανε μια κίνηση, που χαρακτηρίζει μεγάλους παίκτες, με μεγάλο ρίσκο για τον εαυτό του και τη χώρα. Κερδίζει ή χάνει μια μεγάλη παρτίδα, που κατά τους επικριτές του, είναι χαμένη από καιρό.
   Απειλεί Σαχ! με τη Βασίλισσα μετά από αμυντικές κινήσεις δύο ετών και το μεγάλο παιχνίδι μόλις αρχίζει, οδεύοντας στο φινάλε!