Follow by Email

Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2012

ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ






Ο χειμώνας κοστίζει ακριβά (πετρέλαιο, ξύλα, κ.λ.π.) , αλλά  έχει και τη χάρη του.
 

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2012

ΤΟ ΑΒΥΘΙΣΤΟ ΚΑΡΑΒΙ



Το είδα στα ΝΕΑ  και μ'  άρεσε

Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2012

ΝΑΙ Η ΟΧΙ ΣΤΗ ΝΕΑ ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ;



Αναμφισβήτητα το πολιτικό μας σύστημα εισέρχεται σε μια φάση ιδιαίτερα κρίσιμη για το μέλλον του και θα οδηγηθεί σε σημαντικές αναταράξεις. Σ’ αυτές θα υποστεί σκληρές περιδινήσεις το πολιτικό του προσωπικό στην προσπάθειά του να μείνει ζωντανό για τις επερχόμενες εθνικές εκλογές.
Μπροστά στην επικύρωση ή απόρριψη της νέας δανειακής σύμβασης θα κληθούν όλοι να σηκώσουν το χέρι τους στο «ΝΑΙ» ή το «ΟΧΙ». Οι υποστηρικτές του «ΝΑΙ» επενδύουν στο φόβο της επόμενης μέρας, αν τελικά αφεθούμε από τους «εταίρους» σε μια άτακτη χρεοκοπία. Όσοι υποστηρίζουν ότι πρέπει να απορριφθεί η νέα δανειακή σύμβαση επενδύουν στα πατριωτικά αντανακλαστικά των Ελλήνων και την παράδοσή τους να λένε διαχρονικά όχι, όταν μπαίνουν εκβιαστικά διλήμματα απ’ οποιονδήποτε «ξένο» παράγοντα, ανεξάρτητα από λογικές, συμφέροντα και «εθνικές στρατηγικές».
Όλοι όμως θα πρέπει να γνωρίζουν ότι δεν υπάρχουν κρίσιμες αποφάσεις χωρίς κόστος. Ο λογαριασμός αργά ή γρήγορα πληρώνεται απ’ όλους, όταν έρχεται το πλήρωμα του χρόνου και γίνεται η πλήρης καταμέτρηση των κερδών και απωλειών, σαν αποτέλεσμα των αποφάσεων που πάρθηκαν. Όταν το θυμικό δώσει τη θέση του στη λογική και τα σενάρια στα γεγονότα, τότε οι «ηρωικές» πράξεις που ποδοπατούν τη λογική, καθώς και οι «λογικές» αποφάσεις που αγνοούν τον ηρωισμό μπαίνουν συνήθως στο ίδιο τσουβάλι και οι ευθύνες αποδίδονται με τον ίδιο τρόπο. Οι «ήρωες», όταν μάλιστα ο «ηρωισμός» τους δεν θίγει καθόλου τα δικά τους συμφέροντα και οδηγεί σε συμφορές τους άλλους, εύκολα εξοστρακίζονται και χαρακτηρίζονται ως εγκληματίες που έπαιξαν με ζωές άλλων, που «δεν γνώριζαν». Οι «λογικοί» λίγο απέχουν από την ανάδειξή τους σε «εθνικούς μειοδότες». Κανείς δεν θα τύχει της αποδοχής όλων.
Στις κρίσιμες περιόδους στερεύουν συνήθως και τα πολιτικά ρεύματα που ευθύνονταν για τη μέχρι τότε πορεία της πολιτικής ιστορίας. Ξεκινά μια καινούργια αφήγηση, που όμως έχει στα θεμέλιά της τον πολιτικό πολιτισμό και την παιδεία αυτής που γράφονται οι τίτλοι του τέλους της. Επομένως αυτό που πρέπει να βασανίσει πολύ τη σκέψη των βουλευτών μας δεν είναι απλά αν η δανειακή σύμβαση που προτείνεται είναι καλή ή κακή. Κανείς δεν αμφιβάλει ότι η σύμβαση είναι κακή, αποτέλεσμα εκβιασμών των δανειστών μας, των διεθνών κερδοσκόπων, των «εταίρων» μας και προπάντων της δικής μας πολιτικής από το 1821 μέχρι σήμερα. Το ερώτημα είναι τι γίνεται, αν δεν επικυρωθεί και αφεθούμε να λειτουργήσουμε ως ανεξάρτητη οικονομική οντότητα, όπως ονειρεύονται, όσοι σήκωσαν τα αντιμνημονιακά λάβαρα. Συμφωνώ ότι θα ήταν ό, τι καλύτερο θα μπορούσε να μας συμβεί, αν υπήρχαν στον τόπο μας πολιτικές δυνάμεις, που θα είχαν έτοιμη μια πολιτική πλατφόρμα για τη μελλοντική μας κοινωνία, ένα όραμα για τη διαχείριση μιας τέτοιας κατάστασης και μια διέξοδο , ακόμα κι αν απαιτούσε χρόνο και περνούσε αναγκαστικά από μια περίοδο φτώχειας και πόνου.
Όσοι πιστεύουν ότι υπάρχει τέτοια πολιτική δύναμη, υποχρεούνται να καταψηφίσουν τη νέα δανειακή σύμβαση και να ενταχθούν άμεσα στις τάξεις της συμβάλλοντας το γρηγορότερο, ώστε να κάνουν γνωστό το όραμα σε όσο το δυνατόν περισσότερους πολίτες εξασφαλίζοντας τη σταθερότητα του πολιτικού πολιτισμού, που απαιτείται. Το ίδιο υποχρεούνται να κάνουν και όσοι θεωρούν τις πιέσεις και τους εκβιασμούς που αναφέρονται , ως θεατρικές παραστάσεις των κυβερνώντων και μεγάλη μπλόφα της τρόϊκας και της Ε.Ε., ώστε να μας υποχρεώσουν σε μια οδυνηρή συμφωνία. Όσοι πιστεύουν ότι θα υποχρεωθούν έτσι κι αλλιώς να μας “σώσουν” από τη χρεοκοπία χωρίς να χρειαστεί να κάνουμε καμία απολύτως θυσία.
Να αναλάβουν όμως την ευθύνη για όσα καλά ή άσχημα μας συμβούν και την επομένη της απόφασής τους.
Αν δεν υπάρχει τέτοιο πολιτικό ρεύμα ή οι “εταίροι” μας δεν μπλοφάρουν, πολύ φοβάμαι ότι η επόμενη μέρα θα μας βρει σε έναν εμφύλιο πόλεμο παρόμοιο μ΄ αυτόν της μεταπολεμικής περιόδου. Τότε οι διαχωριστικές γραμμές ήταν δεξιοί-αριστεροί, μιάσματα-εθνικόφρονες. Τώρα θα είναι: υπεύθυνοι για τη φτώχεια μας (όσοι άσκησαν εξουσία)-φίλοι του λαού (όσοι ήταν συνεχώς απέναντι) , λαμόγια-έντιμοι. Θα εισέλθουμε σε μια περίοδο όπου οι μισοί θα προσπαθούν να αποδείξουν ότι υπεύθυνοι για την αθλιότητα είναι οι άλλοι μισοί, χωρίς κανείς να κάνει τίποτα για την έξοδο από τη φτώχεια και τη μιζέρια.
Οι πολιτικές δυνάμεις θα αναδιαταχθούν στη βάση αυτών των αξιωμάτων και ένα νέο πελατειακό κράτος θα γεννηθεί, όπου τα πιστοποιητικά «εθνικοφροσύνης» της μεταπολεμικής περιόδου θα δώσουν τη θέση τους στα πιστοποιητικά «φιλολαϊκισμού» και «εντιμότητας» της μεταδικτατορικής περιόδου. Αυτό θα ήταν ό, τι χειρότερο θα μπορούσε να μας συμβεί, γιατί θα μας οδηγούσε σε ένα δρόμο χωρίς επιστροφή για πολλές δεκαετίες. Το αντίδωρο της φτώχειας και εξαθλίωσης θα είναι η τιμωρία των «υπεύθυνων», που εύκολα θα ανασύρονται από το πλήθος όλων αυτών που υπηρέτησαν το ηττημένο πολιτικό σύστημα. Σ΄ αυτόν το καμβά πολύ φοβάμαι ότι θα εδραιωθούν οι επόμενοι πολιτικοί μας ηγέτες καλύπτοντας την αδυναμία της χώρας για έξοδο από την απομόνωση και τη φτώχεια.
Όσοι πιστεύουν ότι δεν υπάρχει ο απαιτούμενος πολιτικός πολιτισμός και η αναγκαία παιδεία του λαού μας για να αντέξει μια δύσκολη πορεία σε ένα όραμα που θα το πιστέψει , καθώς και οι πολιτικές δυνάμεις, που θα σχεδιάσουν με επιτυχία αυτή τη δύσκολη και μοναχική πορεία, οφείλουν να ψηφίσουν τη δανειακή σύμβαση για να παραμείνουμε πάση θυσία μέσα σε μια ευρύτερη οργανωμένη οντότητα (όσο αυτή υφίσταται) κάνοντας τις απαραίτητες προσθαφαιρέσεις στο πολιτικό μας προσωπικό στις εκλογές που θ΄ ακολουθήσουν. Άλλωστε η είσοδός μας στην Ε.Ε. έγινε εν γνώσει των συνεπειών της και μάλιστα ήταν στρατηγική επιλογή γι’ αυτούς που μέχρι πρότινος ήταν μπροστάρηδες στον αντιμνημονιακό αγώνα. Η συμμετοχή σε μια ευρύτερη οικογένεια εθνών δεν γίνεται ποτέ χωρίς παραχώρηση μέρους των κυριαρχικών σου δικαιωμάτων σε επίπεδο οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής τουλάχιστον. Δε μπορούμε στα δύσκολα να αναζητούμε την αρωγή των “εταίρων” μας χωρίς να αναγνωρίζουμε καμία υποχρέωση για τον εαυτό μας. Τα δεσμά που επιβάλλονται από τις κυρίαρχες πολιτικές και οικονομικές δυνάμεις της Ευρώπης και της υφηλίου γενικότερα αφορούν όλους τους Ευρωπαίους πολίτες και σ' αυτό το πεδίο πρέπει οργανωμένα να δράσουν οι αντικρουόμενες πολιτικές δυνάμεις. Όσο οι συντηρητικές δυνάμεις και οι πάτρονές τους ελέγχουν το πολιτικό διευθυντήριο της Ευρώπης είναι ουτοπία να πιστεύουμε ότι μέσα στην Ε.Ε. θα υπάρχουν οάσεις καλά αμειβομένων εργαζόμενων με ακέραιες τις διαχρονικές τους κατακτήσεις.
Επομένως: Είτε αποχωρούμε συνειδητά και συντεταγμένα απ' αυτή την Ε.Ε. και την Ευρωζώνη με συγκεκριμένο σχέδιο για τα μετά, χωρίς να ψάχνουμε εξιλαστήρια θύματα γιαυτή την εξέλιξη, είτε παραμένουμε πάση θυσία σ' αυτήν και στηρίζουμε τις πολιτικές δυνάμεις με πανευρωπαϊκή δικτύωση, που αντιμάχονται το σημερινό πολιτικό της διευθυντήριο μέχρι αυτό να αλλάξει και μαζί του η πολιτική, που οδηγεί στη φτώχεια και την εξαθλίωση ολοένα και μεγαλύτερο ποσοστό των Ευρωπαίων πολιτών. 
 Η γνώμη μου είναι ότι δεν υπάρχει σήμερα στη χώρα μας, ούτε η παιδεία, ούτε ο απαιτούμενος πολιτικός πολιτισμός, ούτε ο πολιτικός φορέας, που θα εξασφάλιζε την πρώτη εκδοχή. Πιθανόν οι ηγέτες των Ευρωπαϊκών χωρών να αναζητούν τα αναγκαία προσχήματα για να αποδεχθούν το οικονομικό κόστος της "διάσωσής" μας οι πολίτες που τους ψηφίζουν και ζητούν να δεσμευτούμε για πράγματα που εν γνώσει τους δεν πρόκειται να τηρήσουμε υπολογίζοντας ότι η πτώχευσή μας θα τους ζημίωνε περισσότερο από μια ακριβή γιαυτούς διάσωσή μας, πιθανόν να μπλοφάρουν και μια δική μας σθεναρή στάση να τους αναγκάσει να μας "σώσουν" πηγαίνοντας  "πάσο" στην κρίσιμη φάση του παιχνιδιού, βλέποντας ότι χάνουν πολλά περισσότερα απ' αυτά που θα κέρδιζαν, πιθανόν να έχουν ήδη ετοιμάσει το τοπίο για να ζήσουν χωρίς εμάς και έμμεσα μας δείχνουν την έξοδο ζητώντας μας τα αδύνατα. Πολλά σενάρια μπορεί κανείς να υιοθετήσει,  αλλά ο καθένας πρέπει να αναλάβει την ευθύνη  για το σενάριο που θα πιστέψει...
    Οι βουλευτές υποτίθεται ότι, όντας στο προσκήνιο της πολιτικής ζωής της χώρας, έχουν τα πολιτικά δεδομένα για να γνωρίζουν καλύτερα από μας πόσο αληθινό είναι το καθένα απ' αυτά. Εμείς έχουμε την ελευθερία και το προνόμιο να υιοθετούμε όποιο σενάριο θέλουμε, αλλά αποφασίζουμε αφού δούμε ολόκληρο το έργο. Αυτοί έχουν την ευθύνη να αποφασίζουν όταν το έργο παίζεται ακόμα... Για κάποιους απ' αυτούς το ΤΕΛΟΣ τους έργου θα ταυτιστεί σίγουρα και με το δικό τους πολιτικό ΤΕΛΟΣ. Για άλλους θα προστεθούν μερικά ακόμα πολιτικά παράσημα, που θα βοηθήσουν  στην πολιτική τους μακροζωία.

Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2012

ΑΣ ΓΕΛΑΣΟΥΜΕ ΛΙΓΟ...ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ!


Φοβερές ατάκες που έχουν ειπωθεί σε δικαστήρια
(Μου τα έστειλε ο καλός μου φίλος Βασίλης Μ.)
Τα ακόλουθα είναι από το βιβλίο 'Disorder in the American Courts',
και έχουν ειπωθεί από ανθρώπους σε δικαστήρια- έχουν καταγραφεί κατά λέξη από δικαστικούς ρεπόρτερ στην Αμερική, οι οποίοι μετά βίας παρέμεναν σοβαροί την ώρα που γίνονταν οι ερωταποκρίσεις.

ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που σας είπε ο άντρας σας εκείνο το πρωί;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ. Είπε "Πού βρίσκομαι, Κάθριν;"
ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Και γιατί σας αναστάτωσε τόσο;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Το όνομά μου είναι Σούζαν!
____________________________________________
ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Είστε σεξουαλικά ενεργή;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ¨ 'Οχι, απλώς μένω ξαπλωμένη.
_________________________________________
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Ο μικρότερος γιος, ο εικοσάχρονος, τι ηλικίας είναι;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Είναι 20, όσο περίπου και το IQ σας.
__________________________________________
ΔΙΚ: Ήσουν παρών όταν πάρθηκε η φωτογραφία σου;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Τώρα με δουλεύετε;
_________________________________________
ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Ώστε η ημερομηνία της σύλληψης του παιδιού ήταν η 8η Αυγούστου;ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ναι.ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Και τι κάνατε εκείνο τον καιρό;ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Έκανα σεξ.

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Και είχε τρία παιδιά, έτσι δεν είναι;ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ναι.ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Πόσα ήταν αγόρια;ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Κανένα.ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Υπήρχε κανένα κορίτσι;ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Κύριε Δικαστά, νομίζω χρειάζομαι άλλον δικηγόρο. Μπορώ να πάρω άλλον;
___________________


ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Πώς τερματίστηκε ο πρώτος σας γάμος;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Λόγω θανάτου.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Και με τίνος τον θάνατο τερματίστηκε;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Για μαντέψτε;

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Μπορείτε να περιγράψετε το άτομο;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ήταν μεσαίου αναστήματος και είχε γένεια.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ. Ήταν άντρας ή γυναίκα;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Αν δεν είχε έρθει κανα τσίρκο στην πόλη, μάλλον άντρας θα έλεγα.
_____________________________________
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Γιατρέ, πόσες από τις νεκροψίες σας τις έχετε διενεργήσει
σε νεκρούς ανθρώπους;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ : Όλες. Οι ζωντανοί, ξέρετε, αντιστέκονται πάρα πολύ.
___________________________
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Θυμάστε την ώρα που εξετάσατε το σώμα;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Η αυτοψία άρχισε γύρω στις 8:30 πμ.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Και ο κύριος Νέντον ήταν νεκρός εκείνη την ώρα;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Αν όχι, σίγουρα ήταν μέχρι να τελειώσω.
__________________________________
Και τελος:
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Γιατρέ, πριν διενεργήσετε τη νεκροψία, ελέγξατε αν υπήρχε σφυγμός;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Όχι
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Ελέγξατε την πίεση του αίματος;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: 'Οχι.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Ελέγξατε την αναπνοή;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Όχι..
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Ώστε λοιπόν, είναι πιθανόν ο ασθενής να ήταν ζωντανός όταν αρχίσατε την νεκροψία;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: 'Οχι.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Πώς μπορείτε να είστε σίγουρος, γιατρέ;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Γιατί ο εγκέφαλός του βρισκόταν πάνω στο γραφείο μου σε μια γυάλα.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ¨ Α, μάλιστα. Όμως θα μπορούσε ο ασθενής, παρ' όλα αυτά, να είναι ακόμα ζωντανός;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ναι, είναι πιθανόν- θα μπορούσε να είναι ζωντανός και να ασκεί τη δικηγορία.

Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2012

ΙΔΟΥ Η ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ


 Του Δημήτρη Σκαρμούτσου

Η σκέψη μας εδώ στο protagon είναι πολύ απλή. Αν κάθε Έλληνας καταφέρει μέσα στο 2012 να αγοράσει ελληνικά προϊόντα αξίας 1.000 ευρώ στη θέση ξένων προϊόντων που αγόρασε πέρυσι, τότε θα προστεθεί στην προβληματική ελληνική οικονομία το αστρονομικό ποσό των 12 δισεκατομμυρίων ευρώ. Ολόκληρο το περιβόητο ΕΣΠΑ που υποτίθεται ότι θα αναζωογονούσε τη χώρα, είναι 18 δισεκατομμύρια για τέσσερα χρόνια. Αντιλαμβανόμαστε τι σημαίνει η είσοδος 12 δις ευρώ τον χρόνο στην κατάσταση που βρισκόμαστε σήμερα; Τι σημαίνει σε επενδύσεις, σε νέες θέσεις εργασίας; Σε πολύπλοκα προβλήματα λοιπόν, χρειάζονται απλές λύσεις.

Στροφή στο ελληνικό τρόφιμο, στο ελληνικό ποτό, στροφή στον Έλληνα παραγωγό. Και σιγά-σιγά, στροφή στο ελληνικό ρούχο και το ελληνικό παπούτσι. Μην ψαρώνετε από τα πολυδιαφημισμένα ξένα προϊόντα, μη θεωρείτε μόδα την κατανάλωση τους. Οι πολυεθνικές του τροφίμου, του ποτού, του ρούχου, της συσκευής, μας έκαναν να τρώμε πλαστικά σαν Αμερικάνοι, να ντυνόμαστε σαν Βρεττανοί ή Ιταλοί, να πίνουμε σαν Γάλλοι, να γίνουμε γκατζετάκηδες σαν Γιαπωνέζοι. Η ματιά μας πρέπει να είναι ανοικτή στον κόσμο, αλλά όχι ως το σημείο να περιφρονήσουμε τους εαυτούς μας και να υιοθετήσουμε συμπεριφορές συλλογικής καταστροφής μας. Ως εδώ. Αξίζουμε πολύ περισσότερα και ως παραγωγοί και ως καταναλωτές και ως αυτεξούσιοι πολίτες.
(Εισαγωγή από το Δημήτρη Καμπουράκη)



Ρεπορτάζ: Δημήτρης Μπούτος

"Den exoume prosciutto Parmas... έχουμε προσούτο Δράμας!"
δηλώνουν ο Θωμάς και ο Γιώργος Δούζης αναβιώνοντας το παλιό μπακάλικο με τη σειρά ελληνικών παραδοσιακών προϊόντων ΈΡΓΟΝ. Με σύμμαχο την οικογενειακή παράδοση τριών γενεών στο χώρο των τροφίμων και την αγάπη για το αντικείμενο κατάφεραν να διαψεύσουν όσους πιστεύαμε πως “η χώρα δεν παράγει τίποτε”.
Τη στιγμή που από το 2008 η Ελλάδα φαινόταν να βρίσκεται σε όλο και βαθύτερη οικονομική ύφεση τα δύο αδέρφια απέδειξαν πως πάντα υπάρχει χώρος για σωστούς επαγγελματίες και καινοτόμες πρωτοβουλίες.

Με ολοκληρωμένες σπουδές στα Μαθηματικά και την Εφαρμοσμένη Πληροφορική αντίστοιχα, σε ηλικία μόλις 28 και 25 ετών αποφάσισαν ν' ασχοληθούν με αυτό που πραγματικά αγαπούν και να υλοποιήσουν την εξής ιδέα: προώθηση μικρών παραγωγών και τοπικών προϊόντων, που οι ίδιοι εντόπιζαν, μένοντας παράλληλα πιστοί στην προσωπική τους, σύγχρονη αισθητική. Επιλέγοντας αυστηρά και έναν προς έναν τους προμηθευτές τους έδωσαν στην επιχείρηση σταθερό ρυθμό ανάπτυξης βασιζόμενοι στην ποιότητα των εμπορευμάτων.
Ξεκινώντας σταδιακά το 2007 με το μέλι “Μέλισσας Έργον” έφτασαν σήμερα να διαθέτουν τα προϊόντα τους σε τριακόσια (300) σημεία πώλησης στην Ελλάδα ενώ έχουν ισχυρή παρουσία σε οκτώ ευρωπαϊκές χώρες (Γαλλία, Αγγλία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Γερμανία, Κύπρος, Σερβία, Πολωνία).
Από το Φεβρουάριο του 2011 λειτουργεί στη Θεσσαλονίκη το ομώνυμο παντοπωλείο προσφέροντας περίπου τριακόσια (300) ξεχωριστά ελληνικά προϊόντα.
Μεταξύ αυτών βρίσκει κανείς νησιώτικα αλείμματα, παρθένα ελαιόλαδα, βιολογικά ζυμαρικά, χαρμάνια μελιών ανώτερης ποιότητας, προερχόμενα όλα από μικρούς συνεταιρισμούς και "ρομαντικούς" παραγωγούς που επιμένουν ελληνικά, όπως υποστηρίζουν οι αδερφοί Δούζη.

Για να ενταχθεί ένα προϊόν στη σειρά ΈΡΓΟΝ πρέπει να πληροί συγκεκριμένες προϋποθέσεις, ν' αποτελεί παρασκεύασμα της μεσογειακής δίαιτας και ταυτόχρονα μία νέα γαστρονομική πρόταση.

Το ιδιαίτερο κατόρθωμα του παντοπωλείου ΈΡΓΟΝ είναι ο συνδυασμός της ποιότητα από τα παλιά με την αισθητική και τη χρηστικότητα του σήμερα.
Μέσα στο παλιό γυάλινο βαζάκι ή την χαρτοσακούλα του παραδοσιακού μπακάλικου μπορούμε να βρούμε φίνα μουστάρδα Θεσσαλονίκης και φασόλια γίγαντες ελέφαντες Πρεσπών. Αυτή η μοντέρνα προσέγγιση στην ελληνική παράδοση και γαστρονομία εξασφάλισε “διεθνή καριέρα” για το φιλέτο τόνου από την Αλόνησο και άλλους παρόμοιους μεζέδες.

Πέρα από τα εκλεκτά παραδοσιακά σκευάσματα, ο ίδιος ο χώρος του παντοπωλείου ξεχειλίζει εικόνες και μυρωδιές της ελληνικής φύσης, στοιχείο που λείπει από αντίστοιχες σύγχρονες επιχειρήσεις .

Ωστόσο το μυστικό της επιτυχίας βρίσκεται και στην οργανική συμμετοχή των επιχειρηματιών όπου τα προϊόντα τους κυκλοφορούν. Είτε με ιδιόκτητα καταστήματα είτε με τη μορφή franchise και store in a store διάθεσης, τα δύο αδέρφια σκοπεύουν να κάνουν τους χώρους τους σημεία αναφοράς της ελληνικής γαστρονομίας, σε όποια χώρα κι αν αυτά βρίσκονται.

Επόμενος στόχος τους, η επέκταση σε γαλακτοκομικά και αλλαντικά είδη καθώς και σε άλλα προϊόντα ψυγείου. Η πορεία της επιχείρησης για το 2012 προοιωνίζεται άκρως ανοδική, αφού οι αδερφοί Δούζη επεξεργάζονται προτάσεις για το πρώτο κατάστημα με μορφή franchise στο Λονδίνο. Επίσης σχεδιάζουν τις κατάλληλες συσκευασίες και κωδικούς, ώστε οι ελληνικές γεύσεις να φτάσουν σε μέχρι σήμερα δυσπρόσιτες αγορές, όπως αυτή της Ασίας. Φαίνεται πως τα επτά βραβεία, το ενθουσιώδες αφιέρωμα στον “Guardian” και η εγχώρια αναγνώριση είναι μόνο η αρχή.



“Μπακάλικο ΈΡΓΟΝ”
διεύθυνση: Τσιμισκή και Γρηγορίου Παλαμά 5,
τηλέφωνα επικοινωνίας: +30 2310 223550, +30 2310 284224
ιστότοπος: http://www.ergonproducts.gr