Follow by Email

Τρίτη, 30 Ιουνίου 2009

Η ΝΕΑ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΠΑΓΚΑΛΟΥ


"Πάγκαλος συνεντευξιαζόμενος:
"Και εγώ έχω μεταφέρει χρήματα από φίλους μου επιχειρηματίες στα ταμεία του κόμματος. Δεν είναι τίποτα παράνομο......."

Σχόλιο:
Εμ... βέβαια... Παράνομο ΔΕΝ είναι, αφού όλα γίνονται νόμιμα!!!

Ηθικό είναι;

Γιατί οι επιχειρηματίες Πάγκαλε ΔΕΝ σου καταθέτουν χρήματα να ανάβεις κεριά στα εξωκλήσια της περιφέρειά σου...για άλλο σκοπό προφανώς στα δίνουν.

Επιτέλους πάψε να εκστομίζεις βλακείες... υπάρχουν και συνειδητοποιημένοι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ, που κάτι τέτοια ακούν και πάνε για μπάνια στις εκλογές.

ΣΣ: Ας θυμηθούμε τον Θείο Αριστοτέλη που είπε ότι: "πολίτης είναι αυτός που είναι ικανός να κυβερνήσει και να κυβερνηθεί."
τα περί αχρείων τα είπε, αλλά είχε την εικόνα κάποιων ομοίων σου της εποχής του.
Άλλο είναι να λες αχρείο κάποιον που ενώ θα έπρεπε να μετέχει άμεσα σε μια δημοκρατία του δήμου και άλλο να έχει τους σημερινούς του αντιπροσώπους που δήθεν τον εκπροσωπούν... Κατάλαβες λοιπόν που πάει το αχρείος;

Μπορεί για σένα το ΠΑΣΟΚ να είναι "μαγαζάκι σου" και τρόπος βιοπορισμού σου, αλλά για όλους εμάς είναι η πολιτική παράταξη που έχουμε καταθέσει, τις ελπίδες μας, με αγώνες και πόνο ψυχής, για ένα καλύτερο αύριο για εμάς και τα παιδιά μας.

Πάψε λοιπό να ασχημονείς με προκλητική έπαρση και αλαζονεία ξερόλα και να υποτιμάς τον κάθε Έλληνα Ψηφοφόρο με συμψηφισμούς και φαιδρότητες.

Η ιστορία σου, του "96", είναι παγκοίνως γνωστή και καταδικαστέα.

Αυτά προς το παρόν, σεβόμενος τη προσπάθεια που καταβάλλει ο ΓΑΠ, με πολλά γνωστά "βαρίδια" ... εκεί στη Ιπποκράτους.

Το έχω ξαναγράψει, και το επισημαίνω ξανά:

ΜΗΝ μας θεωρείτε δεδομένους...

Νάσος.

ΠΗΓΗ: ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ανέφικτη στην Ελλάδα η δημοκρατία (;)


Tου Χρηστου Γιανναρα

Aν, νηφάλια και απροκατάληπτα, βάλουμε στην άκρη τις ρητορικές «ομολογίες πίστεως» στη δημοκρατία όλων των πολιτικών μας κομμάτων, με ποια κριτήρια θα ξεχωρίζαμε ποια εμπράκτως πιστεύουν στη δημοκρατία και ποια όχι;

Η εξαγγελία και μόνο μιας τέτοιας διαστολής προκαλεί την οργισμένη αντίδραση των κομματανθρώπων: «Ποιος αυτόκλητος κήνσορας έχει το θράσος να κρίνει τη δημοκρατική μας συνέπεια και ευαισθησία;». Δεν διανοούνται ότι αυτό ακριβώς είναι το «κράτος» του «δήμου», ο ρόλος και το χρέος των πολιτών: να κρίνουν την πιστότητα των θεσμών της δημοκρατίας στις αρχές και στους στόχους της δημοκρατίας.

Σήμερα τα κόμματα έχουν και το μαχαίρι και το πεπόνι, όχι ο «δήμος». Τα κόμματα θεσμοποιούν έμπρακτα το πολίτευμα, μπορούν να ονομάζουν «δημοκρατία» την κατάφωρη άρνηση της δημοκρατίας, να φιμώνουν ή να αγνοούν προκλητικά τους πολίτες που απαιτούν συνέπεια στις αρχές της δημοκρατίας.

Τουλάχιστον να διασώσουμε τα κριτήρια. Η ελληνική πρώτη στοχοθεσία και διαχρονική παράδοση της δημοκρατίας είναι μια υπόθεση χαμένη και στην πράξη και στην παιδεία μας. Η αναφορά στον αρχαίο «δήμο» στρεβλωμένο ιδεολόγημα και η αυτοδιαχειριζόμενη «κοινότητα», στην ελληνορωμαϊκή και οθωμανική αυτοκρατορία (με τις συνελεύσεις των πολιτών και τον μεταφυσικό άξονα κοινωνικής συνοχής) αντικείμενο σκόπιμης χλεύης. Να διασώσουμε τουλάχιστον τα κριτήρια έστω της μεταπρατικής μας επιλογής: του νεωτερικού υποκατάστατου της δημοκρατίας, του «αντιπροσωπευτικού» ή «κοινοβουλευτικού» πολιτεύματος.

Ακόμη και το δάνειο υποκατάστατο το έχουμε αλλοτριώσει εξωφρενικά: Τιτλοφορούμε «κοινοβουλευτική δημοκρατία» την Απόλυτη Πρωθυπουργική Μοναρχία, που είναι, εν πολλοίς και Κληρονομική Ηγεμονία. Δηλαδή όχι πολίτευμα, αλλά καθεστώς φεουδαλικής απολυταρχίας. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διορισμένος από τον πρωθυπουργό ή προϊόν των πρωθυπουργικών συναλλαγών, οι υπουργοί αυθαίρετα ευνοημένοι πρωθυπουργικοί κομπάρσοι, οι βουλευτές άβουλα πιόνια στη σκακιέρα του πρωθυπουργού που μόνο εκτάκτως, σπανιότατα και με ειδική άδεια, ψηφίζουν «κατά συνείδησιν».

«Νέα Δημοκρατία» και «Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα» είναι κόμματα αρχηγικά, απολυταρχικά, δίχως την παραμικρή σχέση με δημοκρατικό ήθος, δημοκρατικές διαδικασίες. Η τυπική μορφολογία της οργάνωσης και λειτουργίας τους είναι προσχηματικά δημοκρατική –τα κομματικά όργανα (συνέδριο, κεντρική επιτροπή, πολιτικό γραφείο κ.τ.ό) έχουν δημοκρατικές προδιαγραφές– αλλά τα πάντα ελέγχονται απολύτως από την εσωκομματική φατρία την εκάστοτε επιδεξιότερη στην υφαρπαγή της εξουσίας. Λείπουν εκείνες οι θεσμικές πρόνοιες που θα απέκλειαν τη χειραγώγηση των κομματικών οργάνων από φατρίες ή «οικογένειες», την αλλοτρίωση της δημοκρατίας σε αντιμαχία ομαδοποιημένων συμφερόντων.

Ο κομματικός αρχηγός είναι απόλυτος μονάρχης, αλλά μοναρχεί ελέω φατρίας (όπως συνέβαινε πολύ συχνά και στη βασιλική μοναρχία). Εξαρτάται από την πυγμή και το σθένος του πόσο υποταγμένος είναι στη φατρία που τον ανέδειξε. Οφείλει παραχωρήσεις, μεράδια εξουσίας και στις υπόλοιπες εσωκομματικές φατρίες για εξισορρόπηση φιλοδοξιών και διεκδικήσεων. Τελικά, η φαινόμενη στο κράτος και στα κόμματα Απόλυτη Μοναρχία είναι σιωπηρά συνομολογημένη Ολιγαρχία απεριόριστης αυθαιρεσίας. Η Ελλάδα σήμερα δεν κυβερνάται από αυτούς που φαίνονται ότι την κυβερνούν. Τουλάχιστον τη στελέχωση του κράτους, τους διαχειριστές του κοινωνικού πλούτου και της αξιοπρέπειας των Ελλήνων στον διεθνή στίβο τους καθορίζουν εσωκομματική μάγειροι και εξισορροπιστές συμφερόντων, με εξουσίες ανεξέλεγκτες.

Στις ανεξέλεγκτες από τον «δήμο» εξουσίες πρέπει να προστεθούν και οι ιδιώτες που χρηματοδοτούν τα «κόμματα εξουσίας», φυσικά για να υπαγορεύσουν τα θελήματά τους και την εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους. Είναι το διαβόητο φαινόμενο της «διαπλοκής», που ακυρώνει, χωρίς να καταργεί, θεσμικά τις δημοκρατικές λειτουργίες ελέγχου της εξουσίας.

Αν αυτά είναι τα γράδα δημοκρατικότητας των δύο μεγάλων κομμάτων, τι γίνεται με τα λεγόμενα κόμματα μειοψηφίας;

Εδώ τα δεδομένα είναι πιο γυμνά και τετραχηλισμένα, όμως όχι περισσότερο ειλικρινή. Αν οι στοιχειώδεις αρχές και προϋποθέσεις λειτουργίας της δημοκρατίας είναι ο πολυκομματισμός, ο σεβασμός της πλειοψηφίας, η συμμόρφωση με τους νόμους, η ελευθερία φρονημάτων και έκφρασης, ο σεβασμός του φυσικού δικαστή και της έννομης τάξης, αποδέχονται τα κόμματα μειοψηφίας του ελληνικού κοινοβουλίου αυτές τις αρχές;

Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας σαφέστατα όχι. Το πολίτευμα στο οποίο πιστεύει και για το οποίο εργάζεται είναι (διακηρυγμένα) η δικτατορία του προλεταριάτου. Χρησιμοποιούν τις δημοκρατικές ελευθερίες του κοινοβουλευτισμού για να προετοιμάζουν τον δικό τους στόχο. Χρηματοδοτούνται ως κόμμα και μισθοδοτούνται οι βουλευτές τους από το πολιτικό σύστημα που θέλουν να καταλύσουν. Εχουν όλες τις προνομίες που παρέχει η δημοκρατία (μερίδιο προβολής των ιδεών τους από την τηλεόραση, αξιοποίηση της κομματικής περιουσίας τους με τους όρους της ελεύθερης αγοράς), αλλά δηλώνουν απερίφραστα ότι τους νόμους που ψηφίζει η Βουλή τους ακυρώνουν οι οπαδοί τους εκβιαστικά στους δρόμους. Στην προσχηματική δημοκρατία της αλογίας και των αντιφάσεων που συντηρούν τα «κόμματα εξουσίας», το ΚΚΕ λογαριάζεται ακίνδυνο: μια γραφικότητα στενοκέφαλου παλαιοημερολογιτισμού, χρήσιμη σαν επίφαση «πλουραλισμού». Θα έπαυαν να το ανέχονται, αν ήταν κόμμα αριστερό, στρατευμένο σε ζωτικές κοινωνιοκεντρικές προτεραιότητες.

Σέβεται ο «Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς» και υπερασπίζει τους όρους της δημοκρατίας; Και βέβαια όχι, αφού δεν είναι παρά μια «λάιτ» εκδοχή των κουκουεδικών κουτοπόνηρων αντιφάσεων: Δεν παραιτούνται από τις αρχές του Μαρξισμού - Λενινισμού, αλλά τις μεταφράζουν σε απαιτήσεις χλιδάτης καταναλωτικής ευχέρειας – είναι κομμουνιστές με όρους ελεύθερης αγοράς και Πνύκα τους το Κολωνάκι. Φυσικά και ασκούν «δημοκρατικότατη» ιδεολογική τρομοκρατία και απροσχημάτιστο καριερισμό στα πανεπιστήμια, στα μέσα δημοσιότητας, στους χώρους της εκπαίδευσης και της Τέχνης.

Ο «Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός» σμικρογραφία τυπικά αρχηγικού κόμματος. Τόσο προσωποπαγούς, που δεν επιτρέπει να υποθέσουμε πολλήν εσωκομματική δημοκρατία. Εχει βέβαια τη «δημοκρατική» παρρησία να δηλώνει στον τίτλο του την καπηλεία που επιχειρεί: Ιδιοποιείται τη μεταφυσική παράδοση του λαού σαν ιδεολογικό πρόσημο, προκειμένου να προσεταιριστεί ψηφοθηρικά τη θρησκοληψία. Αλλά δεν είναι σεβασμός της δημοκρατίας η συναισθηματική εξαπάτηση των αφελών.

Δεδομένα απελπιστικής κοινωνικής παρακμής, εδραιωμένης ανικανότητας να λειτουργήσει δημοκρατία. Με ορθολογικά κριτήρια, οι προοπτικές είναι άκρως οδυνηρές. Με ανορθόλογη ελπίδα, μένει πάντοτε ενδεχόμενη η κοινωνική αφύπνιση.

ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2009

ΜΕΤΑΓΡΑΦΙΚΕΣ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ

ΔΕΙΤΕ ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΙ ΠΑΙΧΤΑΡΑΔΕΣ ΠΑΙΡΝΕΙ Η ΟΜΑΔΑ ΜΟΥ!!!

Η ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΠΕΡΑΣΕ ΣΥΡΙΖΑ

ΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ ΦΙΛΟΛΑΪΚΑ ΜΕΤΡΑ;

Στα πλαίσια της φιλολαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης μετά τα σκληρά μέτρα που ανακοινώθηκαν για τα μεγάλα εισοδήματα (σκάφη, αυτοκίνητα μεγάλου κυβισμού, καύσιμα, καρτοκινητά, ημιυπαίθριοι χώροι, ΕΤΑΚ , τσιγάρα, κ.λ.π.) ενδέχεται το Υπουργείο Οικονομικών να προχωρήσει ακόμη στα παρακάτω:
Για τα μεγάλα εισοδήματα το πιο πιθανό είναι τα πράγματα να μείνουν όπως έχουν με την υπάρχουσα σκληρότητα, αλλά για τους μισθωτούς και συνταξιούχους δεν αποκλείεται να εφαρμοστεί η παρακάτω διαδικασία:

1 Ιουλίου καταβάλλουν 1/10 του λεπτού (0,1 cents)
2 Ιουλίου καταβάλλουν 2/10 του λεπτού (0,2 cents)
3 Ιουλίου καταβάλλουν 4/10 του λεπτού (0,4 cents)
4 Ιουλίου καταβάλλουν 8/10 του λεπτού (0,8 cents)
5 Ιουλίου καταβάλλουν 1,6 λεπτά (1,6 cents)
κ.ο.κ.
κάθε μέρα θα πληρώνουν το διπλάσιο ποσό της προηγούμενης μέρας μέχρι τις 30 Ιουλίου, που θα καταβληθεί η τελευταία δόση.
Από τον Αύγουστο και μετά η κυβέρνηση τους απαλλάσσει από κάθε φορολογική υποχρέωση εφόρου ζωής!!!
Σε όσους δεν θα μπορέσουν να συγκεντρώσουν το πληρωτέο ποσό οι τράπεζες θα δίνουν άτοκo δάνειo από κεφάλαια που θα τους εξασφαλίσει το κράτος με μηνιαίες δόσεις που θα αντιστοιχούν στο 1/1000 του οφειλόμενου ποσού.
Με την καταβολή του ποσού από του μισθωτούς και συνταξιούχους θα δίδεται ως δώρο και αυτοκίνητο της αρεσκείας τους (Αν είναι μεγάλου κυβισμού θα καταβάλουν προφανώς το φόρο που προβλέπεται )

Έκανα έναν πρόχειρο υπολογισμό να δω τι θα πληρώσω, αλλά ...μάλλον με πείραξε το τσίπουρο. Αύριο το ξαναβλέπω. Εσείς, αν έχετε ώρα και καθαρό μυαλό, δείτε το παρακαλώ...

Κυριακή, 28 Ιουνίου 2009

ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΟ MAKIAVELI

Αποκλειστικές φωτογραφίες που έστειλε ο Makiaveli στο blog


BLOGS – ΑΝΩΝΥΜΙΑ ΚΑΙ ΚΑΚΕΝΤΡΕΧΕΙΑ

Αγαπητέ Χρήστο,
Είχα καιρό να ασχοληθώ με αυτά που γράφονται στα blogs, τα οποία έχετε <<σηκώσει>> στο διαδίκτυο, προφανώς με όλη την καλή διάθεση, ως πολίτες υπεύθυνοι, επώνυμοι και σκεπτόμενοι.
Μόλις χθες (25/6/09) έκανα μια περιήγηση διαβάζοντας άρθρα και σχόλια και ένιωσα ιδιαίτερα προσβεβλημένος με τους χαρακτηρισμούς που – μέσω ανωνυμίας – εκτοξεύονται ένθεν και ένθεν.
Δεν απορώ πια – γιατί σαραντάρισα – που η πόλη αυτή έχει την πορεία που έχει!
Όπως οι λαοί που ο καθένας έχει τους πολιτικούς που του αξίζουν, έτσι και οι πόλεις, ως μικρογραφία των λαών, ακολουθούν και ΑΞΙΖΟΥΝ αυτό που επιλέγουν.
Δεν θα σταθώ στα εκφραστικά τερατουργήματα, στα ανορθόγραφα κείμενα την ώρα που υπάρχουν κειμενογράφοι να διορθώνουν το κάθε σφάλμα.
Δεν θα ήθελα μια πόλη που να αποτελείται από <<Μπαμπινιώτηδες>>.
Δεν θα σταθώ σε άστοχες ρήσεις και αποφθέγματα που αν τα διάβαζαν αυτοί που τα είπαν πρώτη φορά θα σηκώνονταν από τους τάφους τους και θα μας βαρούσαν ή θα σκέφτονταν δύο φορές πριν τα ξαναπούν.
Δεν θέλω μια πόλη <<Καστοριάδηδων>> ή <<Αριστοτέληδων>>.
Αυτό που θα επιθυμούσα – χωρίς να μπορώ να το επιβάλλω ή να το απαιτήσω – είναι να υπήρχε λίγη τσίπα και λίγος σεβασμός, στην αξιοπρέπεια των συνανθρώπων μας.
Κρυμμένοι πίσω από ένα ομιχλώδες πέπλο – αυτό της ανωνυμίας - και ισχυριζόμενοι πως αυτό αποτελεί δικαίωμα και ύψιστο δημοκρατικό αγαθό, ανίκανοι άνθρωποι, τρωκτικά που μισούν όσους είχαν το θάρρος να εκτεθούν δημόσια, γιατί οι ίδιοι δεν θέλουν να το κάνουν, όχι από άποψη αλλά γιατί προσδοκούν να βρεθούν κάποτε σε δοτές θέσεις και το επώνυμο σχόλιο μπορεί να τους βαραίνει, κρίνουν εξ ιδίων τα αλλότρια και εκτοξεύουν μύδρους σε οποιονδήποτε θεωρούν πως έχει γράψει ένα σχόλιο, οποιονδήποτε επώνυμα καταθέτει άποψη, οποιονδήποτε ασχολείται με τα κοινά από το όποιο εκλεγμένο πόστο, χωρίς αιδώ, χωρίς ηθική, χωρίς τόλμη και εντέλει χωρίς σοβαρότητα.
Γνωρίζω ακόμα πως ελάχιστοι είναι οι πολίτες που μπαίνουν και διαβάζουν αυτές τις σελίδες.
Με στεναχωρεί όμως το γεγονός πως η πλειοψηφία των ανθρώπων που έχουν πρόσβαση στο internet, είναι κατά κανόνα νέοι και κυρίως παιδιά, στα οποία οφείλουμε να διδάξουμε αρχές, αξίες και τρόπο ζωής.
Δεν τους αξίζει να παραδειγματίζονται από αυτού του τύπου τους τιμητές των πάντων.
Όταν χαρακτηρίζω κάποιον <<λαμόγιο>> έχω το θάρρος και την ευχέρεια να το πω μπροστά του, να παραθέσω επιχειρήματα γιατί το λέω και να του δώσω το δικαίωμα να πει τη δική του εκδοχή.
Αλλιώς ΕΙΜΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΑΠ ΑΥΤΟΝ!!!!!!
Αλλιώς δείχνω πως δεν είμαι λαμόγιο επειδή ΔΕΝ ΜΟΥ ΔΩΘΗΚΕ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΓΙΝΩ!!!
Διαβάζω για παρασκηνιακές διεργασίες, για χρίσματα και επιχρίσματα που πάνε κι έρχονται, για νέους και γέροντες που ψάχνουν, διεκδικούν, προετοιμάζουν, συζητούν και συμβουλεύονται και εν κατακλείδι προσπαθούν να διαμορφώσουν εν κρυπτό καταστάσεις.
Ως μέλος της Τ.Ο. ΠΑ.ΣΟ.Κ Ορεστιάδας – θέση την οποία υπηρέτησες και συ – έχω να δηλώσω ότι για κανένα λόγο, ΔΕΝ θα μας επιβληθεί υποψηφιότητα από άνωθεν, ότι κι αν σημαίνει αυτό.
ΚΑΙ ΜΙΛΩ ΕΞ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΟΛΩΝ ΜΑΣ!!!
Τα κριτήρια δεν θα είναι ηλικιακά, δεν θα είναι καταγωγής, δεν θα είναι συντεχνιακά.
Θα προκριθεί η υποψηφιότητα που θα επιλέξουν τα μέλη αφού πρώτα οι συμμετέχοντες ΔΕΣΜΕΥΤΟΥΝ πως θα στηρίξουν με την παρουσία τους στο ψηφοδέλτιο ότι προκύψει από τους πολίτες.
Διαφορετικά ας μην κάνουν τον κόπο να παραστούν!!!
Νομίζω ότι έτσι λειτουργεί η δημοκρατία, που χωρίς να είναι το άριστο σύστημα, δεν παύει να είναι το καλύτερο που έχουμε.
Αυτό σε ότι αφορά το χώρο τον οποίο εκπροσωπούμε και πάντα με γνώμονα την επιλογή να δοθεί χρίσμα κομματικό.
Προσωπικά εύχομαι οι μικρές κοινωνίες να μην είχαν την ανάγκη των κομμάτων και τις εξαρτήσεις απ αυτά.
Να ήταν αυτορυθμιζόμενες!
Δυστυχώς με αυτά που βλέπω και διαβάζω αυτό θα αργήσει να γίνει.
Υπάρχουν εγκλωβισμοί, εξαρτήσεις και γραμμάτια, γιατί πολλοί (ίσως οι περισσότεροι) δεν εννοούν να εγκαταλείψουν το δόγμα <<σφάξε με πασά μ, να αγιάσω>> και δεν αποδέχονται πως μπορεί να υπάρχουν και μη ωφελημένοι, καθαροί άνθρωποι, που απλά μάχονται για ένα καλύτερο αύριο για τους ίδιους και τα παιδιά τους.
Φίλε Χρήστο δεν θα σε κουράσω άλλο.
Αυτό που θέλω να σου πω είναι ότι η ανεγκεφαλιά περισσεύει – και αυτό δεν έχει να κάνει με την ευγονική – σε έναν ευλογημένο τόπο, που αν δε δει ποτέ του προκοπή θα φταίμε ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ, διότι δεν μπορέσαμε ποτέ να αναδείξουμε τις αξίες, να τις προστατεύσουμε και να τις αναγάγουμε σε αναγκαιότητα!!!
Υ.Γ. Δεν υπάρχουν <<ψιλά γράμματα>> σ αυτό. Είναι κατάθεση ψυχής μετά από κάποια εμπειρία ετών.
Με εκτίμηση
Χάρης Κανταρίδης

Σάββατο, 27 Ιουνίου 2009

ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΟΥ



Τα ηχητικά έστειλε ο ΧΑΡΗΣ ΚΑΝΤΑΡΙΔΗΣ και έβαλα τις εικόνες.

Διαβάστε ΕΔΩ την ιστορία του τσιγάρου.

Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2009

ΦΟΡΟΣ «ΠΗΔΗΜΑΤΟΣ»

Ο Υπουργός οικονομικών ζήτησε ιδέες για αύξηση των εσόδων του κράτους , ώστε να αντιμετωπιστεί η οικονομική κρίση. Σαν νομιμόφρων πολίτης ανταποκρίνομαι άμεσα στην πρόσκληση και προτείνω την άμεση επιβολή του φόρου «πηδήματος».
Να φορολογείται ο κάθε Έλληνας με ένα ποσό (π.χ. 5 ευρώ) για κάθε πήδημα. Να κλιμακωθεί μάλιστα για κάθε κατηγορία Ελλήνων ως εξής:
1. Για τους ελεύθερους το κατώτερο όριο, γιατί η φοροαποφυγή θα είναι μηδενική. Υπάρχει μάλιστα ενδεχόμενο να δηλώνονται και εικονικά «πηδήματα». Αν αναγράφεται μάλιστα το ποσό που πληρώνει κανείς σαν φόρο γι΄ αυτή τη δραστηριότητα στο εκκαθαριστικό της εφορίας, αυτό θα αποτελεί και ένα καλό αποδεικτικό στοιχείο «κατάλληλου» γαμπρού.
2. Για τους παντρεμένους στην πρώτη δεκαετία του γάμου ο εν λόγω φόρος θα καταβάλλεται εφάπαξ με τη γέννηση κάθε παιδιού υπολογίζοντας χοντρικά 100 «πηδήματα» για κάθε παιδί.
3. Για τους παντρεμένους δεκαετίας και άνω ο φόρος θα είναι ίδιος με την κατηγορία (1) για τους ίδιους λόγους
4. Επιβάλλεται καπέλο, σε όσους αποδεδειγμένα ξενοπηδούν, στο δεκαπλάσιο. Αυτό μπορεί να αποτελεί και τεκμήριο διαβίωσης χτυπώντας κατ’ αυτό τον τρόπο αποτελεσματικά τη φοροδιαφυγή. (Κατά τεκμήριο για να συντηρεί κανείς γυναίκα και γκόμενα πρέπει να έχει μεγάλα εισοδήματα)
5. Στους Έλληνες και τις Ελληνίδες άνω των 60 ετών φορολογείται στο πενταπλάσιο , καθώς επιβάλλεται φόρος πολυτελείας. Γιαυτές τις περιπτώσεις το εκκαθαριστικό της εφορίας τυπώνεται και αποστέλλεται στο δικαιούχο σε πάπυρο και με την κατάλληλη κορνίζα αναγράφοντας με ευδιάκριτα γράμματα το ποσό και τον αριθμό των πηδημάτων που αντιστοιχούν.

Υποστηρίζω ότι το μέτρο θα είναι αποτελεσματικό με δεδομένη την επίδοση των Ελλήνων σ΄ αυτόν τον τομέα και το γεγονός, ότι όχι μόνο δεν θα αποκρύπτονται, αλλά θα δηλώνονται και περισσότερες από τις πραγματικές πράξεις, κάτι που δεν συμβαίνει σε οποιαδήποτε άλλη οικονομική δραστηριότητα.
Είναι και κοινωνικά δίκαιο. Αν τρέχεις όλη μέρα από δουλειά σε δουλειά , που να βρείς χρόνο για τέτοιες πολυτέλειες. Ενώ αν το χρήμα ρέει και υπάρχει ελεύθερος χρόνος…
Ελπίζω η πρόταση να τύχει της δέουσας προσοχής από το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης. Φυσικά ο νόμος δεν θα αφορά νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου , γιατί σ’ αυτή την περίπτωση η κυβέρνηση θα έπρεπε να πληρώσει τα μαλλιοκέφαλά της…
Κάθε πρόταση που θα βελτιώνει αυτήν που κατατίθεται θα προστίθεται πάραυτα.

Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΙΕΡΕΜΙΑΣ

Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2009

ΕΝΑΣ ΙΔΙΟΤΥΠΟΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ

Δεν είμαι καπνιστής ( εδώ και ενάμισυ χρόνο) , αλλά θεωρώ ότι τα μέτρα που προτείνονται να ισχύσουν για τους καπνιστές απο 1ης Ιουλίου προάγουν έναν ιδιότυπο ρατσισμό για ένα σύνολο ανθρώπων, που αρμέγονται κανονικά με τη βαρειά φορολογία , που τους επιβάλλεται και αντιμετωπίζονται περίπου ως περιθωριακοί. Δικαιολογημένα δεν πρέπει να επιτρέπεται το κάπνισμα σε κλειστούς δημόσιους χώρους , σε μέσα συγκοινωνίας και Νοσοκομεία και γενικά σε χώρους που οι πολίτες βρίσκονται γιατί δεν έχουν άλλη επιλογή. Σε οποιοδήποτε άλλο χώρο , όπου η παραμονή μας είναι δική μας επιλογή το κάπνισμα θα πρέπει να επαφίεται στην κρίση και τον πολιτισμικό πλούτο του καθενός. Στους ιδιωτικούς επιχειρηματικούς χώρους θα μπορούσε να υπάρχει προειδοποίηση στους πολίτες ότι ο χώρος που επισκέπτονται χρησιμοποιείται και από καπνιστές για να επιλέγει ο καθένας , αν θα εκτεθεί ή όχι στον κίνδυνο του παθητικού καπνιστή. Εφόσον είμαστε μια κοινωνία ανθρώπων , που είμαστε αναγκασμένοι να ζούμε σε ομάδες είναι φυσικό να μοιραζόμαστε και να απολαμβάνουμε ή να λουζόμαστε τα αποτελέσματα του πολιτισμού που παράγουμε. Δυστυχώς δεν είναι μόνο ο καπνός που βλάπτει σοβαρά την υγεία μας. Γιατί δεν κινδυνεύουν μόνο τα πνευμόνια μας , όταν βρισκόμαστε πολλοί μαζί σε οποιοδήποτε χώρο. Δε βλάπτουν την υγεία μας τα κινητά με τα οποία τόσοι μιλούν γύρω μας και δεχόμαστε την ακτινοβολία τους; Δε βλάπτουν την υγεία μας οι άπλυτοι και οι άρρωστοι που κυκλοφορούν γύρω μας και γεμίζουν με μικρόβια τα αντικείμενα που χρησιμοποιούμε όλοι μας; Δε βλάπτουν την υγεία μας τα αυτοκίνητα που κυκλοφορούν γύρω μας με τα καυσαέριά τους και προπαντός από το γεγονός ότι είναι ανά πάσα στιγμή υποψήφιοι δολοφόνοι μας σε κάποιο τροχαίο; Δε βλάπτει τα νεύρα μας η ακατάσχετη φλυαρία και φωνασκία πολλών ανθρώπων τριγύρω μας; Δε βλάπτουν τα νεύρα μας και την ψυχική μας υγεία οι ιδιόρρυθμοι προϊστάμενοι , υφιστάμενοι, συνεργάτες κ.λ.π. με τους οποίους είμαστε αναγκασμένοι να συμβιώνουμε καθημερινά; Δε βλάπτουν την υγεία μας οι αναθυμιάσεις των φουγάρων από τις κάθε λογής δραστηριότητες των ανθρώπων μέσα σε μία πόλη; Δε βλάπτει τον ψυχισμό μας, το σώμα μας και το νου μας η ιδέα ότι, ενώ οι περισσότεροι δουλεύουμε οκτάωρα μια ολόκληρη ζωή και ζούμε στα νοίκια ή με δάνεια, κάποιοι απο το πουθενά αποκτούν ανάκτορα, εξοχικά και διαμερίσματα στις πιο in περιοχές των Αθηνών;

Αν όλους αυτούς τους ανθρώπους που με διάφορους τρόπους βλάπτουν την υγεία μας τους βάζαμε σε καραντίνα πολύ φοβάμαι ότι τότε ο καθένας μας θα ζούσε μόνος του σε αρκετή απόσταση από τον άλλο. Ας μη υποκρινόμαστε λοιπόν τους ανίδεους και να προσπαθούμε να πετάξουμε μακριά όποιον "βλάπτει" σοβαρά την υγεία μας . Να φροντίσουμε να φτιάξουμε μια παιδεία και έναν πολιτισμό , όπου τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας ΔΕΝ ΘΑ ΘΕΛΟΥΝ να βλάψουν τους γύρω τους χωρίς να τους το απαγορεύει κανείς...

Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2009

ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΓΙΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΥπΕΕ



ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ

ΠΗΓΗ: ΦΡΕΣΚΟ ΠΡΑΜΑ

Τρίτη, 23 Ιουνίου 2009

Πόσο αξιόπιστα είναι τα ΜΜΕ;

Τρεις κυριακάτικες εφημερίδες δημοσίευσαν την είδηση για τη συνάντηση Καραμανλή-Ερντογάν• Η μία από αυτές -«Το Βήμα»- είχε και τις λεπτομέρειες της συνάντησης. Έγραφε για παγωμένα χαμόγελα, για ψυχρές χειραψίες και άλλα παγερά. Η συνάντηση δεν έγινε ποτέ...
Πόσα ακόμα τέτοια ρεπορτάζ έχουμε διαβάσει χωρίς να μάθουμε ποτέ ότι ήταν μυθιστορήματα των συντακτών τους; Δημιουργούνται εικονικά γεγονότα, που στόχο έχουν την παραπληροφόρηση των πολιτών και την εξυπηρέτηση επικοινωνιακών τακτικών, ώστε να ζούμε τελικά σε μια εικονική πραγματικότητα; Μήπως με το ίδιο υλικό "κατασκευάζονται" οι "καταλληλότεροι" πολιτικοί, που όμως δεν έχουν καμία επαφή με τα πραγματικά προβλήματα του κόσμου; Κι αν κατασκευάζονται ειδήσεις με τόση ευκολία , πόσες είναι αυτές που αποκρύπτονται; Για παράδειγμα η υπόθεση του Βατοπεδίου ήταν γνωστή σε όλα τα ΜΜΕ πολύ πριν αναδειχθεί σε μείζον πολιτικό σκάνδαλο! Τι συνέβη και ξαφνικά κάποιο πρωί το "ανακάλυψαν" όλοι; Πόσο επηρεάζεται η δημιουργία ή η απόκρυψη γεγονότων από τη ροή κρατικών διαφημίσεων στα ΜΜΕ; Τι σχέση έχουν όλα αυτά με τις υπέρογκες αμοιβές των "σταρ" της ενημέρωσης;


Προτείνω ένα ενδιαφέρον άρθρο του Πάσχου Μανδραβέλη στην Καθημερινή

"Δικαίωσε" τον Τέντε το ΚΕΣΥ για τις επεμβάσεις κυτταρομειωτικής...



Το “πράσινο φως” για τη συνέχιση των επεμβάσεων κυτταρομειωτικής χειρουργικής και υπέρθερμης ενδοπεριτπναϊκής χημειοθεραπείας (αφορά γενικευμένο καρκίνο στην κοιλιά και στην πύελο και τοπική χημειοθεραπεία), που πραγματοποιούσε στο νοσοκομείο Διδυμοτείχου ο δντής της χειρουργικής κλινικής, Αντώνιος- Απόστολος Τέντες, έδωσε το Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας, στο οποίο είχε παραπέμψει το θέμα, ο διοικητής του νοσοκομείου Διδυμοτείχου, Δημήτρης Κονιστής με το... ερώτημα της συνέχισης ή μη των συγκεκριμένων επεμβάσεων.
Πάντως, παρά την απόφαση του ΚΕΣΥ, που έκρινε πως τα μέτρα ασφαλείας που λαμβάνονταν στη διάρκεια των επεμβάσεων είναι ικανοποιητικά και δε συντρέχουν λόγοι διακοπής, για τη συνέχισή τους θα πρέπει να δώσει το ΟΚ και το διοικητικό συμβούλιο του νοσηλευτικού ιδρύματος, το οποίο ήταν αυτό που “έκοψε” τις συγκεκριμένες επεμβάσεις και προσπάθησε, μετά τις αντιδράσεις που υπήρξαν, να “πετάξει το μπαλάκι” στο ΚΕΣΥ, ενώ ο διοικητής του νοσοκομείου φέρεται να πρωτοστάτησε στη συγκέντρωση “υπεύθυνων δηλώσεων” νοσηλευτών που εξέφραζαν φόβους για την επικινδυνότητα των φαρμάκων και τα μέτρα ασφαλείας που λαμβάνονταν, έτσι ώστε να “δέσει” και να “δικαιολογήσει” τη διακοπή τους. Υπογραμμίζεται πως τις “δηλώσεις” υπέγραψαν νοσηλευτές που δε συμμετέχουν στο χειρουργείο με τον κ. Τέντε, ο οποίος εδώ και ένα περίπου χρόνο έχει δική του “ομάδα”, αποτελούμενη από αναισθησιολόγο και τρεις νοσηλευτές, οι οποίοι αρνήθηκαν να υπογράψουν, με τον όποιο “κίνδυνο” να μπουν στο... μάτι της διοίκησης!
Αν και η απόφαση του ΚΕΣΥ γνωστοποιήθηκε στα μέσα της περασμένης εβδομάδας, μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει γνωστό πότε θα ξεκινήσουν και πάλι οι συγκεκριμένες επεμβάσεις από τον κ. Τέντε, ο οποίος μετά από μια “περιπέτεια” υγείας που είχε (κάταγμα στο χέρι) επέστρεψε και πάλι στα χειρουργεία...
Οι επεμβάσεις κυτταρομειωτικής χειρουργικής και υπέρθερμης ενδοπεριτπναϊκής χημειοθεραπείας, πραγματοποιούνται από τον διευθυντή της χειρουργικής κλινικής του νοσοκομείου Διδυμοτείχου από το 2005, ως ολοκληρωμένη μέθοδος θεραπείας.
Για την εφαρμογή της συγκεκριμένης μεθόδου ο κ. Τέντες έχει ειδικευτεί στις Η. Π. Α, το 1999, στο Washington Hospital Center ενώ από το 2005 μέχρι σήμερα έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από 250 επεμβάσεις. Οι ασθενείς που προσέρχονται στο νοσηλευτικό ίδρυμα του Διδυμοτείχου είναι απ' όλη την Ελλάδα, αφού μόνο σε δύο νοσοκομεία σε όλη την Ελλάδα (το άλλο είναι του Μεσολογγίου) εφαρμόζεται η συγκρεκριμένη μέθοδος.
Πηγή press-@

Κυριακή, 21 Ιουνίου 2009

Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2009

Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2009

ΟΙ "ΗΡΩΕΣ" ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΜΑΣ ΧΡΟΝΩΝ ΖΟΥΝ;



Διαβάζοντας το άρθρο της προηγούμενης ανάρτησής μου για τον Ταρζάν πέρασαν από το μυαλό μου ένα σωρό ήρωες των παιδικών μου χρόνων . Θέλησα να τους δω με τη ματιά του ενήλικα πλέον για να ερμηνεύσω και εκείνη τη μοναδική εμπειρία των παιδικών μου χρόνων, όταν τέτοια εποχή (μόλις έκλειναν τα σχολεία) αραχτοί πάνω στα κλαδιά της τεράστιας μουριάς της θείας μου ή ακουμπισμένοι στο κανάτι του κάρου στο σπίτι του φίλου μου Τάσου κάτω από την παχιά σκιά ενός δένδρου – δε θυμάμαι τι ακριβώς ήταν- διαβάζαμε τα κόμικς της εποχής. Όταν κατάφερναν οι μανάδες μας να μας μαζέψουν από τις ρεματιές και τις αλάνες για να μας γλυτώσουν από τις οχιές και την αφόρητη ζέστη, εκεί ήταν το καταφύγιό μας. Ταξιδεύαμε και συμμετείχαμε νοερά στις περιπέτειες των μικρών μας ηρώων μέχρι να μας μαζέψουν, σαν έπεφτε η νύχτα, στο σπίτι. Δεν είχαμε τηλεόραση τότε.


Ο «Μικρός ήρως» , ο «Μικρός Σερίφης», ο «Μπλέκ», ο «Ταρζάν» , ο «Σεραφίνο» ήταν οι αγαπημένοι μου. Κυκλοφορούσαν κι’ άλλα : «Μίκυ Μάους» , «Τιραμόλα», «Γκαούρ-Ταρζάν» , «Όμπραξ», «Μάσκα» κ.λ.π. , αλλά δεν με συγκινούσαν ιδιαίτερα. Τα διάβαζα όταν ξέμενα από τα άλλα . Ότι αγόραζε ο καθένας έκανε κύκλο σε όλους της παρέας. Ένα αγοράζαμε καμιά δεκαριά διαβάζαμε. Ο ορισμός της κοινοκτημοσύνης στα μέσα της παιδικής μας επιμόρφωσης.
Οι ήρωες των παιδικών μας χρόνων άφησαν τη σφραγίδα τους στη διαμόρφωση του χαρακτήρα μας και τις πολιτικές μας καταβολές; Ποιες αξίες και τι ιδανικά μας ενέπνευσαν ο Γιώργος Θαλάσσης, Ο Τζιμ Άνταμς (Δημήτρης Αδαμόπουλος), ο Μπλέκ, ο Ταρζάν; Πόση κατανόηση για τους περιθωριακούς και πεινασμένους της κοινωνίας μας , μας έδωσε ο ταλαίπωρος Σεραφίνο; Τι αντισώματα μπήκαν στις παιδικές μας ψυχές , που λειτούργησαν και συνεχίζουν να μας επηρεάζουν στη βαρβαρότητα της κοινωνικής πραγματικότητας της ενήλικης ζωής μας, αλλά ακόμα και στα τραγούδια μας;


Γιατί, τι ήταν ο Μπλέκ; Δεν ήταν η προσωποποίηση της αντίστασης των γηγενών Αμερικάνων εναντίον των αποικιοκρατών Άγγλων;
Τι ήταν ο Ταρζάν; Μήπως η φωνή και η συνείδηση του πρωτόγονου ανθρώπου, που δεν έστεργε στην κακοποίηση της φύσης και εμπορίας του φυτικού και ζωικού κόσμου, όταν ξεκίνησε η «επιδρομή» του «πολιτισμένων» στο βωμό της ευημερίας , που στηρίχθηκε στον άκρατο καταναλωτισμό;
Τι ήταν ο «Μικρός ήρωας»; Η ανιδιοτελής και αυθεντική αντίσταση του ανώνυμου Έλληνα πατριώτη σε κάθε μορφή φασισμού και καταπίεσης δεν ήταν;
Τι ήταν ο Δημήτρης Αδαμόπουλος; Ο μικρός Σερίφης , που υπηρετούσε με αυτοθυσία και αυστηρή προσήλωση στο καθήκον το νόμο και την τάξη δεν ήταν; Η εικόνα ενός ηρωικού και έντιμου κρατικού λειτουργού.

Τι ήταν ο Σεραφίνο; Ένας μόνιμα πεινασμένος και περιθωριακός αλητάκος δεν ήταν; Πόσο «νόμιμη» όμως και πόσο αποδεκτή ήταν η κλοπή των ψητών για να χορτάσει την πείνα του! Με μεγάλη προθυμία θα τον βοηθούσαμε και μείς σ’ αυτή του την παραβατικότητα, όπως χωρίς αμφιβολία θα τον κρύβαμε από τους «νοικοκυραίους» διώκτες του στην προσπάθειά του να επιβιώσει. Πόσους αλήθεια ανθρώπους βλέπουμε σήμερα γύρω μας , που του μοιάζουν!
Από την άλλη ο «Μίκυ Μάους» και η παρέα του . Τύποι που έψαχναν εναγωνίως τρόπους για να πλουτίσουν, ένας θείος Σκρούζ με το θησαυρό του , που , ενώ ήταν μόνιμος στόχος των «κακών» , πάντα κατάφερνε να τον σώζει με την αρωγή των φύσει «κληρονόμων» του. Τύποι που σκαρφίζονταν κόλπα και μεθόδους να πλουτίσουν γρήγορα και εύκολα! Παραπέμπει κατ' ευθείαν στα σημερινά Golden boys.

Ο «Τιραμόλα» ; Τύπος εύκαμπτος που χωράει και περνάει από παντού. Βλέπουμε γύρω μας πολλούς τέτοιους σήμερα.
«Γκαούρ Ταρζάν», « Μάσκα» κ.λ.π. , η είσοδος σε έναν καινούργιο κόσμο «ηρώων», όπου ο καθένας εκφράζει ένα είδος επιδειξία δύναμης και ειδικών ικανοτήτων, λίγο πριν φτάσουμε στους τηλεοπτικούς ήρωες , όπου πλέον κυριαρχούν τα εφέ και οι εικόνες και έρχονται σε δεύτερη μοίρα οι χαρακτήρες τους και οι κοινωνικές τους αναφορές.
Αν κοιτάξουμε γύρω μας και σήμερα θα αναγνωρίσουμε κάποιους από τους ήρωες , που μαζί τους μεγαλώσαμε. Κάποιους απ’ αυτούς ίσως να τους βλέπουμε κάθε πρωί κοιτώντας στον καθρέφτη μας…

Για τους νοσταλγούς των αγαπημένων τους κόμικς τα εξώφυλλα ΕΔΩ

Ταρζάν: ρατσιστής ή οικολόγος πολεμιστής;



Αποδομείται ο μύθος του άρχοντα της Ζούγκλας
TΗΕ ΙΝDΕΡΕΝDΕΝΤ , Του John Lichfield
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Πέμπτη 18 Ιουνίου 2009 στα ΝΕΑ

«Ο Ταρζάν των Πιθήκων». Ο Τζόνι Βαϊσμίλερ ετοιμάζεται να επιτεθεί στο θύμα του στη χολιγουντιανή ταινία του 1932

Η έκθεση
Στο μουσείο Quai Βranly του Παρισιού, αυθεντικά αφρικανικά χειροτεχνήματα (βλέπετε κάτω) εκτίθενται μαζί με φωτογραφίες και κόμικς του Ταρζάν
Μια νέα έκθεση στο Παρίσι διερευνά όσα αποκαλύπτουν οι ιστορίες του Ταρζάν σχετικά με την κατανόηση που δείχνουμε στην αφρικανική κουλτούρα.

Εάν επισκεφθείτε τον πύργο του Άιφελ αυτό το καλοκαίρι, μπορείτε να αναζητήσε το μουσείο Quai Βranly, που βρίσκεται πολύ κοντά. Είναι αφιερωμένο σε μη δυτικές μορφές τέχνης και πρόσφατα εγκαταστάθηκε σε αυτό ο... Ταρζάν. Το Παρίσι είναι η πόλη για να επισκεφθεί κανείς την πιο καλά οργανωμένη έκθεση που έχει γίνει ποτέ για τον Ταρζάν, γνωστό και ως λόρδο Γκρέιστοκ, καθώς ήταν Άγγλος αριστοκράτης, ορφανός, τον οποίο υιοθέτησαν πίθηκοι της αφρικανικής ζούγκλας. Ήταν λογοτεχνικό δημιούργημα ενός Αμερικανού συγγραφέα, του Έντγκαρ Ράις Μπάροους, ο οποίος δεν μπήκε ποτέ στον κόπο να επισκεφθεί την Αφρική (και γνώριζε τόσο λίγα για τη Μαύρη Ήπειρο ώστε έβαλε τον ήρωά του να παλεύει και με τίγρεις και με λιοντάρια).

Λεοπάρ αμφίεση
Το μουσείο αποφάσισε να αποδομήσει τον μύθο του Ταρζάν σε μια προσπάθεια να ερευνήσει πόσο κατανοεί η λαϊκή δυτική κουλτούρα πολιτισμούς από άλλες περιοχές του κόσμου. Είναι ο Ταρζάν ένας σεξιστής, ρατσιστής που απαιτεί υποταγή από την Τζέιν και συμπεριφέρεται στους μαύρους σαν να ήταν μικρά παιδιά; Είναι ένας υπερόπτης αποικιοκράτης με λεοπάρ αμφίεση; Υπήρξε ο πρώτος οικολόγος ήρωας, ένας άνδρας με ανακυκλώσιμα ρούχα από τοπικές πηγές που πάλεψε για τη διάσωση της παρθένας ζούγκλας από άπληστα εμπορικά συμφέροντα;

Σύμφωνα με τον επιμελητή της έκθεσης, τον διάσημο Γάλλο κοινωνιολόγο και ανθρωπολόγο Ροζέ Μπουλέ, εξαρτάται για ποιον Ταρζάν μιλάμε. «Υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ του αρχικού ήρωα των διηγημάτων του Μπάροους και τον πολιτισμικά αποδυναμωμένο Ταρζάν των ταινιών του Χόλιγουντ» λέει. «Ο χαρακτήρας, έτσι όπως τον έπλασε ο συγγραφέας, ήταν περίπλοκος και μιλούσε 12 γλώσσες. Ο ήρωας των ταινιών ήταν συχνά μια καρικατούρα που μούγκριζε». Η πρώτη γλώσσα του Ταρζάν, στο αρχικό διήγημα του 1912, ήταν η γλώσσα των πιθήκων- πολύ πριν οι επιστήμονες αποκαλύψουν ότι οι πίθηκοι διαθέτουν γλώσσα επικοινωνίας.

Οι ογδόντα ταινίες
Η έκθεση που εγκαινίαστηκε χθες και θα διαρκέσει έως τις 29 Σεπτεμβρίου, διερευνά μεταξύ άλλων και τις 80 ταινίες του Ταρζάν- σε αυτές περιλαμβάνεται η σειρά των 12 ταινιών που γυρίστηκαν στις δεκαετίες του ΄30 και του ΄40 με πρωταγωνιστή τον Τζόνι Βαϊσμίλερ- χωρίς να αγνοεί τον ερωτισμό που ήταν εμφανής σε αρκετές από αυτές. Στην έκθεση περιλαμβάνεται μια συλλογή από κόμικς του Ταρζάν αλλά και αυθεντικά αφρικανικά αντικειμένα όπως λόγχες και ασπίδες.

Ένας άλλος Γάλλος ανθρωπολόγος, ο Πασκάλ Ντιμπιέ, υποστηρίζει στον κατάλογο της έκθεσης ότι ο Ταρζάν είναι ο τέλειος ήρωας για τη μεταμοντέρνα εποχή μας. «Φθάσαμε επιτέλους στο σημείο να κατανοήσουμε ότι είμαστε μέρος της φύσης» γράφει. «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η φύση πρέπει να αποτελέσει τη βάση του μελλοντικού πολιτισμού. Είναι το βασικό ζήτημα του 21ου αιώνα. Ο Ταρζάν, εάν είναι ακόμα αρκετά ευλύγιστος για να πιαστεί από ένα νέο κλαδί, παραμένει ολοζώντανος».

Τρίτη, 16 Ιουνίου 2009

Κυριακή, 14 Ιουνίου 2009

Οι αποδιοπομπαίοι


Του ΘΑΝΑΣΗ ΤΕΓΟΠΟΥΛΟΥ

ΛΕΝΕ ότι στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα.

Δεν υπάρχουν άλυτα προβλήματα. Σωστά. Οταν λειτουργεί η δημοκρατία. Και στο επίπεδο που λειτουργεί. Στο εσωτερικό των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης λειτουργεί. Σχετικά. Στο επίπεδο της Ενωσης ελάχιστα, σχεδόν προσχηματικά. Στο παγκόσμιο επίπεδο, του ΟΗΕ π.χ., καθόλου.

Η ΠΑΡΑΝΟΜΗ μετανάστευση δεν είναι ελληνικό φαινόμενο. Αλλο αν το ανακαλύψαμε αιφνιδίως. Εννοείται, αν ήρθε στο προσκήνιο της επικαιρότητας σαν ευρωεκλογικό συμπέρασμα. Ούτε μόνο ευρωπαϊκό πρόβλημα είναι. Αλλο αν σε πολλές χώρες της Ενωσης τα κόμματα της ακροδεξιάς, δηλαδή της εθνικιστικής, ρατσιστικής ή μισαλλόδοξης αντίληψης, απορροφήθηκαν, λίγο ή πολύ, από τη δεξιά στροφή των συντηρητικών και κεντροδεξιών κομμάτων. Οπως του Μπερλουσκόνι στην Ιταλία ή του Σαρκοζί στη Γαλλία. Χωρίς, όμως, να λυθεί το πρόβλημα πουθενά.

ΕΙΝΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ φαινόμενο. Συνδέεται με την παγκοσμιοποίηση. Της οικονομίας, του κεφαλαίου και των επιχειρήσεων, νόμιμων και παράνομων. Των μεταφορών και των επικοινωνιών. Και, προπαντός, με την παγκοσμιοποίηση της βίας. Με τους πολέμους, με όποιο όνομα, που δημιουργούν πρόσφυγες. Ολόκληρες μετακινήσεις πληθυσμών. Στην Ελλάδα, μεγάλος αριθμός μη νόμιμων μεταναστών -όσο και όπως μπορούμε να τους μετρήσουμε- είναι Αφγανοί. Από κει όπου και ο δημοκρατικός Μπαράκ Ομπάμα συνεχίζει τον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας».

Η ΕΛΛΑΔΑ είναι χώρα υποδοχής των αθλίων, όπως θα τους έλεγε ο Βικτόρ Ουγκό. Από τη γεωγραφική της θέση και τη διαμόρφωση των συνόρων της. Με το νεότερο κύμα των προσφύγων (το πρώτο περίπου απορροφήθηκε και αποκρούει το δεύτερο, εντονότερα από τους γηγενείς) ζούμε ήδη αρκετό καιρό. Απλώς, δεν ήρθε ώς τώρα στο προσκήνιο της πολιτικής επικαιρότητας.

ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ του 2007 δεν τέθηκε καν ζήτημα. Μετά, ήταν η εσωτερική διαμάχη του ΠΑΣΟΚ. Επειτα, η εξέγερση της νεολαίας τον Δεκέμβριο, τα σκάνδαλα και η παραγραφή τους. Στις ευρωεκλογές αύξησε τις ψήφους του μόνο το κόμμα εκείνο που έθεσε το ζήτημα και πρότεινε δημαγωγικές, απλουστευτικές, κατασταλτικές και κουτοπόνηρες λύσεις.

ΒΟΗΘΗΣΕ και η οικονομική κρίση. Βοήθησε αποφασιστικά στην ανάδειξη του προβλήματος. Συνοδεύτηκε η κρίση και η δυσπραγία των μεσαίων και των χαμηλότερων στρωμάτων με αλματώδη αύξηση της εγκληματικότητας. Πάντα έτσι συμβαίνει. Οι παράνομοι, οι περιθωριακοί, οι άθλιοι, μετείχαν. Ως δράστες και ως θύματα. Οργανα εγχώριων μαφιόζικων κυκλωμάτων, που αναπτύσσονται σ' αυτές τις εποχές. Περιθωριοποιημένοι που εγκληματούν για την επιβίωση και μετά και για το κέρδος. Ενσωματώνονται στα κυκλώματα και δημιουργούν δικά τους, που ευνοούνται από τις συνθήκες της γκετοποίησης, των στρατοπέδων που λέγονται χώροι υποδοχής, των πλατειών και κτιρίων που καταλαμβάνουν. Γεμίζουν τις φυλακές μας. Δεν τους χωράνε πια. Και γίνονται οι αποδιοπομπαίοι.

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ συμπέρασμα στην Ελλάδα που βγήκε από τις παράδοξες ευρωεκλογές με την απόλυτη νίκη της αποχής και τη σχετική του ΠΑΣΟΚ, το κεντρικό συμπέρασμα, ήταν η ανάγκη αντιμετώπισης του προβλήματος της λεγόμενης λαθρομετανάστευσης. Των λαθραίων. Που δεν είναι, όμως, εμπορεύματα. Είναι άνθρωποι. Με ανθρώπινα δικαιώματα. Δεν γίνεται να αγνοηθούν. Ούτε, χωρίς άλλο, να αποπεμφθούν οι άθλιοι.

ΔΕΝ ΕΚΠΛΗΣΣΕΙ η άμεση μετεκλογική αντίδραση και τελικά η σύμπλευση της κυβερνώσας συντηρητικής παράταξης με το μικρό δεξιό κόμμα, που της πήρε ψήφους. Η ταύτιση του ΠΑΣΟΚ, αν όχι ο υπερθεματισμός του, όμως, δεν εξηγείται εύκολα. Κομματικά ίσως, για την επιδίωξη της εξουσίας. Ιδεολογικά όχι. Είναι πρόδηλη και η αμηχανία της αριστεράς.

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ είναι μέγα και σύνθετο. Δεν έχει λύση - ορατή τουλάχιστον, τώρα. Χρειάζεται σύνεση, ψυχραιμία, χρόνος. Και δράση σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο. Εύκολα, σπασμωδικά, κατασταλτικά και τελικά απάνθρωπα κυβερνητικά μέτρα δεν λύνουν το πρόβλημα. Το επιδεινώνουν. Η συμβουλή του Ιπποκράτη (μην κάνεις τίποτε, αν πρόκειται να προκαλέσεις μεγαλύτερη βλάβη) είναι χρήσιμη. Το 7% του κ. Καρατζαφέρη δεν είναι αρκετό για να την αγνοήσουμε...

Από την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία

προτείνω ακόμη:
ΕΝΑΣ: Σχετικό άρθρο που διάβασα και μ' άρεσε στο μπλόγκ της Κατερίνας

ΔΡΑΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ ΤΩΝ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2009

"ΑΔΙΑΦΟΡO"

Με τιμά και με ικανοποιεί κάθε επίσκεψη στο ιστολόγιό μου. Υπάρχουν φαντάζομαι τακτικοί επισκέπτες , που σερφάροντας στο διαδίκτυο περνούν για λίγο , βλέπουν και φεύγουν , είτε γιατί βαριούνται να διαβάσουν τις ανοησίες που αραδιάζω, είτε γιατί τους τράβηξε το ενδιαφέρον κάποια από τις συνδέσεις που παραθέτω. Άλλοι βρίσκονται κατά λάθος ανοίγοντας λάθος πόρτα και χάνονται για μέρες , βδομάδες , μήνες. Ελάχιστους πιθανόν να ενδιαφέρουν οι απόψεις μου.
Είμαι σίγουρος όμως ότι έχω έναν φανατικό επισκέπτη, που περνά τακτικότατα και αφήνει σε κάθε ανάρτησή μου το ίχνος του. Δεν έχει σημασία, αν τις διαβάζει ή όχι. Σημασία έχει ότι είναι ο καθημερινός μου επισκέπτης. Ο πιο κολλητός «μπλογκοφίλος». Αυτός που με κρατά προσγειωμένο και δεν αφήνει να πάρουν τα μυαλά μου αέρα. Σε κάθε ανάρτησή μου ανελλιπώς τσεκάρει: «αδιάφορο». Μπορεί να περνάει κάθε μέρα για να τσεκάρει το «αδιάφορο», να μη τον ενδιαφέρει τι γράφω, να είναι γι’ αυτόν αδιάφορο, αλλά θα περάσει να μου το γράψει.
Σ’ ευχαριστώ φίλε μου, αλήθεια σ’ ευχαριστώ για την … αδιαφορία σου

Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2009

Σ’ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΠΟΔΟΠΑΤΟΥΝ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΝΤΑΙ ΤΟ ΦΙΛΟΤΙΜΟ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΜΑΣ


Είναι γνωστή έως παροιμιώδης η ανοχή, η καρτερικότητα και το φιλότιμο , που επιδεικνύουμε οι κάτοικοι του Έβρου στις ταλαιπωρίες που μας υποβάλει η αδιαφορία των Δημόσιων υπηρεσιών , καθώς και των πολιτικών ανδρών σε πολλά θέματα σε σημείο , όχι άδικα, να χαρακτηριζόμαστε άνθρωποι άβουλοι χωρίς να διεκδικούμε τα αυτονόητα. Αυτό το φιλότιμο ή τo έλλειμμα διάθεσης για διεκδίκηση των αυτονόητων δικαιωμάτων μας εκμεταλλεύονται οι πάντες και βρίσκουν την ευκαιρία να περιφρονούν προκλητικά τους συμπολίτες μας στην υποχρέωσή τους για παροχή υπηρεσιών σε ανεκτά για τον μέσο Έλληνα επίπεδα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι υπηρεσίες που προσφέρονται στην πόλη μας και το νομό γενικά από τον ΟΣΕ και το ΚΤΕΛ Ν. Έβρου.
Ο ΟΣΕ προφασιζόμενος έργα ανακαίνισης των γραμμών του τα τελευταία χρόνια υπολειτουργεί και στην ουσία κατάντησε ένα παντελώς αναξιόπιστο μεταφορικό μέσο με υπηρεσίες που είναι ύβρις για τους συμπολίτες μας. Δεν ξέρω αν οποιοσδήποτε χρήστης του μετρό της Αθήνας ή των τραίνων που εκτελούν τη διαδρομή Αθηνών –Θεσσαλονίκης θα καταδέχονταν όχι να ταξιδέψει , αλλά να καθίσει στα βαγόνια, που χρησιμοποιούνται στο νομό μας. Προφανώς μας θεωρούν πολίτες Β ΄ ή Γ ΄ κατηγορίας.
Στο ΚΤΕΛ Ν. Έβρου θεωρούν μάλλον ότι μεταφέρουν εμπορεύματα και όχι ανθρώπους. Στην προσπάθειά τους να εκμεταλλευτούν στο έπακρο κάθε διέλευση λεωφορείου τους από κάθε δρόμο του Νομού ταλαιπωρούν ασύστολα τους επιβάτες. Τα λεωφορεία που εκτελούν τα δρομολόγια Θεσσαλονίκης –Ορεστιάδας και αντίστροφα, μόνο στο νομό μας κάνουν στάση σε κάθε χωριό φτάνοντας τους επιβάτες στα όρια της υπομονής και της αντοχής τους. Φαντάζομαι ότι η εκτέλεση ξεχωριστών δρομολογίων για την εξυπηρέτηση των επιβατών που ταξιδεύουν μέσα στο νομό είναι οικονομικά ασύμφορη. Στο βωμό του πρόσθετου κέρδους ο επιβάτης αντιμετωπίζεται χωρίς σεβασμό απ’ αυτούς που μονοπωλούν τα δρομολόγια.
Στην εποχή που τα τραίνα σ’ ολόκληρο τον κόσμο κινούνται πλέον με ιλιγγιώδεις ταχύτητες και αποτελούν το δημοφιλέστερο μέσο μετακίνησης , εδώ επιστρέφουμε σε εποχές ατμομηχανής.
Η Εγνατία οδός συντόμευσε στο μισό τις αποστάσεις για τα Ι.Χ. αυτοκίνητα , αλλά δεν επηρέασε καθόλου το ΚΤΕΛ Ν. Έβρου.
Ο κάθετος οδικός άξονας του Νομού μας παρουσιάζει προκλητική στασιμότητα τόσα χρόνια χωρίς κανενός τα’ αυτί να ιδρώσει για τίποτα.
Εδώ φυσικά υπάρχει μεγάλη ευθύνη των πολιτικών προσώπων του νομού μας , που ανέχονται αυτή την κατάσταση, μολονότι θεσμικά υπεύθυνοι για την προστασία των δικαιωμάτων και της ποιότητας των υπηρεσιών που παρέχονται στους πολίτες. Περιμένουν τους πολίτες να διεκδικήσουν δυναμικά τα δικαιώματά τους; Οφείλουν οι ίδιοι να είναι μπροστάρηδες γιατί είναι οι θεσμικοί τους εκπρόσωποι.

Περιμένω μάταια πολύ καιρό την παρέμβαση κάποιου από τους θεσμικούς μας εκπροσώπους. Μάλλον είναι καιρός να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας εμείς οι πολίτες και να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα. Είναι καιρός , όπως μπορούμε ο καθένας, να αναδείξουμε τα θέματα αυτά και να απαιτούμε καθημερινά από τους Δημοτικούς μας συμβούλους, τους Δημάρχους, τους βουλευτές, τους Νομαρχιακούς συμβούλους , το Νομάρχη την παρέμβασή τους κι από αυτές τους τις παρεμβάσεις και την αποτελεσματικότητά τους να τους κρίνουμε.

Δευτέρα, 8 Ιουνίου 2009

Nικητές ο Φόβος και η Απογοήτευση

Γράφει ο Αλέξανδρος Πιστοφίδης

Οποιος έχει τη δύναμη να βλέπει την αλήθεια, ακόμη και όταν αυτή δεν του είναι αρεστή, τότε θα πρέπει να αναγνωρίσει ότι οι μόνοι κερδισμένοι αυτών των ευρωεκλογών είναι όλα τα ακροδεξιά κόμματα της Ευρώπης. Το αποτέλεσμα επιβεβαίωσε τη μαρξιστική αρχή που λέει, ότι σε περιόδους οικονομικών κρίσεων, όταν καταστρέφονται οικονομικά ή βρίσκονται μπροστά στον κίνδυνο οικονομικής καταστροφής μικρομεσαίοι, μικροαστοί ή κάποιοι, που επειδή ανέβηκε λίγο το εισόδημά τους πίστεψαν ότι πέρασαν σε μια ανώτερη κοινωνικά τάξη, όλοι αυτοί τείνουν κυρίως προς τα δεξιά. Ο φόβος της επιστροφής σε οικονομικές-κοινωνικές συνθήκες του παρελθόντος, σπρώχνει τους ανθρώπους προς τον συντηρητισμό. Ακόμη και ένας πρώην αριστερός που είδε να ανεβαίνει το εισόδημά του και το βιοτικό του επίπεδο, όταν βλέπει ότι καταστρέφεται οικονομικά και καταληφθεί από φόβο, δεν θα καθίσει ποτέ να κάνει αναλύσεις διαπίστωσης των αιτιών της καταστροφής του. Δεν έχει το χρόνο να αναζητήσει τους υπεύθυνους της δυστυχίας του, ούτε το κουράγιο να αγωνιστεί συλλογικά με άλλους για να πετύχει αυτό, που πιστεύει πως είχε κατορθώσει μόνος του. Το ίδιο ισχύει ακόμη και για έναν άνεργο που είναι σε πλήρη σύγχυση.
Είναι επιρρεπής σε απλοϊκά και δημαγωγικά συνθήματα που θα του ξορκίσουν τους φόβους του και θα του επιτρέψουν να εκφράσει την οργή του. Μεταμορφώνει την οργή και τους φόβους του σε προβαλλόμενο μίσος προς τα έξω, το οποίο διοχετεύει, όχι σε ισχυρούς που του έκαναν τη ζωή συντρίμμια, αλλά σε ότι του θυμίζει την αντίθετη πλευρά της ανθρώπινης τάσης για ναρκισσιστική παντοδυναμία. Η αντίθετη πλευρά της επιθυμίας του, είναι για αυτόν, οι αδύναμοι, οι ανήμποροι, οι “φυλετικά κατώτεροι”, “οι κάθε είδους “εξτρεμιστές”, “τα παράσιτα”, κ.λ.π. Νιώθει ότι απειλείται από αυτά τα “κατώτερα” όντα που του θυμίζουν το δυστυχή εαυτό του, ενώ παράλληλα νιώθει δέος και θαυμασμό για οτιδήποτε δυνατό και ισχυρό, όπως αυτό που θα ήθελε να είναι ο ίδιος. Η αναζήτηση των πραγματικών αιτιών της κατάστασής του και η λογική αντιπαράθεση με τις πραγματικές αιτίες της δυστυχίας του δεν τον αγγίζουν καθόλου. Πάνω σε αυτά τα τόσο απλά πράγματα που είναι λίγο πολύ γνωστά σε όλους, στηρίζονται όλα τα ακροδεξιά κόμματα. Μιλούν δημαγωγικά δήθεν κατά του κεφαλαίου και των τραπεζών υιοθετώντας αριστερή συνθηματολογία ενώ στην πράξη κάνουν το ακριβώς αντίθετο. Όλα έχουν σαν πνευματικό τους δάσκαλο τον Αδόλφο Χ, ο οποίος ονόμασε το κόμμα του «Σοσιαλιστικό» με εθνική χροιά, «Ενικοσοσιαλιστικό Eργατικό Κόμμα Γερμανίας»(NSDAP), και μόλις πήρε την εξουσία, αφού εξουδετέρωσε όλους τους κομμουνιστές, σοσιαλιστές και συνδικαλιστές, το πρώτο επόμενο βήμα του ήταν να ιδιωτικοποιήσει όλες τις τράπεζες της Γερμανίας και να ενισχύσει τους Βιομηχάνους Κρουπ και σία με φτηνούς και πειθαρχημένους εργάτες.
Σε αυτές τις εκλογές, οι φοβισμένοι ψήφισαν ακροδεξιούς και οι απογοητευμένοι απείχαν επιδεικτικά. Αυτοί έκριναν τους νικητές.
ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ

Η ΑΔΕΙΑ ΚΕΡΚΙΔΑ!

ΕΝΤΟΠΙΣΤΗΚΑΝ ΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΤΗΣ ΗΤΤΑΣ ΤΗΣ Ν.Δ. ΣΕ ΑΠΟΜΕΡΕΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ

ΚΟΥΙΖ

ΤΙ ΘΑ ΨΗΦΙΖΕ ΚΑΘΕΜΙΑ Η ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΙΚΟΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ , ΑΝ ΠΗΓΑΙΝΑΝ ΣΤΗΝ ΚΑΛΠΗ;

ME ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΤΟ 2,5% KOIMΗΘΗΚΑΜΕ ΜΕ 4,5% ΞΥΠΝΗΣΑΜΕ

ΕΝΑ ΠΡΩΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ ΕΔΩ


Οι Ευρωεκλογές 2009 ανέδειξαν αναμφισβήτητο νικητή το ΠΑΣΟΚ και επιβεβαιώνουν την εδραίωση της πολιτικής ανατροπής, που έγινε στη χώρα μας εδώ και 7 περίπου μήνες. Η αντίστροφη μέτρηση άρχισε, όταν αποκαλύφθηκε η πολιτική ένδεια της Ν.Δ. σε όλους τους τομείς και άρχισαν οι πολίτες να της καταλογίζουν ό, τι με ευκολία μέχρι τότε χρέωνε στο «κακό» ΠΑΣΟΚ και απώλεσε οριστικά το «ηθικό πλεονέκτημα» , καθώς ταυτίστηκε το ηθικό με το «νόμιμο» και η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός κάλυψαν απόλυτα τους υπουργούς , που καταρράκωσαν την ευαισθησία του λαού σε θέματα ηθικής τάξης. Τα τελευταία γεγονότα απλά αύξησαν τα ποσοστά αποχής , καθώς απαξιώθηκε συνολικά το πολιτικό σύστημα της χώρας και οδήγησε πολλούς πολίτες στα βουνά και τις παραλίες. Η κυβέρνηση και οι υποστηρικτές της «έπαιξαν» την υπόθεση αποχή πριν τις εκλογές για να τη χρησιμοποιήσουν σαν άλλοθι για την επερχόμενη ήττα τους. Η λογική ήταν απλή: Προκειμένου να έρθετε στις κάλπες να μας μαυρίσετε , καλύτερα πάτε οι ίδιοι για μαύρισμα. Θα μπορούμε να λέμε στον κόσμο μας ότι είστε εν δυνάμει ψηφοφόροι μας καλλιεργώντας την ελπίδα της μελλοντικής ανάκαμψης και στόχο την επιμήκυνση του χρόνου παραμονής στην εξουσία περιμένοντας το θαύμα. Ήδη οι αριθμοί που παραθέτουν οι δημοσκόποι τη διαψεύδουν, καθώς οι μετρήσεις τους δεν καταλήγουν σε συγκεκριμένα πολιτικά χαρακτηριστικά αυτών που απείχαν. Ένα ακόμα στρατηγικό λάθος στην τακτική της ηγεσίας της Ν.Δ. μετά απ’ αυτό που έκανε το Μάρτη, όταν είχε την ευκαιρία αξιοπρεπούς αποχώρησης με δυνατότητα να διεκδικήσει σύντομα την εξουσία. Η πορεία της προς την εκλογική συντριβή στις επερχόμενες εθνικές εκλογές είναι πλέον μονόδρομος και όσο τις καθυστερεί τόσο θα αυξάνονται και τα χρόνια που θα βρίσκεται στην αντιπολίτευση μετά τις επόμενες εκλογές.

Σάββατο, 6 Ιουνίου 2009

Η αποχή δεν είναι πολιτική θέση

Το ανέκδοτο της αποχής
Tου Πασχου Μανδραβελη / pmandravelis@kathimerini.gr

Kυκλοφορούν τον τελευταίο καιρό πολλά ανέκδοτα, υπό τύπον πολιτικών επιχειρημάτων. Ενα από αυτά ακούγεται πολύ συχνά και λέει «εγώ δεν πάω να ψηφίσω, διότι έχω απογοητευθεί από τους πολιτικούς». Το ανέκδοτο αυτό είναι παλιό. Κυκλοφορούσε και στο παρελθόν από στόμα σε στόμα, αλλά σε μια πιο χυδαία εκδοχή. Το ανέκδοτο αυτό ήθελε έναν απατημένο να τιμωρεί την μοιχό συμβία του, κόβοντας τα γεννητικά του όργανα.

Υπάρχουν πολλά αληθή επιχειρήματα για να μην ψηφίζει κάποιος σε εκλογές -ακόμη και ευρωεκλογές- και κανένα σοβαρό. Υπάρχει ο ήλιος, υπάρχουν οι παραλίες, υπάρχει η τεμπελιά, υπάρχει η αδιαφορία για όλα αυτά που θα γίνουν για μας χωρίς εμάς· αφήστε δε το γεγονός ότι αύριο θα έχει 37 βαθμούς Κελσίου.

Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε, λοιπόν, ότι δεν υπάρχει η αποχή ως πολιτική στάση, όπως δεν μπορεί το άσπρο να είναι μαύρο και η νύχτα μέρα. Εξ όσων μπορούμε να θυμηθούμε, μόνο η τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη είχε επιχειρήσει κάποτε να πολιτικοποιήσει την αποχή, να καρπωθεί την αδιαφορία μετά σχετικό κάλεσμά της στους πολίτες. Αλλά αυτή ήταν από άλλο (και αιματηρό) ανέκδοτο. Ακόμη κι αν η πολιτική είναι τόσο κακή, όσο κάποιοι προπαγανδίζουν, είναι καλύτερη από το να αποφασίζονται περισσότερα ερήμην των πολιτών. Κι αυτό διότι η απόσυρση από τα κοινά δεν σημαίνει ότι θα σταματήσει ο κόσμος. Οι αποφάσεις θα λαμβάνονται όσοι κι αν συμμετέχουν στις εκλογικές διαδικασίες. Ειδικά, μάλιστα, για κάποιους είναι προτιμότερη η μικρή συμμετοχή των πολιτών στα κοινά -λιγότεροι πονοκέφαλοι- παρά η μαζική. Το αίτημα, λοιπόν, των «απογοητευμένων» που τριγυρνούν με πολιτική προβιά, θα έπρεπε να είναι περισσότερες εκλογές, ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη συμμετοχή των πολιτών στις αποφάσεις.

Μπορεί κάποιος να προσάψει πολλά στην πολιτική και περισσότερα στους πολιτικούς. Είναι, όπως θα έλεγε και ο Τσόρτσιλ, «η χειρότερη διαδικασία, εξαιρουμένων όλων όσων έχουμε δοκιμάσει μέχρι σήμερα». Γι’ αυτό όσοι αποφασίσουν από την αποχή, ας χαρούν τον ήλιο και τη θάλασσα, αλλά ας μην μας ζαλίζουν με δήθεν πολιτικά επιχειρήματα. Κυρίως, να μην γκρινιάζουν από Δευτέρα για όλα εκείνα που θα γίνουν γι’ αυτούς χωρίς αυτούς.

Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2009

ΘΟΛΩΜΕΝΟΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ Η ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΣΥΜΜΟΡΙΕΣ;

Ακούγοντας τον κυβερνητικό εκπρόσωπο και θεσμικό «φερέφωνο» του πρωθυπουργού της χώρας στις δηλώσεις του , κατάλαβα ότι ο άνθρωπος θα πρέπει να βρίσκεται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση και γιαυτό θολωμένος ή ότι μας κυβερνούν τόσα χρόνια πράσινες και γαλάζιες συμμορίες και οι εκλογές δεν είναι τίποτα άλλο παρά το τελετουργικό με το οποίο η μία ομάδα προσπαθεί με κάθε μέσο να πάρει την κουτάλα από την άλλη με «Δημοκρατικές» διαδικασίες.
Αισθάνθηκα τρόμο από την κυνικότητα με την οποία μας είπε στην ουσία ότι, ό,τι γράφεται στις εφημερίδες και το διαδίκτυο για τους πολιτικούς είναι αλήθεια και δε χρειάζονται τα πορίσματα και η έρευνα των θεσμοθετημένων οργάνων της πολιτείας για να αποδεχθεί κανείς ό, τι ακούγεται. Η κυβέρνηση με πληροφόρησε δια του εκπροσώπου της, ότι ο κ. Τσουκάτος λέει οπωσδήποτε την αλήθεια και όχι το ΠΑΣΟΚ , που ισχυρίζεται ότι δεν πήγαν στα ταμεία του τα χρήματα , πριν αποφανθεί γι’ αυτό η δικαιοσύνη, ο κ. Μαντέλης είναι ένοχος για τις μίζες κι ας μην υπάρχει ακόμα κανένα στοιχείο εις βάρος του από τα καθ’ ύλην αρμόδια όργανα της πολιτείας - αρκεί που ήταν υπουργός κάποια ύποπτη περίοδο- ο κ. Τρεπεκλής , που δεν του απαγγέλθηκε καμία κατηγορία από την επίσημη δικαιοσύνη , είναι ένοχος και φυσικά ύποπτος όποιος είχε προσωπικές σχέσεις μαζί του, ο κ. Σκαρπέλης αναφέρεται σαν προφυλακισμένος , ενώ βρίσκεται ακόμα σε διαδικασία ανάκρισης από τη δικαιοσύνη , η οποία δεν έχει αποφασίσει ακόμα προφυλάκιση. Να δεχθώ ότι 99% τα πράγματα είναι έτσι, αλλά υπάρχει και το 1% να αποδειχθεί ότι είναι αλλιώς. Τότε ο κ. εκπρόσωπος θα παραδεχθεί ότι ήταν κοινός συκοφάντης και θα κάνει μπροστά μας χαρακίρι; Κάποιος αποκάλεσε τον κ. Σημίτη "Αρχιερέα της διαπλοκής" πριν δέκα χρόνια και δηλώνει τώρα, χωρίς ντροπή και χωρίς να ζητήσει συγγνώμη, ότι έκανε λάθος. Ο κ. Παπακωνσταντίνου (φαντάζομαι και όλοι όσοι διετέλεσαν κάποτε μέλη του Δ.Σ. του ΟΤΕ) αφήνει να εννοειθεί ότι είναι ύποπτος για μίζες , εφόσον ήταν για δύο χρόνια μέλος του Δ.Σ. του ΟΤΕ . Σαφέστατος ο κ. εκπρόσωπος.
Σκέπτομαι λοιπόν:
«Για να γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων του τα αρμόδια όργανα του κράτους ο ανώτατος πολιτειακός παράγοντας , κάτι παραπάνω θα ξέρει! Οι αποφάσεις των δικαστηρίων, της βουλής κ.α. θεσμών, που εγώ ο αφελής έχω μάθει να σέβομαι στις Δημοκρατίες , είναι για το θεαθήναι. Ολόκληρος πρωθυπουργός δια του εκπροσώπου του υιοθετεί αυτά που λέγονται στα παρασκήνια της πολιτικής ζωής για στελέχη του ΠΑΣΟΚ και τους ενοχοποιεί πριν ακόμα αποφανθεί η δικαιοσύνη. Αυτά που λέγονται, ότι τάχα μου όλοι είναι αθώοι μέχρι να αποδειχθεί η ενοχή τους, είναι για τους αφελείς! Αλλά τι στο καλό! Γιατί δηλαδή να είναι αλήθεια μόνο αυτά που λέγονται και ακούγονται για τους Πασόκους; Κι αν είναι αλήθεια αυτά , τότε γιατί να μη είναι και τα άλλα ; Για τις υποκλοπές , για τα ομόλογα, για το Βατοπέδι, για τον Παυλίδη, για το Ζαχόπουλο, για το Ρουσόπουλο, για το Βουλγαράκη , για τη σχέση της Ν.Δ. με τη Mayo και τη Siemens , για την οργανωμένη απόδραση Χριστοφοράκου και Καραβέλα, για το αιφνιδιαστικό κλείσιμο της βουλής και ας λένε ότι θέλουν οι αποφάσεις της βουλής και οι εξεταστικές επιτροπές. Στάχτη στα μάτια! Έχουμε να κάνουμε με συμμορίες ! Και όσοι εμφανίζονται σε φωτογραφίες με τους ύποπτους είναι χωρίς άλλο στην ίδια "οικογένεια" στην Ιταλική της εκδοχή. Ή ο άνθρωπος έχει τόσο θολώσει βλέποντας την ήττα που έρχεται και δεν αντιλαμβάνεται αυτό που εγώ , ο απλός πολίτης, καταλαβαίνω. Δεν αντιλαμβάνεται ότι ζημιώνεται ανεπανόρθωτα ο πολιτικός κόσμος της χώρας βουλιάζοντας στην ανυποληψία, διαβρωμένος από την καχυποψία των πολιτών.Δεν αντιλαμβάνεται ότι ανοίγει τρύπες στη βάρκα , που και ο ίδιος ταξιδεύει.
Πρωταρχικό μέλημα των πολιτειακών παραγόντων, που ασκούν την εξουσία είναι η διαφύλαξη της αξιοπιστίας των θεσμών , γιατί αλλιώς καλλιεργείται το κατάλληλο έδαφος , που φιλοξενεί τους κάθε είδους «σωτήρες».
Γιαυτό , ανεξάρτητα από το τι κάνουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης, οι κυβερνώντες οφείλουν να σέβονται τα θεσμικά στηρίγματα της Δημοκρατίας , ακόμα κι’ αν το τίμημα γιαυτό είναι η απώλεια της εξουσίας. »

Τετάρτη, 3 Ιουνίου 2009

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ-ΣΥΡΙΖΑ : ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΟΥΝΤΑ ΔΟΧΕΙΑ;

Πριν ένα περίπου χρόνο παρατηρούσαμε μια δημοσκοπική έκρηξη του ΣΥΡΙΖΑ, που έφτασε σε ποσοστά της τάξης του 18%. Το φαινόμενο αυτό δεν ήταν φυσικά άσχετο με τις διεργασίες που είχαν προηγηθεί στο ΠΑΣΟΚ μερικούς μήνες πριν.
Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ αναγκάστηκε να πάρει θέση σε τρέχοντα πολιτικά ζητήματα της χώρας , άρχισε με γρήγορους ρυθμούς η επαναφορά στα αρχικά του μέτρα. Όσοι τον εμφάνιζαν σαν πολιορκητικό κριό στο Γ. Παπανδρέου έχασαν τα όπλα τους. Έπρεπε να εφεύρουν άλλα.
Παρατηρείται τελευταία μια ανάλογη δημοσκοπική παρουσία του κινήματος των Οικολόγων Πράσινων, που εμφανίζεται να πολλαπλασιάζει εντυπωσιακά τη δύναμή του. Εμφανίζεται και προβάλλεται από τα ΜΜΕ σαν η εναλλακτική πρόταση για όσους θέλουν να καταδικάσουν το δικομματισμό ή το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του και δεν θα προτιμήσουν τις παραλίες και τα βουνά.
Οι μετρήσεις δείχνουν ότι κατευθύνονται σ’ αυτό σε μεγαλύτερο ποσοστό ψηφοφόροι της Ν.Δ. Είναι φανερό ότι λειτουργεί σαν ένα ασφαλές ανάχωμα της ροής ψηφοφόρων από τη Ν.Δ. προς το ΠΑΣΟΚ., αλλά και μια βολική επιλογή για παλιούς ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ , που δε θέλουν να το ψηφίσουν με τη κατάσταση που διαμορφώθηκε πριν ενάμιση χρόνο.
Εκτιμώ ότι προβάλλεται σαν ένα προσωρινό καταφύγιο πολιτικών δυνάμεων , που δε βολεύονται με συντριπτική επικράτηση του ΠΑΣΟΚ σ’ αυτές τις εκλογές από τους ίδιους (σε μικρότερο ποσοστό ) , που ένα χρόνο πριν «φούσκωναν» τα πανιά του ΣΥΡΙΖΑ.
Ποιοι δε βολεύονται; Δεν κρύβεται πλέον η λυσσαλέα προσπάθεια των βαρόνων των ΜΜΕ να υπηρετήσουν τη στρατηγική της ήπιας και διαχειρίσιμης ήττας της Ν.Δ.- αφού δε μπορούν να την αποτρέψουν. Είναι το μεγάλο τους στοίχημα. Ας μην εκπλαγούμε , αν την επομένη των εκλογών, σε περίπτωση που η διαφορά είναι κοντά στο 3% ή το ΠΑΣΟΚ δεν υπερβεί τα ποσοστά του 2004 στις Ευρωεκλογές, διαβάζουμε πρωτοσέλιδα που θα προβάλουν «ήττα» του Γ. Παπανδρέου!!! Οι Ευρωεκλογές θα εμφανιστούν σαν την κολυμβήθρα του Σιλωάμ, που θα κρύψει έντεχνα τη λαϊκή αποδοκιμασία της Ν.Δ. και θα ξεπλύνει τα σκάνδαλα και τα πεπραγμένα της, δίνοντας τη δυνατότητα στους βαρόνους ν’ αρχίσουν το πολιτικό παιχνίδι σε νέες βάσεις με τους ίδιους παίκτες.
Ας μη τους δώσουμε αυτή τη δυνατότητα. Όσοι είναι πεπεισμένοι για την ορθότητα των πολιτικών θέσεων των Οικολόγων Πράσινων ή άλλου «μικρού» κόμματος καλώς θα πράξουν να τους ψηφίσουν, αλλά απαιτείται ο καθημερινός αγώνας και η συστηματική καθημερινή τους παρουσία στα πεδία των κοινωνικών αγώνων για να προσμένουν οποιοδήποτε αποτέλεσμα.. Όσοι θέλουν να εκφράσουν την αποστροφή τους στο πολιτικό σύστημα και το δικομματισμό , επιστρέφοντας ξανά στον καναπέ τους , επιλέγουν τον καλύτερο τρόπο να τον ενισχύσουν! Αφήνουν αλώβητους όλους αυτούς που ευθύνονται για την κατάντια της πολιτικής ζωής στη χώρα μας , κάνοντάς τους ξανά κυρίαρχους στο παιχνίδι.
Την ιστορία με τον τσομπάνη που θύμωσε και έκοψε τ’ .******* του , ρωτώντας μετά αν κλαίει το χωριό φαντάζομαι ότι οι περισσότεροι τη γνωρίζουν.

Δευτέρα, 1 Ιουνίου 2009

ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ

Ο Παναθηναϊκός φτιάχνοντας κατάλληλα το γήπεδό του (το γήπεδο θα γέρνει πάντα στη μεριά του αντιπάλου)



...και ο Ολυμπιακός με τις κλασσικές δυνατές μεταγραφές του.




τις φωτογραφίες πήρα απο τις πλακίτσες και το Γιώργο Χ.