Follow by Email

Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2009

28η Οκτωβρίου: Αφιέρωμα - Ντοκυμαντέρ του NATIONAL GEOGRAPHIC


Την 28η Οκτωβρίου 1940, η προοπτική της Ιστορίας ήταν όσο ποτέ ζοφερή. Οι λαοί της Ευρώπης είχαν υποδουλωθεί ή φαίνονταν έτοιμοι να υποκύψουν στην φυλετική αλαζονεία του προβαλλόμενου ως «λαού των κυρίων». Η Γερμανία σάρωνε τα σύ­νορα των ηπειρωτικών επικρατειών, απειλούσε την υπόσταση της θαλασσοκράτειρας, προχωρούσε ακάθεκτη προς την κοσμοκρατορία.

Είναι και σήμερα συνταρακτικό το θέαμα της αλληλουχίας των γεγονότων, όσα οδήγησαν την ανθρωπότητα προς την αλλοφροσύνη εκείνη. Και είναι τραγικό δίδαγμα, η ολέθρια συνέπεια της αδυναμίας των δυτικοευρωπαϊκών τότε κυβερνήσεων, της ηθικής ανοχής και της πολιτικής μυωπίας αντίκρυ στον ανερχόμενο εθνικοσοσιαλισμό, παρά τις διακηρυγμένες από τον ίδιον εγκληματικές προθέσεις του. Αποτέλεσμα, η ανετοιμασία τους σε οίκτρο βαθμό, την 2α Σεπτεμβρίου 1939, όταν κήρυξαν τον πόλεμο εναντίον της εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας. Επακόλουθο και η ακατάσχετη προέλαση της γερμανικής πολεμικής μηχανής τους πρώτους δέκα μήνες του πολέμου.

Επί τέσσαρες μήνες, ύστερα, η Μεγάλη Βρετανία, μόνη εμπόλεμη προς τον Άξονα Βερολίνου - Ρώμης, αγωνιζόταν και αγωνιούσε, με πολύ μικρές ελπίδες να περισωθεί. Στη δύσκολη αυτή στιγμή της Ιστορίας σήμανε η ώρα της μεγάλης δοκιμασίας του ελληνικού λαού. Παρεμβλήθηκε τότε η άθλια επιδίωξη της φασιστικής Ιταλίας να κατακτήσει ελληνικά εδάφη. Και την αυγή της 28ης Οκτωβρίου 1940 επίλεκτες μονάδες του ιταλικού στρατού παραβίαζαν τα βορειοδυτικά σύνορα της Ελλάδος. Το πλήγμα ήταν βαρύτατο. Μόλις είχε συνέλθει ο ελληνικός λαός από την αιμορραγία των πολεμικών επιχειρήσεων των ετών 1912 έως 1922, και από τον συγκλονισμό της σφαγής και του διωγμού των Ελλήνων της Μικράς Ασίας το 1922. Εξάλλου καθεστώς πολιτικής ανελευθερίας είχε επιβληθεί από τις 4 Αυγούστου 1936 στην Ελλάδα, με συνέπεια τα συναισθήματα πικρίας της μεγάλης μερίδας του 'Ελληνικού λαού, ή και ψυχρότητας και ακόμη εχθρότητας προς την τότε κυβέρνηση. Και όμως, αντίκρυ στην απρόκλητη επιδρομή του εχθρού, σφυρηλατήθηκε ακαριαία η εθνική ομοψυχία των Ελλήνων. Και υπήρξε η εθνική αυτή ομοφροσύνη ανεξαίρετη, χωρίς καμία διαφωνία, και των πιο αντίθετων προς την κυβέρνηση και των πιο σκληρά διωγμένων από την κυβέρνηση πολιτών είτε κομμάτων. Ο σεβασμός εξάλλου προς την ιστορική αλήθεια επιβάλλει να τονισθεί ότι η κυβέρνηση εκείνη της Ελλάδος, την ώρα της επιδρομής του ιταλικού στρατού, ανταποκρίθηκε θετικά στις διαθέσεις του ελληνικού λαού. Ο τότε πρωθυπουργός Ιωάννης Μεταξάς, όταν αρνήθηκε να υποκύψει την αυγή της 28ης Οκτωβρίου στο ιταλικό τελεσίγραφο, εξέφραζε την αταλάντευτη βούληση του ελληνικού λαού, σύμφωνη με τις υπαγορεύσεις της ηθικής κληρονομιάς του: μεστής από ηρωικές αρνήσεις υποταγής, άλλες στη σφαίρα του μύθου, όπως του Προμηθέα και της Αντιγόνης, άλλες στη διάσταση της Ιστορίας, υψωμένες στη σφαίρα του θρύλου, όπως του Λεωνίδα και του Παλαιολόγου, και αμέτρητων άλλων ανδρών και γυναικών της αρχαίας και της νεώτερης Ιστορίας του Ελληνισμού. Επιβάλλεται να λεχθεί, επίσης, ότι η κυβέρνηση εκείνη, πoλλαπλά βλαπτική, με την καταπάτηση των ελευθεριών του λαού και τη διάλυση του πολιτικού βίου της χώρας, δεν ολιγώρησε για την ετοιμασία της άμυνας του Έθνους.

Η άρνηση της Ελλάδος να υποταχθεί στον αήττητο Άξονα Ρώμης - Βερολίνου και η επακόλουθη απώθηση των επιδρομέων τις δύο πρώτες εβδομάδες του ελληνο-ιταλικού πολέμου υπήρξε κρίσιμο ιστορικό γεγονός. Με τις βαρύτατες όμως αυτές θυσίες, ή μάλλον και με αυτές, είχε ήδη τότε συντελεσθεί η κρίσιμη συμβολή της Ελλάδος για την αλλαγή της πορείας του μεγάλου πολέμου, Ύστερα προπάντων από την πρώτη πέραν των ελληνικών συνόρων νίκη του ελληνικού στρατού, με την κατάληψη της Κορυτσάς, η κοινή γνώμη σε πολλές χώρες, ιδιαίτερα στη Αίγυπτο και σε άλλες χώρες της Μέσης 'Ανατολής, έπαυσε να πιστεύει στη μεγαλοσύνη του Μουσολίνι και στη στρατιωτική μεγαλοδυναμία της Ιταλίας. Ισχυρές ιταλικές πολεμικές δυνάμεις, χερσαίες, εναέριες, θαλάσσιες, έμειναν εμπλεγμένες στον ελληνο-ιταλικό πόλεμο και άρα δεν διατέθηκαν για τις πολεμικές επιχειρήσεις της βόρειας Αφρικής. Οι Άγγλοι κέρδισαν τότε πολύτιμο χρόνο και διατήρησαν τη δυνατότητα να κρατήσουν την Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή. Η Γερμανία στερήθηκε από την εύκολη πρόσβαση προς τη διώρυγα του Σουέζ και προς τα πετρέλαια της Μέσης Ανατολής, ή και προς τις νότιες παρυφές του Καυκάσου. Ο πατριωτισμός και η ευψυχία των Ελλήνων απέδωσαν ήδη πολλαπλάσια και των πιο αισιόδοξων προσδοκιών.

Άρχιζε το θέρος του 1941 με το ελληνικό έδαφος ολόκληρο κατεχόμενο από τον εχθρό, ενώ η Ελλάδα συνέχιζε τον πόλεμο πέραν από τον ελληνικό χώρο. Η αποστολή όμως της Ελλάδας για τη ματαίωση της καθολικής νίκης των Γερμανών και της υποταγής των λαών είχε ήδη ακέραια επιτελεσθεί. Ο πόλεμος στην Ελλάδα είχε την κρίσιμη στρατηγική συνέπεια να καθυστερήσει πέντε εβδομάδες τουλάχιστον η επίθεση των Γερμανών εναντίον της Ρωσίας. Και η καθυστέρηση αυτή αποδείχθηκε μοιραία για τους Γερμανούς, σωτήρια για τους Ρώσους. Έχασαν οι Γερμανοί για ολίγες εβδομάδες την ευκαιρία να καταλάβουν τη σοβιετική πρωτεύουσα το 1941. Έκτοτε ο χρόνος άρχισε να τρέχει εναντίον τους. Αυτή υπήρξε η κορυφαία συμβολή της Ελλάδος στη λυτρωτική για την ανθρωπότητα έκβαση του μεγίστου εκείνου εξάχρονου πολέμου.

Απόσπασμα από παλαιότερο άρθρο του Κ.Ι.Δεσποτόπουλου στην εφημερίδα"Ελευθεροτυπία"

ΔΕΙΤΕ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΑΙΡ ΠΟΥ ΓΥΡΙΣΤΗΚΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ 1940 απο τη NATIONAL GEOGRAPHIC
ΜΕΡΟΣ 1ο Greece 1940 - 1941 The First Victory 1/8
ΜΕΡΟΣ 2ο Greece 1940 - 1941 The First Victory 2/8
ΜΕΡΟΣ 3ο Greece 1940 - 1941 The First Victory 3/8
ΜΕΡΟΣ 4ο Greece 1940 - 1941 The First Victory 4/8
ΜΕΡΟΣ 5ο Greece 1940 - 1941 The First Victory 5/8
ΜΕΡΟΣ 6ο Greece 1940 - 1941 The First Victory 6/8
ΜΕΡΟΣ 7ο Greece 1940 - 1941 The First Victory 7/8
ΜΕΡΟΣ 8ο Greece 1940 - 1941 The First Victory 8/8

Τη φωτογραφία, το κείμενο και το Ντοκυμαντέρ τα είδα στο foreignpress

Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2009

52 χρόνια απο τον θάνατο του Νίκου Καζαντζάκη


Ο συγγραφέας που μεταφράστηκε σε περισσότερες γλώσσες από κάθε άλλο Έλληνα. Ο δημιουργός που προτάθηκε τρεις φορές για το βραβείο Νόμπελ, εισερχόμενος σε ρεύματα από το χριστιανισμό έως τον κομμουνισμό. Σαν σήμερα, το 1957, έφυγε από τη ζωή ο Νίκος Καζαντζάκης. Μυθιστοριογράφος, φιλόσοφος, δημοσιογράφος, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας, ο Νίκος Καζαντζάκης(18 Φεβρουαρίου 1883 έως 26 Οκτωβρίου 1957) θεωρείται .......
ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς του 20ου αιώνα. Πιο γνωστός για τα έργα του: Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται, Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά και Ο Τελευταίος Πειρασμός(έχουν μεταφερθεί και στον κινηματογράφο), προτάθηκε τρεις φορές για το βραβείο Νόμπελ.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ για τη ζωή και το έργο του ΕΔΩ απο το αφιέρωμα που επιμελείται ο ΧΑΝΙΩΤΗΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΧΩΡΙΣ... ΤΕΛΟΣ!




Έχετε ξαναδεί φωτογραφία που δεν τελειώνει ποτέ; Για να καταλάβετε τι σημαίνει αυτό, μπείτε στην σελίδα του National Geographic, αφήστε την εικόνα να φορτωθεί και ξεκινήστε κάνοντας το πρώτο click σε οποιοδήποτε σημείο. Συνεχίστε κλικάροντας όσες φορές χρειαστεί και απολαύστε εκατοντάδες φωτογραφίες από το ζωικό και φυτικό βασίλειου του πλανήτη... Απίθανο!


Το βρήκα στο :fimotro: ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΧΩΡΙΣ... ΤΕΛΟΣ!

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009

Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2009

Ήρθε η ώρα, που τ΄ αλλάζει όλα;


Το σύνθημα που ακολουθούσε το Γιώργο Παπανδρέου από την ώρα που ανέλαβε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ αρχίζει να βρίσκει με καταιγιστικούς ρυθμούς τη δικαίωσή του. Κατάφερε σε πέντε χρόνια να ανανεώσει τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ σε μεγάλο ποσοστό επιδεικνύοντας μάλιστα εξαιρετική μαεστρία στους χρόνους που επέλεγε κάθε φορά για να κάνει τα κατάλληλα βήματα χωρίς να δημιουργήσει στο κίνημα επικίνδυνους κλυδωνισμούς Επέδειξε άλλοτε ιώβεια υπομονή και άλλοτε ασυνήθιστο δυναμισμό και πρωτοφανή "σκληρότητα" στη στάση του. Άλλωστε το χαρακτηρισμό του "δολοφόνου με το αγγελικό πρόσωπο" τον έδωσε ο Ραούφ Ντενκτάς , ένας διπλωμάτης με παροιμιώδες πείσμα και εξαιρετικά σκληρό πολιτικό πρόσωπο στη διεθνή πολιτική σκακιέρα.
Η τελευταία του κίνηση , η πρόταση για εκλογή στη θέση του Γραμματέα του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ του Σωκράτη Ξυνίδη είναι μια από τις μεγάλες του ρήξεις με το σκληρό "βαθύ" ΠΑΣΟΚ και κατ' επέκταση με τα καθεστώτα όλων των αποχρώσεων στη χώρα μας σε μια πορεία "αλλαγής όλων". Μιας εντολής που πήρε πριν πεντέμισι χρόνια και με μεθοδικότητα και σκληρές συγκρούσεις, καθ' οδόν, καταφέρνει να την εκπληρώσει στο ακέραιο στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι καθόλου εύκολο να επιβάλει κανείς ένα νεαρό και άφθαρτο νέο από την Ξάνθη μέσα σε ένα πλήθος στελεχών με βαριά ονόματα στο χώρο, παίρνοντας σαν κριτήριο την αποτελεσματικότητα και την εργατικότητά του, αγνοώντας ισορροπίες και επετηρίδες. Όπως επίσης απαιτεί μεγάλη τόλμη και αποφασιστικότητα να εμπιστευτείς την εκπροσώπηση της κυβέρνησης σε έναν νεαρό άφθαρτο και ικανό βουλευτή από την Κομοτηνή, που δεν έχει πίσω του τζάκια και "ισχυρούς προστάτες" να τον στηρίζουν.

Το αποτέλεσμα χαρακτηρίζει πάντα σαν σωστές ή λαθεμένες τις επιλογές που προηγήθηκαν. Δεν υπάρχει αμφιβολία όμως ότι έχουμε μπει σε μια καινούργια εποχή που το τιμόνι για την πορεία των πολιτικών μας πραγμάτων έχει πάρει στα χέρια της μια καινούργια γενιά πολιτικών. Το λιγότερο θα εκφράσουν καλύτερα τη νέα γενιά των πολιτών και θα λειτουργήσουν πιστεύω απαλλαγμένοι από τα σύνδρομα και τις αγκυλώσεις της προηγούμενης γενιάς πολιτικών, με τα λάθη και τις αστοχίες τους, αλλά σίγουρα με ενθουσιασμό, εργατικότητα και διάθεση για να βάλουν τη δική τους πινελιά στα πολιτικά δρώμενα της χώρας μας.
Εμπιστεύομαι αυτή τη γενιά και είμαι διπλά χαρούμενος σαν Θρακιώτης γιατί ο Γιώργος Παπανδρέου εμπιστεύτηκε δύο συμπατριώτες μας(είμαι σίγουρος ότι στο μέλλον θα εμπιστευθεί κι άλλους) σε δυο σημαντικές θέσεις της ομάδας που επέλεξε. Αυτό δεν το λέω απο σωβινισμό , αλλά απο τη διαπίστωση ότι νέα στελέχη της περιφέρειας με εγνωσμένη αξία επιλέγονται για βασικούς ρόλους της πολιτικής ζωής.

Κράτος ασυστόλων και πεσμένων κώλων

ΑΝΑΡΤΗΘΗΚΕ απο την ΚΑΤΕΡΙΝΑ

Σειλινοί του κράτους /που ξερνάει και να`τους, /τσιφτετέλληνες/ με γονείς ληστές των συντρόφων τους θύτες/για αμνηστία οι αλήτες/τώρα διοικητές.
Το έχω ξαναπεί, μπορώ να γράψω ΜΟΝΟ όταν μια εικόνα με μαστιγώσει. Και σήμερα μια τέτοια τηλεοπτική εικόνα με ΜΑΣΤΙΓΩΣΕ.
Συνεργείο τηλεόρασης ορμάει σαν ταύρος σε υαλοπωλείο σε δημόσια υπηρεσία, και ρωτάει εργαζόμενες κοπέλες «είστε stagers;»

Πρόσωπα που απαντούν μονολεκτικά «ναι», πρόσωπα που κατεβάζουν τα μάτια με ντροπή αλλά και με προσμονή. Από την μια λούζονται την δημόσια καταδίκη του θύτη, του γαλάζιου παιδιού, αυτού που ο βουλευτής το έχωσε στην θεσούλα, πηδώντας (κυριολεκτικά και μεταφορικά) οποιαδήποτε έννοια αξιοκρατίας και αξιοπρέπειας, πηδώντας τον διπλανό, τον φίλο, τον παλιό συμμαθητή, τον συμφοιτητή, και από την άλλη προσμονή. Είμαστε πολλοί. Το κοινωνικό κόστος, αλλά και το πολιτικό κόστος μεγάλο, θα βρεθεί…λύση. Για μια δουλειά… Για ένα μεροκάματο… Για μια ανασφάλιστη εργασία των 500 ευρώ…

Αν κάτι με σοκάρει είναι ότι χιλιάδες(στην μπανανία που ζούμε βέβαια κανείς δεν ξέρει βέβαια πόσοι!!!!) νέοι άνθρωποι, 20, 25, χρονών, υποτιμούν τόσο, μα τόσο πολύ τον εαυτό τους, ώστε να φυλάνε τα παπούτσια του κάθε λιγδιάρη που θα τους πετάξει το χυδαίο, μεροκάματο των 500 ευρώ χωρίς ένσημα, και που θα τους τάζει τον παράδεισο της μόνιμης ασφαλούς εργασίας.

Το πρώτο που με κάνει έξαλλη, που μου γυρίζει το μάτι, είναι ότι αυτή η κωλοχώρα ευνούχισε τα παιδιά της, τα έκανε ζήτουλες και πουτάνες. Τα κατάντησε θύτες του διπλανού του και θύματα του νταβατζή.
Έχω αναρωτηθεί πολλές φορές, ποιος διαφθείρει ποιον; Οι πολίτες τους πολιτικούς ή οι πολιτικοί τους πολίτες. Το ερώτημα βέβαια έχει την ίδια ακριβώς απάντηση που έχει και το ερώτημα αν το αυγό έκανε την κότα ή αντιστρόφως.
Οι ελληνική πολιτική και κοινωνική παθογένεια, έγινε μια βαριά μπετονενια πλάκα και μας καταπλάκωσε όλους. Κανείς δεν έχει δίκιο και ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ κανείς δεν έχει άδικο.
Θα ήθελα πάρα πολύ το μαγαζί που λέγεται Ελλάδα, να μπορούσε εκτός από …μεταφορικά, να είναι και πραγματικά ένα μπουρδέλο. Να πεις το κλείνω για ένα διάστημα, και το φτιάχνω από την αρχή. Κανείς όμως δεν έχει την πολυτέλεια να κλείσει μια …χώρα, να την γκρεμίσει, να την ανακαινίσει και να κάνει εγκαίνια σε ένα χρόνο…

Και άριστη λύση στο πρόβλημα των Stagers δεν υπάρχει. Και αφού δεν μπορούμε να το κλείσουμε αυτό το μπουρδέλο που λέγεται Ελλάδα, ας αναζητήσουμε την βέλτιστη λύση αυτήν την στιγμή. Και όχι η βέλτιστη αυτής της στιγμής, δεν θα είναι καλή και για αύριο.

Ναι, είναι κοινωνικά ανάλγητο να πετάξεις στο δρόμο …χιλιάδες ανθρώπους με μισθό 500 ευρω. Η Πολιτεία δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να είναι εκδικητική. Μας αρέσει ή όχι, αυτοί οι θύτες-θύματα, έπαιξαν με τους «κανόνες» του παιχνιδιού που η Πολιτεία-Νταβατζής έβαλε.
Ναι, δεν μπορείς να νομιμοποιήσεις μια κατάφωρη αδικία, ο νόμος για την μοριοδότηση της μονιμοποίησης τους, είναι μαφιόζικος.

Αν μια λύση θα μπορούσα να δω, είναι η άμεση (ΑΛΛΆ άμεση!!!) προκήρυξη των αναγκαίων και πάγιων θέσεων της Δημόσιας Διοικησης μεσω ΑΣΕΠ (προφανώς χωρίς έξτρα μοριοδοτηση των stagers), η επιδότηση των θέσεων των ήδη υπαρχόντων stagers για να δουλέψουν στον ιδιωτικό τομέα, και ταυτόχρονα ΚΑΙ ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΩΤΕΡΟ, επιδότηση για επιχειρηματικότητα ευκαιρίας.

Πως στο διάβολο μια χώρα που είχε παράδοση στην επιχειρηματικότητα, που επιχείρησε σε όλο τον πλανήτη, εμείς την κάναμε μια χώρα άθλιων υπαλλήλων.
Πως στο διάβολο καταφέραμε το μοναδικό προϊόν που παράγουμε, να είναι ευνουχισμένους, κακομοιριασμένους, και διεφθαρμένους υπαλλήλους;
Περισσότερο από τα 500 ανασφάλιστα ευρώ τον μήνα, αυτοί οι άνθρωποι χρειάζονται όνειρα και αξιοπρέπεια. Και αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα. Όχι η κάθε είδους εκδίκηση.

Υ.Γ. Αυτή η χώρα, που επιτρέπει στον Παυλοπουλο, σε αυτό το άθλιο ανθρωπάκι, να είναι ακόμα στη Βουλή, εκλεγμένος βουλευτής παρακαλώ… και να κάνει ακόμα διαγγέλματα για τους stagers υπερασπιζόμενος και υπεραμυνόμενος της χυδαίας πολιτικής του, ε, είναι άξια της μοίρας της.

Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2009

Η πρώτη απόφαση υπουργού σε δημόσια διαβούλευση


Η συμμετοχική Δημοκρατία στην πράξη. Ο υπουργός Εσωτερικών Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Γιάννης Ραγκούσης θέτει την πρόταση νόμου, που αφορά τη χρήση των κρατικών αυτοκινήτων σε δημόσια συζήτηση. Ο καθένας μας μπορεί να διατυπώσει τη γνώμη του και να προτείνει αλλαγές ή βελτιώσεις στον προτεινόμενο νόμο. Αποτελεί ακόμα μια ευκαιρία για όλους μας να γνωρίσουμε με λεπτομέρειες το σχετικό νόμο και να διαβάσουμε απόψεις ειδικών και μη για το θέμα από όλες τις οπτικές του γωνίες.
Μια καινοτομία, που πιστεύουμε ότι θα έχει συνέχεια για όλα τα σχέδια νόμου και των άλλων υπουργείων, ώστε όλοι οι πολίτες να έχουμε τη δυνατότητα συμμετοχής και παρακολούθησης των συζητήσεων που θα γίνονται. Με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον θα διάβαζα και απόψεις βουλευτών, πολιτευτών κ.λ.π. της συμπολίτευσης ή της αντιπολίτευσης για να μπορώ με την άνεσή μου να κρίνω τις θέσεις τους χωρίς να χρειάζεται να τσακώνονται και να κοκορομαχούν στα κανάλια των ΜΜΕ.

ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
Καθιέρωση ανωτάτου ορίου κυβισμού Κρατικών Αυτοκινήτων και άλλες διατάξεις
(Όλοι οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να καταθέτουν τις προτάσεις και τις επισημάνσεις τους μέχρι και τις 12 το μεσημέρι της Δευτέρας 26 Οκτωβρίου 2009 )

Την εισαγωγή του Υπουργού, ολόκληρο το σχέδιο νόμου, την
KYA 543_5543_2000 (φεκ376_β), που πρόκειται να καταργηθεί, καθώς και τα σχόλια και τις προτάσεις των πολιτών - χρηστών του διαδικτύου μπορείτε να δείτε ΕΔΩ

Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2009

ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ: ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ ΧΩΡΙΣ ΑΙΤΙΑ;


«Τα παλιόπαιδα! Πάλι άρχισαν τις καταλήψεις. Δε βρίσκεται ένας εισαγγελέας , κάποιος τέλος πάντων, να τα αναγκάσει να σταματήσουν αυτή τη «μόδα» των τελευταίων χρόνων ; Που θα πάει αυτή η κατάσταση; Πόσα μαθήματα θα χάνονται κάθε χρόνο; Ζητείται ο κατάλληλος μπόγιας να τα μαζέψει να βάλει φυλακή τους ταραξίες , να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι γονείς που τ΄ αφήνουν αδέσποτα ν΄ αλωνίζουν , να αποκατασταθεί επιτέλους η «τάξη». Και να πεις ότι έχουν και συγκεκριμένα αιτήματα; Τίποτα. Αοριστολογίες . Γράφουν στο πόδι πέντε «αιτήματα» και τα χρησιμοποιούν σαν δικαιολογία για να γλυτώσουν τα μαθήματα και να την αράζουν στις καφετέριες. Τι προτείνουν οι ίδιοι; Επαναστάτες του γλυκού νερού! Και οι καθηγητές τους; Βολεύονται κι αυτοί με την κατάσταση και βρίσκουν ευκαιρία να μη δουλεύουν. Υπάρχει μάλιστα η υποψία ότι τους υποκινούν.»
Υποψιάζομαι ότι πολλοί αναγνώστες διαβάζοντας τον πρόλογο κουνούν συγκαταβατικά το κεφάλι. Συμφωνούν . Καλά τα γράφεις φίλε μου, σκέπτονται. Σίγουρα μάλιστα κάποιοι «προχωρημένοι» να έχουν στο μυαλό τους και πιο δυναμικά σχέδια αντιμετώπισης του «εχθρού», που έχει διαλύσει τα Σχολεία μας. Να αναπολούν τα δικά μας χρόνια , τότε που έπεφταν και μερικές ψιλές στους απείθαρχους , τότε που δεν αμφισβητούνταν η αυθεντία των δασκάλων και γενικά το «αλάθητο» του κόσμου των μεγάλων.
Απαιτούμε λοιπόν από τα παιδιά να είναι συνεπή με τους νόμους μας, να μην αυθαιρετούν, να δουλεύουν δεκαπέντε ώρες την ημέρα για να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις του Σχολείου και του φροντιστηρίου και να μας σέβονται , γιατί απλά είμαστε μεγαλύτεροι.
Τι βλέπουν όμως τα παιδιά γύρω τους; Αυθαιρεσία από τους πάντες σε όλα τα επίπεδα. Ποιος από τους νόμους τηρείται από τους μεγάλους γύρω τους , ακόμα κι από τους δασκάλους τους; Για ποια παράβαση τιμωρήθηκε ποτέ κανείς , αν είχε τον τρόπο και τα «μέσα» να τον καλύψουν; Ποιοι διπλοπαρκάρουν και τριπλοπαρκάρουν τα αυτοκίνητά τους στο δρόμο , ακόμα και στα πεζοδρόμια και τους χώρους ΑΜΕΑ , γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια τους συμπολίτες τους; Ποιοι κτίζουν αυθαίρετα όπου και ότι τους καπνίσει χωρίς να τους ελέγχει κανείς; Οι ίδιοι δεν είναι θαμώνες κάθε βράδυ σε μπαράκια , που χαλάνε τον κόσμο μέχρι τα χαράματα χωρίς οι ιδιοκτήτες τους να δίνουν λογαριασμό σε κανένα; Οι γονείς , οι θείοι και οι φίλοι δεν είναι αυτοί που τα «βρίσκουν» με την εφορία, με την πολεοδομία και τη δικαιοσύνη ακόμα, για να τη «σκαπουλάρουν» στα δύσκολα χρησιμοποιώντας πολλές φορές ανήθικα μέσα; Ποιόν από τους αριστούχους μαθητές των περασμένων ετών είδαν να αποκαθίσταται επαγγελματικά , σαν επιβράβευση των κόπων του στο σχολείο; Ποιόν φοιτητή με μεταπτυχιακά, με διδακτορικά , ξένες γλώσσες κ.λ.π. είδαν να γίνεται περιζήτητος για τις γνώσεις του; Ποιος αναφέρθηκε στην παιδεία και δεν διαπίστωσε ότι είμαστε οι τελευταίοι σε ότι αφορά τους πόρους που διαθέτουμε; Τι διεξόδους έχουν οι νέοι που θα ήταν συνεπείς στις υποχρεώσεις τους με το Σχολείο και το πανεπιστήμιο , αν δεν έχουν «μπάρμπα στην Κορώνη»; Εν τέλει τι εξασφαλίζουμε σαν κοινωνία για το μέλλον των παιδιών μας για να απαιτούμε το σεβασμό τους; Αρκεί μόνο το ότι τα φέραμε στον κόσμο; Τα ρωτήσαμε όμως γι αυτό;
Ας μη ψάχνουμε επομένως τους λόγους που οδηγούν τα παιδιά σε παραβατικές συμπεριφορές και να μη ρωτάμε ανυποψίαστοι τάχα μου γι αυτά που βλέπουμε. Ας μη ψάχνουμε για «αιτήματα» και αίτια . Τα παιδιά μπαίνουν από νωρίς σε μια κούρσα ενός σκληρού αγώνα χωρίς ορατό τέλος και είτε συμμετέχουν σ’ αυτή και βλέπουν τις καταλήψεις σαν στάσεις για μερικές ανάσες , είτε εγκαταλείπουν και θεωρούν πλέον το σχολείο σαν μια αναγκαία φυλακή και τις καταλήψεις παράθυρα διαφυγής προς την ελευθερία. Η ανοχή μας σε όλα αυτά οφείλεται πρωτίστως στην ΕΝΟΧΗ μας για τα αίτια που τα προκαλούν. Είναι υποκρισία να ζητούμε την αυστηρή εφαρμογή των κανόνων στα παιδιά , όταν οι μεγάλοι τους ποδοπατούν καθημερινά χωρίς να τιμωρείται κανείς.
Ας μη ζητούμε να μας δώσουν τα παιδιά λύσεις στο πρόβλημα της παιδείας . Αυτή είναι υποχρέωση των μεγάλων.
Το ξεκίνησες καλά και μας τα χαλάς, θα σκέπτονται κάποιοι. Είσαι λοιπόν υπέρ των καταλήψεων; Έχουν δίκιο τα παιδιά να κλείνουν τα σχολεία;
Θα απαντήσω κατηγορηματικά ΟΧΙ. Όπως ακριβώς θα πω ότι είναι ηλίθιο να κλωτσάει κανείς την πέτρα που σκόνταψε ή να γκρεμίζει το άθλιο σπίτι του πριν κτίσει καινούργιο. Οι καταλήψεις δε λύνουν κανένα από τα προβλήματα της παιδείας. Τα φωνάζουν μόνο και μας τα υπενθυμίζουν κάθε χρόνο δραματικά. Δεν μας αφήνουν να τα κρύψουμε κάτω από το χαλί. Τα εξανθήματα βγαίνουν και φουντώνουν και μείς κοιτάμε πως θα τα κρύψουμε με πούδρες και σοβαντίσματα μα δε φροντίζουμε για τη θεραπεία τους.
Όχι μόνο δεν οδηγούν πουθενά , αλλά ταυτόχρονα ενοχοποιούν και εξευτελίζουν τους αγώνες με συγκεκριμένους στόχους και οράματα. Δεν είναι αγώνας. Χαβαλές, που προσομοιάζει την κατάσταση της κοινωνίας μας είναι γι αυτό και μας ενοχλεί τόσο.
Θα πρέπει ακόμα, μιλώντας σαν εκπαιδευτικός , και απευθυνόμενος σε όλους όσους εμφανίζονται «αγανακτισμένοι» με τη στάση συμπάθειας των καθηγητών απέναντι στους μαθητές , ότι εμείς μετά από πέντε, δέκα , είκοσι μέρες θέλουμε να επιστρέψουμε στις αίθουσες σαν εκπαιδευτικοί και όχι σαν εισαγγελείς και αστυνόμοι. Θα συνεχίσουμε να ζούμε μ΄ αυτά τα παιδιά για ένα , δύο ή τρία χρόνια ακόμα και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να διαταράξουμε στο ελάχιστο τις σχέσεις δάσκαλου-μαθητή. Τα παιδιά για μας είναι προσωπικότητες και πρέπει να μαθαίνουν ακόμα και από τα λάθη, τις παραλείψεις και τις παραβάσεις τους, έχοντας την αίσθηση ότι είμαστε δίπλα τους για να επισημαίνουμε τα λάθη τους χωρίς ρεβανσισμούς και μικροπρέπειες. Ποιος γονιός πάει το παιδί του στον εισαγγελέα ή στην αστυνομία για οποιαδήποτε παραβατική συμπεριφορά; Ποιος δεν συγχωρεί τα λάθη του και δεν δείχνει την αγάπη του ακόμα κι όταν για τους άλλους φαίνεται ως ο πιο ατίθασος αλήτης;
Τα φαινόμενα αυτά δεν θα εκλείψουν όσο η κοινωνία μας παρουσιάζει την εικόνα που καθημερινά βλέπουμε. Όταν οι κανόνες θα εφαρμόζονται κατά γράμμα για τους μεγάλους χωρίς διακρίσεις και οι παραβατικές συμπεριφορές θα έχουν συνέπειες σε όλους , τότε θα έχουμε την υποχρέωση και το ηθικό δικαίωμα να το απαιτούμε και από τα παιδιά μας και να είμαστε βέβαιοι ότι θα είναι τότε πολύ καλύτεροι από μας. Μέχρι τότε τα αίτια και τις ευθύνες για τις ασχήμιες των παιδιών μας , ας τις αναζητούμε καλύτερα στον κόσμο των μεγάλων.

Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2009

"ΧΡΥΣΟΣ" ΣΕ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ



Αν ήταν ταλέντο του ποδοσφαίρου ή του μπάσκετ ο φοιτητής που βλέπετε στη φωτογραφία θα ήταν σίγουρα πρωταγωνιστής στα ΜΜΕ. Αν πάλι ήταν ο ερμηνευτής του τραγουδιού της Ελλάδας στον επόμενο διαγωνισμό της Eurovision μπορεί να ήταν και ο πρεσβευτής της στο έξω κόσμο.
Όμως το παλικάρι που βλέπετε απλά κονταροχτυπήθηκε με αριστούχους φοιτητές Μαθηματικών, που σπουδάζουν στα μεγαλύτερα και καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου -ανάμεσα σ' αυτά και το Χάρβαρντ- και βγήκε νικητής.
Ο λόγος για τον τριτοετή Βολιώτη φοιτητή του Τμήματος Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Αθηνών, Γιώργο Σακελλάρη, ο οποίος είχε να συναγωνιστεί 480 αριστούχους υποψηφίους των μεγαλύτερων πανεπιστημίων του κόσμου και κέρδισε το χρυσό μετάλλιο σε παγκόσμιο πανεπιστημιακό μαθηματικό διαγωνισμό που πραγματοποιήθηκε το διάστημα 25-30 Ιουλίου 2009 στη Βουδαπέστη.

Ο 20χρονος Γιώργος Σακελλάρης από τον Βόλο απέσπασε την υψηλότερη διάκριση σε ακαδημαϊκό πλαίσιο μεταξύ φοιτητών, στον χώρο των Μαθηματικών και γι' αυτή την επιτυχία του βραβεύεται σήμερα σε ειδική εκδήλωση στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

ΤΑ ΜΜΕ ΒΕΒΑΙΑ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΑΝ ΤΗΝ ΕΙΔΗΣΗ ΑΥΤΗ...ΠΑΛΙ ΚΑΛΑ ΠΟΥ ΒΡΑΒΕΥΕΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ...ΚΑΙ ΜΑΘΑΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ.
ΜΠΡΑΒΟ ΤΟΥ!!!

Περισσότερα ΕΔΩ

Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2009

ΝΑΙ ΣΤΗ ΓΝΩΜΗ ΤΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ , ΑΛΛΑ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥΣ


Η Πολιτική είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση για ν’ αφεθεί στα χέρια των ειδικών και των εχόντων και κατεχόντων τίτλων σπουδών. Εδώ, το «the more, the better» μάλλον δεν ισχύει. Είναι διάχυτη η αντίληψη ότι καλύτερη διακυβέρνηση μπορεί να εξασφαλιστεί μέσα από την αντιπαράθεση βιογραφικών και μέσα από την επικράτηση του πλουσιότερου εξ αυτών.

Θα αντιπαρέλθω του υπαρκτού ζητήματος του πώς παράγονται και συντάσσοντα τα βιογραφικά σημειώματα, μιας και το θέμα το έχω αναπτύξει σε παλιότερες αναρτήσεις, και θα δεχτώ ότι όντως τα αναγραφόμενα στοιχεία αντιστοιχούν πιστά στην πραγματικότητα του βίου αυτού που τα υποβάλει.

Η αυθεντία των ειδικών ήρθε στην εποχή μας να αντικαταστήσει την αυθεντία της παράδοσης προηγούμενων αιώνων και τα εξ αποκαλύψεως δόγματα του θρησκευτικού ιερατείου. Επ’ ουδενί λόγω σκοπεύω να υπερασπιστώ την ανωτερότητα του είδους αυτού της γνώσης έναντι αυτής που προέρχεται από τον ορθό λόγο και τα τεκμήρια που παρέχει η πραγματικότητα. Αλλά ανάμεσα στο σημείο αυτό και στην ολοκληρωτική παράδοση στην δήθεν ηθική ανωτερότητα των ειδικών και στην αναγνώριση του δικαιώματος να παρεμβαίνουν και να διαμορφώνουν ποικίλες πτυχές της ιδιωτικής και δημόσιας σφαίρας, νομίζω ότι υπάρχει μεγάλη απόσταση. Η αντίρρηση αυτή περιλαμβάνει τόσο τους ειδικούς που καλούνται να παράσχουν συμβουλές για το πώς θα μεγαλώσουμε τα παιδιά μας, για το πώς θα ερωτευθούμε, για το πώς θα διευθετήσουμε τις σχέσεις μας, όσο και αυτούς που θα κληθούν να συνδράμουν τους πολιτικούς.

Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι η ύπαρξη των ειδικών των ίδιων, όσο η πολιτικοποίηση της γνώμης τους, δηλαδή η ανάδειξή της σε καθοριστική συνιστώσα των πολιτικών αποφάσεων και δράσεων.

Η σημερινή αντίληψη περί αυθεντίας, που βασίζεται στην ενασχόληση με ένα μόνο θέμα είναι διαφορετική από την αρχική της έννοια που είχε σαν περιεχόμενο την εμπειρία και την επιδεξιότητα. Η ευθραυστότητα και αναξιοπιστία της πολιτικής αυθεντίας είχε σαν αποτέλεσμα οι πολιτικοί να μεταβιβάσουν μέρος της εξουσίας τους στους ειδικούς, ευελπιστώντας να αναπληρώσουν με τον τρόπο αυτό ό,τι τους έλλειπε σε κύρος και αξιοπιστία. Έτσι, οι κυβερνήσεις ανακαλύπτουν ότι η γνώμη των ειδικών αποτελεί απαραίτητη νομιμοποιητικό παράγοντα των δικών τους πολιτικών. Η επίκληση δε της γνώμης τους έχει σαν τελική συνέπεια τρέχοντα ζητήματα να μετατοπίζονται από το χώρο της πολιτικής στο χώρο της τεχνικής επίλυσης.

Εξ ορισμού, ο ειδικός γνωρίζει ένα συγκεκριμένο θέμα σε βάθος, γεγονός όμως που περιορίζει τη γνώση σε άλλα θέματα, ακόμα και παρεμφερή. Η κυριότερη όμως επίπτωση είναι ότι εμποδίζει τη γενικότερη θέαση επί των προβλημάτων και συσκοτίζει τους τρόπους που αυτά συναρθρώνονται. Καθήκον του πολιτικού είναι ακριβώς αυτό: η συνάρθρωση και η αξιοποίηση της γνώμης των ειδικών σε επί μέρους τεχνικά θέματα, γνώση η οποία θα βοηθήσει στη λήψη πολιτικών αποφάσεων για το γενικότερο συμφέρον και όχι το αντίθετο.

Θα πρέπει να τονιστεί ότι η επιστημονική αυθεντία κάποιου, όπως ο γιατρός, ο μηχανικός, ο νομικός κ.λ.π., είναι διαφορετικής υφής από την αυθεντία των ειδικών που περιγράψαμε, μιας και οι πρώτοι δεν καλούνται να θεσπίσουν κανόνες για το σύνολο. Οι ειδικοί μπορεί να γνωμοδοτούν, δεν μπορούν όμως να αποφασίσουν ούτε και να επιβάλουν πολιτικές διαχείρισης. Επιπλέον, ορισμένες θεματικές περιοχές δεν είναι άμοιρες ιδεολογικής φόρτισης, όπως για παράδειγμα τα οικονομικά ή η διαχείριση του περιβάλλοντος, γεγονός που μπορεί από μόνο του να θέσει υπό αμφισβήτηση την αυθεντία κάποιου ειδικού, μιας και για το ίδιο θέμα μπορεί να βρεθούν πολλοί με τον ίδιο τίτλο.

Η βαθμιαία παράδοση της εξουσίας τα τελευταία χρόνια από αυτούς που έχουν εξουσιοδοτηθεί να την ασκήσουν, σε μη-αιρετούς τεχνοκράτες, όπως για παράδειγμα στη ευρωπαϊκή ένωση, δείχνει αν μη τι άλλο βαθιά περιφρόνηση προς τους πολίτες και στις ικανότητές τους να γνωρίζουν τον κόσμο. Ενώ από την άλλη μεριά, οι επικριτές της τεχνοκρατικής άσκησης της εξουσίας και του ελιτίστικου και αντιδημοκρατικού προσανατολισμού της, συνήθως αποπέμπονται σαν αφελείς καθώς τους προσάπτουν ότι δεν μπορούν να κατανοήσουν την πολυπλοκότητα της νεωτερικότητας. Κάτω από την οπτική αυτή μεγαλώνει ολοένα ο σκεπτικισμός στο κατά πόσο ο λαός μπορεί να ανταποκριθεί στο ρόλο του υπεύθυνου πολίτη. Ρόλο, που για το λόγο αυτό ανατίθεται στα στιβαρά χέρια των ειδικών. Η δυσπιστία δε, για την καταλληλότητα του εκλογικού σώματος, κάθε άλλο παρά απούσα είναι και από τον δικό μας καθημερινό δημόσιο διάλογο, είτε ρητά εκφράζεται αυτή, είτε υπόρρητα.

Δεν ενοχλούν οι ειδικοί, αλλά η πολιτικοποίηση του ρόλου τους, που οδηγεί στην καταστρατήγηση βασικών κανόνων της δημοκρατικής λογοδοσίας και ενθαρρύνει τους πολιτικούς στο να κρύβονται πίσω από προβλήματα μεταθέτοντάς τα ως τεχνικά ζητήματα στους τεχνοκράτες για να τα επιλύσουν.

Και η ενασχόλησή μου με τους «χοντρούς» δεν πηγάζει ούτε από προσωπικά βιώματα, ούτε από την καλή μου διάθεση να τους υπερασπιστώ, παρά από την θέλησή μου να καταδείξω ότι αυτό που συνέβη και με τους καπνιστές, (τους οποίους ούτε κι αυτούς υποστηρίζω), δηλαδή η στοχοποίηση μιας ατομικής συνήθειας και ενός ατομικού σωματικού χαρακτηριστικού, εντάσσεται σε αυτό που ονομάζεται «πολιτικοποίηση της Υγείας».

Ο επιστημονικός λόγος, με την αρκετά μειωμένη αξιοπιστία του τα τελευταία χρόνια, μετατρέπεται από την απλή παράθεση παρατηρήσεων και ερευνών, σε ηθική προσταγή και οι περιγραφικές αναφορές του σε κανονιστικές αρχές του δημόσιου και ιδιωτικού βίου.

ΠΗΓΗ: CYNICAL

Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2009

ΜΑΧΗ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ

Το σκίτσο το είδα στο fimotro και μ΄άρεσε...

Απίστευτο ταλέντο !



Δείτε ΕΔΩ το βίντεο μιας εντυπωσιακής επίδειξης ταλέντου!!!
Μια ντροπαλή 24χρονη σε σόου ταλέντων της ουκρανικής τηλεόρασης προκάλεσε διεθνή αίσθηση! Η νικήτρια του "Ουκρανία έχεις ταλέντο" σόου σε μια εξαιρετική επίδειξη τέχνης στην άμμο.
Ουκρανία έχασε πρίπου το 1/4 του πληθυσμού της κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου. Με τη βοήθεια της άμμου, τα πορτραίτα της Simonova αναφέρονται στη Γερμανική εισβολή του 1941 και την ανθρώπινη δυστυχία που προκάλεσαν.
Η 24χρονη κέρδισε, φυσικά, το πρώτο βραβείο του παιχνιδιού (80.000 λίρες) "Δήλωσα συμμετοχή για να βοηθήσω ένα παιδί, το οποίο χρειαζόταν να υποβληθεί σε εγχείρηση.."! δήλωσε η ίδια.

Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2009

Το ΠΑΣΟΚ είναι αλλού...

Tου Πασχου Μανδραβελη / pmandravelis@kathimerini. gr

Oταν ο κ. Γιώργος Παπανδρέου είπε «δεν χρωστάω σε κανέναν», όλοι σκέφτηκαν τους βαρώνους του Τύπου που τον πολέμησαν λυσσαλέα και τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα στα οποία δεν θέλησε να δώσει τα διαπιστευτήριά του. Ελάχιστοι σκέφτηκαν ότι το ίδιο ισχύει και για το ΠΑΣΟΚ. Δεν αναφερόμαστε φυσικά στους ψηφοφόρους τού κόμματός του, αλλά στον κομματικό μηχανισμό. Μιλάμε για εκείνα τα 50 - 60 άτομα σε κάθε νομό της χώρας που μέχρι σήμερα χρειάζονταν για να οργανώνουν την μεταφορά του μηνύματος από την κορυφή στη βάση, έστω αφισοκολλώντας.

Το 2004 το ΠΑΣΟΚ σερνόταν ημιθανές στο πολιτικό σκηνικό. Συντηρούνταν τεχνηέντως, με την υποστήριξη του κρατικού κορβανά. Ηταν ένα κόμμα κρατικοδίαιτων που έβλεπε ύποπτα κάθε προσπάθεια ιδιωτικής προκοπής στη χώρα. Ενα κόμμα που κάποτε κήρυσσε τον τρίτο δρόμο προς τον σοσιαλισμό και τώρα επιχειρούσε να βρει τον τρίτο δρόμο προς τον καπιταλισμό. Ηταν ένα κίνημα που έθρεψε μύθους πολλούς και τράφηκε εκλογικά επί μακρόν από αυτούς.

Αυτό το ΠΑΣΟΚ ο κ. Παπανδρέου δεν είχε ελπίδα να το αναστήσει στα μάτια των πολιτών. Χωρίς κομματικούς μηχανισμούς όμως, ούτε ο κ. Σημίτης δεν τόλμησε να πάει σε εκλογές. Ο πρώην πρωθυπουργός μπορεί να απεχθανόταν αυτούς τους μηχανισμούς (δεν τράβηξε και λίγα από αυτούς!), αλλά γνώριζε ότι εκλογές δεν γίνονται χωρίς αυτούς. Η παραδοσιακή πολιτική χρειαζόταν τους ενδιάμεσους, ακόμη και αν ο κορυφαίος ήταν χαρισματικός στο μπαλκόνι· άσχετα αν ο κ. Σημίτης δεν ήταν.

Δεν ξέρουμε πόσο άλλαξε το ΠΑΣΟΚ, αυτό όμως που άλλαξε είναι ο τρόπος άσκησης πολιτικής που εισήγαγε αθόρυβα (επειδή τα ΜΜΕ δεν ασχολούνται) ο κ. Παπανδρέου. Διά της πληροφορικής τεχνολογίας έκανε by pass το κόμμα.
Στην εποχή του Διαδικτύου τα σύγχρονα κόμματα δεν χρειάζονται τις ορδές των κομματικών αφισοκολλητών, οι οποίοι εφορμούν προεκλογικά για την κατάληψη της εξουσίας και μετά αποκτούν «αγωνιστικώ δικαίω» το προνόμιο να λαφυραγωγούν το κράτος. Αυτό που χρειάζονται είναι οι «εθελοντές του Διαδικτύου» · ανθρώπους που θα συμμετέχουν με το πληκτρολόγιο στο γίγνεσθαι της επικοινωνίας, θα περνούν το μήνυμα, αλλά δεν θα διεκδικούν μερίδιο στα κρατικά λάφυρα. Αυτό έγινε στο ΠΑΣΟΚ, αλλά μόνο οι χρήστες του Διαδικτύου το αντελήφθησαν.
Η δουλειά που έγινε όλα αυτά τα χρόνια στο ΠΑΣΟΚ ήταν εκκωφαντική στο Διαδίκτυο, αλλά αθόρυβη για τα παραδοσιακά μέσα. Αυτά έτσι κι αλλιώς δεν πολυσκοτίζονται για τέτοια πράγματα. Συνήθως τα χλευάζουν, όπως χλεύαζαν κάποτε οι παραδοσιακοί ΠΑΣΟΚοι το λαπ τοπ που εμφάνιζε ο κ. Παπανδρέου στις κομματικές συνάξεις.

Το σίγουρο είναι ότι πρωθυπουργός δεν χρωστάει στους παραδοσιακούς κομματικούς μηχανισμούς που συμβάλλουν στην εκλογική νίκη. Οπότε, όποιος παλαιοκομματικός εμφανιστεί στο κρατικό ταμείο δεν θα έχει στα χέρια διατακτική. Ετσι τώρα ο κ. Παπανδρέου έχει την ευκαιρία να αποκρατικοποιήσει το ΠΑΣΟΚ και να αποκομματικοποιήσει το κράτος. Αφού έκανε πράξη την υπόσχεση για μικρό κυβερνητικό σχήμα, οφείλει να τιμήσει και την άλλη προεκλογική υπόσχεση: να προκηρύξει όλες τις θέσεις ευθύνης, από τους γενικούς γραμματείς μέχρι τους διοικητές των νοσοκομείων.

Βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρον και το άρθρο με τίτλο "Η άλλη νίκη" του Πάσχου Μανδραβέλη στην καθημερινή, γιατί δικαιώνει και το δικό μου άρθρο με τίτλο "Ο ΜΥΘΟΣ" ,που έγραψα πριν ένα χρόνο περίπου.

Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2009

ΟΙ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ


Η αξία μιας ομάδας κρίνεται κατά κανόνα από τα αποτελέσματά της μέσα στο γήπεδο γι’ αυτό και αξιολογείται στο τέλος του πρωταθλήματος. Κατακτά το έπαθλο, μένει στην κατηγορία ή υποβιβάζεται.
Παρ’ όλα αυτά πριν ξεκινήσει το πρωτάθλημα δεν αποφεύγουμε ποτέ τον πειρασμό να κάνουμε τις προβλέψεις μας εκτιμώντας το υλικό της ομάδας, τις μεταγραφές που έγιναν, τον προπονητή και τη διοίκησή της. Βάζουμε έτσι τον πήχη στο κατάλληλο σημείο κάνοντας μια πρώτη εκτίμηση για τις δυνατότητές της και δημιουργούμε τις ανάλογες προσδοκίες μας.
Το ίδιο συμβαίνει και στην πολιτική, όταν μια νέα κυβέρνηση ξεκινάει το βίο της. Ξέρουμε τους στόχους του διοικητικού της συμβουλίου (κόμμα που κέρδισε τις εκλογές) , τον προπονητή της, που είναι και παίκτης, (ο πρωθυπουργός) , τους παίκτες της ενδεκάδας (υπουργοί) και τον πάγκο της ομάδας (βουλευτές). Από την ποιότητά τους γίνονται εκτιμήσεις για την αποτελεσματικότητά της και το είδος του παιχνιδιού που θα δούμε.
Ας κάνουμε λοιπόν μια πρώτη εκτίμηση για τις δυνατότητες και μια περιγραφή των χαρακτηριστικών αυτής της κυβέρνησης για να οριοθετήσουμε και τις προσδοκίες μας.
1ον Έχει λιγότερα μέλη από κάθε άλλη φορά και επικεφαλής της είναι ένα απο τα μέλη της οικογένειας Παπανδρέου με πλούσια ιστορία, με καινοτομίες και προσφορά στα μη προνομιούχα στρώματα της Ελληνικής κοινωνίας.
2ον : Τα μέλη της στην πλειοψηφία τους αναλαμβάνουν για πρώτη φορά κυβερνητικά καθήκοντα. Είναι άφθαρτα στην πολιτική τους διαδρομή , αλλά με πλούσια βιογραφικά και στην επιστημονική τους κατάρτιση , αλλά και στη δουλειά για την οποία κλήθηκαν να προσφέρουν.
3ον Είναι νέοι στην ηλικία με μεγάλες αντοχές στη δουλειά και φιλοδοξίες , που είναι το απαραίτητο συστατικό για το κυνήγι της επιτυχίας στα πρώτα πολιτικά τους βήματα σ’ αυτούς τους ρόλους.
4ον Είναι έντονη η παρουσία των γυναικών στο κυβερνητικό σχήμα. Το «ασθενές» φίλο έχει να επιδείξει πολλές επιτυχίες στο πολιτικό πεδίο επιδεικνύοντας ιδιαίτερες ικανότητες και μοναδική εργατικότητα.
5ον Από τους υπουργούς, που έχουν εμπειρία σε προηγούμενα κυβερνητικά σχήματα σε κανέναν δεν μπορεί κανείς να προσάψει το παραμικρό και ήταν κατά γενική ομολογία επιτυχημένοι στις προηγούμενες θητείες τους.
6ον Η ανάθεση χαρτοφυλακίων δεν έγινε στη βάση της «επιβράβευσης» στελεχών σαν έπαθλο για την κομματική τους προσήλωση και την κομματική επετηρίδα , αλλά με βάση τα προσόντα, τις αντοχές και τις δυνατότητές τους για σκληρή δουλειά.
Όλα αυτά και πολλά άλλα που θα μπορούσε να παρατηρήσει κανείς δίνουν ελπίδα και γεννούν προσδοκίες για μια κυβέρνηση , που αν μη τι άλλο, θα παλέψει με τα προβλήματα και θα αναμετρηθεί με στρεβλώσεις και διαχρονικές δυσλειτουργίες του κράτους.
Αν θα τα καταφέρει θα φανεί στο αποτέλεσμα ή όπως αλλιώς λέει το τραγούδι
«Αν μας αντέξει το σκοινί, θα φανεί στο χειροκρότημα», που θα εκδηλωθεί δια της κάλπης στο τέλος της ζωής της.

Τρίτη, 6 Οκτωβρίου 2009

Η ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ




Η σύνθεση του Υπουργικού Συμβουλίου

Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης με αρμοδιότητα συντονισμού των συλλογικών κυβερνητικών οργάνων ΚΥΣΕΑ και Επιτροπής Οικονομικής και Κοινωνικής Πολιτικής: Θεόδωρος Πάγκαλος

Υπουργείο Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης
Υπουργός: Γιάννης Ραγκούσης
Υφυπουργός: Ντίνος Ρόβλιας
Υφυπουργός με έδρα τη Μακεδονία: Θεοδώρα Τζάγκρη

Υπουργείο Οικονομικών
Υπουργός: Γιώργος Παπακωνσταντίνου
Υφυπουργός: Φίλιππος Σαχινίδης

Υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας
Υπουργός: Λούκα Κατσέλη
Υφυπουργός: Σταυρος Αρναουτάκης
Υφυπουργός με έδρα τη Μακεδονία: Μάρκος Μπόλαρης

Υπουργείο Εξωτερικών
Υπουργός: Γιώργος Παπανδρέου
Αναπλ. υπουργός: Δ.Δρούτσας
Υφυπουργός: Σπύρος Κουβέλης

Υπουργείο Εθνικής Αμυνας
Υπουργός: Ευάγγελος Βενιζέλος
Αναπληρωτής υπουργός: Πάνος Μπεγλίτης

Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης
Υπουργός: Ανδρέας Λοβέρδος
Υφυπουργός: Γ.Κουτρουμάνης

Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων
Υπουργός: Αννα Διαμαντοπούλου
Υφυπουργός: Εύη Χριστοφιλοπούλου
Υφυπουργός: Γ.Πανάρετος

Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Πολιτικής
Υπουργός: Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου
Υφυπουργός: Φώφη Γεννηματά

Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων
Υπουργός: Δημήτρης Ρέππας
Υφυπουργός: Γιάννης Μαγκριώτης
Υφυπουργός: Νίκος Σηφουνάκης

Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής
Υπουργός: Τίνα Μπιρμπίλη
Υφυπουργός: Γιάννης Μανιάτης
Υφυπουργός: Θάνος Μωραΐτης

Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη
Υπουργός: Μιχάλης Χρυσοχοΐδης
Υφυπουργός: Σπύρος Βούγιας

Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Υπουργός: Χάρης Καστανίδης
Υφυπουργός: Απ.Κατσιφάρας

Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού
Υπουργός: Πάνος Γερουλάνος
Υφυπουργός: Αντζελα Γκερέκου

Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων
Υπουργός: Κατερίνα Μπατζελή
Υφυπουργός: Μιχάλης Καρχιμάκης

Υπουργός Επικρατείας παρά τω πρωθυπουργώ: Χάρης Παμπούκης
Υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητικός εκπρόσωπος: Γ.Πεταλωτής

Πρόεδρος της Βουλής θα προταθεί ο Φίλιππος Πετσάλνικος, γραμματέας της ΚΟ θα προταθεί ο Χρήστος Παπουτσής, ενώ κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι θα ορισθούν οι Χρ.Παπουτσής και Π.Ευθυμίου.

Τα δύο«όχι»

Πρέπει να σημειωθεί ότι η θέση του υπουργού Περιβάλλοντος προτάθηκε στον επικεφαλής της προεκλογικής καμπάνιας των Οικολόγων Πρασίνων Νίκο Χρυσόγελο, ο οποίος όμως δεν αποδέχθηκε την πρόταση.

Επίσης, «όχι» στην πρόταση να αναλάβει καθήκοντα υφυπουργού Προστασίας του Πολίτη είπε η Μαρία Δαμανάκη.

Στην κυβέρνηση συμμετέχουν πέντε εξωκοινοβουλευτικοί υπουργοί: Χ.Παμπούκης, Δ.Δρούτσας, Γ.Πανάρετος, Φώφη Γεννηματά και Τίνα Μπιρμπίλη.

Τα νέα υπουργεία

Το νέο Υπουργικό Συμβούλιο αποτελείται από 14 υπουργεία. Σε αυτά περιλαμβάνονται το νέο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη (πρώην Δημόσιας Τάξης), στο οποίο μεταφέρονται:

* Από το υπουργείο Εσωτερικών η ΓΓ Δημόσιας Τάξης και η ΓΓ Πολιτικής Προστασίας.

* Από το υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας -το οποίο συγχωνεύεται με το υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών- η Διεύθυνση Ασφάλειας Ναυσιπλοΐας, η ΓΓ Λιμένων και Λιμενικής Πολιτικής και το Λιμενικό Σώμα.

Ακόμα, τα υπουργεία Πολιτισμού και Τουριστικής Ανάπτυξης συγχωνεύονται σε υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού.

Επίσης, το υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών μετονομάζεται σε υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας και συγχωνεύονται σε αυτό τα υπουργεία Ανάπτυξης και Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής.

Τέλος, το υπουργείο Μακεδονίας - Θράκης μετατρέπεται σε ΓΓ Μακεδονίας - Θράκης και οι αρμοδιότητές της υπάγονται στο υπουργείο Εσωτερικών.
ΠΗΓΗ: IN.GR

Δείτε ΕΔΩ ή ΕΔΩ τα βιογραφικά των υπουργών της κυβέρνησης

ΣΤΕΡΝΗ ΜΟΥ ΓΝΩΣΗ...

ΜΕΤΕΚΛΟΓΙΚΑ


Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2009

ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΟ ΜΕ ΜΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΠΡΟΚΛΗΣΗ

Επαναφέρω μια ανάρτησή μου, που έγινε στις 12 Φεβρουαρίου 2009,(όταν προέβλεπα πρόωρες εκλογές) γιατί είναι άκρως επίκαιρη μετά το αποτέλεσμα των εκλογών της 4ης Οκτωβρίου.

"Στις εκλογές του 2004 ο λαός αποφάσισε να εμπιστευτεί στη Ν.Δ. τη διακυβέρνηση της χώρας με τη ρητή εντολή να προχωρήσει σε τομές και μεταρρυθμίσεις , που στη συντριπτική του πλειοψηφία ήταν έτοιμος να αποδεχθεί, γιατί είχε πλέον έρθει το πλήρωμα του χρόνου και απογοητεύτηκε να περιμένει από το ΠΑΣΟΚ του Κ. Σημίτη, πατώντας πάνω στον εκσυγχρονισμό του κράτους, που εκείνος ξεκίνησε, συνεχίζοντας τις όποιες θετικές αλλαγές έγιναν στο διάστημα αυτό. Για να μην παρεξηγούμαι οι τομές και οι μεταρρυθμίσεις, που περίμενε, αφορούσαν ένα σύγχρονο κράτος , που θα υπηρετεί και δεν θα καταδυναστεύει τους πολίτες του, μια διοίκηση που δεν θα είναι το δέλεαρ για την ενεργοποίηση των κομματικών στρατών, αλλά θα λειτουργεί αξιοκρατικά και ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα των εκλογικών αγώνων. Περίμενε την επιβολή κανόνων για έναν υγιή επιχειρηματικό και εμπορικό ανταγωνισμό , ώστε να λειτουργεί το σύστημα που η ίδια ιδεολογικά υιοθετεί. Θα μπορούσε να είναι κανείς καχύποπτος για όλες τις άλλες εξαγγελίες της για Παιδεία, υγεία, κοινωνική πρόνοια, πολιτική μισθών και αμοιβών κ.ά. , αλλά στην επανίδρυση του κράτους και την επιβολή κανόνων για υγιή ανταγωνισμό πιστέψαμε ακόμα κι εμείς που δεν την ψηφίσαμε, γιατί θεωρήσαμε ότι ήταν πλέον νομοτελειακή υπόθεση. Αλλοίμονο, ακόμα κ’ εκεί διαψευστήκαμε όλοι μας! Αντίθετα παρακολουθήσαμε επιστροφή σε εποχές που πιστέψαμε ότι πέρασαν ανεπιστρεπτί για τον 21ο αιώνα και μια επανίδρυση ενός αμιγούς κομματικού κράτους που σφιχταγγαλιασμένο με την κυβέρνηση της Ν.Δ. οδηγούνταν από σκάνδαλο σε σκάνδαλο με μια ανεπανάληπτη αλαζονεία και απύθμενο θράσος. Οι κανόνες κόπηκαν και ράφτηκαν στα μέτρα των «ημετέρων» της ηγετικής ομάδας κόντρα ακόμα και στους «ημέτερους» της συντηρητικής παράταξης γενικότερα. Η μεγαλύτερη ζημιά που επέφερε η κυβέρνηση της Ν.Δ. στον τόπο , πέρα από την οικονομική καθίζηση όλων , πέρα από την υποβάθμιση των όποιων κοινωνικών παροχών, πέρα από την υποχώρηση όλων των δεικτών ευημερίας , ήταν η καταρράκωση της αξιοπιστίας των πολιτικών και της πολιτικής δίνοντας τη χαριστική βολή με την παραγραφή των ευθυνών των πολιτικών προσώπων για τα σκάνδαλα , που συγκλόνισαν τελευταία τη χώρα μας χωρίς να αφήσει αλώβητη και την αξιοπιστία της δικαιοσύνης.
Τα πράγματα δείχνουν ότι το πείραμα της Ν.Δ. για τον Ελληνικό λαό σύντομα φτάνει στο τέλος του και θα κληθεί πάλι το ΠΑΣΟΚ να αντιμετωπίσει τη δύσκολη κατάσταση που διαμορφώνεται για τη χώρα. Είναι άραγε τυχαίο ότι , όποτε καταλαμβάνουν την εξουσία οι συντηρητικές κυβερνήσεις φεύγουν αφήνοντας πίσω τους σοβαρές κρίσεις στην Ελληνική κοινωνία;
Το ΠΑΣΟΚ καλείται να κερδίσει ένα ακόμα στοίχημα στην αναμέτρηση της πολιτικής με τα προβλήματα της καθημερινότητας των πολιτών και θα κριθεί απ’ αυτούς χωρίς καμία περίοδο χάριτος, χωρίς καμία ανοχή σε οποιουδήποτε είδους ατοπήματα.
Παρότι η οικονομική κατάσταση των πολιτών καθορίζει εν πολλοίς και τη στάση τους απέναντι στα κόμματα , αυτή τη φορά πιστεύω ότι κυρίαρχο ρόλο για την ανάκτηση της εμπιστοσύνης των πολιτών στους πολιτικούς και την πολιτική, που είναι ικανή και αναγκαία συνθήκη για να αντιμετωπιστεί οποιαδήποτε κοινωνική, πολιτική και οικονομική κρίση, θα διαδραματίσει η ταχύτητα λήψης των αποφάσεων και εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων , που είναι έτοιμη να δεχθεί η Ελληνική κοινωνία και έχουν να κάνουν:
1ον με τη δόμηση ενός σύγχρονου, αντιγραφειοκρατικού, αξιοκρατικού και ευέλικτου κράτους, που θα υπηρετεί και δεν θα καταδυναστεύει τον πολίτη, με την κατάργηση της ατιμωρησίας και επιβολής πραγματικού ελέγχου στα πεπραγμένα των πολιτικών προσώπων και την επιβολή τίμιων κανόνων στις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές δραστηριότητες των ομάδων και ατόμων της κοινωνίας μας,
2ον με την απαλλαγή οποιασδήποτε πολιτικής επιλογής από κάθε είδους εκδοτικά, συντεχνιακά και οικονομικά συμφέροντα, που αντιστρατεύονται το Δημόσιο συμφέρον και
3ον με την προτεραιότητα που θα δοθεί σε θεμελιώδεις θεσμούς της Ελληνικής κοινωνίας, όπως η Παιδεία , η υγεία, η κοινωνική πρόνοια για τις ασθενείς τάξεις, η ομοιόμορφη απονομή της δικαιοσύνης και η μέριμνα για την προστασία του περιβάλλοντος.
Ένα Σοσιαλιστικό κίνημα έχει χρέος να εξασφαλίσει το κατάλληλο περιβάλλον για να μπορούν οι μη προνομιούχες τάξεις των πολιτών να παλεύουν τα προβλήματα που γεννιούνται στο εσωτερικό της χώρας, αλλά κι’ αυτά που θα έρθουν σαν απόνερα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Έχει χρέος να δώσει στη νέα γενιά τη χαμένη ελπίδα και την πεποίθηση ότι μπορεί να ξαναβρεί το νήμα της ανάπτυξης και έχει γι’ αυτό τη στήριξη της πολιτείας. Σ’ αυτό το πεδίο θα δώσει το ΠΑΣΟΚ τις πρώτες του, αλλά καθοριστικές για το μέλλον –το δικό του και της χώρας- εξετάσεις."

Υ.Γ. Τα αποτελέσματα των εκλογών έδειξαν ότι οι ψηφοφόροι καταδίκασαν έντονα τα πεπραγμένα της κυβέρνησης της Ν.Δ., δίνοντας ταυτόχρονα ψήφο εμπιστοσύνης στο ΠΑΣΟΚ. Η διαφορά των 10,5 ποσοστιαίων μονάδων αυτό δείχνει. Η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει χρέος να ανταποκριθεί στις προσδοκίες ΟΛΩΝ των Ελλήνων πολιτών και να επαναφέρει στη χώρα το αληθινό νόημα της πολιτικής. Να εμπιστευτεί τους πολίτες ΟΛΩΝ των πολιτικών αποχρώσεων διαγράφοντας νοοτροπίες και στρεβλώσεις, που μας ταλαιπώρησαν όλους, ώστε να απελευθερωθούν οι δυνάμεις των νέων κυρίως ανθρώπων, που είναι η ελπίδα μας για την έξοδο απο την οικονομική, ηθική και πολιτική κρίση.

ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ


ΠΗΡΑΝ:
ΝΤΟΛΙΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ 25954 ψήφους
ΡΕΝΤΑΡΗ-ΤΕΝΤΕ ΟΛΓΑ 13864 ψήφους
ΖΑΠΑΡΤΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 12845 ψήφους

Απο τη Νέα Δημοκρατία εκλέχθηκε ο Δερμεντζόπουλος Αλέξανδρος, που πήρε 17203 ψήφους.

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

Δείτε ΕΔΩ τα αποτελέσματα των εκλογών της 4ης Οκτωβρίου σε on line σύνδεση με το Υπουργείο εσωτερικών και τον ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΧΑΡΤΗ , όπως διαμορφώνεται.

Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2009

Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2009

ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ -ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΑ ΞΕΝΑ

Ενδιαφέροντα νέα απο τα ξένα στο fimotro.
Έχουμε και λέμε:

L-MUNDO

EL-PAIS

LE-MONDE

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ

ΕΤΑΙΡΙA ΣΤΟΙΧΗΜΑΤΩΝ LADBROKES

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΘΕΩΡΗΘΕΙ ΟΤΙ ΠΑΡΑΒΙΑΖΩ ΤΟ ΝΟΜΟ ΠΕΡΙ "ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗΣ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΩΝ" ΞΕΚΑΘΑΡΙΖΩ ΟΤΙ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΝΟΥΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΕΣ ΜΟΥ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΚΑΙ ΣΤΕΡΟΥΝΤΑΙ ΟΠΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑΣ.

ΠΑΣΟΚ 41-43%
Ν.Δ. 34-36%
ΚΚΕ 7-8%
ΛΑΟΣ 5-6%
ΣΥΡΙΖΑ 3-4%
ΟΙΚ. ΠΡ. 1,5-2,5%
ΛΟΙΠΟΙ: 2-4%

ΔΕΚΤΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ.

Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου 2009

ΠΛΑΙΣΙΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

Κάνετε κλικ ΕΔΩ για να το δείτε.

Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2009

ΠΟΙΟΝ Η ΠΟΙΑ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ;


Σε λίγα εικοσιτετράωρα θα βρεθούμε μπροστά στην κάλπη. Δεν θα αναφερθώ σ΄ αυτούς που επέλεξαν να απέχουν ή να ρίξουν λευκό ή άκυρο. Σε όσους αποφάσισαν το κόμμα που θα ψηφίσουν και σκέπτονται ποιους θα σταυρώσουν αναφέρομαι. Τις τελευταίες μέρες γνωστοί και φίλοι προσπαθούν να επηρεάσουν την κρίση μας, να μας πείσουν για το «δικό» τους άνθρωπο , που είναι «καλό παιδί» με λαϊκή καταγωγή, έξυπνος , ηθικός , ικανός κ.λ.π. Κάποιοι κλείνουν πονηρά το μάτι δίνοντας ελπίδες για προνομιακή θέση , εφόσον κατισχύσει ο «δικός» τους. Σε προνομιούχο θέση φυσικά οι παλιοί πολιτευτές , καθώς έχουν έτοιμο μηχανισμό υποστήριξης . Οι νέοι θα πρέπει να υπερβάλουν εαυτούς για να διεκδικήσουν τον δεύτερο σταυρό.
Ποιόν λοιπόν ή ποια ψηφίζουμε; Πως τον (την) επιλέγουμε; Τι γίνεται , αν αγαπημένα μας πρόσωπα ή φίλοι μας ζητούν το σταυρό μας , αλλά από την άλλη υπάρχουν άνθρωποι των οποίων- χωρίς να είναι φίλοι μας – αναγνωρίζουμε τις πολιτικές ικανότητες; Στο δίλλημα, γνωστό και φίλο ή ικανό πολιτικό, τι επιλέγουμε; Το καλύτερο θα ήταν να είναι γνωστός, φίλος και ικανός πολιτικός. Τότε δεν υπάρχει δίλλημα. Κι αν είναι όλοι τους φίλοι και ικανοί πολιτικοί;
Μ΄ αυτό τον προβληματισμό θέλω να διατυπώσω κάποιες σκέψεις βοηθώντας και τον εαυτό μου στην απόφασή μου με δεδομένο ότι σχεδόν όλοι οι υποψήφιοι του κόμματος που θα ψηφίσω υπήρξαν εξαιρετικοί συνεργάτες σε διάφορες φάσεις της θητείας μου στα θεσμικά όργανα του ΠΑΣΟΚ (Τοπική Οργάνωση, Νομαρχιακή Επιτροπή , Ινστιτούτο πολιτικής επιμόρφωσης).
Ξεκινώ από μερικά θεμελιώδη δεδομένα, που αποτελούν την πυξίδα για τη δική μου επιλογή.
Δεδομένο πρώτο:. Με την ψήφο μας δεν τσεκάρουμε απλά τους ανθρώπους που αγαπάμε και εκτιμούμε στα πλαίσια των κοινωνικών μας και ανθρώπινων σχέσεων, αλλά επιλέγουμε αυτούς που θα διαχειριστούν τις πολιτικές υποθέσεις του νομού μας.
Συνεπώς ένα βασικό κριτήριο είναι η δυνατότητα του καθενός να επηρεάσει πρόσωπα και πράγματα στο κεντρικό πολιτικό θέατρο στην κατεύθυνση των αρχών και θέσεων που συμφωνούμε , γιατί είτε το θέλουμε ,είτε όχι οι αποφάσεις, που επηρεάζουν τη χώρα και μαζί της κάθε νομό, παίρνονται εκεί.
Ας φανταστούμε ότι επιλέγουμε με ψήφο το πλήρωμα ενός αεροσκάφους με το οποίο θα ταξιδεύαμε όλοι μας. Θα επέλεγε κανείς τον κολλητό του, το φίλο του ή το συγγενή του για να τον βάλει στη θέση του πιλότου ή αυτόν για τον οποίο είναι σίγουρος ότι ξέρει να πιλοτάρει; Έτσι βλέπω και τις εθνικές εκλογές. Επιλέγουμε τους ανθρώπους που για 4 χρόνια θα μας εκπροσωπούν στην κεντρική εξουσία και πολλά πράγματα της καθημερινότητάς μας εξαρτώνται από τις δράσεις τους.
Δεδομένο δεύτερο: Για πολλά πράγματα στην πολιτική λειτουργία χρειάζονται συγκρούσεις αποφασιστικές. Όσοι αντιλαμβάνονται την πολιτική σαν την τέχνη να εξισορροπεί κανείς και να διευθετεί αντικρουόμενα συμφέροντα αργά ή γρήγορα γίνονται μέρος του κατεστημένου και απλοί διαχειριστές της εξουσίας. Πολιτική σημαίνει συγκρούσεις και αγώνας για δημιουργία πλειοψηφιών , που θα υιοθετήσουν συγκεκριμένες στάσεις που αναπόφευκτα κάποιους θα ευνοούν και κάποιους όχι. Να και ένα δεύτερο κριτήριο.
Στην πολιτική του διαδρομή ο καθένας (καθεμία) ποια στάση είχε; Συμβιβάστηκε πάντα με τις καταστάσεις σαν απλός άοσμος κομματικός υπάλληλος ή επέλεξε το δρόμο της σύγκρουσης , όταν παραβιάζονταν αρχές και αξίες του κινήματος; Υποστηρίζω όσους ή όσες διαχώρισαν τη θέση τους και προέταξαν τις αρχές και αξίες του κινήματος, αποχωρώντας στην ανάγκη από καρέκλες εξουσίας, προκειμένου να τις υπηρετήσουν.
Δεδομένο τρίτο: Το ήθος, η εντιμότητα , ο ανθρωπισμός και η αγάπη για το περιβάλλον και τον πολιτισμό σε επίπεδο διακηρύξεων είναι άδεια πουκάμισα, αν δεν είναι τρόπος ζωής στην καθημερινότητά μας.
Όλοι οι υποψήφιοι είναι άνθρωποι του διπλανού μας γραφείου, της γειτονιάς μας, του Σχολείου που στέλνουμε τα παιδιά μας, του μικρόκοσμου του δικού μας. Επομένως ξέρουμε από πρώτο χέρι τον τρόπο ζωής και τις αρετές των ίδιων και των οικογενειών τους και μπορούμε να τον συγκρίνουμε με τις διακηρύξεις τους. Ναι σ΄ αυτούς που είναι συνεπείς στην καθημερινότητά τους μ΄ αυτά που διακηρύσσουν και συμφωνούν με τις δικές μας αρχές και αξίες.
Δεδομένο τέταρτο:
Πως ανέβηκαν τα σκαλιά της πολιτικής ιεραρχίας μέχρι να ανακηρυχθούν υποψήφιοι βουλευτές του κινήματος; Ποιά ήταν η πολιτική τους δράση, ποιά η προσφορά τους στα συνδικαλιστικά, τα πολιτιστικά, τα αθλητικά και τα κοινωνικά εν γένει δρώμενα του τόπου μας; Τι πέτυχαν με τις δικές τους δυνάμεις σαν αυτόνομες πολιτικές προσωπικότητες; Τι εμβέλεια έχει η προσωπικότητά τους σε εθνικό επίπεδο;
Τα στοιχεία για την πλήρωση ή όχι των δεδομένων που έθεσα μπορεί να τα βρεί κανείς είτε στα βιογραφικά των υποψηφίων, είτε ρωτώντας φίλους ή γνωστούς , αν δεν έχει ήδη διαμορφώσει γνώμη από την παρουσία τους στα τοπικά ΜΜΕ ή τη φυσική τους παρουσία.
Δεν θα υποδείξω φυσικά σε κανέναν ποιόν ή ποια θα ψηφίσει. Έθεσα κάποια βασικά πολιτικά χαρακτηριστικά και όποιος τα υιοθετεί μπορεί εύκολα να τα αναζητήσει στον καθένα και να καταλήξει στον (στην) εκλεκτό (ή) του.
Θα σχολιάσω μόνο την υποψηφιότητα του μοναδικού μας βουλευτή του ΠΑΣΟΚ στο νομό μας, Γιώργο Ντόλιο, στα προηγούμενα δύο χρόνια. Θεωρώ , ότι είναι ένα σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο του νομού μας, που δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να σπαταλήσουμε. Έχει την πολιτική εμπειρία και ικανότητα να παίξει σημαντικό ρόλο και στην κεντρική πολιτική σκηνή και δεν θα πρέπει να ξεχνάει κανείς ότι και αυτός χρειάζεται σταυρό για να εκλεγεί. Έχουμε όλοι σαφή γνώμη για την πολιτική του δράση στη βουλευτική του θητεία, γιαυτό άλλωστε και κάνω το σχόλιό μου. Όπως πολύ εύστοχα είπε και ο ίδιος σε αποστροφή της ομιλίας του, όποιος έχει πειστεί για τις ικανότητές του έχει υποχρέωση στον τόπο να τον ψηφίσει, όποιος έχει αντίθετη άποψη οφείλει να τον αγνοήσει.