Follow by Email

Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2009

ΚΡΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟ 2010 ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ


Δε θυμάμαι πόσα χρόνια πέρασαν από τότε, που τυπώθηκε η εικόνα αυτού του δένδρου στο μυαλό μου. Το βλέπω κάθε φορά που φτάνω στο τέλος της ανηφόρας από τη Λεπτή για το χωριό μου. Τώρα τελευταία πρόσεξα ότι , τόσα χρόνια θα έπρεπε να είχε μεγαλώσει πολύ. Όμως παραμένει το ίδιο από τότε που το θυμάμαι! Μόνο οι ρίζες του μεγαλώνουν. Αγωνίζεται να κρατήσει το χώμα και να κρατηθεί απ’ αυτό σε συνθήκες εξαιρετικά δύσκολες. Το χώμα είναι μαλακό και παρασύρεται πολύ εύκολα από τη βροχή το χειμώνα. Το καλοκαίρι ξεραίνεται από την κάψα . Ένας θεός ξέρει που βρίσκει νερό στο στεγνό χώμα. Ένας θεός ξέρει πως κρατιέται τόσα χρόνια στη ζωή γαντζωμένο στην άκρη αυτού του χωμάτινου εξώστη με βροχές και χιόνια, με αέρηδες και ξηρασίες. Μόνο του. Άρχισε να γίνεται πια μια συμβολική φιγούρα. Συμβολίζει για μένα όλους εκείνους τους ανθρώπους , που μόνοι τους, χωρίς βοήθεια από πουθενά, αγωνίζονται και κρατιούνται στη ζωή χωρίς να την εξευτελίζουν, χωρίς να βαρυγκωμούν, χωρίς να παρασιτούν. Η μεγαλοσύνη τους δεν είναι θέαμα για θαυμασμό μα κρυφό όπλο για να κρατούν στέρεες τις ρίζες χωμένες σε αξίες που τις κρατούν υγιείς σε κάθε αναποδιά και το καλοκαίρι και το χειμώνα. Σαν αυτό το δέντρο. Παρατηρήστε το μήκος της ρίζας, που ξεγύμνωσε η διάβρωση. Γι’ αυτό δε μεγαλώνει σε ύψος. Μεγαλώνει τις ρίζες του!
Αξίζει στα μάτια μου πιότερο από κάτι φουντωτά τεράστια δέντρα πάνω στη σιγουριά του επίπεδου υγρού εδάφους . Να, αυτά είναι τα δέντρα, όμοιοί του είναι οι αφανείς ήρωες, που κρατούν ακόμα όμορφη τη γη μας , που κρατούν ζωντανή την ανθρωπιά!
Ας μπορέσουν να κρατηθούν στη ζωή και το 2010 κι ακόμα για ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2009

ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ Η ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ;


Μεγάλη φασαρία γίνεται και πολύ κουβέντα για τις μεθόδους αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής και της μη καταβολής του ΦΠΑ.
Τα πράγματα είναι πολύ απλά.
Η φοροδιαφυγή και η μή απόδοση του ΦΠΑ είναι κλοπή πόρων από το κοινωνικό σύνολο. Τι συνέπειες έχει κανείς όταν συλληφθεί να κλέβει π.χ. μία τράπεζα; Δεν εξηγείται η αυστηρότητα των νόμων για υπεξαίρεση χρημάτων από μια εξαιρετικά κερδοφόρα ιδιωτική επιχείρηση και η επιείκεια που επιδεικνύεται , όταν αυτό γίνεται στα ταμεία του κράτους. Να υπαχθεί στην ίδια κατηγορία η φοροδιαφυγή , καθώς και η μη απόδοση του ΦΠΑ. Ακόμη να τιμωρείται ως συνεργός για την τέλεση του αδικήματος της κλοπής και αυτός που δεν ζητάει απόδειξη παροχής υπηρεσιών ή αγοράς αγαθών.
Να είναι στη διάθεση του κάθε πολίτη μέσω του διαδικτύου το ετήσιο εισόδημα και τα περιουσιακά στοιχεία οποιουδήποτε φορολογούμενου φυσικού ή νομικού προσώπου. Τα εισοδήματα και τα περιουσιακά στοιχεία δε μπορεί να είναι προσωπικά δεδομένα. Άλλωστε για να ζητήσει κανείς σύνδεση με οποιαδήποτε εταιρία κινητής τηλεφωνίας δεν προσκομίζει το εκκαθαριστικό της εφορίας;
Η φύλαξη των αποδείξεων με στόχο την έκπτωση του καταβλητέου φόρου ταλαιπωρεί χωρίς νόημα εκατομμύρια φορολογούμενους και προσθέτει μια ανούσια γραφειοκρατική διαδικασία, καθώς και άπειρες εργατοώρες για τον έλεγχό τους απο τα αρμόδια όργανα, που θα μπορούσαν να διατεθούν για συχνότερους ελέγχους της αγοράς.
Υποχρεωτικός τιμοκατάλογος των ελεύθερων επαγγελματιών με όρια τιμών για κάθε δυνατή εργασία που προσφέρουν, ώστε να είναι δυνατός ο προσδιορισμός του κόστους για κάθε εργασία απο τους πολίτες, αλλά και τις ελεγκτικές υπηρεσίες.
Η φιλοσοφία των ελέγχων θα πρέπει να στηρίζεται στην αρχή: Βλέπω ένα τελεσμένο έργο και αναζητώ αυτόν ή αυτούς που το υλοποίησαν. Υπάρχουν τα απαραίτητα παραστατικά για τις υπηρεσίες που παρείχαν και τις αμοιβές που καταβλήθηκαν σύμφωνα με τους τιμοκατάλογους; Με κατάλληλη έρευνα των Σ.Δ.Ο.Ε. μπορούν νομίζω να προσδιοριστούν όλοι οι εμπλεκόμενοι ελεύθεροι επαγγελματίες.

ΟΙ ΣΚΑΝΔΑΛΩΔΕΙΣ ΜΙΣΘΟΙ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΕΡΤ;


Αν είναι δυνατόν!!! Είδα τις αποδοχές των εργαζομένων στην κρατική ΕΡΤ και δεν το πίστευα. Όμως αφού δεν έχει κανείς διαψεύσει τον κατάλογο, που βγήκε στη δημοσιότητα , αλήθεια είναι. Ψέλλισαν μόνο ότι παραβιάζονται λέει προσωπικά δεδομένα!!! Αίσχος! Οι ετήσιες αποδοχές τους ξεκινούν από 57000 ευρώ και φτάνουν στο ποσό των 348000 ευρώ ο καθένας!!! Οι περισσότεροι από τους διακόσιους περίπου που περιλαμβάνονται στον κατάλογο παίρνουν πάνω από 100000 το χρόνο ήτοι περίπου 8.000 ευρώ το μήνα! . 200 νοματαίοι Χ 100000=20000000 Είκοσι εκατομμύρια ευρώ περίπου! Στο σχολείο μου πληρώνονται 24 καθηγητές και το σύνολο των χρημάτων τους είναι περίπου 33000 το μήνα. Δηλαδή μόνο ο κ. Λυριτζής αμείβεται σχεδόν όσο 24 άνθρωποι , πτυχιούχοι Πανεπιστημίων όλοι , με τουλάχιστον 15 χρόνια υπηρεσίας ο καθένας! Τι κάνει επιτέλους ο καθένας απ’ αυτούς που δεν θα μπορούσε να το φέρει εις πέρας οποιοσδήποτε απόφοιτος Πανεπιστημίου; Ποιοι αποφάσισαν ότι μια ώρα ανάγνωσης των τίτλων των εφημερίδων της ημέρας ή μια ώρα κους-κούς και σαχλαμαρίτσες τιμώνται στο εικοσαπλάσιο από μια ώρα διδασκαλίας ; Κι’ αν ακόμα περιοριστούμε στο δημοσιογραφικό χώρο , τι παραπάνω κάνουν αυτοί οι κύριοι και οι κυρίες από έναν απλό δημοσιογράφο που περιπλανιέται στους δρόμους για 700 ευρώ το μήνα; Δεν είναι πρόκληση κ. υπουργέ των οικονομικών να ζητάτε από μένα να μαζεύω μία μία τις αποδείξεις από τον καφέ στο καφενείο κι’ από το μανάβη της λαϊκής, μπάς και γλυτώσω 300 ευρώ το χρόνο από το φόρο; Γίνεται άραγε αυτό μόνο γι’ αυτούς που εργάζονται στην ΕΡΤ; Τι συμβαίνει στις ΔΕΚΟ; Τι συμβαίνει στους Ο.Τ.Α.;
Υποψιάζομαι ότι σε πολλές υπηρεσίες κοινής ωφέλειας με ολιγομελείς ομάδες «εργαζομένων» , αποφασίζουν οι ίδιοι για το ύψος των αποδοχών τους! Είναι σκανδαλώδεις οι διαφορές αμοιβών μεταξύ εργαζομένων με τα ίδια τυπικά προσόντα από υπηρεσία σε υπηρεσία.
Σχετική ανάρτηση μπορείτε να δείτε και στην CYNICAL

Σάββατο, 26 Δεκεμβρίου 2009

Ποιοί είναι πιο κοντά στο Χριστό; Οι θαυμαστές του Τσε Γκεβάρα ή οι εκφραστές της Ελλάδας των Ελλήνων Χριστιανών;

ΠΑΓΚΛΗΡΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

Παπάδες της απελευθέρωσης

«ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΜΑΡΞΙΣΤΕΣ, Ο ΜΑΡΞ ΗΤΑΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ!»

Θαυμάζουν τον Τσε Γκεβάρα, μελετούν μαρξισμό, κατεβαίνουν στις πορείες του Πολυτεχνείου, ήταν παρόντες στη Γένοβα το 2001, έκαναν απεργία πείνας για την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης και συμφωνούν ότι η θρησκεία είναι το όπιο του λαού. Αυτοί είναι παπάδες ή εγώ βρίσκομαι σε απόλυτη σύγχυση;

Στο γραφείο που στεγάζει την Κίνησή τους, κάπου στην πλατεία Κάνιγγος, παθαίνω αλλεπάλληλα σοκ. Ισως γιατί δεν πήγα ποτέ στη Λατινική Αμερική, ώστε να συναντήσω κάποιον ιερέα της Θεολογίας της Απελευθέρωσης, και γιατί ο παπα-Ανυπόμονος του ΕΛΑΣ είναι για μένα απλώς μια φωτογραφία. Ομως, ο παπα-Χρήστος Ζαρκαδούλας κι ο παπα-Σταύρος Παπαχρήστος μοιάζουν μ' εκείνους τους παπάδες που, ζωσμένοι φισεκλίκια, βγήκαν στα βουνά του κόσμου για να υπερασπιστούν τους λαούς τους.

Στο δρόμο των πρώτων χριστιανών και ακολουθώντας το παράδειγμα της Παγκληρικής Ενωσης που πολέμησε στην Εθνική Αντίσταση, το 2004 δημιούργησαν την Παγκληρική Αγωνιστική Κίνηση Κληρικών και Λαϊκών. Εκδίδουν ένα περιοδικό με 9.000 συνδρομητές, συμμετέχουν ενεργά στο μαζικό λαϊκό κίνημα («Ημασταν μπροστά στο προβοκατόρικο κάψιμο του Αγνωστου Στρατιώτη στο πανεκπαιδευτικό, γράψτε αυτό!»), είναι από τους πρωτοπόρους του φιλειρηνικού κινήματος κι έχουν δώσει το «παρών» σε όλες τις πορείες κατά της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, από τη Γένοβα μέχρι το Ροστόκ.

Επειτα απ' όλα αυτά, αναρωτιέμαι πώς δεν σας έχουν αποπέμψει από την Εκκλησία. «Εχουμε δεχθεί απειλητικά τηλεφωνήματα, αλλά διώξεις όχι. Η ανεξέλεγκτη δεσποτική εξουσία των επισκόπων φοβίζει πολλά από τα μέλη και τους φίλους μας, κυρίως τους κληρικούς, και τους απομακρύνει από τη δημόσια δράση. Κάποιοι απ' αυτούς προσφέρουν στο παρασκήνιο ίσως και περισσότερα από μας που δραστηριοποιούμαστε δημόσια. Σήμερα ένας επίσκοπος έχει την εξουσία να επιβάλλει αργία σ' έναν παπά χωρίς να είναι καν υποχρεωμένος μέχρις ενός ορίου να αιτιολογήσει την απόφασή του ή να αποφασίζει τις μεταθέσεις των κληρικών και να διαχειρίζεται τα χρήματα της Μητρόπολης. Φυσικό είναι να αισθάνεται όχι απλώς αφεντικό, αλλά αυτοκράτορας».

Προτείνετε ένα διαφορετικό μοντέλο διοίκησης της Εκκλησίας. Με ποιες αιχμές; «Η Εκκλησία φοβάται το λαό, δεν κάνουμε διάλογο ποτέ. Βγαίνουμε απλώς στην Ωραία Πύλη και αγορεύουμε. Ως και τα σωματεία των 50 ατόμων κάνουν συνελεύσεις, προϋπολογισμό, απολογισμό. Σήμερα το εκκλησιαστικό σώμα είναι απονεκρωμένο. Αλλάζουν τα πρόσωπα, αλλά όχι η πυραμιδοειδής δομή της Εκκλησίας. Εμείς, λοιπόν, κατά τα πρότυπα των πρώτων χριστιανών, ζητάμε η Εκκλησία να διοικείται από λαϊκές συνελεύσεις, οι επίτροποι να είναι εκλεγμένοι και ανακλητοί και όλοι οι ιερείς, μέχρι τον ανώτατο, να παντρεύονται».

Αναφέρεστε σε ένα άλλο κοινωνικο-οικονομικό μοντέλο, το οποίο προτείνει το Ευαγγέλιο. Λέτε ότι αποκρύπτεται εδώ και αιώνες. «Ποτέ δεν αναγιγνώσκεται στην Εκκλησία η περικοπή από το 4ο κεφάλαιο των Πράξεων των Αποστόλων, όπου ο Ευαγγελιστής Λουκάς μάς διασώζει το πώς βίωναν οι πρώτοι χριστιανοί την Εκκλησία. Κανείς δεν διατηρούσε ατομική ιδιοκτησία μετά την ένταξή του στην εκκλησιαστική κοινότητα. Είχαν τα πάντα κοινά και ο καθένας έπαιρνε ό,τι χρειαζόταν. Ετσι δεν υπήρχε κανείς ενδεής. Η πρόταση αυτή μπορεί και σήμερα άμεσα να εφαρμοστεί. Τα μέσα παραγωγής να περάσουν σε κοινή χρήση, να ανήκουν στο κοινωνικό σύνολο, χωρίς άρχοντες και υπηκόους».

Μιλάτε για τον κοινωνικό χριστιανισμό; «Ο προσδιορισμός "κοινωνικός" για το χριστιανισμό είναι πλεονασμός. Αυτό που κυρίως χαρακτηρίζει το χριστιανισμό είναι το ενδιαφέρον του για την κοινωνία, για τα προβλήματά της, και ο αγώνας για την επίλυσή τους, για την οικοδόμηση της κοινωνίας της αγάπης. Αυτά ισχύουν για τον χριστιανισμό του Ευαγγελίου. Αν σήμερα απαιτείται ο προσδιορισμός "κοινωνικός" για να καταδείξει το ενδιαφέρον κάποιων χριστιανών για την κοινωνία, μάλλον πρέπει να κάνει κάποιους να προβληματιστούν για το πώς φθάσαμε σ' αυτό το σημείο. Ο χριστιανός απευθύνεται στον άνθρωπο όχι ως άτομο αλλά ως πρόσωπο, και για τον μαρξισμό ο άνθρωπος υπάρχει ως κοινωνικό ον. Νομίζουμε, είναι ένα σημείο συνάντησης».

Τι σχέση μπορεί να έχει ο επιστημονικός υλισμός με τον Θεό; «Δεν νομίζουμε ότι ο μαρξισμός, ως επιστήμη, μπορεί να έχει θεολογία όπως την εννοούμε εμείς. Αν ονομάζουν κάποιοι "μαρξιστική θεολογία" τον τρόπο χρήσης του μαρξισμού από κάποιες ομάδες ή πρόσωπα, ή και την ερμηνεία του κόσμου από τον μαρξισμό, αυτό δεν μας αφορά. Χρησιμοποιώντας όρους τού σήμερα, θα μπορούσαμε να ονομάσουμε την πρώτη χριστιανική κοινότητα των Ιεροσολύμων "όαση κομμουνισμού μέσα στη δουλοκτητική κοινωνία". Κάποιοι αποκαλούν το μαρξισμό "χριστιανισμό χωρίς μεταφυσική". Νομίζουμε ότι αυτός ο ορισμός βρίσκεται κοντά στην πραγματικότητα και κάνει σαφές και το βασικό σημείο απόκλισης. Φυσικά, μιλάμε για χριστιανισμό και μαρξισμό που δεν έχουν στρεβλωθεί. Για μας απορίας άξιον είναι όχι η συμπόρευση χριστιανών και μαρξιστών, αλλά το πώς χριστιανοί στηρίζουν πολιτικές και κοινωνικο-οικονομικά συστήματα, όπως αυτό του καπιταλισμού, που βρίσκονται σε ευθεία σύγκρουση με τη διδασκαλία του Ευαγγελίου».

Είστε, λοιπόν, αριστεροί. «Είμαστε υπέρ αδυνάτων. Δεν είμαστε πολιτικό κόμμα· στην Κίνησή μας συμμετέχουν ανθρωπιστές, μαρξιστές, τροτσκιστές...»

Ο χριστιανισμός έχει κατηγορηθεί ότι με την υπόσχεση ενός μετά θάνατον παραδείσου ακυρώνει την πάλη στο εδώ και το τώρα. «Χριστιανοί και μαρξιστές πρέπει να αγωνιστούμε για μιαν άλλη κοινωνία, όπου ο άνθρωπος θα ζει ευτυχισμένος εδώ και τώρα, μέσα στον υπάρχοντα κοσμοχώρο. Απαιτούνται αγώνες. Σύγκρουση με το εκκλησιαστικό και το κοσμικό κατεστημένο. Ανατροπή των εμποδίων που δεν αφήνουν ο κόσμος να γίνει πιστή εικόνα των εσχάτων (σ.σ.: στη Θεολογία αυτός είναι ο ορισμός του παραδείσου).

»Χρειάζεται να απαρνηθούμε τον εαυτό μας και να αγαπήσουμε παράφορα τον άλλον, αυτόν που δεν γνωρίσαμε ακόμη, αυτόν που έχει ανάγκη. Στο πρόσωπο του πάσχοντος βλέπουμε τον Χριστό. Η διοικούσα Εκκλησία πιστεύει στην ελεημοσύνη. Εμείς αγωνιζόμαστε για έναν κόσμο που δεν θα έχει ανάγκη τη φιλανθρωπία».

Πιστεύετε στην ένοπλη επαναστατική πάλη; «Εμείς αγωνιζόμαστε για την ειρήνη. Ειρήνη, όμως, δεν είναι η παύση του πολέμου με την επιβολή του θελήματος του ισχυρού. Τέτοια ειρήνη είναι χειρότερη από πόλεμο· γι' αυτό ο Χριστός είπε: "Μη νομίσητε ότι ήλθον βαλείν ειρήνην επί την γην· ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην, αλλά μάχαιραν". Πρέπει να επαναστατήσουμε εναντίον αυτού του κόσμου της αδικίας. Επανάσταση δεν σημαίνει αιματοκύλισμα, αλλά ποιοτικό άλμα προς τα εμπρός. Γι' αυτό σήμερα η δική μας "μάχαιρα", το δικό μας όπλο είναι ο λόγος. Στο μέλλον, και για την προάσπιση των λαϊκών κατακτήσεων, για την οικοδόμηση μιας κοινωνίας αγάπης, στον πόλεμο για την οριστική εξάλειψη του πολέμου, ίσως να απαιτηθεί η χρήση βίας».

Δικαιούται ένας λαός να πάρει τα όπλα; «Ο ίδιος ο Χριστός χρησιμοποίησε βία εναντίον των εμπόρων στο ναό. Στην Εκκλησία δεν αναγιγνώσκεται η αρχή του 5ου κεφαλαίου από τις Πράξεις των Αποστόλων, όπου γίνεται λόγος για την προάσπιση της κοινοκτημοσύνης στην πρώτη χριστιανική κοινότητα. Ο Ανανίας και η Σαπφείρα θανατώθηκαν γιατί δεν παρέδωσαν όλα όσα είχαν στην κοινότητα, αλλά κράτησαν τα μισά για τον εαυτό τους. Στο πρόσφατο παρελθόν, κληρικοί, όπως ο Δημήτρης Χολέβας και ο παπα-Ανυπόμονος, ζώστηκαν τα όπλα για τη λευτεριά, ενώ ακόμη και οι πλέον συντηρητικοί της Εκκλησίας με καμάρι μιλούν για τον Παπαφλέσσα και τον Διάκο. Κατά μεγίστη οικονομία, λοιπόν, και μόνο για την προάσπιση των κατακτήσεών του νομίζουμε ότι ο λαός δικαιούται να πάρει τα όπλα. Μέχρι τότε, όμως, ας αγωνιστούμε για το σημαντικότερο: για να αποκτήσουν οι εργαζόμενοι ταξική συνείδηση».

Ποια η γνώμη σας για τη φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας; «Η ζωή πολλών κληρικών μέσα στη χλιδή, για την οποία δικαίως αγανακτούν οι πιστοί, ουδόλως θίγεται απ' αυτό το μέτρο. Οταν η Εκκλησία έχει τεράστια περιουσία, δεν επιτρέπεται να υπάρχουν ενδεείς. Για να ωφεληθεί ο λαός, η περιουσία της Εκκλησίας πρέπει να "εκκλησιαστικοποιηθεί" - κοινωνικοποιηθεί, δηλαδή σε όλους να ανήκει και όλοι να την απολαμβάνουμε. Οι κληρικοί να ασχοληθούν με τη διακονία του λόγου του Θεού και η διαχείριση της περιουσίας να γίνεται από αιρετούς εκπροσώπους του λαού, χωρίς προνόμια, άμεσα ελεγχόμενους και ανακλητούς από το λαό. Ο πλούτος να διαχυθεί παντού, να φθάσει σε όποιον έχει ανάγκη. Δεν μιλάμε για διανομή, αλλά για δυνατότητα πρόσβασης διά της κοινοκτημοσύνης στον κοινό πλούτο όλων. Σε μια εποχή που παιδεία και υγεία έγιναν εμπορεύματα, η Εκκλησία μπορεί να λειτουργήσει, στο μέτρο του εφικτού, ως όαση παροχής δωρεάν παιδείας και υγείας για όλους όσοι έχουν ανάγκη, ανεξάρτητα από το θρήσκευμά τους».

Πώς είδατε τον περσινό Δεκέμβρη; «Για χρόνια στηλιτεύαμε τους νέους για την απάθεια και την αδιαφορία για τα κοινά. Τώρα που ο "ασθενής" μας άρχισε να αντιδρά σε ό,τι τον ενοχλεί, κάποιοι διαμαρτύρονται επειδή πάνω στην αφύπνιση προξένησε μερικές ζημιές που δεν έπρεπε. Εμείς, παρά τα παρατράγουδα, είμαστε αισιόδοξοι ότι αυτή η αφύπνιση θα έχει τελικά θετικά αποτελέσματα. Οι σοβαρές αδυναμίες που παρουσιάστηκαν τον Δεκέμβρη κατέδειξαν ότι για να μετατραπεί η εξέγερση σε επαναστατική διαδικασία απαιτείται σαφής προσδιορισμός του στόχου. Επανάσταση για την επανάσταση είναι ανώφελη, αν όχι επιζήμια. Αν η εξέγερση του Δεκέμβρη είχε, με την παρουσία της εργατικής τάξης και των συμμάχων της, προσλάβει ταξικό χαρακτήρα, είναι βέβαιο ότι πολύ σύντομα θα αποκαλύπτονταν και θα αποβάλλονταν οι προβοκάτορες και η τεράστια αυτή ενέργεια των νέων θα μπορούσε να οδηγήσει σ' ένα ελληνικό 1871».

Τελικά Θεός υπάρχει; Πώς επιτρέπει τόση αδικία; «Η γνώση της ύπαρξης ή όχι του Θεού δεν μπορεί να γίνει με λογικούς συνειρμούς· είναι απόρροια προσωπικής σχέσης. Και επειδή η πίστη είναι υπόθεση προσωπική, δεν μπορεί το κράτος να θρησκεύεται. Ο Χριστός σέβεται την ελευθερία μας· δεν ήρθε να μας επι- βάλει το θέλημά του, αλλά μας αφήνει ελεύθερους να τον ακολουθήσουμε ή όχι. Δεν είναι Αυτός αίτιος των δεινών μας, αλλά εμείς, που ακολουθούμε άλλο δρόμο, που επιτρέψαμε να γίνει η διδασκαλία Του θρησκεία και εργαλείο ποδηγέτησης των λαών.

»Ο Θεός μάς κάλεσε να άρουμε τα εμπόδια στα οποία προσκόπτει η ενότητα του κόσμου. Τέτοια εμπόδια είναι η ταξική κοινωνία, ο εθνικισμός, οι διακρίσεις ανάλογα με το φύλο, τη φυλή, τη θρησκεία. Η πάλη, λοιπόν, για την άρση αυτών των εμποδίων πρέπει να γίνει λόγος ύπαρξης για τον καθέναν που θέλει να λέγεται χριστιανός».

Διαβάστε

Ζητήσαμε από τους ιερείς της Παγκληρικής να προτείνουν σχετικά βιβλία:

1 .Φερνάντο Καρντενάλ, Μιγκέλ ντ' Εσκότο, Ερνέστο Καρντενάλ, «Και Χριστός και Μαρξ», εκδόσεις Παρατηρητής

2.Καρλ Κάουτσκι, «Η καταγωγή του χριστιανισμού», (ΜΕΡΟΣ Α), (ΜΕΡΟΣ Β) εκδόσεις Αναγνωστίδη

3.Ζ. Ζίπκοβιτς, Α. Λουνατσάρσκι, «Καταγωγή της θρησκείας»

4.«Καμίλο Τόρρες, Λαϊκή Ενότητα, Επανάσταση και άλλα κείμενα», εκδ. Μνήμη

5.Ερνέστο Καρντενάλ, «Το ευαγγέλιο της επανάστασης των Σαντινίστας», εκδόσεις Μαλλιάρης

6.Γιάννης Κορδάτος, «Η Παλαιά Διαθήκη στο φως της κριτικής», εκδόσεις Μπουκουμάνη

7.Γιώργος Ν. Καραγιάννης, «Η Εκκλησία από την Κατοχή στον Εμφύλιο», εκδόσεις Προσκήνιο

8.Γιώργος Ν. Καραγιάννης, «Εκκλησία και κράτος», εκδόσεις «Το Ποντίκι»

9.Ολες οι επιστολές του Αγίου Ισιδώρου του Πηλουσιώτου.

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΑ

Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2009

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ


Μαζί με τις ευχές μου για

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
ΥΓΕΙΑ


και

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

σε σας, τα αγαπημένα σας πρόσωπα

και σε όλους τους ανθρώπους,

δεχτείτε σαν Χριστουγεννιάτικο δώρο ένα μουσικοφωτογραφικό ταξίδι στο χρόνο και το χώρο, στα Γιάννενα.

Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2009

Υφυπουργός εσωτερικών ο Γιώργος Ντόλιος


Ο Γιώργος Ντόλιος ορίζεται υφυπουργός Εσωτερικών με απόφαση του Πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου.
“Ευχαριστώ τον πρωθυπουργό και πρόεδρο του ΠΑ. ΣΟ. Κ, Γιώργο Παπανδρέου, για την εμπιστοσύνη που έδειξε στο πρόσωπό μου. Θα προσπαθήσω να ανταποκριθώ με τον καλύτερο και αποτελεσματικότερο τρόπο στα νέα μου καθήκοντα. Η τοποθέτησή μου στη θέση του υφυπουργού Εσωτερικών αποτελεί μια δικαίωση, όχι μόνο προσωπική αλλά και για όλους αυτούς που με στήριξαν στη μέχρι τώρα πολιτική μου διαδρομή.

Παράλληλα, αποτελεί μια δικαίωση και για τους πολίτες, από διάφορους πολιτικούς χώρους και όχι μόνο του ΠΑ. ΣΟ. Κ, που εξέφραζαν την επιθυμία εισόδου και συμμετοχής μου στην κυβέρνηση", ήταν η πρώτη δήλωση του, υφυπουργού πλέον, Γιώργου Ντόλιου.


Συγχαρητήρια απ' όλους μας και του ευχόμαστε κάθε επιτυχία στα νέα του καθήκοντα.

Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2009

Οι μεγάλες επιστημονικές ανακαλύψεις του 2009

Τις 10 σημαντικότερες ανακαλύψεις για το 2009 παρουσίασαν το BBC και το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters, ενώ το έγκυρο επιστημονικό περιοδικό «Science», εκτιμά ότι η σημαντικότερη ανακάλυψη της φετινής χρονιάς είναι ο απολιθωμένος σκελετός της «Άρντι», ενός πλάσματος ηλικίας 4,4 εκατ. ετών, που θεωρήθηκε πιθανός πρόγονος του ανθρώπου.




Οι υπόλοιπες εννέα σημαντικότερες ανακαλύψεις του 2009, είναι οι εξής:


1.Η ανακάλυψη από το διαστημικό τηλεσκόπιο ακτινών-γάμμα "Φέρμι" της NASA άγνωστων μέχρι σήμερα άστρων "πάλσαρ" (ταχέως περιστρεφόμενων άστρων νετρονίων με μεγάλο μαγνητισμό).
2.Η ανακάλυψη ότι η ουσία ραπαμυσίνη επεκτείνει τη διάρκεια ζωής των ποντικών και μάλιστα η "θεραπεία" άρχισε όταν τα πειραματόζωα ήσαν ήδη "μεσήλικες".
3.Η ανακάλυψη νέων ιδιοτήτων του υλικού γραφένιου (αποτελείται από άκρως αγώγιμα διαδοχικά φύλλα ατόμων άνθρακα) και η έναρξη αξιοποίησης του υλικού σε πειραματικές ηλεκτρονικές συσκευές.
4.Η ανακάλυψη της δομής ενός μορίου που βοηθά τα φυτά να επιβιώσουν στην ξηρασία.
5.Η ανακάλυψη του πρώτου λέιζερ ακτινών Χ από τον αμερικανικό επιταχυντή SLAC, που μπορεί να απεικονίζει με πρωτοφανή λεπτομέρεια τις χημικές αντιδράσεις, καθώς αυτές λαμβάνουν χώρα.
6.Η εύρεση νέων γονιδιακών θεραπειών για μια σειρά από παθήσεις (εγκεφάλου, ματιών, ανοσοποιητικού συστήματος).
7.Η ανακάλυψη για πρώτη φορά "μαγνητικών μονοπόλων" σε κρυσταλλικά υλικά, που έχουν μόνο ένα μαγνητικό πόλο.
8.Η ανακάλυψη νερού στη Σελήνη.
9.Η επισκευή και αναβάθμιση του τροχιακού αμερικανικού τηλεσκοπίου "Χαμπλ".

ΠΗΓΗ : ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2009

ΣΤΟΥ ΑΜΒΥΚΑ ΤΙΣ ΧΑΡΕΣ



Είναι η κορυφαία μέρα για έναν ερασιτέχνη οινοποιό. Η μέρα που φορτώνουμε τα στέμφυλα στους κάδους και κατευθυνόμαστε στα τσιπουροκάζανα της περιοχής μας για το τελικό και πιο …μερακλίδικο προϊόν της χρονιάς. Το τσίπουρο. Φροντίσαμε και για τα ξύλα του φούρνου.

Ιεροτελεστία. Ενήμεροι οι φίλοι για το μεγάλο γεγονός. Έτοιμα τα λουκάνικα, οι μπριζόλες, τα σουβλάκια , τα παϊδάκια και ότι τραβάει η ψυχή μας (το στομάχι για να λέμε την αλήθεια). Παραδομένοι για μια μέρα στα απαγορευμένα των γιατρών, χωρίς να τηρούνται τα σαβουάρ βίβρ με πιρούνια , τραπεζομάντιλα και άλλες περιττές πολυτέλειες. Τα δάχτυλα αναλαμβάνουν τον πατροπαράδοτο ρόλο που είχαν στον αρχέγονο άνθρωπο. Τα κάρβουνα , που βγαίνουν από το φούρνο που βράζει τα στέμφυλα στον άμβυκα, στρώνονται στην αυτοσχέδια ψησταριά. Ο μάστορας της παρέας στο ψήσιμο βάζει όλη του την τέχνη. Έτοιμη η γκάιντα , τα μπουζούκια και οι κιθάρες. Κοντά δώδεκα ώρες θα διαρκέσει η παραμονή μας στα καζάνια. Όλα θα είναι χρήσιμα. Προλαβαίνουμε να παίξουμε απ’ όλα τα είδη μουσικής. Δεν αποκλείεται να έχουμε και ζουρνάδες. Είναι όλοι καλοδεχούμενοι.


Περιμέναμε ένα χρόνο αυτή τη μέρα. Η βασική πεντάδα της παρέας ξεκινήσαμε από το Μάρτη τις εργασίες. Κλάδεμα ,διασκελίζοντας τους σωρούς με τα σάπια χορτάρια που άφησε το προηγούμενο καλοκαίρι. Αυτό θα είναι και το λίπασμα για την επόμενη χρονιά. Δεν θα σκαφτεί. Στ’ αμπέλι δε μπαίνει κανένα φυτοφάρμακο, ούτε γαλαζόπετρα, ούτε θειάφι. Ότι δώσει η μητέρα φύση! Στον τρύγο ξαναβρισκόμαστε τέλη Σεπτέμβρη. Περνούμε τα σταφύλια από την πρέσα , τραβάω το κρασί σε τρεις βδομάδες και περιμένουμε τα τέλη Νοέμβρη –αρχές Δεκέμβρη- να αργάσουν και τα στέμφυλα- για να βγάλουμε το τσίπουρο. Είναι το ΔΙΚΟ μας τσίπουρο. Με μια ιδιαίτερη γεύση! Οι άλλοι δε μπορούν εύκολα να τη γευτούν. Είναι σαν τις ξένες μάνες που δε μπορούν να δουν ότι το πιο όμορφο παιδί είναι το δικό μας!



Λέω με καμάρι και περισσή μετριοπάθεια:
- Απ’ αυτό το κρασί και το τσίπουρο πίνουν μόνο οι θεοί και οι φίλοι μου! (οι φίλοι μπορεί να ψιθυρίζουν μεταξύ τους ότι το κρασί είναι ξίδι και το τσίπουρο όχι σπουδαίο, αλλά σίγουρα θα έχουν πρόβλημα με τα αισθητήρια της γεύσης τους.) Αυτοί δεν ξέρουν!

Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2009

Η ΣΥΝΑΥΛΙΑ



Το συζητούσαν πολλή ώρα έξω από την πόρτα. Ψιθυριστά. Να το ζητήσουμε; Πήραν το θάρρος και χτύπησαν .
Δάσκαλε , είπε ντροπαλά ο ένας , χωρίς να σηκώσει το κεφάλι του να με κοιτάξει κατάματα , θέλουμε να κάνουμε μια συναυλία ένα βράδυ , λίγο πριν τις γιορτές των Χριστουγέννων για να παρουσιάσουμε ένα πρόγραμμα στους γονείς και τους συμμαθητές μας. Να βγάλουμε και λεφτά για την εφταήμερη. Θέλουμε να μας παραχωρήσετε το γυμναστήριο του σχολείου. Θα παίξουμε εμείς! Έχουμε κιθαρίστες, ντράμερς, τραγουδιστές. Τα είπαν βιαστικά , έτοιμοι να αποχωρήσουν και κατάλαβα ότι περίμεναν να τους πω , πως δε γίνεται να μετατρέψουμε το σχολείο σε κέντρο διασκέδασης. Πως δεν μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι δεν θα ακολουθήσουν καταστάσεις που δεν θα μπορούμε να ελέγξουμε. Γι’ αυτό δε μπορούμε να το διαθέσουμε. Λυπάμαι παιδιά , αλλά…καταλαβαίνετε. Ήταν οι ίδιοι, που πριν μερικές εβδομάδες έκαναν κατάληψη του σχολείου. Αυτοί που δεν πάνε τα Μαθηματικά, αδιαφορούν στα Αρχαία, ψάχνουν κάθε ευκαιρία για κοπάνα από το σχολείο, κάνουν δύσκολη τη ζωή των καθηγητών στο μάθημα. Τι εμπιστοσύνη να τους έχεις;
- Θα θέσω το θέμα στο Σύλλογο και θα εισηγηθώ να σας το παραχωρήσουμε, τους είπα χωρίς δεύτερη κουβέντα με την προϋπόθεση πως δεν θα υπάρχουν οινοπνευματώδη, η συναυλία θα διαρκέσει συγκεκριμένο χρονικό διάστημα (3 ώρες) και θα έχω τη σύμφωνη γνώμη του συλλόγου γονέων. Σύμφωνοι;
- Σύμφωνοι δάσκαλε, είπαν και διέκρινα μια έκπληξη ανάκατη με ανέλπιστη χαρά στα πρόσωπά τους.
- Σας εμπιστεύομαι, τους είπα .

Ο Σύλλογος αποφάσισε να παραχωρηθεί το Γυμναστήριο.
Πήγαμε να τους δούμε. Νοίκιασαν μικροφωνική εγκατάσταση, έφτιαξαν το σκηνικό τους, έβαλαν φώτα, προβολείς. Δούλεψαν ασταμάτητα , κουβάλησαν καρεκλάκια, έφτιαξαν γλυκά οι μανάδες για το μπουφέ. Σε χρόνο μηδέν ετοίμασαν εισιτήρια, έφτιαξαν αφίσες, προμηθεύτηκαν αναψυκτικά. Όλα έτοιμα . Οι επιχειρηματίες, τα οργανωτικά μυαλά, οι εργάτες, οι καλλιτέχνες, οι ειδικοί στις δημόσιες σχέσεις αναδεικνύονταν όλοι στη μικρή τους κοινωνία και ήταν απόλαυση να τους βλέπεις να ζει ο καθένας το ρόλο του και να προσπαθεί να δώσει τον καλύτερο εαυτό του να φανεί άξιος της εμπιστοσύνης που τους δείξαμε. Εκπληκτικοί όλοι τους! Ο καθένας βρήκε το βασίλειό του. Το χώρο της καταξίωσής του. Αναγνωρισμένα χρήσιμοι όλοι τους. Και οι καλλιτέχνες; Τα κεντρικά πρόσωπα της σκηνής! Με την αυτοπεποίθηση που βλέπεις στο σημαιοφόρο του σχολείου όταν παραλαμβάνει τη σημαία! Αυτοί οι «κακοί μαθητές» , οι πιθανοί «αποτυχόντες» των πανελλήνιων εξετάσεων, οι καταληψίες των σχολείων!


Πόσο άδικα αλήθεια μετράμε την αξία των παιδιών μέσα σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα, που συνθλίβει τα θέλω και τις ιδιαίτερες ικανότητές τους, καθώς τα ευθυγραμμίζει σε μια πορεία που δεν τους αρέσει κυνηγώντας πολλές φορές τα ανεκπλήρωτα όνειρα των γονιών τους…
Μπράβο παιδιά!!!

Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2009

Το διαδίκτυο , οι «Επώνυμοι» και οι «Ανώνυμοι»

Πολλές φορές , καθώς περασμένα μεσάνυχτα κάθομαι μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή μου και γράφω ή διαβάζω στα διάφορα bloggs αναρτήσεις και σχόλια , έχω αναρωτηθεί:
Υπάρχει συλλογικό κοινωνικό όφελος απ’ αυτή την υπόθεση; Παράγουμε μία κοινωνική προστιθέμενη αξία ή το blogging είναι άλλοθι της κοινωνικής μας απραξίας;
Τείνω να απαντήσω ότι ισχύει το δεύτερο, αλλά δεν το κάνω γιατί θα ήθελα πολύ να ίσχυε το πρώτο. Σήμερα το διαδίκτυο παίζει το ρόλο του εξομοιωτή σε πολιτικές ασκήσεις μιας εικονικής πραγματικότητας μάλλον. Θα με εμπιστεύονταν όμως κανείς να οδηγήσω ένα αεροπλάνο, όντας και αυτός επιβάτης, αν τον βεβαίωνα ότι τα καταφέρνω περίφημα σε όλους τους εξομοιωτές πτήσεων που έχω στο pc μου;
Παρόλα αυτά θεωρώ βέβαιο ότι το blogging διευκολύνει αφάνταστα τη διακίνηση των ιδεών και λειτουργεί σαν ένα άριστο χωνευτήρι απόψεων γύρω από το κοινωνικό γίγνεσθαι , που είναι εξαιρετικά χρήσιμο σε κάθε περίπτωση.
Λειτουργεί όμως και σαν ένα άριστο φυσικό ψυχοφάρμακο. Πολλοί άνθρωποι στην καθημερινότητά τους αναγκάζονται να καλουπώνουν τη συμπεριφορά τους και να διατηρούν ένα επιφανειακό λούστρο ευγένειας και ευπρέπειας, απαραίτητα στοιχεία για να πετυχαίνουν στις καθημερινές συναλλαγές τους -εργασία, οικογένεια, φίλοι, κλπ. Εξασφαλίζοντας απεριόριστη ελευθερία έκφρασης πίσω από την «Ανωνυμία» του διαδικτύου μπορούν πλέον να βγάζουν τα εσώψυχά τους , να βρίζουν χυδαία τις απόψεις που μισούν, να κατασκευάζουν εικονικούς «ιδεολογικούς» αντιπάλους και να τους αντιμάχονται μέχρι τελικής πτώσης χωρίς ρίσκα, χωρίς να εκθέτουν το κύρος της «φυσικής» τους προσωπικότητας. Σαν να οδηγούν σε εξομοιωτή το μοντέλο της αρεσκείας τους στα όρια της ταχύτητάς του, να το τσακίζουν και να ξεκινούν από την αρχή χωρίς τον παραμικρό κίνδυνο! Όπως στο γήπεδο καλυπτόμενοι από μια ανθρώπινη μάζα μπορούν να βρίζουν και να εκτονώνονται χωρίς κίνδυνο στους διαιτητές, στους αντιπάλους και στους επόπτες και να επιστρέφουν την επομένη «κύριοι» στη δουλειά τους.
Δεν υπάρχει λόγος οι «Επώνυμοι» bloggers , αλλά και οποιοσδήποτε γίνεται θέμα στις διαδικτυακές συζητήσεις να φοβάται τους «Ανώνυμους». Την αξία του το κάθε σχόλιο την αποκτά από τη λογική του πληρότητα και το ενδιαφέρον που προκαλεί στον αναγνώστη. Αυτά που γράφονται είναι πράγματα που λέγονται στα καφενεία και τις καφετέριες μεταξύ καφέ και ούζων πίσω από την πλάτη, όσων ασχολούνται με τα κοινά. Απλά το διαδίκτυο τους δίνει τη δυνατότητα να τα μαθαίνουν, είτε προέρχονται από κακόβουλους, είτε από καλοπροαίρετους πολίτες.
Αυτή άλλωστε είναι η μαγεία του διαδικτύου. Σε τι μας βλάπτει , αν γινόμαστε και μείς γνώστες , όσων ψιθυρίζονται πίσω από την πλάτη μας;

Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2009

ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΥΛΙΟΥ ΤΟ ΓΑΛΑ

Στην press-@ διατυπώνονται απορίες σχετικά με το λογαριασμό που πληρώθηκε απο το ταμείο του Δημαρχείου για παράθεση γεύματος 15-17 ατόμων στη Νέα Ορεστιάδα, την Κυριακή 22 Νοεμβρίου.
Λοιπόν εξασφάλισα φωτοτυπία του λογαριασμού και φωτογραφίες, όπου εξηγούνται τα πάντα.


Στη φωτογραφία βλέπετε στιγμιότυπο απο το άρμεγμα του πουλιού.

Η "μπουρντισμένη" βίδρα που απομακρύνεται λίγο μετά την "επέμβαση".

Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009

ΦΑΝΤΑΖΕΣΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΨΗΦΟΦΟΡΟΣ ΤΗΣ Ν.Δ. , ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙΣ ΝΤΟΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ;




ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

Την Παρασκευή το μεσημέρι στις 3 μ.μ. είχαμε μια σπουδαία συνάντηση. Οι bloggers της πόλης μας (οι περισσότεροι) συναντηθήκαμε, γνωριστήκαμε, ήπιαμε το εξαιρετικό τσίπουρο του κυρ-Γιάννη (μόλις έφτιαξαν λίγο κεφάλι εμφάνισα και το κρασί μου και μ' άφησαν να πιστέψω ότι δεν κατάλαβαν πως ήταν ξίδι!!!) και κουβεντιάσαμε μέχρι τις 9 μ.μ.!!! για όλα τα θέματα. Εξηγήσαμε και αναλύσαμε τα αποτελέσματα των εκλογών, βγάλαμε αρχηγό της Ν.Δ.(Από δω το πηγαίναμε από κει το φέρναμε μας έβγαινε ο Σαμαράς), λύσαμε τα προβλήματα της πόλης μας, τα εθνικά θέματα, το Κυπριακό, τα εσωτερικά προβλήματα της Κίνας, τα προβλήματα της Παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, των Η.Π.Α. , της Ρωσίας, της Μέσης Ανατολής, τα θέματα της Εκπαίδευσης, του Παναθηναϊκού, του Άρη , του Ολυμπιακού, κ.α . Μας έφαγε πολύ ώρα, πώς θα λύσουμε το πρόβλημα της επιστροφής στο σπίτι μετά από τόσες ώρες απουσίας, αλλά τελικά το αφήσαμε να το σκεφτεί ο καθένας στο δρόμο.
Ήταν πολύ ωραία η συζήτηση απογυμνωμένη από πολιτικές σκοπιμότητες και ιδεοληψίες σε μια παρέα που αντιπροσώπευε ολόκληρο το πολιτικό φάσμα, όλες τις ηλικίες, τα φύλα, ετερόκλητες επαγγελματικές ομάδες.
Όλοι τους άνθρωποι αξιόλογοι, αξιαγάπητοι, φιλικοί με εξαιρετική αίσθηση του χιούμορ.
Φυσικά και θα ξαναβρεθούμε σύντομα. Κατά πάσα πιθανότητα στον αποστακτήρα για το καινούργιο τσίπουρο (Σοφικό). Να είστε σε ετοιμότητα για τις 12-12-09. Να έρθουν κι αυτοί που έλειψαν στην πρώτη συνάντηση.

Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2009

ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΚΟΠΕΣ

Πρόταση για Κατανομή των σχολικών διακοπών
ΠΗΓΗ: phlou...flis
Με αφορμή τις σκέψεις που ακούστηκαν για πρόωρο κλείσιμο των σχολείων για τις διακοπές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς εξαιτίας της γρίππης, δράττομαι της ευκαιρίας να διατυπώσω μια πρόταση που δεν είναι δική μου, μιας και αυτή εφαρμόζεται σε άλλες χώρες της Ευρώπης αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο. Αφορά στο κλείσιμο των σχολείων στην περίοδο των Χριστουγέννων-Πρωτοχρονιάς και του Πάσχα και την κατανομή αυτών των διακοπών.
Ως γνωστόν, τα σχολεία κλείνουν σε κάθε περίπτωση από 15 ημέρες -και αυτός είναι ένας από τους σοβαρότερους λόγους για τους οποίους ο κλάδος των εκπαιδευτικών γενικότερα, βρίσκεται στη ...μπούκα του κανονιού. Τι συμβαίνει λοιπόν σε άλλες χώρες και για άλλους λόγους, όπως οι καιρικές συνθήκες; Τα σχολεία λειτουργούν με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε προτού επέλθει κόπωση στους μαθητές και στο διδακτικό προσωπικό, κλείνουν για λίγες μέρες (συνήθως μια βδομάδα) και όχι όπως συμβαίνει στην Ελλάδα, συνολικά 15 και 15 μέρες. Οι περίοδοι αυτοί κατανέμονται στο σχολικό έτος περίπου αναλογικά (πίνακας 2).
Κατ’ αρχάς, η ανάγκη για το κλείσιμο των σχολείων και τη διακοπή των μαθημάτων δεν την επέβαλε κάποιος συνδικαλιστικός φορέας των εκπαιδευτικών ή των μαθητών. Οι συνθήκες και η φύση της εργασίας το επιβάλλουν σε όλο τον κόσμο. Και για του λόγου το αληθές, παραθέτουμε πίνακες από μια έρευνα-μελέτη του τμήματος Ποιότητας της Εκπαίδευσης του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου (2003) με τίτλο «Συνοπτική παρουσίαση τηςε οργάνωσης του σχολικού χρόνου στην υποχρεωτική εκπαίδευση σε χώρες της Ευρώπης, στην Αυστραλία, τον καναδά, τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία και τη Ν. Ζηλανδία». Σ’ αυτή την έρευνα, υπάρχουν πίνακες που περιέχουν τα στοιχεία για κάθε προαναφερόμενη χώρα...

ΠΙΝΑΚΑΣ 1. Διάρκεια σχολικού έτους
ΠΙΝΑΚΑΣ 2. Διάρκεια και κατανομή σχολικών διακοπών
ΠΙΝΑΚΑΣ 3. Ετήσιος αριθμός διδακτικών ημερών
ΠΙΝΑΚΑΣ 4. Διάρκεια σχολικής εβδομάδας
ΠΙΝΑΚΑΣ 5. Εβδομαδιαίος διδακτικός χρόνος και διάρκεια διδακτικής περιόδου (υποχρεωτική δευτεροβάθμια εκπαίδευση).





Μελετώντας τους πίνακες, θα διαπιστώσει κανείς ότι οι Έλληνες μαθητές και εκπαιδευτικοί, δεν είναι από τους πιο ...τεμπέληδες, όπως πολλοί τους- μας αποκαλούν (πίνακας 3 & 5).
Και περισσότερες ώρες από άλλους μαθητές και εκπαιδευτικούς εργάζονται και λιγότερες ή ίσες μέρες διακοπών έχουν. Απλώς, είναι συγκεντρωμένες αυτές οι μέρες διακοπών και ...ενοχλούν. Θα μπορούσε και στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα να εφαρμοστεί αυτό που ισχύει σε άλλες χώρες, όσον αφορά τις περιόδους διακοπών. Ενδεικτικά σημειώνουμε:
5 μέρες τον Οκτώβριο (από 28 Οκτ. Μέχρι και 1η Νοεμβρ),
10 μέρες το Δεκέμβριο-Ιανουάριο (24 Δεκ μέχι και 2 Ιαν),
7 μέρες τον Φεβρουάριο (15 Φεβρ. Μέχρι και 21 Φεβρ) και
8 μέρες τον Απρίλιο (ανάλογα με το Πάσχα).
Σύνολο 30 ημέρες, όπως ισχύει και σήμερα.
Το πλεονέκτημα αυτής της πρότασης είναι ότι οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί, προτού νιώσουν την κόπωση και των εξ αυτής συνεπειών της, θα έχουν τις ολιγοήμερες διακοπές για την ξεκούρασή τους. Και τα περί κόπωσης δε θάθελα να θεωρηθεί υπερβολή. Άλλωστε, το Υπουργείο Παιδείας, κατανοώντας αυτή την ανάγκη, θέσπισε τους πέντε περιπάτους-εκπαιδευτικές επισκέψεις εντός νομού, έναν κάθε μήνα, άσχετα από το αν αυτοί μετατρέπονται απλά σε ψυχαγωγικοί.
Με την πρόταση αυτή, δεν προτίθενται επιπλέον ημέρες διακοπών αλλά ούτε και αφαιρούνται -έτσι δεν θίγονται ...κεκτημένα δικαιώματα ένθεν κακείθεν. Γνωρίζουμε πως δεν ανακαλύπτουμε σήμερα την Αμερική -κοινότυπο αλλά αληθινό- δεν πρωτοπορούμε. Αν θέλετε, αντιγράφουμε ένα από τα καλά στοιχεία άλλων συστημάτων.

Σχολιάζοντας την ανάρτηση του συναδέλφου θα προσθέσω ότι δεν είναι τυχαίο ότι κάθε χρόνο στα τέλη Οκτωβρίου -αρχές Νοεμβρίου ξεκινούν οι μαθητές τις καταλήψεις των σχολείων τους. Αν δεν ήταν οι πολυήμερες εκδρομές το Μάρτη είμαι σίγουρος , ότι θα επαναλαμβάνονταν και τότε.

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2009

ΠΑΡΩΝ




Από το φίλο Λευτέρη έγινε μια ενδιαφέρουσα πρόταση για συνάντηση των τοπικών bloggers στην Ορεστιάδα την Παρασκευή 27-11-2009 στις 3:00 μ.μ. Δηλώνω παρών και προσφέρω το κρασί (δικής μου παραγωγής). Επειδή αναμένεται να κληθώ και για την εξαγωγή του τσίπουρου την ίδια μέρα, αν αυτό συμβεί, προτείνω η συνάντηση να γίνει στο χώρο των αποστακτήρων. (Κανονίστε για τα υπόλοιπα!).

Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009

Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2009

Θα συνεχίσουμε να μιλούμε για Εκπαίδευση ή θα ασχοληθούμε κάποτε και με την Παιδεία ;



Ένα από τα πεδία , που θα δώσει τις σημαντικότερες εξετάσεις της η νέα κυβέρνηση και η επιτυχία ή αποτυχία της θα επηρεάσει αποφασιστικά το μέλλον αυτού του τόπου είναι η Παιδεία. Πιστεύω ότι όλοι οι άμεσα ή έμμεσα εμπλεκόμενοι σ’ αυτή την υπόθεση (αρμόδιο Υπουργείο, Εκπαιδευτικοί, Σύλλογοι γονέων) έχουν συνειδητοποιήσει ότι βρισκόμαστε ήδη σε ένα τέλμα και η κατάσταση στα Σχολεία δεν μπορεί να συνεχιστεί στην ίδια ρότα. Απαιτούνται πρωτοβουλίες, αποφάσεις και αλλαγές ριζικές σε όλα τα επίπεδα.
Όμως πριν τεθούν στο τραπέζι οι προτάσεις της κυβέρνησης και σε δημόσια διαβούλευση, καθώς πριν ξεκινήσει ο διάλογος μεταξύ των άμεσα ενδιαφερόμενων θα πρέπει να ξεκαθαριστούν μερικά πράγματα σχετικά με την κατάσταση που υπάρχει σήμερα, τα αίτια που την προκάλεσαν, ποιοι στόχοι τίθενται από τη μεριά της πολιτείας και το ρόλο του Δημόσιου Σχολείου, πώς θα επιτευχθούν, με ποιους και με ποια αρμοδιότητα ο καθένας, με ποια μέσα και ποιους πόρους. Προπάντων θα πρέπει να αποφασίσουμε , αν θέλουμε το Σχολείο ένα καλό δωρεάν φροντιστήριο, που θα εκπαιδεύει όσο γίνεται καλύτερα τους μαθητές για τη μετάβασή τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και το σκληρό ανταγωνισμό που θα ακολουθήσει στην αγορά εργασίας ή ένα χώρο, όπου οι μαθητές , χωρίς ανταγωνισμούς και ασφυκτική πίεση για «κατανάλωση» ύλης θα μάθουν να σκέπτονται και να συνεργάζονται σαν μέλη μιας μικρής κοινωνίας έχοντας τη δυνατότητα να αναδείξουν και να βελτιώσουν τις δεξιότητες και τις κλίσεις τους, που θα τους βοηθήσουν και στην επαγγελματική τους αποκατάσταση, χωρίς απαραίτητα να περάσουν τις πόρτες των ΑΕΙ.
Θα είναι μέγα λάθος από την πλευρά της κυβέρνησης, αν οι Εκπαιδευτικοί αντιμετωπισθούν σαν στρατιές αργόμισθων «αντιπαραγωγικών» δημόσιων υπαλλήλων και παρουσιαστεί σαν λύση του Εκπαιδευτικού προβλήματος ο ασφυκτικός τους έλεγχος στην παροχή περισσότερης εργασίας σε μια αποτυχημένη εκπαιδευτική διαδικασία. Όπως επίσης θα είναι μέγα λάθος ημών των Εκπαιδευτικών, αν περιχαρακωθούμε στα «κεκτημένα» , που πολλά απ’ αυτά , αν δε δημιουργούν, παγιώνουν τις σημερινές στρεβλώσεις.
Θα πρέπει όλοι να αποδεχθούμε την αρχή ότι το Σχολείο υπάρχει για να εξυπηρετεί πρωτίστως τους μαθητές και δεν είναι εργαλείο αντιμετώπισης της ανεργίας και εξυπηρέτησης του δικού μας βολέματος εις βάρος των στόχων του, όσο και αν αυτό δεν ικανοποιεί τα συντεχνιακά μας ανακλαστικά. Δυστυχώς τα αναλυτικά προγράμματα του Δημόσιου Σχολείου κόπηκαν και ράφτηκαν στα μέτρα της επαγγελματικής αποκατάστασης ανέργων πτυχιούχων Πανεπιστημίου όλων των ειδικοτήτων.
Είναι βέβαιο ότι οποιαδήποτε αλλαγή της υπάρχουσας κατάστασης στην κατεύθυνση που όλοι αποδέχονται ότι είναι η δίκαιη και συμβατή με αρχές και αξίες θα δημιουργήσει αντιδράσεις απ’ όσους βλέπουν να αλλάζει η καθημερινότητά τους. Σε πολλές περιπτώσεις είναι αυτονόητο ότι θα πρέπει να υπάρξουν μεταβατικές περίοδοι με προκαθορισμένη όμως και αδιαπραγμάτευτη κατάληξη για να δοθεί χρόνος προσαρμογής και επιλογών σε όσους θίγονται. Οι σαρωτικές και απόλυτες αλλαγές δημιουργούν πολλές φορές αδικίες και δημιουργούν περισσότερα προβλήματα απ’ αυτά που καλούνται να λύσουν.
Πρέπει να υπάρξει η πολιτική γενναιότητα να προχωρήσει η νέα κυβέρνηση σε τολμηρές αποφάσεις στην κατεύθυνση της αλλαγής της φιλοσοφίας της Εκπαίδευσης και στο βαθμό που ανταποκρίνονται στις προσδοκίες της κοινωνίας στον ισολογισμό πολιτικού κόστους –ωφέλειας το πρόσημο σίγουρα θα είναι θετικό.

Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2009

Η ΑΥΡΙΑΝΗ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Παρακολουθούμε όλοι τις εξελίξεις στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Τα αποτελέσματα των εκλογών για την ανάδειξη του (της) νέου (ας) αρχηγού της Ν.Δ. θα επηρεάσουν σημαντικά το πολιτικό σκηνικό της χώρας μας, όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας. Οι εξελίξεις στα κόμματα εξουσίας , ειδικά σε ένα διπολικό πολιτικό σύστημα βάζουν τη σφραγίδα τους θετικά ή αρνητικά στο πολιτικό σκηνικό της χώρας. Καθορίζουν εν πολλοίς και την ποιότητα της Δημοκρατίας μας.
Βέβαια πάντως θεωρώ δύο πράγματα:
1ο . Δεν υπάρχει περίπτωση διάσπασης της Ν.Δ. σ’ αυτή τη φάση , όπως πολλοί πιθανολογούν. Ένα τέτοιο σενάριο δεν θα μπορούσε να αφορά το ένα μόνο από τα δύο κόμματα εξουσίας. Θα μπορούσε να παιχτεί μόνο σε συνθήκες έκρυθμης και ασταθούς πολιτικής κατάστασης στη χώρα μας , εξ αιτίας εξαιρετικών γεγονότων , που δεν αποκλείεται να δούμε στο μέλλον, αν γίνουν σοβαρές προσπάθειες να διορθωθεί η υπάρχουσα στρεβλή πολιτική, οικονομική και κοινωνική κατάσταση στη χώρα μας. Όλοι θεωρούμε ότι πρέπει να αλλάξουν πολλά γύρω μας , αλλά να μείνουν άθικτα τα δικά μας «προνόμια». Ονομάζω «προνόμια» , ότι μπόρεσε η κάθε ομάδα να κερδίσει διαχρονικά για τον εαυτό της , παίζοντας το παιχνίδι της εκάστοτε εξουσίας. Επομένως κάθε προσπάθεια εκλογίκευσης της καθεστηκυίας τάξης θα βρίσκει απέναντι πολλές ομάδες, που θα επιχειρούν πάση θυσία να κρατήσουν τα δικά τους «κεκτημένα» , ακόμα κι αν αποτελούν κατάφορες παραβάσεις κάθε έννοιας ισονομίας και κοινωνικής δικαιοσύνης. Σε ένα τέτοιο κλίμα μπορούν να βρουν έδαφος κινήσεις πολιτικάντηδων , που θα κλείνουν το μάτι σε όλους και θα υπόσχονται στην ουσία διατήρηση της ίδιας κατάστασης, με τα απαραίτητα μερεμέτια και την αρωγή , αν όχι την καθοδήγηση, ισχυρής «υπερκομματικής» έντυπης και ηλεκτρονικής μερίδας του τύπου. Σε μια τέτοια κίνηση θα βρουν εύκολα στέγη οι «βολεμένοι» όλων των αποχρώσεων. Θα εμφανιστεί να εκπροσωπείται ο πάλαι ποτέ «μεσαίος χώρος» από συγκεκριμένους πολιτικούς από ολόκληρο το πολιτικό φάσμα.
Τέτοιο σκηνικό στην παρούσα φάση δεν υπάρχει. Επομένως ο χαμένος στις ενδοκομματικές εκλογές της Ν.Δ. θα παραμείνει ο Νο2 της παράταξής του για το επόμενο χρονικό διάστημα έτοιμος πάντα να «παίξει» στο σενάριο που προανέφερα. Άλλωστε , κατά πάσα πιθανότητα, αυτός που θα εκλεγεί τώρα θα είναι ο «ενδιάμεσος» ή ο «αναλώσιμος» αρχηγός μέχρι τον επόμενο που θα έχει πιθανότητες να γίνει πρωθυπουργός, όσο βέβαια είναι ισχυρό το σημερινό δικομματικό-διπολικό σύστημα. Η λογική λέει ότι εκτός απροόπτου ο νέος αρχηγός της Ν.Δ. θα υποστεί τις δύο τουλάχιστον επόμενες εκλογικές ήττες, ώσπου να έρθει το πλήρωμα του χρόνου για να διεκδικήσει ξανά την εξουσία η συντηρητική παράταξη. Οι πραγματικοί «παίκτες» και οι πρωταγωνιστές της, όταν θα είναι στο κατώφλι της εξουσίας, σ΄ αυτή τη φάση μάλλον απέφυγαν να διεκδικήσουν την ηγεσία της και εμφανίζονται απλά ως εγγυητές της ενότητας.
2ο Η σημερινή σιωπή για τα αίτια της συντριβής της Ν.Δ. στις εκλογές του Οκτώβρη έχει ημερομηνία λήξης την ημέρα εκλογής του νέου αρχηγού. Προβλέπω άγρια αποκαθήλωση του Κώστα Καραμανλή. Θα τον ρίξει στην κυριολεξία στο πυρ το εξώτερο , όποιος και αν εκλεγεί. Θα του φορτώσουν (όχι άδικα) όλες τις ευθύνες για τη συντριβή , θα αναδειχθεί σε όλο της το μεγαλείο η ατολμία και η αναποφασιστικότητά του, καθώς, ως αποδιοπομπαίοι τράγοι, θα φορτώνονται το άγος και οι άμεσοι συνεργάτες του, που δρούσαν «ανεξέλεγκτοι» από τα άμοιρα στελέχη τα οποία κανείς δεν άκουγε , όσο έκρουαν κώδωνες και καμπάνες!!! Για ευνόητους λόγους δε μιλάει τώρα κανείς (από όσους εμπλέκονται στο παιχνίδι της διαδοχής τουλάχιστον) . Όλοι χρειάζονται τη στήριξη από τους πιστούς του για να πάρουν την αρχηγία. Μετά τις εκλογές όμως; Όλοι ξέρουν ότι , αν δεν υπάρξει αποκαθήλωση , πόνος, κορύφωση του δράματος και εξιλέωση δεν υπάρχει περίπτωση να έρθει η ανάσταση. Όπως επίσης , αν δεν υπάρξει ανανέωση προσώπων, ιδεών και αντιλήψεων δεν είναι εύκολο να επανέλθουν στην εξουσία. Όμως τα νέα πρόσωπα χρειάζονται χρόνο να γίνουν αναγνωρίσιμες πολιτικές προσωπικότητες, που θα διεκδικήσουν την εμπιστοσύνη των πολιτών. Ο Ραγκούσης , ο Παπακωνσταντίνου, η Ξενογιανακοπούλου και πολλά ακόμα από τα νέα πρόσωπα του ΠΑΣΟΚ του 2004 , που είναι πρωταγωνιστές σήμερα , καθώς και πολλά από τα μικρότερης εμβέλειας νέα στελέχη, κέρδισαν πολύ δύσκολα την εμπιστοσύνη των πολιτών και ίσως να μην το είχαν καταφέρει ακόμα , αν η Ν.Δ. κρατούσε το επίπεδο διαβίωσης των Ελλήνων στα δεδομένα του 2004, αν δεν παρουσίαζε αυτήν την ανικανότητα και στην απλή ακόμα διαχείριση της εξουσίας. Το ΠΑΣΟΚ στην πορεία για την ανανέωσή του αναγκάστηκε να αποκηρύξει τον πρώην πρωθυπουργό του, μολονότι είχε να επιδείξει εξαιρετικό έργο και η ιστορία τον δικαιώσει νωρίτερα του αναμενόμενου.
Φυσικά αυτό το γνωρίζει πολύ καλά και ο κ. Καραμανλής. Γιαυτό , ας μην εκπλαγούμε, αν τον δούμε στο αμέσως επόμενο διάστημα να εγκαταλείπει την πολιτική και τη χώρα…

Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2009

Οι ανοικτές διαδικασίες επιλογής στελεχών


Δεν είναι συνηθισμένο φαινόμενο να μπορεί ο κάθε πολίτης να έχει ανοιχτή επικοινωνία με έναν υπουργό και να ενημερώνεται αναλυτικά για πράξεις και κυβερνητικές επιλογές χωρίς να παρεμβάλλονται οι κραυγές και οι στημένες παραστάσεις με τις κοκορομαχίες των ΜΜΕ. Αυτή τη δυνατότητα μας τη δίνει ο υφυπουργός Παιδείας κ. Ιωάννης Πανάρετος στό προσωπικό του μπλόγκ.
Ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι απόψεις του και οι απαντήσεις σε ερωτήματα που τίθενται σχετικά με τις ανοικτές διαδικασίες επιλογής στελεχών, που βρίσκονται σε εξέλιξη αυτή την περίοδο και τις επιφυλάξεις που διατυπώνονται για τη διαδικασία από διάφορες πλευρές, καθώς και ο διάλογος μεταξύ διάφορων σχολιαστών με τον υπουργό.

Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2009

Σέ βίντεο η επίθεση του ιού της νέας γρίπης



Κάνετε κλικ ΕΔΩ για να δείτε το εντυπωσιακό βίντεο

Την επίθεση του ιού της νέας γρίπης στον ανθρώπινο οργανισμό αποτύπωσε με τη μέθοδο του animation (γραφικά σε υπολογιστή) αμερικανική ερευνητική εταιρεία.

Στο εντυπωσιακό βίντεο που ακολουθεί, παρουσιάζεται σε αργή κίνηση η εισβολή του ιού στο ανθρώπινο σώμα και ο πολλαπλασιασμός του στο εσωτερικό των κυττάρων.

Ο ιός έχει τη δυνατότητα να ξεγελάσει τα κύτταρα και να τα μετατρέψει σε εργοστάσια παραγωγής εκατομμυρίων ιών, εξαπλώνοντας τη γρίπη στον οργανισμό.

Οι δημιουργοί του βίντεο πρόσθεσαν χρώματα στις πρωτεϊνες και τα κύτταρα για να είναι ευκολότερα διακριτά.

Στην πραγματικότητα, λένε οι ειδικοί, αυτό που δείχνει το βίντεο συμβαίνει σε κλάσματα του δευτερολέπτου.

Εκτός από την εισβολή και τον πολλαπλασιασμό του ιού, στο animation θα δείτε και την απάντηση του ανθρώπινου οργανισμού. Το ανοσοποιητικό σύστημα, τη στιγμή που θα αντιληφθεί την εχθρική εισβολή, ξεκινά τη δική του αντεπίθεση, που έχει στόχο την εξάλειψη του εισβολέα.

ΠΗΓΗ: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΤΑ ΝΕΑ"

Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2009

Ο ΤΙΜΩΡΟΣ

Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου 2009

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΑΣΟΚ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ


ΤΟΠΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ Ορεστιάδα 29/10/2009
ΝΕΑΣ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ



ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Η Τοπική Οργάνωση ΠΑΣΟΚ Ορεστιάδας, εκφράζει την αμέριστη συμπαράστασή της, στους εργαζόμενους των επιχειρήσεων YTONG και THRAKON, στο δίκαιο και δύσκολο αγώνα τους, προκειμένου να εξασφαλίσουν το αυτονόητο δικαίωμα σε αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και αμοιβών.
Σε μία εποχή όπου η βιομηχανική και βιοτεχνική δραστηριότητα και παραγωγή από την ευρύτερη περιοχή του Ν. Έβρου αποψιλώνεται και απαξιώνεται συστηματικά, οι αγώνες του κάθε εργαζόμενου που συνειδητά επέλεξε να μείνει στις πατρογονικές εστίες και να καταθέσει των ιδρώτα του προς όφελος της περιοχής, θα μας βρίσκουν συμπαραστάτες όχι μόνο στα λόγια και τις βαρύγδουπες δηλώσεις, αλλά και στα έργα.
Ζητάμε – και θα εξαντλήσουμε τις δυνατότητές μας προς αυτήν την κατεύθυνση – την άμεση λύση του προβλήματος, την επιστροφή χωρίς όρους των εργαζομένων στην εργασία τους και τη διασφάλιση των θέσεών τους.


Για την Τ.Ο. Ορεστιάδας
Ο Γραμματέας
Καζαλτζής Χρήστος

Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2009

28η Οκτωβρίου: Αφιέρωμα - Ντοκυμαντέρ του NATIONAL GEOGRAPHIC


Την 28η Οκτωβρίου 1940, η προοπτική της Ιστορίας ήταν όσο ποτέ ζοφερή. Οι λαοί της Ευρώπης είχαν υποδουλωθεί ή φαίνονταν έτοιμοι να υποκύψουν στην φυλετική αλαζονεία του προβαλλόμενου ως «λαού των κυρίων». Η Γερμανία σάρωνε τα σύ­νορα των ηπειρωτικών επικρατειών, απειλούσε την υπόσταση της θαλασσοκράτειρας, προχωρούσε ακάθεκτη προς την κοσμοκρατορία.

Είναι και σήμερα συνταρακτικό το θέαμα της αλληλουχίας των γεγονότων, όσα οδήγησαν την ανθρωπότητα προς την αλλοφροσύνη εκείνη. Και είναι τραγικό δίδαγμα, η ολέθρια συνέπεια της αδυναμίας των δυτικοευρωπαϊκών τότε κυβερνήσεων, της ηθικής ανοχής και της πολιτικής μυωπίας αντίκρυ στον ανερχόμενο εθνικοσοσιαλισμό, παρά τις διακηρυγμένες από τον ίδιον εγκληματικές προθέσεις του. Αποτέλεσμα, η ανετοιμασία τους σε οίκτρο βαθμό, την 2α Σεπτεμβρίου 1939, όταν κήρυξαν τον πόλεμο εναντίον της εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας. Επακόλουθο και η ακατάσχετη προέλαση της γερμανικής πολεμικής μηχανής τους πρώτους δέκα μήνες του πολέμου.

Επί τέσσαρες μήνες, ύστερα, η Μεγάλη Βρετανία, μόνη εμπόλεμη προς τον Άξονα Βερολίνου - Ρώμης, αγωνιζόταν και αγωνιούσε, με πολύ μικρές ελπίδες να περισωθεί. Στη δύσκολη αυτή στιγμή της Ιστορίας σήμανε η ώρα της μεγάλης δοκιμασίας του ελληνικού λαού. Παρεμβλήθηκε τότε η άθλια επιδίωξη της φασιστικής Ιταλίας να κατακτήσει ελληνικά εδάφη. Και την αυγή της 28ης Οκτωβρίου 1940 επίλεκτες μονάδες του ιταλικού στρατού παραβίαζαν τα βορειοδυτικά σύνορα της Ελλάδος. Το πλήγμα ήταν βαρύτατο. Μόλις είχε συνέλθει ο ελληνικός λαός από την αιμορραγία των πολεμικών επιχειρήσεων των ετών 1912 έως 1922, και από τον συγκλονισμό της σφαγής και του διωγμού των Ελλήνων της Μικράς Ασίας το 1922. Εξάλλου καθεστώς πολιτικής ανελευθερίας είχε επιβληθεί από τις 4 Αυγούστου 1936 στην Ελλάδα, με συνέπεια τα συναισθήματα πικρίας της μεγάλης μερίδας του 'Ελληνικού λαού, ή και ψυχρότητας και ακόμη εχθρότητας προς την τότε κυβέρνηση. Και όμως, αντίκρυ στην απρόκλητη επιδρομή του εχθρού, σφυρηλατήθηκε ακαριαία η εθνική ομοψυχία των Ελλήνων. Και υπήρξε η εθνική αυτή ομοφροσύνη ανεξαίρετη, χωρίς καμία διαφωνία, και των πιο αντίθετων προς την κυβέρνηση και των πιο σκληρά διωγμένων από την κυβέρνηση πολιτών είτε κομμάτων. Ο σεβασμός εξάλλου προς την ιστορική αλήθεια επιβάλλει να τονισθεί ότι η κυβέρνηση εκείνη της Ελλάδος, την ώρα της επιδρομής του ιταλικού στρατού, ανταποκρίθηκε θετικά στις διαθέσεις του ελληνικού λαού. Ο τότε πρωθυπουργός Ιωάννης Μεταξάς, όταν αρνήθηκε να υποκύψει την αυγή της 28ης Οκτωβρίου στο ιταλικό τελεσίγραφο, εξέφραζε την αταλάντευτη βούληση του ελληνικού λαού, σύμφωνη με τις υπαγορεύσεις της ηθικής κληρονομιάς του: μεστής από ηρωικές αρνήσεις υποταγής, άλλες στη σφαίρα του μύθου, όπως του Προμηθέα και της Αντιγόνης, άλλες στη διάσταση της Ιστορίας, υψωμένες στη σφαίρα του θρύλου, όπως του Λεωνίδα και του Παλαιολόγου, και αμέτρητων άλλων ανδρών και γυναικών της αρχαίας και της νεώτερης Ιστορίας του Ελληνισμού. Επιβάλλεται να λεχθεί, επίσης, ότι η κυβέρνηση εκείνη, πoλλαπλά βλαπτική, με την καταπάτηση των ελευθεριών του λαού και τη διάλυση του πολιτικού βίου της χώρας, δεν ολιγώρησε για την ετοιμασία της άμυνας του Έθνους.

Η άρνηση της Ελλάδος να υποταχθεί στον αήττητο Άξονα Ρώμης - Βερολίνου και η επακόλουθη απώθηση των επιδρομέων τις δύο πρώτες εβδομάδες του ελληνο-ιταλικού πολέμου υπήρξε κρίσιμο ιστορικό γεγονός. Με τις βαρύτατες όμως αυτές θυσίες, ή μάλλον και με αυτές, είχε ήδη τότε συντελεσθεί η κρίσιμη συμβολή της Ελλάδος για την αλλαγή της πορείας του μεγάλου πολέμου, Ύστερα προπάντων από την πρώτη πέραν των ελληνικών συνόρων νίκη του ελληνικού στρατού, με την κατάληψη της Κορυτσάς, η κοινή γνώμη σε πολλές χώρες, ιδιαίτερα στη Αίγυπτο και σε άλλες χώρες της Μέσης 'Ανατολής, έπαυσε να πιστεύει στη μεγαλοσύνη του Μουσολίνι και στη στρατιωτική μεγαλοδυναμία της Ιταλίας. Ισχυρές ιταλικές πολεμικές δυνάμεις, χερσαίες, εναέριες, θαλάσσιες, έμειναν εμπλεγμένες στον ελληνο-ιταλικό πόλεμο και άρα δεν διατέθηκαν για τις πολεμικές επιχειρήσεις της βόρειας Αφρικής. Οι Άγγλοι κέρδισαν τότε πολύτιμο χρόνο και διατήρησαν τη δυνατότητα να κρατήσουν την Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή. Η Γερμανία στερήθηκε από την εύκολη πρόσβαση προς τη διώρυγα του Σουέζ και προς τα πετρέλαια της Μέσης Ανατολής, ή και προς τις νότιες παρυφές του Καυκάσου. Ο πατριωτισμός και η ευψυχία των Ελλήνων απέδωσαν ήδη πολλαπλάσια και των πιο αισιόδοξων προσδοκιών.

Άρχιζε το θέρος του 1941 με το ελληνικό έδαφος ολόκληρο κατεχόμενο από τον εχθρό, ενώ η Ελλάδα συνέχιζε τον πόλεμο πέραν από τον ελληνικό χώρο. Η αποστολή όμως της Ελλάδας για τη ματαίωση της καθολικής νίκης των Γερμανών και της υποταγής των λαών είχε ήδη ακέραια επιτελεσθεί. Ο πόλεμος στην Ελλάδα είχε την κρίσιμη στρατηγική συνέπεια να καθυστερήσει πέντε εβδομάδες τουλάχιστον η επίθεση των Γερμανών εναντίον της Ρωσίας. Και η καθυστέρηση αυτή αποδείχθηκε μοιραία για τους Γερμανούς, σωτήρια για τους Ρώσους. Έχασαν οι Γερμανοί για ολίγες εβδομάδες την ευκαιρία να καταλάβουν τη σοβιετική πρωτεύουσα το 1941. Έκτοτε ο χρόνος άρχισε να τρέχει εναντίον τους. Αυτή υπήρξε η κορυφαία συμβολή της Ελλάδος στη λυτρωτική για την ανθρωπότητα έκβαση του μεγίστου εκείνου εξάχρονου πολέμου.

Απόσπασμα από παλαιότερο άρθρο του Κ.Ι.Δεσποτόπουλου στην εφημερίδα"Ελευθεροτυπία"

ΔΕΙΤΕ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΑΙΡ ΠΟΥ ΓΥΡΙΣΤΗΚΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ 1940 απο τη NATIONAL GEOGRAPHIC
ΜΕΡΟΣ 1ο Greece 1940 - 1941 The First Victory 1/8
ΜΕΡΟΣ 2ο Greece 1940 - 1941 The First Victory 2/8
ΜΕΡΟΣ 3ο Greece 1940 - 1941 The First Victory 3/8
ΜΕΡΟΣ 4ο Greece 1940 - 1941 The First Victory 4/8
ΜΕΡΟΣ 5ο Greece 1940 - 1941 The First Victory 5/8
ΜΕΡΟΣ 6ο Greece 1940 - 1941 The First Victory 6/8
ΜΕΡΟΣ 7ο Greece 1940 - 1941 The First Victory 7/8
ΜΕΡΟΣ 8ο Greece 1940 - 1941 The First Victory 8/8

Τη φωτογραφία, το κείμενο και το Ντοκυμαντέρ τα είδα στο foreignpress

Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2009

52 χρόνια απο τον θάνατο του Νίκου Καζαντζάκη


Ο συγγραφέας που μεταφράστηκε σε περισσότερες γλώσσες από κάθε άλλο Έλληνα. Ο δημιουργός που προτάθηκε τρεις φορές για το βραβείο Νόμπελ, εισερχόμενος σε ρεύματα από το χριστιανισμό έως τον κομμουνισμό. Σαν σήμερα, το 1957, έφυγε από τη ζωή ο Νίκος Καζαντζάκης. Μυθιστοριογράφος, φιλόσοφος, δημοσιογράφος, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας, ο Νίκος Καζαντζάκης(18 Φεβρουαρίου 1883 έως 26 Οκτωβρίου 1957) θεωρείται .......
ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς του 20ου αιώνα. Πιο γνωστός για τα έργα του: Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται, Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά και Ο Τελευταίος Πειρασμός(έχουν μεταφερθεί και στον κινηματογράφο), προτάθηκε τρεις φορές για το βραβείο Νόμπελ.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ για τη ζωή και το έργο του ΕΔΩ απο το αφιέρωμα που επιμελείται ο ΧΑΝΙΩΤΗΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΧΩΡΙΣ... ΤΕΛΟΣ!




Έχετε ξαναδεί φωτογραφία που δεν τελειώνει ποτέ; Για να καταλάβετε τι σημαίνει αυτό, μπείτε στην σελίδα του National Geographic, αφήστε την εικόνα να φορτωθεί και ξεκινήστε κάνοντας το πρώτο click σε οποιοδήποτε σημείο. Συνεχίστε κλικάροντας όσες φορές χρειαστεί και απολαύστε εκατοντάδες φωτογραφίες από το ζωικό και φυτικό βασίλειου του πλανήτη... Απίθανο!


Το βρήκα στο :fimotro: ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΧΩΡΙΣ... ΤΕΛΟΣ!

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009

Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2009

Ήρθε η ώρα, που τ΄ αλλάζει όλα;


Το σύνθημα που ακολουθούσε το Γιώργο Παπανδρέου από την ώρα που ανέλαβε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ αρχίζει να βρίσκει με καταιγιστικούς ρυθμούς τη δικαίωσή του. Κατάφερε σε πέντε χρόνια να ανανεώσει τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ σε μεγάλο ποσοστό επιδεικνύοντας μάλιστα εξαιρετική μαεστρία στους χρόνους που επέλεγε κάθε φορά για να κάνει τα κατάλληλα βήματα χωρίς να δημιουργήσει στο κίνημα επικίνδυνους κλυδωνισμούς Επέδειξε άλλοτε ιώβεια υπομονή και άλλοτε ασυνήθιστο δυναμισμό και πρωτοφανή "σκληρότητα" στη στάση του. Άλλωστε το χαρακτηρισμό του "δολοφόνου με το αγγελικό πρόσωπο" τον έδωσε ο Ραούφ Ντενκτάς , ένας διπλωμάτης με παροιμιώδες πείσμα και εξαιρετικά σκληρό πολιτικό πρόσωπο στη διεθνή πολιτική σκακιέρα.
Η τελευταία του κίνηση , η πρόταση για εκλογή στη θέση του Γραμματέα του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ του Σωκράτη Ξυνίδη είναι μια από τις μεγάλες του ρήξεις με το σκληρό "βαθύ" ΠΑΣΟΚ και κατ' επέκταση με τα καθεστώτα όλων των αποχρώσεων στη χώρα μας σε μια πορεία "αλλαγής όλων". Μιας εντολής που πήρε πριν πεντέμισι χρόνια και με μεθοδικότητα και σκληρές συγκρούσεις, καθ' οδόν, καταφέρνει να την εκπληρώσει στο ακέραιο στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι καθόλου εύκολο να επιβάλει κανείς ένα νεαρό και άφθαρτο νέο από την Ξάνθη μέσα σε ένα πλήθος στελεχών με βαριά ονόματα στο χώρο, παίρνοντας σαν κριτήριο την αποτελεσματικότητα και την εργατικότητά του, αγνοώντας ισορροπίες και επετηρίδες. Όπως επίσης απαιτεί μεγάλη τόλμη και αποφασιστικότητα να εμπιστευτείς την εκπροσώπηση της κυβέρνησης σε έναν νεαρό άφθαρτο και ικανό βουλευτή από την Κομοτηνή, που δεν έχει πίσω του τζάκια και "ισχυρούς προστάτες" να τον στηρίζουν.

Το αποτέλεσμα χαρακτηρίζει πάντα σαν σωστές ή λαθεμένες τις επιλογές που προηγήθηκαν. Δεν υπάρχει αμφιβολία όμως ότι έχουμε μπει σε μια καινούργια εποχή που το τιμόνι για την πορεία των πολιτικών μας πραγμάτων έχει πάρει στα χέρια της μια καινούργια γενιά πολιτικών. Το λιγότερο θα εκφράσουν καλύτερα τη νέα γενιά των πολιτών και θα λειτουργήσουν πιστεύω απαλλαγμένοι από τα σύνδρομα και τις αγκυλώσεις της προηγούμενης γενιάς πολιτικών, με τα λάθη και τις αστοχίες τους, αλλά σίγουρα με ενθουσιασμό, εργατικότητα και διάθεση για να βάλουν τη δική τους πινελιά στα πολιτικά δρώμενα της χώρας μας.
Εμπιστεύομαι αυτή τη γενιά και είμαι διπλά χαρούμενος σαν Θρακιώτης γιατί ο Γιώργος Παπανδρέου εμπιστεύτηκε δύο συμπατριώτες μας(είμαι σίγουρος ότι στο μέλλον θα εμπιστευθεί κι άλλους) σε δυο σημαντικές θέσεις της ομάδας που επέλεξε. Αυτό δεν το λέω απο σωβινισμό , αλλά απο τη διαπίστωση ότι νέα στελέχη της περιφέρειας με εγνωσμένη αξία επιλέγονται για βασικούς ρόλους της πολιτικής ζωής.

Κράτος ασυστόλων και πεσμένων κώλων

ΑΝΑΡΤΗΘΗΚΕ απο την ΚΑΤΕΡΙΝΑ

Σειλινοί του κράτους /που ξερνάει και να`τους, /τσιφτετέλληνες/ με γονείς ληστές των συντρόφων τους θύτες/για αμνηστία οι αλήτες/τώρα διοικητές.
Το έχω ξαναπεί, μπορώ να γράψω ΜΟΝΟ όταν μια εικόνα με μαστιγώσει. Και σήμερα μια τέτοια τηλεοπτική εικόνα με ΜΑΣΤΙΓΩΣΕ.
Συνεργείο τηλεόρασης ορμάει σαν ταύρος σε υαλοπωλείο σε δημόσια υπηρεσία, και ρωτάει εργαζόμενες κοπέλες «είστε stagers;»

Πρόσωπα που απαντούν μονολεκτικά «ναι», πρόσωπα που κατεβάζουν τα μάτια με ντροπή αλλά και με προσμονή. Από την μια λούζονται την δημόσια καταδίκη του θύτη, του γαλάζιου παιδιού, αυτού που ο βουλευτής το έχωσε στην θεσούλα, πηδώντας (κυριολεκτικά και μεταφορικά) οποιαδήποτε έννοια αξιοκρατίας και αξιοπρέπειας, πηδώντας τον διπλανό, τον φίλο, τον παλιό συμμαθητή, τον συμφοιτητή, και από την άλλη προσμονή. Είμαστε πολλοί. Το κοινωνικό κόστος, αλλά και το πολιτικό κόστος μεγάλο, θα βρεθεί…λύση. Για μια δουλειά… Για ένα μεροκάματο… Για μια ανασφάλιστη εργασία των 500 ευρώ…

Αν κάτι με σοκάρει είναι ότι χιλιάδες(στην μπανανία που ζούμε βέβαια κανείς δεν ξέρει βέβαια πόσοι!!!!) νέοι άνθρωποι, 20, 25, χρονών, υποτιμούν τόσο, μα τόσο πολύ τον εαυτό τους, ώστε να φυλάνε τα παπούτσια του κάθε λιγδιάρη που θα τους πετάξει το χυδαίο, μεροκάματο των 500 ευρώ χωρίς ένσημα, και που θα τους τάζει τον παράδεισο της μόνιμης ασφαλούς εργασίας.

Το πρώτο που με κάνει έξαλλη, που μου γυρίζει το μάτι, είναι ότι αυτή η κωλοχώρα ευνούχισε τα παιδιά της, τα έκανε ζήτουλες και πουτάνες. Τα κατάντησε θύτες του διπλανού του και θύματα του νταβατζή.
Έχω αναρωτηθεί πολλές φορές, ποιος διαφθείρει ποιον; Οι πολίτες τους πολιτικούς ή οι πολιτικοί τους πολίτες. Το ερώτημα βέβαια έχει την ίδια ακριβώς απάντηση που έχει και το ερώτημα αν το αυγό έκανε την κότα ή αντιστρόφως.
Οι ελληνική πολιτική και κοινωνική παθογένεια, έγινε μια βαριά μπετονενια πλάκα και μας καταπλάκωσε όλους. Κανείς δεν έχει δίκιο και ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ κανείς δεν έχει άδικο.
Θα ήθελα πάρα πολύ το μαγαζί που λέγεται Ελλάδα, να μπορούσε εκτός από …μεταφορικά, να είναι και πραγματικά ένα μπουρδέλο. Να πεις το κλείνω για ένα διάστημα, και το φτιάχνω από την αρχή. Κανείς όμως δεν έχει την πολυτέλεια να κλείσει μια …χώρα, να την γκρεμίσει, να την ανακαινίσει και να κάνει εγκαίνια σε ένα χρόνο…

Και άριστη λύση στο πρόβλημα των Stagers δεν υπάρχει. Και αφού δεν μπορούμε να το κλείσουμε αυτό το μπουρδέλο που λέγεται Ελλάδα, ας αναζητήσουμε την βέλτιστη λύση αυτήν την στιγμή. Και όχι η βέλτιστη αυτής της στιγμής, δεν θα είναι καλή και για αύριο.

Ναι, είναι κοινωνικά ανάλγητο να πετάξεις στο δρόμο …χιλιάδες ανθρώπους με μισθό 500 ευρω. Η Πολιτεία δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να είναι εκδικητική. Μας αρέσει ή όχι, αυτοί οι θύτες-θύματα, έπαιξαν με τους «κανόνες» του παιχνιδιού που η Πολιτεία-Νταβατζής έβαλε.
Ναι, δεν μπορείς να νομιμοποιήσεις μια κατάφωρη αδικία, ο νόμος για την μοριοδότηση της μονιμοποίησης τους, είναι μαφιόζικος.

Αν μια λύση θα μπορούσα να δω, είναι η άμεση (ΑΛΛΆ άμεση!!!) προκήρυξη των αναγκαίων και πάγιων θέσεων της Δημόσιας Διοικησης μεσω ΑΣΕΠ (προφανώς χωρίς έξτρα μοριοδοτηση των stagers), η επιδότηση των θέσεων των ήδη υπαρχόντων stagers για να δουλέψουν στον ιδιωτικό τομέα, και ταυτόχρονα ΚΑΙ ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΩΤΕΡΟ, επιδότηση για επιχειρηματικότητα ευκαιρίας.

Πως στο διάβολο μια χώρα που είχε παράδοση στην επιχειρηματικότητα, που επιχείρησε σε όλο τον πλανήτη, εμείς την κάναμε μια χώρα άθλιων υπαλλήλων.
Πως στο διάβολο καταφέραμε το μοναδικό προϊόν που παράγουμε, να είναι ευνουχισμένους, κακομοιριασμένους, και διεφθαρμένους υπαλλήλους;
Περισσότερο από τα 500 ανασφάλιστα ευρώ τον μήνα, αυτοί οι άνθρωποι χρειάζονται όνειρα και αξιοπρέπεια. Και αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα. Όχι η κάθε είδους εκδίκηση.

Υ.Γ. Αυτή η χώρα, που επιτρέπει στον Παυλοπουλο, σε αυτό το άθλιο ανθρωπάκι, να είναι ακόμα στη Βουλή, εκλεγμένος βουλευτής παρακαλώ… και να κάνει ακόμα διαγγέλματα για τους stagers υπερασπιζόμενος και υπεραμυνόμενος της χυδαίας πολιτικής του, ε, είναι άξια της μοίρας της.

Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2009

Η πρώτη απόφαση υπουργού σε δημόσια διαβούλευση


Η συμμετοχική Δημοκρατία στην πράξη. Ο υπουργός Εσωτερικών Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Γιάννης Ραγκούσης θέτει την πρόταση νόμου, που αφορά τη χρήση των κρατικών αυτοκινήτων σε δημόσια συζήτηση. Ο καθένας μας μπορεί να διατυπώσει τη γνώμη του και να προτείνει αλλαγές ή βελτιώσεις στον προτεινόμενο νόμο. Αποτελεί ακόμα μια ευκαιρία για όλους μας να γνωρίσουμε με λεπτομέρειες το σχετικό νόμο και να διαβάσουμε απόψεις ειδικών και μη για το θέμα από όλες τις οπτικές του γωνίες.
Μια καινοτομία, που πιστεύουμε ότι θα έχει συνέχεια για όλα τα σχέδια νόμου και των άλλων υπουργείων, ώστε όλοι οι πολίτες να έχουμε τη δυνατότητα συμμετοχής και παρακολούθησης των συζητήσεων που θα γίνονται. Με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον θα διάβαζα και απόψεις βουλευτών, πολιτευτών κ.λ.π. της συμπολίτευσης ή της αντιπολίτευσης για να μπορώ με την άνεσή μου να κρίνω τις θέσεις τους χωρίς να χρειάζεται να τσακώνονται και να κοκορομαχούν στα κανάλια των ΜΜΕ.

ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
Καθιέρωση ανωτάτου ορίου κυβισμού Κρατικών Αυτοκινήτων και άλλες διατάξεις
(Όλοι οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να καταθέτουν τις προτάσεις και τις επισημάνσεις τους μέχρι και τις 12 το μεσημέρι της Δευτέρας 26 Οκτωβρίου 2009 )

Την εισαγωγή του Υπουργού, ολόκληρο το σχέδιο νόμου, την
KYA 543_5543_2000 (φεκ376_β), που πρόκειται να καταργηθεί, καθώς και τα σχόλια και τις προτάσεις των πολιτών - χρηστών του διαδικτύου μπορείτε να δείτε ΕΔΩ

Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2009

ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ: ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ ΧΩΡΙΣ ΑΙΤΙΑ;


«Τα παλιόπαιδα! Πάλι άρχισαν τις καταλήψεις. Δε βρίσκεται ένας εισαγγελέας , κάποιος τέλος πάντων, να τα αναγκάσει να σταματήσουν αυτή τη «μόδα» των τελευταίων χρόνων ; Που θα πάει αυτή η κατάσταση; Πόσα μαθήματα θα χάνονται κάθε χρόνο; Ζητείται ο κατάλληλος μπόγιας να τα μαζέψει να βάλει φυλακή τους ταραξίες , να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι γονείς που τ΄ αφήνουν αδέσποτα ν΄ αλωνίζουν , να αποκατασταθεί επιτέλους η «τάξη». Και να πεις ότι έχουν και συγκεκριμένα αιτήματα; Τίποτα. Αοριστολογίες . Γράφουν στο πόδι πέντε «αιτήματα» και τα χρησιμοποιούν σαν δικαιολογία για να γλυτώσουν τα μαθήματα και να την αράζουν στις καφετέριες. Τι προτείνουν οι ίδιοι; Επαναστάτες του γλυκού νερού! Και οι καθηγητές τους; Βολεύονται κι αυτοί με την κατάσταση και βρίσκουν ευκαιρία να μη δουλεύουν. Υπάρχει μάλιστα η υποψία ότι τους υποκινούν.»
Υποψιάζομαι ότι πολλοί αναγνώστες διαβάζοντας τον πρόλογο κουνούν συγκαταβατικά το κεφάλι. Συμφωνούν . Καλά τα γράφεις φίλε μου, σκέπτονται. Σίγουρα μάλιστα κάποιοι «προχωρημένοι» να έχουν στο μυαλό τους και πιο δυναμικά σχέδια αντιμετώπισης του «εχθρού», που έχει διαλύσει τα Σχολεία μας. Να αναπολούν τα δικά μας χρόνια , τότε που έπεφταν και μερικές ψιλές στους απείθαρχους , τότε που δεν αμφισβητούνταν η αυθεντία των δασκάλων και γενικά το «αλάθητο» του κόσμου των μεγάλων.
Απαιτούμε λοιπόν από τα παιδιά να είναι συνεπή με τους νόμους μας, να μην αυθαιρετούν, να δουλεύουν δεκαπέντε ώρες την ημέρα για να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις του Σχολείου και του φροντιστηρίου και να μας σέβονται , γιατί απλά είμαστε μεγαλύτεροι.
Τι βλέπουν όμως τα παιδιά γύρω τους; Αυθαιρεσία από τους πάντες σε όλα τα επίπεδα. Ποιος από τους νόμους τηρείται από τους μεγάλους γύρω τους , ακόμα κι από τους δασκάλους τους; Για ποια παράβαση τιμωρήθηκε ποτέ κανείς , αν είχε τον τρόπο και τα «μέσα» να τον καλύψουν; Ποιοι διπλοπαρκάρουν και τριπλοπαρκάρουν τα αυτοκίνητά τους στο δρόμο , ακόμα και στα πεζοδρόμια και τους χώρους ΑΜΕΑ , γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια τους συμπολίτες τους; Ποιοι κτίζουν αυθαίρετα όπου και ότι τους καπνίσει χωρίς να τους ελέγχει κανείς; Οι ίδιοι δεν είναι θαμώνες κάθε βράδυ σε μπαράκια , που χαλάνε τον κόσμο μέχρι τα χαράματα χωρίς οι ιδιοκτήτες τους να δίνουν λογαριασμό σε κανένα; Οι γονείς , οι θείοι και οι φίλοι δεν είναι αυτοί που τα «βρίσκουν» με την εφορία, με την πολεοδομία και τη δικαιοσύνη ακόμα, για να τη «σκαπουλάρουν» στα δύσκολα χρησιμοποιώντας πολλές φορές ανήθικα μέσα; Ποιόν από τους αριστούχους μαθητές των περασμένων ετών είδαν να αποκαθίσταται επαγγελματικά , σαν επιβράβευση των κόπων του στο σχολείο; Ποιόν φοιτητή με μεταπτυχιακά, με διδακτορικά , ξένες γλώσσες κ.λ.π. είδαν να γίνεται περιζήτητος για τις γνώσεις του; Ποιος αναφέρθηκε στην παιδεία και δεν διαπίστωσε ότι είμαστε οι τελευταίοι σε ότι αφορά τους πόρους που διαθέτουμε; Τι διεξόδους έχουν οι νέοι που θα ήταν συνεπείς στις υποχρεώσεις τους με το Σχολείο και το πανεπιστήμιο , αν δεν έχουν «μπάρμπα στην Κορώνη»; Εν τέλει τι εξασφαλίζουμε σαν κοινωνία για το μέλλον των παιδιών μας για να απαιτούμε το σεβασμό τους; Αρκεί μόνο το ότι τα φέραμε στον κόσμο; Τα ρωτήσαμε όμως γι αυτό;
Ας μη ψάχνουμε επομένως τους λόγους που οδηγούν τα παιδιά σε παραβατικές συμπεριφορές και να μη ρωτάμε ανυποψίαστοι τάχα μου γι αυτά που βλέπουμε. Ας μη ψάχνουμε για «αιτήματα» και αίτια . Τα παιδιά μπαίνουν από νωρίς σε μια κούρσα ενός σκληρού αγώνα χωρίς ορατό τέλος και είτε συμμετέχουν σ’ αυτή και βλέπουν τις καταλήψεις σαν στάσεις για μερικές ανάσες , είτε εγκαταλείπουν και θεωρούν πλέον το σχολείο σαν μια αναγκαία φυλακή και τις καταλήψεις παράθυρα διαφυγής προς την ελευθερία. Η ανοχή μας σε όλα αυτά οφείλεται πρωτίστως στην ΕΝΟΧΗ μας για τα αίτια που τα προκαλούν. Είναι υποκρισία να ζητούμε την αυστηρή εφαρμογή των κανόνων στα παιδιά , όταν οι μεγάλοι τους ποδοπατούν καθημερινά χωρίς να τιμωρείται κανείς.
Ας μη ζητούμε να μας δώσουν τα παιδιά λύσεις στο πρόβλημα της παιδείας . Αυτή είναι υποχρέωση των μεγάλων.
Το ξεκίνησες καλά και μας τα χαλάς, θα σκέπτονται κάποιοι. Είσαι λοιπόν υπέρ των καταλήψεων; Έχουν δίκιο τα παιδιά να κλείνουν τα σχολεία;
Θα απαντήσω κατηγορηματικά ΟΧΙ. Όπως ακριβώς θα πω ότι είναι ηλίθιο να κλωτσάει κανείς την πέτρα που σκόνταψε ή να γκρεμίζει το άθλιο σπίτι του πριν κτίσει καινούργιο. Οι καταλήψεις δε λύνουν κανένα από τα προβλήματα της παιδείας. Τα φωνάζουν μόνο και μας τα υπενθυμίζουν κάθε χρόνο δραματικά. Δεν μας αφήνουν να τα κρύψουμε κάτω από το χαλί. Τα εξανθήματα βγαίνουν και φουντώνουν και μείς κοιτάμε πως θα τα κρύψουμε με πούδρες και σοβαντίσματα μα δε φροντίζουμε για τη θεραπεία τους.
Όχι μόνο δεν οδηγούν πουθενά , αλλά ταυτόχρονα ενοχοποιούν και εξευτελίζουν τους αγώνες με συγκεκριμένους στόχους και οράματα. Δεν είναι αγώνας. Χαβαλές, που προσομοιάζει την κατάσταση της κοινωνίας μας είναι γι αυτό και μας ενοχλεί τόσο.
Θα πρέπει ακόμα, μιλώντας σαν εκπαιδευτικός , και απευθυνόμενος σε όλους όσους εμφανίζονται «αγανακτισμένοι» με τη στάση συμπάθειας των καθηγητών απέναντι στους μαθητές , ότι εμείς μετά από πέντε, δέκα , είκοσι μέρες θέλουμε να επιστρέψουμε στις αίθουσες σαν εκπαιδευτικοί και όχι σαν εισαγγελείς και αστυνόμοι. Θα συνεχίσουμε να ζούμε μ΄ αυτά τα παιδιά για ένα , δύο ή τρία χρόνια ακόμα και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να διαταράξουμε στο ελάχιστο τις σχέσεις δάσκαλου-μαθητή. Τα παιδιά για μας είναι προσωπικότητες και πρέπει να μαθαίνουν ακόμα και από τα λάθη, τις παραλείψεις και τις παραβάσεις τους, έχοντας την αίσθηση ότι είμαστε δίπλα τους για να επισημαίνουμε τα λάθη τους χωρίς ρεβανσισμούς και μικροπρέπειες. Ποιος γονιός πάει το παιδί του στον εισαγγελέα ή στην αστυνομία για οποιαδήποτε παραβατική συμπεριφορά; Ποιος δεν συγχωρεί τα λάθη του και δεν δείχνει την αγάπη του ακόμα κι όταν για τους άλλους φαίνεται ως ο πιο ατίθασος αλήτης;
Τα φαινόμενα αυτά δεν θα εκλείψουν όσο η κοινωνία μας παρουσιάζει την εικόνα που καθημερινά βλέπουμε. Όταν οι κανόνες θα εφαρμόζονται κατά γράμμα για τους μεγάλους χωρίς διακρίσεις και οι παραβατικές συμπεριφορές θα έχουν συνέπειες σε όλους , τότε θα έχουμε την υποχρέωση και το ηθικό δικαίωμα να το απαιτούμε και από τα παιδιά μας και να είμαστε βέβαιοι ότι θα είναι τότε πολύ καλύτεροι από μας. Μέχρι τότε τα αίτια και τις ευθύνες για τις ασχήμιες των παιδιών μας , ας τις αναζητούμε καλύτερα στον κόσμο των μεγάλων.