Follow by Email

Κυριακή, 17 Νοεμβρίου 2013

ΤΟ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΟ ΣΤΕΓΑΣΤΡΟ

  Όπως και αν είναι το στέγαστρο και ο χώρος υποδοχής και προστασίας του αρχαιολογικού χώρου στην Πλωτινούπολη  Διδυμοτείχου (αν ποτέ κατασκευαστεί) είμαι σίγουρος πως  δεν  θα είναι πιο όμορφος απ' αυτό που δείχνω στις φωτογραφίες. Στα δικά μου μάτια θα προβάλουν αυτές οι εικόνες και θα αναδύεται  αυτή η αίσθηση για το χώρο, ακόμα κι αν στην πραγματικότητα η κατασκευή δεν θα έχει καμία σχέση μ' αυτές.
Για έναν πολύ απλό λόγο.
  Η αρχιτέκτονας που το κατασκεύασε για τη διπλωματική της εργασία  είναι η κόρη μου. Τη χαρά και τη συγκίνησή μου, καθώς έβλεπα ζωντανά τα αποτελέσματα των σπουδών της στα σχέδια και τις μακέτες της,  ήταν αδύνατο να μη την περάσω και στην ιστοσελίδα μου.
  Ένας ακόμα λόγος που δημοσιεύω τις φωτογραφίες είναι για να φανεί ο σπουδαίος αυτός αρχαιολογικός χώρος, όπως τον οραματίζεται ένα νέο παιδί που ανοίγει τώρα τα φτερά του για δημιουργία  και θέλει να αναδείξει με τη δική του φαντασία τον τόπο του, τη στιγμή που η επίσημη πολιτεία εγκαταλείπει στη μοίρα της την κληρονομιά της και διώχνει για άλλες χώρες τα παιδιά της.
  Ο μελλοντικός επισκέπτης, που μπροστά του ίσως θα αντικρύσει  μια εγκαταλειμμένη λοφοπλαγιά και κάποιες σκουριασμένες  λαμαρίνες που θα πασχίζουν να προστατέψουν  έναν ανεκτίμητο θησαυρό, ας έχει τουλάχιστον τη δυνατότητα να δει το χώρο  σε μια εικονική πραγματικότητα. Όπως θα έπρεπε να  είναι σε μια χώρα που θα έδειχνε το στοιχειώδη σεβασμό στον αρχαιολογικό της πλούτο


.

Παρασκευή, 1 Νοεμβρίου 2013

Η τύχη τους χαμογέλασε....

Αξίζει να δει κανείς την εκπομπή του Σταύρου Θεοδωράκη για τα "Ελληνάκια της Αλβανίας" . Πέρα απο την επιβεβαίωση των λεγόμενων  του πρώην προέδρου της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλου ότι  "Έλληνες είναι όλοι όσοι μετέχουν της ελληνικής παιδείας" , χωρίς να ψάχνει κανείς το DNA τους, ούτε το χρώμα τους, ούτε την καταγωγή τους, προκύπτουν και μερικά ακόμα συμπεράσματα για όποιον μπορεί (ή θέλει;) να δει.
  Μου έκανε μεγάλη εντύπωση η χρήση της Ελληνικής γλώσσας απο δωδεκάχρονα και δεκαπεντάχρονα παιδιά, που η μητρική τους γλώσσα δεν είναι τα Ελληνικά, καθώς και η ωριμότητα στη σκέψη τους. Κανένα γραμματικό ή συντακτικό λάθος.  Είναι το απόλυτο δείγμα των καρπών της δουλειάς του Έλληνα δασκάλου και καθηγητή στο Ελληνικό Σχολείο, όταν ο σπόρος πέφτει σε έδαφος που είναι έτοιμο να τον δεχθεί και να τον γονιμοποιήσει, χωρίς τις παρεμβολές φροντιστηρίων  και   γονέων που απαξιώνουν καθημερινά το ρόλο και τη δουλειά του Έλληνα Εκπαιδευτικού. Τα παιδιά αυτά στη συντριπτική τους πλειοψηφία δέχτηκαν με μεγάλη ευλάβεια την Ελληνική παιδεία χωρίς βοήθεια απο φροντιστήρια και γονείς, στο περιθώριο της Σχολικής ζωής τις περισσότερες φορές, εκτιμώντας όμως αγαθά και αξίες βιώνοντας καθημερινά  τη χρησιμότητα των αξιών στην αντιμετώπιση της ανεπάρκειας των αγαθών.
   Στη ζοφερή πραγματικότητα που ζούμε και στη γενική απαγοήτευση όλων μας για το μέλλον των παιδιών μας αξίζει να δώσουμε τη δέουσα προσοχή στην αφήγηση ενός παιδιού: "Ο πατέρας μου με πολλούς ακόμη μετά απο πορεία πολλών ημερών στο κρύο και στα χιόνια κοιμόντουσαν πολλά βράδια σκεπασμένοι με μουσαμάδες. Κάποια μέρα βρήκαν μεροκάματο και κοιμήθηκαν για πρώτη φορά σε ένα σταύλο. Τότε σκέφτηκαν ότι "Η τύχη τους χαμογέλασε....."  Τα παιδιά που μιλούν έχουν γονείς αυτούς που θεώρησαν χαμόγελο της τύχης τη μέρα που κοιμήθηκαν σε σταύλο! Τα δικά μας παιδιά έχουν γονείς εμάς που θεωρούμε καταστροφή το  ότι αναγκαζόμαστε να πουλήσουμε το δεύτερο αυτοκίνητο ή το εξοχικό για να τα βγάλουμε πέρα στις ανάγκες που δημιουργήσαμε.
   Η σχετικότητα της ευτυχίας  και ο ρόλος της παιδείας στη διαχείριση των κρίσεων σε όλη τους τη μεγαλοπρέπεια.....