Follow by Email

Τετάρτη, 29 Δεκεμβρίου 2010

ΠΗΡΑΜΕ ΤΗ ΣΤΡΟΦΗ 2010. ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΡΟΦΗ 2011! ΕΛΑ ΓΙΩΡΓΗ


ΕΜΕΙΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΦΥΣΙΚΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΤΣΙ:

ΚΑΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ  ΜΠΡΑΒΟ ΓΙΩΡΓΗ!!!

Παρασκευή, 24 Δεκεμβρίου 2010

Πέμπτη, 23 Δεκεμβρίου 2010

Ξημερώνει . Το σκυλάδικο κλείνει. Το λογαριασμό παρακαλώ!!!


Εδώ και χρόνια κυκλοφορούν κάποιοι ανάμεσά μας που φιλοδοξούν να μονοπωλήσουν την κοινωνική ευαισθησία. Κάποτε τοποθετούνταν σχεδόν αποκλειστικά στον χώρο της Αριστεράς. Όμως, από τότε που η Αριστερά, ελλείψει πολιτικού οράματος, έγινε ιδέα γενικής χρήσεως, οι «ευαίσθητοι» δραστηριοποιούνται στον ευρύτερο χώρο της πολιτικής και της διανόησης και καταγγέλλουν καθ' έξιν την αναλγησία όσων δεν σκέφτονται όπως αυτοί.
Μεγέθυνση ΕικόναςΤα τελευταία χρόνια σ' αυτούς προστέθηκαν και μερικοί άλλοι, ουκ ολίγοι, οι οποίοι διεκδικούν το μονοπώλιο στο δικαίωμα της αγανάκτησης. Όσοι απ' αυτούς έχουν δημόσιο λόγο ωρύονται πως πρέπει επιτέλους να βρεθούν οι φταίχτες της κατάντιας μας, ζητούν να φέρουν πίσω τα κλεμμένα και γενικώς κακοποιούν τη νοημοσύνη μας και τη διάθεσή μας, αναλαμβάνοντας τον ρόλο των εισαγγελέων, αγαπημένο ρόλο του καρατερίστα Έλληνα που είναι ατίθασος, αδούλωτος και, πάνω απ' όλα, έχει τα χέρια του καθαρά. Όσοι δεν έχουν δημόσιο λόγο απλώς τα σπάνε. Σπάνε υαλοπίνακες, κεφάλια και μερικοί απ' αυτούς, οι πιο αγανακτισμένοι υποθέτω, παίζουν με εκρηκτικά.
Κάπου ανάμεσα στο μονοπώλιο της ευαισθησίας και της αγανάκτησης παραπαίει η ψυχική κατάσταση των υπολοίπων. Αυτοί συνήθως αισθάνονται περισσότερο ένοχοι, κι ας είναι οι λιγότερο ένοχοι. Αυτοί υφίστανται την αγανάκτηση των αγανακτισμένων και είναι αναγκασμένοι να καταπιούν τη δική τους αγανάκτηση. Αυτοί δεν ωρύονται «φέρτε πίσω τα κλεμμένα», είτε γιατί ξέρουν ότι αυτό ποτέ δεν πρόκειται να γίνει, είτε γιατί δεν καταδέχονται να παριστάνουν τους αθώους, είτε γιατί δεν τους αρέσει γενικώς να ωρύονται.
Αυτοί περίμεναν εδώ και χρόνια την κατάρρευση του οικοδομήματος. Δεν ήταν οι μόνοι, σίγουρα. Κι αν κάτι τους κάνει να διαφέρουν από όσους την περίμεναν αλλά την απεύχονταν, γιατί είχαν βρει τον τρόπο να αξιοποιούν το οικοδόμημα, είναι ότι αυτοί την εύχονταν κιόλας.
Ανάμεσά τους συγκαταλέγομαι κι εγώ. Εξηγούμαι αμέσως, για να μην παρεξηγηθώ. Δεν είμαι ούτε χαιρέκακος, ούτε μαζοχιστής, ούτε σαδιστής. Υφίσταμαι τις συνέπειες της κρίσης με τον χειρότερο δυνατό τρόπο: τα εισοδήματά μου τον τελευταίο χρόνο έχουν μειωθεί δραματικά, τα χρήματα που έχω είναι πολύ λιγότερα απ' αυτά που δεν έχω και χρειάζομαι. Κι όσο κι αν πιστεύω ότι κανένας πολιτικός δεν είναι σε θέση να διορθώσει τη μηχανή που αυτός ο ίδιος ξεχαρβάλωσε, κάπου στο βάθος αισιοδοξώ.
Θυμάμαι αυτό που έλεγε εκείνος ο ρήτορας τον 4ο αιώνα π.Χ. στους συμπολίτες του Αθηναίους. Δύστροπος, χολερικός, μάλλον αποτυχημένος πολιτικός, καθότι ειλικρινής, άκουγε στο όνομα Δημοσθένης και πρόσθεσε στο λεξιλόγιο της ελληνικής γλώσσας τον όρο «φιλιππικός», συνώνυμο του «λίβελλος». Στον πρώτο του φιλιππικό, λοιπόν, αφού τα σέρνει στους Αθηναίους ότι δεν κάνουν τίποτε για να αντιμετωπίσουν τη λαίλαπα του Μακεδόνα που θα τους στερήσει την ελευθερία τους, τους παρομοιάζει με αράχνες. Η αράχνη, λέει, καταβροχθίζει ό,τι μικρό κι ασήμαντο πέφτει στον ιστό της, μυγάκια, λοιπά έντομα και ζωύφια, φτάνει όμως ένα χέρι για να τη σαρώσει.
Ας αφήσουμε κατά μέρος τις αναλογίες με τον μύθο της θωρακισμένης ελληνικής οικονομίας που διαπρέπει στη ζώνη του ευρώ και είναι έτοιμη να κατακτήσει τα Βαλκάνια με πρωθυπουργό τον Ομπλόμοφ, τον ήρωα του Γκοντζάροφ που πίστευε ότι η φυσιολογική στάση του ανθρωπίνου σώματος είναι η ύπτια, επί του καναπέ. Κι ας πάμε παρακάτω, στο σημείο όπου ο Δημοσθένης καταλήγει ότι, παρ' όλα αυτά, ο ίδιος είναι αισιόδοξος. Και όπως εξηγεί, αντλεί την αισιοδοξία του από το ότι στην κατάντια τους Αθηναίους του καιρού εκείνου τους οδήγησε το γεγονός ότι δεν έκαναν όλα αυτά που έπρεπε να έχουν κάνει. Άρα, έχουν μια ακόμη ευκαιρία, την τελευταία ίσως, να τη διορθώσουν.
Κι αν λέω πως την ευχόμουν αυτή την κρίση, και δεν είμαι ο μόνος, είναι γιατί αυτή μας επιτρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως τόσα χρόνια, πάνε δεκαετίες τώρα, βαδίζαμε στους δρόμους της αράχνης. Κατασκευάσαμε τον μύθο μιας ευρωπαϊκής Ελλάδας, ενώ, στην πραγματικότητα, ζούσαμε σ' ένα απέραντο σκυλάδικο διαρκείας. Τα κοινωνικά πρότυπα που ακολουθούσαμε ήταν τα πρότυπα της νύχτας, οι περιουσίες της «μαγκιάς», η επιτυχία του «πρώτο τραπέζι πίστα». Η Ελλάδα δεν έχει το αποκλειστικό προνόμιο της διαφθοράς. Διαφθορά υπάρχει παντού όπου υπάρχει πολιτικό χρήμα, με μία μόνη διαφορά. Εδώ αναγάγαμε τη διαφθορά σε κοινωνικό πρότυπο. Κι αν αλλού φροντίζουν να κρύψουν καλά τα προϊόντα της, εδώ τα επιδεικνύαμε για να δείξουμε σε όλους τους υπόλοιπους πόσο χαζοί ήταν που δεν τα κατάφεραν. Όταν ο Γάλλος υπουργός αγόραζε καφεδοφυτείες στην κεντρική Αφρική για να μην τον πάρουν είδηση, ο δικός μας αγόραζε σπίτι στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου για να καταλάβουμε όλοι πως αυτός πέτυχε εκεί που όλοι εμείς, οι υπόλοιποι, αποτύχαμε.
Οι σοφολογιότατοι αναλυτές λένε πως η ελληνική κρίση είναι η κρίση του φιλελεύθερου μοντέλου ανάπτυξης. Παραλείπουν, βέβαια, να επισημάνουν πως ο φιλελευθερισμός ποτέ δεν πέρασε τα σύνορά μας, πως οι μεγάλες περιουσίες έγιναν με κρατικά χρήματα κι αν καταρρέει κάτι τώρα, είναι ένα σύστημα υπαρκτού σοσιαλισμού, το οποίο οικοδόμησε η μετεμφυλιακή Δεξιά και το βρήκε κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της η πολιτική τάξη της ευρωπαϊκής Ελλάδας, ασχέτως πολιτικής τοποθέτησης.
Αυτό που καταρρέει σήμερα είναι ο τρόπος ζωής του σκυλάδικου - έστω νυχτερινού κέντρου επί το ευγενέστερον. Όχι μόνον γιατί ξημέρωσε και ήρθε η ώρα να πληρώσουμε τον λογαριασμό. Αλλά γιατί ψυχολογικά δεν το αντέχαμε άλλο. Δεν αντέχαμε άλλο την κακοφωνία της κραιπάλης, τον καταναγκασμό της σπατάλης, τους υστερικούς σπασμούς που τους βαφτίσαμε διασκέδαση. Απ' αυτή την άποψη, η κρίση ήρθε σαν λύτρωση. Αν μη τι άλλο, η πραγματικότητα μάς χτύπησε την πόρτα και μας υποχρεώνει να αντιδράσουμε.
Τα γεγονότα του Δεκεμβρίου του 2008 έδειξαν πως η ελληνική κοινωνία διαθέτει μεγάλα αποθέματα βίας, όπως ακριβώς η ζωή στο σκυλάδικο. Μια βία που τη ζούμε καθημερινά, με τον αχρείο που καβαλάει το πεζοδρόμιο με το μηχανάκι του, με τον άθλιο αρχισυνδικαλιστή που μας απειλεί πως θα ματώσουμε, με τον γιατρό που ζητάει φακελάκι, με τον γονιό που απειλεί τον δάσκαλο που έβαλε κακό βαθμό στον γιο του. Τον προτιμάει στουρνάρι για να τον διαδεχθεί στην οικογενειακή επιχείρηση το συντομότερο.
Τόσα χρόνια, ζαλισμένοι από τις μπόμπες που μας σέρβιραν, τη βία την αντιμετωπίζαμε ως χαριτωμένη ιδιαιτερότητα. Φτάσαμε να αποκαλούμε την εφαρμογή του νόμου καταστολή. Δόξα τω Θεώ, ξέρουμε να υποκρινόμαστε όταν πρόκειται να αποδείξουμε στους εαυτούς μας πως είμαστε μοναδικοί. Υποκρινόμαστε τους ευαίσθητους, τους αγανακτισμένους, τους αθώους, και καταγγέλλουμε.
Αν μη τι άλλο, η λέξη κρίση στη γλώσσα μας έχει και τη σημασία της συνείδησης. Ποιος θα είναι ο καταλύτης της; Σίγουρα όχι ο «πόλεμος όλων εναντίον όλων», ακήρυχτος, σερνάμενος ανάμεσά μας, σίγουρα όχι οι ατάλαντοι πολιτικοί μας που, ελλείψει έμπνευσης, παριστάνουν τους τεχνοκράτες, σίγουρα όχι οι ακαδημαϊκοί δάσκαλοι, αυτοί που πρώτοι απαξίωσαν το έργο τους καταδικάζοντας το πανεπιστήμιο σε πληθωριστική παραγωγή ημιμαθών -στην καλύτερη περίπτωση- που συνωστίζονται για μια θέση στο πουθενά. Κι αυτό το πράγμα το λένε παιδεία.
Σας ακούγομαι θυμωμένος; Όχι. Αισιόδοξος είμαι. Γιατί ξέρω, όπως κατά βάθος όλοι μας ξέρουμε, πως ζούμε τους τελευταίους σπασμούς αυτής της «σχεδόν πραγματικότητας», όπως είχε χαρακτηρίσει ο Αξελός την Ελλάδα, ήδη από το 1954. Γιατί ξέρω, όπως όλοι ξέρουμε, πως δεν μας παίρνει άλλο. Γιατί ξέρω, όπως μας διδάσκει η Ιστορία, πως οι κοινωνίες δεν αυτοκτονούν. Όσο κι αν μερικοί προσπαθούν ακόμη να μας πείσουν πως ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπίσεις τον νόμο της βαρύτητας είναι να πέσεις από το παράθυρο του πέμπτου ορόφου.
Αισιοδοξώ γιατί ανοίγουν τα κλειστά επαγγέλματα, ανάμεσά τους και το επάγγελμα του «ευαίσθητου» και του «αγανακτισμένου», άκρως προσοδοφόρα ως μονοπώλια, πλην όμως απαράσκευα για να αντέξουν τις συνθήκες ανταγωνισμού που έφερε η κρίση.

Του συγγραφέα  Τάκη Θεοδωρόπουλου στο  http://www.lifo.gr/

Ο Τάκης Θεοδωρόπουλος μαζί με τους Πάσχο Μανδραβέλη, Πέτρο Μάρκαρη και Βασίλη Παπαβασιλείου κυκλοφόρησαν στις εκδόσεις Ωκεανίδα το «Υπό το μηδέν, Τέσσερα σχόλια για την κρίση».

Πέμπτη, 16 Δεκεμβρίου 2010

To Voyager 1 ξεφεύγει απο τη σφαίρα επιρροής του ήλιου

H ιστορική αποστολή Voyager 1, που αναχώρησε το 1977 για να εξερευνήσει το εξώτερο Ηλιακό Σύστημα, έχει πλέον ξεφύγει από τη σφαίρα επιρροής του Ήλιου και πλησιάζει το διαστρικό διάστημα.


Όπως ανακοίνωσε η NASΑ, το σκάφος βρίσκεται πλέον κοντά στην ηλιόπαυση, το όριο στο οποίο το ιονισμένο αέριο που εκπέμπει ο Ήλιος αναχαιτίζεται από εισερχόμενα διαστρικά σωματίδια και παύει να κινείται προς τα έξω.

«Ο ηλιακός άνεμος κόπασε. Το Voyager 1 πλησιάζει το διαστρικό κενό» δήλωσε ο Εντ Στόουν, επιστημονικός υπεύθυνος της αποστολής στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας (Caltech).

Ο Στόουν παρουσίασε τα συμπεράσματα της μελέτης του σε συνέδριο της Αμερικανικής Γεωφυσικής Εταιρείας που πραγματοποιείται στο Σαν Φρανσίσκο.

To Voyager 1 βρίσκεται τώρα σε απόσταση περίπου 17 δισ. χιλιομέτρων από τη Γη και συνεχίζει να απομακρύνεται με ταχύτητα 17  χιλιομέτρων την ώρα.

Η γεννήτρια ραδιενεργών ισοτόπων που το τροφοδοτεί με ενέργεια εκτιμάται ότι θα συνεχίσει να λειτουργεί ακόμα και για δεκαετίες.

Ηλιόπαυση

Ο Ήλιος εκπέμπει ένα συνεχές, υπερηχητικό ρεύμα ιονισμένων σωματιδίων που εξαπλώνεται σε όλες τις κατευθύνσεις και σχηματίζει μια νοητή φυσαλίδα που ονομάζεται ηλιόσφαιρα -μια ασπίδα που προστατεύει τη Γη από την κοσμική ακτινοβολία του Γαλαξία μας.

Το 2004, και ενώ βρισκόταν σε απόσταση 14 δισ. χιλιομέτρων, το Voyager 1 πέρασε το λεγόμενο «όριο κρουστικού κύματος», το σημείο όπου ο ηλιακός άνεμος επιβραδύνεται σε υποηχητικές ταχύτητες.

Πέρασε τότε στην εξώτερη ζώνη της ηλιόσφαιρας, μια περιοχή σε σχήμα οβάλ που ονομάζεται ηλιοσφαιρικός κολεός. Στην περιοχή αυτή, η ταχύτητα του ηλιακού ανέμου συνεχίζει να μειώνεται. Τελικά, η ροή του ηλιακού ανέμου σταματά εντελώς στο εξωτερικό όριο της ηλιόσφαιρας, που ονομάζεται ηλιόπαυση.

Το Voayger 1 έχει φτάσει στο σημείο όπου τα ηλιακά σωματίδια αναγκάζονται να αλλάξουν πορεία και να κινηθούν «πλάγια», ωστόσο οι ερευνητές της αποστολής εκτιμούν ότι δεν έχει περάσει ακόμα την ηλιόπαυση.

Το σκάφος πάντως απέχει πολύ από το τελικό σύνορο του Ηλιακού Συστήματος: είναι το Νέφος του Όορτ, ένας πληθυσμός από εκατομμύρια κομήτες που βρίσκονται σε απόσταση ενός έτους φωτός, δηλαδή το ένα τέταρτο της απόστασης μέχρι το πλησιέστερο άστρο.

Στο μεταξύ, προς την ηλιόπαυση κινείται και το Voyager 2, μέλος της ίδιας αποστολής, το οποίο εκτοξεύτηκε κι αυτό το 1977 αλλά ακολούθησε διαφορετική πορεία με μικρότερη ταχύτητα.

ΠΗΓΗ: http://news.in.gr/

Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010

ΕΛΛΗΝΟΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ

Η παρακάτω ανοιχτή επιστολή του Walτer Wuellenweber, προς τους Έλληνες πολίτες, με τίτλο «Αγαπητοί μας Έλληνες», δημοσιεύεται σε πρόσφατο τεύχος του γερμανικού εβδομαδιαίου περιοδικού, Stern.
Ο υπέρτιτλος του άρθρου αναφέρει:
«Μετά τις τράπεζες, θα πρέπει τώρα οι Γερμανοί να σώσουν και την Ελλάδα. Πρώτα έκαναν αλχημείες οι Έλληνες στο ευρώ και τώρα, αντί να κάνουν οικονομίες, απεργούν».

Αγαπητοί Έλληνες, από το 1981 ανήκουμε στην ίδια οικογένεια. Μόνο που εμείς έχουμε συνεισφέρει, όσο κανείς άλλος στο κοινό ταμείο, δηλαδή γύρω στα 200 δις ευρώ, ενώ εσείς έχετε, αντίθετα, εισπράξει κατά κεφαλήν, όσα κανείς άλλος, δηλαδή σχεδόν 100 δις ευρώ. Ουδέποτε λαός βοήθησε μέχρι τώρα με τη θέλησή του, σε τέτοιο βαθμό, και για τόσο μακρύ διάστημα, άλλον λαό.
Είσαστε, κυριολεκτικά, οι πιο ακριβοί μας φίλοι.

Το ζήτημα πάντως είναι, ότι τελικά δεν εξαπατάτε μόνο τον εαυτό σας αλλά κι εμάς.
Στην ουσία, ουδέποτε φανήκατε αντάξιοι του ευρώ, μιας και παρά την εισαγωγή του, δεν καταφέρατε μέχρι τώρα να εκπληρώσετε τα κριτήρια σταθερότητας. Στην ΕΕ είσαστε ο λαός που ξοδεύει τα μεγαλύτερα ποσά σε καταναλωτικά αγαθά. Θα θέλαμε, ο πρωθυπουργός σας Γ. Παπανδρέου να προχωρήσει στο πρόγραμμά του, όμως προφανώς αυτό δεν το θέλετε εσείς, αφού συνεχίζετε απτόητοι, ν' απεργείτε. Μη μας λέτε λοιπόν, ότι μόνο οι πολιτικοί ευθύνονται για την καταστροφή.

Εσείς έχετε εφεύρει τη Δημοκρατία κι ως εκ τούτου θα πρέπει να γνωρίζετε, ότι ο λαός είναι αυτός που κυβερνά κι επομένως, έχει και την ευθύνη. Κανείς δεν σας αναγκάζει να φοροδιαφεύγετε, να χρηματίζεστε, ν' αντιδράτε σε κάθε συνετή πολιτική και να εκλέγετε διεφθαρμένους πολιτικούς. Σε τελευταία ανάλυση, οι πολιτικοί είναι λαϊκιστές και κάνουν, ό,τι τους πει ο λαός. Θα μας πείτε, βεβαίως, ότι κι εμείς οι Γερμανοί δεν είμαστε πολύ καλύτεροι, όπως θέλουν κάποιοι να πιστεύουν. Κι έχετε δίκιο.

Οι Έλληνες είναι εκείνοι, που μας είχαν δείξει το δρόμο της Δημοκρατίας και της Φιλοσοφίας, καθώς και τις πρώτες γνώσεις Εθνικής Οικονομίας. Τώρα μας δείχνετε και πάλι το δρόμο. Μόνο που αυτή τη φορά, είναι λάθος δρόμος. Κι από το σημείο που εσείς έχετε τώρα φτάσει, δεν πάει παραπέρα.

Και η απάντηση που δόθηκε από ένα συμπατριώτη μας:

Αγαπητέ μου Walτer Wuellenweber, ονομάζομαι Γεώργιος Π. Ψωμάς.
Είμαι δημόσιος λειτουργός κι όχι υπάλληλος, όπως κατά κόρον τα ΜΜΕ των «συμπατριωτών» σου (μου) και άλλων «συμπατριωτών» σου (μου) αναφέρουν, ως βρισιά και με περίσσεια χλεύη. Ο μισθός μου είναι 1.000 ευρώ. Το μήνα, όχι την ημέρα, όπως ίσως σ' έχουν παρασύρει, να νομίζεις. Ούτε 1.000 ευρώ λιγότερα από σένα.

Από το 1981 ανήκουμε στην ίδια οικογένεια. Μόνο που σας έχουμε παραχωρήσει με αδιαφανείς όρους κι έναντι αυτών των 200 δις ευρώ, που λέτε ότι μας δώσατε, το 40% περίπου των αμυντικών εξοπλισμών μας, το σύνολο σχεδόν των εθνικών τηλεπικοινωνιών μας, την κατασκευή 2 μεγάλων αεροδρομίων καθώς και πολλών χιλιομέτρων εθνικού οδικού δικτύου. Αν ξεχνώ κάτι, ζητώ να με συγχωρέσεις. Σημειώνω, πως είμαστε από τους μεγαλύτερους εισαγωγείς στα καταναλωτικά προϊόντα που παράγουν τα εργοστάσιά σας.

Η αλήθεια είναι, πως δεν ευθύνονται μόνο η πολιτικοί μας γι' αυτή την καταστροφή.
Ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης έχει και μια εταιρία γερμανικών κυρίως συμφερόντων, η οποία τους λάδωνε, για ν' αναλαμβάνει, όπως λέω παραπάνω, δημόσια έργα (βλ. C4Ι). Πιθανολογώ, πως φταίνε και τα γερμανικά ναυπηγεία, τα οποία μας πούλησαν κάτι υποβρύχια, που γέρνουν.
Είμαι σίγουρος, ότι εσύ δεν με πιστεύεις ακόμα, αλλά δείξε λίγο υπομονή και περίμενε, διάβασέ με, κι αν δεν σε πείσω, τότε διώξε με από την Ευρωζώνη, τον τόπο της Αλήθειας και της Ευημερίας, του Δίκαιου και του Σωστού.

Λοιπόν Walτer, μισός αιώνας και πάνω πέρασε από τη λήξη του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου, από τότε που η Γερμανία έπρεπε να ξοφλήσει τις υποχρεώσεις της προς την Ελλάδα.

Οι οφειλές αυτές, που μόνον η Γερμανία αρνείται να ξοφλήσει στην Ελλάδα (η Βουλγαρία και η Ρουμανία, τακτοποίησαν ήδη τις αντίστοιχες υποχρεώσεις τους), συνίστανται:

α) Σε χρέη ύψους 80 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων, από τον Α´ Παγκόσμιο Πόλεμο.

β) Σε χρέη από τη διαφορά του κλήριγκ στο μεσοπόλεμο, ύψους 593.873.000 δολαρίων, που ήταν σε βάρος της Γερμανίας.

γ) Στα αναγκαστικά δάνεια, τα οποία συνήψε το Γ´ Ράιχ από την Ελλάδα, ύψους 3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων, στη διάρκεια της κατοχής.

δ) Στις επανορθώσεις, που οφείλει η Γερμανία στην Ελλάδα, για τις κατασχέσεις, αρπαγές και καταστροφές, που της προξένησε το Γ' Ράιχ, την περίοδο της κατοχής, ύψους 7,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων, όπως επεδίκασαν οι Σύμμαχοι.

ε) Στις ανυπολόγιστες υποχρεώσεις της Γερμανίας για την αφαίρεση της ζωής 1.125.960 Ελλήνων (38.960 εκτελεσμένων, 12.000 νεκρών από αδέσποτες, 70.000 σκοτωμένων σε μάχες, 105.000 νεκρών στα στρατόπεδα της Γερμανίας, 600.000 νεκρών από πείνα και 300.000 απωλειών από υπογεννητικότητα).

στ) Στην ατίμητη ηθική προσβολή, που προξένησε στον ελληνικό λαό και στις ανθρωπιστικές ιδέες που εκφράζει η ελληνική ιδέα. Αυτό το πρόβλημα δεν είναι οικονομικό, είναι ηθικής τάξης, ύψιστης ηθικής αξίας.

Ξέρω Walτer, σε πειράζουν αυτά που γράφω, αλλά και μένα με πείραξαν, αυτά που έγραψες! Αλλά περισσότερο με πειράζουν, αυτά που σκέφτεσαι και θέλεις να κάνεις για μένα και τους «συμπατριώτες» σου, τους Έλληνες !

Walτer, φίλτατε Walτer, στην Ελλάδα δραστηριοποιούνται 130 γερμανικές επιχειρήσεις, στις οποίες, περιλαμβάνονται σχεδόν όλοι οι γερμανικοί κολοσσοί, οι οποίες πραγματοποιούν ετήσιο τζίρο της τάξης των 6,5 δισ. ευρώ.

Ξέρεις Walτer, σύντομα δε θα μπορώ ν' αγοράζω Γερμανικά προϊόντα, γιατί δεν θάχω λεφτά.
Εγώ Walτer μεγάλωσα στα λίγα, θα τ' αντέξω. Και μην ανησυχείς για τους νέους στην Ελλάδα, είμαστε ακόμα πολλοί παλιοί για να τους βοηθήσουμε, να εξοικειωθούν στη νέα κατάσταση.
Αλλά εσείς βρε Walτer, τους ανέργους σας, που θα δημιουργηθούν από την κατάσταση αυτή στην Ελλάδα, πώς θα τους αντιμετωπίσετε;

Πες μου σε παρακαλώ. Έχω απορία: εμείς οι Έλληνες πρέπει να φύγουμε από την Ευρώπη, την Ευρωζώνη (κι απ' όπου αλλού θέλετε, εσείς οι Γερμανοί, οι Σουηδοί, οι Ολλανδοί και λοιποί «συμπατριώτες»).
Πρέπει να φύγουμε, για να σωθούμε από μια Ένωση, κατ' επίφαση.
Από μια ομάδα κερδοσκόπων.
Από μια ομάδα, στην οποία είμαστε συμπαίκτες, όσο καταναλώναμε τα προϊόντα των συμπαικτών !

Εγώ, φίλτατε Walτer, πιστεύω ότι οι Έλληνες θα πρέπει να σταματήσουν ν' αγοράζουν Mercedes, BMW, Opel, Ford, Scoda, κλπ. συμμαχικά προϊόντα, γιατί δεν μπορούν και δεν πρέπει ! ... Δεν το αξίζουν. Θα πρέπει να σταματήσουν ν' αγοράζουν προϊόντα από το Lidl, το Praktiker και το IKEA. Γιατί δε θα μπορούν πια να τ' αγοράσουν αυτά τα προϊόντα, βρε αδερφέ, τι να κάνουμε!

Φίλτατε Walτer, θα πρέπει να κανονίσουμε και κάποιες άλλες «λεπτομέρειες», αν μου επιτρέπεις βέβαια, γιατί εσύ είσαι ο «πιστωτής» της ζωής μου.
Ξέρεις βρε φίλε Walτer, θέλω να μου επιστρέψεις τον ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ μου, που έκλεψες εσύ (όχι ΕΣΥ βεβαίως, αλλά κάποιοι ΔΙΚΟΙ ΣΟΥ), θέλω τα ΑΘΑΝΑΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΟΥ, που βρίσκονται στα Μουσεία του Βερολίνου, του Μονάχου, του Λονδίνου, του Παρισιού, της Ρώμης!
Τα θέλω τώρα, που μπορεί να πεθάνω, αλλά θέλω να πεθάνω κοντά στους πατέρες μου !



το βρήκα αναδημοσιευμένο απο το http://e-parembasis.blogspot.com   στην Ιστοσελίδα του φίλου Νίκου Νικολαϊδη

Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου 2010

Η ανακάλυψη του εργαστηρίου αστροβιολογίας της NASA

απο τη CYNICAL



Μετάφραση της CYNICAL  της επίσημης ανακοίνωσης της ερευνητικής ομάδας

Το εργαστήριο αστροβιολογίας της NASA ανακαλύπτει ότι ζωή μπορεί να προκύψει και με τοξικά χημικά στοιχεία. H έρευνα αυτή αλλάζει τη θεμελιώδη γνώση για το τι αποτελεί ζωή στη Γη.
Τα πειράματα που έγιναν στο δύσκολο περιβάλλον της λίμνης Mono (foto) στην Καλιφόρνια ανακάλυψαν τον πρώτο γνωστό μικροοργανισμό στη Γη, ικανό να αναπτυχθεί και να αναπαραχθεί χρησιμοποιώντας το τοξικό στοιχείο αρσενικό. Ο μικροοργανισμός αντικαθιστά τον φωσφόρο με αρσενικό στα δομικά στοιχεία του κυττάρου όπως DNA, ATP και άλλα βιομόρια.
«Ο ορισμός του τι συνιστά ζωή έχει εξ αυτού αλλάξει», δήλωσε ο Ed Weiler, αξιωματούχος της NASA. "Καθώς προσπαθούμε να ανακαλύψουμε σημάδια ζωής στο πλανητικό σύστημα πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε πιο πλατιά, και με διαφορετικό τρόπο για το τι έχουμε μάθει να θεωρούμε ζωή. Το συγκεκριμένο εύρημα που παραπέμπει στην ύπαρξη μιας εναλλακτικής βιοχημείας θα αλλάξει κάποια κεφάλαια στα βιβλία και θα ανοίξει τους ορίζοντες της έρευνας για την εξωγήινη ζωή. Τα αποτελέσματα της ερευνητικής αυτής δουλειάς θα δημοσιευτούν στην τρέχουσα έκδοση του Science Express".
Ο άνθρακας, το υδρογόνο, το άζωτο, το οξυγόνο ο φώσφορος και το θείο αποτελούν τις έξι βασικές δομικές μονάδες όλων των γνωστών μέχρι σήμερα μορφών ζωής στη Γη. Ο φώσφορος είναι μέρος του σκελετού του DNA και RNA των κυττάρων των οργανισμών.
Ειδικά ο φώσφορος αποτελεί το κεντρικό στοιχείο για την αποθήκευση ενέργειας στο κύτταρο, καθώς και βασική δομική μονάδα των φωσφολιπιδίων που σχηματίζουν την κυτταρική μεμβράνη. Το αρσενικό, το οποίο είναι χημικά παρόμοιο με τον φώσφορο, αλλά με διαφορετική χημική συμπεριφορά, είναι όπως γνωρίζουμε τοξικό, για το λόγο ότι διασπά την αλυσίδα των χημικών αντιδράσεων του μεταβολισμού.

"Ήδη είναι γνωστό ότι κάποια μικρόβια μπορούν να αναπνέουν αρσενικό, αλλά αυτό που έχουμε βρει είναι ότι το μικρόβιο κάνει κάτι εντελώς καινούργιο. Στην πραγματικότητα αναπαράγει κάποια κομμάτια του με αρσενικό", δήλωσε η
Felise Wolfe-Simon, υπεύθυνη της συγκεκριμένης ερευνητικής ομάδας. «Εάν κάποιος οργανισμός κάνει τέτοια απρόσμενα πράγματα εδώ στη Γη, τι άλλο μπορεί να περιμένουμε να κάνει η ζωή και το οποίο ακόμα δεν έχουμε δει;»
Το νέο μικρόβιο, στέλεχος GRAFJ-1, αποτελεί μέλος μιας συνηθισμένης ομάδας βακτηρίων, των Γαμμαπρωτεοβακτηρίων (Gammaproteobacteria). Στο εργαστήριο οι ερευνητές ανέπτυξαν με επιτυχία μικρόβια από τη λίμνη Mono βασιζόμενοι σε μια δίαιτα η οποία ήταν φτωχή σε φωσφόρο, αλλά πλούσια σε αρσενικό. Όταν οι ερευνητές απομάκρυναν τον φωσφόρο και τον αντικατέστησαν με αρσενικό, τα μικρόβια συνέχισαν να μεγαλώνουν. Διαδοχικές αναλύσεις έδειξαν ότι το αρσενικό χρησιμοποιείτο για να παράξει δομικές μονάδες νέων κυττάρων του βακτηρίου GFAJ-1.

Το κεντρικό όμως θέμα της έρευνας ήταν εάν το αρσενικό ενσωματωνόταν στον ζωτικό μηχανισμό του κυττάρου όπως στο DNA, τις πρωτεΐνες και την κυτταρική μεμβράνη. Προς τούτο χρησιμοποιήθηκαν διάφορες εξελιγμένες και πολύπλοκες τεχνικές.
Η ερευνητική ομάδα διάλεξε τη λίμνη Mono εξ αιτίας της ασυνήθιστης χημείας της, ιδιαίτερα της υψηλής περιεκτικότητας σε άλατα, αλκάλια και αρσενικό.
Τα αποτελέσματα αυτά θα επηρεάσουν την έρευνα σε πολλές άλλες περιοχές, όπως τη μελέτη της εξέλιξης της Γης, τους βιο-γεωλογικούς κύκλους, την ανακούφιση από ασθένειες, και φυσικά θα ανοίξουν νέους ορίζοντες στη μικροβιολογία και αλλού.

Η ιδέα ύπαρξης εναλλακτικής βιοχημείας ήταν μέχρι τώρα μέρος της επιστημονικής φαντασίας, Μέχρι στιγμής το ότι το αρσενικό θα αποτελούσε συστατικό στοιχείο των βιομορίων υπήρχε μόνο σαν θεωρητικό ενδεχόμενο. Αλλά τώρα γνωρίζουμε ότι ζωή αυτής της μορφής μπορεί να υπάρξει και σε αφιλόξενα περιβάλλοντα όπως αυτό της λίμνης Mono.


The research team included scientists from the U.S. Geological Survey, Arizona State University in Tempe, Ariz., Lawrence Livermore National Laboratory in Livermore, Calif., Duquesne University in Pittsburgh, Penn., and the Stanford Synchroton Radiation Lightsource in Menlo Park, Calif.
Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε τη σελίδα:

Το άρθρο (για όσους έχουν πρόσβαση)βρίσκεται στην ιστοσελίδα του περιοδικού SCIENCE εδώ:

Σημ. CYNICAL. Η Felise, υπεύθυνη της ερευνητικής ομάδας, έχει ασχοληθεί αρκετά στο πρόσφατο παρελθόν με τη διερεύνηση της ύπαρξης μιας άλλης εναλλακτικής βιόσφαιρας (shadow biosphere) βασισμένης στο αρσενικό. Πίστευε ότι τέτοια χημεία θα μπορούσε να είχε υπάρξει στα πρώτα στάδια δημιουργίας της ζωής στη Γη, και ειδικά στην κοινωνία των μικροβίων. Όπως επίσης ότι κάπου, σε κάποια ξεχασμένη γωνιά θα μπορούσαν να βρεθούν κάποια περίεργα απομεινάρια. Ως γνωστόν τα μικρόβια αποτελούν συντριπτικό ποσοστό της βιόσφαιρας, εκ των οποίων μόνο το 1% έχει μελετηθεί και ταυτοποιηθεί. Απ' ότι φαίνεται στάθηκε τυχερή με το που κατάφερε να τα ξετρυπώσει.

Κυριακή, 28 Νοεμβρίου 2010

ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΠΛΟΥΣΙΟΣ, ΟΜΟΡΦΟΣ ΚΑΙ ΥΓΙΗΣ, ΠΑΡΑ ΦΤΩΧΟΣ, ΑΣΧΗΜΟΣ ΚΑΙ ΑΣΘΕΝΗΣ

Εδώ και αρκετούς μήνες ακούω δηλώσεις επί δηλώσεων για το περίφημο μνημόνιο. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν διαχωρίσει τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου σε «μνημονιακές» και «αντιμνημονιακές» . Λες και το μνημόνιο ήταν επιλογή , που προτιμήθηκε από την κυβέρνηση , ενώ είχε πολλές ακόμη άλλες –πλην την άμεση στάση πληρωμών,- καθώς έπρεπε να συνεχίσει να πληρώνει μισθούς και συντάξεις και δεν υπήρχαν πλέον δανειστές , ούτε χρήματα στα ταμεία του κράτους . (Τα λεφτά , που όντως υπάρχουν και στα οποία προφανώς αναφέρθηκε ο Γ. Παπανδρέου βρίσκονται στις τσέπες πολλών Ελλήνων , που δεν τους άγγιξε ποτέ το φορολογικό μας σύστημα και δεν υπήρχε τρόπος να εισπραχθούν άμεσα με τον υπάρχοντα κρατικό μηχανισμό. Λεφτά είναι σίγουρο ότι υπάρχουν. Το κρίσιμο ερώτημα είναι με ποιο τρόπο θα έρθουν στο φως και η απάντηση θα κρίνει και το μέλλον αυτής της κυβέρνησης.)


Φανταστείτε έναν άνθρωπο , που μόλις βγήκε από τα συντρίμμια ενός τροχαίου με διαπιστωμένα πολλαπλά κατάγματα σε χέρια και πόδια και με δυσκολία στην αναπνοή του να βρίσκεται για μεγάλο χρονικό διάστημα σε ακινησία και με μηχανική υποστήριξη , ώστε να συνεχίσει να βρίσκεται στη ζωή. Τότε τι λες σε κάποιον που ψιθυρίζει στ’ αυτί του κατάκοιτου , ότι αυτός είναι εναντίον της ακινησίας που του επιβλήθηκε , καθώς και των μηχανημάτων υποστήριξης της αναπνοής του , επειδή κάνουν… δύσκολη τη ζωή του; Αν αμφισβητούνταν ότι υπάρχουν κατάγματα και ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα στην αναπνοή, τότε θα είχε δίκιο, αλλά θα έπρεπε πρώτα να καταγγείλει τους γιατρούς ότι έκαναν λάθος διάγνωση και φυσικά θα επιχειρούσε με κάθε τρόπο να ελευθερώσει τον άνθρωπο από την άδικη ταλαιπωρία. Αν δεν αμφισβητούνταν τίποτα απ’ αυτά , τότε θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για αλητεία του χειρίστου είδους και εκμετάλλευση του παροδικού ανθρώπινου πόνου. Γιατί φυσικά κανείς δε μπορεί να θέλει για τον εαυτό του ακινησία , μηχανική υποστήριξη για την αναπνοή του, τις κάθε είδους αρρώστιες με τα φάρμακα που απαιτούν κ.λ.π. 

Επομένως, φαντάζομαι ότι καμία πολιτική δύναμη στην Ελλάδα δεν θα μπορούσε να είναι υπέρ της επιβολής δεσμεύσεων σε οποιοδήποτε τομέα από οποιονδήποτε εξωτερικό πολιτικό και οικονομικό παράγοντα. Προφανώς πρόκειται για επιλογές ανάγκης και είναι ανόητο να δηλώνει κανείς ότι είναι απλά αντίθετος χωρίς να εξηγεί ποιες άλλες εναλλακτικές διέξοδοι υπάρχουν. Θα μπορούσα να κατανοήσω τη θέση της Ν.Δ. , του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ εναντίον του μνημονίου, αν έπειθαν ταυτόχρονα τους πολίτες ότι θα ήταν λιγότερο επώδυνη οποιαδήποτε άλλη εξέλιξη- και της πτώχευσης συμπεριλαμβανόμενης- με εκπόνηση συγκεκριμένου σχεδίου διαχείρισής της, ώστε μεσοπρόθεσμα έστω, να αποβεί προς όφελος των πολιτών με τις όποιες παροδικές συνέπειες.

Θα μπορούσα επίσης να δεχθώ ότι παρουσιάζεται έντεχνα μια πλασματική κατάσταση για την οικονομία της χώρας με στόχο τη λήψη μέτρων εις βάρος των λαϊκών στρωμάτων, που δεν θα μπορούσαν να ληφθούν με άλλες συνθήκες. Όμως από καμία «αντιμνημονιακή» πολιτική δύναμη δεν καταγγέλλεται, ούτε υποστηρίζεται κάτι τέτοιο. Όλοι αποδέχονται ότι υπάρχει σοβαρότατο πρόβλημα ελλειμμάτων και δημόσιου χρέους, ελλείμματος στον ισολογισμό εισαγωγών – εξαγωγών, καθώς και μύριες όσες στρεβλώσεις στη λειτουργία του κράτους και της κοινωνίας μας που είναι απαραίτητο να διορθωθούν. Οποιαδήποτε αλλαγή όμως προκαλεί βίαιες πολλές φορές αντιδράσεις, καθώς ο καθένας από μας βλέπει απαραίτητες τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν για τους άλλους μόνο, αρκεί να μην αγγίζουν καθόλου τα δικά μας «κεκτημένα», ακόμα κι’ αν αυτά είναι τα πλέον άδικα, συντεχνιακά και παράλογα.

Εν κατακλείδι ο διαχωρισμός των πολιτικών δυνάμεων σε «μνημονιακές» και «αντιμνημονιακές» είναι μια βαθύτατα λαϊκίστικη προσέγγιση, που στόχο έχει το πολιτικό όφελος των εμπνευστών της από την όποια λαϊκή δυσαρέσκεια προκαλεί η οικονομική κρίση. Είναι μάλιστα πρόκληση και προσβολή της νοημοσύνης των πολιτών, όταν προέρχεται από αυτούς, που έχουν τη μεγαλύτερη ευθύνη για την τροπή που πήραν τα πράγματα, καθώς με την πολιτική αδράνεια και την ατολμία τους τα τελευταία κρίσιμα χρόνια έχασαν κάθε έλεγχο στην οικονομική πορεία του τόπου και οδήγησαν τη χώρα σε εκτροχιασμό με συντριπτικά κατάγματα και σε μια κατάσταση, που αν καταφέρει τελικά να ορθοποδήσει θα πρόκειται ασφαλώς για ένα ακόμα οικονομικό και πολιτικό θαύμα…

       Είναι καλό να λες ότι θέλεις μια κοινωνία, όπου όλοι  θα είναι πλούσιοι, όμορφοι και υγιείς. Όταν  όμως διαπιστώνεις ότι αυτό είναι ανέφικτο,  είναι ηλίθιο να δηλώνεις ότι κάποιοι άλλοι επιθυμούν  τους ανθρώπους   φτωχούς, άσχημους και ασθενείς, επειδή τους έτυχε να διαχειρίζονται τη φτώχεια, την ασχήμια και την αρρώστια, που εν πολλοίς  εσύ την κληροδότησες...

Τρίτη, 23 Νοεμβρίου 2010

Νίκος Γκάλης. Η τέχνη στο μπάσκετ.


Δείτε ακόμη:
 Με Σοβιετική Ένωση (τελικός Ευρομπάσκετ 1987,  40 πόντους) 

Στη μονομαχία με Πέτροβιτς  με Γιουγκοσλαβία (Ημιτελικός 1987, 44 πόντους)




Βασιλης Χατζηπαναγής. Η τέχνη στο ποδόσφαιρο


          

                                                                                                                                                                           

Δείτε ακόμη ΕΔΩ τα καλύτερα γκολ στην ιστορία του ποδοσφαίρου

Κυριακή, 21 Νοεμβρίου 2010

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ "ΣΗΜΑΔΕΜΕΝΗ"


        Η συμμετοχή μου στις Δημοτικές εκλογές  μ’  έκανε κατά τι σοφότερο. Όχι ότι δεν το είχα υποψιαστεί, αλλά  είχα  μια κρυφή ελπίδα ότι τα πράγματα δεν είναι τελικά τόσο  στραβά , όσο τα νόμιζα.  Όμως είμαι πια βέβαιος. Η Δημοκρατία μας είναι «σημαδεμένη»  και ευνοεί σκανδαλωδώς τους έχοντες και κατέχοντες  στην αφετηρία ακόμη  της εκλογικής διαδικασίας!!!   Το σημάδεμα είναι καθιερωμένο μάλιστα και καθ’ όλα   νόμιμο. Πάρα πολλοί συμπολίτες μας  , είτε εξ ανάγκης  , είτε  με τη θέλησή τους  εκχωρούν την ψήφο τους σε «διαχειριστές» , που μέσω των  σταυρωμένων, εκτός παραβάν,  ψηφοδελτίων διαμορφώνουν σε μεγάλο  βαθμό το εκλογικό αποτέλεσμα.   Ο τρόπος που «σταυρώνονται» τα ψηφοδέλτια , ειδικά όταν  υπάρχει πολυσταυρία , συν το ότι είναι γνωστό το εκλογικό κέντρο που ψηφίζει ο καθένας,  ακυρώνει ουσιαστικά τη μυστικότητα της ψηφοφορίας.  Η κυκλοφορία των ψηφοδελτίων πριν τη μέρα των εκλογών νοθεύει   τη Δημοκρατία και  αλλοιώνει αποφασιστικά την ελεύθερη βούληση των πολιτών. Μετατρέπει τον «προεκλογικό αγώνα» σε  αρένα  εκβιασμών και  πεδίο διαφθοράς και  αθέμιτων συναλλαγών. Αναδεικνύει το θράσος και  τη «γυφτιά», που απαιτεί η διανομή των σταυρωμένων ψηφοδελτίων πόρτα-πόρτα,  σε πολιτικό προσόν. Είναι απορίας άξιο πως  καθιερώθηκε αυτός ο παραλογισμός.    
        Θεωρώ ότι θα πρέπει να  ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΕΙ αυστηρά η κυκλοφορία ψηφοδελτίων εκτός των εκλογικών κέντρων.  Η μορφή του  «προεκλογικού αγώνα»  ναρκοθετεί εξ αρχής  την αμεροληψία  των αιρετών και θεμελιώνει τη διαπλοκή  και τη συναλλαγή , καθώς δημιουργεί πλήθος «υποχρεώσεων»  μεταξύ αρχόντων και αρχόμενων.
      Ένα ακόμη στοιχείο που , είτε αποτρέπει  ικανούς ανθρώπους  να ασχοληθούν με τα κοινά , είτε θέτει εξ αρχής σε πλεονεκτική θέση  τους «έχοντες»  πλούτο και «κατέχοντες» αξιώματα  είναι το οικονομικό κόστος που πρέπει να αναλάβει κανείς, ώστε να εισέλθει σε  έναν προεκλογικό αγώνα.
   Πιστεύω ότι θα πρέπει να είναι υποχρέωση της πολιτείας να γνωστοποιεί  σε όλους τους πολίτες  τα ονόματα των υποψηφίων  για εκλογή, καθώς και το πρόγραμμα κάθε συνδυασμού  σε ειδική έκδοση. Από την  οριστικοποίηση  των υποψηφιοτήτων και μετά να μην επιτρέπεται  καμία  προσπάθεια  προσέγγισης ψηφοφόρων., ώστε η όποια επιλογή να γίνεται  με γνώμονα  τη δράση καθενός και την προσφορά του στο κοινωνικό σύνολο σε ανύποπτους χρόνους  και στην καθημερινότητά του. Να μην επιτρέπεται ΚΑΜΙΑ δαπάνη  και  η διανομή κανενός είδους προεκλογικού υλικού .    
        Έτσι  όλοι οι πολίτες θα μπορούν να  ξεκινούν με τους ίδιους όρους , χωρίς να είναι απαραίτητη η οικονομική  επιφάνεια  για να μπορεί να ασχολείται κανείς με τα κοινά.

    Υ.Γ. Για να μη θεωρηθεί ότι αυτά τα γράφω, επειδή απέτυχα να εκλεγώ στο Δημοτικό Συμβούλιο θυμίζω και προηγούμενη ανάρτησή μου  μεσούσης της προεκλογικής περιόδου.

Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010

ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ



Πριν 37 χρόνια, σαν σήμερα, κάποιοι φοιτητές, που είχαν στην ψυχή το αδάμαστο γνώρισμα των νέων , τη φλόγα της νιότης που δεν δέχεται δυνάστες και τυράννους στο σβέρκο της , ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας το δικαίωμά τους στη δουλειά, στη μόρφωση και την ελευθερία. Οι τρείς λέξεις , «ψωμί, παιδεία, ελευθερία» , που κυριάρχησαν στις κινητοποιήσεις τους δεν έχασαν τη διαχρονικότητά τους και δεν έπαψαν ούτε στιγμή να αποτελούν ένα συνεχές και δίκαιο αίτημα των νέων γενεών απέναντι στην κοινωνία των μεγάλων, των συμβιβασμένων.

Γι’ αυτό το Πολυτεχνείο αποτελεί πλέον ένα ορόσημο της εξέγερσης των νέων για τα αυτονόητα. Είναι το σύμβολο των αγώνων τους να παραμερίσουν ό,τι τους κρύβει τα όνειρα , ό,τι τους στερεί την ελευθερία, ό,τι τους νοθεύει την αγνότητα , ό,τι τους γερνάει πρόωρα , ό,τι σπαταλάει τη νιότη τους. Συμβολίζει την αντίσταση της Άνοιξης πριν τον θερινό καύσωνα , την αντίσταση της ζωής στην αέναη πάλη της με το θάνατο.


Το Πολυτεχνείο δεν αφορά μόνο, όσους έζησαν τότε τα γεγονότα από πρώτο χέρι και φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν και σκοτώθηκαν κάτω από τις ερπύστριες του τανκς ή τις φονικές σφαίρες των αστυνομικών. Αφορά μια ολόκληρη γενιά, που σε κάθε γωνιά της Ελλάδας έχει να διηγηθεί ιστορίες φρίκης και στυγνής ιδεολογικής, ηθικής και θρησκευτικής επιτήρησης, που εξευτέλιζαν τον άνθρωπο και τη χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία.

Βρέθηκα στην Αθήνα , στα 17 μου, το Νοέμβρη του 1975, στην επέτειο των δύο χρόνων μετά τα γεγονότα. Είναι χαραγμένα ακόμα στο μυαλό μου τα υγρά, μα περήφανα μάτια των μανάδων που έχασαν τα παιδιά τους , των φοιτητών , που δυο χρόνια πριν έχασαν τους φίλους τους, μα και η λάμψη στα μάτια τους και η πίστη ότι έκαμαν το χρέος τους απέναντι στη νιότη και τη δίψα της για ελευθερία. Οι φωνές τους για ψωμί , παιδεία ελευθερία , που ακούγονταν πια πιο δυνατές και αποφασιστικές με ελπίδες δικαίωσης στη μεταπολίτευση , ακούγονται στην ίδια ένταση μέσα στο χώρο, αλλά και το χρόνο. Η αντήχησή τους σμίγει με τις φωνές των σημερινών νέων και τσακίζει όσους περνάει από το μυαλό ότι μπορούν να ευνουχίζουν τη σκέψη τους, να φυλακίζουν τα όνειρά τους , να ψαλιδίζουν τα φτερά τους.

Αυτό είναι το Πολυτεχνείο και δε μπορεί να αλλοιωθεί από ιδεοληψίες και διχαστικές κραυγές .
Η αντίσταση της νιότης στις σειρήνες της διαφθοράς , του συμβιβασμού και ό,τι αντιστρατεύεται τη Δημοκρατία και την εθνική ανεξαρτησία.
Οι συνεχόμενες αποδράσεις της ελεύθερης σκέψης από τα καλούπια και τις ελεγχόμενες ιδέες. Η αντίθεση στο φασισμό και τη μισαλλοδοξία Το άλμα της φαντασίας στην ουτοπία και τον κόσμο που ονειρεύονται να ζήσουν.

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
1Η ΜΑΪΟΥ
ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΑΙΜΑΤΑ
ΠΟΙΟΣ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΚΥΝΗΓΑ
ΗΤΑΝ ΠΑΙΔΙ ΣΤΑ 17
ΚΟΚΚΙΝΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ
ΠΑΛΗΣ ΞΕΚΙΝΗΜΑ
ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΗΛΙΕ ΝΟΗΤΕ
ΕΝΑ ΤΟ ΧΕΛΙΔΟΝΙ
ΤΗ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ ΜΗ ΤΗΝ ΚΛΑΙΣ
ΤΟ ΓΕΛΑΣΤΟ ΠΑΙΔΙ
ΜΗ ΜΕ ΡΩΤΑΣ
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΟ
ΑΚΟΡΝΤΕΟΝ
Ο ΔΡΟΜΟΣ
Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ
Η ΠΑΡΑΓΚΑ
Η ΠΛΑΤΕΙΑ ΗΤΑΝ ΓΕΜΑΤΗ
ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ ΛΕΞΕΙΣ
ΤΟ ΣΦΑΓΕΙΟ
ΟΤΑΝ ΧΤΥΠΗΣΕΙΣ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ
ΛΕΒΕΝΤΗΣ
ΗΡΩΕΣ

Δευτέρα, 15 Νοεμβρίου 2010

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

     Κάναμε έναν αγώνα τίμιο, καθαρό , χωρίς χτυπήματα κάτω απο τη μέση για τους πολιτικούς μας αντιπάλους και υποδειγματικό πολιτικό πολιτισμό. Σεβαστήκαμε απόλυτα τους πολίτες , στους οποίους απευθυνθήκαμε χωρίς να γίνουμε   φορτικοί, χωρίς ψεύτικες υποσχέσεις, χωρίς συμφωνίες κάτω απο το τραπέζι.  Ένα μεγάλο μέρος των συνδημοτών μας πίστεψε στην ειλικρίνεια των προθέσεών μας και μας  στήριξε . Δώσαμε διέξοδο  στην ελπίδα για κάτι καλύτερο για τον τόπο.
  Χάσαμε. Ευχόμαστε να μη χάσει και ο τόπος. Ο Δήμος απέκτησε τη Δημοτική Αρχή που του αξίζει. Θέλουμε  και ευχόμαστε  να πετύχει και να δικαιώσει την πλειοψηφία των πολιτών που την εμπιστεύθηκε. Εμείς , αυτοί που εκλέχθηκαν  Δημοτικοί  Σύμβουλοι  στην αντιπολίτευση, αλλά και όσοι συμμετείχαμε στον προεκλογικό αγώνα θα συνεχίσουμε να  αγωνιζόμαστε για τον τόπο μας.
   Ευχαριστώ , όσους με στήριξαν σ' αυτή την προσπάθεια. Απ' αυτό το ταξίδι προσωπικά  βγήκα πολύπλευρα κερδισμένος. Ανανεώθηκαν παλιές φιλίες, δοκιμάστηκαν  αυτές που υπάρχουν σήμερα και γνώρισα πολλούς ακόμα ενδιαφέροντες ανθρώπους. Εμπεδώθηκε η πεποίθησή μου ότι υπάρχει ακόμα ελπίδα  γιαυτό τον τόπο. Υπάρχουν ανάμεσά μας πολλοί,  που θα μπορούσαν να βοηθήσουν. Ελπίζω να ξαναβρεθούμε πάλι μαζί σε νέους αγώνες  για έναν καλύτερο κόσμο για μας και τα παιδιά μας.

 Καλή επιτυχία στο Δήμαρχο και το νέο Δημοτικό Συμβούλιο.

Κυριακή, 14 Νοεμβρίου 2010

Σ' ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ ΝΑ ΜΗ ΜΑΣ ΨΗΦΙΣΟΥΝ

      Σε σένα που σκέφτεσαι  να μη μας ψηφίσεις  τη δεύτερη Κυριακή  των Δημοτικών εκλογών απευθύνομαι αγαπητή συνδημότισσα, φίλε συνδημότη.
      Σε σένα που κρίνεις , πως ο Δήμος Ορεστιάδας δε χρειάζεται αλλαγή πλεύσης, δε χρειάζεται άλλους ανθρώπους για τη διοίκησή του, γιατί όλοι είναι «ίδιοι» .
     Σε σένα που πιστεύεις ίσως, ότι δεν έχεις να περιμένεις  τίποτα από μια τέτοια αλλαγή, γιατί δεν σε πείσαμε για τις δυνατότητές μας.
     Σε σένα που , ενώ είδες την αναποτελεσματικότητα  της νυν Δημοτικής αρχής  και αναγνωρίζεις τις δικές μας δυνατότητες , δε μπορείς να κάνεις την υπέρβαση και να μας εμπιστευτείς , γιατί μας στήριξε η «αντίπαλη»  στις ιδέες σου πολιτική παράταξη.
    Σε σένα που μας έπαιξες κορώνα-γράμματα  και το  νόμισμα «έκατσε» στους άλλους.
    Σε σένα , που αρνείσαι να μας δώσεις την ψήφο σου, γιατί κάποιος  ή κάποιοι από το συνδυασμό μας  δεν έχουν την εμπιστοσύνη σου.
    Σε σένα  που ψηφίζεις  την ίδια Δημοτική αρχή, γιατί εκεί έχεις το «δικό» σου άνθρωπο.
    Σε σένα που πίστεψες στις προεκλογικές δεσμεύσεις της  τωρινής Δημοτικής  Αρχής.
  Σε σένα που είσαι «βολεμένος» με τη σημερινή κατάσταση
  Σε σένα που είσαι ευχαριστημένος με τα έργα και τις ημέρες του Δημοτικού Συμβουλίου που απέρχεται
    Σε σένα , που δεν ενοχλήθηκες ποτέ από το επίπεδο των συζητήσεων στο Δημοτικό Συμβούλιο
   Σε σένα, που δε βρήκες κανέναν "άξιο" να διαχειριστεί τις τύχες του τόπου μας

   Σε καλώ να ξανασκεφτείς  και να καλοζυγιάσεις  την απόφασή σου.
Αν καμία φωνή από τη συνείδησή σου δεν ακουστεί, προχώρα ,  όπως αποφάσισες.
Αν όμως  κάτι σου λέει ότι λάθεψες  , μην το  αγνοήσεις , ακόμα κι αν ακούγεται σαν ψίθυρος. Αν δεν είσαι σίγουρος ότι  αξίζουν την ανανέωση της εμπιστοσύνης σου,  δώσε  την ευκαιρία στους άλλους, να δοκιμάσουν  και τη δική τους ελπίδα.
  Δώσε  την ευκαιρία  και σε μας να προσπαθήσουμε….

Τετάρτη, 10 Νοεμβρίου 2010

"ΝΕΑ ΑΡΧΗ" ΟΙ ΣΤΑΥΡΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ



Ε.Π. ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ Ε.Π. ΤΡΙΓΩΝΟΥ Ε.Π. ΒΥΣΣΑΣ Ε.Π. ΚΥΠΡΙΝΟΥ ΣΥΝΟΛΟ
1 ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ 110 130 134 103 1476
2 ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 883 132 53 121 1189
3 ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ  601 188 23 62 874
4 ΚΥΡΚΟΥΣΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ 492 48 40 21 601
5 ΧΑΜΑΛΙΔΟΥ ΙΣΜΗΝΗ 425 84 58 19 586
6 ΚΥΒΙΡΤΖΙΚΗΣ ΙΑΚΩΒΟΣ 210 58 168 25 461
7 ΔΟΥΛΙΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ 353 35 50 10 448
8 ΧΑΡΑΚΟΠΙΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 389 18 13 5 425
9 ΚΟΥΖΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 357 23 27 14 421
10 ΜΕΛΙΣΣΑΝΙΔΟΥ ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ 276 109 16 18 419
11 ΤΣΙΑΛΤΖΟΥΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 331 32 4 9 376
12 ΔΕΛΓΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 339 16 8 0 363
13 ΑΛΕΞΙΔΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ 86 56 121 67 330
14 ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 236 11 54 8 309
15 ΚΑΦΕΤΖΙΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 102 32 159 4 297
16 ΤΣΟΜΠΑΝΙΔΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ 246 14 20 7 287
17 ΖΛΑΤΑΝΗ ΧΡΥΣΟΥΛΑ 84 134 11 14 243
18 ΚΑΖΑΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ 160 16 15 3 194
19 ΜΟΡΙΔΗΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ 150 2 9 26 187
20 ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ 162 6 11 5 184
21 ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΘΕΟΔΩΡΑ 70 43 59 7 179
22 ΑΣΗΜΑΚΗ ΑΝΘΟΥΛΑ 99 24 34 3 160
23 ΚΕΡΑΜΑΡΗ ΖΩΗ 76 62 13 5 156
24 ΝΙΚΟΛΟΥΔΗ ΧΡΥΣΗ 115 7 17 4 143
25 ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 100 4 19 10 133
26 ΚΟΥΔΟΥΜΑΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ 83 15 24 5 127
27 ΣΕΜΕΝ ΘΕΟΔΩΡΑ 83 11 10 3 107

Δευτέρα, 8 Νοεμβρίου 2010

Τα πρώτα αποτελέσματα απο τη σταυροδοσια των υποψηφίων στο Δήμο Ορεστιάδας

Κάνοντας κλικ ΕΔΩ  μπορείτε να δείτε τα   αποτελέσματα  και  τη σταυροδοσία των υποψηφίων Δημοτικών Συμβούλων του Δήμου Ορεστιάδας κατά εκλογικό τμήμα στο σύνολό τους.

Ευχαριστώ

      Χωρίς να έχω ακόμη εικόνα των ψήφων που πήρα στις Δημοτικές εκλογές, ανεξάρτητα απο την εκλογή μου  ή μη στο Δημοτικό Συμβούλιο που θα προκύψει , αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω όλους αυτούς που στήριξαν με την ψήφο τους το συνδυασμό μας  και ιδιαίτερα αυτούς , που με τίμησαν  προσωπικά.
     Η είσοδός μας στο δεύτερο γύρο είναι το πρώτο δείγμα εμπιστοσύνης των πολιτών στο συνδυασμό μας. Ελπίζουμε  στη θετική για μας  τελική  τους κρίση.

Τετάρτη, 3 Νοεμβρίου 2010

ΠΟΙΟΙ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΟΥΝ ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ;

Το ερώτημα απασχολεί πολλούς από μας που μετέχουμε στην προεκλογική μάχη. Ποιο πρέπει να είναι το περιεχόμενο του «προεκλογικού αγώνα»  κάθε υποψηφίου, κάθε συνδυασμού;         
        Το ένα ενδεχόμενο (αυτό πιστεύω  και κάποιοι με αποκαλούν αιθεροβάμονα) είναι  να γνωστοποιήσεις σε όσο γίνεται περισσότερους ψηφοφόρους  το όραμα και το πρόγραμμα του συνδυασμού που μετέχεις και φυσικά, ότι είσαι υποψήφιος ,  ώστε να σε αξιολογήσουν  μαζί με τους υπόλοιπους και να σε ψηφίσουν,  εφόσον κρίνεσαι «κατάλληλος» σύμφωνα με  τα δικά τους μέτρα και σταθμά,  λαμβάνοντας υπόψη το βίο και την πολιτεία σου σε ανύποπτους χρόνους. Σ’ αυτή την περίπτωση  (υποστηρίζω) το εκλογικό αποτέλεσμα το καθορίζουν οι ΠΟΛΙΤΕΣ  και ο κάθε αιρετός έχει την ευχέρεια  να αναδεικνύει  και στο δημόσιο βίο  τις αρετές  που τον ανέδειξαν στο όποιο αξίωμα..
      Το άλλο ενδεχόμενο είναι να αποκτήσεις την εύνοια  κάποιων έκπτωτων «στελεχών» , που έχουν τη δυνατότητα να κινούνται πόρτα -πόρτα  και να μοιράζουν τα σταυρωμένα ψηφοδέλτια  στο όνομά σου ή να "στηρίζουν" με πανυγηρικές δηλώσεις το συνδυασμό σου. Κατά έναν περίεργο τρόπο αυτά τα «στελέχη», που κάποτε συμμετείχαν σε εκλογές και  θριάμβευσαν, κουβαλούν στις τσέπες τους εσαεί τους σταυρούς που κέρδισαν. Πρέπει μάλιστα να έχουν τσέπες  υψηλής ασφαλείας και δεν τους χάνουν ακόμα κι  όταν κάνουν τεράστια άλματα  από τον ένα στον άλλο πολιτικό χώρο, ανάλογα με τα προσωπικά τους συμφέροντα ή  γινάτια. Πολλοί μάλιστα βιάζονται να βγάλουν τα αποτελέσματα της εκλογικής μάχης βλέποντας τις κινήσεις τους πριν ακόμη ανακοινωθουν τα ψηφοδέλτια . Μα, τότε  ακόμα κι αν εκλεγείς δεν είσαι δέσμιός τους;  Και πως έχουν την απαίτηση οι πολίτες, που εκχωρούν την ψήφο τους σε «διαχειριστές»,  να  έχουν αιρετούς που θα αποποιηθούν τη διαφθορά και τη διαπλοκή; Αν οι ίδιοι περιμένουν από το «διαχειριστή» της ψήφου τους  την  ανάλογη εκδούλευση γιατί  ο «διαχειριστής» να μην ικανοποιήσει πρώτα τα δικά του συμφέροντα μέσω του αιρετού που ανέδειξε;  Κι  αν ο αιρετός  κάνει εκδούλευση  σ’ αυτόν που του «κουβάλησε» σταυρούς γιατί δε δικαιούται να βολέψει τον εαυτό του και όλο του το σόι ;  Αυτός δεν είναι ο ορισμός  της ευνοιοκρατίας και της διαφθοράς;  Πως μπορεί να ονομαστεί «προεκλογικός αγώνας»; 
  Αν δεν το κάνεις αυτό, φιλαράκο, δε «βγαίνεις» ακούω πολύ συχνά. Ειλικρινά δεν μ’ ενδιαφέρει τέτοια εκλογή. Δεν είναι δυνατόν να υπηρετήσει άλλωστε κανείς τις αξίες του  σε ένα περιβάλλον , όπου θα γίνεται αγώνας εξυπηρέτησης των πάσης φύσης ενεργών ή έκπτωτων  «στελεχών».  Το εκλογικό αποτέλεσμα τότε,  το καθορίζουν αυτοί που μπήκαν στο  «ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ» της πολιτικής ζωής.
     Σας καλώ να αγνοήσετε  όσους κινούνται στη σκιά  της πολιτικής σκηνής.  Επιλέξτε τους ανθρώπους που εμπιστεύεστε στην καθημερινότητά σας και διεκδικούν την εμπιστοσύνη σας  χωρίς "μεσάζοντες". Τα στελέχη αναδεικνύονται και γκρεμίζονται από τους πολίτες.  Δείτε τον κάθε υποψήφιο που εμπιστεύεστε , όποιο συνδυασμό κι αν επιλέξετε,  σαν την αυριανή κυρίαρχη προσωπικότητα. Υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι γύρω σας  που θα μπορούσαν  να  υποσκελίσουν με την προσωπικότητά τους  τον καθέναν απ’ αυτούς που εμφανίζονται  «διαμορφωτές» του εκλογικού αποτελέσματος. 
     Σε καλώ  συνδημότισσα, συνδημότη  να διαμορφώσεις  ΕΣΥ το εκλογικό αποτέλεσμα.
   

Τρίτη, 19 Οκτωβρίου 2010

ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ





ΧΑΡΑΚΟΠΙΔΗΣ  ΧΡΗΣΤΟΣ

ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ

   Γεννήθηκα το 1958 στην Παταγή-Ορεστιάδας. Απόφοίτησα απο  το Μαθηματικό τμήμα της Φυσικομαθηματικής Σχολής  του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
   Είμαι παντρεμένος με την Γαντζία Αναστασία, Μαθηματικό, έχω  δύο παιδιά  (το Βάϊο και την Καλλιόπη , φοιτητές στο Πολυτεχνείο Ξάνθης) , ασχολούμαι με τα κοινά από τα φοιτητικά μου χρόνια  και συγκεκριμένα :
    
o       Ήμουν από  τα ιδρυτικά  μέλη  και  πρώτος πρόεδρος του Πολιτιστικού συλλόγου Παταγής.
o       Επί  σειρά ετών, διετέλεσα  μέλος , ταμίας , γραμματέας  και αντιπρόεδρος  στο Δ.Σ. της Β΄  Ε.Λ.Μ.Ε.   Ν. ΕΒΡΟΥ,  αντιπρόσωπός της  σε πολλά  Συνέδρια της Ο.Λ.Μ.Ε  και αναπληρωτής αιρετός για το ΠΥΣΔΕ Ν. ΕΒΡΟΥ
o        Επιμορφωτής στο Π.Ε.Κ. των νεοδιόριστων Μαθηματικών στο Νομό μας
o        Συντονιστής της Δημοτικής Οργάνωσης ΠΑΣΟΚ Ορεστιάδας  και μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής του κινήματος.
o        Εκλεγμένος σύνεδρος στο προγραμματικό συνέδριο του κινήματος,  όπου συμμετείχα ενεργά με κείμενά μου.

o       Από το 2004 - με διετή παρένθεση - είμαι Διευθυντής στο 2ο Γενικό Λύκειο Ορεστιάδας.

o       Διατηρώ το ιστολόγιο «ΛΙΓΑΠΟΛΑ» http://2glor.blogspot.com  με 400 περίπου άρθρα πολιτικού, επιστημονικού και ενίοτε σατυρικού περιεχομένου, που αποτελούν το ανοιχτό βιβλίο των σκέψεων και απόψεών μου.
  
     Είμαι ερασιτέχνης κιθαρωδός, ερασιτέχνης οινοποιός,  φιλοδοξώ να παραμείνω ερασιτέχνης και σαν πολιτικός….



Τηλ.:  6948893317                     e-mail :    charakop@sch.gr

Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2010

ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ


    Κάθε εκλογική αναμέτρηση  έχει πάντα τα δικά της  χαρακτηριστικά και  τίθενται από τις πολιτικές παρατάξεις διλλήματα  που απαντώνται μέσω της ψήφου  από τους πολίτες. Τα διλήμματα είναι άλλοτε επινοήσεις των υποψήφιων πολιτικών σχηματισμών , άλλοτε πραγματικά  κομβικά ζητήματα  όπου η έκβαση της εκλογικής μάχης  αφήνει τη σφραγίδα της στην εξέλιξη μιας κοινωνίας .
    Σ’ αυτές τις Δημοτικές εκλογές η πραγματικότητα δεν αφήνει πολλά περιθώρια για  πλασματικές επινοήσεις. Είμαστε στο μέσο μιας οικονομικής και πολιτικής κρίσης, που διαπερνά ολόκληρο τον κόσμο, σε μια ρευστή παγκόσμια  οικονομία  που γεννά ανασφάλειες  σε όλους,    και ειδικά για το Δήμο μας,  απέναντι σε ένα οξύ δημογραφικό, οικονομικό και αναπτυξιακό πρόβλημα.
    Έχουμε μπροστά μας τους καινούργιους «Καλλικρατικούς» Δήμους  και η δουλειά που θα γίνει απ’ αυτούς που θα κληθούν  να   τους «στήσουν» θα επηρεάσει δραματικά την αναπτυξιακή  τους  πορεία. 
   Το μεγάλο δίλλημα σ’ αυτές τις εκλογές δεν είναι η θετική ή αρνητική στάση στο μνημόνιο, ούτε αν θα βαφεί πράσινος , γαλάζιος ή κόκκινος ο χάρτης το βράδυ των εκλογών.
    Οι πολίτες καλούνται να επιλέξουν τους ανθρώπους , που όχι μόνο  θέλουν, αλλά και μπορούν να  προσαρμόσουν τη λειτουργία των διευρυμένων Δήμων σε μια καινούργια φιλοσοφία , που απαιτεί περισσότερες,  εξειδικευμένες  και στοχευμένες δράσεις των τοπικών  παραγόντων.  Ειδικά για τους Δήμους του Νομού μας υπάρχει η ανάγκη της επιλογής των ανθρώπων , που θα απεγκλωβιστούν οι ίδιοι και θα απεγκλωβίσουν τους συμπολίτες μας από τη λογική  των «επαιτών» της Αθήνας.   
     Κανείς   από τους πολιτικούς της κεντρικής πολιτικής σκηνής δεν θα ενδιαφερθεί για το Δήμο μας, αν εμείς οι ίδιοι δεν προσδιορίσουμε τι ακριβώς θέλουμε να κάνουμε στον τόπο μας και δεν προτείνουμε τρόπους και διεξόδους. Χρειάζεται ανθρώπους από ολόκληρο το πολιτικό φάσμα , που θα μπορούν να συνεννοηθούν και  να εκπονήσουν ένα τέτοιο σχέδιο  για να μπορούν να  διεκδικήσουν σθεναρά από την κεντρική πολιτική εξουσία  την υλοποίησή του.
    Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης  είναι αστείο να  συζητούμε με όρους φτηνών  τοπικών παραγόντων  και να   διαχωρίζουμε τα προβλήματα που εμφανίζονται στις διάφορες εκλογικές περιφέρειες του Δήμου μας. Τα προβλήματα του πολίτη στην Ορεστιάδα, στην Παταγή, στον Άρζο, στο Δίλοφο, στη Μ. Δοξιπάρα, στο Σπήλαιο και αλλού , καθώς και στο Δήμο Διδυμοτείχου, Σουφλίου, κ.λ.π. έχουν κοινό παρονομαστή και είναι  από τη μία η πολυετής περιθωριοποίηση  της Θράκης  και προπάντων του Έβρου με το ερμητικό κλείσιμο των συνόρων από Βορά και Ανατολή εδώ και περισσότερο από  μισό αιώνα και από την άλλη  η απαξίωση του πρωτογενούς τομέα παραγωγής , που απασχολεί ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού του Νομού μας.  Χαρακτηρισμένοι για πολλά χρόνια ως «τόπος εξορίας» και «δυσμενούς μετάθεσης» δυστυχώς το πιστέψαμε και οι ίδιοι ότι δεν έχουμε μέλλον στον τόπο μας. Είναι δική μας η ευθύνη και της Περιφέρειας,  στη θέση του συντονιστή,  να ανατρέψουμε αυτή την αντίληψη και να εκπονήσουμε ένα καινούργιο σχέδιο  με δεδομένη πλέον την άρση  της  γεωγραφικής περιθωριοποίησής μας . Τα σύνορα των τριών χωρών δεν είναι πλέον τείχη απομόνωσης , αλλά  δίαυλοι επικοινωνίας και συνεργασίας με τους όμορους λαούς . Δεν είμαστε πια οι απομονωμένοι «ακρίτες» , αλλά οι προνομιούχοι  γείτονες  μιας πολυπολιτισμικής  κοινωνίας.  Είναι αδιανόητο ένας  εύφορος τόπος, που  για χιλιάδες χρόνια  έσφυζε από ζωή και ήταν το μήλο της έριδας  για όλους τους επίδοξους κατακτητές διαχρονικά, γιατί η φύση τον προίκισε  με μοναδικά προνόμια,   να συνεχίσει να ερημώνει  και να χάνει τους νέους του.  Η ιστορία δεν εξηγεί και δεν επιτρέπει τη δημιουργία τέτοιων κενών. Ο τόπος μας θα ξαναβρεί τη ζωή , που του οφείλει η νομοτέλεια των πραγμάτων. Το ζητούμενο είναι να την αποκτήσει με τα δικά μας παιδιά  και  τα  δικά μας εγγόνια. Αυτή είναι η ευθύνη που θα αναλάβουν όσοι επιλεγούν σ’ αυτές τις εκλογές ,  ανεξάρτητα από παρατάξεις και κόμματα. Αυτή είναι η ευθύνη του κάθε πολίτη του Δήμου μας μπροστά στην κάλπη.
     Το δίλλημα θα είναι η επιλογή  μεταξύ αυτών που  ξέρουν, έχουν καταλάβει τη φιλοσοφία του «Καλλικράτη», έχουν αξιολογήσει σωστά τη θέση του Δήμου μας  στην ευρύτερη περιοχή  και μπορούν  να την υπηρετήσουν ,   απέναντι σ΄ αυτούς  που αντιλαμβάνονται  τις  εκλογές  σαν ευκαιρία  αποστολής μηνυμάτων στην κεντρική εξουσία ή  στην καλύτερη εκδοχή , θέλουν , αλλά είναι αμφίβολο , αν μπορούν.
  

Νέα Αρχή : Οι Υποψήφιοι του συνδυασμού

Κάνετε κλικ ΕΔΩ για να δείτε τα ονόματα των υποψηφίων του συνδυασμού.

Πέμπτη, 14 Οκτωβρίου 2010

OTA και νέες Τεχνολογίες. Κείμενο συζήτησης

Ένα από τα επιχειρήματα που προβάλλεται από τις «παλιές καραβάνες» της τοπικής αυτοδιοίκησης , απέναντι στους «πρωτάρηδες» του χώρου είναι η εμπειρία στη διαχείριση των θεμάτων που αφορούν τους ΟΤΑ , εμφανίζοντας σαν «ρίσκο» την υπερψήφιση των πρωτοεμφανιζόμενων διεκδικητών της ψήφου των πολιτών στις Δημοτικές εκλογές.


Πόση αλήθεια υπάρχει όμως σ’ αυτό τον ισχυρισμό; Στην έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το «Παρατηρητήριο» για την κοινωνία της πληροφορίας καταγράφεται ότι στο 4% περίπου των Δήμων και κοινοτήτων υπάρχει επιχειρησιακό σχέδιο για εφαρμογή των μέσων της κοινωνίας των Τεχνολογιών! Την εποχή μάλιστα που για κάθε πρόγραμμα της Ε.Ε. που τρέχει είναι απαραίτητη η πρόσβαση στο διαδίκτυο για ενημέρωση και ανάληψη πρωτοβουλιών από τα στελέχη των ΟΤΑ. Είναι απορίας άξιον πως όλοι αυτοί οι «έμπειροι» καταλαβαίνουν τι γίνεται γύρω τους την ώρα που η «πληροφορία» κυκλοφορεί σε άλλα επίπεδα απ’ αυτά που δραστηριοποιούνται οι ίδιοι. Εκτός και αν η χρησιμότητα της «εμπειρίας» τελειώνει με το κλείσιμο της κάλπης και τη συλλογή των απαραίτητων σταυρών.


  



Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι οι περισσότεροι φορείς της περιφερειακής και της τοπικής διοίκησης (77,28%) θεωρούν απολύτως απαραίτητη την παροχή ηλεκτρονικών υπηρεσιών από το φορέα προς τους πολίτες. Από τη μέτρηση πάντως προκύπτει ότι , αν και οι περισσότεροι συμφωνούν στη χρησιμότητα των Νέων τεχνολογιών στην ενημέρωση και έκδοση διάφορων εγγράφων των πολιτών αμφισβητούν την αναγκαιότητα της χρήσης τους στη συμμετοχή τους στη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Και όμως αυτό είναι ένα σημαντικό κεφάλαιο και ένας μοναδικός τρόπος εφαρμογής της άμεσης Δημοκρατίας μετά από χιλιάδες χρόνια στη χώρα που γεννήθηκε.




      

Οι ανάγκες επομένως ενός Δήμου και μάλιστα μετά την εφαρμογή του Καλλικράτη δε μπορούν να ικανοποιηθούν με μόνο όπλο την εμπειρία. Χρειάζεται προπάντων γνώση και ικανότητα των στελεχών των ΟΤΑ να παρακολουθούν και να αξιοποιούν τις Νέες τεχνολογίες στην εκπαίδευση, στην εξυπηρέτηση των πολιτών, στην προβολή του φυσικού, αρχαιολογικού και πολιτισμικού πλούτου των χωριών του Δήμου μας, καθώς για την ενημέρωση για προγράμματα που τρέχουν στα πλαίσια των Εθνικών πρωτοβουλιών, αλλά και αυτών της Ε.Ε. Χρειάζονται άνθρωποι που αντιλαμβάνονται τη σημασία τους. Άνθρωποι που μπορούν να συλλάβουν τη νέα φιλοσοφία με την οποία πρέπει να λειτουργεί μια σύγχρονη οργανωμένη κοινωνία.

Στη «Νέα Αρχή» υπάρχει η πολιτική βούληση και η δυνατότητα των ανθρώπων που τη στελεχώνουν να αξιοποιηθούν στο έπακρο οι Νέες τεχνολογίες για:

Εκπαιδευτικούς στόχους για μαθητές, φοιτητές, νέους αγρότες , νέους επιχειρηματίες, καλλιτέχνες

Ηλεκτρονική εξυπηρέτηση των πολιτών του Δήμου μας και των απανταχού της γης συμπολιτών μας

Προβολή του φυσικού, αρχαιολογικού και πολιτισμικού πλούτου του Δήμου μας

Συνεχή ενημέρωση για τα προγράμματα που τρέχουν και θα μπορούσαν να ενταχθούν στις δραστηριότητες του Δήμου μας προς όφελος των πολιτών της

Συνεχή επαφή με όμορους , αλλά και άλλους Δήμους για συνέργειες σε κοινωφελείς δραστηριότητες στον Εθνικό, αλλά και τριεθνή χώρο που έχουμε το πλεονέκτημα να ζούμε.

Εφαρμογή στην εμβάθυνση της Δημοκρατίας, της διαφάνειας και της συμμετοχής των πολιτών- και ιδιαίτερα των νέων- στα κοινά μέσω του διαδικτύου στο οποίο φιλοδοξούμε να δώσουμε τη δυνατότητα πρόσβασης σε όλους τους πολίτες.

Αξιοποίηση και υιοθέτηση επιτυχημένων δράσεων άλλων Δήμων στην αντιμετώπιση προβλημάτων της καθημερινότητας των πολιτών.

Ενεργή συμμετοχή των απόδημων συμπολιτών μας στα Δημοτικά μας πράγματα μέσω του διαδικτύου και μεταφορά απ' αυτούς εμπειριών και γιατί όχι και επιχειρηματικών πρωτοβουλιών. Ένα τεράστιο επιστημονικό , επιχειρηματικό και εργατικό δυναμικό του Δήμου μας είναι διασκορπισμένο στα πέρατα του κόσμου και πιστεύω ότι θα ήταν πρόθυμο να συμβάλει με οποιοδήποτε τρόπο στην προκοπή του τόπου τους. Η συνεύρεση όλων αυτών των ανθρώπων στο διαδίκτυο θα μπορούσε να γεννήσει πολλές ιδέες και δράσεις.

Παιδεία-Εκπαίδευση-Νεολαία. Κείμενο συζήτησης

Σκόπιμος υπήρξε ο διαχωρισμός των όρων Παιδεία και Εκπαίδευση. Η παιδεία παρέχεται στα Σχολεία μα προπάντων έξω απ’ αυτά, σε κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα. Στους τόπους ψυχαγωγίας, στις πλατείες, στους οργανωμένους συλλόγους, στους χώρους εργασίας, στις γιορτές, στα πανηγύρια, παντού. Είναι ο τρόπος που ιεραρχεί η κάθε κοινωνία τις αξίες της. Τι θεωρεί σαν πρώτη και τι σαν τελευταία αξία. Αυτή η ιεράρχηση στιγματίζει εν πολλοίς και τον πολιτισμό της.
Η Παιδεία πρέπει να είναι η πρώτη προτεραιότητα. Πρώτα αντιμετωπίζεται οποιοδήποτε πρόβλημα αφορά τα Σχολεία του Δήμου σε όλες τις βαθμίδες και έπονται τα υπόλοιπα. Θεωρώ ότι η μεγαλύτερη επένδυση που μπορούμε να κάνουμε είναι η με όλα τα μέσα διευκόλυνση της μόρφωσης των παιδιών μας, στα οποία είμαστε υποχρεωμένοι να παρέχουμε όλα τα μέσα, όντες πρώτοι οι μεγάλοι, συνεπείς με τις διακηρυγμένες μας αρχές, ώστε να δικαιούμαστε την απαίτησή τους και από τα παιδιά μας.
Σε δεύτερη προτεραιότητα η Εκπαίδευση, που αφορά την εξάσκηση των ατόμων , ώστε να είναι σε θέση να αξιοποιούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις ικανότητες και ιδιαίτερες κλίσεις τους. Ο Δήμος οφείλει να δίνει διεξόδους στα παιδιά με ειδικές ικανότητες σε διάφορους τομείς όπως οι κλασικές επιστήμες, η μουσική, το θέατρο, η ζωγραφική, ο αθλητισμός, οι χειροτεχνίες κ.α. , ώστε μέσω αυτών να δημιουργηθούν και προϋποθέσεις καινοτόμων δράσεων και αναπτυξιακών πρωτοβουλιών, που θα δώσουν μεσοπρόθεσμα διεξόδους και στο πρόβλημα της ανεργίας.
Θα πρότεινα την καθιέρωση συμβολικών ειδικών βραβείων και ηθικών αμοιβών σε όσους νέους δραστηριοποιούνται στο Δήμο μας και διακρίνονται σε διάφορους τομείς των επιστημών και των τεχνών και καθιέρωση υποτροφιών σε μεταπτυχιακούς φοιτητές Μαθηματικών με αντικείμενο το έργο του Κ. Καραθεοδωρή, καθώς και σε φοιτητές του Δήμου μας με ειδικές διακρίσεις.
Θα πρότεινα την αξιοποίηση λαϊκών καλλιτεχνών για την εκπαίδευση νέων, ώστε να αποκτήσει ο τόπος μας τη δική του καλλιτεχνική ταυτότητα , αλλά και τη διαχρονική προβολή της πολιτισμικής του κληρονομιάς με την κατασκευή π.χ. ομοιωμάτων αγροτικών εργαλείων, οικιακών συσκευών, αρχαιολογικών ευρημάτων κ.λπ. από διάφορες περιοχές του Δήμου μας, που θα αποτελούσαν και αντικείμενα τουριστικών αναμνηστικών.
Θα πρότεινα την αξιοποίηση της λαϊκής γνώσης σχετικά με την επεξεργασία τοπικών αγροτικών και παραδοσιακών διατροφικών προϊόντων, καθώς έχουμε έναν τεράστιο αναξιοποίητο πλούτο σ’ αυτόν τον τομέα.
Θα πρότεινα τη συστηματική εκπαίδευση των νέων αγροτών και επιχειρηματιών στην αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών , καθώς η σύγχρονη τεχνολογία καταργεί τις αποστάσεις, σπάει τα σύνορα, δημιουργεί και ανοίγει αγορές για προϊόντα , που μπορούν να παραχθούν άφθονα στον τόπο μας με προνομιακή θέση στον παγκόσμιο χάρτη.
Θα πρότεινα ένα σχολείο ανοιχτό σε 24ωρη βάση, που θα εξυπηρετεί δράσεις πολιτιστικές, καλλιτεχνικές, επιμορφωτικές σε όλες τις ηλικίες, σε όλες τις κοινωνικές ομάδες.
Ο Δήμος δε μπορεί να κάνει όλους τους νέους Δημοτικούς υπαλλήλους. Οφείλει όμως να παίζει καταλυτικό ρόλο στην πληροφόρησή τους, ώστε να ανοίγονται δρόμοι για αξιοποίηση του τεράστιου δυναμικού που διαθέτει η περιοχή μας. Οφείλει να ψάχνει , να βρίσκει και να προτείνει δράσεις και καινοτόμες πρωτοβουλίες συλλέγοντας εμπειρίες άλλων Δήμων με ίδια χαρακτηριστικά και αξιοποιώντας την παρουσία στην πόλη μας του Πανεπιστημίου και των ιδεών, που θα μπορούσαν να δώσου οι νέοι επιστήμονες που το στελεχώνουν.
Ας μη περιμένουμε από τους "άλλους" να φροντίζουν για μας. Οφείλουμε εμείς να έχουμε συγκεκριμένες προτάσεις για τον τόπο μας για να μπορούμε να τις διεκδικούμε μέσω των εκπροσώπων μας στην κεντρική εξουσία.
Με τον όρο Νεολαία αναφέρομαι στους μαθητές, στους νέους αγρότες, τους νέους γονείς, τους νέους που φιλοξενούνται στον τόπο μας για λίγα ή πολλά χρόνια, τις νέες μητέρες, τους «νέους» στην ψυχή και στο πνεύμα πολίτες του Δήμου μας.
Σε όλους αυτούς χρωστάμε πρώτα απ’ όλα το κολυμβητήριο, τους κατάλληλους χώρους να ψυχαγωγούνται, να ερωτεύονται, να απολαμβάνουν τη φύση και τον ήλιο.
Χρωστάμε παιδικές χαρές για τα παιδιά τους, ποδηλατοδρόμους για ασφαλή μετακίνηση και άθλησή τους, πεζόδρομους με χώρους , όπου θα μπορούν να απολαμβάνουν τις καλοκαιρινές νύχτες χωρίς την εκμετάλλευσή τους από τους κυνηγούς του κέρδους της νύχτας.
Χρωστάμε μια πλατεία και ένα πάρκο , που δεν θα προκαλεί την αισθητική μας για χρήση των πολιτών πρώτα και όχι μόνο των εμπόρων της.
Πάνω απ’ όλα όμως τους χρωστάμε την ουσιαστική και αποφασιστική συμμετοχή στα πράγματα του Δήμου δίνοντας πραγματικό και όχι διακοσμητικό ρόλο στο Δημοτικό συμβούλιο των νέων, που πρέπει να αποκτήσει σοβαρό ρόλο στη διαμόρφωση των πολιτικών του Δήμου για θέματα νεολαίας. Είναι απαραίτητο οι νέοι να αναλάβουν οι ίδιοι ευθύνες για την αντιμετώπιση προβλημάτων της καθημερινότητάς τους. Έχουν πολλή μεγαλύτερη φαντασία απ' όλους εμάς , ώστε δε χρειάζονται έτοιμες συνταγές και "προγράμματα" που ακούγονται ευχάριστα, αλλά ουδέποτε υλοποιούνται. Αρκεί να τους εμπιστευτούμε και να τους απεγκλωβίσουμε από πολιτικάντικους υπολογισμούς και "στημένα" παιχνίδια.