Follow by Email

Πέμπτη, 29 Απριλίου 2010

"Καλλικράτης" , το προσχέδιο νόμου για τους νέους δήμους

Με την υπογραφή του Γιάννη Ραγκούση και του «δικού μας» Γιώργου Ντόλιου, με πετυχημένη πορεία αμφότεροι στο χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης δόθηκε στη δημοσιότητα το σχέδιο νόμου «Καλλικράτης». Στην ιστοσελίδα του υπουργείου εσωτερικών μπορεί να δει κανείς τα παρακάτω: (Κάντε κλικ για πληροφορίες )
1. Προσχέδιο νόμου
2. Αιτιολογική Έκθεση
3. Έκθεση αξιολόγησης συνεπειών ρυθμίσεων
4. Χάρτης 1
5. Χάρτης 2
6. Στατιστικά Στοιχεία

ΠΗΓΗ : Υπουργείο εσωτερικών

ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΟ ΕΒΡΟΥ
Α. Συνιστώνται οι κατωτέρω δήμοι:
1. Δήμος Αλεξανδρούπολης (πληθυσμός: 66.125
έκταση: 1.214.000 στρέμματα
) με έδρα την Αλεξανδρούπολη αποτελούμενος από τους δήμους
α. Αλεξανδρούπολης β. Τραϊανούπολης και γ. Φερών, οι οποίοι καταργούνται.
2. Δήμος Σουφλίου (πληθυσμός: 17.691 κάτοικοι
έκταση: 1.323.000 στρέμματα) με έδρα το Σουφλί αποτελούμενος από τους δήμους
α. Σουφλίου και β.Τυχερού γ. Ορφέα, οι οποίοι καταργούνται.
3. Δήμος Διδυμοτείχου (πληθυσμός: 23.380
έκταση: 563.000 στρέμματα
) με έδρα το Διδυμότειχο αποτελούμενος από τους δήμους
α.Διδυμοτείχου και β. Μεταξάδων, οι οποίοι καταργούνται.
4. Δήμος Ορεστιάδας (πληθυσμός: 39.375
έκταση: 949.000 στρέμματα) με έδρα την Ορεστιάδα αποτελούμενος από τους δήμους α.
Ορεστιάδος β. Βύσσας γ. Κυπρίνου και δ. Τριγώνου, οι οποίοι καταργούνται
Β. Στον δήμο Σαμοθράκης (πληθυσμός: 2.712 κάτοικοι
έκταση: 177.000 στρέμματα) δεν επέρχεται καμία μεταβολή.



Για την ιστορία:
Ο Καλλικράτης, το όνομα του οποίου δανείζεται η νέα διοικητική αρχιτεκτονική της χώρας, υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους αρχιτέκτονες της αρχαιότητας. Σύμφωνα με αναφορές του Πλούταρχου, συμμετείχε ενεργά στην ανέγερση των τεσσάρων μεγαλύτερων έργων της αρχαίας Αθήνας. Εργάστηκε στην κατασκευή των Μακρών Τειχών της πόλης την περίοδο 460-450 π.Χ, στην επιδιόρθωση τμήματος των περιφερειακών τειχών της Αθήνας και στην ανοικοδόμηση του ναού αφιερωμένου στην Απτερο Νίκο στην Ακρόπολη. Ο Καλλικράτης συμμετείχε μαζί με τον αρχιτέκτονα Ικτίνο, υπό τη γενική επίβλεψη του γλύπτη Φειδία, στην κατασκευή του Παρθενώνα, του μεγαλύτερου και διαχρονικού μνημείου της Ακρόπολης.


Κυριακή, 25 Απριλίου 2010

Γιώργος Γεννηματάς , ένας αυθεντικός οραματιστής




Στις 25 Απριλίου 1994 έφυγε νωρίς απο τη ζωή ένας αυθεντικός οραματιστής, απο τα ιδρυτικά μέλη του ΠΑΣΟΚ, ο Γιώργος Γεννηματάς. Του αξίζει νομίζω ένα μικρό αφιέρωμα, καθώς ήταν ένας πολιτικός, που κέρδισε το σεβασμό και την εκτίμηση πολιτών απ΄όλο το πολιτικό φάσμα της Ελλάδας και εκφράζει το είδος εκείνο των πολιτικών ανδρών που έχει ανάγκη ο τόπος για να ξεφύγει απο τη σημερινή ζοφερή πραγματικότητα.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ ΜΕΡΟΣ 1ο

ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ ΜΕΡΟΣ 2ο

ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ ΜΕΡΟΣ 3ο

Η ομιλία του Αλέκου Παπαδόπουλου για την οικονομία


Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη την ομιλία του Αλέκου Παπαδόπουλου που έγινε στην εκδήλωση της «Πρωτοβουλίας για τον Εκσυγχρονισμό του Κοινωνικού Κράτους» με θέμα: "Η πολιτική διαχείριση της οικονομίας" στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρεταννία το πρωί της Κυριακής 25 Απριλίου 2010

H πληρωμή ενός δασκάλου σε σχέση με ένα … υδραυλικό

"H πληρωμή ενός δασκάλου σε σχέση με ένα … υδραυλικό. Φυσικά πρόκειται για μια σειρά απλών συλλογισμών που έστειλε ένας φίλος. Η πλάκα είναι πως η...

αριθμητική του είναι σωστή, δικαιώνει τις απόψεις των συνδικάτων, παρότι το ζήτημα έχει και άλλες τεράστιες εκπαιδευτικές και κοινωνικές πλευρές….
«Καταλαβαίνεις πόσο κυνικός έχει γίνει ένας λαός όταν θεωρεί
φυσιολογικό να πληρώνει περισσότερο αυτόν που ασχολείται με τις αποχετεύσεις του παρά αυτόν που ασχολείται με τα μυαλά των παιδιών του». J. F. Kennedy
Με τους παχυλούς μισθούς τους βάζουν μέσα το ελληνικό κράτος και δουλεύουν μόνο 9 μήνες τον χρόνο! Ήρθε η ώρα να βάλουμε τα πράγματα στην σωστή σειρά και να τους πληρώνουμε για αυτό που πραγματικά κάνουν….baby-sitting (προσέχουν τα παιδιά μας)!
Μπορούμε να πετύχουμε να το κάνουν με λιγότερο από τον βασικό μισθό. Κάτι τέτοιο θα ήταν δίκαιο. Θα τους έδινα 3 ευρώ την ώρα και μόνο
για τις ώρες που δουλεύουν και όχι για όλο τον χρόνο. Αυτό σημαίνει 15ευρώ την ημέρα (8:15 πμ to 1:30 μμ ). Κάθε γονιός θα πρέπει να πληρώνει 15ευρώ την ημέρα στους δασκάλους που κρατάνε τα παιδιά του.
Τώρα πόσα παιδιά διδάσκουν την ημέρα; Γύρω στα 25; Δηλαδή 15Χ25=375 ευρώ την ημέρα.. Όμως θυμηθείτε δουλεύουν μόνο 180 μέρες τον χρόνο! Δεν πρόκειται να τους πληρώνουμε για να κάνουν διακοπές!!! Για να δούμε…αυτό είναι 375 Χ 180=67.500 ευρώ τον χρόνο. (Περίεργο! μάλλον η αριθμομηχανή μου θέλει μπαταρίες!) Και τι γίνεται με τους δασκάλους ειδικής αγωγής και αυτούς που έχουν μεταπτυχιακούς τίτλους;
Για να είμαστε και λίγο δίκαιοι θα τους πληρώνουμε το βασικό ωρομίσθιο που για λόγους στρογγυλοποίησης είναι 7ευρώ. αυτό σημαίνει 7 επί 5 ώρες επί 25 παιδιά επί 180 μέρες= 157.500 ευρώ τον χρόνο! Για περιμένετε ένα λεπτό, κάτι πρέπει να γίνεται λάθος εδώ! Κάτι είναι σίγουρα λάθος!
*****
Κάντε ένα δάσκαλο να χαμογελάσει, στείλτε το σε κάποιον που καταλαβαίνει τι σημαίνει να είσαι Δάσκαλος!!! (Μέσος μισθός Δασκάλου 20,000/180 μέρες = 111 ευρώ την ημέρα /25 μαθητές =4.44/5 ώρες = 0.88 ευρώ την ώρα ανά μαθητή.) Τρομερά φτηνή φροντίδα και φύλαξη παιδιών και από πάνω μορφώνουν και τα παιδιά σας. Τρελό εεε; Τα νούμερα από την αρχική δημοσίευση έχουν αλλάξει για να ταιριάζουν με τον μέσο μισθό των δασκάλων στην Ελλάδα!

ΥΓ: Και σκεφτείτε ότι το κείμενο γράφτηκε για πολλές χώρες και ότι πια στην χώρα μας οι μισθοί και των δασκάλων συνεχώς μειώνονται, ενώ ο αριθμός των μαθητών αυξάνεται και τα αντικίνητρα για την σύνταξη κορυφώνονται… Τι αξία έχουν τα δημόσια και συλλογικά αγαθά. Έπρεπε να φτάσουμε στο χείλος του γκρεμού για να αρχίσουμε να την κατανοούμε… Ή μήπως πρέπει να πέσουμε μέσα στο ρέμα;"

το ειδα στο τρωκτικό

Σάββατο, 24 Απριλίου 2010

Παρασκευή, 23 Απριλίου 2010

Η καφρίλα που ονομάζεται "Δημοσιογραφία"



Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο ξεπεσμός έχει χτυπήσει κόκκινο στο βασίλειο της Δανιμαρκίας. Όταν τηλεοπτικοί καραγκιόζηδες τύπου Καμπουράκη- Οικονομέα , που απαξιώνουν με προκλητικό- ισοπεδωτικό - τρόπο το σύνολο των Εκπαιδευτικών, παίζουν σημαντικό ρόλο στην «ενημέρωση» των πολιτών. Σε ένα σκληρό και αδυσώπητο ανταγωνισμό με τα πρωινάδικα του «κοινωνικού ρεπορτάζ» και ανταγωνίστριες τις ατάλαντες περσόνες του τηλεοπτικού παζαριού, ξεπουλιέται όσο-όσο κάθε ανθρώπινη αξιοπρέπεια με αντάλλαγμα την περιβόητη «θεαματικότητα». Τα γλοιώδη τσιράκια του κάθε καναλάρχη , που πληρώνονται αδρά για να φέρνουν όσο γίνεται περισσότερη «πελατεία» δεν έχουν καμία αναστολή να κάνουν κωλοτούμπες μπροστά στα αφεντικά τους, αρκεί να κρατούν τον τηλεθεατή καθηλωμένο στο κανάλι τους. Είναι οι χαρακτηριστικές περιπτώσεις αγράμματων κηφήνων, που χρησιμοποιούν για την ανέλιξή τους το θράσος και δε διστάζουν να κάνουν παντού τα πάντα χάριν της «κονόμας». Εκφράζουν την παρακμή μιας κοινωνίας , που αποδέχεται ή ανέχεται αυτού του είδους οι «δημοσιογράφοι» να λοιδορούν έναν σύνολο ανθρώπων, που αμειβόμενοι με το 1/10 του μισθού τους πασχίζουν να διδάξουν σε σχολεία απαξιωμένα. Το δικό τους «σύστημα» επιβραβεύει το θράσος και το κυνήγι της «εύκολης κονόμας» απέναντι στη γνώση , την αρετή και τη σκληρή δουλειά, που απαιτούν οι Εκπαιδευτικοί από τους μαθητές τους.
Εκφράζουν ίσως μαθητικά τους απωθημένα, όπου αυτή η φιλοσοφία συνήθως διώκονταν από το σχολείο, που ήθελε να σέβεται τους στόχους του, όταν με τέτοια εμπάθεια μιλούν για τους δασκάλους τους.
Οι δημοσιογράφοι, που κάνουν σωστά τη δουλειά τους, έχουν σοβαρές απόψεις για όσα συμβαίνουν γύρω τους και δε δέχονται να παίζουν το ρόλο του καραγκιόζη προς άγρα τηλεθεατών , συνήθως μένουν στην αφάνεια από το ίδιο αυτό «σύστημα». Όσοι σκέπτονται δεν έχουν θέση μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες ή οι λίγοι που υπάρχουν χρησιμοποιούνται σαν άλλοθι και εξαιρέσεις , που επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Πέμπτη, 15 Απριλίου 2010

Η Αρρώστια , ο πόνος και το πύον


Ο πόνος, λένε οι γιατροί, είναι το καμπανάκι που διαθέτει το σώμα μας για να μας προειδοποιεί , όταν κάτι δεν πάει καλά με τη λειτουργία του. Αν υπήρχε τρόπος να τον καταργήσουμε, τότε δε θα παίρναμε είδηση τις σοβαρές παθήσεις μας ή θα διαπιστώνονταν, όταν πια βλέπαμε τα ραδίκια ανάποδα. Λένε ακόμα, ότι προκαλείται από την αντίσταση που προβάλουν στην εισβολή των ιών και μικροβίων τα υγιή κύτταρα του σώματός μας. Είναι τα πρώτα θύματα της εισβολής. Ο ασθενής αισθάνεται αυτή τη μάχη μέσω του πυρετού και του πόνου και παίρνει τα μέτρα του. Οι γιατροί του θα πρέπει να κάνουν τη σωστή διάγνωση για να γίνει η κατάλληλη θεραπεία. Αν δεν ασχοληθούν με τη διάγνωση και θεωρηθεί ότι εχθρός είναι μόνο ο πόνος που πρέπει να απαλειφθεί, τότε το πρόβλημα κουκουλώνεται προσωρινά με παυσίπονα , αλλά η αρρώστια δεν περνά. Συνήθως ξαναχτυπά με μεγαλύτερη ένταση και οδηγεί ζωτικά όργανα στην αχρηστία και τη σήψη.
Αν κάνουμε μια αναγωγή του ανθρώπινου σώματος στην κοινωνία που ζούμε, τότε το φαινόμενο της τρομοκρατίας τι είναι; Ο πόνος που εκδηλώνεται εξ αιτίας κάποιας αρρώστιας ή η ίδια η αρρώστια; Ποια διάγνωση έχει γίνει από τους αρμόδιους, που φυσικά είναι οι κοινωνιολόγοι και όχι οι πολιτικοί και οι αστυνόμοι; Πως εξηγείται το γεγονός ότι, όταν αποκαλύπτονται τα πρόσωπα των «τρομοκρατών» πέφτουν από τα σύννεφα οι γείτονες και οι γνωστοί, γιατί δε μπορούσαν να φανταστούν, ότι το τόσο καλό παιδί της διπλανής πόρτας, ήταν τελικά «εχθρός» της κοινωνίας και της Δημοκρατίας; Τι οπλίζει τα χέρια αυτών των νέων και προκαλούν συχνά τόσο πόνο σε ανύποπτους ανθρώπους ή σε οικογένειες ανθρώπων, που κι αυτοί είναι συνήθως τα θύματα-βλήματα των όπλων με τα οποία τους πυροβολούν οι θεωρητικοί τους αντίπαλοι; Σκεφτήκαμε ποτέ το ενδεχόμενο να μην είναι αυτοί η αρρώστια , αλλά τα κύτταρα της κοινωνίας που είναι τα πρώτα θύματα της βίαιης εισβολής της στο σώμα της; Αν λειτουργούν σαν τα φυσικά της αντισώματα, που όταν έρχονται στο φως με τις χειροπέδες πισθάγκωνα τα βλέπουμε πια σαν σιχαμερό και επιβλαβές πύον σε μια πληγή που όλοι βλέπαμε να χαίνει , αλλά κανείς δεν ενδιαφέρονταν να θεραπεύσει;
Όσο λοιπόν βλέπουμε τις πληγές της κοινωνίας μας ανοιχτές , απαλείφουμε τον πόνο με παυσίπονα και τις καλύπτουμε με πούδρες για να μη φαίνονται, χωρίς να θεραπεύουμε την αρρώστια που τις ανοίγει, τόσο πιο συχνά κάτω από τις πούδρες και στην αναισθησία των παυσίπονων, υγιή κύτταρα θα καταστρέφονται αναίτια και θα μετατρέπονται σε πύον, ώσπου η σαπίλα θα σπάζει τη μύτη μας από τη μπόχα. Τότε όμως θα είναι αργά. Κάποιος θα χρίσει τον εαυτό του χειρούργο για να μας τοποθετήσει στη χειρουργική κλίνη και τότε τα κύτταρα, που συναντά η λεπίδα και θα μετατρέπονται σε πύον θα είναι το αίμα των ηρώων που αντιστέκονται…

Δευτέρα, 12 Απριλίου 2010

Λίγη τσίπα δε βλάπτει!

Σε πλήρη συντονισμό οι αναμεταδότες των κεντρικών ΜΜΕ και των blogs , που εκφράζουν την επικοινωνιακή πολιτική της Ν.Δ. προσπαθούν τελευταία να μας πείσουν, ότι για την κατάσταση που παρακολουθούμε στα οικονομικά πράγματα της χώρας μας υπεύθυνη είναι η κυβέρνηση του ….ΠΑΣΟΚ και ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου.
Με λίγα λόγια ο οδηγός που πριν λίγο στοκάρισε το λεωφορείο στο στύλο της Δ.Ε.Η. εξ αιτίας της ανεπάρκειάς του, εγκαλεί τον οδηγό του ασθενοφόρου και τους γιατρούς που σπεύδουν να περιθάλψουν τους τραυματίες για την κακή κατάσταση των επιβατών, μπορεί μάλιστα να τους κατηγορήσει και για εγκληματίες, αν κάποιοι από τους βαριά τραυματίες δεν καταφέρουν να αποφύγουν το μοιραίο!!! Αν αυτό δεν είναι θράσος, τότε τι είναι;
Τα λένε και τα γράφουν οι ίδιοι , που κέρδισαν τις εκλογές του 2007 επικαλούμενοι την κατάσταση που παρέλαβαν από το ΠΑΣΟΚ το … 2004 και πρόσχημα ότι δεν πρόλαβε να αναδειχθεί το «τεράστιο έργο» τους και οι «μεταρρυθμίσεις» στα 3 μόλις χρόνια που πέρασαν. Όταν αυτό αναδείχτηκε μετά 5,5 χρόνια τρόμαξαν και οι ίδιοι μόλις το αντίκρισαν. Γι’ αυτό και εγκατέλειψαν στην ουσία το τιμόνι, πηδώντας από πόρτες και παράθυρα στην προσπάθεια να σώσουν τον εαυτό τους! Οι πολίτες καταλαβαίνουν πολύ καλά πως φτάσαμε εδώ.
Φυσικά η κριτική για αστοχίες, καθυστερήσεις, άδικες αποφάσεις, αναποτελεσματικές πολιτικές και ασυνέπειες λόγων και έργων είναι αναγκαίες πράξεις της αντιπολίτευσης σε μια κοινοβουλευτική Δημοκρατία, αλλά για ζητήματα που πηγάζουν από την πολιτική δράση της κυβέρνησης. Είναι πολιτική αλητεία να επιχειρείς να φορτώσεις δικές σου πολιτικές ευθύνες στις πλάτες των πολιτικών σου αντιπάλων, όταν μάλιστα υπό το βάρος αυτών των ευθυνών δέχεσαι μια συντριπτική πολιτική ήτα.
Είναι αστείο να ισχυρίζεται κανείς ότι οι διεθνείς οικονομικοί κύκλοι συμπεριφέρονται ανάλογα με τις δηλώσεις πολιτικών προσώπων εντός της Ελλάδας, όταν μάλιστα υποστηρίζει ότι είναι οι αρχιτέκτονες των στρατηγικών κινήσεων στη διεθνή οικονομική και πολιτική σκακιέρα. Γι’ αυτούς μιλούν μόνο οι αριθμοί και τα αποτελέσματα, που δυστυχώς στις οικονομίες των χωρών δε μπορούν να διαμορφωθούν με μαγικά κόλπα. Χρειάζονται μεγάλα χρονικά διαστήματα και απαιτούν κατάλληλους παίκτες, που πρέπει να αποκτήσουν το σεβασμό των αντιπάλων τους στις σκληρές παρτίδες οικονομικού και πολιτικού πόκερ , που παίζονται στα διεθνή τραπέζια. Τα σενάρια για «βαθειά λαρύγγια» και άλλες εύθυμες ιστορίες είναι για αφελείς και απορώ πως υιοθετούνται από τη Ν.Δ. και χρησιμοποιούνται μάλιστα σαν αντιπολιτευτικά όπλα!
Τα αποτελέσματα της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ θα φανούν πολλούς μήνες αργότερα και απ’ αυτά θα κριθεί αυστηρά απ’ όλους. Δυστυχώς αυτούς του έξι μήνες διαχειρίζεται μια δύσκολη κατάσταση με όρους που δημιουργήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια. Κοιμόμαστε όπως στρώσαμε με προηγούμενες επιλογές μας. Η τωρινή κυβέρνηση θα είναι υπεύθυνη για την Ελλάδα που θα προκύψει μερικά χρόνια αργότερα και θα κριθεί στην ώρα της για τους όρους που θα έχει διαμορφώσει. Ίσως όχι γιατί θα είμαστε πιο φτωχοί ή πιο πλούσιοι, αλλά αν θα ζούμε σε μια στοιχειωδώς οργανωμένη κοινωνία, όπου οι πολίτες εμπιστεύονται τους θεσμούς και πολιτεία σέβεται τους πολίτες της.

Δευτέρα, 5 Απριλίου 2010

Μαθηματικές διάνοιες και νέοι κινηματογραφιστές

από την «ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ»

ΠΙΣΩ ΑΠΟ τη μιζέρια και την κατάθλιψη των δελτίων των οκτώ το βράδυ, υπάρχει μια αθέατη πλευρά της Ελλάδας και των ανθρώπων της. Μια Ελλάδα της πρωτοβουλίας, της καινοτομίας και της διάκρισης.




Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας, με τους μαθητές που συμμετείχαν στη δέκατη Βαλκανική Μαθητική Ολυμπιάδα που είχε πραγματοποιηθεί στη Βουλγαρία.

Τα πανεπιστήμια και τα σχολεία μας συχνά βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, για τα προβλήματα και τις μεγάλες ελλείψεις που αντιμετωπίζουν. Ομως, υπάρχουν πρωτοβουλίες, ερευνητικά προγράμματα και διακρίσεις σε διεθνές επίπεδο.

Στην πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, πόσοι γνωρίζουν ότι χρόνο με τον χρόνο δημιουργούνται μικροί Αϊνστάιν; Μέσα από την πρωτοβουλία μιας χούφτας εκπαιδευτικών της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας, που εργάζονται σε εθελοντική βάση, υλοποιούνται οι Ολυμπιάδες και οι Βαλκανιάδες των μαθηματικών, όπου τα ελληνόπουλα κατακτούν πολλές διακρίσεις.

Πάνω από 150.000 παιδιά δημοτικών, γυμνασίων και λυκείων παίρνουν μέρος στους αλλεπάλληλους διαγωνισμούς για να ξεχωρίσουν οι καλύτερες ομάδες.

Όπως λέει στην «Κ.Ε.» ο γραμματέας της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας Γ. Τυρλής, «αν και η υποδομή στην Ελλάδα θεωρείται ερασιτεχνική, η χώρα μας κατακτά συνήθως την έβδομη, έκτη ή πέμπτη θέση, ανάμεσα σε 25 άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες δαπανούν τεράστια ποσά για τη μαθηματική εκπαίδευση, όπως στην Τουρκία, όπου τα τελευταία χρόνια λειτουργούν ειδικά μαθηματικά σχολεία. Χαρακτηριστικά σας αναφέρω ότι στην περυσινή διοργάνωση της Ολυμπιάδας, η χώρα μας κατέκτησε 4 μετάλλια».

Στην Ελλάδα το μοναδικό κίνητρο που δίδει η πολιτεία είναι να προσφέρει, άνευ εξετάσεων, μία θέση στα πανεπιστημιακά τμήματα μαθηματικών (Πολυτεχνείου, οικονομικά πανεπιστημίων, φυσικομαθηματικά), στους τρεις πρώτους των δύο κατηγοριών, που συνήθως είναι άριστοι μαθητές και ούτως ή άλλως επιτυγχάνουν υψηλή βαθμολογία. Οι περισσότεροι πάντως, δεν κάνουν χρήση του προνομίου, καθώς φεύγουν για σπουδές σε ξένα πανεπιστήμια.

Μια διεθνής πρωτότυπη διοργάνωση που έχει γίνει πλέον θεσμός είναι το παγκόσμιο νεανικό φεστιβάλ κινηματογράφου που οργανώνεται κάθε χρόνο στην Ολυμπία. Προβάλλει κυρίως κινηματογραφικές δημιουργίες για νέους από νέους. Παιδιά μόλις 13 και 14 ετών συμμετέχουν με την προβολή ταινιών που δημιούργησαν τα ίδια.

Το φεστιβάλ αυτό που συγκεντρώνει το ενδιαφέρον χιλιάδων νέων κάθε χρόνο από τα πέρατα του κόσμου και προσφέρει άπειρες δυνατότητες στους νέους, ενθαρρύνοντας τις καλλιτεχνικές ανησυχίες και δημιουργίες τους, ενώ συγχρόνως αναπτύσσει τους δεσμούς μεταξύ των παιδιών από διαφορετικές χώρες.

Και ενώ αυτά γίνονται στην Ηλεία, στην καρδιά της Αθήνας ένα δημοτικό σχολείο αποτελεί το παράδειγμα αρμονικής και δημιουργικής συνύπαρξης μεταναστών και Ελλήνων. Πρόκειται για το γνωστό 132ο δημοτικό σχολείο στην Γκράβα, που το 72% των μαθητών του είναι αλλοδαποί. Κατάφερε να αμβλύνει τις διακρίσεις μεταξύ των παιδιών. Πλησίασε τους μετανάστες γονείς, παρέχοντάς τους μαθήματα ελληνικών τα απογεύματα. Οργανώθηκαν εκδηλώσεις, με ομαδικά παιχνίδια από τις χώρες προέλευσης των παιδιών, τα οποία άρχισαν σιγά σιγά να δένονται μεταξύ τους, χωρίς αντιπαλότητες και αντιθέσεις.

Η διευθύντριά του, ψυχή του εγχειρήματος, Στέλα Πρωτονοταρίου, διώχθηκε δικαστικά, αθωώθηκε και αποκαταστάθηκε στη θέση της, συνεχίζοντας ένα έργο-πιλότο και για άλλα σχολεία.

ΣΤΗΝ ΑΝΑΜΟΝΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΘΑΥΜΑ!