Follow by Email

Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2015

ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΤΥΧΗ...

Μια ηλιόλουστη, χειμωνιάτικη μέρα, καθώς συμπληρώναμε τα χιλιόμετρά μας περπατώντας τους αγροτικούς δρόμους του χωριού, είχαμε την τύχη να δούμε και να βιντεοσκοπήσουμε μια σπάνια εικόνα. Εκατομμύρια πουλιά σκέπασαν μπροστά μας τον ουρανό κάνοντας μια "μίνι" επίδειξη σχηματισμών. Ξαφνικά σηκώνονταν μιλιούνια από τα χωράφια, έκαναν όμορφους σχηματισμούς στον αέρα και προσγειώνονταν αλλάζοντας ξανά και ξανά σχέδια  και κατευθύνσεις. 
  Εικόνες φανταστικές , που η φύση χαρίζει απλόχερα σε όσους έχουμε την τύχη να ζούμε πολύ κοντά της.
  Ούτε λαμπιόνια, ούτε βιτρίνες, ούτε άλλου είδους φτιασίδια. Ο ήλιος, ο ουρανός, τα χωράφια, τα πουλιά, τα δέντρα στο αντάμωμά τους με τη μέρα ή τη νύχτα φτιάχνουν εικόνες αδύνατο να δημιουργήσουν ανθρώπων χέρια. 
Μια απ' αυτές μοιράζομαι μαζί σας, όσο μπορεί βέβαια να μεταφέρει κάποιος χωρίς τις αναπόφευκτες αλλοιώσεις.

video

Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2015

Από το μηδέν στο άπειρο

   



Για κάποιες μέρες σαν τη χθεσινή αισθάνομαι  ευτυχής  με τη δουλειά μου. Όταν έχω το προνόμιο να βλέπω από κοντά, πώς μπορούν τα παιδιά από το μηδέν να δημιουργούν τα πάντα, όταν  κάνουν αυτό που τους αρέσει.
    Μετέτρεψαν σε χρόνο μηδέν το χώρο πρωϊνής συγκέντρωσης του σχολείου σε "ειδική" αίθουσα να υποδεχθεί τους ακροατές της συναυλίας τους. Με τις καρέκλες και τα θρανία του σχολείου. Οργάνωσαν τα πάντα μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Πλούσιος μπουφές, ο κάθε "αρμόδιος" στη θέση του, έτοιμοι να υποδεχθούν τους γονείς και τους συμμαθητές τους.
    Με πρόβες ούτε δέκα ημερών μαζεύτηκαν 10-15 μαθητές και έστησαν μια καταπληκτική ορχήστρα, που έπαιζε ασταμάτητα για περισσότερες από τέσσερις ώρες όλα τα είδη τραγουδιών για κάθε γούστο. Πολλές επαγγελματικές ορχήστρες θα τους ζήλευαν και μάλιστα σε ένα περιβάλλον, που η ακουστική του κάθε άλλο παρά βοηθούσε το έργο τους.  Προβολείς, ενισχυτές, μικρόφωνα ντραμς, τουμπερλέκια, κλαρίνα, μπουζούκια, κιθάρες, αρμόνια, συντονίστηκαν από μόνα τους λες χωρίς ηχολήπτες, τεχνικούς, ειδικούς.
  Δεν ήταν όλοι τους "καλοί" μαθητές. Τα πιο πολλά είναι τα παιδιά που τ' "ακούνε" συχνά από τους γονείς για τους κακούς τους βαθμούς. Που δεν θα βρίσκονται πιθανότατα μεταξύ των "επιτυχόντων" στις Πανελλήνιες εξετάσεις. Τα παιδιά που κάθονται στα τελευταία θρανία και μας βαριούνται ανυπόφορα στην καθημερινή διδακτική διαδικασία.
  Η χθεσινή ήταν η δική τους μέρα. Οργάνωσαν πολύ καλά τις προαπαιτούμενες δουλειές και έδωσαν μια υπέροχη συναυλία. Στις δικές τους "εξετάσεις" πήραν "άριστα"! Μπράβο παιδιά!

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2015

ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ;

Μύθοι όσα ακούγονται για την εταιρία. Φωτογραφικά ντοκουμέντα διαψεύδουν τις επίσημες ανακοινώσεις!!! Κάτι άλλο συμβαίνει!


Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2015

AMBYKEIA 2015












Μαζί με τις  θυσίες (πανσέτες, μπριζόλες, λουκάνικα, κοτόπουλα, κ.λ.π ), τις ευχές όσων βρίσκονταν εκεί, στους χορούς και τα τραγούδια



video


ενσωματώθηκε στα τσίπουρα κι αυτή η μουσική.




..... και να το αποτέλεσμα!

Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2015

ΥΠΟΓΡΑΨΑΜΕ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ

Στη φωτογραφία δυο από τα μέλη του κουαρτέτου, με τα οποία οι μέλισσες έκαναν έναν "έντιμο" συμβιβασμό. Η συμφωνία προβλέπει είκοσι πλαίσια μέλι το χρόνο για το κουαρτέτο ( δανειστές) καθ' ότι εξασφάλισε κυψέλες, πλαίσια, φύλλα κεριού κ.λ.π.  και ό,τι περισσέψει (πλεόνασμα τουλάχιστον 30%) γι' αυτές!







video







Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2015

Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2015

Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2015

Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ

Τελικά η κ. Κωσταντοπούλου δεν πήρε θέση μέσα στην Αριστερή πλατφόρμα! Προτίμησε να κάνει το αντίβαρο στο δεξί φτερό του ελκυστήρα, που οδηγεί την  πλατφόρμα, προφανώς για να διευκολύνει την αριστερή πορεία του, όπως φαίνεται!


Κυριακή, 30 Αυγούστου 2015

ΟΙ "ΛΕΒΕΝΤΕΣ" ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΛΕΒΕΝΤΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ


    
  Οι Έλληνες  λεβέντες  ψηφοφόροι, που με τις μετακινήσεις τους  καθορίζουν το εκλογικό αποτέλεσμα,   είμαι σχεδόν βέβαιος  ότι θα δοξαστούν  και πάλι.  Προ κρίσης  έστελναν στη βουλή  τους  «δημοφιλείς»   ηθοποιούς , δημοσιογράφους , αθλητές  και τηλεπερσόνες  (χωρίς να σημαίνει  ότι ανάμεσά τους δεν υπάρχουν ικανότατοι πολιτικοί)  και τους «κολλητούς»  των «κολλητών» τους για να μπορούν να τους αξιοποιούν στα αναγκαία ρουσφέτια.   Δεν τους σκιάζει κανένα μνημόνιο. Έστειλαν στα αζήτητα όσους τόλμησαν να βάλουν κανόνες και να ζητήσουν θυσίες  για να ξεφύγουμε από την κρίση με το πρώτο μνημόνιο.  Έστριψαν δεξιά ακολουθώντας   το δρόμο με τα ισοδύναμα του Ζαππείου  Ι, ΙΙ και ΙΙΙ στην αρχή  και βρέθηκαν  να πατάνε  σκατά  στους χωματόδρομους  του 2ου μνημονίου.  Έστριψαν μετά όλο αριστερά σε γωνία 180 μοιρών ( μερικοί με καμένα φρένα και στις 350 ).  Εκεί που βάδιζαν, εθνικά περήφανοι  πλέον,  με το κεφάλι ψηλά, βρέθηκαν να κολυμπάνε  στο βόθρο του 3ου μνημονίου.
Θα ανακαλύψουν  οσονούπω  άλλο  εύκολο δρόμο   να μείνουμε στην Ευρώπη με μνημόνιο πλέον, αλλά χωρίς κόπο,  απορρίπτοντας  τους «συμβατικούς» πολιτικούς, που σημειωτέον αποδείχτηκαν "προδότες" . Τη λύση θα δώσουν οι μέχρι τώρα «γραφικοί»  του πολιτικού στερεώματος.  Εμπρός στο δρόμο που χαράζει ο Λεβέντης  αδέρφια!  Από κοντά  κι  ο  Μιχαλολιάκος , η Ζωή κι  οι άλλοι  επαναστάτες !   Καλού κακού φορέστε τα τσίγκινα σώβρακά σας, γιατί  οι χωματόδρομοι και οι βόθροι  θα είναι μικρές   οάσεις , αν το μέλλον των παιδιών μας  ορίζεται από δαύτους.

Στο επόμενο στάδιο συνήθως δεν έχουμε δυνατότητα  να καταγγέλλουμε εμείς το «σάπιο» πολιτικό σύστημα.  Το ίδιο πλέον αρχίζει να καταγγέλλει   και να φυλακίζει  τους «σάπιους» πολίτες , που δεν συμμορφώνονται «προς τας υποδείξεις των»!!!    

Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2015

Η ΕΛΠΙΔΑ ΗΡΘΕ ΑΠΟ ΚΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΚΑΝΕΙΣ..


  Μετά τη συμφωνία της Ελληνικής κυβέρνησης  με τους Ευρωπαίους εταίρους μας  την εβδομάδα που  έρχεται θα ακούσουμε και θα διαβάσουμε πολλά.   Έστω και την τελευταία στιγμή η κυβέρνηση απεγκλωβίστηκε από το δικό της πλαστό δίλημμα  «μνημονιακών» -«αντιμνημονιακών»  και προσχώρησε στη σκληρή πραγματικότητα.
  Θα μιλήσουν  πολλοί  για νέα κωλοτούμπα,  θα χαμογελούν άλλοι χαιρέκακα,  γιατί «τα έλεγαν»  και «δικαιώθηκαν» στις προβλέψεις τους, ακόμα περισσότεροι θα αισθάνονται ήδη «προδομένοι»  και πικραμένοι, καθώς  ήταν αποφασισμένοι για αγώνες και θυσίες  για να υπερασπιστούν  τον «πατριωτισμό»  και την «εθνική  περηφάνια»  τους  απέναντι στους  «δανειστές», θυσιάζοντας  και αυτή τη θέση της χώρας στην ευρωζώνη.   Θα ακούσουμε για την καταστροφή  μας μέσα στο νέο σκληρό μνημόνιο ή τη σωτηρία μας από τα χειρότερα.
     Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι εξελίξεις  οδήγησαν τα κυβερνώντα  κόμματα  σε μια οδυνηρή  πολιτική ήττα, αλλά το πιο σημαντικό που συνέβη και με κάνει αισιόδοξο για το μέλλον μας είναι το τέλος των μύθων, που καλλιεργήθηκαν τα τελευταία χρόνια στον τόπο μας  και δηλητηρίασαν, αποσυντόνισαν  και διέλυσαν εν τέλει  το πολιτικό μας σύστημα (όχι πως δεν το άξιζε) χωρίς  τον στοιχειώδη πολιτικό ορθολογισμό.  Οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας αναλώθηκαν στην πλασματική διαμάχη «μνημονιακών» και «αντιμνημονιακών» παραβλέποντας τα πραγματικά προβλήματα της χώρας. Αυτή η καταστροφική πλάνη έφερε στην επιφάνεια και τα αντίστοιχα  πολιτικά  (παρα)μορφώματα και  (παρα)πολιτικά πρόσωπα, που με κανονικές συνθήκες  ούτε σαν ανέκδοτα θα περνούσαν την πόρτα της βουλής. Αυτοί θα αρπάξουν φαντάζομαι το  λάβαρο του «αντιμνημονιακού» αγώνα και θα συνεχίσουν το ίδιο παραμύθι  επιχειρώντας να κεφαλαιοποιήσουν πολιτικά τις δυσκολίες του λαού, που θα συνεχιστούν και θα ενταθούν.  Εδώ χρειάζεται η πολιτική ωριμότητα όσων αγωνίστηκαν μέχρι τώρα με αυθεντική ειλικρίνεια  απέναντι στα μνημόνια.  Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να σκύψουν το κεφάλι, να αποσυρθούν από την πολιτική ζωή, να αφήσουν την καπηλεία των οραμάτων και των αγώνων τους  στα χέρια  των  παλαβών της πολιτικής μας ζωής ή το χειρότερο να τους ακολουθήσουν.  Μπορεί να έχασαν κατά κράτος μια πολιτική μάχη, αλλά διατηρούν στο ακέραιο το ηθικό πλεονέκτημα. Εκεί βρίσκεται η αισιοδοξία μου. Να δουν πλέον χωρίς παραμορφωτικούς φακούς τις παθογένειες της χώρας μας, που μας οδήγησαν στο χείλος του γκρεμού και να τις διορθώσουν.
     Το ΟΧΙ του Ελληνικού λαού στο πρόσφατο δημοψήφισμα δεν ήταν, κατά τη γνώμη μου, ΟΧΙ στην ανύπαρκτη πρόταση των εταίρων.  Ήταν ένα ηχηρό ΟΧΙ στην επιστροφή  του πολιτικού προσωπικού, που δημιούργησε  και διαχειρίστηκε την κρίση, με οποιοδήποτε άλλο κόστος.  Ήταν η εκδήλωση του τρόμου του, καθώς έβλεπε τα φαντάσματα του παρελθόντος να είναι έτοιμα να επιστρέψουν  με όπλο το φόβο και την ανασφάλεια των πολιτών για το μέλλον. Ευτυχώς δεν είχαν τη στοιχειώδη πρόνοια να κρυφτούν  πριν το δημοψήφισμα!  Είμαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι απ’ αυτούς που ψήφισαν ΟΧΙ  δεν έδωσαν την ερμηνεία ούτε της Ν.Δ. και των υπόλοιπων της αντιπολίτευσης για ΝΑΙ ή ΟΧΙ στο ευρώ και την Ε.Ε., ούτε την ερμηνεία της κυβέρνησης για ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην υποτέλεια και τον πατριωτισμό.
    Η κυβέρνηση θα κριθεί πλέον στον πραγματικό στίβο της  εσωτερικής πολιτικής  αρένας και έχει την ευκαιρία  να δικαιώσει  τη νέα κυρίως γενιά , που την πίστεψε, την ακολούθησε και τη στήριξε. Πιστεύω  ότι τα παιδιά μας και γνώσεις έχουν και οράματα και  ενθουσιασμό και δυνάμεις να αλλάξουν  σύντομα και ριζικά προς το καλύτερο  την  εικόνα της Ελλάδας, αρκεί να σπάσουν τα δεσμά του πελατειακού κράτους, που τους δυναστεύει και κρατά δεμένα τα φτερά τους. Μπορούν να κάνουν άλματα και να κερδίσουν το χαμένο έδαφος , αρκεί να αφήσουμε πίσω τη μιζέρια και τα μοιρολόγια, μετρώντας  τι θα χάναμε ή τι θα κερδίζαμε  με τη μια ή την άλλη  επιλογή.   
     Δεν είναι καιρός να κοιτάζουμε πίσω  για να  δούμε ποιος είχε δίκιο και ποιος άδικο  και να δικαιολογούμε ξανά την απραξία μας.  Τα πεπραγμένα και η πρόσφατη πολιτική ιστορία μας ,  ας είναι μια πολύτιμη εμπειρία για  τους νέους μας, ώστε  να γίνουν σοφότεροι, αλλά τα όποια λάθη επιλογών να μη μετατραπούν σε φοβίες για το μέλλον.
    Απευθύνομαι στα  νέα παιδιά , που αγωνίστηκαν  και μάτωσαν  μέσα στην κρίση για καλύτερη ζωή, να μη λυγίσουν. Αν δεν πετύχατε  ν’  αλλάξετε  με μιας τον κόσμο, καταφέρατε  ωστόσο  να δημιουργήσετε  μεγάλα ρήγματα  στη συνοχή της  ντόπιας και Ευρωπαϊκής  πολιτικής ελίτ, που λειτουργεί προσθετικά στους μελλοντικούς  αγώνες των Ευρωπαϊκών λαών  για κοινωνική δικαιοσύνη.  Κλείστε τις τηλεοράσεις σας, αγνοείστε τις κραυγές ένθεν κακείθεν οργανώστε τις σκέψεις σας,  συνεργαστείτε και δουλέψτε για να φτιάξετε το δικό σας κόσμο, σκοτώνοντας  μέσα σας το καταναλωτικό ανθρωπάκι  και δημιουργώντας  την κοινωνία ανθρώπων και αξιών στη θέση της κοινωνίας  καταναλωτών και αγαθών.
    Μη δίνετε σημασία στα εθνικιστικά κηρύγματα  μίσους  για «καλούς»  ή «κακούς» εταίρους  στην Ε.Ε. Να γνωρίζετε ότι η ανακήρυξη των  αγορών σαν ρυθμιστικών  παραγόντων της κοινωνικής ζωής της Ε,Ε, δημιουργεί τα ίδια προβλήματα σε όλους τους Ευρωπαϊκούς λαούς . Η στάση που τηρούν οι πολιτικές τους ηγεσίες  απέναντι στα κοινωνικά ζητήματα της Ευρώπης, ας μελετηθεί με κριτήριο την πολιτική τους καταγωγή  και τα συμφέροντα που κατά κανόνα υπηρετούν.
  Το χαμένο χρήμα  και τα  λιγότερα καταναλωτικά αγαθά των επόμενων χρόνων αντικαταστήστε τα  με περίσσευμα  κοινωνικής αλληλεγγύης  και πλούτο πνεύματος και ψυχής για να έχετε να δανείζετε  στο μέλλον σ’ αυτούς, που σήμερα αισθάνονται πλούσιοι και δυνατοί , επειδή  μέτρο της ευδαιμονίας  τους ορίστηκε  το χρήμα…

        Τελικά η ελπίδα ήρθε, αλλά από κει που δεν την περίμενε κανείς…

Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2015

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΚΡΑΥΓΕΣ ΚΑΙ Τ’ ΑΝΑΘΕΜΑΤΑ


  Όπως ήταν αναμενόμενο, είχαμε σημαντικές εξελίξεις στο μέτωπο της διαπραγμάτευσης.  Επιλέχτηκε τελικά το δημοψήφισμα.  Δεν θα μείνω  στο πως και το γιατί αυτής της απόφασης , ούτε θα μ’ απασχολήσει αν θα είναι καλύτερο  ή χειρότερο το ΝΑΙ από το ΟΧΙ. Δυστυχώς η Ελλάδα και οι Έλληνες ιστορικά πλήρωσαν πολύ ακριβά τη φανατική ένταξή τους  σε αντίθετα  «στρατόπεδα»  αδιαφορώντας συνήθως  πού οδηγούνταν  αμφότεροι και μαζί τους η χώρα. Πληρώσαμε πολύ ακριβά εμφυλίους σπαραγμούς,  όπου το ζητούμενο δεν ήταν η επιλογή των καλύτερων δρόμων για την προκοπή του τόπου, αλλά η ιδεολογική , ακόμα και η φυσική εξόντωση του «αντίπαλου». 
    Δυστυχώς  σε μια κρίσιμη  περίοδο για τον τόπο μας τα τελευταία πέντε χρόνια  διαμορφώνονται ξανά συνθήκες  επικίνδυνης πόλωσης  και προϋποθέσεις  ενός νέου διχασμού. Οι «δοσίλογοι», οι «Γερμανοτσολιάδες», οι «νέοι Τσολάκογλου», οι «υποταγμένοι», η «χούντα», που δεν τελείωσε το 74 , οι « πράκτορες» των ξένων οικονομικών συμφερόντων  κ.λ.π. έδωσαν τη θέση τους στα «τσογλάνια», στους «απατεώνες», «στους οπαδούς της δραχμής»,  στους «πράκτορες»  των Ρώσων ή Αμερικάνων  στους  «φαιογάλαζους  φασίστες» κ.λ.π.  Ο πολιτικός διάλογος  και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης  είναι ανύπαρκτος. Ο καθένας είναι ταμπουρωμένος στο δικό του στρατόπεδο και «πυροβολεί» τους «εχθρούς» σε κάθε ευκαιρία. 
   Κανείς δεν μας εξηγεί, γιατί το ΝΑΙ  στην πρόταση των «εταίρων» θα μας αποτρέψει από έναν αργό  οικονομικό θάνατο εντός ευρώ , καθώς ολοένα θα βαθαίνει η κρίση, θα επέρχεται  συρρίκνωση  του ΑΕΠ  δημιουργώντας ένα φαύλο κύκλο  στην διεύρυνση της φτώχειας και εξαθλίωσης των ανθρώπων. Κανείς δεν μας εξηγεί  πως θα αποφύγουμε τη φυγή  των νέων και μάλιστα του σημαντικότερου επιστημονικού  μας προσωπικού σε άλλες χώρες και πως φαντάζονται την γερασμένη κοινωνία μας,  αποξηραμένη από  τον ενθουσιασμό και την παρουσία της νέας γενιάς. Όσοι αισθάνονται βολεμένοι σήμερα, πιστεύουν στ’ αλήθεια ότι οι ίδιοι ή τα παιδιά τους δεν θα είναι τα επόμενα θύματα σ’ αυτό τον αργό οικονομικό μας θάνατο;   Περνάει από το μυαλό η σκέψη, αν  αξίζει να ζει κανείς σε  μια Ε.Ε. που «τιμωρεί» με εξοντωτικά μέτρα  τους πολίτες  μιας χώρας - μέλους της  στο βωμό των συμφερόντων  μιας συγκεκριμένης κοινωνικής τάξης που κυριαρχεί πολιτικά στην Ευρώπη;  Αξίζει η «πάση θυσία» παραμονή στο Ευρώ , ακόμα κι αν στο θυσιαστήριο είναι οι ίδιοι και τα παιδιά τους;
 Κανείς δεν μας εξηγεί γιατί το ΟΧΙ θα δημιουργήσει καλύτερες συνθήκες ζωής για τους Έλληνες ή καλύτερες συνθήκες διαπραγμάτευσης  με τους  «δανειστές» . Με ποιο τρόπο θα μπορούμε να συνεχίσουμε την  οικονομική  μας ζωή εντός ευρώ, χωρίς οικονομική βοήθεια  από τους «δανειστές», με το χρηματοοικονομικό σύστημα , μέσα στο οποίο κινούμαστε, που έχει  τους  δικούς του κανόνες  και αξίες;  Ή, αν υπάρχει καλύτερη  ζωή  χωρίς ευρώ, ας μας το πουν καθαρά κι ας μας εξηγήσουν πως θα οργανώσουν, από το μηδέν έστω, την Ελληνική κοινωνία για να πορευτεί  ακόμα και με πολύ  κόπο  και  πόνο σε ένα συγκεκριμένο και καθαρό όραμα για τα παιδιά μας.
   Δεν γίνεται συζήτηση για όλα αυτά. Ο «διάλογος» περιορίζεται σε  αναθέματα και αφορισμούς στην αντίθετη άποψη  δηλητηριάζοντας επικίνδυνα την πολιτική ζωή και την ανάπηρη δημοκρατία μας, μα προπάντων τις προσωπικές σχέσεις των ανθρώπων, καταστρέφοντας τον κοινωνικό ιστό για μια χούφτα ευρώ ή δραχμές . Οι μεν τρομοκρατούν, χλευάζουν, λοιδορούν και επιχαίρουν με τις αποτυχίες των «εχθρών» περιμένοντας την κατάρρευσή τους , οι δε  ταυτίζουν , όσους εκφράζουν διαφωνίες για τις επιλογές τους,  με τους εχθρούς της πατρίδας  και τους κατατάσσουν  στους «πράκτορες» και συμμάχους των «εξωτερικών» αντιπάλων τους.
 Κανείς δεν αναγνωρίζει στους πολιτικούς του αντιπάλους  αγαθές προθέσεις  και λαθεμένες επιλογές, που θα  ήταν  σημαντικοί καταλύτες  να  οδηγήσουν   σε  δημιουργικές συγκλίσεις. Οι συνεργασίες για την προκοπή του τόπου προϋποθέτουν παραδοχές  των πολιτικών  αστοχιών όλων των πλευρών . Δυστυχώς ιστορικά αυτό γίνονταν  πάνω στα ερείπια των εθνικών καταστροφών, όταν  καταλάγιαζαν  πάνω τους , πολλά χρόνια μετά,  οι σκόνες  από τους  εμφύλιους  σπαραγμούς. 
  Θέλω να ενώσω και τη δική μου φωνή με όλους εκείνους , που βλέπουν αυτόν το διχασμό να  έρχεται  και να δίνει τροφή σε κάθε είδους φασισμό,  ν΄ ανοίγει  κερκόπορτες  σε κάθε εχθρό της δημοκρατίας.
   Η λαϊκή  συμμετοχή σε κάθε  πολιτική απόφαση  είναι πάντοτε χρήσιμη,  ειδικά όταν  μπαίνουν τα πραγματικά διλήμματα  και οι σωστές ερωτήσεις. Παραπλανητικά διλήμματα  ή κάλπικες ερωτήσεις οδηγούν σε λάθος αποφάσεις και ενίοτε σε τραγωδίες… Οι πολιτικές δυνάμεις  που θέτουν ή ερμηνεύουν τα  διλήμματα και τις ερωτήσεις έχουν  ευθύνη  απέναντι στο λαό και την ιστορία. Εμείς οι ψηφοφόροι έχουμε χρέος να φιλτράρουμε, ότι ακούμε και διαβάζουμε  και ν’ αποφασίσουμε χωρίς μίσος για την αντίθετη άποψη.  Αυτό επιβάλει  η δημοκρατία, ακόμα κι αν οι αποφάσεις των πολλών  αλλάζουν δραματικά τη ζωή μας .

   Δεν βιάζομαι να διατυπώσω την άποψή μου αν πρέπει να υποστηριχτεί το  ΝΑΙ ή το ΟΧΙ, καθώς έχω μια μικρή υποψία, ότι σύντομα τα διλήμματα θα έχουν  στην ουσία τους  απαλειφθεί  και  τσάμπα θα χαλάμε τις καρδιές με καλούς φίλους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.  Υπομονή και ψυχραιμία…

Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2015

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΝΙΓΕΤΑΙ ΣΤΟ ΧΥΛΟ ΠΟΥ ΜΑΓΕΙΡΕΨΕ

     Δυστυχώς, όπως ήρθαν τα πράγματα,   δεν βλέπω  φως στο τούνελ  της  διαπραγμάτευσης κυβέρνησης και «θεσμών», αν πρώτα δεν υπάρξουν κοσμογονικές εξελίξεις  στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ.  Η πολυφωνία και οι πολλές συνιστώσες  σε μια πολιτική  ομάδα μπορούν  να συμβιώνουν, όταν αντιπολιτεύεται , όχι όμως όταν είναι στην κυβέρνηση. Στη διαμαρτυρία χωράνε πολλοί, ακόμα και με αντικρουόμενες απόψεις.   Όταν όμως πρέπει να παρθούν  σημαντικές πολιτικές αποφάσεις  μοιραία επέρχονται και ρήξεις, χωρίς τις οποίες  δεν είναι δυνατόν να προχωρήσει η πολιτική ζωή.
      Αν δούμε την ιστορία των κομμάτων που κυβέρνησαν κατά καιρούς την Ελλάδα, αυτές οι ρήξεις και το ξεκαθάρισμα  των ιδεολογικών λογαριασμών συνέβαιναν, όταν ήταν στην αντιπολίτευση.  Ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε στην εξουσία  χωρίς πρώτα να καταφέρει να  βρει τη συνισταμένη  εκείνη που θα του έδινε μια σαφή  οριοθετημένη πολιτική πορεία.  Το ψευτοδίλημμα  μνημόνιο-αντιμνημόνιο,  στο οποίο έχουν πλέον εγκλωβιστεί και οι ίδιοι,  έφερε στην εξουσία ένα κράμα ετερόκλητων πολιτικών δυνάμεων, που είναι αδύνατο να πάρει οποιαδήποτε πολιτική απόφαση με συγκεκριμένους  πολιτικούς όρους και  στόχους. Η άσκηση της εξουσίας  γίνεται   από διάφορα πρόσωπα και ομάδες  προερχόμενες  απ’  όλο το πολιτικό μωσαϊκό της χώρας, που κινούνται ανεξάρτητα  ο ένας από τον άλλο από ακραίες  αριστερές  πρακτικές έως  κραυγαλέα συντηρητικές  και ακροδεξιές  κορώνες.  Αγκαλιάζονται  οι  αυλικοί του Καραμανλή στοχεύοντας σε μερίδα οπαδών  της Ν.Δ. , υιοθετήθηκε  η φρασεολογία του Ανδρέα Παπανδρέου  και λεηλατήθηκε  η  εκλογική πελατεία του ΠΑΣΟΚ,  παίζει υπερβολικά  η «εθνική υπερηφάνεια»  που συγκινεί  τους «Ελληναράδες», που αλληθώριζαν  προς τη  Χρυσή Αυγή, αυτοαποκαλούνται  αριστεροί  επαναστάτες , ποντάροντας στους ανθρώπους της παραδοσιακής αριστεράς. Μέχρι και τα λείψανα των Αγίων περιφέρουν στα Νοσοκομεία κλείνοντας το μάτι και σε όσους ανησύχησαν για τον περιβόητο διαχωρισμό κράτους-εκκλησίας.
   Έχουμε εν τέλει μια κυβέρνηση  της «ριζοσπαστικής αριστεράς» σε συνεργασία με την «ψεκασμένη»   δεξιά του Καμένου  και υποστηρικτή ένα  κομμάτι του εκλογικού  σώματος  που βρέθηκε να την ψηφίζει χωρίς  στην  συντριπτική του πλειοψηφία  να καταλάβει  τι ακριβώς  περίμενε μετά τις εκλογές.  Ο συνδετικός κρίκος ήταν η ΕΛΠΙΔΑ για σκίσιμο των μνημονίων,  που θα έφερνε τάχα τους Έλληνες στη πρότερη «κανονική» κατάσταση.  Το επίπλαστο, λαθεμένο, δηλητηριώδες  και καταστροφικό για την Ελλάδα  δίλημμα μνημονιακών – αντιμνημονιακών,   έχει εγκλωβίσει την κυβέρνηση  σε μια αδιέξοδη δίνη.  Το κατασκευασμένο δίλημμα των εκλογών έδωσε την κοινοβουλευτική πλειοψηφία στο ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ, αλλά η πραγματικότητα αποζητά απαντήσεις στο πραγματικό δίλημμα, που είναι είτε η συμμόρφωση στους κανόνες και τον τρόπο λειτουργίας των Ευρωπαϊκών κρατών με αλλαγές που επιφέρουν βαρύτατο πολιτικό κόστος, καθώς απαιτείται η διάλυση του πελατειακού κράτους, είτε διατήρηση της ίδιας κατάστασης στις δομές και τον τρόπο λειτουργίας του χωρίς τη στήριξη των θεσμών της Ε.Ε.
   Οι επιλογές είναι δύο: Είτε αποφασίζει την οριστική ρήξη  με τους «θεσμούς» και φυτοζωούμε  χρεοκοπημένοι μέσα στο ευρώ  μέχρι να αποφασίσουμε μόνοι μας να αποχωρήσουμε  και  αποχωρούν οι  φιλοευρωπαϊκές  του συνιστώσες, είτε αποφασίζει  έναν «έντιμο συμβιβασμό» με τους εταίρους , που θα οδηγήσει  πολλές συνιστώσες στην αποχώρηση από την κυβέρνηση μαζί με τη σκυτάλη του "αντιμνημονιακού" αγώνα.
Ο «πολιτικός χυλός»  που την ψήφισε  και στις δυο επιλογές  θα βρεθεί σε σύγχυση προσπαθώντας να ξαναβρεί την πολιτική του ταυτότητα. Τότε ελπίζω ότι θα αναζητηθούν απαντήσεις  στο πραγματικό δίλημμα, όταν θα έχουν απομυθοποιηθεί  και οι «αριστερές» μαγικές  "αντιμνημονιακές" λύσεις, όπως  απομυθοποιήθηκαν οι «δεξιές» του κ. Σαμαρά. Το πρόβλημα της Ελληνικής κοινωνίας θα μπει στη σωστή του διάσταση  και θα αποτιμηθούν όπως πρέπει  οι πολιτικές συμπεριφορές των πολιτικών,  που διαχειρίστηκαν την κρίση από τη στιγμή που εκδηλώθηκε και θα επιδοθούν «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι»
  Ελπίζω όχι πάνω στα ερείπια τα Ελληνικής Οικονομίας μα, το σημαντικότερο, της Ελληνικής κοινωνίας.


Τετάρτη, 25 Φεβρουαρίου 2015

ΤΟ ΣΚΗΝΙΚΟ ΑΛΛΑΖΕΙ


 Oι  στρατηγοί, που ηγούνταν του στρατεύματος  στην πενταετή  «μάχη»  με τις Ευρωπαϊκές οικονομικές δυνάμεις «κατοχής» κρίθηκαν ανεπαρκείς και  αποστρατεύτηκαν.  Ο Ελληνικός λαός  έδωσε εντολή σε νέους , θαρραλέους και ωραίους να συνεχίσουν τη μάχη, καθώς δεσμεύτηκαν ότι θα κατατροπώσουν τον «εχθρό».   Έφυγαν ήδη  για τη μάχη και  περιμένουμε  τα μαντάτα. Τα στρατεύματα είναι ταμπουρωμένα σε θέση μάχης με ακμαιότατο ηθικό. Οι νέοι στρατηγοί, με πύρινους  λόγους, φρόντισαν γι’ αυτό. 
   Ακούμε ήδη τους καλπασμούς των αλόγων, που επιστρέφουν. Οι στρατηγοί δηλώνουν ότι νίκησαν, αλλά οι εκφράσεις των  προσώπων  δεν το επιβεβαιώνουν. Δεν ξεπεζεύουν, μιλούν για ανακωχή τεσσάρων μηνών με τους «εταίρους» -έτσι αποκαλούν τώρα τους «κατακτητές» -  και φαίνεται να διαφωνούν  μεταξύ τους αν νίκησαν ή όχι, καθώς ο γηραιότερος των στρατηγών και μερικοί κατώτεροι αξιωματικοί δηλώνουν  ντροπή για το αποτέλεσμα της μάχης  και διστάζουν  να εμφανιστούν σαν τροπαιούχοι στο στράτευμα.
     Μάλλον το σκηνικό αυτής της «μάχης» σιγά -σιγά αποσύρεται. Οι «αντιμνημονιακές» δυνάμεις  αποσύρονται από το προσκήνιο , καθώς ο στόχος της κατάληψης της εξουσίας επετεύχθη.  Υπάρχει πλέον «Δανειακή σύμβαση-γέφυρα», που συντάχθηκε με τα δικά μας, Ελληνικά χέρια, και τεχνική επιτροπή των «θεσμικών» μας εταίρων για να μας βοηθά και όχι  να μας καθοδηγεί.  Η «σύγκρουση» μετατίθεται  κατά ένα τετράμηνο, όταν θα μπορούμε να τη βγάλουμε και με τα σώβρακα, αν γίνει η στραβή, καθότι θα έχουμε καλοκαίρι.
    Η παραμονή μας στο ευρώ προφανώς δεν εξαρτάται, ούτε από  τον καλό Γιούνκερ και την κακή  Μέρκελ, ούτε από τα κιλά της μαγκιάς του Βαρουφάκη.  Εξαρτάται από την ικανότητά μας να βάλουμε τάξη στα του οίκου μας  και στο βαθμό που θα το πετύχουμε θα έχουμε  τη βοήθεια ή την αδιαφορία  των εταίρων μας.
       Γνωρίζουν και γνώριζαν  οι σκηνοθέτες ότι το πραγματικό πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι το μνημόνιο. Είναι όλοι εκείνοι οι λόγοι που μας οδήγησαν στο μνημόνιο και, αν τα στρατεύματα δεν αντιμετωπίσουν αυτόν τον πραγματικό εχθρό, οι σημερινοί στρατηγοί  θα έχουν την τύχη των προηγούμενων. Το παιχνίδι θα κριθεί σ’ εκείνη τη μάχη. Εκεί θα φανεί, αν το στράτευμα ακολουθεί.  Όταν θα γίνει φανερό  ποιους θα φάει το θηρίο και ποιοι θα ωφεληθούν  από τις αποφάσεις των στρατηγών.  Ο διαχωρισμός των Ελλήνων σε «μνημονιακούς» και «αντιμνημονιακούς»  έκρυψε  με επιτυχία το  πραγματικό δίλημμα, που είναι η συνέχεια ή όχι του πελατειακού κράτους, που κληρονομήσαμε από τον καιρό της Τουρκοκρατίας  και άφησε άθικτο η μεταπολίτευση ή η μετατροπή μας σε ένα σύγχρονο Ευρωπαϊκό, σωστά δομημένο και δίκαιο κράτος, που  απαιτεί ιστορικές ρήξεις και σκληρές μάχες με «οικογένειες», που έχουν βαθιές ρίζες  και λόγο στη στρεβλή  οικονομία της χώρας. 
Η αγωνία μου  επομένως είναι, αν η κυβέρνηση θα συγκρουστεί πραγματικά με τα προβλήματα της Ελληνικής κοινωνίας ή θα προσπαθήσει να διαχειριστεί  για ακόμα μια φορά την ίδια πελατειακή Ελλάδα χρησιμοποιώντας φτηνά επικοινωνιακά τερτίπια με στόχο τη διατήρηση και νομή της εξουσίας, όσο γίνεται περισσότερο χρόνο, στα πλαίσια ενός νέου δικομματισμού, που θα συνεχίσει να μας πουλά και να μας ταϊζει , είτε με αριστεροσύνη και πατριωτισμό, είτε  με πατρίδα, θρησκεία και οικογένεια.
    Είναι νωρίς ακόμα για οποιαδήποτε κριτική. Προς το παρόν γίνονται κινήσεις  για τις ανάγκες της επικοινωνίας, καθώς επίσης προσπάθεια απεμπλοκής από ορισμένες προεκλογικές «δεσμεύσεις» , που έγιναν  με προφανείς  στόχους . Όταν κατατεθούν τα πρώτα νομοσχέδια, που θα εντάσσονται στον αγώνα κατά της διαπλοκής, της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής, που θα ρυθμίζουν τον τρόπο λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης, που θα κατανέμουν τον παραγόμενο πλούτο, που θα ρυθμίζουν τους μισθούς και τις συντάξεις, που θα ορίζουν  τα εργασιακά  και ασφαλιστικά δικαιώματα   των εργαζομένων, που θα διαμορφώνουν το περιβάλλον μέσα στο οποίο θα δημιουργούνται οι νέες θέσεις εργασίας , τότε  θα μπορούμε να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα για τις προθέσεις  και αργότερα θα αξιολογήσουμε και το αποτέλεσμα.

Η κριτική  τώρα μπορεί να  γίνει μόνο στο θέμα της επιλογής  του προέδρου της Δημοκρατίας. Δεδομένου ότι η επιλογή του προσώπου έχει τους δικούς της  συμβολισμούς, είναι ενδιαφέρον να μας εξηγήσει κάποιος τι συμβολίζει η  επιλογή  του συγκεκριμένου προσώπου και πως τεκμηριώνεται  από τη δράση και την ιστορία του. 

Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015

ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ

      Όπως ήταν αναμενόμενο ο ΣΥΡΙΖΑ, ήταν ο μεγάλος νικητής των εκλογών. Ο λαός στην πλειοψηφία του, τσακισμένος από την κρίση των τελευταίων χρόνων,  επέλεξε την ελπίδα. Μακάρι και η ελπίδα να φανεί συνεπής στο ραντεβού τους. Να μη μας αφήσει να περιμένουμε άδικα. Να αποδειχθεί, ότι ο εφιάλτης μας ήταν η φυλακή που έχτισαν οι πολιτικοί που αποχωρούν. Ότι οι καινούργιοι θα σπάσουν το κλουβί μας για να πετάξουμε ελεύθεροι. Να μη χρειαστεί να διαπιστώσουμε στο πέταγμα, ότι μας λείπουν τα ...φτερά!!!
   Η κίνηση Δημοκρατών Σοσιαλιστών δεν κατάφερε τον άθλο. Στο χρόνο που υπήρχε μπροστά της  δεν ήταν εύκολο να κάνει την υπέρβαση. Ο σπόρος όμως  έβγαλε ρίζες. Δε θ' αργήσει να βγάλει και βλαστάρια. Έγινε η αρχή. Η ελπίδα μας είναι να δικαιωθούν από τον ΣΥΡΙΖΑ οι προσδοκίες των Ελλήνων και να μη χρειαστεί να θεριέψει. Το λίπασμά του θα είναι η ασυνέπεια του ΣΥΡΙΖΑ , το νερό του οι ελπίδες που θ' αποδειχθούν ψεύτικες.
  Στέρησε λένε από το ΠΑΣΟΚ την τρίτη θέση! Ο κ. Βενιζέλος επέρριψε την ευθύνη στον Παπανδρέου για το αποτέλεσμα. Του διαφεύγει η λεπτομέρεια  ότι στη Θεσσαλονίκη, την εκλογική του περιφέρεια,  το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται πίσω κι από την  Ένωση κεντρώων του κ. Λεβέντη! Δεν υποτιμώ φυσικά την Ένωση κεντρώων. Απλά ΚΑΝΕΙΣ απ' αυτούς που ψήφισαν την Κίνηση δεν θα ψήφιζε το ΠΑΣΟΚ του  κ. Βενιζέλου. Από άλλα κόμματα πιθανόν να στέρησε ψήφους. Σίγουρα όχι όμως από το ΠΑΣΟΚ. Αλλού να ψάξει τα αίτια της ήττας του ο κ. Βενιζέλος.

Γι' αυτό που έρχεται αντιγράφω  κάτι που έγραψα  στις εκλογές του 2012  για τους νέους, που έβλεπα σήμερα να πανηγυρίζουν για τη  νίκη της  δικής τους επιλογής:

"Ο τρόμος μας είναι γιατί βλέπουμε να έρχεται η καταστροφή των "ασφαλών" μονοπατιών που εμείς ετοιμάσαμε γι αυτούς. Επειδή ξεστρατίζουν στη ζούγκλα θέλοντας να ανοίξουν τους δικούς τους άγνωστους δρόμους. Φοβόμαστε τα θηρία που παραμονεύουν, μα αγνοούμε την ορμή και την απόφασή τους να παλέψουν μαζί τους. Ίσως να αποκτά περισσότερο νόημα γι αυτούς μια επικίνδυνη ζωή, από μια κατευθυνόμενη, προκαθορισμένη και ανιαρή καθημερινότητα προσαρμοσμένη ξανά στα θέλω των μεγάλων. Ίσως και το νόημα της ζωής να μην είναι το ίδιο μ' αυτό που οι δικοί μας αξιακοί κώδικες δημιούργησαν. Αν είναι μια συνειδητή επιλογή, τότε ναι υπάρχει ελπίδα. Αν πρόκειται για μια τυφλή διαμαρτυρία, τότε αλίμονο σε όλους μας, ανάλογα με τα χρόνια που έχει ο καθένας μπροστά του για να ζήσει.
Σκέφτομαι, ότι είναι προτιμότερο ίσως ν'  αφήσουμε τους νέους οδηγούς στους δικούς τους άγνωστους δρόμους, γιατί -το λιγότερο- θα δώσουν και την τελευταία ικμάδα των δυνάμεών τους για να δικαιώσουν τις επιλογές τους, παρά να τους σέρνουμε στις δικές μας λεωφόρους σαν νωθρούς και αδιάφορους επιβάτες."

Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2015

ΟΧΙ ΣΕ ΛΕΥΚΕΣ ΕΠΙΤΑΓΕΣ


    Πολιτική είναι εξ ορισμού η  τέχνη της διαχείρισης  ή αν θέλετε της σύνθεσης των αντικρουόμενων συμφερόντων, που υπάρχουν στις κοινωνίες   στο  οικονομικό και  ιδεολογικό  πεδίο, καθώς και της πολιτιστικής κληρονομιάς,  που μεταβιβάζεται από γενεά σε γενεά.  Τα κόμματα και οι πολιτικές ομάδες , αποτελούνται από πολίτες, που συμφωνούν  σε κάποιους  βασικούς κανόνες,   τους οποίους προσπαθούν  να επιβάλουν  στην λειτουργία  των κοινωνιών μέσω της  πλειοψηφίας και  μ’ αυτήν της εξουσίας, που επιδιώκουν να καταλάβουν δια των εκλογών.  Οι πολιτικοί  φιλοδοξούν να αντιπροσωπεύσουν αυτές τις ομάδες πολιτών σ’ αυτό  τον  αέναο «ειρηνικό πόλεμο», που ονομάζεται Δημοκρατία. Ακόμη και σε εξωραϊστικούς συλλόγους, που φαινομενικά δεν σχετίζονται με την άσκηση πολιτικής, οι διεκδικητές των αξιωμάτων  προβάλουν  στόχους για την πορεία της ομάδας, που θέλουν να εκπροσωπούν. Η  λήψη απόφασης  για οποιοδήποτε θέμα  αφορά πολλούς, είναι εξ ορισμού πολιτική πράξη.  Κάθε απόφαση, κάποιους ευνοεί, κάποιους όχι.  Γι’ αυτό κάθε κανονικό κόμμα ή πολιτικό κίνημα έχει υποχρέωση να διατυπώνει τους αξιακούς  του κώδικες και τις αρχές του. Όλοι, όσο διάστημα  είναι μέλη του,  δεσμεύονται  σ’ αυτές τις διακηρυγμένες αρχές.  Έτσι η πράξη κάθε πολιτικού, που αντιπροσωπεύει το κόμμα ή το κίνημα αποκτά  συλλογικό χαρακτήρα  και  συνακόλουθα συλλογική ευθύνη. Μ’ αυτό τον τρόπο οι κοινωνικές ομάδες ελέγχουν τους αντιπροσώπους τους από αυθαιρεσίες  και κερδίζουν ή χάνουν την αξιοπιστία τους στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο που λειτουργούν. Βέβαια όλα τα παραπάνω ισχύουν, όταν τα κόμματα λειτουργούν τα ίδια με Δημοκρατικό τρόπο , κάτι που έχει τεράστια σημασία και για την ποιότητα της Δημοκρατίας που υπηρετούν.
 Έχοντας αυτά κατά νου δυσκολεύομαι να κατανοήσω  πως γίνεται ένα κόμμα, όπως για παράδειγμα το Ποτάμι,  να εκφράζει ταυτόχρονα κοινωνικές ομάδες με αφετηρία ετερόκλητους πολιτικούς χώρους.   Σε μια κοινωνία που αποτελείται από άτομα με διαφορετικούς στόχους, διαφορετικά προβλήματα, διαφορετική οικονομική κατάσταση, διαφορετικούς ρόλους,  είναι αστείο να ισχυρίζεται κανείς ότι μπορεί να τους  εκφράσει  ταυτόχρονα όλους. Είναι λογικό, που ένα τέτοιο κόμμα δε μπορεί να έχει διακηρυγμένες θέσεις και αρχές. Προβάλει τις προσωπικότητες των  πρωταγωνιστών του και  ζητά από τους ψηφοφόρους λευκή επιταγή. Είναι πολύ βολικό για τα στελέχη του, καθώς έχουν την ελευθερία να αποφασίζουν ότι θέλουν χωρίς το βάρος της συλλογικής ευθύνης.  Οι ψηφοφόροι τους έχουν λόγο μέχρι τη στιγμή που θ’ αποχωρήσουν από την κάλπη. Από κει και μετά οποιαδήποτε απόφασή τους γίνεται πλέον «προσωπική» υπόθεση  και επιλογή. Δεν λογοδοτούν  και δεν έχουν  υποχρέωση να το κάνουν  σε κανέναν.  Αντιλαμβάνεται κανείς τι μπορεί να συμβεί  σε δύσκολες αποφάσεις, όταν μάλιστα  αυτές αφορούν διευθέτηση τεράστιων συμφερόντων. Δεν ξέρω αν η  ύπαρξη βουλευτών, που ουσιαστικά οφείλουν να είναι «συνεπείς» μόνο στον εαυτό τους  θα αναβαθμίσει την ποιότητα του κοινοβουλίου.  Θεωρώ ότι η ύπαρξη τέτοιων κομμάτων είναι σύμπτωμα της  ανύπαρκτης δημοκρατικής λειτουργίας τους. Χρέος μας επομένως είναι να αποζητήσουμε την αποκατάσταση της σωστής λειτουργίας τους, παρά  να θεσμοθετήσουμε με την ψήφο μας την ουσιαστική τους ανυπαρξία.  

  Γι’ αυτό ανεξάρτητα από την εντιμότητα  και τις προθέσεις του Σταύρου Θεοδωράκη και των  στελεχών του, θεωρώ ότι δεν είναι  συμβατό με τη Δημοκρατία η επίδοση λευκών επιταγών σε οποιονδήποτε.  Άλλωστε όλα σχεδόν τα ποτάμια, ακόμα κι’ αυτά που δεν έχουν φανερές τις πηγές τους, αργά ή γρήγορα σε γαλάζιες θάλασσες καταλήγουν!

Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2015

Εκλογές 2015

Από τον Γρηγόρη Παπαϊωάννου


 Π Α Μ Ε!!  Όπως το 1974. Με αρχές, με αξίες, με ιδέες και θέσεις, με πρωτοπορία.
Και τότε διασπαστές μας λέγανε γιατί δεν βολευτήκαμε στην ένωση κέντρου του κ. ΜΑΥΡΟΥ και του κου ΖΙΓΔΗ. Δημιουργήσαμε από το πουθενά ένα πατριωτικό , σοσιαλιστικό κίνημα, που μαζί με την κοινωνία, που μέχρι τότε ήταν εκτός παραγωγικής διαδικασίας, εκτός δημοσίου, εκτός δικαστικού σώματος και εκτός των ένστολων τμημάτων της κοινωνίας μας, οδηγήσαμε την χώρα μας και το λαό μας σε μέρες ευημερίας, διεθνούς καταξίωσης και την παραδώσαμε ισχυρή να κάνει τους καλύτερους ολυμπιακούς αγώνες και στο ευρώ. Αλλά όπως πάντα έτσι και σε μας εισχώρησαν άτομα, φιλοδοξίες, κλέφτες και απατεώνες που καταξευτέλισαν τις αξίες μας, που αφού πλούτισαν, προσωποποίησαν την εξουσία τους, έκαναν στροφή δεξιά και αγκαλιάστηκαν με τα κάθε λογής συμφέροντα και μηχανισμούς. Έτσι παραδίνοντας την εξουσία στην δεξιά και τον κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ η χώρα δέχτηκε το τελειωτικό χτύπημα από τους ΚΟΥΜΠΑΡΟΥΣ, ΤΑ ΔΟΜΗΜΕΝΑ ΟΜΟΛΟΓΑ, ΤΑ ΒΑΤΟΠΕΔΙΑ μέχρι που βάλτωσε .Και τότε ο ΚΩΣΤΑΚΗΣ ΤΗΝ ΕΚΑΝΕ, όπως ιστορικά την κάνουν μετά από κάθε καταστροφή.
Σαν Έλληνες , θυμώσαμε, πονέσαμε και πάνω στην παραζάλη μας στείλαμε σε λάθος άνθρωπο τον λογαριασμό. Ο πραγματικός ένοχος λουφάζει και περιμένει να προστρέξει ο  λαός σ’ αυτόν. ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΕΜΕΙΝΕ ΣΤΟ ΑΠΥΡΟΒΛΗΤΟ ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΕΒΑΛΕ ΤΗ ΦΩΤΙΑ ΚΡΥΦΤΗΚΕ.
Πάλι τώρα έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα στο νέο ξεκίνημα με καθαρούς ανθρώπους, ιδέες, αρχές και σοσιαλιστική προοπτική ή θα πάμε με τους εξουσιομανείς, αχόρταγους της εξουσίας, ακολουθήματα της δεξιάς και Ηρακλείς της κάθε λογής διαπλεκόμενους, συνωμότες και ανατροπείς εκλεγμένων κυβερνήσεων.
 

   ΑΠΑΝΤΗΣΗ: «ΠΑΜΕ!! πάμε με το κίνημα, όπως παλιά και θα δικαιωθούμε. Τουλάχιστον δεν θα ντρεπόμαστε.»



ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΜΙΛΗΣΑΝ



   Τυχαία έπεσα πάνω σε ένα διάλογο με πολιτικό περιεχόμενο στο facebook. Δεν ξέρω πως μπλέκονται έτσι οι δημοσιεύσεις κάποιων, που δεν ανήκουν στους φίλους και εμφανίζονται στα pc μας.  Οι σχολιαστές νέοι, που "έχουν άποψη και την υποστηρίζουν", όπως δηλώνει χαρακτηριστικά η νεαρή παραλίγο υποψήφια βουλευτής (Π.Υ.Β.) κατά δήλωσή της, καθώς την παρακαλούσε ο αρχηγός της Ν.Δ. και δεν ξέρω πόσοι άλλοι πολιτικοί αρχηγοί, να μπει στα ψηφοδέλτιά τους. Τις απέρριψε, όπως δηλώνει, γιατί "έκρινε ότι οι συνθήκες δεν είναι κατάλληλες για να προσφέρει αυτά που μπορεί".   Δεν ξέρω τι προσόντα, εκτός από τις χάρες της νιότης της, έχει η κοπελίτσα. Στους δρόμους της πόλης κυκλοφορούν πολλές, πολύ ωραιότερες υπάρξεις απ' όπου θα μπορούσαν να διαλέξουν οι αρχηγοί, να μη πάνε στο βρόντο και τα παρακάλια τους.  Μάλλον ψωνισμένη ωραιοπαθή την κόβω, που πήραν τα μυαλά αέρα, αν κρίνω από τα γραφόμενα. Νέοι άνθρωποι και οι σχολιαστές. Αφορμή η συνέντευξη του πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, όπου γίνεται αναφορά στην πενταετία Καραμανλή.  Αντέγραψα και παραθέτω μερικά σχόλιά τους, αφήνοντας την ορθογραφία και τη σύνταξη, όπως ακριβώς ήταν. 

Σχολ1. Και όσων αφορα τον Καραμανλή... Επειδή αναφερθήκαμε μερικοί... για το λογο που έφυγε "νύχτα" κατα κάποιον τροπο... Δε γινότανε να συνεχισει αλλο στην εξουσια... για το λογο οτι υπήρχε σύγκρουση συμφεροντων... επειδή πήγε να κανει στροφη προς Ρωσία και Κίνα... του την πέσανε τα Εβραίοσιωνιστικόμασονικόαμερικανικά λόμπι... με την απόπειρα δολοφονίας του... Και το κερασάκι στην τούρτα ηταν το περηβοητο dvd στην υπόθεση Ζαχόπουλου... οπου υπήρχαν και άλλα ροζ περιεργα με τον Κωστάκη... εκτός του Ζαχουπουλου με τη σαρανταρα!.. Η Τρέμη και ο Θέμος το είδαν τι περιειχε!.. Εξού και οι χαρτοφυκαλες και οι μαυρες σακουλες του Θεμου με τα εκατομύρια στην Ελβετία!..

Σχολ2




Σχολ2






Π.Y.B. Ένας κλόουν δεν θα μπορούσε να κλείσει την παράσταση του με κάτι διαφορετικό. Ας τον μαζέψει κάποιος τον Γιωργάκη ΠΑΡΑΚΑΛΩ !!!

( έμπειρος σχολιαστής με πολλά χρόνια σε κορυφαία θέση της τοπικής αυτοδιοίκησης παρατηρεί ότι η Παρολίγο Υποψήφια Βουλευτής δεν έχει καλούς συμβούλους, καθώς υιοθετεί τα σχόλια )

Π.Y.B. Δεν υπάρχουν ''κακοί'' σύμβουλοι. Οι νέοι άνθρωποι έχουν άποψη και την υποστηρίζουν, αλίμονο. Τον σέβομαι ως άνθρωπο, αλλά δεν δέχομαι την πολιτική που ασκεί. Ας μιλήσει για το πρόγραμμα και τις θέσεις του κόμματος του. Αυτό που ξέρω είναι πως έχει χαθεί η ουσία. Η χώρα χρειάζεται ανθρώπους με όραμα.

Σχολ3 ειναι ακριβως αυτο !!! ο καραμανλης γνωριζε γι αυτο ελεγε φωναζε τα μετρα που επρεπε να παρει αυτος που θα κυβερνουσε ...τους ελληναρες σαν εσενα δεν τους αρεσαν ομως και πιστεψαν το λεφτα υπαρχουν και πως εσυ με το μαγικο ραβδι σου θα τα ελυνες ολα...[ΟΠΩς ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΩΡΑ ]...ΑΝΤΕ ΠΑΡΕ ΤΟ ΚΟΥΒΑΔΑΚΙ ΣΟΥ ....ΜΑς ΣΩΖΕΙς ΑΛΛΗ ΦΟΡΑ...Μ@Λ@Κ@

Σχολ1 Σχετικα με τη συνέντευξη του ΓΑΠ... Μπορω να πω οτι με αυτά που έλεγε... γελουσαν μέχρι και τα σαλιγκάρια!.. Και αλήθειες να έλεγε... με τα ψέματα... τις υποκρισιες και με τις πράξεις του στο παρελθον... δύσκολο έως ακατόρθωτο να τον πιστέψει κανεις!.. Άλλα... είχε το απιστευτο θράσος να ξαναβγεί στην επιφάνεια... και λυπάμαι που δυστυχώς υπαρχουν ατομα που τον στηρίζουν!... Τι να πει κανεις;.. Εμείς φταίμε πανω απ' ολους... που τοσα χρονιά τους δίναμε το δικαίωμα να μας κανουν αυτά που μας έκαναν όλοι τους!.. Ας αναλογιστούμε... και ας αναλάβει ο κάθένας τις ευθύνες του... και όχι να κάνουμε τις μαλακιες και μετα να ψάχνουμε σε ποιον να ρίξουμε τις ευθύνες!..

Π.Y.B. Ο Καραμανλής είναι Παρόν ! Είναι υποψήφιος Βουλευτής με το κόμμα που υπηρετεί για μια ζωή. Στηρίζει την ΝΔ, γιατί ξέρει πως είναι η λύση για να σταθεί η χώρα στα πόδια της.

Π.Y.B. Η ΝΔ δεν ακολούθησε τέτοιου είδους τακτικές. Αντίθετα, φρόντισε τους ''άσχετους'' να τους αξιολογήσει με αντικειμενικά κριτήρια και να αφαιρέσει τα πλαστά πτυχία που κάποιοι άλλοι τα είχαν δώσει ... Μάλιστα, κατηγορήθηκε πρόσφατα, ακριβώς γιατί προσπάθησε να υιοθετήσει το κριτήριο της αξιολόγησης.
Π.Y.B. και άλλοι δεν κατάφεραν να Διοικήσουν τη χώρα, και μας έφτασαν στο σημείο να χρωστάμε !

  Είναι εμφανές το έλλειμμα παιδείας.  Ημιμαθείς νέοι, ανιστόρητοι, βλέποντας τεράστια τη σκιά τους, μετρούν λάθος το μπόι τους και απαξιώνουν, όσους τολμούν να μη συμφωνούν με τις απόψεις τους. Πριν προλάβουν να διαβάσουν, να μάθουν, να δοκιμάσουν τις ιδέες τους , θεωρούν ότι απέκτησαν το αλάθητο. Χωρίς κανένα επιχείρημα, με εμφανή την αγραμματοσύνη τους, προσπαθούν να κατεβάσουν τη συζήτηση στα μέτρα τους. 
  Κρίμα! Από νέα παιδιά περιμένει κανείς έξυπνα και πειστικά επιχειρήματα, που εκφράζονται με  σωστά Ελληνικά, με σαφήνεια και προπάντων με ευγένεια και σεβασμό στην αντίθετη άποψη. Ο ευφυής άνθρωπος μπορεί να  ξεχωρίσει τη σάτιρα από την ύβρι.   Είναι τραγικό από νέους και φρέσκους στην εμφάνιση ανθρώπους να εκπέμπεται τόση κιτρινίλα και μούχλα! Αλίμονο, όταν βρίσκονται σε  θέση να διαχειριστούν και πέντε δράμια εξουσίας! 
 Δυστυχώς, κρίνοντας από παρόμοιες συζητήσεις σε διάφορες τέτοιες παρέες, διαπιστώνει κανείς την μεγάλη φτώχεια επιχειρημάτων. Παρατηρείται ένα ακατάσχετο υβρεολόγιο "πολιτικών αντιπάλων". Ρηχές προσεγγίσεις, πολιτικός χουλιγκανισμός, Εβραίοι, σιωνιστές, ανθέλληνες, Γερμανοί, Αμερικάνοι, Ρώσοι, Κινέζοι μπλεγμένοι όλοι σε παρανοϊκές συνωμοσίες, υπεύθυνοι για το χάλι μας. Κάθε πολιτικός αρχηγός, αν δεν είναι ηλίθιος,  είναι είτε πιόνι, είτε στόχος όλων αυτών σε σενάρια που θα ζήλευαν και οι πιο ευφάνταστοι δημιουργοί. Βλέπετε οι θεωρίες συνωμοσιών δίνουν εύκολες απαντήσεις σε σύνθετα ερωτήματα. Οι λογικές απαντήσεις προϋποθέτουν διάβασμα, γνώσεις, σκέψη, παιδεία. Δεν είναι για όλους!   



Σάββατο, 17 Ιανουαρίου 2015

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΚΟΠΩΝ ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΛΠΗΣ

   

   Όταν η πολιτική δίνει τη θέση της στα επικοινωνιακά  τρικ και ο πολιτικός λόγος αντικαθίσταται από πόλεμο συνθημάτων, τότε  και οι προεκλογικές τακτικές παίρνουν  τη μορφή που βλέπουμε σ’ αυτές τις εκλογές.  Τα όπλα που χρειάζονται για μια τέτοιου είδους προεκλογική  τακτική θεσμοθετήθηκαν ήδη και από τη βουλή. Δημοσκοπήσεις μέχρι την τελευταία ώρα.  Αποτελούν πλέον κομμάτι στο προεκλογικό οπλοστάσιο των κομμάτων και των φανερών ή κρυφών υποστηρικτών τους  και βέβαια, αυτοί που μπορούν να τις πληρώσουν, αποκτούν επικοινωνιακά πλεονεκτήματα στο δρόμο για την κάλπη.  Στις εκλογές του 2012, που είχαμε μια παρόμοια κατάσταση, οι δημοσκόποι αναγκάστηκαν  να σκίσουν τα «πτυχία»  τους. Τα αποτελέσματα της κάλπης τους εξέθεσαν οικτρά.  Παρόλα αυτά όμως δημιούργησαν πολιτικό κλίμα και δε μπορεί να ξέρει κανείς ποια θα ήταν τα νούμερα  χωρίς τη δική τους συμβολή.  Βέβαια, όσοι θέλουν να δουν την πραγματική εικόνα πίσω από τους αριθμούς των δημοσκόπων, έχουν τη δυνατότητα να το κάνουν. Οι ειδήμονες των κομματικών  επιτελείων  σίγουρα αναλύουν τα δεδομένα, αλλά εξ ίσου σίγουρο είναι ότι δεν ανακοινώνουν αυτά που βλέπουν,  αλλά όσα εξυπηρετούν τις επιδιώξεις τους και φυσικά αυτούς που πληρώνουν. Τα πραγματικά τους συμπεράσματα  τα σημειώνουν, αλλά εμείς τα μαθαίνουμε , όταν κλείσουν οι κάλπες.  Ακόμα και ο τρόπος που τίθενται τα ερωτήματα παίζει το ρόλο του και εκεί μπορούν και παρεμβαίνουν με τον τρόπο τους, αυτοί που τις παραγγέλνουν, ώστε να έχουν τη δυνατότητα να τις χρησιμοποιήσουν στον πόλεμο της επικοινωνιακής υπεροχής. Η στατιστική και οι δημοσκοπήσεις, σαν εργαλεία της Μαθηματικής επιστήμης δεν έχασαν φυσικά την αξία τους.  
   Γι’ αυτό  καλό είναι, όσοι έχουν εμπλακεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στην προεκλογική μάχη  ας μην έχουν στραμμένο το βλέμμα στα τηλεοπτικά παράθυρα των καναλιών  και τις εταιρείες δημοσκοπήσεων.  Η πραγματικότητα καταγράφεται στον τρόπο που  τους αντιμετωπίζουν οι πολίτες στην καθημερινή επαφή μαζί τους , πριν αποτυπωθεί στην κάλπη.
 Ειδικά για το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών , κάθε μέτρηση είναι και από την πλευρά της στατιστικής επιστήμης  εξαιρετικά επισφαλής για δύο σημαντικούς λόγους:
α) Το Κίνημα έχει ζωή δέκα ημερών και εκ των πραγμάτων  σε ένα μεγάλο κομμάτι των ψηφοφόρων δεν έχει ακόμα γίνει  κατανοητή η διαφοροποίησή του από το ΠΑΣΟΚ με δεδομένο τον αποκλεισμό  ή τον ελάχιστο διαθέσιμο χρόνο  από τα τηλεοπτικά παράθυρα των  καναλιών πανελλήνιας εμβέλειας. Στους ανθρώπους, που έχουν βασικό  μέσο ενημέρωσης την τηλεόραση  δεν διαδίδονται οι κάθε είδους πολιτικές μεταβολές με την ταχύτητα που συμβαίνει στο διαδίκτυο. Αυτή η πραγματικότητα παραμορφώνει σημαντικά τις όποιες μετρήσεις και αυξάνει δραματικά τα όρια των στατιστικών λαθών.
β) Δεν υπάρχει η κανονικότητα της ομοιογένειας  σ’ ολόκληρη την Ελληνική επικράτεια. Υπάρχουν περιοχές  (ανάλογα με την καταγωγή των στελεχών που μπήκαν στην πρώτη γραμμή) όπου μεγάλο ποσοστό των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ ακολουθεί πλέον το κίνημα, όπως και άλλες, όπου  το ΠΑΣΟΚ συγκρατεί μεγάλο μέρος των παραδοσιακών ψηφοφόρων του. Αυτή η ιδιαιτερότητα σε ένα νεοσύστατο κίνημα δε μπορεί να καταγραφεί με ασφάλεια σε καμία σοβαρή δημοσκόπηση.
   Με αυτά τα δεδομένα μικρή σημασία έχουν τα δημοσκοπικά ευρήματα, θετικά ή αρνητικά.
Το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών όμως δεν πρέπει να έχει ορίζοντα τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου. Σ’ αυτές τις εκλογές θα είναι μεγάλη επιτυχία η εκπροσώπησή  του στη βουλή κάτι που απαιτεί σκληρό αγώνα.  Ο ρόλος του θα είναι σημαντικός στην επομένη των εκλογών.
     Εκτιμώ ότι στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου θα έχουμε άνετη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ.  Δεν αποκλείω και αυτοδυναμία.  Παρατηρώντας την τακτική που υιοθετεί η Ν.Δ. καταλαβαίνω την τραγική θέση της ηγεσίας της. Οι κινήσεις και οι κραυγές τους δηλώνουν πανικό και απελπισία μπροστά στο φάσμα της συντριβής. Μεταχειρίζονται πλέον κάθε θεμιτό και αθέμιτο  μέσο με στόχο να περιορίσουν την έκταση της ήττας. Αυτός ήταν και ο λόγος που πήγαν σε πρόωρες εκλογές. Το πρόσωπο που επέλεξαν για υποψήφιο πρόεδρο αυτό αποδεικνύει. Η στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης ήταν το άλλοθι. Ποντάρισαν στο φόβο, αλλά φαίνεται να μη τους βγαίνει.  Η ανάληψη κυβερνητικής ευθύνης από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον νομοτέλεια, τη θεωρώ χρήσιμη για πολλούς λόγους. 
   Δεν υιοθετώ την κινδυνολογία της Ν.Δ. και του  Βενιζέλου. Ή μάλλον κατανοώ την αγωνία  και το φόβο τους, αλλά αυτός δεν αφορά την πλειοψηφία των Ελλήνων. Χειρότερη κυβέρνηση απ’ αυτήν των τελευταίων δύο ετών δεν νομίζω ότι μπορεί να υπάρξει. Κανένας πολιτικός ηγέτης δεν υπολείπεται σε πατριωτισμό από το Σαμαρά και το Βενιζέλο. Μπορεί να υπάρχει διαφορετική αντίληψη του καθενός για το περιεχόμενο της  έννοιας  του πατριωτισμού, αλλά και σ’ αυτή την περίπτωση  δύσκολα ταυτίζεται κανείς με τις αντιλήψεις  π.χ.  του Άδωνι και του Φαήλου.  
     Μακάρι  οι προεκλογικές δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ, που αφορούν το χτύπημα της φοροδιαφυγής, τη δικαιοσύνη στη διανομή του παραγόμενου πλούτου,  το  χτύπημα της διαπλοκής,  τον εντοπισμό και  την επιστροφή  του παράνομα  διαφυγόντα  πλούτου,  το τέλος του πελατειακού κράτους, την  ανακούφιση της κατώτερης και μεσαίας τάξης  από τα οικονομικά βάρη, που την τσάκισαν,  το χτύπημα της ανεργίας, την είσοδο σε περίοδο ανάκαμψης κ.λ.π.  να γίνουν πραγματικότητα, οπότε θα έχουν βρει τη δικαίωσή τους οι ελπίδες της πλειοψηφίας των Ελλήνων. Τότε θα καταλάβει δικαιωματικά  και τελεσίδικα τον αριστερό  και προοδευτικό χώρο στην Ελληνική- και όχι μόνο -πολιτική σκηνή  απορροφώντας  όποια άλλη κίνηση από την κεντροαριστερά.
  Όμως  έχω βάσιμους φόβους (ευχής έργο να μη αποδειχθούν ποτέ), ότι  η πλειοψηφία που απέκτησε  ο ΣΥΡΙΖΑ  είναι  αποτέλεσμα μιας τυφλής αντίδρασης  της κοινωνίας μας στην ανάγκη για αλλαγές στις δομές και  την πλεύση της, καθώς και στα δεινά που έφερε η κρίση,  παρά συνειδητή επιλογή μιας συγκεκριμένης πολιτικής πλατφόρμας .  Οι περισσότεροι ονειρεύονται την επιστροφή στη προηγούμενη «κανονικότητα» από άλλο δρόμο,  αφού αποδείχτηκε μούφα ο δρόμος των Ζαππείων.  Όταν αποκαλυφθεί κι αυτή η πλάνη, θα διανύσουμε μια περίοδο, που θα γκρεμιστούν πολλοί μύθοι, καθώς η πραγματικότητα είναι δυστυχώς πολύ  σκληρή  για να ξεπεραστεί ακόμα και με καλές προθέσεις. Η πραγματική λύτρωση για την Ελληνική κοινωνία θα ξεκινήσει, όταν απαλλαγεί από τους μύθους και την εικονική της πραγματικότητα και κοιτάξει κατάματα την αλήθεια. Όταν διαπιστώσει ότι δεν υπάρχουν από μηχανής θεοί, δεν υπάρχουν σωτήρες, δεν υπάρχουν μάγοι, αλλά έχουμε ανάγκη από ριζική αναθεώρηση  των πολιτικών μας πρακτικών, από πολιτικούς και όχι πολιτικάντηδες,  με  πραγματική δουλειά και οργάνωση .  Όταν κατανοήσουμε τα πραγματικά αίτια της κρίσης , η ιστορία της μεταπολίτευσης θα ξαναγραφτεί χωρίς φτιασιδώματα, χωρίς πάθη, χωρίς μύθους. Θα φανεί αναγκαστικά το πραγματικό μπόι του κάθε πολιτικού που διαμόρφωσε  την πολιτική ιστορία του τόπου τα τελευταία χρόνια.

   Σε ένα τέτοιο τοπίο  θα είναι καταλυτικός ο ρόλος του Κινήματος  Δημοκρατών Σοσιαλιστών, που θα  αποτελέσει τον αυθεντικό πυρήνα γύρω από τον οποίο θα κτιστεί η νέα μεταπελατειακή  Ελλάδα, χωρίς τους παραμορφωτικούς φακούς του δεξιού (που κατέρρευσε ήδη)  και  του αριστερού «αντιμνημονιακού» μετώπου.  Το βλέμμα του επομένως πρέπει να είναι στραμμένο πολύ πιο μακριά από  την 25η Ιανουαρίου, με την ελπίδα πάντα να αποδειχθεί  αχρείαστο …

Πέμπτη, 15 Ιανουαρίου 2015

Πως φτάσαμε στο μνημόνιο

Για όσους θέλουν να έχουν άποψη, μελετώντας πραγματικά στοιχεία και γεγονότα, αξιολογώντας με το μυαλό και τα λογικά φίλτρα τους τα δεδομένα  και όχι με  "ψεκασμούς"  από "ειδήμονες", καιροσκόπους, ημιμαθείς  και κάθε είδους εξωνημένους  "πολιτικούς αναλυτές".
Καλό διάβασμα!

ΠΩΣ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ 1


ΠΩΣ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ 2

 ΠΩΣ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ 3

 ΠΩΣ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ 4


ΠΩΣ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ 5


ΠΩΣ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ 6




Θέλουμε πίσω τη μπάλα μας!


Σάββατο, 10 Ιανουαρίου 2015

Ο "πυροσβέστης" μίλησε. Πότε θα μιλήσει ο "Εμπρηστής";


1  Επανέρχεστε 2,5 χρόνια μετά, με την ίδρυση ενός νέου κόμματος, για να κάνετε τι; Να αποκαταστήσετε τη ζημιά που σας καταλογίζουν ότι έχετε κάνει στη χώρα και τους πολίτες της; Ποιο ακριβώς είναι το κίνητρό σας;

2    Κατηγορείστε από το πρώην κόμμα σας, το ΠΑΣΟΚ-ΔΗΠΑΡ και την ηγεσία του, ότι φέρετε την αποκλειστική ευθύνη για τη ραγδαία πτώση της δημοτικότητάς του, διότι δεν ζητήσατε την έγκριση του προγράμματος από αυξημένη πλειοψηφία στη Βουλή. Επίσης δεν προχωρήσατε σε δημοψήφισμα ή σε εκλογές πριν την υπογραφή του μνημονίου. Γιατί δεν το κάνατε;

3 Το καλοκαίρι του 2009, τρεις μήνες πριν τις εκλογές, είχατε συνάντηση με τον Στρος Καν. Όπως έχει γραφεί κατά κόρον, χωρίς να διαψευστεί, τότε αποφασίσατε την ένταξη της χώρας στο ΔΝΤ και όχι την άνοιξη του 2010, όταν είπατε τη φράση «το πιστόλι στο τραπέζι», άρα, παίξατε θέατρο σε βάρος της χώρας. Πράγματι τότε πήρατε την απόφαση; Τι είπατε στον Στρος Καν και τις σας είπε εκείνος;

4  Τελικά ποιος έφερε το ΔΝΤ στην Ελλάδα, εσείς ή η Μέρκελ; Πως αποδεικνύεται το ένα ή το άλλο;

5   Είναι πάρα πολλοί εκείνοι που πιστεύουν ότι η «καταστροφή» επήλθε όταν εσείς μιλήσατε για μια διεφθαρμένη χώρα και ο κ. Παπακωνσταντίνου για «Τιτανικό». Δεν θα ήταν προς όφελος της χώρας αν δεν είχατε προβεί σε αυτούς τους χαρακτηρισμούς;

6  Γιατί αφήσατε να «ξεφορτωθούν» τα ελληνικά ομόλογα οι Γερμανοί, οι Γάλλοι κλπ και μείνατε χωρίς διαπραγματευτικά όπλα, τα οποία ποτέ δεν ανέκτησε η χώρα; Δεν έγινε η χώρα, με αυτό τον τρόπο, βορά στις ορέξεις των δανειστών, οι οποίοι, τελικά, επέβαλαν τους όρους τους;

7  Κατηγορείστε ότι «φουσκώσατε» το έλλειμμα του 2009 προκειμένου να εντάξετε τη χώρα στο ΔΝΤ και στο μνημόνιο. Πως είναι δυνατό ένα έλλειμμα του 6% να εκτοξεύεται σε λίγους μήνες στο 15,6%; Υπάρχει ή όχι συνέχεια του κράτους;

8. Κατηγορείστε ότι το 2009, παρότι ο Κ. Καραμανλής σας πρότεινε να συμφωνήσετε στη λήψη μέτρων για να αποτραπεί η κρίση, εσείς αρνηθήκατε. Γιατί; Δεν θα ήταν και για σας πιο εύκολο να μην έχετε να αντιμετωπίσετε μια βαθιά κρίση, αλλά να αντιμετωπιστούν έγκαιρα τα προβλήματα;

9 Σας καταλογίζουν ότι γνωρίζατε ακριβώς ποια ήταν η κατάσταση της οικονομίας, πριν τις εκλογές του 2009, ότι σας είχε ενημερώσει σχετικά ο κ. Προβόπουλος. Τι ακριβώς σας είχε πει;

10 Αν βρισκόσασταν και πάλι στο 2009, τον Οκτώβριο πριν τις εκλογές, θα ξαναλέγατε «λεφτά υπάρχουν»;

11 Τον Ιούνιο του 2011 παραδώσατε την εξουσία στον Αντώνη Σαμαρά, σύμφωνα με όσα είναι γνωστά. Έτσι έγιναν τα πράγματα; Μπορείτε να μεταφέρετε τον ακριβή διάλογό με τον τότε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και παλιό συμφοιτητή σας;

12 Τον Οκτώβριο του 2011, πετύχατε μια συμφωνία με τους ευρωπαίους εταίρους στη Σύνοδο Κορυφής, αλλά λίγες μέρες μετά πήγατε στις Κάννες, σε μια άτυπη συνάντηση με το «διευθυντήριο» της ΕΕ. Πρόκειται για μια σκοτεινή, για την ώρα, στιγμή της πολύ πρόσφατης ιστορίας. Πολλοί είναι εκείνοι που θεωρούν ότι μετά τις Κάννες δόθηκε η εντολή για την ανατροπή σας. Το επιβεβαιώνετε ή το διαψεύδετε;

13 Έχετε ψηφίσει όλα τα μέτρα της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου (και Κουβέλη τον πρώτο χρόνο). Παράλληλα κάνετε κριτική στην κυβέρνηση ότι απέτυχε. Τότε, γιατί ψηφίσατε τα πάντα;

14 Στο διάστημα 2011-2014, με εξαίρεση την περίοδο πριν από τις ευρωεκλογές, όπου διαφωνήσατε με την «Ελιά» και λίγο πριν την ανακοίνωση της ίδρυσης του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών με τη δημιουργία της ΔΗ.ΠΑΡ, δεν είχατε εκφράσει άλλες διαφωνίες, Όλα τα άλλα, επομένως, γίνονταν καλά στο ΠΑΣΟΚ;

15 Γιατί αποχωρήσατε από το ΠΑΣΟΚ που ίδρυσε ο πατέρας σας, όταν ο κ. Βενιζέλος δηλώνει ότι μετά τις εκλογές θα γίνει συνέδριο στο οποίο θα συζητηθούν τα πάντα; Αυτό δεν ζητήσατε με την επιστολή σας;

16 Θα μπορούσατε να συνυπάρξετε σε μια κυβέρνηση συνεργασίας με τη Ν.Δ. του κ. Σαμαρά; Με τον κ. Τσίπρα; Μία κυβέρνηση στην οποία θα μετείχε και το ΠΑΣΟΚ υπό τον κ. Βενιζέλο;

17 Ιδρύσατε ένα νέο κόμμα, αλλά από την ομιλία σας δεν προέκυψε αποχρών λόγος για την ίδρυσή του. Αναφέρατε γενικές αρχές, στις οποίες αναφέρεται όλο το κομματικό σύστημα. Κοινωνική Δικαιοσύνη, ανάπτυξη, αποκατάσταση αδικιών, αλληλεγγύη, αλήθεια, όλοι λέτε τα ίδια. Η αλήθεια, μάλιστα, είναι σλόγκαν του κ. Βενιζέλου, του κ. Σαμαρά και του κ. Τσίπρα. Εσείς ποια αλήθεια κομίζετε;

18 Ποιος είναι ο εκλογικός στόχος του Κινήματος που ιδρύσατε; Να μπείτε απλά στη Βουλή, να αναδειχτείτε τρίτο κόμμα, τι ακριβώς επιδιώκετε;

19 Το πιθανότερο είναι ότι δεν θα σχηματιστεί αυτοδύναμη κυβέρνηση. Πρέπει να πάμε σε δεύτερες εκλογές, όπως το 2012, ή να σχηματιστεί, οπωσδήποτε, κυβέρνηση με βάση τα αποτελέσματα των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου.

20 Υπάρχει μια εκκρεμότητα και αφορά στα οικονομικά του ΠΑΣΟΚ. Αιωρείται η κατηγορία ότι αφήσατε μεγάλο χρέος και ότι αυτό είναι όπλο στα χέρια του κ. Βενιζέλου, ότι σας «κρατάει». Η αίσθηση είναι ότι, στην καλύτερη περίπτωση, υπήρξε σπατάλη χρημάτων. Τι ακριβώς συνέβη;

21 Κύριε Πρόεδρε, μια τελευταία ερώτηση. Εσείς δεν κάνατε λάθη; Τα είχατε όλα καλά καμωμένα;

ΕΔΩ υπάρχουν οι απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα.

Ο «πυροσβέστης» , είτε αποδέχεται κανείς τις απαντήσεις του, είτε όχι, είτε τον πιστεύει, είτε όχι, μίλησε, απάντησε, απολογήθηκε.
Πότε θα μιλήσει ο «εμπρηστής»; Ως πότε θα κρύβεται; Γιατί δεν τον ψάχνει κανείς;

Παρασκευή, 9 Ιανουαρίου 2015

Κ' έρχεται η στιγμή για ν' αποφασίσεις, με ποιους θα πας και ποιους θ' αφήσεις

Πριν  τρία  περίπου χρόνια, όταν έγραφα  «Κ' έρχεται η στιγμή για ν' αποφασίσεις, με ποιους θα πας και ποιους  θ' αφήσεις»  αναφερόμουν σαφώς στην πολιτική ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.

Τώρα αναφέρομαι στους ψηφοφόρους του, έχοντας πειστεί από καιρό με ποιους πήγε η ηγεσία του.

 Γράφοντας στη «Μνήμη του Χρυσόψαρου» , δύο μέρες  μετά τις εκλογές της 17ης Μαϊου 2012,  πήρα σαφώς θέση κατά της συμμετοχής του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση με συνεταίρο τη Ν.Δ. του Σαμαρά, αν δε συμμετείχε σ’ αυτήν και ο ΣΥΡΙΖΑ.  Στην ουσία τότε δημιουργήθηκε σοβαρό ρήγμα στη βάση του κινήματος έχοντας ήδη το ασήκωτο βάρος των γεγονότων του Δεκέμβρη 2011. Τον Ιούνιο του 2013, όταν η κυβέρνηση Σαμαρά έκανε επίδειξη «τσαμπουκά» σε ΕΡΤ και Εκπαιδευτικούς  σε μια προσπάθεια της Ν.Δ. να καταπιεί τη Χρυσή Αυγή  η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ είχε την ευκαιρία να αποδείξει την κοινωνική καταγωγή του κινήματος, αλλά δυστυχώς απεδείχθη πλέον ποιους άφησε και με ποιους πήγε.  Ταυτίστηκε με την ακροδεξιά του Σαμαρά ή έγινε η ουρά της Ν.Δ. στο όνομα της σωτηρίας της χώρας ή τη γλύκα της καρέκλας  και  οδήγησε τους απλούς ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ οριστικά πλέον, είτε στην πολιτική ορφάνια, είτε στην αγκαλιά του ΣΥΡΙΖΑ.

Απαντώντας σε πρώην συντρόφους μου στο ερώτημα «Είσαι ακόμα ΠΑΣΟΚ;»  έγραφα: «Το ΠΑΣΟΚ δεν πρόδωσε κανέναν. Δυστυχώς προδόθηκε από πολλούς, που κλήθηκαν να το υπηρετήσουν σε όλα τα επίπεδα της στελεχιακής του πυραμίδας . Το περιεχόμενο της έννοιας ΠΑΣΟΚ εκλαμβάνονταν από τους υποστηρικτές του με δύο εκδοχές: Είτε ως ομάδας στελεχών , που εν ονόματι του Σοσιαλισμού θα ήταν ένα καλό στήριγμα για την “εξυπηρέτηση” κάθε θεμιτής ή αθέμιτης φιλοδοξίας μέσα από τη νομή της εξουσίας, είτε ως τον κύριο εκφραστή του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος, που στόχο είχε, έχει και θα έχει το μετασχηματισμό της Ελληνικής κοινωνίας με βάση τις αρχές και τις αξίες της Σοσιαλιστικής ιδεολογίας με τις νίκες και επιτυχίες του, με τις ήττες και τις αστοχίες του. Στους ψηφοφόρους του, στα στελέχη και στην ηγετική του ομάδα συνυπήρχαν και τα δύο είδη υποστηρικτών. Οι μεν τρόμαζαν τους δε, αλλά ταυτόχρονα τους αγκάλιαζαν για τη διατήρηση της πλειοψηφίας  Επίσης με αφορμή δηλώσεις  περί «Τζιχαντιστών»  σε σχετική ανάρτηση  συμπλήρωνα «Είναι πλέον εμφανές ότι η σημερινή πολιτική ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, σε ένα μεγάλο ποσοστό των παλιών ψηφοφόρων του, δεν έχει καμία σχέση με τις αρχικές του διακηρύξεις. Το χρησιμοποιούν σαν όχημα για την  νομή της εξουσίας.  Είναι ένα άλλο κόμμα που καταχρηστικά φέρει  το όνομα του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού  Κινήματος.»

  Δεν είχα και δεν έχω καμία «κεντρική» πληροφόρηση, ούτε  καμία σκοπιμότητα.   Έγραφα και γράφω σαν ένας απλός πολίτης –παρατηρητής, που έβλεπε  το ΠΑΣΟΚ σαν τον πολιτικό φορέα που ήθελε να εκφράσει  το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα. Φαντάζομαι ότι πολλοί σκέπτονταν με τον ίδιο τρόπο. Δεν υπήρχαν οργανώσεις βάσης για να εκφραστούν αυτές οι σκέψεις.
  Δυστυχώς, όσοι έδωσαν τον αγώνα τους στο εσωτερικό  του  για την ανάκτηση των αρχικών αξιών και την επαναφορά του σε τροχιά  ενός σύγχρονου δημοκρατικού κόμματος ηττήθηκαν κατά κράτος ή αγνοήθηκαν επιδεικτικά από τη σημερινή ηγεσία του, η οποία προσπάθησε  κάποια στιγμή να αποκηρύξει  και την ίδια την ιστορία του, χωρίς να υπερασπιστεί στο παραμικρό τις επιλογές του, ειδικά την κρίσιμη περίοδο 2009-2011. Βολεύτηκε με τον Γιώργο Παπανδρέου στο ρόλο του αποδιοπομπαίου τράγου, σιγοντάροντας  την προπαγάνδα  των  δεξιών, των ψεκασμένων και των οπαδών της κρεμάλας.  Σ’ αυτή τη λογική δε στέργει ο απλός και άδολος ψηφοφόρος του. Τους εγκατέλειψε σιωπηρά πρώτος  εδώ και πολύ καιρό. Όσοι συνεχίζουν να τους υποστηρίζουν ακόμα  το κάνουν για συναισθηματικούς μάλλον λόγους προς στην ιστορία του ΠΑΣΟΚ, παρά  πολιτικούς.  Δεν υπήρξε επομένως καμία διάσπαση. Ξέσπασμα, των στελεχών που έμειναν εγκλωβισμένα   θυσιάζοντας  την πολιτική τους αξιοπρέπεια στο βωμό της αποφυγής μιας άτακτης χρεοκοπίας υπήρξε,  με σημαιοφόρο αυτόν,  που υπέστη τα πάνδεινα, σε χρόνο που δεν υφίσταται πλέον λόγος να σιωπούν.  Όσοι ήμασταν «απ’ έξω» όλο αυτόν τον καιρό,  τους βλέπουμε σαν ελεύθερους   από τα  δεσμά της ανάγκης, σαν  ανάγκη για  να ανακτήσει  το κίνημα των Δημοκρατών Σοσιαλιστών  το δρόμο του και να επαναδιατυπώσει τους στόχους και τα οράματά του, εγκαταλείποντας το πελατολόγιο στα  «κατάλληλα» χέρια.
Στο  ΚΙΝΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ  πλέον αναζητούν στέγη όσοι  πιστεύουν ακόμα, πως είναι δυνατός  ο μετασχηματισμός της Ελληνικής κοινωνίας με βάση τις αρχές και τις αξίες του Σοσιαλισμού  με τις νίκες και επιτυχίες του, με τις ήττες και τις αστοχίες του  και δεν τον χρησιμοποιούν σαν  περίβλημα για το  πολιτικό τους βόλεμα.
  •  όσοι αναζητούν χώρο συλλογικής δράσης, θέλουν να συμμετέχουν ενεργά στην καθημερινή άσκηση της πολιτικής και δεν αρκούνται  στην ανά  τετραετία  «εκπροσώπησή» τους  από «επαγγελματίες» της πολιτικής.
  •  όσοι δεν αναζητούν  «μεσσίες»  και «σοφούς»  για  την προκοπή της χώρας, αλλά  στελέχη και επιστήμονες  με ιδέες, γνώση, συγκεκριμένες υλοποιήσιμες προτάσεις και εργατικότητα.
  • όσοι πιστεύουν ότι   τα στελέχη δεν αναδεικνύονται  στα παράθυρα των τηλεοράσεων, αλλά  από τη συμβολή τους στην επίλυση των καθημερινών προβλημάτων της κοινωνίας μας.
  • όσοι  δεν δίνουν αξία σ’ αυτούς  που  αναγκάζουν στη σιωπή τον  πολιτικό αντίπαλο με κραυγές  και  «τσαμπουκά», αλλά με επιχειρήματα, λογική και γνώση.
  •  όσοι δεν  πιστεύουν σε  εξ ορισμού «εχθρικές» και «φίλιες»  δυνάμεις, αλλά  σε συμπαίκτες  ή  ανταγωνιστές, από τους οποίους κερδίζουν το   σεβασμό και στους οποίους   εμπνέουν  εμπιστοσύνη.
  •  όσοι  έχουν σιχαθεί  το πελατειακό κράτος
  •  όσοι  δεν θέλουν καμία συμπόρευση με  το φασισμό, το φόβο, τη μισαλλοδοξία.
  • όσοι  πιστεύουν  ότι η σωτηρία  ή καταστροφή της χώρας δεν  εξαρτάται  από κανένα   «ισχυρό» κράτος, αλλά από την συνεργασία, τη μεθοδικότητα και  την αξιοποίηση των δικών μας δυνάμεων, καθώς και την ειλικρινή συνεργασία μας  με τους Ευρωπαίους συμπολίτες, που έχουν τα ίδια με μας  προβλήματα, τα ίδια οράματα.
  •  όσοι πιστεύουν  ότι η ευημερία των πολιτών δεν  χαρίζεται  και δεν δανείζεται από κανέναν, αλλά είναι το αποτέλεσμα  του πλούτου που παράγεται από τους ίδιους.

        Πολλοί θα μας πουν αφελείς , αιθεροβάμονες, πολιτικά ηλίθιους,  
 Δεν πειράζει.  Μας αρκεί να αναπτύξουμε, όσοι ξεκινάμε τώρα, τη δική μας πραγματική συντροφικότητα,  να ξαναβρούμε τις αξίες  μας  και να τις κάνουμε τρόπο ζωής.  Να γίνουμε πρώτα κίνημα κοινωνικής εκπροσώπησης  και θα ακολουθήσει  σαν νομοτέλεια η κοινοβουλευτική, όποτε και αν  (ξανα)κερδίσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών. Όσοι σήμερα βρήκαν πολιτική στέγη σε άλλους χώρους  μας παρακολουθούν. Μακάρι  να βρουν δικαίωση οι ελπίδες και οι προσδοκίες τους.  Να  μη χρειαστεί  σύντομα … να ξαναβρεθούμε…