Follow by Email

Παρασκευή, 3 Μαρτίου 2017

ΝΑ ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ;

  Φανταστείτε τη σκηνή:   Οι πολιτικές, στρατιωτικές και θρησκευτικές αρχές του τόπου καμαρώνουν δίπλα στο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, που αμέσως μετά την ανακήρυξή του σε επίτιμο δημότη  από το δήμαρχο παίρνει το λόγο και λέει περίπου τα εξής:
   "Αξιότιμε Περιφερειάρχη, αγαπητέ Δήμαρχε, Στρατηγέ, Σεβασμιότατε,  δημότες και δημότισσες  του Δήμου Ορεστιάδας,
Ευχαριστώ πολύ για την τιμή, που μου κάνετε, να με ανακηρύξετε επίτιμο Δημότη του Δήμου σας, αλλά δεν θα αποδεχθώ αυτή την ιδιότητα!  Θα εξηγήσω αμέσως αυτή μου την απόφαση. Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας συμβολίζει στα μάτια των πολιτών τον ανώτατο εκπρόσωπο της πολιτείας, καθώς επίσης  και του πολιτικού  κόσμου  της χώρας στο σύνολό του, από τα σπλάχνα  του οποίου άλλωστε προέρχεται.
   Στο νομό σας, στο Δήμο σας είναι έκδηλη η εικόνα της εγκατάλειψης  από την πολιτεία.

  • Ο κάθετος άξονας δεν λέει να τελειώσει εδώ και μια εικοσαετία τουλάχιστον και απ' ότι είδα δεν χρειάζονται δα ούτε  γέφυρες ούτε  σήραγγες που θα δυσκόλευαν το έργο.
  • Το τρένο έχει εγκαταλειφθεί εδώ και πολύ καιρό, αλλά και με τα δρομολόγια που γίνονται ακούγεται ότι πιο γρήγορα και με καλύτερες συνθήκες ταξίδευε κανείς πριν 30 χρόνια παρά τώρα.
  • Οι επιχειρήσεις κλείνουν η μια μετά την άλλη  και πληρώνετε εδώ με μεγαλύτερη συνέπεια τους φόρους στο κράτος από οποιαδήποτε άλλη περιοχή της Ελλάδας.
  • Το κοντινό σας Νοσοκομείο αποδυναμώνεται
  • Καμία Δημόσια επένδυση δεν γίνεται παρ' ότι βρίσκεστε στο πιο ευαίσθητο τμήμα της Ελληνικής επικράτειας.
   Να μη σας κουράζω αναφέροντας και άλλες περιπτώσεις εμπαιγμού σας από την πολιτεία, που εσείς τα ξέρετε και τα ζείτε στην καθημερινότητά σας.
 Η ανακήρυξή μου ως επίτιμου Δημότη  υποψιάζομαι ότι είναι είτε μια ευφυής κίνηση του Δημοτικού σας Συμβουλίου  με στόχο την ειρωνεία  του πολιτικού κόσμου της χώρας και τον δημόσιο εξευτελισμό του δι εμού, είτε επιβράβευσή του επειδή προφανώς δεν έχετε  αντιληφθεί τις ευθύνες της πολιτείας και ημών των πολιτικών, που διαχειριστήκαμε τις τύχες της Ελλάδας για την κατάσταση του τόπου σας και μας τιμάτε αδιακρίτως, γιατί απλά και μόνο κάναμε τον κόπο να σας επισκεφτούμε στη γιορτή σας. Αν ισχύει το πρώτο, δεν δέχομαι τη διάκριση, γιατί δεν συμφωνώ στο δημόσιο εξευτελισμό  των πολιτικών, που κυβέρνησαν τη χώρα, μεταξύ των οποίων ήμουν και εγώ. Αν ισχύει το δεύτερο, δεν έχω καμία δουλειά να είμαι συνδημότης με πολίτες, που  λογίζονται  το φτύσιμο για ψιχάλα και τιμούν  πολιτικούς, που δεν ασχολήθηκαν  ποτέ στα σοβαρά με τη λύση των προβλημάτων τους.
     Αντ'  αυτού θα φροντίσω να στηθεί στην πόλη σας  και σε κάθε πόλη του νομού σας ένα άγαλμα αφιερωμένο στον "Άγνωστο Δημότη" , που παρά την εγκατάλειψή του από την επίσημη πολιτεία, συνεχίζει να ζει, να αγωνίζεται και να κρατάει ζωντανό αυτόν τον τόπο.
 Σας ευχαριστώ."
 


Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΣΩΡΡΑ





Παρακολουθώντας την ιστορία με τον Σώρρα, από τη στιγμή μάλιστα που άρχισαν να ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια τα γραφεία του σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας, μ' απασχόλησαν  δύο βασικά ερωτήματα.

α. Υπάρχουν τόσοι ηλίθιοι, που πιστεύουν ότι ο Σώρρας έχει τα δις που ισχυρίζεται και μπορεί να τους ξεπληρώσει τα δάνεια και τις υποχρεώσεις τους στην εφορεία, αλλά τους ζητάει συνδρομή για να πληρώνονται τα ενοίκια των γραφείων;
β. Είναι δυνατόν ένα κράτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης να μη μπορεί να ελέγξει, αν κάποιος πολίτης του έχει τέτοιες δυνατότητες ή αν δεν τις έχει να τον επιτρέπει να εξαπατά τόσο κόσμο;
Δεν μπορώ να δεχθώ ότι υπάρχουν τόσοι ηλίθιοι μαζεμένοι σε μια χώρα, ούτε ότι το επίσημο κράτος είναι τόσο ανίκανο, που δεν μπορεί να προστατέψει στοιχειωδώς τους πολίτες του. Κάτι άλλο πρέπει να συμβαίνει, που να είναι συμβατό με τη λογική.
Ξεκινάω λοιπόν με δεδομένο ότι δεν είναι ηλίθιοι όλοι,  όσοι ακολουθούν το Σώρρα. Τι άλλο μπορεί να συμβαίνει; Θεωρώ πιθανότερο οι περισσότεροι να είναι απελπισμένοι άνθρωποι με χρέη σε τράπεζες και εφορείες, που είναι βέβαιοι ότι δεν είναι δυνατόν να τα αποπληρώσουν. Βλέπουν κατάματα τον κίνδυνο, να χάσουν το σπίτι τους, δεν μπορούν να συναλλάσσονται μέσω των τραπεζών τη στιγμή μάλιστα που αυτός ο δρόμος είναι ο μοναδικός που θα δικαιολογεί οποιαδήποτε φοροελάφρυνση. Σκέπτονται σίγουρα σαν λύτρωση τη «σεισάχθεια», που θα τους βάλει ξανά σε μια υποφερτή οικονομική ζωή, αλλά δεν έχουν το οικονομικό, νομικό και ηθικό "δικαίωμα" να τη διεκδικήσουν ευθέως.  Θα ήταν πρόθυμοι να υποστηρίξουν οποιονδήποτε έδινε υποσχέσεις για κάτι τέτοιο ή θα μπορούσε να εκφράσει οργανωμένα μια κίνηση μ' αυτή την απαίτηση. Μια τέτοια οργανωμένη κίνηση των πολλών υπερχρεωμένων πολιτών με πολιτικούς όρους και σοβαρή οργανωτική δομή, σίγουρα θα ήταν επικίνδυνη και για την κυβέρνηση και για τους δανειστές (βλέπε τράπεζες). Ο Σώρρας σε όλους αυτούς έκλεισε το μάτι. Φόρεσε μάλιστα και την προβιά του "Ελληναρά" δίνοντας και στους υποστηρικτές του το αντίστοιχο ένδυμα για να κρύβονται οι ταπεινές στην ουσία επιδιώξεις τους. Εμφανίστηκε σαν ο μοναδικός συνδετικός τους κρίκος, που έδωσε ελπίδα, έστω και μέσω του παραμυθιού του ότι κάτι μπορεί να γίνει. Οι ακόλουθοί του δεν πιστεύουν σίγουρα το παραμύθι του. Είδαν απλά ένα φως σε κάποιο τούνελ σχετικό με το πρόβλημά τους, στο οποίο μάλιστα κυμάτιζαν πλήθος οι Ελληνικές σημαίες,  και μπήκαν για να δηλώσουν την παρουσία τους. Από την άλλη μεριά ο Σώρρας,  είτε ήταν το μάνα εξ ουρανού για την οικονομική ελίτ της χώρας και τις κυβερνήσεις της, είτε δημιούργημά τους για να μπορεί να εκτονώσει ακίνδυνα την οργή και την πίεση τόσων απελπισμένων ανθρώπων. Έτσι ερμηνεύω το γεγονός ότι άφησαν την υπόθεση να σέρνεται χωρίς καμία παρέμβαση. Δεν ήταν ανικανότητα. Η λογική λέει ότι ήταν συνειδητή επιλογή η διατήρηση της θολούρας. Άλλωστε το ίδιο παραμύθι εμφανίστηκε και από την επίσημη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ την εποχή της αντιμνημονιακής υστερίας και του πρώτου έτους διακυβέρνησης με τις περιβόητες επιτροπές της κ. Κωσταντοπούλου σχετικές με το παράνομο, απεχθές και επονείδιστο χρέος, που έδωσαν παρόμοιες υποσχέσεις. Γιατί να μην έχει και το ιδιωτικό χρέος τα ίδια χαρακτηριστικά; Ο Σώρρας εξυπηρέτησε ταυτόχρονα τρεις κοινωνικούς εταίρους, χωρίς φυσικά να λύσει το πρόβλημα κανενός. Τους υπερχρεωμένους, δίνοντας την ψευδαίσθηση ότι το πρόβλημά τους αναδεικνύεται, έστω και ανορθόδοξα, τους δανειστές, καθώς μια εκρηκτική κατάσταση εκτονώνονταν ακίνδυνα για τα συμφέροντά τους και τις κυβερνήσεις που βολεύονταν έχοντας να διαχειριστούν ένα λιγότερο,  από τα πολλά και πλέον  σοβαρά κοινωνικά προβλήματα, που δημιούργησε η κρίση.

Το ζόμπι που άφησαν να περιφέρεται και βοηθούσε στην ακίνδυνη εκτόνωση των απελπισμένων άρχισε να γίνεται πλέον επικίνδυνο τέρας! Ο δράκος του παραμυθιού έκανε την εμφάνισή του και οι τροφοί του ή οι δημιουργοί του βλέπουν ότι δεν θα μπορούν εύκολα να το τιθασεύσουν φοβούμενοι ότι θα στραφεί και εναντίον τους. Το δράκο κάποιος άγιος μπορεί να βρεθεί και να τον φονεύσει. Το ερώτημα που θα παραμείνει είναι τι θα γίνει με τις στρατιές των απελπισμένων, που δεν είναι μέρος του παραμυθιού, αλλά μια υπαρκτή σκληρή πραγματικότητα.

Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2017

ΚΙΝΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ

    Με ενδιαφέρον παρακολουθώ τις διεργασίες που είναι σε εξέλιξη στο χώρο της κεντροαριστεράς, όπου εντάσσεται και η τελευταία συμφωνία του προέδρου του ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ.  κ. Παπανδρέου με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη για συνεργασία.
    Είναι μια εξέλιξη που από μόνη της δεν συγκινεί ιδιαίτερα το ευρύτερο εκλογικό σώμα και δεν με ενθουσιάζει προσωπικά, αν δεν ακολουθήσουν οι ουσιαστικές πολιτικές πράξεις των κομμάτων και κινημάτων που συμμετέχουν, ώστε η Δημοκρατική Συμπαράταξη να αποκτήσει ουσιαστικό πολιτικό περιεχόμενο και να πείσει όσους αυτοπροσδιορίζονται στο χώρο της δημοκρατικής σοσιαλιστικής αριστεράς πρώτα και τους υπόλοιπους ψηφοφόρους αργότερα, ότι δεν αποτελεί μια συγκόλληση πολιτικών προσώπων με στόχο την αύξηση των εκλογικών ποσοστών στις επόμενες εκλογές , αλλά ένα νέο αυθεντικό προοδευτικό  κίνημα, που θα δώσει ένα εφικτό πολιτικό αφήγημα στη νέα γενιά και θα απαντά αξιόπιστα στα προβλήματα που δημιούργησε η μεγάλη κρίση.
       Είναι δικαιολογημένη η καχυποψία όλων μας απέναντι σε τέτοιες κινήσεις  των ηγεσιών των πολιτικών κομμάτων. Θέλω να ελπίζω ότι τις συμφωνίες προσώπων θα ακολουθήσουν διαδικασίες  ουσιαστικών πολιτικών ζυμώσεων, όπου θα κατακτηθεί η αυθεντική δημοκρατική λειτουργία του νέου πολιτικού φορέα  και θα γίνει η απαραίτητη ανανέωση  του πολιτικού προσωπικού, καθώς  επίσης θα δοθεί η δυνατότητα στη βάση να κάνει την απαραίτητη αποτίμηση του πολιτικού προσωπικού που έδρασε τα τελευταία χρόνια στο χώρο αποδίδοντας τα δέοντα σε πρόσωπα και πολιτικές πράξεις.
    Η πολιτική παράταξη που κράτησε στις πλάτες της την Ελλάδα σε μια από τις πιο κρίσιμες περιόδους της ιστορίας της, όταν κυριαρχούσε ο λαϊκισμός το παραμύθι και ο καιροσκοπισμός βρέθηκε στο πολιτικό περιθώριο, γιατί για μεγάλο διάστημα απαξίωσε η ίδια την πολιτική της και πολλά από τα στελέχη της, είτε  δεν είχαν το θάρρος, την υπομονή  και τη διορατικότητα να υποστηρίξουν μέχρι τέλους τις επιλογές της, που αποδείχτηκαν σωστές, είτε δεν θέλησαν να υποστηρίξουν τις αλλαγές που επιχειρήθηκαν, γιατί ταυτίστηκαν με τα συμφέροντα που θίγονταν. Η Δημοκρατική Συμπαράταξη  δεν μπορεί να δώσει στέγη και στις δύο εκδοχές. Όσοι διαχωρίσαμε τη θέση μας από την πολιτική ηγεσία του ΠΑΣΟΚ μετά το 2012 και υποστηρίξαμε το ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ. αργότερα δεν το κάναμε φυσικά από προσωπολατρία. Ήταν μια πολιτική πράξη αναγνώρισης ενός πολιτικού που εκπροσωπούσε και πιστεύουμε συνεχίζει να εκπροσωπεί την προοδευτική, καινοτόμο, σοσιαλιστική και δημοκρατική παράταξη  σε διαφορετική - ενίοτε μοναχική-  πορεία από τους καιροσκόπους, που  χρησιμοποίησαν και χρησιμοποιούν την κεντροαριστερά σαν Δούρειο ίππο της συντήρησης και των κάθε λογής συμφερόντων.
  Επομένως, θεωρώ κατ' αρχήν θετική εξέλιξη τη συμφωνία κορυφής, αλλά με την έννοια ότι θα είναι ένας βασικός και σημαντικός καταλύτης  στις πολιτικές διεργασίες που θα ακολουθήσουν για το πολιτικό στίγμα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Οι εξελίξεις θα δείξουν αν θα είναι ένα ασήμαντο πολιτικό γεγονός ή ένα ισχυρό θεμέλιο για την ανασυγκρότηση της Δημοκρατικής Σοσιαλιστικής Παράταξης.