Follow by Email

Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2008

ΑΚΡΙΒΕΙΑ , ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ.......ΚΑΙ ΨΕΜΜΑΤΑ

Ακρίβεια, ανταγωνιστικότητα...

.
...και ψέμματα!

Γράφει ο Αλέξανδρος Πιστοφίδης

H Eurostat εκτιμά ότι «ήδη από τον Νοέμβριο θα αρχίσει να υποχωρεί ο πληθωρισμός στην ευρωζώνη καταγράφοντας τη μεγαλύτερη πτώση, στη δεκαετή ύπαρξή της». Αναλυτές της Citigroup εκτιμούν ότι «θα υπάρξει περαιτέρω μείωση του πληθωρισμού, και είναι πιθανό να πέσει κάτω από το 1% το 2009». Ηδη, σε όλες σχεδόν τις ανεπτυγμένες χώρες του κόσμου παρατηρείται μια πτωτική τάση των τιμών σε όλα τα είδη και πολλοί αρχίζουν πλέον να μιλούν φανερά για τον κίνδυνο αντιπληθωριστικών πιέσεων. Στη χώρα μας, παρά την μείωση της κατανάλωσης ακόμη και σε βασικά είδη ανάγκης, οι τιμές τους παραμένουν ακόμη σε υψηλά επίπεδα. Ενώ οι έλληνες αγρότες πωλούν το γάλα και το σιτάρι τους φθηνότερα από τους γερμανούς, οι γερμανοί καταναλωτές, με πολύ μεγαλύτερα εισοδήματα, αγοράζουν τα τελικά προϊόντα (γάλα και ψωμί) φθηνότερα. Κατά τα άλλα, δεν υπάρχουν καρτέλ στη χώρα μας αφού υπάρχει επιτροπή ανταγωνισμού που εγγυάται τον ελεύθερο ανταγωνισμό στην αγορά!
Εδώ και χρόνια ακούμε συνεχώς, από επίσημα χείλη, πως το μεγαλύτερο πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι η ανταγωνιστικότητά της και ερωτώ σαν απλός πολίτης. Οι ελληνικές γαλακτοβιομηχανίες δεν έχουν να ζηλέψουν σε τίποτα από τις αντίστοιχες γερμανικές σε μοντέρνο μηχανολογικό εξοπλισμό. Ακόμη και αν δεχτούμε ότι δεν έχουν το αντίστοιχο εκπαιδευμένο προσωπικό όπως οι γερμανικές (κάπως απίθανο), οι εργαζόμενοί τους κοστίζουν τα μισά λεφτά από τους γερμανούς. Όταν αγοράζουν την πρώτη ύλη φθηνότερα από τις γερμανικές γαλακτοβιομηχανίες, πού βρίσκεται το πρόβλημα περί δήθεν μειωμένης ανταγωνιστικότητας. Βαρεθήκαμε να ακούμε από προέδρους της Τραπέζης της Ελλάδος και από υπουργούς οικονομικών, νυν και πρώην, ότι έχουμε πρόβλημα ανταγωνιστικότητα και γι αυτό θα πρέπει οι εργαζόμενοι να μην έχουν μεγάλες μισθολογικές απαιτήσεις και οι καταναλωτές να συνηθίσουν σε ακριβές τιμές. Υπάρχουν σίγουρα τομείς της οικονομίας που δεν είναι τόσο ανταγωνιστικοί, αυτό όμως δεν ισχύει σίγουρα για όλους ανεξαιρέτως και φυσικά ούτε και για τις γαλακτοβιομηχανίες. Το πρόβλημα βρίσκεται αλλού. Οι έλληνες επιχειρηματίες θέλουν τριπλάσια και τετραπλάσια κέρδη από τους συναδέλφους τους άλλων χωρών. Η ανταγωνιστικότητα δεν έχει σχέση με τις τιμές, τουλάχιστον στην Ελλάδα. Όταν ο έλληνας ξενοδόχος της Λίμνης Πλαστήρα ή του Καρπενησίου, έχει διπλάσιες και τριπλάσιες τιμές από αντίστοιχα κέντρα της Ελβετίας και Αυστρίας, δίχως να έχει το αντίστοιχο σέρβις, φυσικά και δεν είναι ανταγωνιστικός, αλλά αυτό συμβαίνει γιατί όπως συνηθίσαμε να λέμε «ο έλληνας θέλει μέσα σε μια σαιζόν να βγάλει όλα τα λεφτά της επένδυσης». Δεν μπορώ να συμφιλιωθώ με την ιδέα ότι σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, η Κύπρος , η Λετονία, το Κατάρ, ακόμη και η Τυνησία είναι πιο ανταγωνιστικές χώρες από την Ελλάδα.

------------------------

Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2008

Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2008

ΑΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑ , ΟΠΩΣ ΠΟΔΗΛΑΤΟΔΡΟΜΟΣ;

Τα νέα για την πόλη μας είναι πολύ καλά. Μετά τον ποδηλατόδρομο απέκτησε και αστική συγκοινωνία. Με τον ποδηλατόδρομο άρχισαν να εμφανίζονται μερικά προβληματάκια. Οι φίλοι που τον χρησιμοποιούν ανελλιπώς παραπονούνται τελευταία ότι χάνουν το δρόμο τους (η μπογιά ξέφτισε απελπιστικά). Οι πιτσιρικάδες που με απόλυτη ασφάλεια μέχρι τώρα έκαναν τις βόλτες τους τελευταία δεν αισθάνονται και τόσο ασφαλείς. Έχουν λένε την αίσθηση ότι κινούνται σε… κανονικό δρόμο.

Ο κατ’ ευφημισμό «ποδηλατόδρομος» λοιπόν έκανε τον κύκλο του και πέθανε ήσυχα μαζί με τη μπογιά που τον οριοθετούσε.

Τώρα εμφανίστηκε η «αστική συγκοινωνία». Ίδια και απαράλλακτη πορεία. Ένα λεωφορείο που κάνει κύκλους στην πόλη άδειο και με ακριβό εισιτήριο, όπου λέγεται μάλιστα ότι δεν ισχύει το μαθητικό «πάσο» , καταδικασμένο κάποια στιγμή να σταματήσει , γιατί οι ιθύνοντες και οι εμπνευστές του τρόπου λειτουργίας του θα διαπιστώσουν ότι το πείραμα «απέτυχε» , ο πιλότος του «πιλοτικού» προγράμματος συνετρίβη πριν το σκάφος του τροχοδρομήσει. Έχω την αίσθηση ότι στήθηκε έτσι πρόχειρα η δουλειά επί τούτου, για να αποτύχει και να ταφεί η υπόθεση αστική και μαζί της η Δημοτική συγκοινωνία για πολλά χρόνια.

Εκταμιεύονται τα κονδύλια που προβλέπει η πιλοτική εφαρμογή της, δίνονται επιχειρήματα σ’ αυτούς που δεν τη θέλουν και στρίβουμε κλέφτικα από μια υπόθεση που η εφαρμογή της θα έφερνε πιθανόν αρκετούς «πονοκεφάλους» στις αρχές μας ανεξάρτητα από τα οφέλη που θα είχε στους δημότες. Κι’ αυτό γιατί η αστική συγκοινωνία, όντας ένα κοινωνικό αγαθό, έχω τη γνώμη ότι δύσκολα θα γινόταν κερδοφόρος επιχείρηση για να ενδιέφερε σοβαρά π.χ. το ΚΤΕΛ. Για το Δήμο Ορεστιάδας μάλιστα, που δε μπορεί να έχει την κρίσιμη μάζα χρηστών σε μικρό χρονικό ορίζοντα δεν θα μπορούσε , κατά τη γνώμη μου, σε καμιά περίπτωση να είναι βιώσιμη σαν επιχείρηση μέσα στα στενά όρια της πόλης. Επειδή δεν είμαι ειδικός θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το θέμα η άποψη ενός γνώστη του αντικειμένου.

Νομίζω ότι θα ήταν πιο εφικτό και χρήσιμο να μιλούμε για Δημοτική συγκοινωνία , που θα καλύψει ΟΛΑ τα χωριά του Δήμου Ορεστιάδας και-σε συνεργασία με τους όμορους Δήμους- ευρύτερη περιοχή.

Οι πιλοτικές εφαρμογές σε τέτοια εγχειρήματα δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα. Η δημοτική – αστική συγκοινωνία θα συναντήσει τους χρήστες της , όταν γίνει απ’ όλους κατανοητό και έκδηλο ότι θα πρόκειται για μια κατάσταση σταθερή που δεν πρόκειται να αλλάξει για κανένα λόγο. Όπως ακριβώς δεν μπορεί να είναι πιλοτική η εγκατάσταση ηλεκτρικού ρεύματος, υποδομών ύδρευσης, επικοινωνιών κ.λ.π.

Ο πολίτης χρειάζεται σταθερά δεδομένα για να μπορεί να οργανώσει τη ζωή του. Αυτοί που κατάγονται από τα χωριά του Δήμου Ορεστιάδας για παράδειγμα και θα μπορούσαν να επιστρέψουν στα πατρικά τους σπίτια ή αυτοί που σκέπτονται να εγκατασταθούν από τα χωριά στην πόλη θα το σκέπτονταν διαφορετικά, αν ήξεραν ότι τα παιδιά τους και οι ίδιοι θα μπορούσαν εύκολα να πηγαινοέρχονται στην πόλη με μια αξιόπιστη Δημοτική συγκοινωνία, που εγκαθίσταται οριστικά παρά με μια προσωρινή και αβέβαια κατάσταση.

Όταν αποφασιστεί η δημιουργία Δημοτικής-αστικής συγκοινωνίας θα πρέπει να ξεκινήσει με δεδομένο ότι τα λεωφορεία θα κινούνται για 2-3 χρόνια άδεια, αλλά θα πρόκειται για μια στρατηγική επιλογή σε έναν ορίζοντα δεκαετίας , ώστε να δημιουργηθεί ένα καινούργιο σκηνικό στη χωροταξία του Δήμου. Η Δημοτική – αστική συγκοινωνία θα πρέπει να στοχεύει στην αναζωογόνηση και επαναπροσδιορισμό της αξίας της αγροτικής γης και των χωριών του Δήμου μέσω της ενσωμάτωσής τους με την πόλη από τη μια και στην ανακούφιση των κατοίκων της πόλης από την υπεραξία που επιβαρύνονται από τη χρήση των ακινήτων , που δεν τους ανήκουν, από την άλλη.

Θα ήταν αδιανόητο για οποιαδήποτε άλλη επαρχιακή πόλη της Ευρώπης , αλλά και της Ελλάδας να δημιουργούνται εσωτερικοί μετανάστες από χωριά σε ακτίνα μικρότερη των 20 χιλιομέτρων από την πόλη και μάλιστα με μορφολογικές συνθήκες εδάφους σαν τις δικές μας.. Δεν ξέρω , αν υπάρχει άλλη επαρχιακή πόλη με τόσα χωριά σε απόσταση μικρότερη των 20 χιλιομέτρων, που δεν τα έχει συγκοινωνιακά ενσωματώσει με Δημοτική-αστική συγκοινωνία εδώ και αρκετές δεκαετίες!!! Είναι άραγε τυχαίο ότι οι ακριβότερες περιοχές π.χ. στην Αλεξανδρούπολη βρίσκονται αρκετά μακριά απ’ αυτήν , αλλά ενσωματωμένες συγκοινωνιακά εδώ και αρκετές δεκαετίες με την πόλη;

Είναι θέμα πολιτικής επιλογής που θα βλέπει πολύ μπροστά, όπως οφείλει μια Δημοτική αρχή με όραμα για τον τόπο. Το θέαμα της «αστικής συγκοινωνίας» , που παρατηρούμε να εφαρμόζεται στην πόλη μας , έστω και πιλοτικά, με προχειρότητα και στη λογική της ευκαιριακής απορρόφησης διαθέσιμων πόρων με ημερομηνία λήξης χωρίς σοβαρό σχέδιο και στρατηγικούς στόχους μας οδηγεί κατ’ ευθείαν στα χνάρια του ποδηλατόδρομου.

Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2008

Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Ένα ενδιαφέρον συμμάζεμα για όσους παρακολουθούν τις εργασίες της Εξεταστικής επιτροπής για το σκάνδαλο της Μονής Βατοπαιδίου έκανε το antinews.gr

ΛΟΓΙΑ ΕΝΟΣ ΙΕΡΑΡΧΗ

Πηγή: ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 23/11/2008
Συνέντευξη στη ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΗ

Παραθέτω αποσπάσματα απο τη συνέντευξη του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, που νομίζω πως θα άγγιζαν οποιονδήποτε άνθρωπο απο κάθε θρησκευτικό δόγμα.

Εννέα μήνες μετά την εκλογή του, ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος μιλάει πρώτη φορά και ανοίγει τα χαρτιά του στην «Κ.Ε.» σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση.

“Η Εκκλησία είναι χώρος διακονίας και αγάπης. Δεν είναι πολυέλαιοι και κοσμικές εορτές.”

…..Στη ζωή μου έχω μια γενική αρχή: Δεν μ' ενδιαφέρει η εικόνα που θα κομίσει κανείς από το φαίνεσθαι, αλλά να γίνει έργο που θα μιλήσει εκείνο κάποια στιγμή. Και βέβαια λειτουργώ συνέχεια, αλλά δεν βγάζω ανακοινώσεις γι' αυτό. Από την αρχή νομίζω ότι είχα δύο δρόμους να διαλέξω: Να μιλάω και νομίζω ότι μπορώ να μιλήσω ή να σιωπώ και να σκέπτομαι. Διάλεξα το δεύτερο, διότι τα προβλήματα που συνάντησα είναι τεράστια και οι «μαύρες τρύπες» που παρέλαβα μεγάλες. Μπροστά σε τέτοια θέματα, προτίμησα τη σιωπή. Για τα εθνικά θέματα, θα με συγχωρήσετε να σας πω ότι αγαπώ τόσο την πατρίδα μου που ευχαρίστως θα έδινα και τη ζωή μου. Αλλά μ' έχει κουράσει, μ' έχει απογοητεύσει κι έχω αηδιάσει την πατριδολαγνεία και την εθνοκαπηλία. Γνώρισα τέτοιους ανθρώπους πολλούς, οι οποίοι χρησιμοποιούν την πατρίδα, τη θρησκεία και την οικογένεια ως σύνθημα και βόλεμα. Δεν θέλω να ακολουθήσω αυτή τη γραμμή. Προτιμώ κάποτε να μιλήσουν τα έργα και να σβήσουν τα συνθήματα. Ετσι θα πορευθώ. Με στόχο όχι τα φαραωνικά έργα, αλλά εκείνα που θα σκεπάσουν τον πόνο των συνανθρώπων μας……

………..Είδα την πορεία των ενοριών, τη νοοτροπία των ιερέων αλλά κυρίως είδα τα προβλήματα των ανθρώπων. Είδα ανθρώπους που δεν έχουν σπίτι κι ανθρώπους που πεινάνε. Πήγα σε εκδηλώσεις, σε χώρους, που βρίσκονταν άνθρωποι του «περιθωρίου». Εζησα μια δυο μέρες με παιδιά που προσπαθούν να αποτοξινωθούν. Διαπίστωσα τα προβλήματά τους όταν κόψουν τα ναρκωτικά. Συγχρόνως, όμως, είδα και πώς ζούνε οι πολύ πλούσιοι. Τι σημαίνει να ζει κανείς σήμερα σ' ένα σπίτι 500 τετραγωνικών με τις πισίνες……

….. Γιατί αν δεν μπορούμε να κάνουμε τη γη Παράδεισο, μπορούμε να την εμποδίσουμε να γίνει Κόλαση.”

30 γκάϊντες στο Διδυμότειχο

video

Όλοι οι γκαϊντατζήδες του Έβρου μαζί

video

Πρωϊνό Τσιγάρο Ερμηνεία απο τη Χαρούλα Αλεξίου και Γιώργο Νταλάρα

video

Χαμένη πενταετία

Παντελής Καψής , kapsis@dolnet.gr

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: 22 Νοεμβρίου 2008
ΜΕ τον ιστορικό του μέλλοντος ο κ. Κώστας Καραμανλής, είναι βέβαιο, δεν θα έχει πολλά πάρε δώσε: το έργο που αφήνει πίσω η κυβέρνησή του, με ελάχιστες εξαιρέσεις, θα μπορεί να εξαντληθεί στις υποσημειώσεις. Όχι γιατί δεν μπόρεσε, αλλά γιατί ούτε καν προσπάθησε.

ΗΤΑΝ μια απόλυτα συνειδητή επιλογή. Οι κ.κ. Ρουσόπουλος και Καραμανλής έδειξαν από την πρώτη στιγμή πως το μοναδικό τους μέλημα ήταν η επικοινωνιακή διαχείριση της εικόνας της κυβέρνησης.

ΕΠΙΔΟΘΗΚΑΝ στο κυνήγι των εντυπώσεων. Και με μοναδική εξαίρεση την κ. Γιαννάκου, δεν υπήρξε ούτε ένα μεγάλο θέμα- από αυτά τα οποία θα επηρεάσουν τη ζωή των παιδιών μας- το οποίο προσπάθησαν να αντιμετωπίσουν. Χωρίς πολιτική και χωρίς στόχους, άφησαν μια πενταετία να πάει χαμένη.

ΤΙΣ τελευταίες εβδομάδες, για παράδειγμα, παρακολουθούμε το δράμα της Υγείας. Όλοι καταλαβαίνουν ότι το ΕΣΥ έχει φτάσει στα όριά του.

Χρειάζονται χρήματα, χρειάζεται νοσηλευτικό προσωπικό, περισσότερο απ΄ όλα όμως χρειάζονται θεσμικές τομές για να μπορέσει να επιβιώσει.

ΔΕΝ έγινε τίποτα από όλα αυτά. Αφήνεται να μαραζώσει και ουσιαστικά να υποκατασταθεί από έναν άναρχο ιδιωτικό τομέα που μέρα με την ημέρα θεριεύει υπονομεύοντας κάθε έννοια πολιτικής για την Υγεία.

ΤΟ ίδιο γίνεται παντού. Όπως για παράδειγμα στην ενέργεια και το περιβάλλον. Η κυβέρνηση φρόντισε να βγάλει κάποιες άδειες παραγωγής ρεύματος για τους ιδιώτες και μετά τίποτα.

Η ΔΕΗ έγινε προβληματική επιχείρηση, αναγκαζόμαστε να εισάγουμε ηλεκτρικό ρεύμα, ενώ παραμένουμε μια από τις πιο σπάταλες ενεργειακά χώρες χωρίς κανένας να νοιάζεται. Για να μη μιλήσουμε φυσικά για την πράσινη ανάπτυξη και τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.

ΣΤΗΝ οικονομία τα ίδια. Ο κ. Αλογοσκούφης έπαιξε για πολλά χρόνια με την απογραφή και τα ελλείμματα. Δεν έκανε όμως το παραμικρό για να εκσυγχρονίσει την πραγματική οικονομία. Και είμαστε ασφαλώς η μοναδική χώρα στον κόσμο η οποία κατάφερε να χειροτερεύσει την ανταγωνιστική της θέση τη χρονιά που οι αρμόδιοι- για λόγους επικοινωνίας ασφαλώς- είχαν ονομάσει χρονιά ανταγωνιστικότητας!

ΟΣΟ για την επανίδρυση του κράτους, πέντε χρόνια μετά, μόνο ως ανέκδοτο μπορεί να εκληφθεί. Κι ας ξέρουμε όλοι- και πρώτοι από όλους, υποτίθεται, οι οπαδοί του οικονομικού φιλελευθερισμού- ότι η γραφειοκρατία και η διαφθορά πνίγουν την επιχειρηματικότητα. Ακόμα και η ιδεολογία τους αποδείχθηκε σημαία ευκαιρίας.

ΤΟ παράδοξο είναι ότι η κυβέρνηση Καραμανλή διαδέχθηκε την κυβέρνηση Σημίτη, η οποία, ανεξαρτήτως των προβλημάτων της, αν διακρινόταν για κάτι ήταν η προσήλωσή της σε στρατηγικούς στόχους: ένταξη στην ΟΝΕ, ένταξη της Κύπρου στην Ευρώπη, Ολυμπιακά έργα.

ΜΕ αυτή την έννοια, η κυβέρνηση Καραμανλή αντιπροσωπεύει ένα πραγματικό πισωγύρισμα.

Η Ιστορία φυσικά εκδικείται- και θα είναι ασφαλώς πολύ σκληρή με τον κ. Καραμανλή. Το κακό είναι ότι εκδικείται αδιακρίτως. Και θα πληρώσουμε όλοι ακριβά όσα δεν έγιναν αυτά τα χρόνια!

Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2008

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΠΥΛΗ ΧΡΗΣΙΜΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΓΙΑ ΜΑΘΗΤΕΣ

http://www.e-yliko.gr/resource/suppMaterial.aspx

Στο ιστολόγιο αυτό οι μαθητές θα βρουν υλικό που θα τους βοηθήσει στα μαθήματά τους.
Ειδικά για τα ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ θα έχουν τη δυνατότητα να πειραματιστούν και να κατανοήσουν Μαθηματικές έννοιες με τη χρήση δυναμικών Μαθηματικών λογισμικών όπως The Geometer΄s scetchpad, CABRI-GEOMETRY , GEOGEBRA, MODELUS, function-probe, Αβάκιο - Ταξινομούμε, Χελωνόκοσμο. Τα λογισμικά μπορούν να τα κατεβάσουν από το διαδίκτυο.

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2008

ΤΟ ΠΛΟΥΣΙΟ "ΕΡΓΟ" ΤΗΣ Ν.Δ. ΚΑΙ "ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ"


Σκόρπισε πολλές τέτοιες πινακίδες ο υπουργός Παιδείας και θρησκευμάτων περιοδεύοντας και στο Β. Έβρο!
Σε έργα , που όταν παραδίδονται φαντάζομαι ότι και ο τελευταίος κοινοτάρχης θα παρίστατο διακριτικά και με λιγότερες παράτες!!!! Με τα δικά τους μέτρα , αν εγκαινίαζαν ολόκληρο Σχολείο θα έπρεπε να παρίσταται σύσσωμη η πολιτική ηγεσία του τόπου μαζί με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας!!!!! Οσονούπω τελειώνουν και κάποια έργα στο Δήμο (γίνεται πλακόστρωση σε πεζοδρόμιο της πόλης). Δεν αποκλείεται να παρευρεθεί ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ να εγκαινιάσει το έργο!!! Γιατί όχι και ο πρωθυπουργός; Η ένδεια για παρουσίαση έργου απο την κυβέρνηση της Ν.Δ. οδηγεί σ΄αυτή την ξεφτίλα. Καρφώνονται οι πινακίδες σε όποιο ντουβάρι στήνεται για την προβολή του κυβερνητικού "έργου". Καλά αυτοί , αλλά και ο Νομάρχης τί ήθελε το λιβανιστήρι; Τι δουλειά είχε να στριμώχνεται για να κρατήσει κι αυτός λίγο απο το ψαλίδι; Το δικό μας "παιδί της Θράκης" , το φτωχό παιδί του αγρότη , που ανέβηκε ένα-ένα τα σκαλιά της εξουσίας, κ.λ.π. Γνωρίσαμε και κάτι παιδιά των ταχυδρόμων, όπως και κάποια άλλα παιδιά "δικά μας" , που δεν κατάλαβαν τι τροπολογίες κατέθεταν , ώσπου αναγκάστηκαν να δηλώσουν "βλάκες" για να μη χαρακτηριστούν λαμόγια. Στη δική μας πολιτική φιλοσοφία, αν δεν κάνω λάθος, η άσκηση της πολιτικής , που θα δώσει λύσεις στα προβλήματα του τόπου μας, δεν επαφίεται στην καταγωγή των υπουργών και τη ρουσφερολογική τους λειτουργία (αλλοίμονό μας , αν γίνεται έτσι) , αλλά σε εμπνευσμένες πολιτικές ηγετών που 'εχουν σαν βασική επιλογή την ανάπτυξη της υπαίθρου και των παραμεθόριων περιοχών. Αν διακρίνεται τέτοιου είδους πολιτική απο την κυβέρνηση της Ν.Δ. και χρησιμοποιείται γι' αυτό "το παιδί της Θράκης" , ας μας το πείτε να το ξέρουμε και μείς. Η επίπλαστη εικόνα της ύπαρξης "Πάνθεου" πολιτικών ηγετών στη Θράκη, ανεξάρτητου απο κόμματα , που τάχα μου κρατούν στα στιβαρά τους χέρια το μέλλον της Θράκης, μπορεί να βοηθάει την προσωπική εκλογική τους επιτυχία , αλλά δυστυχώς καθηλώνει τον τόπο μας σε μια εικονική ευδαιμονία, που στη σκληρή πραγματικότητα ταλαιπωρεί τους ανθρώπους της και ανακυκλώνει το "Πάνθεον" στις θέσεις εξουσίας.

Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2008

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗ Γ.Σ. ΤΗΣ 17-11-2008

Συντρόφισσες , σύντροφοι, φίλες και φίλοι,

Πριν αναφερθώ σε οτιδήποτε άλλο οφείλω πρώτα απ΄ όλα να αποδώσω κ’ εγώ την πρέπουσα τιμή στα παιδιά εκείνα, που πριν 35 χρόνια έδωσαν τη ζωή τους , βασανίστηκαν, σακατεύτηκαν , μόχθησαν για την ελευθερία και τη Δημοκρατία. στον τόπο μας. Οι αξίες ,που ήταν η ψυχή και το κίνητρο των αγώνων τους , ενέπνευσαν διαχρονικά το κίνημά μας και το κατέστησαν για πολλά χρόνια την πολιτική δύναμη πραγμάτωσης των οραμάτων τους.

Ένα μεγάλο μπράβο ακόμη στο Δ.Σ. της Τοπικής μας οργάνωσης για τα νέα ανθρώπινα γραφεία που εξασφάλισε και σημειολογικά οριοθετούν και τη μετάβαση του κινήματός μας στο καινούργιο, στο πολιτικό κίνημα που θα μετατρέψει την Ελλάδα σε ένα ανθρώπινο, νοικοκυρεμένο κράτος των αξιών και της διαφάνειας.

Για να κρατηθούν όμως τα γραφεία αυτά θα πρέπει όλοι μας να είμαστε συνεπείς στις οικονομικές μας υποχρεώσεις απέναντι στην Τ.Ο. Θεωρώ , ότι τουλάχιστον όλοι εμείς που κατά καιρούς τιμηθήκαμε με την ψήφο των μελών και φίλων μας και προπαντός όσοι αιρετοί με τη στήριξη του κινήματος κατέλαβαν έμμισθες θέσεις στον κρατικό ή αυτοδιοικητικό μηχανισμό, οφείλουν κάθε μήνα, αναζητώντας οι ίδιοι τα μέλη του Δ.Σ. της Τ.Ο., να καταβάλουν ένα ποσό, που θα ορίσει το Δ.Σ. της Τ.Ο. για να εξασφαλίζονται τα πάγια έξοδα για τη λειτουργία των γραφείων.

Η σημερινή συγκυρία στο διεθνές πολιτικό στερέωμα και η οικονομική κρίση που βιώνουμε και πολύ φοβάμαι ότι θα ενταθεί στους επόμενους μήνες-προς το παρόν βιώνουμε τις συνέπειες της Νεοδημοκρατικής διακυβέρνησης- επιβεβαιώνουν τη χρεοκοπία της δεξιάς ιδεολογίας σε διεθνές επίπεδο.

Αποδεικνύεται ότι η ανάδειξη του κέρδους σε έναν από τους σημαντικούς αξιακούς κώδικες της κοινωνίας μας, ως την «κινητήρια δύναμη» της οικονομίας , όχι μόνο δεν αποκαθιστούν τον υγιή ανταγωνισμό , αλλά αντίθετα δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου αναπτύσσονται τα κάθε είδους παράσιτα της κοινωνίας μας , που κερδοσκοπούν ασύστολα, αδιαφορώντας για τη δημόσια υγεία, για το περιβάλλον, για τον πολιτισμό, για το μέλλον της νέας γενιάς και τους αδύναμους φύσει και θέσει Έλληνες πολίτες. Γίνεται ολοένα και πιο εμφανής η πλάνη για τη δύναμη της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, που σαν από μηχανής θεός θα θεράπευε τις ασθένειες των Δημόσιων υπηρεσιών στον τομέα της Υγείας, της Παιδείας, της εργασίας, της ασφάλειας, της ασφάλισης, των επικοινωνιών , των συγκοινωνιών, των ΜΜΕ κ.λ.π. με την απουσία κοινωνικού ελέγχου και λογοδοσίας.
Τα
golden boys και θα πρόσθετα οι golden shoppers , δηλαδή οι «χρυσοί πελάτες», που με την ψευδαίσθηση της πιστωτικής κάρτας θεωρούσαν εαυτούς προνομιούχους στο νέο πολιτικό περιβάλλον και κήρυξαν πρόωρα τη λήξη της πολιτικής και της πάλης των τάξεων, έχασαν τη γή κάτω από τα πόδια τους και ανακάλυψαν ξαφνικά τα καλά του Σοσιαλισμού και της κοινωνικής αλληλεγγύης. Δικαιώνεται η προσέγγιση που γίνεται για το ζήτημα αυτό από τα Σοσιαλιστικά κόμματα, που θεωρούν ότι η πολιτεία πρέπει να είναι αυτή που θα επιβάλει το υγιές περιβάλλον μέσα στο οποίο θα δραστηριοποιούνται οι ιδιώτες με σεβασμό στα δικαιώματα των πολιτών και σημείο αναφοράς αναλλοίωτες διαχρονικές αξίες στην υπηρεσία του ανθρώπου.
Για την Ελλάδα απέναντι στην πρακτική της «αρπαχτής» των «κουμπάρων», των «δομημένων ομολόγων», του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας , των υποκλοπών, της κομματικοποίησης του κράτους και της αποδόμησης των κεκτημένων μετά από πολλούς αγώνες των εργαζομένων από την κυβέρνηση της Ν. Δ., το ΠΑΣΟΚ αντιπαραβάλει δυναμικά και αποτελεσματικά την ΕΛΛΑΔΑ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ .

Αυτά που συμβαίνουν στην παγκόσμια πολιτική και οικονομική
σκηνή είναι πραγματικά εκπληκτικά και αποτελούν ένα πρωτοφανές ξεβράκωμα της λειτουργίας του καπιταλιστικού συστήματος, καθώς πέφτουν οι μάσκες και γίνεται εμφανής ο κυνισμός και η υποκρισία του. Ενώ δεν ιδρώνει τ’ αυτί τους , όταν μικρές επιχειρήσεις κλείνουν και πολλές οικογένειες μένουν στο δρόμο, θεωρώντας ότι σε μια οικονομία της αγοράς πάντα υπάρχουν κι’ αυτές οι «παράπλευρες απώλειες» , που δημιουργεί ο «ελεύθερος» ανταγωνισμός. Όταν τα θύματα των «παράπλευρων απωλειών» είναι φτωχοί και αδύναμοι πολίτες ουδείς συγκινείται, όταν όμως είναι τραπεζίτες και οικονομικοί κολοσσοί τα πράγματα αλλάζουν. Τότε
επιστρατεύονται μέθοδοι του «κακού» Σοσιαλιστικού συστήματος , που σπεύδουν για τη «σωτηρία» τους χωρίς να υπολογίζεται το κόστος που ελαφρά τη καρδία μεταφέρεται στους πολλούς. Το Σοσιαλιστικό σύστημα που αποδέχεται την παρέμβαση του κράτους σε κάθε είδους κοινωνικές δραστηριότητες είναι «κακό» , όταν προστατεύει τους απλούς πολίτες , «καλό» όταν καλείται να προστατέψει τους ισχυρούς που καταρρέουν. Οι οικονομίες κλίμακας είναι αμείλικτες για τους εργαζόμενους, αλλά δεν υπολογίζεται κανένα κόστος όταν πρόκειται να διασωθούν τα κέρδη των εφοπλιστών των «άγονων» γραμμών.
Αυτή την τρελή και υποκριτική πραγματικότητα ζούμε τα τελευταία χρόνια και στη Ελλάδα με τη περίφημη «νέα διακυβέρνηση» της Ν.Δ. , που ελπίζω ότι άρχισε ήδη να γίνεται αντιληπτή σε ολοένα και περισσότερους πολίτες. Κατά έναν περίεργο τρόπο όλες οι «μεταρρυθμίσεις» είναι εκ προοιμίου επώδυνες για το λαό και έτσι προβάλλονται. Γιατί αλήθεια δεν ήταν επώδυνα τα ΚΕΠ, τα ΚΑΠΗ, η βοήθεια στο σπίτι, το ΕΣΥ, το ΜΕΤΡΟ, η ΑΤΑ (όσο ίσχυε), η απαγόρευση των απολύσεων , οι επόπτες εργασίες (όσο έκαναν σωστά τη δουλειά τους) , τα ΜΟΠ, ο ΟΑΕΔ, το ΣΔΟΕ, η ενίσχυση των συνταξιούχων του ΟΓΑ , το ΕΚΑΣ ; αυτές δεν ήταν μεταρρυθμίσεις ;
Το κράτος της δεξιάς αδιαφορεί για τους πολίτες του και υπηρετεί τους πολιτικά, οικονομικά, οικογενειακά και πνευματικά «ημέτερους». Ένας
ιδιότυπος «Σοσιαλισμός» των καπιταλιστών

Το οικονομικό και πολιτικό «κράχ» , που ζούμε και στον τόπο μας είναι , κατά τη γνώμη μου , οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος και οφείλονται στη χρεοκοπία του μοντέλου άνθρωπος – καταναλωτικό όν , που ήταν δημιούργημα της βιομηχανικής επανάστασης στις αρχές του 20ου αιώνα. Το οικονομικό μοντέλο που κατασκεύασε έναν άνθρωπο ουραγό των ολοένα και περισσότερο αυξανόμενων τεχνητών «αναγκών» έφτασε στα όριά του. Δημιούργησε τα ανθρωπάκια, που δίνουν και την ψυχή τους στο διάβολο για να αποκτήσουν πολυτελείς κατοικίες , κότερα, αμέτρητα ακίνητα, αμύθητα πλούτη. Τους πολιτικούς , που το ανήθικο το κάνουν νόμιμο και επομένως-κατ’ αυτούς - ηθικό. Η πολιτική καλείται να «κατασκευάσει» ένα νέο οικονομικό μοντέλο, που θα στηριχθεί σε ανθρώπους με διαφορετική ιεράρχηση των αξιών, που θα την επιβάλουν στο παγκόσμιο πολιτικό σκηνικό. Ο Γιώργος Παπανδρέου και με τη στάση ζωής του έχει τα εχέγγυα για ένα τέτοιο εγχείρημα στην Ελλάδα και αυτό έχω την αίσθηση ότι ο κόσμος άρχισε να το πιστεύει.

Πρέπει να ηττηθεί η φιλοσοφία του «ο καθένας για τον εαυτό του», ο ψηφοφόρος να πάψει να αναζητά το πολιτικό ¨δεκανίκι¨ , που θα τον οδηγήσει στην προσωπική του γη της επαγγελίας ανεξάρτητα από τα μονοπάτια που θα διαβεί. Να συνειδητοποιήσουμε οι περισσότεροι ότι αυτή η λογική δεν οδηγεί πουθενά , ότι όλοι μας γινόμαστε όμηροι των ¨κολλητών¨, των ¨κουμπάρων¨ και των «κατάλληλων» σε ένα σύστημα διεφθαρμένο και αποκρουστικό , που τον τελευταίο καιρό δείχνει την ασχήμια του σε όλες της τις εκφάνσειςΗ επιλογή για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στο πρόσωπο του Γιώργου Παπανδρέου σηματοδότησε την επιλογή του κόσμου της Δημοκρατικής παράταξης να προχωρήσει σ’ αυτήν την ανατροπή. Η νίκη στις εκλογές θα έρθει και θα είναι χρήσιμη για τον κόσμο , όταν όσοι συμμετέχουμε σ’ αυτή την προσπάθεια πείσουμε τον κόσμο με την ίδια τη στάση ζωής μας πρώτα απέναντι στα καθημερινά προβλήματα της κοινωνίας ότι είμαστε μέλη μιας αξιόπιστης , φιλολαϊκής και προοδευτικής παράταξης και πιστεύουμε αυτά που προσπαθούμε να πετύχουμε ακόμα και με τα λάθη τους με τις ασάφειές τους , πολλές φορές με την ουτοπία στη σύλληψή τους. Οι βαρύγδουπες διακηρύξεις και οι ξεκάθαρες θέσεις από μόνες τους δεν αρκούν. Ο κόσμος περιμένει από τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ , αλλά και από αυτούς που δηλώνουν μέλη του, νέα δείγματα γραφής απέναντι στην κοινωνία , όπως αυτά εκδηλώνονται στη δουλειά τους, στη γειτονιά τους , στους φίλους τους, σε κάθε κοινωνική τους παρουσία και είναι έτοιμος να ξαναδώσει την εμπιστοσύνη του.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΙΔΗΣ

Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2008

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ : ΥΛΙΚΟ ΓΙΑ ΜΑΘΗΤΕΣ

http://eclass.sch.gr/modules/auth/opencourses.php?fc=%C5%CB-641

H ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΣΟΚ

H ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΣΟΚ

Η κρίση των Σοσιαλιστικών κομμάτων της Ευρώπης ξεκινάει με τις ραγδαίες εξελίξεις στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, όταν η κατάρρευση των Κομμουνιστικών καθεστώτων φέρνουν κυρίαρχες στον κόσμο τις Η.Π.Α. και την επιβολή του διεθνούς κεφαλαίου, χωρίς αντίπαλο δέος στη διεθνή σκηνή. Η ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων, προϊόντων και εργατικού δυναμικού φέρνουν σε δύσκολη θέση την Ε.Ε. , κεκτημένα των λαών της καταργούνται, τα προϊόντα τους εισάγονται φτηνά από τρίτες χώρες, η εισβολή εργατών και λαθρομεταναστών προκαλεί έκρηξη στην ανεργία, τα ημερομίσθια καθηλώνονται, οι κοινωνικές παροχές ψαλιδίζονται, η ξενοφοβία και ο ρατσισμός αφυπνίζονται, η ανασφάλεια δημιουργεί χαρακώματα μεταξύ των ανθρώπων, το ένστικτο της αυτοσυντήρησης κυριαρχεί. Η συλλογικότητα στις ανθρώπινες δράσεις, η αξιοκρατία, η διαφάνεια , η αλληλεγγύη παραχωρούν τη θέση τους στον αγώνα για ατομική επιβίωση , η κοινωνία διαποτίζεται από τη φιλοσοφία που στηρίζεται στο δόγμα: «Ο καθένας για τον εαυτό του». Η στροφή προς τη συντήρηση είναι το αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης και εκφράζεται πολιτικά από την κατάληψη της εξουσίας από δεξιές συντηρητικές κυβερνήσεις . Τα Σοσιαλιστικά κόμματα της Ευρώπης διέρχονται σοβαρές κρίσεις, που συνεχίζονται μέχρι σήμερα, καθώς οι «Ρεαλιστικές πολιτικές» , που αναγκάζονται να ακολουθήσουν στο ρυθμό της παγκοσμιοποίησης τα απομακρύνουν από τις βασικές τους προγραμματικές φιλολαϊκές θέσεις. Έχουμε στα τέλη του εικοστού αιώνα μια πολιτική στροφή , που σαρώνει τη μία μετά την άλλη τις χώρες της Ευρώπης και δε θα μπορούσε φυσικά να ξεφύγει απ΄ αυτή τη μοίρα και η Ελλάδα.

Αυτή η κατάσταση βρίσκει στην εξουσία το ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη, που συλλαμβάνοντας τα μηνύματα που έρχονται από την Ευρώπη στηρίζει την πολιτική του στην επίτευξη μεγάλων στόχων σχετικά με τις υποδομές της χώρας (Εγνατία, Μετρό, Αεροδρόμια, Νοσοκομεία , Γέφυρα Ρίου – Αντίριου, κάθετοι άξονες, Ολυμπιακοί αγώνες, εκσυγχρονισμός Δημόσιας διοίκησης, κ.α.) , την Εξωτερική πολιτική , τη θέση της χώρας στη διεθνή σκηνή. Παραμελούνται έτσι ή έρχονται σε δεύτερη μοίρα τα προβλήματα της καθημερινότητας των Ελλήνων πολιτών και προπαντός των ασθενέστερων κοινωνικών ομάδων. Εν τω μεταξύ με τη μακροχρόνια παραμονή του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία έχουν δημιουργηθεί καινούργια τζάκια με οικονομική, πολιτική και κοινωνική δύναμη. Πολλά αξιόλογα ιδρυτικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ μετατρέπονται από τη μακρόχρονη άσκηση της εξουσίας σε επαγγελματίες της πολιτικής με μοναδικό στόχο πολλές φορές τη διατήρηση της καρέκλας, ενώ συνθλίβονται και εξοντώνονται πολιτικά τα νέα ταλαντούχα στελέχη, που θεωρούνται επικίνδυνα για την πολιτική τους επιβίωση .

Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται με πολλούς άξιους και επαγγελματίες αξιωματικούς, που ανακυκλώνονται στις θέσεις εξουσίας και ελάχιστους στρατιώτες.

Ο λαός παρακολουθεί όλους αυτούς να συνωστίζονται στους προθάλαμους της εξουσίας πολλές φορές μάλιστα σε ανίερες συμμαχίες με πρόσωπα της αντίπαλης πολιτικής παράταξης. Η δόξες των αγώνων του παρελθόντος ή τα λαμπερά ονόματα εξαργυρώνονται στο βωμό των προσωπικών φιλοδοξιών , οι ιδεολόγοι της παράταξης χρησιμοποιούνται και στη συνέχεια εγκαταλείπονται .

Τα συνδικαλιστικά κινήματα εκφυλίζονται, οι πολίτες στην πλειοψηφία τους προσπαθούν να λύσουν τα προσωπικά τους προβλήματα με τη βοήθεια «ισχυρών» πολιτικών προσώπων και την εμπιστοσύνη τους κερδίζουν πλέον αυτοί που θα τους πείσουν, ότι για χάρη τους είναι ικανοί να παρακάμψουν κάθε εμπόδιο , είτε αυτό αφορά το νόμο , είτε τη δημόσια ηθική ή δεοντολογία. Ζούμε την εποχή μιας «απολιτίκ» συμπεριφοράς όπου, όσο αδίστακτος και καπάτσος εμφανίζεται κανείς , τόσο «καταλληλότερος» φαντάζει στα μάτια της πλειοψηφίας των ψηφοφόρων. Γι αυτό και οι προεκλογικοί αγώνες των πολιτικών (για να έχουν ελπίδα εκλογής) στηρίζονται κατά κανόνα , όχι τόσο στις αρχές και τις ιδέες που εκφράζουν τα κόμματά τους , όσο στην επίδειξη «καπατσοσύνης» και διασυνδέσεων με πολιτικούς ή οικονομικούς παράγοντες που θα προσέδιδαν την απαραίτητη «ισχύ» για επιτυχή διεκπεραίωση των επιθυμιών των «πιστών» ψηφοφόρων ή καλύτερα των ικανών «ψηφοσυλλεκτών» . Η κατάσταση στην Εκπαίδευση αναπαράγει την κατάλληλη πρώτη ύλη για τη συντήρηση αυτού του φαύλου κύκλου, καθώς η συντριπτική πλειοψηφία αποφοίτων Λυκείου και των πτυχιούχων των διάφορων Πανεπιστημιακών σχολών (με εξαίρεση τους ψωνισμένους με την επιστήμη τους) είναι απλοί κάτοχοι τίτλων , χωρίς ουσιαστικό επιστημονικό αντίκρισμα. Σταθερά προσανατολισμένοι όλοι στην εξασφάλιση του «χαρτιού» σαν εισιτήριου για την ελπίδα. Πάρα πολλοί βλέπουν τα μέτρα αξιοκρατίας που θεσμοθετήθηκαν από το ΠΑΣΟΚ (Νόμος Πεπονή , ΑΣΕΠ) σαν μειονεκτήματα πλέον και εμπόδια στην προσωπική τους ανέλιξη.

Αυτό το ΠΑΣΟΚ και μ΄ αυτές τις συνθήκες κληρονομεί ο Γιώργος Παπανδρέου με το αίτημα «Γιώργο προχώρα άλλαξε τα όλα».

Στις εκλογές του 2004 δεν ηττήθηκε ο Γιώργος Παπανδρέου. Είχαμε μια ήττα του συστήματος εξουσίας που συνέβη πολύ νωρίτερα, αλλά δεν εκδηλώθηκε πολιτικά το 2000 επειδή ήταν εμφανής η διαχειριστική ανικανότητα της Ν.Δ. έναντι της Κυβέρνησης Σημίτη του ΠΑΣΟΚ

Αυτό το σύστημα εξουσίας δεν άντεχε άλλο, παρά τα τεράστια επιτεύγματά του. Η κυβερνητική αλλαγή του 2004 θα γινόταν ακόμη και αν στην ηγεσία της Ν.Δ. ήταν ο … Πολύδωρας!!

Τα πολιτικά στοιχεία αυτής της στροφής του 2004 δεν άλλαξαν, παρά τις υποκλοπές ,τα ομόλογα τις πυρκαγιές , τη διάλυση της Δημόσιας διοίκησης και την κομματικοποίηση του κράτους από τη Ν.Δ. Την ευθύνη για όλα αυτά και τις παρενέργειές τους την αποδίδουν οι πολίτες και την καταμερίζουν αναλογικά στα κόμματα που άσκησαν την εξουσία μετά το 1974. Γι’ αυτό συμβαίνει το παράδοξο όλα αυτά που συμβαίνουν αντί να τα χρεώνεται η υπεύθυνη κυβέρνηση καταλογίζονται και στην αξιωματική αντιπολίτευση και μάλιστα σε μεγαλύτερο ποσοστό. Αυτή η κατάσταση δεν θα αλλάξει όσο δε φανούν στον ορίζοντα τα νέα πρόσωπα που θα πείσουν ότι είναι διατεθειμένα να ανατρέψουν αυτό το γερασμένο σύστημα εξουσίας και όχι να το διαχειριστούν καλύτερα. Είναι πεποίθηση όλων άλλωστε, ότι τα γερασμένα συστήματα εξουσίας τα διαχειρίζονται καλύτερα οι συντηρητικές δυνάμεις.

Ο Γιώργος Παπανδρέου το 2004, φορτωμένος με τις «αμαρτίες» της πολύχρονης άσκησης της εξουσίας από το ΠΑΣΟΚ και του συστήματος εξουσίας μετά τη μεταπολίτευση , ανέλαβε την ευθύνη και την εντολή να το ανατρέψει , αλλά αυτό το εγχείρημα θέλει χρόνο και προπάντων νέα πρόσωπα, που είναι αδύνατο να γίνουν αναγνωρίσιμα, να καθιερωθούν και εν τέλει να πείσουν σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα , όταν μάλιστα προέρχονται από το σώμα των άγνωστων πλην όμως άφθαρτων στρατιωτών του κινήματος και αντιμετωπίζουν πολύ συχνά την αμφισβήτηση , την υπονόμευση και πολλές φορές τον ανοιχτό πόλεμο των «μπαρουτοκαπνισμένων» στρατηγών του κινήματος. Ένα τέτοιο εγχείρημα έχει και εκλογικό κόστος στο άμεσο μέλλον, γιατί κοντά στους φύσει πολιτικούς αντιπάλους προσθέτει και αυτούς του εσωκομματικού κατεστημένου.

Ένας ηγέτης του ΠΑΣΟΚ που θα έπειθε ότι θα διαχειρίζονταν καλύτερα το ίδιο σύστημα εξουσιών , σε σχέση με τη σημερινή εμφανώς ανίκανη ηγεσία της Ν.Δ. ,πιθανόν να κέρδιζε γρήγορα τις εκλογές , όμως δεν θα άλλαζε καθόλου τον πυρήνα της υπάρχουσας πολιτικής κατάστασης. Ο ηγέτης που στοχεύει στην αλλαγή του πολιτικού συστήματος προς όφελος της κοινωνίας δεν διακατέχεται από το άγχος της εξουσίας. Μένει σταθερός και προπαντός συνεπής στις αξίες , στα οράματα και στους ξεκάθαρους στόχους του και αργά, αλλά σταθερά προστίθενται οι δυνάμεις που απαιτούνται, ώσπου να φτάσουν στο κρίσιμο άθροισμα για τη νέα ανατροπή του πολιτικού σκηνικού, που θα έχει διάρκεια , μα προπαντός όφελος για τον Ελληνικό λαό.

Όταν ηττηθεί η φιλοσοφία του «ο καθένας για τον εαυτό του», όταν ο μέσος ψηφοφόρος θα πάψει να αναζητά το πολιτικό ¨δεκανίκι¨ , που θα τον οδηγήσει στην προσωπική του γη της επαγγελίας ανεξάρτητα από τα μονοπάτια που θα διαβεί. ‘Οταν συνειδητοποιήσουμε οι περισσότεροι ότι αυτή η λογική δεν οδηγεί πουθενά , ότι όλοι μας γινόμαστε όμηροι των ¨κολλητών¨, των ¨κουμπάρων¨ και των «κατάλληλων» σε ένα σύστημα διεφθαρμένο και αποκρουστικό , που τον τελευταίο καιρό δείχνει την ασχήμια του σε όλες της τις εκφάνσεις

Η επιλογή για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στο πρόσωπο του Γιώργου Παπανδρέου σηματοδότησε την επιλογή του κόσμου της Δημοκρατικής παράταξης να προχωρήσει σ’ αυτήν την ανατροπή. Η νίκη στις εκλογές θα έρθει , όταν όσοι συμμετέχουμε σ’ αυτή την προσπάθεια πείσουμε τον κόσμο με την ίδια τη στάση ζωής μας πρώτα απέναντι στα καθημερινά προβλήματα της κοινωνίας ότι είμαστε μέλη μιας αξιόπιστης , φιλολαϊκής και προοδευτικής παράταξης και πιστεύουμε αυτά που προσπαθούμε να πετύχουμε ακόμα και με τα λάθη τους με τις ασάφειές τους , πολλές φορές με την ουτοπία στη σύλληψή τους. Οι βαρύγδουπες διακηρύξεις και οι ξεκάθαρες θέσεις από μόνες τους δεν αρκούν. Ο κόσμος περιμένει από τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ , αλλά και από αυτούς που δηλώνουν μέλη του, νέα δείγματα γραφής απέναντι στην κοινωνία , όπως αυτά εκδηλώνονται στη δουλειά τους, στη γειτονιά τους , στους φίλους τους, σε κάθε κοινωνική τους παρουσία και είναι έτοιμος να ξαναδώσει την εμπιστοσύνη του.

Γι’ αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία η περίοδος αμέσως μετά το συνέδριο μας για την πορεία του κινήματος. Δεν θα παίξουν το ρόλο τους μόνο οι ξεκάθαρες πολιτικές θέσεις στα θέματα Παιδείας , υγείας, απασχόλησης, Δημόσιας διοίκησης, ανεργίας και ανάπτυξης της υπαίθρου, που πρέπει να γίνουν κτήμα των πολιτών, καθώς και οι καταστατικές αλλαγές, που αφορούν τη δομή και τη λειτουργία του κινήματός μας. Όσοι πραγματικά ενδιαφέρονται για την κυβερνώσα αριστερή παράταξη στη χώρα μας οφείλουν να αποβάλουν οι ίδιοι την πελατειακή νοοτροπία και να αναδείξουν στις ενδοκομματικές εκλογές που θα ακολουθήσουν τους ανθρώπους εκείνους που πιστεύουν ότι θα εκφράσουν αυθεντικά τις αγωνίες , τους πόθους και τα οράματά τους.

Ως τότε ο κόσμος μας , μας παρακολουθεί , μας κρίνει και στις ερωτήσεις των δημοσκόπων δηλώνει ΣΥΝ… σηματοδοτώντας την κατεύθυνσή μας σε ότι αφορά την ιδεολογική μας ταυτότητα.

Ένα αναξιόπιστο, πελατειακό, δέσμιο του σημερινού συστήματος εξουσίας κόμμα, που συνεχίζει να εκφράζεται από φθαρμένα πρόσωπα που απώλεσαν την αθωότητα των πράξεών τους είναι καταδικασμένο να τρέφεται με τους αρχηγούς του και να παλεύει με τη σκιά του…

H ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΕΝ ΤΑΧΕΙ (1936-2008)

H ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΕΝ ΤΑΧΕΙ (1936-2008)

4 Αυγούστου 1936

Ο Ιωάννης Μεταξάς σε συνεννόηση με το βασιλιά Γεώργιο Β΄ κηρύσσει δικτατορία, αναστέλλοντας την ισχύ του Συντάγματος και διαλύοντας τη Βουλή. Ακολουθούν διάλυση των δημοκρατικών πολιτικών κομμάτων και απηνής δίωξη κάθε πολιτικής και κοινωνικής δραστηριότητας. Παράλληλα δημιουργείται ένας πολυπλόκαμος κρατικός και παρακρατικός μηχανισμός , καταπίεσης και καταδίωξης κάθε δημοκράτη και προοδευτικού πολίτη.

15 Αυγούστου 1940

Ένα σημαδιακό γεγονός προαναγγέλει τον επερχόμενο πόλεμο. Το εύδρομο «Έλλη» τορπιλίζεται από τους Ιταλούς έξω από το λιμάνι της Τήνου.

15 Οκτωβρίου 1940

Το Γενικό επιτελείο στρατού της Ιταλίας αποφασίζει την επίθεση εναντίον της Ελλάδας.

28 Οκτωβρίου 1940

Η Ελλάδα μπαίνει στον πόλεμο κατά του φασιστικού άξονα μετά το ΟΧΙ στο Ιταλικό τελεσίγραφο που μετέφερε ο Ιταλός πρεσβευτής Γκράτσι.

31 Οκτωβρίου 1940

Ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης από τις φυλακές της Κέρκυρας , καλεί τον Ελληνικό λαό να δώσει όλες του τις δυνάμεις στον πόλεμο κατά της Ιταλίας.

1-8 Δεκεμβρίου 1940

Ο Ελληνικός στρατός μετά την επιτυχή του άμυνα προελαύνει μέσα στην Αλβανία και καταλαμβάνει το Πόγραδετς, τους Αγίους Σαράντα,το Δέλβινο και το Αργυρόκαστρο.

29 Ιανουαρίου 1941

Πεθαίνει ο Ιωάννης Μεταξάς. Νέος πρωθυπουργός ορίζεται ο Αλέξανδρος Κορυζής.

8 Απριλίου 1941

Τα Γερμανικά στρατεύματα εισβάλλουν στο Ελληνικό έδαφος στο ύψος της Δοϊράνης.

18-21 Απριλίου 1941.

Αυτοκτονεί ο πρωθυπουργός Αλ. Κορυζής. Αναλαμβάνει νέα κυβέρνηση υπό τον Εμ. Τσουδερό.

23 Απριλίου 1941

Ο βασιλιάς Γεώργιος ο Β΄, ο πρωθυπουργός Εμ. Τσουδερός, και η κυβέρνηση αναχωρούν για την Κρήτη.

27 Απριλίου 1941

Τα Γερμανικά στρατεύματα εισέρχονται στην Αθήνα.

29 Απριλίου 1941

Σχηματίζεται κατοχική κυβέρνηση υπό τον Γ. Τσολάκογλου, μια κυβέρνηση εξαρτημένη και υποταγμένη πλήρως στους Γερμανούς.

20 Μαΐου 1941

Ξεκινά η Γερμανική επίθεση κατά της Κρήτης. Οι Κρητικοί αντιστέκονται με κάθε μέσο, με απαράμιλλες πράξεις ηρωισμού και αυτοθυσίας.

31 Μαΐου 1941

Ολοκληρώνεται η κατάληψη της Κρήτης από τους Γερμανούς και αποχωρούν στην Αίγυπτο οι συμμαχικές δυνάμεις, ο βασιλιάς Γεώργιος ο Β΄και η κυβέρνηση Εμ. Τσουδερού. Ο Μανώλης Γλέζος και ο Λάκης Σάντας κατεβάζουν τη Χιτλερική σημαία από το βράχο της Ακρόπολης. Αυτή η ηρωική πράξη σηματοδοτεί την Αντίσταση των Ελλήνων.

9 Σεπτεμβρίου 1941

Ο Ναπολέων Ζέρβας μαζί με λίγους συνεργάτες του δημιουργεί τον Εθνικό Δημοκρατικό Ελληνικό Σύνδεσμο.(ΕΔΕΣ).

27 Σεπτεμβρίου 1941

Ιδρύεται το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ) , η μεγαλύτερη και πιο μαχητική οργάνωση της Αντίστασης . Στο ΕΑΜ συμμετέχουν το ΚΚΕ, το Σοσιαλιστικό κόμμα Ελλάδας, η Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας και το Αγροτικό κόμμα Ελλάδας. Πρώτος γραμματέας του ΕΑΜ ο Λευτέρης Αποστόλου, που όμως θα αντικατασταθεί από τον Θανάση Χατζή , ύστερα από τη σύλληψη του πρώτου από τους Ιταλούς το Νοέμβριο του 1941.

2 Φεβρουαρίου 1942

Σε σύσκεψη στρατιωτικών και πολιτικών στελεχών του ΕΑΜ δημιουργείται ο Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (ΕΛΑΣ). Έτσι αναπτύσσεται η αντάρτικη ένοπλη αντίσταση σε κάθε περιοχή της Ελλάδας μέχρι την ημέρα της εθνικής απελευθέρωσης.

Μάϊος 1944

Διεξάγεται μια κρίσιμη διάσκεψη στο Λίβανο όλων των κομμάτων και των αντιστασιακών οργανώσεων. Στις 20 του μήνα αποφασίζεται η δημιουργία Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας με πρωθυπουργό τον Γεώργιο Παπανδρέου.

12 Οκτωβρίου 1944

Οι Γερμανοί εγκαταλείπουν την Αθήνα

18 Οκτωβρίου 1944

Η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας καταφθάνει στην Ελλάδα και εγκαθίσταται στην Αθήνα

2 Δεκεμβρίου 1944

Παραιτούνται από την κυβέρνηση οι υπουργοί του ΕΑΜ (Α. Σβώλος, Ηλ. Τσιριμώκος, Ν. Ασκούτσης, Μ. Πορφυρογένης, Ι. Ζεύγος, Α. Αγγελόπουλος.)

3 Δεκεμβρίου 1944

Το ΕΑΜ διοργανώνει συλλαλητήριο στην πλατεία Συντάγματος. Η ειρηνική συγκέντρωση με τη μαζική και αγωνιστική συμμετοχή χιλιάδων πολιτών δέχεται απρόκλητα τα πυρά κρατικών και παρακρατικών μηχανισμών, που είχαν συνεργαστεί ανοιχτά με τους Γερμανούς. Το συλλαλητήριο καταλήγει σε αιματοχυσία με 28 νεκρούς και 100 τραυματίες. Έτσι αρχίζουν τα Δεκεμβριανά , σύμφωνα με τα σχέδια και τον ενεργό παρεμβατικό ρόλο των Άγγλων και σύμφωνα με το αξίωμα του «Διαίρει και βασίλευε». Σε αυτή τη σκοτεινή και γκρίζα πτυχή της νεότερης ιστορίας η Αγγλία έριξε το σπόρο της εμφύλιας σύρραξης με στόχο την υποχώρηση, την ήττα και τη διάλυση του ΕΑΜικού κινήματος.

2 Ιανουαρίου 1945

Παραιτείται η κυβέρνηση Παπανδρέου. Σχηματίζεται νέα κυβέρνηση υπο τον Ν. Πλαστήρα.

12 Φεβρουαρίου 1945

Υπογράφεται η συμφωνία της Βάρκιζας, που προβλέπει μεταξύ άλλων τον τερματισμό της αιματοχυσίας και των διώξεων, την παραπομπή σε δίκη των δοσίλογων και των συνεργατών των κατακτητών και την παράδοση των όπλων από τον ΕΛΑΣ

28 Φεβρουαρίου 1945

Ολοκληρώνεται ο αφοπλισμός του ΕΛΑΣ

29 Μαΐου 1945

Επιστρέφει στην Ελλάδα ο Νίκος Ζαχαριάδης.

16 Ιουνίου 1945

Ο Άρης Βελουχιώτης οδηγείται στο μοιραίο τέλος του , μέσα σε συνθήκες πολιτικής απομόνωσης και στιγματισμού από την ηγεσία του ΚΚΕ αλλά και συνεχών καταδιώξεών του από κρατικές και παρακρατικές οργανώσεις. Οι κρατικοί και παρακρατικοί διώκτες του προχώρησαν σε μια αποτρόπαιη και βάρβαρη πράξη. Έκοψαν το κεφάλι του Άρη Βελουχιώτη και των συναγωνιστών του και τα κρέμασαν στους φανοστάτες των Τρικάλων.

7 Φεβρουαρίου 1946

Το ΚΚΕ και το ΕΑΜ αποφασίζουν αποχή από τις εκλογές της 31ης Μαρτίου

1 Σεπτεμβρίου 1946

Διεξάγεται μέσα σε συνθήκες αμφισβήτησης , διώξεων και βίας δημοψήφισμα με το οποίο επιστρέφει στην Ελλάδα ο βασιλιάς Γεώργιος ο Β΄, με ποσοστό 69%.

26 Οκτωβρίου 1946

Ιδρύεται το Γενικό Αρχηγείο του Δημοκρατικού Στρατού και ο Μάρκος Βαφειάδης αναλαμβάνει την αρχηγία. Επισήμως ξεκινά ο εμφύλιος πόλεμος στην Ελλάδα. Στη συνέχεια θα συγκροτηθεί η κυβέρνηση του βουνού.

20 Ιανουαρίου 1949

Ο Αλέξανδρος Παπάγος αναλαμβάνει αρχιστράτηγος του Εθνικού Στρατού.

30-31 Ιανουαρίου 1949

Συνέρχεται η περίφημη 5η ολομέλεια της Κ.Ε. του ΚΚΕ και αποφασίζει , μεταξύ άλλων, τη συνέχιση και κλιμάκωση του εμφύλιου πολέμου.

5 Μαΐου 1949

Αρχίζουν οι επιχειρήσεις του Εθνικού Στρατού στη Θεσσαλία

10 Ιουλίου 1949

Ο στρατάρχης Τίτο ανακοινώνει το κλείσιμο των Ελληνογιουγκοσλαβικών συνόρων και εντείνει τα αδιέξοδα του Δημοκρατικού Στρατού.

9-15 Αυγούστου 1949

Διεξάγονται οι μάχες στο Βίτσι, που τελειώνουν με την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού και την υποχώρησή του στο Γράμμο.

23-30 Αυγούστου 1949

Διεξάγονται οι κρίσιμες και τελευταίες μάχες του εμφυλίου στο Γράμμο , που καταλήγουν σε ήττα του Δημοκρατικού Στρατού και στο συντεταγμένο πέρασμα των αποδεκατισμένων δυνάμεών του στις όμορες χώρες.

15 Σεπτεμβρίου 1949

Ο ελεγχόμενος από το ΚΚΕ ραδιοφωνικός σταθμός «Ελεύθερη Ελλάδα» αναγγέλλει τη λήξη των εχθροπραξιών.

6 Ιανουαρίου 1950

Στην Αθήνα παραιτείται η κυβέρνηση Διομήδη. Συγκροτείται υπηρεσιακή κυβέρνηση υπο τον πρώην πρόεδρο της Βουλής Τζών Θεοτόκη και προκηρύσσονται εκλογές για τις 5 Μαρτίου. Άρση του Στρατιωτικού νόμου και αναστολή της ισχύος του Γ΄ ψηφίσματος.

5 Μαρτίου 1950

Διεξάγονται εκλογές που διαμορφώνουν αθροιστικά μια Δημοκρατική προοδευτική πλειοψηφία.

Η διάταξη των δυνάμεων έχει ως εξής: Λαϊκό κόμμα (Κ. Τσαλδάρης) 18,8%, Κόμμα φιλελευθέρων (Σοφοκλής Βενιζέλος)17,24%, ΕΠΕΚ (Ν. Πλαστήρας) 16,44%, Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό κόμμα(Γ. Παπανδρέου) 10,67%, Δημοκρατική παράταξη(Γ. Σβώλος, Ι. Σοφιανόπουλος) 9,7%, Πολιτική ανεξάρτητη παράταξη(Κ. Μανιαδάκης κ. ά. ) 8,15%, Μέτωπο Εθνικής Αναδημιουργίας (Π. Κανελλόπουλος κ.α) 5,27%

27 Σεπτεμβρίου 1951

Σχηματίζεται υπο τον Ν. Πλαστήρα κυβέρνηση με Δημοκρατικό και προοδευτικό προσανατολισμό.

30 Μαρτίου 1952

Μετά τη διεξαγωγή μιας πολύκροτης δίκης , εκτελούνται οι Νίκος Μπελογιάννης, Δ. Μπάτσης, Ν. Καλούμενος και Ηλ. Αργυριάδης.

16 Νοεμβρίου 1952

Διεξάγονται νέες εκλογές. Με την παρουσία του Αλ. Παπάγου ως αρχηγού της Δεξιάς οι συσχετισμοί δυνάμεων αλλάζουν. Λαμβάνουν: Ελληνικός Συναγερμός (Αλ. Παπάγος) 49,22%, ΕΠΕΚ- Κόμμα φιλελευθέρων 38,61% , ΕΔΑ 11,28%

9 Απριλίου 1953

Ο υπουργός συντονισμού Σπύρος Μαρκεζίνης προχωρά στην υποτίμηση της δραχμής κατά 50%. Η ισοτιμία της δραχμής προς το δολάριο μέχρι το τέλος του 1953 διαμορφώθηκε ως εξής: 1 δολάριο=30 δραχμές

12 Οκτωβρίου 1953

Υπογράφεται η διμερής Ελληνοαμερικανική Συμφωνία για την παραχώρηση στρατιωτικών διευκολύνσεων και βάσεων στις ΗΠΑ.

1 Απριλίου 1955

Αρχίζει στην Κύπρο ο ένοπλος εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ , για την απελευθέρωση της Κύπρου από τον αποικιακό ζυγό της Μεγάλης Βρετανίας.

4 Οκτωβρίου 1955

Πεθαίνει ο Αλ. Παπάγος

6 Οκτωβρίου 1955

Ο βασιλιάς Παύλος ορίζει και ορκίζει νέα κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Κ. Καραμανλή.

19 Φεβρουαρίου 1956

Με τη διεξαγωγή νέων εκλογών οι πολιτικές δυνάμεις διατάσσονται ως εξής:

ΕΡΕ (Εθνική Ριζοσπαστική Ένωσις Κ. Καραμανλής ) 47,38%, Δημοκρατική Ένωση(Κόμματα κέντρου και ΕΔΑ)48,15%, Με τη βοήθεια του ιδιότυπου εκλογικού συστήματος η ΕΡΕ αποκτά πλειοψηφία εδρών στη Βουλή. Έτσι σχηματίζεται αυτοδύναμη κυβέρνηση Δεξιάς υπο τον Κ. Καραμανλή.

11 Μαΐου 1958

Διεξάγονται νέες εκλογές με εκλογικό σύστημα που πριμοδοτεί σε κοινοβουλευτικές έδρες την ΕΡΕ. Έλαβαν: ΕΡΕ(Κ. Καραμανλής) 41,16%, ΕΔΑ(Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά) 24,42%, Κόμμα φιλελευθέρων 20,67%, ΠΑΔΕ(Μαρκεζίνης, Μπαλτατζής)10,62%, ΕΛΚ(Π. Κανελλόπουλος) 2,94%. Ο Κ. Καραμανλής σχηματίζει νέα κυβέρνηση.

29 Οκτωβρίου 1961

Διεξάγονται νέες εκλογές που θα καταγραφούν στην ιστορία ως εκλογές «βίας και νοθείας». Έλαβαν: ΕΡΕ 50,81%, Ένωση Κέντρου – Κόμμα προοδευτικών 33,65%, ΠΑΜΕ (Ιωάννης Πασαλίδης)14,62%. Σχηματίζεται και πάλι κυβέρνηση υπο τον Κ. Καραμανλή.

22 Μαΐου 1963

Δολοφονείται στη Θεσσαλονίκη από παρακρατικούς με την ανοχή , αλλά και τη συγκάλυψη της αστυνομίας ο βουλευτής της ΕΔΑ Γρηγόρης Λαμπράκης. Η εξουσία της Δεξιάς και του Παλατιού αμφισβητείται έντονα. Κυοφορείται το αίτημα της αλλαγής και διαμορφώνεται ένα ισχυρό λαϊκό ρεύμα με δημοκρατικό προοδευτικό προσανατολισμό.

3 Νοεμβρίου 1963

Μέσα σε συνθήκες έντονης πολιτικής και κοινωνικής αντιπαράθεσης διεξάγονται εκλογές. Τα αποτελέσματα ανατρέπουν τη Δεξιά και τους σχεδιασμούς του Παλατιού. Η νίκη της Ένωσης Κέντρου και του Γεωργίου Παπανδρέου είναι αναμφισβήτητη. Έλαβαν: ΕΡΕ 39,37%, Ένωση Κέντρου(Γ. Παπανδρέου) 42,04%, ΕΔΑ 14,34%, Κόμμα προοδευτικών (Σ. Μαρκεζίνης) 3,73%

Ο Γιώργος Παπανδρέου σχηματίζει νέα κυβέρνηση. Παρότι όμως εξασφάλισε την ψήφο της Βουλής , η κυβέρνηση υπέβαλε αμέσως την παραίτησή της. Ζήτησε τη διενέργεια νέων εκλογών , αρνούμενη να στηριχτεί στιε ψήφους της ΕΔΑ.

9 Δεκεμβρίου 1963

Αναχωρεί από την Ελλάδα για το Παρίσι ο Κ. Καραμανλής , ορίζοντας ως αρχηγό της ΕΡΕ τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο.

6 Μαρτίου 1964

Πεθαίνει ο βασιλιάς Παύλος και στο θρόνο ανέρχεται ο νεαρός διάδοχος Κωσταντίνος.

16 Φεβρουαρίου 1964

Διεξάγονται νέες εκλογές. Η νίκη της Ένωσης Κέντρου και του Γ. Παπανδρέου είναι συντριπτική. Η Δημοκρατική Προοδευτική πλειοψηφία αθροιστικά φτάνει το 65% που ανοίγει νέους ορίζοντες για τη δημοκρατία και τη χώρα. Έλαβαν: Ένωση Κέντρου 52,72%, ΕΡΕ-Κόμμα προοδευτικών 35,26%, ΕΔΑ 11,8%. Ο Γεώργιος Παπανδρέου στον απόηχο του νέου θριάμβου σχηματίζει νέα κυβέρνηση.

18 Μαΐου 1965

Ύστερα από πολύμηνη προσπάθεια υπονόμευσης της λαοπρόβλητης κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου από το Παλάτι και την ΕΡΕ, έρχεται στη δημοσιότητα η σκευωρία της υπόθεσης ΑΣΠΙΔΑ.

15 Ιουλίου 1965

Ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος επιχειρεί να ανατρέψει την κυβέρνηση της Ένωσης Κέντρου και τον πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου. Το βασιλικό πραξικόπημα με τον «κοινοβουλευτικό» μανδύα και τις δοτές κυβερνήσεις των αποστατών είχε ανοιχτή στήριξή του από την ΕΡΕ. Στην ανατροπή της νόμιμης κυβέρνησης και του λαοπρόβλητου πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, εκτός από το Παλάτι, τους αποστάτες και την ΕΡΕ, η συνεργασία και η συμμετοχή της πρεσβείας και των υπηρεσιών των ΗΠΑ ήταν εμφανείς και δεδομένες. Έτσι αρχίζει μια περίοδος φθοράς και παρακμής του κοινοβουλευτικού συστήματος που θα καταλήξει στο πραξικόπημα της χούντας και την εφτάχρονη δικτατορία. Τα στελέχη της κυβέρνησης της Ένωσης Κέντρου που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην αποστασία ήταν οι Κ. Μητσοτάκης, Π. Γαρουφαλιάς, Γ. Αθανασιάδης-Νόβας, Ηλίας Τσιριμώκος και Στ. Στεφανόπουλος.

22 Ιουλίου 1965

Δολοφονείται ο φοιτητής Σωτήρης Πέτρουλας, μέλος της νεολαίας Λαμπράκη, κατά τη διάρκεια διαδήλωσης για το βασιλικό πραξικόπημα.

5 Αυγούστου 1965

Καταψηφίζεται στη Βουλή η πρώτη κυβέρνηση αποστατών του Γεωργίου Αθανασιάδη-Νόβα

25 Αυγούστου 1965

Καταψηφίζεται στη Βουλή η δεύτερη κυβέρνηση αποστατών υπο τον Ηλία Τσιριμώκο.

17 Σεπτεμβρίου 1965

Σχηματισμός της τρίτης κυβέρνησης αποστατών υπο τον Στέφανο Στεφανόπουλο, η οποία κατορθώνει να πάρει τελικά ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή.

22 Δεκεμβρίου 1966

Ορκίζεται η υπηρεσιακή κυβέρνηση του Ιωάννη Παρασκευόπουλου, με σκοπό να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές στις 28 Μαΐου 1967

21 Απριλίου 1967

Η κοινοβουλευτική Δημοκρατία καταλύεται. Επιβάλλεται με το σχέδιο «Περικλής» και τα τανκς στρατιωτικό πραξικόπημα με επι κεφαλής τους συνταγματάρχες Γεώργιο Παπαδόπουλο, Νικόλαο Μακαρέζο και τον ταξίαρχο Στυλιανό Πατακό. Μέσα σε λίγες ώρες συλλαμβάνεται το σύνολο του πολιτικού κόσμου, ενώ παράλληλα ξεκινούν μαζικές συλλήψεις, διώξεις, εκτοπισμοί και εξορίες χιλιάδων αριστερών , δημοκρατικών και προοδευτικών πολιτών

22 Απριλίου 1967

Ορίζεται και ορκίζεται από το βασιλιά η πρώτη χουντική κυβέρνηση υπο τον Κ. Κόλλια. Η δημοκρατία μπαίνει στο «γύψο» μιας εφτάχρονης δικτατορίας.

Απρίλιος – Μαΐος-Ιούνιος 1967

Αρχίζουν να συγκροτούνται οι πρώτες αντιδικτατορικές αντιστασιακές οργανώσεις που οργανώνουν και κλιμακώνουν την ασίγαστη δράση τους σε όλα τα μέτωπα και με όλες τις μορφές αγώνα μέχρι την κατάρρευση της δικτατορίας τον Ιούλιο του 1974.

Αύγουστος 1967

Συλλαμβάνεται ο Μίκης Θεοδωράκης , αφού πρώτα είχε ιδρύσει το Πανελλήνιο Απελευθερωτικό Μέτωπο(ΠΑΜ)

13 Δεκεμβρίου 1967

Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος οργανώνει ένα αποτυχημένο στρατιωτικό κίνημα, ένα κίνημα «οπερέτα» κατά της δικτατορίας. Στη συνέχεια καταφεύγει με την οικογένειά του στη Ρώμη.

15 Ιανουαρίου 1968

Ύστερα από διεθνείς πιέσεις χορηγείται διαβατήριο στο φυλακισμένο Ανδρέα Παπανδρέου. Αποφυλακίζεται και αναχωρεί για το εξωτερικό και αμέσως ιδρύει το Πανελλήνιο Αγωνιστικό Κίνημα(ΠΑΚ) οργανώνοντας την αντίσταση των δημοκρατικών και προοδευτικών πολιτών μέσα και έξω από την Ελλάδα.

10 Μαΐου 1968

Πεθαίνει στη φυλακή της Θεσσαλονίκης ο βουλευτής της αριστεράς Γιώργος Τσαρουχάς, ύστερα από βασανιστήρια.

13 Αυγούστου 1968

Ο Αλέξανδρος Παναγούλης , ένας σύγχρονος τυραννοκτόνος ήρωας, επιχειρεί να δολοφονήσει το δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλο. Δυστυχώς αποτυγχάνει, συλλαμβάνεται και φυλακίζεται. Δραπετεύει , αλλά και πάλι συλλαμβάνεται.

1 Νοεμβρίου 1968

Πεθαίνει ο Γεώργιος Παπανδρέου. Η κηδεία του στις 3 Νοεμβρίου μετατρέπεται στην πρώτη αντιδικτατορική διαδήλωση με τη συμμετοχή δεκάδων χιλιάδων πολιτών.

28 Μαρτίου 1969

Δήλωση του νομπελίστα ποιητή Γιώργου Σεφέρη κατά της χούντας μεταδίδεται από τους ξένους ραδιοσταθμούς.

22 Σεπτεμβρίου 1971

Η κηδεία του Γιώργου Σεφέρη εξελίσσεται σε διαδήλωση κατά της δικτατορίας.

1968-1972

Πολλές σημαντικές δίκες των αντιστασιακών οργανώσεων με χιλιάδες κατηγορούμενους θαρραλέους αγωνιστές της δημοκρατίας.

21-22 Φεβρουαρίου 1973

Κατάληψη της Νομικής από φοιτητές που διαμαρτύρονται για διάταγμα που επιτρέπει τη διακοπή της αναβολής σπουδών των ηγετών των φοιτητών και την αναγκαστική στράτευσή τους. Η χούντα κλιμακώνει τη βία μέσα στα Πανεπιστήμια , διώκοντας και φυλακίζοντας τους πρωτεργάτες του αντιδικτατορικού κινήματος.

21 Απριλίου 1973

Αρχίζουν οι πρώτες μαζικές εκδηλώσεις κατά της δικτατορίας μέσα και έξω από τις Σχολές. Συγκεντρώνονται υπογραφές φοιτητών που ζητούν επίμονα δημοκρατικές εκλογές για τους φοιτητικούς συλλόγους. Αρχίζουν να συγκροτούνται Εθνικοτοπικοί Σύλλογοι φοιτητών με ξεχωριστή δημοκρατική δράση.

23 Μαΐου 1973

Ματαιώνεται αντιδικτατορικό κίνημα στο πολεμικό Ναυτικό . Συλλαμβάνονται πολλοί αξιωματικοί, μεταξύ αυτών και ο Σπύρος Μουστακλής, που υφίσταται απάνθρωπα βασανιστήρια.

25 Μαΐου 1973

Αποχώρηση του αντιτορπιλικού «Βέλος» από Νατοϊκή άσκηση. Ο κυβερνήτης του Νίκος Παππάς μαζί με τους αξιωματικούς ζητούν πολιτικό άσυλο στην Ιταλία.

19 Αυγούστου 1973

Ο δικτάτορας Παπαδόπουλος ορκίζεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Έχει προηγηθεί ένα «δημοψήφισμα» παρωδία στις 29 Ιουλίου με το οποίο καταργείται η μοναρχία στην Ελλάδα.

8 Οκτωβρίου 1973

Η χούντα επιχειρεί να διατηρήσει την εξουσία μέσα από ένα νόθο και θολό εκδημοκρατισμό της. Διορίζεται πρωθυπουργός ο Σπύρος Μαρκεζίνης ως εντολοδόχος ενός «χουντικού φιλελευθερισμού» κατά τα πρότυπα της δικτατορίας του Σαλαζάρ στην Πορτογαλία.

15 Νοεμβρίου 1973

Κατάληψη του Πολυτεχνείου από φοιτητές. Μαζικές διαδηλώσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη κατά της δικτατορίας. Το αίτημα των φοιτητών που ενώνει όλες τις λαϊκές δυνάμεις είναι «Η τώρα ή ποτέ». Κοινή απαίτηση η πτώση της δικτατορίας και η προκήρυξη εκλογών με ελευθερίες και δικαιώματα, αποκατάσταση της δημοκρατίας και Συντακτική Εθνοσυνέλευση.

17 Νοεμβρίου 1973

Οι δυνάμεις καταστολής επιτίθενται σε άοπλους διαδηλωτές με πολλά θύματα και πολλούς τραυματίες. Αργά τη νύχτα το Πολυτεχνείο περικυκλώνεται από άρματα μάχης και επίλεκτες δυνάμεις του στρατού , της αστυνομίας και των παρακρατικών. Άρμα μάχης γκρεμίζει την πύλη του Πολυτεχνείου και εισβάλλουν στρατιωτικές δυνάμεις στο ίδρυμα. Ακολουθούν συμπλοκές με δεκάδες θύματα και εκατοντάδες φυλακισμένους. Επιβάλλεται και πάλι ο Στρατιωτικός νόμος.

25 Νοεμβρίου 1973

Με εσωτερικό πραξικόπημα εκδιώκεται ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος. Την εξουσία καταλαμβάνει μια ομάδα στρατιωτικών υπο την ηγεσία του αόρατου δικτάτορα Δημήτρη Ιωαννίδη. Έχουμε μια νέα δικτατορία μέσα στη δικτατορία.

15 Ιουλίου 1974

Συντελείται με μάχες προδοτικό πραξικόπημα στην Κύπρο για την ανατροπή του Μακαρίου από στρατιωτικές δυνάμεις της ΕΛΔΥΚ και από μέλη της ΕΟΚΑ Β΄, κατά προτροπή και εντολή της χούντας του Ιωαννίδη. Τελικά ο Μακάριος κατάφερε να διαφύγει και με διάγγελμά του κατήγγειλε τη χούντα των Αθηνών.

23 προς 24 Ιουλίου 1974

Οι Τούρκοι εισβάλλουν στην Κύπρο υλοποιώντας το σχέδιο «Αττίλας Ι και ΙΙ» για την κατάληψη και παράνομη κατοχή του βόρειου τμήματος της Μεγαλονήσου. Στην Ελλάδα καταρρέει η στρατιωτική χούντα.

Η δημοκρατική αλλαγή της μεταπολίτευσης είναι γεγονός. Τη διακυβέρνηση της χώρας αναλαμβάνουν πολιτικοί υπο τον Κ. Καραμανλή, που επιστρέφει στην Ελλάδα ύστερα από 11χρονη αυτοεξορία στο Παρίσι.

Δημιουργείται Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας με τη συμμετοχή πολιτικών από την προδικτατορική ΕΡΕ, Ένωση Κέντρου και τις Νέες Δυνάμεις. Σε αυτή την κυβέρνηση δεν μετείχαν ο Ανδρέας Παπανδρέου και το ΠΑΚ καθώς και τα κόμματα της ευρύτερης Αριστεράς.

3 Σεπτεμβρίου 1974

Ο Ανδρέας Παπανδρέου ιδρύει το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑΣΟΚ).

Η ιδρυτική διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη αποκτά μια συμβολική αναφορά και φόρτιση. Ως διακήρυξη αρχών, ιδεών, θέσεων και προγραμματικών δεσμεύσεων σηματοδοτεί διαχρονικά ένα Δημοκρατικό, Πατριωτικό, και Σοσιαλιστικό, Ριζοσπαστικό και Σύγχρονο Κίνημα , που εκφράζει αξιόπιστα μια κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία.

17 Νοεμβρίου 1974

Αυτή την κρίσιμη και σημαδιακή ημέρα διεξάγονται οι πρώτες ελεύθερες εκλογές της μεταπολίτευσης. Μέσα από το υπαρκτό και κινδυνολογικό δίλημμα της εποχής οι συσχετισμοί των πολιτικών δυνάμεων συγκυριακά διαμορφώνονται ως εξής:

Νέα Δημοκρατία 54,45%, Ένωση Κέντρου –Νέες Δυνάμεις 20,4%, ΠΑΣΟΚ 13,6%, Ενωμένη Αριστερά (ΚΚΕ, ΚΚΕ εσωτ., ΕΔΑ) 9,5%. Σχηματισμός κυβέρνησης με πρωθυπουργό τον Κ. Καραμανλή.

8 Δεκεμβρίου 1974

Διεξάγεται Δημοψήφισμα για τη λύση του πολιτειακού ζητήματος. Το 69,18% του ελληνικού λαού ψηφίζει υπέρ της αβασίλευτης δημοκρατίας. Πρώτος Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο ακαδημαϊκός Μιχαήλ Στασινόπουλος.

1975

Διεξάγονται οι δίκες της χούντας της 21ης Απριλίου , οι δίκες της αιματηρής καταστολής της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και οι δίκες των βασανιστών της εφτάχρονης δικτατορίας. Οι πρωτεργάτες της δικτατορίας καταδικάζονται σε ισόβια δεσμά και οι συνεργοί τους σε βαρύτατες ποινές πολυετούς κάθειρξης.

1974-2006

Από τη μεταπολίτευση της 24ης Ιουλίου έως τις ημέρες μας, η Ελλάδα διανύει και οι Έλληνες βιώνουμε μια πρωτόγνωρη (από την περίοδο ανεξαρτησίας του Έθνους μας και της συγκρότησης του νεοελληνικού κράτους) και αδιατάρακτη περίοδο δημοκρατίας με κατοχυρωμένους, ισχυρούς και σύγχρονους θεσμούς ισονομίας και ισοπολιτείας, κατοχυρωμένες ατομικές και συλλογικές ελευθερίες και ,τέλος, με κατοχυρωμένα τα ατομικά και συλλογικά δικαιώματα όλων των πολιτών.

ΟΙ « ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΙ» ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΑΝΑΛΥΤΕΣ

ΟΙ « ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΙ» ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΑΝΑΛΥΤΕΣ

Είναι εμφανέστατη η μεροληπτική στάση του MEGA εναντίον του ΠΑΣΟΚ και του Γ. Παπανδρέου ειδικότερα και η εμπάθεια του κ. Πρετεντέρη απέναντι στον πρόεδρο του κινήματος. Ερώτημα είναι αν το φαινόμενο αφορά τα συγκεκριμένα πρόσωπα ή είναι επιλογή της ιδιοκτησίας του καναλιού, που υπηρετεί τη δική της στρατηγική συμμετέχοντας στο πολιτικό παιχνίδι δια των προσώπων αυτών . Ο κ. Τσίμας , ο κ. Οικονομέας και μερικοί ακόμη αποτελούν το απαραίτητο συμπλήρωμα του δημοσιογραφικού τίμ για να καλλωπίζεται το "αντικειμενικό" πρόσωπο του καναλιού. Αλλιώς θα κινδύνευαν να χαρακτηριστούν ως η "επίσημη φωνή" της Ρηγίλλης. Η κριτική των πολιτικών αναλυτών προς τα πολιτικά πρόσωπα ασφαλώς και είναι απαραίτητο στοιχείο της δουλειάς τους. Όμως η όποια κριτική θα πρέπει να αναφέρεται σε συγκεκριμένες θέσεις και πεπραγμένα, καθώς και στα αποτελέσματα των δράσεων των πολιτικών προσώπων για να έχουμε και μείς οι αδαείς τη δυνατότητα να δούμε τα γεγονότα και τις θέσεις των πολιτικών από όλες τις οπτικές γωνίες για να είναι χρήσιμοι και οι πολιτικοί αναλυτές. Όταν για παράδειγμα ο κ. Πρετεντέρης διατείνεται ότι ο κ. Παπανδρέου δεν είναι κατάλληλος για πρωθυπουργός θα πρέπει να μας αναλύσει τους λόγους για τους οποίους το υποστηρίζει και να μας εκθέσει τα πολιτικά στοιχεία για τον ισχυρισμό του. Ως υπουργός παιδείας που διετέλεσε π.χ. εκεί κι εκεί έκανε λάθη , που δηλώνουν πολιτική ανεπάρκεια. Ως υπουργός εξωτερικών χειρίστηκε έτσι ή αλλιώς τα τάδε θέματα και έβλαψε τα συμφέροντα της χώρας , επειδή είχαμε τα τάδε αποτελέσματα. Αν για τον κ. Καραμανλή δε μπορεί να βρει στοιχεία απ' το παρελθόν να μας πει για ποια τωρινά του κατορθώματα τον θεωρεί ικανό ηγέτη. Όταν το υποστηρίζει εν είδη δογματικής αλήθειας, που μόνο αυτός κατέχει ή επειδή το λένε οι δημοσκοπήσεις, τις οποίες ο ίδιος και οι όμοιοί του μπορούν κάλλιστα να επηρεάσουν με τις "δογματικές" τους αλήθειες, τότε μπορεί κάλλιστα να χαρακτηριστεί ως συμμετοχή στον προπαγανδιστικό μηχανισμό της Ρηγίλλης με το αζημίωτο φυσικά. Δε μας εξήγησαν ποτέ γιατί θεωρείται "καταλληλότερος " και "ηγέτης" ο νυν πρωθυπουργός, όταν οι ίδιοι διαπιστώνουν, σε μερικές κρίσεις ειλικρίνειας, ότι δε μπορούν να βρουν ούτε ένα του επίτευγμα, που θα αξίζει να μνημονεύει ο ιστορικός του μέλλοντος. Δε μας εξηγούν πως είναι δυνατόν να χαρακτηρίζεται ικανός ηγέτης ένας πολιτικός άνδρας , που έρχεται στην εξουσία μετά από μια 20ετή (με μια μικρή παρένθεση) διακυβέρνηση της χώρας από το ΠΑΣΟΚ, που νομοτελειακά οποιαδήποτε κυβέρνηση θα είχε κουράσει τον κόσμο, με τους καλύτερους οιωνούς και σε 4.5 χρόνια καταφέρνει να πάει το κόμμα του από το 45% του 2004 να βολοδέρνει στο 25 με 30% , με ανύπαρκτη μάλιστα ( με τα λεγόμενα των ίδιων) αντιπολίτευση. Ζούμε τη φάση της ραγδαίας απογύμνωσης του κατασκευασμένου "ηγέτη" , που ξεπέρασε κατά πολύ την ημερομηνία λήξης του και γιαυτό είναι επιζήμια για τον τόπο η περεταίρω παραμονή του στην εξουσία.

Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΟ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Πολλοί σύντροφοι ίσως έχουν ξεχάσει ότι στις 11/11/07 είχαμε εκλογές, όπου ψήφισαν 750000 μέλη και φίλοι και επανεκλέχθηκε πανηγυρικά ο Γιώργος Παπανδρέου με 55%. Και ο πλέον απολιτικός ψηφοφόρος καταλαβαίνει ότι οποιαδήποτε ομάδα - πόσο μάλλον ένα κόμμα- για να πετύχει το σεβασμό του κοινωνικού συνόλου, αλλά και των αντιπάλων της το πρώτο που διαφυλάττει σαν κόρη οφθαλμού είναι το κύρος και η αξιοσύνη του αρχηγού της (πολλές φορές μάλιστα τα μέλη της δημιουργούν και τεχνητούς μύθους που προσδίδουν πρόσθετα προσόντα που πιθανόν να μην έχει) για τον απλούστατο λόγο ότι αυτός εκπροσωπεί στα μάτια της κοινωνίας την ομάδα. Όταν λοιπόν βγαίνουν (υποτίθεται) ψηφοφόροι του κόμματός μας και απαξιώνουν οι ίδιοι μ’ αυτό τον τρόπο τον αρχηγό τους τί μπορούμε να περιμένουμε από τους πολιτικούς μας αντιπάλους; Μάλιστα αυτό γίνεται αμέσως μετά την εκλογή του χωρίς να έχουμε υπογραμμίσει ποτέ ότι ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν ένας πετυχημένος υπουργός Παιδείας, καθώς και πετυχημένος υπουργός εξωτερικών σε πολύ δύσκολες διεθνείς συγκυρίες , όπου εκπροσωπούσε μάλιστα την Ε.Ε. (πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία, πόλεμος στο Ιράκ, πόλεμος στο Αφγανιστάν). Αυτό δεν το λέμε εμείς αλλά αναγνωρίστηκε και πήρε τα εύσημα απ’ όλες σχεδόν τις χώρες της Ε.Ε. και όχι μόνο. Είναι εκλεγμένος πρόεδρος της Σοσιαλιστικής διεθνούς , που αριθμεί 160 περίπου κόμματα στο διεθνές πολιτικό στερέωμα εκ των οποίων τα 52 κυβερνούν στις χώρες τους. Όλοι αυτοί άραγε είναι τρελοί να εμπιστεύονται την εκπροσώπηση τους στα διεθνή βήματα το Γιώργο Παπανδρέου; Είναι ένας άνθρωπος με τεράστιες εμπειρίες , αφού βίωσε πολιτικά συστήματα σε διάφορες χώρες του κόσμου (ΗΠΑ, Σουηδία, Καναδάς κ.α. ) και είναι φυσικό να γνωρίζει πολλά πράγματα απογυμνωμένα από τους μύθους που συνήθως περιβάλλονται από τα θεωρητικά τους μοντέλα.
Σε τι μπορεί κανείς να συγκρίνει την προσωπικότητα και το κύρος του Γιώργου Παπανδρέου με αυτή του “καταλληλότερου” Κ. Καραμανλή, που δεν έχει τίποτα να παρουσιάσει από την πολιτική του διαδρομή; Η αερολογία, ο βερμπαλισμός και η επίδειξη “πολιτικού τσαμπουκά” αρκούν για να συγκροτήσουν έναν αληθινό ηγέτη; Μερικές φορές ίσως είναι αρκετά να κερδίσει τις εκλογές, αλλά γρήγορα ξεφουσκώνουν και τότε η πτώση γίνεται με πολύ θορυβώδη τρόπο. Αυτό όμως είναι το ζητούμενο για έναν προοδευτικό άνθρωπο;
Τα ισχυρά κόμματα τα κάνει το άθροισμα των ικανών του στελεχών, που αγωνίζονται πρώτα για την ιδεολογική επικράτηση της παράταξης που ανήκουν και τελευταία για την προσωπική τους ανέλιξη.
Όσοι λοιπόν ισχυρίζονται ότι θέλουν το καλό του ΠΑΣΟΚ, ας αφήσουν στους πολιτικούς μας αντιπάλους να κάνουν αυτού του είδους τις κριτικές στο Γιώργο Παπανδρέου. Όσοι δεν μπορούν να τον υποστηρίξουν, τουλάχιστον να μη τον υπονομεύουν εκ των έσω. Μπορούν ελεύθερα να μπουν απέναντι παλικαρίσια και να κάνουν την όποια κριτική τους. Μέσα στο ΠΑΣΟΚ δεν έχουμε ανάγκη όλους αυτούς που παριστάνουν τις τεθλιμμένες μοιρολογίστρες. Φυσικά αυτό δε σημαίνει ότι γινόμαστε όλοι πειθήνια όργανα της κομματικής νομενκλατούρας (οι φίλοι το ελάχιστο). Όμως η κριτική πρέπει να γίνεται επί των πολιτικών πράξεων και επιλογών οιουδήποτε παράγοντα της κομματικής ιεραρχίας -μηδέ και του αρχηγού εξαιρουμένου-με κριτήρια πολιτικά και όχι ακολουθώντας τις Κασσάνδρες των ΜΜΕ , που παίζουν το δικό τους πολιτικό παιχνίδι και εκπροσωπούν συγκεκριμένα εκδοτικά, οικονομικά και κατά περίπτωση πολιτικά συμφέροντα. Έχουν τη δυνατότητα να κατασκευάσουν το επιθυμητό πολιτικό σκηνικό, το οποίο βεβαίως και φωτογραφίζουν δια των δημοσκοπήσεών τους. Εκτός κι’ αν ενοχλούνται κάποιοι "σύντροφοι" περισσότερο από την παρουσία του Γιώργου Παπανδρέου στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και λιγότερο από την παρουσία της Ν.Δ. στην κυβέρνηση της χώρας. Για ένα καλά βολεμένο του ΠΑΣΟΚ που δε θέλει να χάσει και την αριστεροσύνη του είναι μια πολύ βολική θέση…

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΗΣ Κ.Ο. THΣ Ν.Δ. : ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΗΣ Κ.Ο. THΣ Ν.Δ. : ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ.

Η συνεδρίαση της Κ.Ο. της Ν.Δ. σήμερα είναι μία ακόμα παράσταση του κ. Καραμανλή για το κομματικό του ακροατήριο. Θα μιλήσουν μήπως οι βουλευτές; Στοιχηματίζω ότι δεν θα τους επιτραπεί να μιλήσουν. Ή θα μιλήσουν μόνο αυτοί που θα λιβανίσουν τον αρχηγό. Και αυτή η συνεδρίαση γίνεται για τις επικοινωνιακές ανάγκες του κ. Καραμανλή, όπως ακριβώς και αυτή με το υπουργικό συμβούλιο με το βλέμμα στραμμένο στις κάμερες. Θα ακούσουμε πάλι ένα πληκτικό μονόλογο για "αποφασιστικότητα" στην προώθηση των "μεταρρυθμίσεων", για "αταλάντευτη" πορεία στα πεπρωμένα της φυλής, για προσπάθειες και σκληρούς αγώνες για την "ανάπτυξη" της χώρας, ώστε να τηρηθούν στο «ακέραιο» οι δεσμεύσεις, για "μηδενικές" ανοχές στη διαφθορά, για δήθεν πορείες προς το "λαό", για "σεβασμό" της δικαιοσύνης, που θα ρίξει φως στα σκάνδαλα κι αυτός θα κρατάει τη λάμπα, για "σκληρές" απαντήσεις και πόλεμο κατά των "αόρατων συμφερόντων" , που απεργάζονται το μέλλον του έθνους και της Ν.Δ., που αντιστέκεται και άλλα δακρύβρεχτα. Θα φωνάξει δυνατά να φοβηθούν οι ¨αντάρτες", θα κουνήσει τα χέρια σα νευρικός τροχονόμος, θα χτυπήσει δυνατά το τραπέζι, για να μας θυμίσει ότι είναι ο αδιαμφισβήτητος "ηγέτης", που όλα τα σφάζει , όλα τα μαχαιρώνει, θα τον χειροκροτήσει δυνατά το κοπάδι για να δείξει τη συνοχή του και θα κατευθυνθούν όλοι προς κάποιο Μπαϊρακτάρη να φοβερίσουν και κανένα νταβατζή ανάμεσα σε ούζα και σουβλάκια. Θα αναπτερωθεί το ηθικό των φανατικών Ν.Δ.κρατών, θα γίνουν τσατάλια τα νεύρα των υπόλοιπων από την κοροϊδία και θα εμφανιστούν οι διάφοροι Πρετεντέρηδες να μας πουν, ότι το κλίμα αλλάζει , ο μέγας ηγέτης αντέστρεψε το βαρύ κλίμα, ο Καραμανλής ανακτά τον έλεγχο της κατάστασης και κατορθώνει να ξεπεράσει τις δυσκολίες που αντιμετώπισε η Ν.Δ., η "ανικανότητα" του Γ. Παπανδρέου ευθύνεται για την παλινόρθωση της Ν.Δ. και άλλα παραμύθια. Αφού κατασκευάσουν το κατάλληλο κλίμα και στήσουν το απαραίτητο σκηνικό, θα ξαμολήσουν πάλι τους δημοσκόπους να το φωτογραφίσουν!!! Ήδη ο Ψυχάρης έσπευσε να διακηρύξει στο κύριο άρθρο του στο 'ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ", ότι Καραμανλής και Παπανδρέου ξεκινούν από μηδενική βάση, εξαφανίζοντας σα μάγος τις ευθύνες της Ν.Δ. και του Καραμανλή για τα έργα και την πολιτεία τους μέχρι τώρα, λες και τα πραγματικά προβλήματα του Ελληνικού λαού είναι οι διάφοροι τύποι του στυλ Δαϊλάκη. Η κασέτα θα παίζεται πρωί –μεσημέρι – βράδυ από τα κρατικά κανάλια για να εμπεδωθεί απ’ όλους το «μεγαλείο» του πρωθυπουργού μας.

Χρήστος Χ.

ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΤΟΥ ΡΟΥΣΣΟΠΟΥΛΟΥ

ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΤΟΥ ΡΟΥΣΣΟΠΟΥΛΟΥ

Ο Ρουσσόπουλος έδειξε τα δόντια του εκεί που έπρεπε. Στον κ. Καραμανλή. Στην ομιλία του το μήνυμα ήταν σαφές: Με προστατεύει το κόμμα και το παλεύουμε όλοι μαζί ( γιατί εγώ , ο γιός του ταχυδρόμου δεν ενήργησα μόνος μου απέναντι σε επώνυμους και με ιστορικά ονόματα ηγέτες , αλλά υπηρετώντας τη Ν.Δ. και τον πρωθυπουργό) ή , αν τολμήσετε να τα φορτώσετε όλα σε μένα και να πάτε για άλλα ( τελευταία θυμήθηκαν όλοι στη Ν.Δ. , ότι είναι πολιτικός σώγαμπρος!!!) σας παίρνω και σας (όσους προφανώς κρατάω καλά) μαζί μου στα ειδικά δικαστήρια ( μόνο αφελή δεν μπορεί να χαρακτηρίσει κανείς το Ρουσσόπουλο). Μήνυμα ελήφθη όβερ!!! Αποφασίζεται αμέσως η αποχή της Ν.Δ. από τη συζήτηση για την προανακριτική επιτροπή μπροστά στο ενδεχόμενο κάποιοι "αντάρτες" ή έντιμοι βουλευτές της Ν.Δ. να συναινέσουν στη σύστασή της. Προτιμούν να φορτώσουν σε μια ολόκληρη παράταξη ,που στηρίζεται από πολλούς έντιμους συντηρητικούς πολίτες, τη ρετσινιά των απατεώνων και λαμόγιων της πολιτικής ζωής χάρη στην προστασία του Ρουσσόπουλου μόνο, που στη συντριπτική τους πλειοψηφία τα στελέχη της Ν.Δ. δε θα στενοχωριόταν και πολύ αν μετατρέπονταν σε αποδιοπομπαίο τράγο τους; Φαίνεται απίθανο. Ο νοών νοήτω...

Οσονούπω θα κάνουν την εμφάνισή τους και οι αντάρτες , που θα ρίξουν την ηρωική και αγωνιζόμενη κατά της διαπλοκής κυβέρνηση, οπότε πάμε σε πρόωρες εκλογές και ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ οι ποινικές ευθύνες των υπουργών , όπου υπάρχουν .

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ

Υπάρχουν πολλών ειδών έμποροι και ανάλογα με τα είδη που εμπορεύονται έχουν και τις ημέρες της χαράς τους. Δεν είναι κακό να χαίρονται και οι πωλητές σημαιών, στολών παρέλασης και μπαλονιών. Να μπλέκονται όμως τα πράγματα με εθνικά ιδεώδη , εθνική υπερηφάνεια και άλλες τέτοιες παπαριές είναι γελοίο και συνάμα προκλητικά υποκριτικό. Δεν καταλαβαίνω γιατί να αισθάνεται κανείς εθνική υπερηφάνεια από την παρέλαση και τις παράτες , όταν στην καθημερινότητά του συναντά νοσοκομεία που τον πεθαίνουν , σχολεία που το απωθούν, υπηρεσίες που τον γδέρνουν, λαμόγια που τον ληστεύουν , στο όνομα μάλιστα της πατρίδας και της θρησκείας, εργοδότες που τον εκμεταλλεύονται και τον πετούν στην ανεργία, κυβερνήσεις που τον κοροϊδεύουν ασύστολα. Οι παρελάσεις και οι κάθε λογής παράτες χρησιμοποιούνται για να καλύψουν όλη αυτή την κατάντια και τη ντροπή με νοθευμένες ενέσεις "πατριωτισμού" και "εθνικής υπερηφάνειας" και δίνουν την ευκαιρία σε πλήθος ξεγάνωτων τενεκέδων να καμαρώνουν και να κορδώνονται στα κιόσκια των "επισήμων", προσπαθώντας να αναπληρώσουν την ανυπαρξία τους από τα κατορθώματα των προγόνων μας, που τάχα τιμούν. Τους ανθρώπους, που αγωνίστηκαν και έδωσαν τη ζωή τους, τους τιμούμε πραγματικά όταν δικαιώνουμε τους αγώνες τους , όταν πιάνει τόπο η θυσία τους. Κατά έναν περίεργο τρόπο μάλιστα οι πλέον "πατριώτες" αυτού του τόπου είναι αυτοί , που εύκολα μεταφέρουν τα εργοστάσιά τους, όπου βρουν φθηνή εργασία και δεν έχουν κανένα πρόβλημα να παράγουν εκεί και τις Ελληνικές σημαίες, που μας εισάγουν για να εκδηλώσουμε και μείς τα πατριωτικά μας αισθήματα. Τους "ανθέλληνες" τους φωνάζουμε στα δύσκολα για να γραφτούν οι επόμενες χρυσές σελίδες της ιστορίας μας, και να έχουν καινούργιο υλικό προς πώληση οι μελλοντικοί "πατριώτες".

Άλλο πράγμα είναι οι εκδηλώσεις μνήμης και απόδοσης τιμών σε ανθρώπους που αγωνίστηκαν για κάποιες ιδέες και οι αυθόρμητες λαϊκές συγκεντρώσεις-γιατί όχι και παρελάσεις, που οργανώνονται όμως απ΄ αυτούς που συμμετέχουν εθελοντικά και αποδίδουν μια πραγματικότητα όπως τη ζουν οι άνθρωποι στην καθημερινότητά τους - και άλλο οι διατεταγμένες και οργανωμένες παρελάσεις μαθητών , στρατού και σωμάτων ασφαλείας εν είδη επίδειξης μιας επίπλαστης «δύναμης» και «τάξης» που έρχεται σε πλήρη αναντιστοιχία μ΄ αυτά που καθημερινά βιώνει ο πολίτης.

Το πρώτο είναι λαϊκή γιορτή, το δεύτερο υποκριτικές παράτες των κάθε είδους κεντρικών ή τοπικών εξουσιών και κατάλοιπα φασιστικών καθεστώτων , που στόχο είχαν την ανάδειξη και επίδειξη δύναμης του εκάστοτε «φύρερ».

ΝΑ ΕΚΤΕΛΕΣΤΟΥΝ ΟΙ ΚΑΠΝΙΣΤΕΣ

ΝΑ ΕΚΤΕΛΕΣΤΟΥΝ ΟΙ ΚΑΠΝΙΣΤΕΣ

Δεν είμαι καπνιστής ( εδώ και ένα χρόνο) , αλλά θεωρώ ότι τα μέτρα πουπροτείνονται να ισχύσουν μετά το 2010 προάγουν έναν ιδιότυπο ρατσισμό για ένα σύνολο ανθρώπων, που αρμέγονται κανονικά με τη βαρειά φορολογία , που τους επιβάλλεται και αντιμετωπίζονται περίπου ως περιθωριακοί. Δικαιολογημένα δεν πρέπει να επιτρέπεται το κάπνισμα σε κλειστούς δημόσιους χώρους , σε μέσα συγκοινωνίας και Νοσοκομεία και γενικά σε χώρους που οι πολίτες βρίσκονται γιατί δεν έχουν άλλη επιλογή. Σε οποιοδήποτε άλλο χώρο , όπου η παραμονή μας είναι ή όχι δική μας επιλογή το κάπνισμα θα πρέπει να επαφίεται στην κρίση και τον πολιτισμικό πλούτο του καθενός. Στους ιδιωτικούς επιχειρηματικούς χώρους θα μπορούσε να υπάρχει προειδοποίηση στους πολίτες ότι ο χώρος που επισκέπτονται χρησιμοποιείται και από καπνιστές για να επιλέγει ο καθένας , αν θα εκτεθεί ή όχι στον κίνδυνο του παθητικού καπνιστή. Εφόσον είμαστε μια κοινωνία ανθρώπων , που είμαστε αναγκασμένοι να ζούμε σε ομάδες είναι φυσικό να μοιραζόμαστε και να απολαμβάνουμε ή να λουζόμαστε τα αποτελέσματα του πολιτισμού που παράγουμε. Δυστυχώς δεν είναι μόνο ο καπνός που βλάπτει σοβαρά την υγεία μας σ' αυτόν τον κόσμο. Γιατί δεν κινδυνεύουν μόνο τα πνευμόνια μας , όταν βρισκόμαστε πολλοί μαζί σε οποιοδήποτε χώρο. Δε βλάπτουν την υγεία μας τα κινητά με τα οποία τόσοι μιλούν γύρω μας και δεχόμαστε την ακτινοβολία τους; Δε βλάπτουν την υγεία μας οι άπλυτοι και οι άρρωστοι που κυκλοφορούν γύρω μας και γεμίζουν με μικρόβια τα αντικείμενα που χρησιμοποιούμε όλοι μας; Δε βλάπτουν την υγεία μας τα αυτοκίνητα που κυκλοφορούν γύρω μας με τα καυσαέριά τους και προπαντός από το γεγονός ότι είναι ανά πάσα στιγμή υποψήφιοι δολοφόνοι μας σε κάποιο τροχαίο; Δε βλάπτει τα νεύρα μας η ακατάσχετη φλυαρία και φωνασκία πολλών ανθρώπων τριγύρω μας; Δε βλάπτουν τα νεύρα μας και την ψυχική μας υγεία οι ιδιόρρυθμοι προϊστάμενοι , υφιστάμενοι, συνεργάτες κ.λ.π. με τους οποίους είμαστε αναγκασμένοι να συμβιώνουμε καθημερινά; Δε βλάπτουν την υγεία μας οι αναθυμιάσεις των φουγάρων από τις κάθε λογής δραστηριότητες των ανθρώπων μέσα σε μία πόλη; Δε βλάπτει τον ψυχισμό μας και το νου μας η ιδέα ότι εμείς δουλεύουμε οκτάωρα μια ολόκληρη ζωή και ζούμε στα νοίκια ή με δάνεια και κάποιοι άλλοι με είκοσι χρόνια εργασίας με αμοιβές 300000 ευρώ το χρόνο αποκτούν ανάκτορα και εξοχικά και διαμερίσματα στις πιο in περιοχές των Αθηνών;

Αν όλους αυτούς τους ανθρώπους που με διάφορους τρόπους βλάπτουν την υγεία μας τους βάζαμε σε καραντίνα πολύ φοβάμαι ότι τότε ο καθένας μας θα ζούσε μόνος του σε αρκετή απόσταση από τον άλλο. Ας μη υποκρινόμαστε λοιπόν τους ανίδεους και να προσπαθούμε να πετάξουμε μακριά όποιον "βλάπτει" σοβαρά την υγεία μας . Να φροντίσουμε να φτιάξουμε μια παιδεία και έναν πολιτισμό , όπου τα παιδιά μας , τα εγγόνια μας ΔΕΝ ΘΑ ΘΕΛΟΥΝ να βλάψουν τους γύρω τους χωρίς να τους το απαγορεύει κανείς...