Follow by Email

Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014

Ανοιχτό συνέδριο τώρα , εκλογή νέου Προέδρου από τη βάση.




Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου, όπως είχε ήδη δημοσιοποιηθεί αμέσως μετά την χθεσινή συνάντησή του με τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελο Βενιζέλο, του απέστειλε σήμερα, την πρότασή του για την αναγέννηση και την ανασυγκρότηση του Κινήματος. Στην πρότασή του, ο Γιώργος Παπανδρέου, αναφέρει:
Η πρότασή μου, αφορά στην πορεία και το μέλλον του ΠΑΣΟΚ ως πολιτικού φορέα που έχει ταυτιστεί με τους αγώνες του Ελληνικού λαού, για τη Δημοκρατία και την Αλλαγή του τόπου – και τα τελευταία χρόνια, με την ανάληψη του βάρους για την αντιμετώπιση της κρίσης, που σε κάθε περίπτωση δεν του αναλογούσε.
Στις δημόσιες παρεμβάσεις μου έχω διατυπώσει επανειλημμένα τις απόψεις μου για τα ζητήματα που αφορούν το Κίνημά μας. Και εδώ και πολύ καιρό, έχω εκφράσει με παρρησία τις θέσεις μου, τόσο για το τι χρειάζεται το Κίνημά μας στην πορεία του προς το μέλλον, όσο και τις ενστάσεις και διαφωνίες μου για τις οβιδιακές μεταμορφώσεις που επιχειρούνται κατά καιρούς στο Κίνημα.

Ωστόσο, στις κρίσιμες στιγμές που διέρχεται το Κίνημά μας, αισθάνομαι την ανάγκη να απευθυνθώ και σε κάθε μέλος και φίλο του ΠΑΣΟΚ, αλλά και σε κάθε πολίτη που ενδιαφέρεται πραγματικά για την πορεία του τόπου, κοινοποιώντας τις σκέψεις μου και την πρότασή μου γραπτώς, μακριά από ενδιάμεσους και ψιθύρους. Με απόλυτη καθαρότητα, με απόλυτη διαφάνεια.
Όπως έκανα πάντα.
Ως εκ τούτου, θέλω να είμαι σαφής και συνοπτικός:

1. Οι όποιες διεργασίες συντελούνται σήμερα στο Κίνημα, ελάχιστη σχέση έχουν με την κοινωνία και τις ανάγκες της. Η ενασχόληση με το κομματικό «καπέλο», με την ονοματολογία, αλλά και με τις όποιες μεταμορφώσεις του Κινήματος, σκοτώνει την ουσία.


2. Η ουσία είναι η Πολιτική. Η πολιτική είναι θέσεις. Από την ίδρυσή του το ΠΑΣΟΚ και στις καλύτερές του στιγμές, έθετε – και χωρίς φόβο – τα ουσιαστικά διακυβεύματα για τη χώρα. Μπορούσε έτσι και ένωνε πλατιά στρώματα του Ελληνικού λαού που διψούσαν για αλλαγές.
Την περίοδο 2009-2011, το ΠΑΣΟΚ έκανε το πατριωτικό του καθήκον. Μόνο του, χωρίς τη στήριξη καμιάς άλλης πολιτικής δύναμης, για να μην χρεοκοπήσει η χώρα.
Όμως, το διακύβευμα ήταν βαθύτερο. Το φάσμα της χρεοκοπίας προήλθε από τη γιγάντωση ενός μοντέλου πελατειακού καπιταλισμού. Από την υπονόμευση των δημοκρατικών θεσμών και λειτουργιών.
Η διακυβέρνηση της χώρας, με αποκορύφωμα την περίοδο 2004-2009, συνέβαλε ώστε να κυριαρχήσουν αντιλήψεις και πρακτικές, που επέτρεψαν, πόροι και πλούτος του Ελληνισμού, να γίνουν βορά ισχυρών ιδιοτελών συμφερόντων.
Επέτρεψαν, δηλαδή, να σπαταληθούν και εν τέλει να χαθούν, με ζημία για την οικονομική ανάπτυξη, το κοινό καλό και τον Έλληνα πολίτη.
Θεωρώ αυτονόητο ότι, μπροστά σε αυτό το διακύβευμα απαιτούνται θέσεις που να υπηρετούν αρχές και αξίες, θέσεις – και αγωνιστική διάθεση για αυτές – που να ανταποκρίνονται στις δημοκρατικές και σοσιαλιστικές μας ρίζες.
Θέσεις, δηλαδή, που να διασφαλίζουν έμπρακτα το δημόσιο συμφέρον και το συλλογικό καλό, με κοινούς κανόνες για όλους, χωρίς εξαιρέσεις και γκρίζες περιοχές.
Καθαρές θέσεις, συνεχείς πρωτοβουλίες και μάχες για θεσμούς και πρακτικές που να προωθούν την ισονομία, την διαφάνεια, την αξιοκρατία, τη λογοδοσία.
Αυτή και μόνο μπορεί να είναι η βάση για μια βιώσιμη οικονομία και για την εμπέδωση κοινωνικής δικαιοσύνης και δημοκρατικού κράτους δικαίου.
Αυτή είναι η μάχη που πρέπει και αξίζει να δοθεί.
Αυτή η μάχη μπορεί να ενώσει ευρύτατα στρώματα του Ελληνικού λαού.
Και αυτή η μάχη, απαιτεί και Συμμετοχή του κόσμου.
Σήμερα, η συντριπτική πλειοψηφία όσων πονάνε πραγματικά για το ΠΑΣΟΚ και τις αξίες που εξέφρασε, λένε ότι, τα όσα γίνονται στο Κίνημα δεν οδηγούν πουθενά. Κάθε μέρα που συνεχίζονται όλες αυτές οι πρακτικές και οι διαδικασίες, το Κίνημα αιμορραγεί. Μερικοί λένε, μάλιστα, ότι πλέον ψυχορραγεί. Ούτε Θέσεις υπάρχουν, ούτε Συμμετοχή.
Είναι προφανές ότι, τα όποια σχήματα έπονται.
Όποιος δεν το βλέπει, εθελοτυφλεί.

3. Είτε το θέλουμε είτε – κάποιοι – όχι, το ΠΑΣΟΚ υπήρξε η θεσμική έκφραση της Παράταξης, των ευρύτερων δημοκρατικών και προοδευτικών δυνάμεων τις τελευταίες δεκαετίες. Πρέπει, λοιπόν, να το σεβαστούμε όλοι. Ο σεβασμός αυτός δεν είναι ζήτημα συμβόλων ή ονομάτων. Είναι ζήτημα σεβασμού των αρχών του, και εντέλει, όσων αγωνίστηκαν όλα αυτά τα χρόνια και συνεχίζουν να αγωνίζονται, παλαιότερων και νεότερων, εμάς των ίδιων, αν θέλουμε να πάμε παρακάτω συντεταγμένα και με προοπτική.


4. Το ΠΑΣΟΚ είναι ο κόσμος του. Υπαρξιακά ζητήματα του Κινήματος τα λύνει ο κόσμος του, κανένας άλλος. Αν το ΠΑΣΟΚ σταματήσει να υπάρχει, ή συνεχίσει να υπάρχει, ή μετεξελιχθεί σε κάτι άλλο, ή μετονομαστεί σε οτιδήποτε άλλο, αυτό είναι θέμα του κόσμου του, κανενός άλλου.
Εν τέλει, η μετεξέλιξη είναι μέρος της ζωής, αλλά είναι και μια πολιτική – παιδευτική διαδικασία, ένα εργαστήρι ιδεών και προτάσεων, που δεν πραγματοποιείται ερήμην όσων πίστεψαν και πιστεύουν στις αρχές και τις αξίες του Κινήματος.
Γιατί η πραγματική μετεξέλιξη έχει νόημα, όταν δεν είναι φραστική αλλά όταν γίνεται ευθύνη του καθενός μας και συλλογικά όλων μας. Και αυτό είναι εφικτό μόνο εάν η διαδικασία είναι συμμετοχική – βαθιά δημοκρατική.

5. Το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται ένα εγερτήριο πολιτικό δημοκρατικό ΣΟΚ για να ανανήψει. Τίποτα λιγότερο. Όλα από την βάση. Τώρα.

6. Η πρότασή μου:
α) Προκηρύσσεται Έκτακτο και Ανοιχτό Συνέδριο ΠΑΣΟΚ – Συνέδριο Εκτάκτων Αποφάσεων, όπως επιβάλλουν οι περιστάσεις.
β) Η προκήρυξη συνοδεύεται με προσκλητήριο προς όλους, είτε είναι στο ΠΑΣΟΚ σήμερα, είτε δεν είναι.
Ανοιχτό σε όλους όσοι αντιλαμβάνονται την ανάγκη ριζικής αλλαγής της χώρας με προοδευτικό πρόσημο και με στόχο την κοινωνική δικαιοσύνη. Όλους όσοι είναι έτοιμοι να απελευθερώσουν την Ελλάδα από τις δουλείες του παρελθόντος.
Ανοιχτό στην κατάθεση και συλλογική επεξεργασία καινοτόμων προτάσεων από όλους όσοι αντιλαμβάνονται την πρόκληση της Μεταπελατειακής Ελλάδας.
Με ανοιχτό μητρώο, για να δοθεί η δυνατότητα συμμετοχής σε όλους όσους ενδιαφέρονται.
Το σύνολο των μελών του Κινήματος που θα προκύψουν μετά από τις διαδικασίες αυτοοργάνωσης που επιβάλλεται να δρομολογηθούν, στο πλαίσιο του προσκλητηρίου που θα απευθυνθεί και προκειμένου η συμμετοχή τους να είναι και ουσιαστική, θα κληθούν να εκλέξουν με άμεση εκλογή και την Οργανωτική Επιτροπή, που θα καθορίσει και τους κανόνες διεξαγωγής του Συνεδρίου – με βάση τη δημοκρατική παράδοση και συγκρότηση του Κινήματος.
γ) Στις ανοιχτές διαδικασίες προς και κατά την διάρκεια του Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ, να συζητηθούν και να αποφασιστούν τα πάντα: στίγμα, φυσιογνωμία, θέσεις, σύμβολα, δομή, πρόσωπα.
δ) Αμέσως μετά το Συνέδριο, εκλογή νέου Προέδρου από τη βάση.

7. Οι πρωτοβουλίες αυτές, μπορούν να προκαλέσουν αυτό το πολιτικό και δημοκρατικό ΣΟΚ που χρειάζεται, το Κίνημα, η χώρα – που χρειαζόμαστε όλοι. Άμεσα. Είναι πρωτοβουλίες που υπηρετούν την πολιτική, τις δημοκρατικές αποφάσεις, τη συλλογική δράση. Είναι πρωτοβουλίες που ανταποκρίνονται και υπηρετούν τις αρχές του ΠΑΣΟΚ, αλλά και την αποστολή του ΠΑΣΟΚ να υπηρετεί τη χώρα και τον Ελληνικό λαό.
Και μπορούν να κινητοποιήσουν κόσμο, να προκαλέσουν και πάλι το ενδιαφέρον του.
Μόνο με κινηματικού χαρακτήρα ενέργειες μπορεί να κινητοποιηθεί ξανά η βάση της Παράταξής μας – που σήμερα αποστασιοποιείται, αδιαφορεί, αισθάνεται πολιτικά άστεγη.

8. Προσωπικά, ως βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, θα τιμήσω μέχρι τέλους την αποστολή που μου εμπιστεύθηκαν οι πολίτες. Και δεσμεύομαι να στηρίξω ένα πραγματικό εγερτήριο ΣΟΚ στο Κίνημα. Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι δεν ενδιαφέρομαι για καμία καρέκλα. Το μόνο που θέλω – και γι” αυτό θα συνεχίσω να αγωνίζομαι, είναι να συμβάλλω στην αναγέννηση του Κινήματος, αλλά και στην ανόρθωση της χώρας – για την οικοδόμηση μιας κοινωνίας δικαίου και για την ενδυνάμωση της προοπτικής του λαού μας προς την ευημερία.

9. Είναι προφανές, κατόπιν όλων αυτών, πως αν, επιτέλους, αναληφθούν πρωτοβουλίες που σέβονται τις αρχές, τις αξίες και τον κόσμο του Κινήματος, θα συμβάλλω με όλες μου τις δυνάμεις και από οποιαδήποτε θέση μάχης, στο εγχείρημα αυτό.

10. Στην κρίσιμη αυτή φάση που περνά η χώρα μας, οι δυνάμεις της Δημοκρατίας και του Σοσιαλισμού πρέπει και μπορούν να αποτελέσουν και πάλι την ατμομηχανή που θα πάει την χώρα μπροστά. Σπάζοντας κατεστημένες αντιλήψεις, κτίζοντας ευρύτερες συναινέσεις και συμμαχίες, με στόχο θεσμούς και πρακτικές που θα εδράζονται σε προοδευτικές αξίες και αρχές, ώστε να καταστήσουν δυνατή μια νέα Προοδευτική Διακυβέρνηση για μια Νέα Αλλαγή.
Όσο δεν αναλαμβάνονται πρωτοβουλίες προς αυτήν την κατεύθυνση, το πολιτικό σκηνικό θα βυθίζεται στην αστάθεια, με αρνητικές επιπτώσεις για τη γενικότερη ισορροπία και πρόοδο της χώρας, που τώρα πια, όλοι αντιλαμβάνονται – ακόμα και όσοι πρωταγωνίστησαν στην ισοπέδωση του ΠΑΣΟΚ.

Σήμερα, ο ένας μετά τον άλλο δικαιώνουν τις επιλογές του ΠΑΣΟΚ, πολιτικοί σχηματισμοί – παλαιοί και νεοπαγείς – ιδιοποιούνται μέρος των θέσεων του, πολλοί καρπώνονται αδιάντροπα το έργο του, και όλοι μαζί το απαξιώνουν.
Εμείς, οφείλουμε πια να το σεβαστούμε και να το υπερασπιστούμε.
Η ιστορία, η προσφορά, η πορεία του ΠΑΣΟΚ στο μέλλον, όπως και η όποια αλλαγή του, δεν μπορεί παρά να είναι υπόθεση και απόφαση δική μας, όλων μας. 


Από τη βάση, κινηματικά, δημοκρατικά, συμμετοχικά.

Η ευθύνη για την σφυρηλάτηση της ουσιαστικής ενότητάς μας, με απόλυτη προσήλωση και σεβασμό στις αρχές μας, ανήκει σε όλους μας και στον καθένα χωριστά.
Έτσι διασφαλίζεται ο ιστορικός ρόλος και η αποστολή του Κινήματός μας, να ανταποκρίνεται στα πραγματικά διακυβεύματα που αφορούν τη χώρα και τον Ελληνικό λαό.

Η ευθύνη για να δρομολογηθούν οι αναγκαίες πρωτοβουλίες προς αυτή την κατεύθυνση, ανήκει στην ηγεσία του Κινήματος, που απαιτείται να λειτουργήσει με πνεύμα δημιουργικό.

Σάββατο, 8 Νοεμβρίου 2014

ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΠΑΝΤΟΥ!




“Εθελοντές εκπαιδευτικούς που θα δεχθούν να εργαστούν... δωρεάν προκειμένου να καλυφθούν οι περίπου 1.100 κενές θέσεις που υπολογίζεται ότι υπάρχουν στα σχολεία της χώρας εξετάζει να αναζητήσει το υπουργείο Παιδείας.
Ο υπουργός Ανδρέας Λοβέρδος μελετά να ζητήσει εθελούσια συνεισφορά από εκπαιδευτικούς, οι οποίοι δεν εργάζονται ήδη ως αναπληρωτές και ωρομίσθιοι, με αντάλλαγμα μια μοριοδότηση που θα τους βοηθήσει να ανέβουν θέσεις στους πίνακες κατάταξης όταν γίνουν προσλήψεις, όπως αναφέρουν «Τα Νέα» Ο υπουργός Παιδείας μάλιστα σήμερα με δήλωσή του στον ΣΚΑΙ είπε: «Αν αυτή είναι η μόνη λύση για να καλύψουμε τα κενά στα σχολεία, τότε θα τη χρησιμοποιήσω».”.


Για να βοηθήσω λίγο τον υπουργό να λύσει κι’ άλλα οικονομικά προβλήματα της χώρας χρησιμοποιώντας τον εθελοντισμό και τα… μόρια, αναφέρω μερικές ιδέες ακόμα, που θα μπορούσαν να βοηθήσουν.


1) Μια που η κυβέρνηση αποφάσισε την καταβολή αναδρομικών στους δικαστικούς και τους ένστολους και μάλλον θα υπάρξει οικονομικό πρόβλημα για τη χώρα, να μοιράσει κ’ εκεί .. μόρια. Όσοι δεχθούν να πάρουν μόρια αντί χρημάτων, θα υπηρετούν κοντά στο σπίτι τους, θα μετατίθενται πιο εύκολα εκεί που θέλουν , θα μπορούν να τα μετατρέψουν σε παράσημα φιλοπατρίας και ηρωισμού για την ανέλιξή τους στην ιεραρχία της υπηρεσίας τους. Θα μπορούν ακόμα να παίρνουν τα χρήματα σε είδος. Π.χ. για όσους έχουν παιδιά, έναν εθελοντή αδιόριστο εκπαιδευτικό σαν οικιακή βοηθό, για να κρατάει τα παιδιά, να τα μαθαίνει γράμματα, να κάνει τις δουλειές του σπιτιού, να κάνει τα ψώνια.


2) Να επεκταθεί ο θεσμός των εθελοντών εργαζόμενων και σε άλλους τομείς του δημοσίου. Π.χ. Εθελοντές εφοριακούς. Να εντοπίζουν τους φοροφυγάδες και για κάθε έναν που θα υποδεικνύουν να παίρνουν τα απαραίτητα μόρια για την κανονική πρόσληψή τους. Μπατζανάκηδες, κουμπάροι και λοιποί θα αναγκαστούν να φανερώσουν τα αληθινά εισοδήματά τους.


Εθελοντές στρατιωτικοί. Μιλιούνια οι «στρατόκαυλοι» που ονειρεύονται μια μικρή σαρδελίτσα στον ώμο, να δίνουν διαταγές στους οπλίτες. Μόρια για μελλοντική πρόσληψη σαν ΕΠΟΠ.


Εθελοντές στα ΜΑΤ . Εκτός από τα μόρια, που θα τους οδηγήσουν κάποτε στην πρόσληψη, πολλοί χρυσαυγίτες θα βρεθούν στο στοιχείο τους και θα μπορούν πλέον νόμιμα να δέρνουν τον κόσμο με την αγαπημένη τους στολή , χωρίς να χρειάζεται να μπλέκουν με κόμματα και άλλες τέτοιες βλαβερές για την πατρίδα ιστορίες.


Εθελοντές εργαζόμενοι γενικά σε κάθε βιομηχανία, βιοτεχνία και ιδιωτική επιχείρηση για να γίνει ανταγωνιστική η Ελληνική οικονομία, να εξοβελιστούν οι ανταγωνίστριες εταιρίες των Γερμανών, Αμερικάνων, Κινέζων, Ταϊβανών,  Κορεατών, Ινδών κ.λ.π. από τη διεθνή αγορά και η πρόσληψη, όσων βοήθησαν, όταν ορθοποδήσουμε με το καλό, με 300 ευρώ το μήνα με εργασία από την ανατολή  μέχρι τη δύση του ήλιου.


Εθελοντές συνταξιούχοι για όλες τις υπηρεσίες του κράτους με μοριοδότηση, ώστε την ώρα που θα βρεθούν μπροστά στον Άγιο Πέτρο να εξασφαλίσουν μια καλή θέση στον παράδεισο.


Εθελοντές αστυνομικοί. Πολλά άγρυπνα μάτια για την πάταξη της παρανομίας. Σαν κρυφοί τροχονόμοι μάλιστα θα έφερναν μπόλικο χρήμα στα ταμεία του κράτους.


3) Εθελοντές Δήμαρχοι, Περιφερειάρχες, βουλευτές, υπουργοί , γιατί όχι και πρωθυπουργοί; Δεν θα τους πληρώνουμε και δεν θα έχουμε και πολλές απαιτήσεις απ’ αυτούς. Ό, τι και να προσφέρουν θα είναι κέρδος για τη χώρα. Μήπως οι κανονικοί, που έχουμε, ποιο πρόβλημα της Ελληνικής κοινωνίας λύνουν; Έτσι κι’ αλλιώς διεκπεραιωτές των εντολών της τρόϊκα είναι. Αυτή τη δουλειά μπορούν να την κάνουν εύκολα πολλοί ακόμα. Γιατί να μη γίνεται ανέξοδα; Το επιπλέον κέρδος θα είναι η εξομάλυνση των σχέσεων πολιτικών-πολιτών και, που ξέρεις, μπορεί να μας προκύψει και κάποιος ταλαντούχος. Ή έστω για τους υπάρχοντες ο μισθός να αντικατασταθεί με ειδικό είδος μορίων. Π.Χ. να ξεκινούν με κάποιο μπόνους εκλογικό ποσοστό στις εκλογικές αναμετρήσεις.


Διάολε, από τόσους ανθρώπους ζητούν εθελοντική εργασία με κίνητρο τα μόριά τους! Ας το εφαρμόσουν αυτοί πρώτοι στην πράξη πιλοτικά, για να εφαρμοστεί κατόπιν στους εκπαιδευτικούς και σε άλλους Έλληνες πολίτες. (Το γεγονός ότι τα μόρια θα μπορούν να τα πάρουν, όσοι έχουν μπαμπάδες, πεθερούς, κ.λ.π. , που μπορούν να τρέφουν τους εθελοντές, όσο αυτοί εργάζονται δωρεάν, δηλαδή αυτοί που έτσι κι’ αλλιώς έχουν τα μέσα για να ζήσουν, το παραβλέπω, μπροστά στην ανάγκη η Ελλάδα να έχει οπωσδήποτε υπουργό παιδείας τον κ. Λοβέρδο, πρωθυπουργό τον κ. Σαμαρά και αντιπρόεδρο τον κ. Βενιζέλο.)


Κατά τα άλλα προσοχή μη κινδυνεύσουμε να βγούμε από το ευρώ, γιατί άλλο να δουλεύεις δωρεάν για ευρώ που δεν θα παίρνεις και άλλο για δραχμές, που επίσης δεν θα παίρνεις.


Τετάρτη, 5 Νοεμβρίου 2014

ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΓΙΕΣ ΤΟΥΣ

      

Με αφορμή τις εκλογές των Εκπαιδευτικών για τα υπηρεσιακά τους συμβούλια και την αργία που ορίστηκε για τη μέρα αυτή διάβασα πολλά πικρόχολα σχόλια από πολλούς, που βρήκαν ευκαιρία να μετρήσουν και να ξαναμετρήσουν τις μέρες που κάαααααθονται. Είναι χρήσιμο να γνωρίζουν όμως ότι:


1)Τον τόπο, το χρόνο και τον τρόπο που γίνονται οι εκλογές για τα υπηρεσιακά συμβούλια δεν τα ορίζουν οι καθηγητές και οι δάσκαλοι, αλλά το υπουργείο παιδείας.


2) Η διαδικασία είναι υπηρεσιακή, που σημαίνει ότι τη μέρα αυτή γίνεται η στελέχωση των υπηρεσιακών κρατικών οργάνων με τα αιρετά μέλη του, τα οποία ασχολούνται σε κεντρικό και περιφερειακό επίπεδο με θέματα οργάνωσης και λειτουργίας των υπηρεσιών του υπουργείου παιδείας.


3) Οι Εκπαιδευτικοί δεν είναι οι νταντάδες των παιδιών, αλλά οι δάσκαλοί τους. Με όσους μπορούν να διακρίνουν τη διαφορά των δύο ρόλων, μπορούμε ίσως να συζητήσουμε και για άλλα πράγματα. Να μιλήσουμε για παράδειγμα για τη συμβολική διάσταση κάθε πράξης, που γίνεται στο σχολείο. Θα μπορούσε με τη λογική κάποιων να γίνεται μάθημα στα σχολεία την 28η Οκτωβρίου, την 25η Μαρτίου, των Τριών Ιεραρχών κ.λ.π. και να γίνονται οι γιορτές και οι παρελάσεις τα απογεύματα. Φαντάζομαι ότι η αργία γι' αυτές τις μέρες δίνεται για να εμπεδωθεί στη συνείδηση των παιδιών ότι πρόκειται για πολύ σημαντικές στιγμές για τον Ελληνισμό. Οι εκλογικές διαδικασίες, που αποτελούν το θεμέλιο λίθο της Δημοκρατίας, είναι επίσης σημαντικά γεγονότα της σχολικής ζωής, Οι γιορτές, οι εκδρομές, οι σχολικές εκδηλώσεις, ακόμα και οι αργίες   είναι κομμάτια της εκπαιδευτικής διαδικασίας και πολλές φορές απαιτούν την παρουσία και τη συμμετοχή των Εκπαιδευτικών ατελείωτες ώρες πέρα από ωράρια και υπηρεσιακές υποχρεώσεις.


4) Οι διακοπές σε τακτά χρονικά διαστήματα δε γίνονται σαν χάρισμα στους Εκπαιδευτικούς, αλλά είναι παιδαγωγική ανάγκη επιστημονικά αποδεκτή από όλα τα σοβαρά εκπαιδευτικά συστήματα του κόσμου. Σε όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρώπης (για να μη πάμε πιο μακριά) ανά δύο μήνες τα σχολεία έχουν μια εβδομάδα τουλάχιστον διακοπές και αυτό όχι φυσικά σαν χάρη στους Εκπαιδευτικούς. Αν για κάποιους είναι βαρύ να μας βλέπουν να καθόμαστε στις διακοπές των μαθητών, τότε ας εισηγηθούν να μη πληρωνόμαστε το διάστημα αυτό. Όπως φυσικά οι πυροσβέστες δεν θα πληρώνονται τις μέρες που δεν θα υπάρχει φωτιά, οι στρατιωτικοί, όταν δεν έχουμε πόλεμο, οι αστυνομικοί, όταν δεν υπάρχει παρανομία, οι εφοριακοί, όταν λήγει η περίοδος υποβολής των φορολογικών δηλώσεων, οι εργαζόμενοι στον ΟΤΕ και στη ΔΕΗ, όταν δεν υπάρχουν βλάβες, οι ιδιωτικοί υπάλληλοι, όταν τ' αφεντικό δεν κάνει τζίρο κ.ο.κ.


5) Η δουλειά του Εκπαιδευτικού έχει πολλά πλεονεκτήματα (διακοπές Χριστουγέννων, Πάσχα, καλοκαιριού, καθημερινή συνεργασία με νέα παιδιά), που συνήθως σχολιάζονται από τους άλλους εργαζόμενους, αλλά και πολλές ιδιαιτερότητες, καθώς αν αποτύχει σε έναν από τους ρόλους του (παιδαγωγός, επιστήμονας, ηθοποιός, ψυχολόγος) η ζωή του μέσα στο σχολείο γίνεται εξαιρετικά δύσκολη. Δε μπορεί να κρυφτεί πίσω από κανένα γραφείο. Κάθε ανθρώπινο ελάττωμα μπαίνει στο μεγεθυντικό φακό των παιδιών και φτάνει στα σπίτια όλων.  Κάθε μέρα είναι μόνος απέναντι σε παιδιά και έφηβους που κουβαλούν μαζί τους τα βιώματα και τις χαρές ή τις λύπες πολλών διαφορετικών οικογενειών. Έχουν καθημερινά μπροστά τους και πρέπει να διαχειριστούν τη δυστυχία που κάθεται δίπλα-δίπλα με την ευτυχία, την κωμωδία με το δράμα, την ευφυΐα με τη βλακεία, την πονηριά με την αθωότητα,  τον πλούτο με τη φτώχεια. Η προετοιμασία για τα αντικείμενα της διδασκαλίας του, η εργασία που κουβαλάει  στο σπίτι για τον έλεγχο των εργασιών των μαθητών του, που χρειάζονται πολλές ώρες αθέατες στους πολλούς, είναι το πιο εύκολο μέρος της δουλειάς του.


Η απαξίωση του δασκάλου και η μίζερη καταμέτρηση των ωρών που δουλεύει ή κάθεται, σε κάθε ευκαιρία οδηγεί στην υποβάθμιση του θεσμικού του ρόλου στα μάτια των παιδιών με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη δυνατότητα που έχει να διαμορφώνει συνειδήσεις και χαρακτήρες.


Όπως σοφά έλεγε ο Χαρίλαος Φλωράκης "Κατουράς στη θάλασσα θα το βρεις στο αλάτι"!

Σάββατο, 1 Νοεμβρίου 2014

Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΕΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ



«Ένα εξίσου μεγάλο ζήτημα που αποτελεί εμπόδιο για τη δικαιοσύνη είναι οι συνεχείς τροποποιήσεις των νόμων, η πολυνομία, οι αιφνιδιαστικές, αποσπασματικές και συχνά φωτογραφικές τροπολογίες σε άσχετα με το θέμα τους νομοσχέδια χωρίς καμία προηγούμενη ενημέρωση των δικαστικών ενώσεων»

δήλωσε η

πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, Βασιλική Θάνου,


«Πρόσφατα το Ελεγκτικό Συνέδριο, μετά από πάρα πολύ κόπο και με μηδαμινά τεχνικά μέσα, κατέληξε σε ένα πόρισμα σχετικά με ένα μεγάλο αθλητικό γεγονός που διοργάνωσε η χώρα μας, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου. Σύμφωνα με αυτό το πόρισμα, έχουν εντοπιστεί ελλείμματα κατά υπολόγων που είχαν αναλάβει τη διαχείριση της διοργάνωσης. Με κατάπληξη, πικρία και απογοήτευση διαπιστώσαμε ότι στις 7 Οκτωβρίου 2014 ψηφίστηκε τροπολογία με την οποία νομιμοποιήθηκαν αυτές οι δαπάνες. Όλα αυτά την ώρα που το Ελεγκτικό Συνέδριο βρισκόταν σε διαδικασία αναζήτησης των ελλειμμάτων από τους υπόλογους»

δήλωσε η

αντιπρόεδρος της Ένωσης Δικαστικών Λειτουργών Ελεγκτικού Συνέδριου, Δέσποινα Κωνσταντάρα


κατά τη διάρκεια της πανδικαστικής τους συγκέντρωσης.


Δεν ακούστηκε τίποτα, ούτε συζητήθηκε κάτι απ' αυτά στα "μεγάλα" κανάλια μας. Υποθέτω ότι οι ανταποκριτές τους δεν κατάλαβαν καλά τι άκουσαν και δεν τα μετέφεραν στους αρχισυντάκτες τους ή είναι συνηθισμένη τακτική των κυβερνώντων, που αφορά όλους τους Έλληνες πολίτες, που ελέγχονται από τη δικαιοσύνη ή βρίσκονται σε δύσκολη θέση.

Με λίγα λόγια, όταν ο νόμος δε μας βολεύει για να πετύχουμε το επιθυμητό, τον αλλάζουμε σε μια νύχτα και τον προσαρμόζουμε στα μέτρα μας. Όταν η δικαιοσύνη τσιμπάει κάποιον του σιναφιού μας για παράβαση νόμου, τον αλλάζουμε πάραυτα χαρακτηρίζοντας νόμιμα τα πεπραγμένα τους και ούτε γάτα, ούτε ζημιά.

Αν αυτό δεν είναι ΣΚΑΝΔΑΛΟ, τότε τι μπορούμε να περιμένουμε ακόμη; Αν τα ΜΜΕ δεν ασχολούνται με τέτοιες καταγγελίες και οι δημοσιογράφοι δεν φέρνουν στο φως όλες αυτές τις υποθέσεις, τότε ποιος είναι ο ρόλος τους; Δυστυχώς η μεγαλύτερη ζημιά που μας έχει συμβεί δεν είναι η οικονομική κατάρρευση της μέσης Ελληνικής οικογένειας. Είναι, είτε ο παραγκωνισμός των θεσμών, όταν δεν εξυπηρετούν τις κυβερνητικές επιδιώξεις, είτε η χρησιμοποίησή τους σαν ενεργούμενα της προπαγάνδας τους και ο κυνισμός και το θράσος με το οποίο συνεχίζουν να συμπεριφέρονται όλοι αυτοί που ευθύνονται γ' αυτή την κατάντια!


«Συνιστά κίνδυνο για τους πολίτες, κίνδυνο για την έννομη τάξη και το Κράτος Δικαίου, κίνδυνο για τη Δημοκρατία. Με την μη εφαρμογή τους η κυβέρνηση θέτει εκτός λειτουργίας τον θεσμό της Δικαιοσύνης μετατρέπει τον εαυτό της σε κυβέρνηση κράτους απολυταρχικού και δείχνει σαφώς στον πολίτη και εάν έχει δικαστική απόφαση που τον δικαιώνει εντούτοις το κράτος κατά τρόπο αυθαίρετο και παράνομο αρνείται την εφαρμογή της»

ανέφερε η κ. Θάνου

Οι άνθρωποι που μας κυβερνούν δεν κάνουν αγώνα να ξεφύγουμε από την κρίση. Αγώνα να ξεφύγουν από τη δικαιοσύνη και να διασφαλίσουν τα κεκτημένα τους κάνουν στην πλάτη ενός λαού, που παρακολουθεί άναυδος τις εξελίξεις.