Follow by Email

Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2016

ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ

   Με αφορμή την εγκύκλιο του υπουργού παιδείας στα σχολεία,  όπου  δεν αναφέρεται η υποχρέωση της προσευχής και του εκκλησιασμού  των μαθητών, φούντωσαν πάλι οι  αναφορές στο πρόσωπο του υπουργού και  ξαναβλέπουμε  τη γνωστή φωτογραφία  εμφανιζόμενος ως  «κοιμώμενος» στα έδρανα της βουλής.  Είναι καιρός πια να μαθευτεί η αλήθεια. Ο υπουργός δεν κοιμόταν! Όπως αποκάλυψε σε στενούς του συνεργάτες, μολονότι υπάρχει πρόβλημα υγείας, εκείνη τη φορά  ο φακός τον συνέλαβε την ώρα που έβλεπε όραμα!

   Καθώς  άκουγε  από το βήμα της βουλής τους πολιτικούς του αντιπάλους  να τον κατηγορούν ως άθεο , έπεσε σε νιρβάνα και εμφανίστηκε ξαφνικά μπροστά του ο θεός !  
-        -  Ξέρεις ποιος ήταν ο Σαούλ; Τον ρώτησε.
-       -   Κάτι θυμάμαι , απάντησε  σαστισμένος  ο υπουργός.  Δεν ήταν αυτός,  που τον τύφλωσες, επειδή καταδίωκε τους Χριστιανούς, τον έκανες καλά και μετά έγινε ο μεγαλύτερος κήρυκας του Χριστιανισμού  σαν απόστολος  Παύλος;
-        -  Μάλιστα. Αν και δεν τελείωσες Πανεπιστήμιο, καλός είσαι. Αποφάσισα να γίνεις  εσύ ένας σύγχρονος απόστολος Παύλος και μην ακούσω αντιρρήσεις. Να μην επαναλάβω πάλι την ίδια ιστορία.  Δεν θα σε περάσω από δοκιμασία. Σκεφτόμουν να κάνω ένα δεύτερο κατακλυσμό να καθαρίσω ξανά τη γη από σας τους ανθρώπους, αλλά έχετε τύχη που ήταν στα πάνω της η ευσπλαχνία μου. Λοιπόν άκου καλά τι θα σου πω.
-         - Πρώτα  θα κάνεις κάτι να έχω και εγώ σαν θεός δυο λεπτά να ξεκουράζομαι . Μερικοί τύποι εκεί κάτω  πρωί μεσημέρι βράδυ, μη σου πω και πιο συχνά,  μου ζητάνε ό,τι ρουσφέτι  μπορείς να φανταστείς. Τάχα μου προσεύχονται. Όλοι  μου ζητούν να τους έχω καλά και να μη τους βρει κανένα απρόοπτο, αλλά έχω και μερικούς πιστούς ιδιώτες γιατρούς, νεκροθάφτες, λαμαρινάδες,  κ.λ.π. που μου ζητάνε κι αυτοί να μη μείνουν χωρίς δουλειά. Οι μισοί προσεύχονται να βρέξει γιατί έσπειραν κι οι άλλοι μισοί να έχει καλό καιρό γιατί  θέλουν να θερίσουν. Άντε βρες άκρη. Τώρα θέλω αυτό, μετά βόηθα για το άλλο, όλη την ώρα στο παρακαλετό και στο γλείψιμο. Τι στο καλό νομίζουν ότι έχω αλτσχάϊμερ  κοτζάμ θεός;. Μια φορά κάθε Κυριακή να μου λένε τι θέλουν και  εγώ τα καταλαβαίνω  όλα και έχω τέτοια μνήμη, που δεν ξεχνάω τίποτα και κανένα. Άλλωστε δεν  χρειάζεται να μου τα λένε δέκα φορές την ημέρα. Ξέρω από πριν τι θέλει ο καθένας. Τι θεός είμαι αν δεν τα ξέρω όλα;  Άλλα πράγματα θέλω από τους πιστούς μου. Έστειλα τον γιο μου στη γη, τους τα εξήγησε όλα με λεπτομέρειες, αλλά αυτοί κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν. 
      - Είπε ή δεν είπε,  ότι οι πλούσιοι  που τον πιστεύουν πρέπει να μοιράσουν  τα υπάρχοντά τους στους φτωχούς και να τον ακολουθήσουν; Βλέπω μερικές κυράτσες που μου το παίζουν και πιστές τρομάρα τους  να ξοδεύουν για τα κομμωτήρια  και τα νύχια τους κάθε βδομάδα, όσα χρειάζεται ένας άνεργος για να ζήσει ένα μήνα την οικογένειά του. Τις βλέπω κάθε φορά που χτυπάει η καμπάνα να τρέχουν στις εκκλησίες και να προσεύχονται  μαζί με τ’ άλλα να τις γλιτώσω από τους άθεους, οι αθεόφοβες!!!
-         -  Είπε ή δεν είπε, ότι   Χριστός είναι ο «πλησίον», που έχει την ανάγκη τους  και δεν είναι  απαραίτητα ούτε  λευκός, ούτε Έλληνας, ούτε ορθόδοξος και δείχνει κανείς ότι αγαπάει το Χριστό, όταν αγαπάει και φροντίζει τον «πλησίον» ;  Με το ζόρι κρατιέμαι να μη ρίξω κεραυνό να κάψω κάποιους  που αυτοαποκαλούνται μάλιστα και  «Ορθόδοξοι Χριστιανοί» και  ονομάζουν τους πρόσφυγες και κατατρεγμένους από τους πολέμους ανθρώπους  «λαθρομετανάστες»  ζητώντας  γι’ αυτούς φράχτες  και πνίξιμο στη θάλασσα ακόμα μη τυχόν και τους αλλοιώσουν  τη θρησκεία και το έθνος!
-          - Είπε ή δεν είπε, ότι όποιος έχει δύο χιτώνες δίνει τον ένα σ’ αυτόν που δεν έχει; Τους κρεμάω ή δεν τους κρεμάω από τις  γραβάτες τους  όλους αυτούς τους κουστουμαρισμένους κυρίους και καθωσπρέπει κυρίες , που μετά από τα κεριά, τα λιβάνια  και τις μετάνοιες στην εκκλησία τραβούν για το εξοχικό τους αδιαφορώντας  για τους άστεγους και πεινασμένους ανθρώπους;
-         -  Είπε ή δεν είπε ότι , όταν κάνεις μια αγαθοεργία δεν πρέπει να επιδεικνύεσαι ; Να μη γνωρίζει το δεξί σου χέρι  τι κάνει  το αριστερό;  Τι δουλειά έχουν κάθε λίγο και λιγάκι στα κανάλια κάποιες πλούσιες κυρίες , που από μόνες τους μπορούν να συντηρούν  ολόκληρο σύνταγμα, να τρέχουν τάχα για εράνους υπέρ των φτωχών και αδύναμων, όπου στην ουσία προσφέρουν πάλι οι φτωχοί και αδύναμοι;
-        -   Είπε πολλά  ακόμα πράγματα που πρέπει να κάνει ένας πραγματικός Χριστιανός , αλλά   όλα κοστίζουν  ή  χρειάζονται θυσίες.  Ετούτοι κάνουν μόνο τα ανέξοδα  και προσπαθούν οι γελοίοι και υποκριτές να με ξεγελάσουν με γαλιφιές και  παρακαλετά.  Νομίζουν ότι είμαι κανένας βουλευτής, δήμαρχος ή υπουργός και θα έχουν την εύνοιά μου, αν με λιβανίζουν  δεκαπέντε ώρες την ημέρα. Κούνια που τους κούναγε!
-            Από δω και πέρα  θα αλλάξουν  ριζικά τα πράγματα  γι’ αυτούς που πραγματικά με πιστεύουν. Τις προσευχές , όπου σε παίρνει, θα τις καταργήσεις.  Ξέρω εγώ τι πρέπει να κάνω, σε ποιους, πότε  και πως, αρκεί να είναι συνεπείς  με τα έργα τους.
-          Θα κάνετε, μαζί με τους άλλους της άθεης παρέας σου, υποχρεωτική τη μοιρασιά της περιουσίας των πλούσιων, που δηλώνουν Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Από τα χρήματα που κερδίζουν, όσοι πιστοί μου εργάζονται ή παίρνουν συντάξεις, υποχρεωτικά τα μισά θα πηγαίνουν στους άπορους και τους άνεργους. Εσείς, που δεν έχετε το θεό σας, μπορείτε να σκαρφιστείτε πολλούς τρόπους να τα πάρετε από τους έχοντες και να τα μεταφέρετε στους φτωχούς. Έχετε τηλεοπτικές άδειες, λιμάνια, τρένα, αεροδρόμια, νησιά, κατασχεμένες βίλες από πλούσιους και πολλά ακόμα αγαθά που έδωσα στη χώρα σας, όταν μοίραζα τη γη στους ανθρώπους.
-           
  Θα στείλω και στον Ιερώνυμο φώτιση να επιβάλει στο ποίμνιό μου τα παρακάτω:
-          Στις εκκλησίες θα πηγαίνουν οι πιστοί , που θα έχουν προσφέρει στους «πλησίον»  στην εβδομάδα που πέρασε τα μισά τουλάχιστον από τα αγαθά, που τους αξίωσα να αποκτήσουν.
-          Όσοι είναι αφοσιωμένοι σε μένα θα εργάζονται για μένα αμισθί.
-          Κάθε Κυριακή θα οργανώνονται ομάδες πιστών και θα φροντίζουν όσους έχουν ανάγκη σε ορφανοτροφεία, γηροκομεία, Νοσοκομεία , προσφυγικούς καταυλισμούς κ.λ.π.
-        -   Mα αν γίνουν όλα αυτά Πανάγαθε θα μείνεις εσύ χωρίς πιστούς και μεις   χωρίς ψηφοφόρους…
-        -  Θα….
Δεν πρόλαβε ν’ ακούσει τις επόμενες λέξεις καθώς στο βήμα ανέβηκε ο Άδωνις και με τις στριγκλιές του  μπορούσε να αναστήσει και πεθαμένο. Ξύπνησε κάθιδρος και βγήκε στο καφενείο της βουλής να ξενυστάξει. Δεν ήταν σίγουρος αν ήταν όνειρο ή όραμα, αλλά αυτά που άκουσε ήταν πολύ καθαρά στη μνήμη του. Λες και διάβασε το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, σκέφτηκε. Αν τα προχωρήσω θα τα έχω καλά και με το θεό και με το λαό  ξανασκέφτηκε σχεδόν ψιθυριστά. 

 Πέρασαν πολλοί μήνες από τότε περιμένοντας να δει τα σημάδια φώτισης του Ιερώνυμου. Έκανε το πρώτο βήμα ξεκινώντας κι αυτός από τα εύκολα και έστειλε  τη γνωστή εγκύκλιο στα σχολεία…

Τώρα που το σκέπτομαι  υπάρχει θεϊκό σχέδιο να δοκιμαστεί  η πίστη των Ελλήνων χρησιμοποιώντας πάλι έναν άθεο.  Όσοι θεωρούν ότι Χριστιανός σημαίνει μόνο προσευχές, κατήχηση, κεριά και λιβάνια, τότε η θρησκεία τους θα είναι χωρίς περιεχόμενο και  θα αναγκαστούν να δηλώσουν άθεοι για να γλιτώσουν τα καλούδια τους.  Αν προχωρήσουν οι κυβερνώντες και εφαρμόσουν όλα αυτά που οραματίστηκαν (ήδη τα δύο σπίτια, που είχαν πολλοί, οσονούπω τα παίρνουν οι τράπεζες-σαν ενδιάμεσοι μεταξύ πλούσιων και φτωχών-, οι μισθοί και οι συντάξεις πήγαν στο μισό, οι νέοι  εργαζόμενοι παίρνουν μισθούς  εθελοντή ) και στο τσακ περάσουν  νόμο που θα εξαιρεί απ΄όλα αυτά τους άθεους και όλους εκείνους άλλων θρησκειών, που  τα δόγματα της πίστης τους δεν ζητούν από τους πιστούς τους τέτοια πράγματα, τι νομίζουμε ότι θα γίνει; 
Βέβαια μένει να αποδειχθεί ότι ό,τι πάρει η κυβέρνηση από τους πλούσιους θα το μοιράσει στους φτωχούς και δεν θα δημιουργήσει στη ζούλα άλλους πλούσιους! Αν δεν το κάνει, τότε δεν έχει ιδέα πως βαράνε οι άθεοι!

(Δεν είναι βέβαιο ότι ο υπουργός είδε τέτοιο όραμα, αλλά ο γράφων κάτι σαν να είδε και κατασκεύασε αυτό το μυθιστόρημα)

Δευτέρα, 5 Σεπτεμβρίου 2016

ΔΗΜΟΠΡΑΤΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ


   Μετά τη  μεγάλη επιτυχία που είχε η δημοπράτηση για τις τηλεοπτικές άδειες, όπου η  αριστερή κυβέρνηση  τα πήρε χοντρά από το κεφάλαιο και πατάχθηκε η διαπλοκή  στα μίντια , μπήκε από κάποιους η ιδέα  να βγουν στη δημοπρασία και τα κόμματα.
 Έτσι κι’ αλλιώς , όπως αιτιολόγησε ο άνθρωπος που είχε την ιδέα, τα παλιά κόμματα ήταν διαπλεκόμενα  με τις τράπεζες και τα μίντια, οπότε η δουλειά δε μπορεί να μείνει μισή. Επίσης οι πραγματικοί  κουμανταδόροι  σ΄  αυτά ήταν είτε οι Εβραίοι, είτε οι Αμερικάνοι, είτε  οι Γαλλογερμανοάγγλοι. Αν βγουν στη δημοπρασία , είτε θα αναγκαστούν   τα πραγματικά αφεντικά να δώσουν χοντρό χρήμα για να συνεχίσουν να τα ελέγχουν, είτε θα βρεθούν καινούργιοι χρηματοδότες από το διεθνές  κεφάλαιο, που θα τ’ αγοράσουν  με πλήρη διαφάνεια.  Και στις δύο περιπτώσεις θα μπει στα ταμεία πολύ χρήμα και οι ευπαθείς κοινωνικές ομάδες μετά το ψωμί που κέρδισαν με τις τηλεοπτικές άδειες θα εξασφαλίσουν και το παντεσπάνι τους. Τα κόμματα φυσικά δεν θα μπορούν να είναι περισσότερα από τέσσερα-δεν σηκώνει περισσότερα η Ελληνική κοινωνία- χωρίς να υπολογίζονται τα κυβερνώντα, τα οποία δεν θα μπουν στη δημοπρασία, γιατί είναι κρατικά. Σαν την ΕΡΤ1 και ΕΡΤ2 , ας πούμε,  αν τα αντιστοιχήσουμε με τα τηλεοπτικά κανάλια.
 Υπήρχε η σκέψη αυτοί που κόπηκαν από τις τηλεοπτικές άδεις να έχουν προνομιακή μεταχείριση στη νέα αυτή δημοπρασία. Επίσης υποστήριξαν κάποιοι ότι εφόσον τα κρατικά κανάλια είναι τρία, τόσα πρέπει να είναι και τα κρατικά κόμματα, προσπαθώντας μ’ αυτό τον τρόπο να κρατικοποιήσουν στη «ζούλα» και το κόμμα του Λεβέντη, σαν το νεώτερο που μπήκε στη βουλή.
      Μεγάλη συζήτηση έγινε αν θα δημοπρατηθούν τα υπάρχοντα κόμματα ή θα κλείσουν υποχρεωτικά όλα και θα δημιουργηθούν νέα, καθώς  προτάθηκε να δημιουργηθούν  τα εξής κόμματα: Ελληνική Δεξιά, Ελληνική κεντροδεξιά, Ελληνική κεντροαριστερά και Ελληνική Αριστερά.  – Μα εμείς δεν είμαστε η Ελληνική Αριστερά; αναρωτήθηκε κάποιο σημαντικό στέλεχος  του ΣΥΡΙΖΑ. Μόλις ηρέμησαν τα πράγματα από τα γέλια, ακούστηκε  η φωνή του προέδρου. – Ας αφήσουμε αυτό το θέμα προς το παρόν και βλέπουμε, αφού μελετήσουμε πρώτα, πως θα συμφέρει καλύτερα  στον Ελληνικό λαό!
  Συζητείται επίσης αλλαγή και στη διαδικασία που θα ακολουθηθεί. Οι μονομαχίες για την απόκτηση των κομμάτων θα μεταδίδονται απευθείας από τα νέα κανάλια και στο ενδιάμεσο θα υπάρχουν διαφημίσεις  με πολύ μεγάλο κόστος από μεγάλες πολυεθνικές. Υπολογίζεται ότι αν τραβήξει η ιστορία μέχρι  λίγο πριν τις επόμενες εκλογές από τα έσοδα θα έχει αποπληρωθεί το χρέος και θα πάμε πλέον «καθαροί» στην επόμενη τετραετία. Αν το σκεφτόμασταν αυτό και με τις τηλεοπτικές άδειες, είπε κάποιος,  θα βγάζαμε τουλάχιστον 500 εκατομμύρια ακόμη!

 Μ’ αυτό τον τρόπο θα σπάσει πλέον η διαπλοκή  και ταυτόχρονα θα υλοποιηθεί η υπόσχεση της κυβέρνησης, ότι τελικά την κρίση θα την πληρώσουν  αυτοί που τη δημιούργησαν.  Οι κεφαλαιοκράτες και  οι πολυεθνικές. 

(τα παραπάνω αποτελούν μυθοπλασίες του γράφοντα σαν μικρό δείγμα "κρύου χιούμορ" στο οποίο ειδικεύεται.)

Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2016

ΒΡΕΘΗΚΕ ΑΓΑΛΜΑ ΑΡΧΑΙΟΥ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΗ!

   
Το άγαλμα του Πυροδήμα σε άριστη κατάσταση λίγο μετά την ανέλκυσή του από την λάσπη. 
  Όπως  έγινε γνωστό,  κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών αγώνων στο Ρίο,  λουόμενοι ανακάλυψαν σε μικρό βάθος,  θαμμένο στη λάσπη, αρχαίο  Ελληνικό άγαλμα, το οποίο   ανήκει σε  Ολυμπιονίκη,  όπως άφησαν να διαρρεύσει  πηγές του υπουργείου πολιτισμού. Πρόκειται για τον πολυνίκη   Πυροδήμα, που  μεγαλούργησε κατά τον  «Χρυσού Αιώνα»   του Περικλή.

     Ήταν  όμως, όπως αναφέρουν οι πηγές, η κύρια αιτία για την ήττα των Αθηναίων  στον τριακονταετή πόλεμο με τους Σπαρτιάτες. Καθώς επέστρεφε   ολυμπιονίκης σε  τουλάχιστον τέσσερις συνεχόμενες Ολυμπιάδες ,   γκρέμισαν  για χάρη του τα τείχη των Αθηνών, με αποτέλεσμα η πόλη να μείνει ανυπεράσπιστη,  όταν άρχισε ο πόλεμος.  Εν τω μεταξύ ο Πυροδήμας,  μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, ανέλαβε να γυμνάζει τους αθλητές άλλης κραταιής  πόλης της Αρχαιότητας πολύ μακριά από την Αθήνα.  Έτσι οι Αθηναίοι την πάτησαν διπλά.  Δεν είχαν  ούτε τείχη , ούτε  τον Ολυμπιονίκη , που υποτίθεται θα υπερασπίζονταν την πόλη.
   
    Γι’ αυτό εικάζεται ότι οι Αθηναίοι   πέταξαν τον ανδριάντα  του Πυροδήμα στη θάλασσα και απαγόρεψαν στο Θουκυδίδη  να γράψει το παραμικρό στην ιστορία του. Διέδιδαν μάλιστα ότι ο Πυροδήμας  έπινε  μείγμα κρασιού και στρυxvivns, ενός δηλητηρίου που σε μικρές δόσεις λειτουργεί σαν διεγερτικό,  έτρωγε κοκόρια  που επιβίωναν από τις κοκορομαχίες,  ιδανική  τροφή για έναν αθλητή πριν από τον αγώνα, επειδή του ανέβαζε την τεστοστερόνη, προτιμούσε ποικιλία μανιταριών και ξηρά σύκα για αυξημένη ποσότητα σακχάρου, κρέας ταύρου και χοίρου για να πάρει  πρωτεΐνες.
 Το άγαλμα το βρήκε το 393 μ.Χ. ο Θεοδόσιος ο Μέγας, έμαθε για την ιστορία του  και αφού το ξαναπέταξε ( όπως ήταν φυσικό) στη θάλασσα,  κατάργησε τους Ολυμπιακούς αγώνες. 

    Έχοντας υπόψη όλα αυτά τα στοιχεία τα κυβερνητικά στελέχη, δια του φιλικού τους τύπου άρχισαν να παίρνουν αποστάσεις από τους Ολυμπιονίκες, που ενώ κωλοβαράνε καθημερινά,  έρχονται μια φορά στα τέσσερα χρόνια και γίνονται αντικείμενα λατρείας, ενώ, ως γνωστόν, οι ίδιοι δουλεύουν σκληρά τέσσερα ολόκληρα χρόνια   και ένα μόνο μήνα, όταν γίνονται οι εκλογές, ξεκουράζονται  στα σπίτια τους περιμένοντας μάταια  ο λαός να αναγνωρίσει τους κόπους τους.

(τα παραπάνω αποτελούν μυθοπλασίες του γράφοντα σαν μικρό δείγμα "κρύου χιούμορ" στο οποίο ειδικεύεται.)

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

Η ΚΟΜΙΣΙΟΝ ΡΩΤΑΕΙ: ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΚΟΣ;


Η Μαριάν Τάισεν δήλωσε στον Τύπο ότι «για την Κομισιόν τα στοιχεία του 2010-2015 είναι ακριβή και αξιόπιστα σε αντίθεση με ότι συνέβαινε την προηγούμενη περίοδο». Επιπλέον προειδοποίησε ότι τυχόν επικράτηση αυτής της ψευδούς και εσφαλμένης εντύπωσης θα έπληττε το Ελληνικό πρόγραμμα.
«Τα έγκυρα και αξιόπιστα δημοσιονομικά δεδομένα είναι απαραίτητα για τη λήψη ορθών οικονομικών αποφάσεων. Πρόσφατες δηλώσεις στα μέσα ενημέρωσης, ωστόσο, θέτουν υπό αμφισβήτηση την ποιότητα και την αξιοπιστία των επίσημων στατιστικών στην Ελλάδα.



Από τα λίγα Ελληνικά που καταλαβαίνω, η Κομισιόν, σημαντικότατο  θεσμικό όργανο της Ε.Ε., καταγγέλλει σαφέστατα ότι τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ την περίοδο πριν το 2010 ήταν ανακριβή και αναξιόπιστα. Σωστά η Ελληνική δικαιοσύνη προχώρησε σε έλεγχο της αξιοπιστίας των στοιχείων που παρουσίασε η ΕΛΣΤΑΤ μετά το 2010, δείχνοντας ιδιαίτερη ευαισθησία σε ισχυρισμούς πολιτικών προσώπων, που είχαν κάθε λόγο να αποποιηθούν δικές τους ευθύνες.

Μου δημιουργούνται όμως κάποια (εύλογα φαντάζομαι) ερωτήματα:

1. Γιατί η ανεξάρτητη δικαιοσύνη δεν δείχνει την ίδια ευαισθησία και στην καταγγελία της Κομισιόν, ώστε να προχωρήσει στον έλεγχο αν έγινε λαθροχειρία στα επίσημα στατιστικά στοιχεία της Ελλάδας πριν το 2010;

2. Ποιοι είναι αρμόδιοι να υπολογίζουν τα στατιστικά για τα οικονομικά στοιχεία της Ελλάδας; Οι δικαστικοί ή οι αρμόδιες γι' αυτό οικονομικές υπηρεσίες με την όποια αξιοπιστία διαθέτουν; Αν είναι οι δικαστικοί, γιατί δεν κάνουν τον κόπο να υπολογίσουν έγκυρα και τα στοιχεία προ 2010;

3. Υποθέτω ότι το πρόγραμμα στήριξης της Ελλάδας, που εκπονήθηκε από τους "θεσμούς" της Ε.Ε. και το ΔΝΤ, είχε σημείο αναφοράς τα οικονομικά στοιχεία που παρουσίασε η "αξιόπιστη" πλέον για την Κομισιόν ΕΛΣΤΑΤ μετά το 2010, τα οποία μάλιστα αποδέχτηκαν όλες οι Ελληνικές κυβερνήσεις μετά το 2012. Υποθέτουμε ότι αποδεικνύεται πως η ΕΛΣΤΑΤ μετά το 2010 φούσκωσε το έλλειμμα και αντί 15,6%, που το υπολόγισε, ήταν π.χ. 6%, όπως ισχυρίζονταν η κυβέρνηση Καραμανλή. Τότε στα συρτάρια του κράτους πρέπει να υπάρχουν κρυμμένα περίπου 20 δις, εφόσον κακώς υπολογίστηκε ότι μας λείπουν και εύλογα οι εταίροι μας θα πρέπει να απαιτήσουν πλεόνασμα πάνω από 10% του ΑΕΠ, "Τα έγκυρα και αξιόπιστα δημοσιονομικά δεδομένα είναι απαραίτητα για τη λήψη ορθών οικονομικών αποφάσεων" υπογραμμίζουν.

4. Πως είναι δυνατόν να μαγείρεψε κανείς τα στατιστικά στοιχεία, ως πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ, με σκοπό να μπούμε στο μνημόνιο , όταν είναι γνωστό ότι ανέλαβε υπηρεσία τρεις μήνες τουλάχιστον μετά την υπογραφή του μνημονίου; Πόσο λογικό είναι να κατηγορείται ένας μάγειρας ότι δηλητηρίασε κάποιους ανθρώπους στο εστιατόριο που εργάζεται, όταν οι άνθρωποι παρουσίασαν τα συμπτώματα πολύ πριν ο μάγειρας αναλάβει το πόστο του;

5. Η Κομισιόν ζητάει τη θέση της κυβέρνησης σχετικά με την αξιοπιστία της Στατιστικής Υπηρεσίας μετά το 2010 και αν οι καθ' ύλην αρμόδιοι υπουργοί αποδέχονται ή όχι τα στοιχεία που κατατέθηκαν με βάση την πολιτική τους δουλειά με τις υπηρεσίες που ελέγχουν, ανεξάρτητα αν ο κάθε Γεωργίου είπε ή δεν είπε ψέματα, πράγμα που θα το κρίνει η Ελληνική δικαιοσύνη. Ποιο απλά λέει:
Τον βοσκό, που μας φώναξε για να σας γλυτώσουμε από το λύκο να τον βάλετε φυλακή, αν σας είπε ψέματα. Πείτε μας όμως τι θα γίνει με μας. Υπάρχει ή δεν υπάρχει λύκος; Αν υπάρχει τότε βάλτε φυλακή τον προηγούμενο βοσκό, που την κοπάνησε και μας έκρυβε την ύπαρξή του, σταματήστε να λέτε μ@λ@κίες για τον καινούργιο και αφήστε τον ήσυχο. Αν δεν υπάρχει, τότε βάλτε φυλακή τον καινούργιο αλλά μη μας ζαλίζετε άλλο τ' @ρχίδι@! Κατάλαβα λάθος;

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2016

40 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ…





Η 21η  Αυγούστου ήταν μια σημαντική μέρα για τη ζωή μου. Μετά από 40 χρόνια βρεθήκαμε οι παλιοί συμμαθητές  και συμμαθήτριες -οι αποφοιτήσαντες το 1976- και ταξιδέψαμε  στα χρόνια τα παλιά.  Παλιμπαιδισμός  κανονικός!  Μετά το πρώτο σοκ,  κοιτάζοντας ο ένας το χάλι του άλλου (συγκρίνοντας την εικόνα που είχαμε στο μυαλό μ' αυτή που βλέπαμε μπροστά μας), μόλις τελείωσαν οι συστάσεις  (η αλήθεια είναι έγιναν αρκετές φορές με τα ίδια άτομα) ,  άρχισαν οι ενέσεις ηθικού.
- Αν εξαιρέσουμε την κοιλίτσα-δείγμα ευημερίας, τη γοητευτική  καράφλα, τα άσπρα μαλλιά-δείγμα σοφίας  και μερικές ρυτίδες,  σου λέει ο άλλος , δεν άλλαξες καθόλου!  Ίδιος  ο λεβέντης του Α6, που τότε, έτσι αλλιώς κι’ αλλιώτικα…
-Κι εσύ  κούκλα είσαι ακόμα!  Απορώ πώς διατηρείσαι έτσι! Δεν πέρασε από πάνω σου ο χρόνος;  Αν αφαιρούσες   λίγα  κιλάκια  (η σκέψη πάει στα 30-40), αν είχες  το πλούσιο μαλλί, που ανέμιζε τότε, καθώς έσκυβες  στο παράθυρο του σχολείου, μαζί με την υπέροχη επιδερμίδα, που σε ζήλευαν όλες τότε,  δεν θα σε ξεχώριζα από την κόρη σου,  μη σου πω και την εγγονή σου!
 Αυτά τα «αν» τα περάσαμε όλοι και όλες στο ντούκου  και σε λίγη ώρα το μάτι είχε συνηθίσει  ήδη την νέα κατάσταση. Καθώς συζητούσαμε στην αυλή του σχολείου, περιμένοντας να χτυπήσει το κουδούνι για τη συγκέντρωση, οι νέες μορφές άρχισαν να ταυτίζονται σιγά-σιγά μ’ αυτές των μαθητικών μας χρόνων. Το μυαλό εγκατέλειψε το 2016 και ήταν ήδη στο 1976, αλλά η τεχνολογία της εποχής  δεν έλεγε να ξεκολλήσει  από πάνω  μας  και έμπλεξε άσχημα με το παρελθόν.  Με τα κινητά και τα tablets  του 2016 , λες και ξεχύθηκαν  πολλοί   στο κυνήγι των  «pokemon 1976”. Karaflapokemon, koilarapokemon,  grizopokemon,  sfyrigmenopokemon, κ.λ.π.  Στην αυλή του σχολείου, στους διαδρόμους του, στη σκάλα, στις αίθουσες. 


  Η αλήθεια είναι ότι με δυσκόλεψαν πολύ, καθώς είχα αποφασίσει να κάνω  τώρα σ’ αυτή τη συγκέντρωση τις «επαναστάσεις», που δεν έκανα τότε ,  ως μαθητής. Δεν έλειψα ποτέ από την προσευχή, έκανα την έπαρση  και την υποστολή της σημαίας καθημερινά  , ως σημαιοφόρος,  είχα «μπουχτήσει»  την εθνική τροφή σε χαπάκια  εθνικού  ύμνου πρωί-μεσημέρι –βράδυ  (ήμαστε μαθητές την εποχή της χούντας άλλωστε).  Στην προσευχή  κατάφερα να κάνω κοπάνα για ν’ ανοίξω τάχατες τα παράθυρα στην αίθουσα που θα συγκεντρωνόμασταν. Όταν  παιάνιζαν οι άλλοι  περήφανα τον εθνικό ύμνο,  γλίστρησα  αθόρυβα στο διάδρομο, όπου και παρέμεινα, τις ώρες που οι υπόλοιποι, μέσα στη ανυπόφορη ζέστη , υποβάλλονταν στο βασανιστήριο της απαγγελίας αρχαίων κειμένων  από την αριστούχα συμμαθήτριά μας .  Έγινα επιτέλους ένας «κακός»  μαθητής, στα 58 μου!

     Το πάρτι τελείωσε αργά το απόγευμα. Δε χρειάζονται περαιτέρω  περιγραφές. Στο facebook μπορεί να βρει κανείς εικόνες απ’ όλες τις δραστηριότητές μας. Πως  προσευχόμαστε, πως τραγουδάμε, πως τρώμε, πως χορεύουμε, πως κατουράμε, πως χασμουριόμαστε. 



Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2016

ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΕΣ ΚΑΙ Η ΕΘΝΙΚΗ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ


  Στους Ολυμπιακούς αγώνες που ξεκίνησαν  θα έχουμε  κάποιες σημαντικές επιτυχίες  αθλητών και αθλητριών μας, κάποιες διακρίσεις και  πολλές αποτυχίες.
  Ντρέπομαι να δηλώνω  «εθνικά υπερήφανος»   στις επιτυχίες τους , όπως ακριβώς  δεν αισθάνομαι   καμία «εθνική ντροπή», όταν  τερματίζουν τελευταίοι.  Χαίρομαι  πολύ  για τις  νίκες  τους, περισσότερο γιατί είναι παιδιά που ίδρωναν σε κάποιες  γειτονιές  της πατρίδας μου , όταν ήταν στην αφάνεια και  για τον ίδιο λόγο  λυπάμαι,  όταν θυσίες  χρόνων,  κόποι και όνειρα   γκρεμίζονται  σε λίγα λεπτά.  Πιο πολύ θαυμάζω τα παιδιά που δεν είχαν  καμία διάκριση  και  συνεχίζουν τον αγώνα τους, παρά όσα κατάφεραν να φτάσουν στην κορυφή.  Δεν μ’ αρέσει η  αποτυχία να χρεώνεται στον προσωπικό λογαριασμό των αθλητών και η επιτυχία να γίνεται αγαθό που πρέπει να το μοιράζονται όλοι οι έχοντες «εθνική» συγγένεια με τους νικητές. Την «Ελληνική» ψυχή  και το  «Ελληνικό» DNA δεν το κουβαλούν μόνο οι νικητές, αλλά και αυτοί που χάνουν.
 Δεν μου προκαλούν  καμία «εθνική υπερηφάνεια»  οι επιτυχίες τους γιατί  δεν αισθάνομαι ότι σαν πολίτης  αυτού  του έθνους   προσέφερα το παραμικρό  σ’ αυτά τα παιδιά για να τα στηρίξω στην προσπάθειά τους.  Αποκαλυπτική η δήλωση της μητέρας της πρώτης αθλήτριας που δόξασε  την Ελλάδα σ' αυτούς τους Ολυμπιακούς αγώνες: «Σχεδόν μηδενική η στήριξη της πολιτείας».  Οπότε γιατί μας πιάνουν ρίγη εθνικής υπερηφάνειας;  Επειδή έχουν Ελληνικά ονόματα και  βλέπουμε τη σημαία της πατρίδας μας να υψώνεται χάρη στις  θυσίες και προσπάθειες κάποιων παιδιών  και των γονιών τους; Δεν θα έπρεπε αντίθετα να μας προκαλούνται «εθνικές ενοχές»;   Όταν μάλιστα εμείς οι ίδιοι θα ζητούσαμε πίσω τα (ανύπαρκτα) λεφτά μας, αν έβγαιναν  τελευταίοι;  
     Μας είναι πολύ βολικό να συμμετέχουμε  στη μοιρασιά της δόξας ,  όταν βγάζουν καρπούς οι   προσπάθειες και τα επιτεύγματα ικανών  συμπατριωτών μας, ακόμη και αν δεν είχαμε καμία συμμετοχή στους σκληρούς τους αγώνες. Άλλωστε δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν, ότι μας αρκεί η δόξα των προγόνων μας και ο πολιτισμός που «δάνεισαν»  στην ανθρωπότητα  για να ζούμε  αιωνίως ως έθνος χωρίς να καταβάλουμε πλέον καμία προσπάθεια.  Χιλιάδες παιδιά εγκαταλείπουν την Ελλάδα για να βρουν την τύχη τους στην Εσπερία. Όλοι αυτοί που θα δηλώνουν στα μικρόφωνα, σαν εκπρόσωποι των θεσμών, «εθνικά  υπερήφανοι», αν κάποια απ’ αυτά διακριθούν σε οποιοδήποτε τομέα, σφυρίζουν σήμερα αδιάφορα και αγωνίζονται για τη θεσούλα τους μόνο,  αδιαφορώντας προκλητικά για την τύχη τους. Αισθανόμαστε  «εθνική υπερηφάνεια» για τα επιτεύγματα  αυτών των παιδιών  στις επιστήμες, στον αθλητισμό, στις τέχνες, στις επιχειρήσεις, στο εμπόριο κ.λ.π., ξεχνώντας συνήθως τη μικρή «λεπτομέρεια» ότι  τους διώξαμε στην πραγματικότητα από την πατρίδα τους γιατί δεν ήμασταν ικανοί όχι απλά   να τους στηρίξουμε στον αγώνα τους, αλλά και να εξασφαλίσουμε ακόμα τη διαβίωσή τους!  Ακόμα και  σ’ αυτούς, για τους οποίους πλημμυρίσαμε  κάποτε από «εθνική υπερηφάνεια» δεν τόχουμε σε τίποτα να ρίξουμε το ανάθεμα, όταν  σταματήσουν  να μοιράζονται τη δόξα τους με τη σημαία μας.

 Η  «εθνική υπερηφάνεια»  ή η «εθνική ντροπή» θεωρώ ότι πρέπει  να προέρχονται από επιτυχίες ή αποτυχίες  που έχουν  τη σφραγίδα της εθνικής προσπάθειας  σε κάθε τομέα. Όταν είμαστε σε θέση να υποστηρίζουμε τους νέους μας και να τους παρέχουμε όλα τα μέσα για να φτάσουν στην κορυφή, αξιοποιώντας τις ιδιαίτερες ικανότητές τους,  τότε μπορούμε να μοιραζόμαστε τη δόξα ή τη ντροπή τους. 
  Αλλιώς μπορώ  να λέω ότι αισθάνομαι χαρούμενος, που κάποιος συμπατριώτης μου τα κατάφερε και έφτασε στην κορυφή ή  είμαι λυπημένος που δεν τα κατάφερε. 
    Ταυτόχρονα  σωστό είναι να  αισθανόμαστε «εθνική ενοχή» όταν φτάνουν  στην κορυφή  υψώνοντας τη σημαία της πατρίδας μας  χωρίς ουσιαστική βοήθεια απ’ αυτήν και απέραντη συμπάθεια στους ηττημένους  όταν δεν τα καταφέρνουν  αναγνωρίζοντας  τις θυσίες και τον αγώνα των  ίδιων  και των ανθρώπων,  που αληθινά τους στήριξαν.  

Τετάρτη, 3 Αυγούστου 2016

OI IOI ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΜΟΝΟ ΤΙΣ ΣΥΣΚΕΥΕΣ ΜΑΣ

Μέσα στο νερό, στο πολυτιμότερο αγαθό για τη ζωή , αναπτύσσονται ταυτόχρονα  και  μικροοργανισμοί , που  όταν το  μολύνουν,  το  μετατρέπουν στην πλέον  επικίνδυνη  απειλή  για την ύπαρξή της!  Όποια σχέση έχει το νερό με τη ζωή,  την ίδια σχέση έχει και η ενημέρωση των πολιτών και η ελευθερία  της έκφρασης  με τη  δημοκρατία.  Αν δεν υπάρχει  σωστή ενημέρωση των πολιτών και ελευθερία στην έκφραση δεν μπορεί να ζήσει η δημοκρατία. Στη σκιά της ελευθερίας  αναπτύσσονται   δίκτυα παραπληροφόρησης , κατασκευασμένες εικόνες ,  βίντεο  και «ειδήσεις»  σαν θανατηφόροι ιοί, που  μολύνουν τη δημοκρατία  και είναι ικανοί να τη σκοτώσουν.
  Για τη ζωή  υπάρχουν  διάφορα φίλτρα, που μπορούν να την  προστατέψουν   ακόμα κι όταν το νερό  είναι  μολυσμένο.  Δεν θα έπρεπε να υπάρχουν και  για τη δημοκρατία; 
  Ειδικά στο διαδίκτυο , όπου οι «πηγές» πληροφόρησης  είναι πολλές φορές χωρίς φανερή ταυτότητα, κυκλοφορούν μαζί με τους ιούς που προσβάλουν τα λογισμικά των συσκευών μας και αμέτρητοι «ιοί», που στόχο έχουν να προσβάλουν το λογισμικό  του μυαλού μας.     Απευθύνονται κυρίως σ’ αυτούς που αρκούνται  στις εικόνες και τους τίτλους των κάθε λογής αναρτήσεων  χωρίς να περάσουν την «πληροφορία»  από κανένα λογικό φίλτρο.  Σ’ αυτούς που βολεύονται , όταν  η εικόνα ή ο τίτλος  χαϊδεύει την κοσμοθεωρία τους. Ειδικά σ’ αυτούς που έχουν ατράνταχτες βεβαιότητες , όπως σωβινιστές,  εθνικιστές,  θρησκόληπτους,  φανατικούς  οπαδούς  αθλητικών ομάδων ,  ιδεοληπτικούς  και γενικά όσους  έχουν ανάγκη από  την ύπαρξη ενός «αντίπαλου δέους», ενός  ορκισμένου  «εχθρού», ενός μυστηριώδους «μεσσία» ικανού να ανατρέψει  με υπερφυσικό τρόπο τα δεδομένα που δημιουργούνται από την σκληρή πραγματικότητα . Η χαρά τους  είναι να  πλήττονται  οι  «εχθροί» πραγματικοί  ή φανταστικοί, χωρίς να τους ενδιαφέρει,  αν αυτό γίνεται με ψέματα ή αλήθειες.  Είναι σε πόλεμο με την  αντίθετη άποψη, που είναι  απλά η προπαγάνδα του «εχθρού»  και  δεν πρέπει να τους δημιουργήσει  ρωγμές  στις «βεβαιότητές»  τους.
  Πάντα υπήρχαν αυτοί που προσπαθούσαν να αποπροσανατολίσουν τα μυαλά των ανθρώπων, ώστε να μη διακρίνουν εύκολα τους πραγματικούς τους  αντίπαλους, αλλά και να στρατολογούν «στρατιώτες» έτοιμους για πόλεμο. Συνήθως αυτή τη δουλειά την έκανε το ιερατείο κάθε θρησκευτικής  ή «εθνικιστικής» οργάνωσης, οργανωμένα, συντεταγμένα και δομημένα πάνω σε δόγματα πασπαλισμένα με δείγματα λογικής.  Έξω απ’ αυτές τις οργανώσεις η δουλειά ήταν δύσκολη.
  Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης   βρήκαν πιο εύκολα το ρόλο τους.  Δε χρειάζεται  η συμμετοχή σε συγκεκριμένες οργανώσεις, ούτε η υιοθέτηση  εμφανούς ιδεολογίας .  Άλλωστε οι ιδεολογίες έχουν ήδη καταπέσει  στην «κοινή γνώμη»  σαν εργαλεία  ερμηνείας  των κοινωνικών μεταβολών και έπαιξαν σημαντικό ρόλο γι’ αυτό  τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.  Μετατρέπονται   σε αυτόματους αναμεταδότες  των «πληροφοριών», που αναδεικνύονται ή κατασκευάζονται  από στρατευμένα, «φίλια»  sites,  είτε αναδημοσιεύοντάς τες,  είτε  με το «μου αρέσει» στις αντίστοιχες αναρτήσεις.  Έτσι βάζουν πλάτη  και στις  πιο ακραία αντιδραστικές  και παράλογες αντιλήψεις  συσκοτίζοντας αποτελεσματικά το νοητικό ορίζοντα των ανθρώπων.   Αθόρυβα, βουβά , συστηματικά  σπρώχνουν   τις  λάσπες, τα σκουπίδια,  τους  ψιθύρους  της παραπληροφόρησης και τα  λύματα  του διαδικτύου σε όλους μας  μέσω των «φίλων», που ηθελημένα ή αθέλητα  γίνονται αγωγοί  διάχυσής τους  και  δίνουν τροφή  στους  ιούς των μυαλών μας σε αγαστή συνεργασία με τα παραδοσιακά ΜΜΕ, όπου πολλοί  «δημοσιογράφοι» βρίσκουν μπόλικο  δωρεάν υλικό για το ραδιοφωνικό ή τηλεοπτικό τους χρόνο.  Διαμορφώνονται πλασματικά  "κοινωνικά  ρεύματα" μέσα στην πραγματική  κοινωνία,  δρώντας  παραλυτικά   στα αντισώματά της.  Εκτρέφεται  κάτω από τη μύτη μας  με πλήρη συσκότιση το τέρας του φασισμού, του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας  που είναι οι θανάσιμοι εχθροί της δημοκρατίας και αποκτούν μέσα στην κοινωνία   σάρκα και οστά  ηλίθιες βεβαιότητες, που δυστυχώς διαμορφώνουν την κοινή γνώμη, ιδιαίτερα στα ελλειμματικής παιδείας στρώματά της και δημιουργούν ακόμα και κοινοβουλευτικές ομάδες, που ορίζουν τις ζωές μας .  Η λογική και ο ορθολογισμός  ηττώνται κατά κράτος.  Συνηθίζουμε σιγά-σιγά  το τέρας  και το κάνουμε φίλο μας, διασκεδάζοντας ίσως μαζί του,  όσο έχει καλά κρυμμένα τα δόντια του.

      Για να μην παρεξηγηθώ από τους φίλους μου στο fb , αυτά που γράφω δεν αφορούν όσους  έχουν το θάρρος της γνώμης τους  και έχουν τη γενναιότητα  να υποστηρίζουν τις απόψεις τους, όσο διαφορετικές κι αν είναι από τις δικές μου.  Αφορά  εκείνους που αλόγιστα, χωρίς να γνωρίζουν τις πηγές των «πληροφοριών»  τους, χωρίς κανένα επιστημονικό ή λογικό  έρεισμα  για οικονομικά, ιατρικά, στρατιωτικά , πολιτικά, κοινωνικά και πολλά ακόμα θέματα , αναμεταδίδουν απλά αναρτήσεις, σπιλώνοντας  πρόσωπα, θεσμούς και βασικά θεμέλια της δημοκρατίας.  Η αντιπαράθεση σε οποιοδήποτε θέμα είναι  καλοδεχούμενη.  Σε κάθε μου παρέμβαση  στις αναρτήσεις τους δεν βλέπω   απέναντί μου αντίπαλους ή «εχθρούς». Θεωρώ ότι έχω φίλους που έχουν διαφορετική θέα των ίδιων  πραγμάτων και ο καθένας βλέπει  από τη θέση του τη δική του «αλήθεια». Για όλα τα πράγματα- και ιδιαίτερα για τα σύνθετα κοινωνικά φαινόμενα-  δεν υπάρχει μία μόνο αλήθεια.  Ωφελεί όλους μας να κατανοούμε  πως βλέπουν οι άλλοι από τη δική τους πλευρά κάθε κοινωνικό φαινόμενο, παρά να συγκρούονται ανελέητα οι «βεβαιότητές» μας.  Ο διάλογος και διάθεση όλων μας να σεβόμαστε την αντίθετη άποψη είναι η ουσία της δημοκρατίας, που ενδιαφέρεται   και αγκαλιάζει  τον πολίτη  σε όποιο μέρος της πολιτικής, κοινωνικής, οικονομικής και  ανθρώπινης  θέσης  κι αν βρίσκεται. Δεν αφορίζει, δεν εκδικείται, δεν σκοτώνει…

Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2016

ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΟΓΝΩΡΗ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΜΑΣ ΚΡΙΣΗ;

 
Έλληνες μετανάστες στα ανθρακωρυχεία της Γερμανίας
 Στην εποχή της οικονομικής κρίσης, που βιώνουμε , ακούγονται και γράφονται πολύ εύκολα αφορισμοί για πολιτικούς,  κόμματα, κοινωνικές ομάδες  ακόμα και γενιές ανθρώπων, οι οποίοι με τον άλφα ή βήτα τρόπο ευθύνονται  για τα σημερινά μας αδιέξοδα. Συνηθίζεται, ειδικά στην Ελλάδα, να υποβαθμίζεται η συλλογική ευθύνη. Απαιτούμε οι πολιτικοί που ψηφίζουμε να βλέπουν πολύ πιο μπροστά από μας και να προετοιμάζουν  τις  «λαϊκές  μάζες» (έτσι αποκαλούνται συνήθως οι  «κυρίαρχοι πολίτες» στην μετεκλογική περίοδο)  για τις  μελλοντικές κοινωνίες  και τις  συνθήκες  με τις οποίες θα αναγκάζονται να ζουν.  Εν τω μεταξύ  στέλνουμε με την ψήφο μας στη βουλή  κατά κανόνα τους «αναγνωρίσιμους»  από τα ΜΜΕ, από το χώρο του αθλητισμού, από τα θεατρικά σανίδια, από  τα Πανεπιστήμια κ.λ.π. με κριτήριο  στην καλύτερη περίπτωση  την επιτυχημένη πορεία τους στον επαγγελματικό τους τομέα   παρά τις θέσεις   και τις ιδέες τους για τα πολιτικά προβλήματα των κοινωνιών που αναφέρονται και καθόλου   για τα οράματά τους , τις προβλέψεις και προτάσεις τους για  τις μελλοντικές κοινωνίες  και τα θέματα που θα προκύψουν. Μας βολεύει να "φορτώνουμε" για τέσσερα χρόνια τη διαχείριση των κοινών στους υποτίθεται "ικανούς" εκπροσώπους μας υποβαθμίζοντας την ανάγκη να δημιουργήσουμε μηχανισμούς ελέγχου κατά πόσο οι εντολοδόχοι είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους απέναντι στους εντολείς. Πέφτουμε από τα σύννεφα, όταν διαπιστώνουμε κάποια στιγμή ότι  μας πρόδωσαν!
      Επομένως η ποιότητα των πολιτικών, των κομμάτων και οιουδήποτε θεσμικού οργάνου επηρεάζει τις πολιτικές δράσεις και πρακτικές  τους  είναι η άμεση απεικόνιση  της «πολιτικής κουλτούρας» της πλειοψηφίας των πολιτών. Η κάθε κοινωνία αναδεικνύει και επιλέγει τελικά τις ηγεσίες που αξίζουν στις πλειοψηφίες που διαμορφώνονται κάθε φορά.  Οι  πολιτικές ηγεσίες διαχειρίζονται  κατ΄  εντολήν  τους τα ζητήματα που εμφανίζονται από την ίδια τη ροή της  οικονομικής και  πολιτιστικής  ζωής  των ανθρώπων, η οποία όμως είναι ρεγουλαρισμένη να κυλά σε ορισμένη κοίτη, που την ονομάζουμε "πολιτικό σύστημα".  Οι αποφάσεις τους εναρμονίζονται στα θέλω των  εκάστοτε πλειοψηφιών. Όταν  αυτή η ροή οδηγεί σε αδιέξοδα και απαιτείται εκτροπή  της πορείας , επέρχονται οι κατ’ ανάγκη βίαιες παρεμβάσεις , που προκαλούν συνήθως ριζικές αλλαγές στο πολιτικό τοπίο. Οι συγκρούσεις συνήθως αφορούν όχι τον προορισμό της ροής, αλλά τους νέους δρόμους που θα χρειαστεί ίσως να ανοίξουν για να εκτονωθούν οι πιέσεις που ασκούνται.  Η αποτίμηση για τις συνέπειες οποιασδήποτε τέτοιας παρέμβασης δεν μπορεί να γίνει παρά μόνο  στο χρόνο που θα επανέλθει  η κανονική ροή  της ζωής  με διαφορετικές ίσως παραμέτρους  και σταθερές. Στο μεσοδιάστημα   κυριαρχεί το  θυμικό των πολιτών και απουσιάζει συνήθως ο πολιτικός ορθολογισμός. Θέλω να πιστεύω, ότι δεν είναι μακριά η στιγμή που  θα απομακρυνθούμε απ’ αυτή τη φάση, στην οποία βρισκόμαστε εδώ και έξι περίπου χρόνια. Θα κατανοήσουμε πιστεύω οι περισσότεροι, ότι η μοίρα μας ήταν προδιαγεγραμμένη όχι επειδή μας έτυχαν ανίκανοι πολιτικοί άνδρες τις προηγούμενες δεκαετίες, αλλά γιατί αυτή είναι η μοίρα των επαρχιών γενικά στο πολιτικοοικονομικό σύστημα της Ευρωπαϊκής ένωσης που ζούμε.
      Σ’ αυτή τη βάση καταθέτω μερικές σκέψεις  προσπαθώντας να ερμηνεύσω τις κοινωνικές μεταβολές που συντελέστηκαν τα τελευταία πενήντα χρόνια  και καθόρισαν  εν πολλοίς την πολιτική συμπεριφορά μας , που δημιούργησε  το υπόστρωμα μέσα στο οποίο  ενηλικιώθηκαν  οι νέες γενιές   επηρεάζοντας   σημαντικά το παρόν μα προπάντων το μέλλον τους. Το υπόστρωμα για το οποίο η δική μας γενιά δέχεται δριμύτατες επικρίσεις. Από πολλούς μάλιστα χαρακτηρίζεται καταστροφικό, δίνοντας λαβή στη δεξιά σαλαμούρα να ισχυρίζεται  ότι  η γενιά του Πολυτεχνείου και τα πολιτικά της παράγωγα  «κατέστρεψαν» τη σύγχρονη Ελλάδα, καθώς κυριάρχησε πολιτικά στη μεταπολιτευτική περίοδο.   Γράφω  ως  απλός πολίτης αυτής της γενιάς, που υιοθέτησε  αμέσως μετά τη μεταπολίτευση τις ιδέες και τα οράματά της  προσθέτοντας  τις δικές του μικρές δυνάμεις  στη διαμόρφωση  του κόσμου  που κληρονομούμε στα παιδιά μας. Αν περίμενε κανείς να αλλάξουμε ριζικά το ¨πολιτικό σύστημα",  όντως αποτύχαμε και είναι δίκαια οποιαδήποτε κριτική γίνεται, αλλά απ' αυτούς που και σήμερα ακόμη έχουν αυτή την άποψη. Είναι αστείο η κριτική να  γίνεται από κείνους, που ανέκαθεν ήταν αντίθετοι μ' αυτή την προοπτική και πολέμησαν διαχρονικά και λυσσαλέα κάθε παρόμοια προσπάθεια. Αν λοιπόν δούμε τα πράγματα από την οπτική γωνία των "Μενουμευρωπαίων" και των πολιτών που έβλεπαν και βλέπουν το μέλλον μας μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που είναι αυτή που είναι,  κάναμε πολύ καλά τη δουλειά μας και  η αποτίμηση  της προσφοράς μας στο παρόν και το μέλλον των νέων γενεών  με τη δική τους λογική μάλλον θετική θα αποδειχθεί. 
     Η κρίση που βιώνουμε  δεν είναι πρωτόγνωρη.  Συνέβη και στη δική μας γενιά και έπληττε κυρίως τους νέους της επαρχίας .  Οι μετακινήσεις,  είτε για σπουδές , είτε για αναζήτηση εργασίας   στα μεγάλα αστικά κέντρα  αδειάζοντας τα χωριά και τις  επαρχιακές πόλεις  δεν καταγράφτηκε  τότε  σαν οικονομική και πολιτιστική κρίση, γιατί αφορούσε μετακινήσεις εντός της Ελληνικής επικράτειας και δεν άγγιζε την πλειοψηφία των νέων των αστικών πληθυσμών.  Κανείς δεν έβλεπε τότε τον αγώνα και την αγωνία των δικών μας γονιών-των κατώτερων κοινωνικά και οικονομικά τάξεων (αγρότες , εργάτες)- να σπουδάσουν τα παιδιά τους . Οι περισσότεροι της γενιάς μας εγκαταλείψαμε από τα δώδεκα τις οικογένειές μας για το Γυμνάσιο  της πιο κοντινής πόλης , νοικιάζοντας άθλια δωμάτια δυο-τρεις μαζί για οικονομία,  στοιβαγμένοι  σαράντα με εξήντα σε κάθε αίθουσα με καθηγητές που  με ηρωικές προσπάθειες  τα έβγαζαν πέρα, έχοντας την «υποχρέωση» να μας κυνηγούν  και τ’ απογεύματα μη τυχόν και μας διαφθείρουν οι κινηματογράφοι  και οι «κακές παρέες».
      Η αφήγησή μου  ξεκινά από τη μεταπολίτευση, που μας βρίσκει  έφηβους  να  προσπαθούμε να ξεφύγουμε  από τη μίζερη και σκληρή ζωή των γονιών μας.  Οι περισσότεροι συνομήλικοί μου εργαζόμασταν από μικρά παιδιά στα χωράφια  και τους στάβλους  των γονιών μας. Δεν ξέραμε τι  είναι οι διακοπές και τα ταξίδια. Τη θάλασσα την είδα στα δεκάξι μου, όταν πήγαμε εκδρομή με το Γυμνάσιο.  Τα βιώματά μας διαμόρφωσαν τα όνειρά μας, τις πολιτικές μας επιλογές, τις μετέπειτα πρακτικές μας.  Αναδείξαμε τους πολιτικούς, που θα έφτιαχναν Γυμνάσια σε κάθε χωριό, Πανεπιστήμια και Νοσοκομεία σε κάθε πόλη με πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους με οποιοδήποτε κόστος.  Απαιτήσαμε διευκολύνσεις για κάθε φτωχό μαθητή και κάθε  φοιτητή. Αγωνιστήκαμε  να έχει δικαίωμα στις διακοπές, στα ταξίδια και στη ζωή και ο αγρότης και ο εργάτης  και ο συνταξιούχος και ο Δημόσιος υπάλληλος, που μέχρι τότε έπρεπε να είναι η ζωντανή απεικόνιση της «Ψωροκώσταινας», την οποία μας κληροδότησε η τότε πολιτική εξουσία.  Ήταν  διαρκές αίτημα η ενσωμάτωση των απομακρυσμένων περιοχών της χώρας  μας με συγκοινωνίες, ακόμα κι αν αυτές  ήταν ζημιογόνες  για το κράτος.  Ζητήσαμε να απαγορευτεί η εργασία για τα παιδιά  για να μπορούν να μορφωθούν και να ζήσουν ανέμελα την παιδική τους ζωή φτάνοντας και σε υπερβολές.  Κάναμε ότι ήταν δυνατόν για να έχει δικαίωμα ο καθένας να αποκτήσει το σπίτι του, το αυτοκίνητό του, τα απαραίτητα καταναλωτικά αγαθά. Να πλησιάσουμε όσο μπορούσαμε το βιοτικό επίπεδο του μέσου Ευρωπαίου.  Κλείσαμε τις πληγές που άφησαν στην κοινωνία μας  η κατοχή, οι εμφύλιοι πόλεμοι και η χούντα.
      Όλα αυτά τα κάναμε με αγώνες, με δουλειά, με πολλές διαφωνίες και πολιτικές αντιπαραθέσεις για τον τρόπο υλοποίησής τους, άλλοτε με δεξιές και άλλοτε με αριστερές παρενθέσεις, με πολιτικούς και πολίτες που εκμεταλλεύτηκαν καταστάσεις για αθέμιτο πλουτισμό,  και ναι, με πολλά δάνεια. Χρεωθήκαμε  και σαν ιδιώτες, χρεώσαμε και το κράτος μας. Είναι αλήθεια ότι πήγαμε πολύ πιο ψηλά από το μπόϊ  μας, ως καταναλωτές. Υπερβάλαμε  σε πολλά πράγματα, κάναμε πολλά λάθη στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών μας, αλλοιώσαμε πολλά πράγματα από τον πολιτισμό μας,  Όταν  μπορούσαμε να έχουμε φτηνό χρήμα  δεν διαχειριστήκαμε όπως έπρεπε τον πλούτο μας. Μπορεί να μας καταλογίσει κανείς όλα αυτά και πολλά περισσότερα, αλλά να μη διαφεύγει από τους υποστηρικτές του "Δυτικού" τρόπου ζωής κυρίως, ότι αυτή είναι η τροφή του. Όχι όμως ότι καταστρέψαμε τη νέα γενιά, τη γενιά των παιδιών μας.  Οι νέοι μας στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι απόφοιτοι Πανεπιστημίων με μεταπτυχιακά και διδακτορικά, μιλάνε τουλάχιστον δύο  ξένες γλώσσες,  έχουν μουσικές σπουδές. Ο κόσμος τους δεν περιορίζεται πλέον στα μικρά σύνορα της Ελλάδας. Τον δικό μας  κόσμο οι γονείς μας  τον μεγάλωσαν  από τα μικρά όρια των χωριών και των πόλεών τους  στα όρια της Ελλάδας. Εμείς  τον μεγαλώσαμε  δίνοντάς τους φτερά για ολόκληρο τον κόσμο!  Για τον κόσμο, στα πολιτικά πλαίσια του οποίου καλούνται να επιβιώσουν, τους δώσαμε ότι παραπάνω μπορούσαμε. Οι αποστάσεις  με τη συμβολή  και  της δικιάς μας γενιάς  έχουν μικρύνει δραματικά!  Τα παιδιά μας σήμερα βρίσκονται σε λίγες ώρες στην άλλη άκρη του κόσμου και κινούνται άνετα, όπως εμείς τότε στις μεγαλουπόλεις της Ελλάδας.  Η αναζήτηση εργασίας  δεν γίνεται πλέον  μόνο στις Ελληνικές μεγαλουπόλεις, αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη και πέρα απ’ αυτήν, όχι ως  ανειδίκευτοι εργάτες στα ανθρακωρυχεία  και  τα πλυσταριά της Γερμανίας, αλλά ως ισότιμοι(;)  πολίτες και ειδικοί επιστήμονες  σε  εταιρίες των Ευρωπαϊκών χωρών. Η κρίση στην Ελλάδα ως  μιας επαρχίας της Ευρώπης έχει τα ίδια χαρακτηριστικά  με την κρίση της Ελληνικής επαρχίας την εποχή που εμείς ξεκινούσαμε  την ενήλικη ζωή μας.  Είναι αστείο να κατηγορούμε τους γονείς μας, ότι μας κατέστρεψαν  τη ζωή, επειδή  μας σπούδασαν  και δεν κατάφεραν να μας εξασφαλίσουν  δουλειά στο χωριό μας ή στην κοντινή μας πόλη. Το αντίθετο θα τους θεωρούσαμε εγκληματίες, αν μας άφηναν με τις συνθήκες που επικράτησαν εκείνη την εποχή, να ψάξουμε την τύχη μας στα στενά όρια της περιοχής τους.
     Οι νέοι μας , είτε βρουν δουλειά  στην Ελλάδα, είτε έξω απ’ αυτήν  θα αγωνίζονται να ξεπληρώσουν τα χρέη μας και να δημιουργήσουν και δικό τους πλούτο. Όπως οι γονείς μας ως μετανάστες στα σκλαβοπάζαρα   της μεταπολεμικής  Ευρώπης, όπως εμείς,  είτε κοντά στον  τόπο που γεννηθήκαμε, είτε σε κάποια άλλη μακρινή πόλη της Ελλάδας κυνηγώντας τα (κατασκευασμένα στα εργαστήρια του πολιτικού μας μοντέλου) όνειρά μας . Ήδη έχουμε μπει στην εποχή, που η πατρίδα μας δεν είναι πια μόνο η Ελλάδα, αλλά ολόκληρη η Ευρώπη, ολόκληρος ο κόσμος!  Οι κοντόμυαλοι, που ξεχωρίζουν τους Έλληνες σε «Μενουμευρωπαίους» και Μενουμελλαδίτες»  είναι βαθιά νυχτωμένοι  και δεν έχουν κατανοήσει δυστυχώς  τις αλλαγές  που  συντελούνται γύρω τους , καθώς  χτυπούν τα νταούλια τους βλέποντας γύρω τους  μαϊμούδες μόνο και αρκούδες! Η κρίση δεν είναι δημιούργημα των πολιτικών και των γενεών που τους ανέδειξαν μόνο, αλλά συνέπεια του τρόπου λειτουργίας του πολιτικοοικονομικού συστήματος της Ευρώπης και του κόσμου, που δεν ευνοεί τις περιφερειακές χώρες, πολύ περισσότερο μάλιστα όσες δραστηριοποιούνταν στον πρωτογενή τομέα. Δεν είναι τυχαίο ότι πλήττονται από την κρίση  κυρίως οι Μεσογειακές χώρες στην περιφέρεια της Ευρώπης.

     Οι νέες πολιτικές παρατάξεις θα πρέπει να σκέπτονται ήδη πώς θα είναι ο νέος αυτός κόσμος  και να διαμορφώνουν στρατηγικές συνεργασίας με αντίστοιχες των Ευρωπαϊκών χωρών, που βρίσκονται στην ίδια μοίρα, ώστε να προχωρήσει η Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση με  τους καλύτερους  δυνατούς όρους για τα μόνιμα κοινωνικά υποζύγια σε οποιοδήποτε κράτος – μέλος της. Να αποτρέψουν την Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων, όπου  αυτοί που θα ελέγχουν τις νέες τεχνολογίες  και την πορεία των κεφαλαίων θα παρασιτούν εις βάρος και πάνω στη δυστυχία των εργατών του πρωτογενούς τομέα, τους οποίους μάλιστα θα ανταγωνίζονται στη φτήνια όλοι οι δυστυχείς πρόσφυγες που θα παράγονται συνεχώς στα μέτωπα των συγκρούσεων από τις παρεμβάσεις των πρώτων, όπου θεωρούν ότι έχουν "ζωτικά συμφέροντα".  Η διατήρηση των συνόρων  και των διαφορετικών κρατών -μελών  είναι το βολικό εργαλείο για να μετακυλύονται  και να εκτονώνονται τα προβλήματα που δημιουργούν οι άδικες πολιτικές τους στα αδύναμα κοινωνικά στρώματα των Ευρωπαίων πολιτών κάθε εθνότητας.  Πλέον ο ρόλος των ηγετών στις περιφερειακές Ευρωπαϊκές χώρες αντιστοιχίζεται με το ρόλο των κοινοταρχών και Δημάρχων μικρών επαρχιακών πόλεων του παρελθόντος. Ο καθένας μόνος του ήταν ανίσχυρος για οτιδήποτε. Όλοι μαζί όμως είχαν τη δύναμη να επηρεάσουν τις αποφάσεις των μητροπολιτικών κέντρων.
    Η άλλη προοπτική είναι  να  επιστρέψει  ξανά  ο κάθε λαός στο καβούκι και τη μιζέρια του με κατά τόπους φύλαρχους που θα καλλιεργούν και θα ζουν από τον εθνικισμό σε αγαστή συνεργασία με τους κάθε λογής  θρησκόληπτους ταλιμπάν   και  πατριδοκάπηλους  πολέμαρχους.

Τετάρτη, 4 Μαΐου 2016

ΥΠΟΨΗ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ Κ. ΦΙΛΗ

   Ο Υπουργός Παιδείας ας έχει υπόψη την παρακάτω φωτογραφία, όταν βάζει την υπογραφή του. (Είναι το σημείο όπου αφόδευσε άπιστος, που αρτύθηκε Μ. Παρασκευή)
   Οι κατάρες Αμβρόσιου φαίνεται να πιάνουν...


Σάββατο, 26 Μαρτίου 2016

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ, ΤΡΙΤΗ, 22/03/2016

Τρίτη 22 Μαρτίου 2016
8.30                 Αναχώρηση από το ξενοδοχείο με λεωφορείο για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
09.30-11.15     Συμμετοχή σε εκπομπή με Ευρωβουλευτές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
11.20 Αναχώρηση πεζή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (10 λεπτά περπάτημα)
12.00 Ενημέρωση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή από το γραφείο της Επιτρόπου Περιφερειακής Ανάπτυξης
13.15 Αναχώρηση πεζή για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
14.30 Επίσκεψη στο Parlamentarium
16.00-17.30 Ενημέρωση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
17.30 Αναχώρηση με λεωφορείο από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για το ξενοδοχείο
19.45 Αναχώρηση πεζή από το ξενοδοχείο για το εστιατόριο (10-15 λεπτά περπάτημα)
20.00 Δείπνο





 Ήταν το πρόγραμμά μας για την Τρίτη 22 Μαρτίου 2016, καθώς επισκεφτήκαμε τις Βρυξέλλες μετά από πρόσκληση του Ευρωβουλευτή Θοδωρή Ζαγοράκη. Ένας μαθητής ή μαθήτρια από κάθε Γενικό και Επαγγελματικό Λύκειο του Νομού Έβρου και εγώ ένας από τους δύο συνοδούς.
   Κατεβαίνοντας από το λεωφορείο, μπροστά στο Ευρωκοινοβούλιο είχαμε ήδη την πληροφορία, ότι χτυπήθηκε με βόμβα το αεροδρόμιο των Βρυξελλών. Δεν ξέραμε το μέγεθος του χτυπήματος, ούτε αν υπήρχαν νεκροί και τραυματίες. Περάσαμε από τον έλεγχο, κολλήσαμε στο στήθος την καρτέλα του επισκέπτη και μπήκαμε κατευθείαν στο στούντιο για την εκπομπή με τους Ευρωβουλευτές (Ζαγοράκης, Γραμματικάκης, Χριστοφόρου). Τα κινητά υποχρεωτικά απενεργοποιημένα. Μείναμε εκεί όσο προέβλεπε το πρόγραμμα και συμμετείχαμε σε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση για δύο περίπου ώρες. Δεν είχαμε ιδέα τι γίνονταν μερικές εκατοντάδες μέτρα μακριά από μας. Είχε πέσει ήδη η βόμβα σε στάση του μετρό της πόλης ακριβώς κάτω από το κτίριο που θα επισκεπτόμασταν πεζή στις 11.20...  34 νεκροί και 200 τουλάχιστον τραυματίες από τις βομβιστικές επιθέσεις σε αεροδρόμιο και μετρό! 
  Στις 11:30 περίπου, βγαίνοντας  από την αίθουσα εκπομπής και ανοίγοντας  τα κινητά, διαπιστώσαμε ότι από την Ελλάδα μας αναζητούσαν με αγωνία, καθώς για δυο ώρες δεν δίναμε σημεία ζωής. Πολλές  αναπάντητες κλήσεις από τα οικεία μας πρόσωπα, από γονείς μαθητών. Η απάντηση στις κλήσεις αποδείχτηκε για τους περισσότερους ακατόρθωτη. Οι άνθρωποι κινούνταν βιαστικά, τα πρόσωπα σκυθρωπά, η αγωνία έκδηλη στα μάτια τους. Πολλοί εργαζόμενοι στο Ευρωκοινοβούλιο έφταναν την ώρα της έκρηξης στη  δουλειά τους χρησιμοποιώντας το μετρό. Ζήτησα από τον συνεργάτη του κ. Ζαγοράκη να χρησιμοποιήσω το σταθερό του τηλέφωνο για να επικοινωνήσω με το Διευθυντή της Β/θμιας Εκπαίδευσης. Αμέσως με οδήγησε στο γραφείο του και επικοινώνησα με τη Διεύθυνση. Βεβαιώσαμε ότι είμαστε όλοι καλά και σε σε ασφαλές περιβάλλον. Ενημερώθηκαν και τα σχολεία.  Το πρόγραμμα που προβλέπονταν από τις 11:20 έως 14:30 ματαιώθηκε. Ο χώρος γύρω από το Ευρωκοινοβούλιο αποκλείστηκε από αστυνομία και στρατό, καθώς το κέντρο της πόλης ήταν σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Μείναμε στο "καφενείο" του Ευρωκοινοβουλίου έως τις 13:30 περίπου. Ο κ. Ζαγοράκης , ο κ. Γραμματικάκης και το επιτελείο τους ήταν συνεχώς κοντά μας. Δημιούργησαν μια φιλική και ζεστή ατμόσφαιρα για τα παιδιά. Δεν αισθάνθηκε κανείς φόβο. Μιλήσαμε μαζί τους για όλα τα θέματα που αφορούν την Ευρώπη και την Ελλάδα. Μοναδική εμπειρία για όλους μας. 
  Στις 13:30 πήγαμε στο εστιατόριο του Ευρωκοινοβουλίου. Αμέσως μετά στην αίθουσα συνεδριάσεων των Ευρωβουλευτών. Έγινε λεπτομερής παρουσίαση του Ευρωκοινοβουλίου. Πως εκλέγονται οι Ευρωβουλευτές, πόσοι από κάθε χώρα, πως παίρνονται οι αποφάσεις, ποιες είναι οι πολιτικές ομάδες, τι σχέση έχουν με τα Εθνικά κοινοβούλια των κρατών μελών, τι ρόλο παίζουν οι Ευρωπαϊκές Επιτροπές, το Συμβούλιο αρχηγών κ.λ.π. Οι μαθητές έκαναν τις ερωτήσεις τους, οι Ευρωβουλευτές απαντούσαν. 
  Στις 17:30 βγήκαμε από το Ευρωκοινοβούλιο. Η παρουσία του στρατού και της αστυνομίας και οι έρημοι δρόμοι, η άδεια πλατεία και τα κλειστά καταστήματα μας έδιναν ήδη μια ιδέα για την τραγωδία που έζησαν οι Βρυξέλλες πριν λίγες ώρες. Περπατήσαμε διακόσια περίπου μέτρα μέχρι να πάρουμε το λεωφορείο. Εκατό μέτρα περίπου από κει φαίνονταν οι κόκκινες κορδέλες που απέκλειαν την περιοχή όπου έγινε το έγκλημα. Λίγο πιο κάτω διασχίζοντας την πόλη στο δρόμο για το ξενοδοχείο πλήθος ανθρώπων περίμεναν υπομονετικά τα λεωφορεία για να επιστρέψουν στα σπίτια τους, καθώς έκλεισε το μετρό. Δεν ξέρω πόσο καιρό θα πάρει για να ξαναβρεί η πόλη τους κανονικούς της ρυθμούς. 
  Στο ξενοδοχείο, παρακολουθώντας την ειδησεογραφία της ημέρας με εικόνες και ήχους συνειδητοποιήσαμε τι πραγματικά είχε συμβεί μερικά μέτρα δίπλα μας, λίγες ώρες πριν περπατήσουμε εκεί, που ήδη πολλοί άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και πολλοί περισσότεροι πολύτιμα κομμάτια της ζωής τους.....




Πέμπτη, 17 Μαρτίου 2016

TI ΑΛΛΟ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ;

 

   Απ' ότι φαίνεται και ο Τσίπρας δεν αντέχει πλέον τον Καμένο. Κάνει ό,τι μπορεί να τον ξεφορτωθεί! Κατσικώθηκε στην καρέκλα του υπουργού Εθνικής 'Άμυνας και δεν το κουνάει με τίποτα! Σκέφτηκαν να ορίσουν υπουργό Εθνικής Άμυνας με αρμοδιότητα τα σύνορά μας έναν αξιωματικό του ΝΑΤΟ με έδρα άλλο κτίριο και να τον αφήσουν να κάθεται στο πεντάγωνο μόνο για θέματα ασφάλειας στο ηπειρωτικό τμήμα της χώρας και το Ιόνιο πέλαγος και το υπουργείο του να μετονομαστεί σε "Υπουργείο Πατριωτισμού, Εθνικής Ανάτασης και Εμψύχωσης των Ενόπλων Δυνάμεων". Έβαλαν αρχικά το ΝΑΤΟ να αναλαμβάνει δράση στο Αιγαίο μπας και ψιλιαστεί κάτι και τις διατυπώσεις τις άφησαν για το μέλλον, αν δουν ότι δεν πιάνει καμία από τις άλλες μεθόδους που σκέφτονται να ακολουθήσουν. Προς το παρόν έβαλαν το Μουζάλα να αποκαλεί τα Σκόπια "Μακεδονία" για να τον εκνευρίσουν. Θα ζητήσει την παραίτησή του, σκέφτηκαν, δεν θα του κάνουμε τη χάρη και θα παραιτηθεί ο ίδιος! Ο Λεβέντης περιμένει πως και πως να πάρει υπουργείο και να γίνει ο νέος συνεταίρος. Να ανανεωθεί και το ιδεολογικό στίγμα, καθότι άλλο η συνεργασία με ένα κεντρώο κόμμα, άλλο με το "ψεκασμένο" του Καμένου. Αμ δέ! Ο Καμένος έτρεξε αμέσως στην καρέκλα του, έδεσε σφιχτά τους ιμάντες, το ξανασκέφτηκε, στηρίζει λέει την κυβέρνηση, αλλά αίρει την εμπιστοσύνη του στον υπουργό! Όταν χάσουν την εμπιστοσύνη του οι περισσότεροι υπουργοί της κυβέρνησης θα το ξανασκεφτεί. Ο Τσίπρας άρχισε να σκέφτεται κι' άλλα τεχνάσματα για να τον εκνευρίσει. Π.χ. μπορεί να ανακοινωθεί κατάργηση της μισθοδοσίας των στρατιωτικών και των σωμάτων ασφαλείας, καθώς και των κληρικών, έχοντας τη βεβαιότητα ότι θα συνεχίσουν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους από καθαρό πατριωτικό και θρησκευτικό καθήκον. Ο Καμένος θα άρει αμέσως την εμπιστοσύνη του στον υπουργό οικονομικών και Παιδείας, αλλά θα στηρίζει την κυβέρνηση. Παίζεται να ανακοινωθεί αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης των εργαζομένων στα 95 και των απόστρατων αξιωματικών στα 82 χρόνια. Ο Καμένος θα άρει αμέσως την εμπιστοσύνη του στον Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, αλλά θα συνεχίσει να στηρίζει την κυβέρνηση. Με τον ίδιο τρόπο θα ανακοινώνονται κατά ριπάς και άλλα τέτοια αντιλαϊκά μέτρα απ' όλα τα υπουργεία μέχρι να λυγίσει ο Καμένος και να παραιτηθεί, ως γνήσιος εκφραστής των λαϊκών και πατριωτικών υποθέσεων της χώρας. Αν δουν ότι δεν πιάνει πλέον τίποτα απ' αυτά θα βάλουν κάποιον να δηλώσει ότι ο κ. Γκρουέφσκι είναι φτυστός ο Μέγας Αλέξανδρος. Λέγεται ότι στην Αμφίπολη έκρυψαν ήδη ένα άγαλμα-ομοίωμα του Γκρουέφκι με ξανθιά χαίτη πάνω σε ρωμαλέο άλογο και θα το παρουσιάσουν για να κλονίσουν τα ιστορικά δεδομένα.

Φυσικά δεν πρέπει να περάσει από κανενός το μυαλό, ότι αυτά τα αντιλαϊκά μέτρα θα οφείλονται στις δεσμεύσεις από το 3ο μνημόνιο. Στόχος είναι η απομάκρυνση του Καμένου, που ως γνωστόν δεν αντέχει τα μνημόνια και την προσβολή της Εθνικής περηφάνιας, όπως εννοείται και ο Τσίπρας!

Τότε θα έρθει ο Λεβέντης σαν κυβερνητικός εταίρος μαζί με κάποιους άλλους επαγγελματίες "σωτήρες" της πατρίδας από τις λοιπές Δημοκρατικές δυνάμεις και θα ανοίξει ο δρόμος για τη μετάβαση από την "ψεκασμένη" στη "λεβέντικη" πλέον, "πρώτη φορά στα κουτουρού" αριστερά.



(τα παραπάνω αποτελούν μυθοπλασίες του γράφοντα σαν μικρό δείγμα "κρύου χιούμορ" στο οποίο ειδικεύεται.)






Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2016

ΠΑΛΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ


Ο/Η katerina είπε...
Χρήστο, όταν οι καταστάσεις οξύνονται, όταν οι διαπραγματευτές καταντούν να "μειώνουν" τις συντάξεις των 430 ευρώ, τότε τα ερωτήματα γίνονται πιεστικά, τότε οι ερωτήσεις εμπεριέχουν το διαζευκτικό "ή". Για ΟΛΟΥΣ μας.
Το πολιτικό σκηνικό, το πολιτικό προσωπικό, ΟΛΟ το πολιτικό προσωπικό, πνέει τα λοίσθια. Κανένας "γιατρός" πια δεν μπορεί να κάνει τίποτα για την περίπτωση τους. Είναι κλινικά νεκροί.
Αλλά η φύση μισεί τα κενά. Το διαζευκτικό "ή" δεν είναι ανάμεσα στα παλιά κόμματα, δεν λύνουμε εξισώσεις με τις σταθερές που ξέρουμε, το "ή" αναφέρεται στο αν η κοινωνία, η δημοκρατία, έχει την δυναμική να αντικαταστήσει το παλιό φθαρμένο, ανίκανο πολιτικό προσωπικό με νέες δυνάμεις. Και ποιες θα είναι αυτές.
Το διαζευκτικό "ή" οριοθετείται στο αν το νέο θα είναι καλύτερο, δημοκρατικότερο, θα ξεπηδήσει από την μετακίνηση των τεκτονικών πλακών που μετακινούνται(και βέβαια δεν εννοώ συγκεκριμένα πρόσωπα) ή θα είναι ακόμα πιο φθαρμένο, αντιδημοκρατικό, λαϊκίστικο από το παλιό. Αν θα γίνει με κοινωνική συμμετοχή ή στα υπόγεια των αντιδημοκρατικών κομμάτων και των επιχειρηματικών λόμπι. Ο θάνατος είναι δεδομένος, για το επόμενο συζητάμε τώρα.
Και εδώ το ΠΑΡΩΝ όλων μας, στο προσκλητήριο της Ιστορίας και της Πατρίδας, της δικής μας Πατρίδας, είναι επιβεβλημένο.

Χρήστο, ποτέ η Ιστορία δεν "σεβάστηκε" κομματικές σφραγίδες.


9 Μαΐου 2010 - 10:03 π.μ.

Blogger Ο/Η Χρήστος Χαρακοπίδης είπε...
Κατερίνα,
Οι διαπιστώσεις ότι η κρίση είναι πρωτίστως πολιτική είναι πλέον κοινότοπες. Μπορεί να διαφωνούμε στους χρόνους που συνέβη να φτάσουμε στο μη παρέκει, αλλά αυτό μικρή σημασία έχει.
Το τέλος της ιστορίας, τα λοίσθια του καπιταλισμού, ο "θάνατος" των πολιτικών κ.λ.π. έχουν εξαγγελθεί πολλές φορές στο παρελθόν, αλλά, φευ, από τότε που ανακαλύφθηκαν οι πέτρες εξακολουθούν να παραμένουν ζωντανοί και συνήθως πεθαίνουν από ασιτία οι υποψήφιοι νεκροθάφτες τους. Η ιστορία δεν έχει να αφηγηθεί γεγονότα , όπου μεσσίες ή χασάπηδες των κοινωνιών ξεπήδησαν από το πουθενά για να ανατρέψουν καθεστώτα. Κατά κανόνα κάποιοι μέσα από τις υπάρχουσες πολιτικές δυνάμεις ήταν. Ένας μόνο εμφανίστηκε με αγγέλους και φωτοστέφανο, αλλά κι' αυτόν τον σταύρωσαν και πολύ αργότερα με πολλές προσαρμογές στην καθεστηκυία πραγματικότητα τον αναγνώρισαν.
Στο δια ταύτα: Οποιοσδήποτε "μεσσίας" ή δυνάστης των κοινωνιών είναι μέλος του πολιτικού συστήματος. Απλά στο σωστό χρόνο και τις κατάλληλες συνθήκες καβαλά τα κοινωνικά ρεύματα που δημιουργούνται στα υπόγεια των κοινωνικών τεκτονικών πλακών και, αν δεν ποδοπατηθεί από το πλήθος, αναδεικνύεται "σωτήρας" του. Πιστεύεις σοβαρά ότι υπάρχουν αυτή τη στιγμή τέτοιες υπόγειες κοινωνικές δυνάμεις, που έχουν απορρίψει το σημερινό τρόπο ζωής και τους πολιτικούς του εκφραστές και είναι έτοιμες να δεχθούν ανατροπές στις δεδομένες ισορροπίες; Ο συνταξιούχος των 430 ευρώ που γίνεται συνταξιούχος των 400 θα είναι σε διαφορετική θέση απ' αυτή που θα ήταν , αν γινόταν των 500; Αυτός είναι στην πείνα εδώ και δεκαετίες, αγαπητή μου, ακόμα και τις εποχές που οι πολιτικοί, που τώρα τους θεωρείς "νεκρούς", ζούσαν και βασίλευαν. Η οργή και η "επανάσταση" εκδηλώνεται μάλλον από τους υπαλλήλους και συνταξιούχους των 3500 και 2500 ευρώ, που γίνονται υπάλληλοι και συνταξιούχοι των 2.500 και 1500 αντίστοιχα. Απ' αυτούς που ανησυχούν ότι θα φορολογηθεί το εξοχικό που κρατούσαν στη ζούλα, που δεν θα μπορέσουν να βγουν στη σύνταξη στα 50, που στενεύουν τα περιθώρια να διορίσουν τον κανακάρη τους στο Δημόσιο. Αν έρχονταν κάποιος και τους έλεγε: ΟΚ ησυχάστε, δανειστήκαμε 150 δις ευρώ, επανερχόμαστε στα παλιά, δεν αλλάζει τίποτα, τι νομίζεις ότι θα γινόταν; Ο Τσίπρας και η Παπαρήγα θα πανηγύριζαν ότι κατατρόπωσαν τον καπιταλισμό και τον ανάγκασαν να πάρει πίσω τα μέτρα και πιθανόν να πρόσθεταν 1-2 μονάδες στα ποσοστά τους. Tο πολιτικό σύστημα θα ξανάβρισκε τη χαμένη του τιμή. Ποιος θα νοιάζονταν για το συνταξιούχο των 430 και τον εργαζόμενο των 600 ευρώ, τον άνεργο, μα προπάντων το νέο που θα καλούνταν στο μακρινό για μας μέλλον να πληρώσει τα επιπλέον 150 δις;
11 Μαΐου 2010 - 2:32 π.μ.
 Διαγραφή
Αυτός ήταν ένας από τους πολλούς διαλόγους που είχαμε με διαδικτυακούς φίλους και φίλες πριν έξι περίπου χρόνια, στην αρχή της κρίσης, αμέσως μετά το πρώτο μνημόνιο των "προδοτών" του Έθνους με αφορμή την ανάρτησή μου ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ ΑΔΕΡΦΙΑ. Τότε που άναβε η σπίθα της "επανάστασης" του ΣΥΡΙΖΑ από τη μια και της Χ.Α. από την άλλη απέναντι στο πολιτικό κατεστημένο. 
Η απάντηση στο ερώτημά μου: "Πιστεύεις σοβαρά ότι υπάρχουν αυτή τη στιγμή τέτοιες υπόγειες κοινωνικές δυνάμεις, που έχουν απορρίψει το σημερινό τρόπο ζωής και τους πολιτικούς του εκφραστές και είναι έτοιμες να δεχθούν ανατροπές στις δεδομένες ισορροπίες;"
δεν δόθηκε τότε από την Κατερίνα. Μάλλον την ξέρουμε όλοι έξι χρόνια μετά και εξηγεί πολλά για τη σημερινή μας κατάσταση. Απλά, επειδή κανείς δεν ήθελε στην πραγματικότητα να αλλάξει τη δική του ζωή, ήλπιζε και επιχείρησε, άλλοτε με τα Ζάππεια, άλλοτε με τους εξολοθρευτές των μνημονίων να αλλάξει τις ζωές των άλλων. Μόνο που διαπίστωνε κάθε φορά ότι βρίσκεται κι αυτός  ανάμεσα στους "άλλους". Αυτό το δράμα ζούμε σήμερα. Δυστυχώς επίλογος για κάθε δράμα είναι η τραγωδία. Και μετά ακολουθεί η λύτρωση...
Η Κατερίνα έχει να γράψει από τον Σεπτέμβριο του 2014 στην ιστοσελίδα της μένοντας από τότε στα "Μπιζέλια του Σταλινισμού".

Παρασκευή, 1 Ιανουαρίου 2016

Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2015

ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΤΥΧΗ...

Μια ηλιόλουστη, χειμωνιάτικη μέρα, καθώς συμπληρώναμε τα χιλιόμετρά μας περπατώντας τους αγροτικούς δρόμους του χωριού, είχαμε την τύχη να δούμε και να βιντεοσκοπήσουμε μια σπάνια εικόνα. Εκατομμύρια πουλιά σκέπασαν μπροστά μας τον ουρανό κάνοντας μια "μίνι" επίδειξη σχηματισμών. Ξαφνικά σηκώνονταν μιλιούνια από τα χωράφια, έκαναν όμορφους σχηματισμούς στον αέρα και προσγειώνονταν αλλάζοντας ξανά και ξανά σχέδια  και κατευθύνσεις. 
  Εικόνες φανταστικές , που η φύση χαρίζει απλόχερα σε όσους έχουμε την τύχη να ζούμε πολύ κοντά της.
  Ούτε λαμπιόνια, ούτε βιτρίνες, ούτε άλλου είδους φτιασίδια. Ο ήλιος, ο ουρανός, τα χωράφια, τα πουλιά, τα δέντρα στο αντάμωμά τους με τη μέρα ή τη νύχτα φτιάχνουν εικόνες αδύνατο να δημιουργήσουν ανθρώπων χέρια. 
Μια απ' αυτές μοιράζομαι μαζί σας, όσο μπορεί βέβαια να μεταφέρει κάποιος χωρίς τις αναπόφευκτες αλλοιώσεις.

video

Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2015

Από το μηδέν στο άπειρο

   



Για κάποιες μέρες σαν τη χθεσινή αισθάνομαι  ευτυχής  με τη δουλειά μου. Όταν έχω το προνόμιο να βλέπω από κοντά, πώς μπορούν τα παιδιά από το μηδέν να δημιουργούν τα πάντα, όταν  κάνουν αυτό που τους αρέσει.
    Μετέτρεψαν σε χρόνο μηδέν το χώρο πρωϊνής συγκέντρωσης του σχολείου σε "ειδική" αίθουσα να υποδεχθεί τους ακροατές της συναυλίας τους. Με τις καρέκλες και τα θρανία του σχολείου. Οργάνωσαν τα πάντα μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Πλούσιος μπουφές, ο κάθε "αρμόδιος" στη θέση του, έτοιμοι να υποδεχθούν τους γονείς και τους συμμαθητές τους.
    Με πρόβες ούτε δέκα ημερών μαζεύτηκαν 10-15 μαθητές και έστησαν μια καταπληκτική ορχήστρα, που έπαιζε ασταμάτητα για περισσότερες από τέσσερις ώρες όλα τα είδη τραγουδιών για κάθε γούστο. Πολλές επαγγελματικές ορχήστρες θα τους ζήλευαν και μάλιστα σε ένα περιβάλλον, που η ακουστική του κάθε άλλο παρά βοηθούσε το έργο τους.  Προβολείς, ενισχυτές, μικρόφωνα ντραμς, τουμπερλέκια, κλαρίνα, μπουζούκια, κιθάρες, αρμόνια, συντονίστηκαν από μόνα τους λες χωρίς ηχολήπτες, τεχνικούς, ειδικούς.
  Δεν ήταν όλοι τους "καλοί" μαθητές. Τα πιο πολλά είναι τα παιδιά που τ' "ακούνε" συχνά από τους γονείς για τους κακούς τους βαθμούς. Που δεν θα βρίσκονται πιθανότατα μεταξύ των "επιτυχόντων" στις Πανελλήνιες εξετάσεις. Τα παιδιά που κάθονται στα τελευταία θρανία και μας βαριούνται ανυπόφορα στην καθημερινή διδακτική διαδικασία.
  Η χθεσινή ήταν η δική τους μέρα. Οργάνωσαν πολύ καλά τις προαπαιτούμενες δουλειές και έδωσαν μια υπέροχη συναυλία. Στις δικές τους "εξετάσεις" πήραν "άριστα"! Μπράβο παιδιά!

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2015

ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ;

Μύθοι όσα ακούγονται για την εταιρία. Φωτογραφικά ντοκουμέντα διαψεύδουν τις επίσημες ανακοινώσεις!!! Κάτι άλλο συμβαίνει!


Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2015

AMBYKEIA 2015












Μαζί με τις  θυσίες (πανσέτες, μπριζόλες, λουκάνικα, κοτόπουλα, κ.λ.π ), τις ευχές όσων βρίσκονταν εκεί, στους χορούς και τα τραγούδια



video


ενσωματώθηκε στα τσίπουρα κι αυτή η μουσική.




..... και να το αποτέλεσμα!

Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2015

ΥΠΟΓΡΑΨΑΜΕ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ

Στη φωτογραφία δυο από τα μέλη του κουαρτέτου, με τα οποία οι μέλισσες έκαναν έναν "έντιμο" συμβιβασμό. Η συμφωνία προβλέπει είκοσι πλαίσια μέλι το χρόνο για το κουαρτέτο ( δανειστές) καθ' ότι εξασφάλισε κυψέλες, πλαίσια, φύλλα κεριού κ.λ.π.  και ό,τι περισσέψει (πλεόνασμα τουλάχιστον 30%) γι' αυτές!







video