ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΨΑΧΝΟΥΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Υποστήριξα και σε προηγούμενη ανάρτησή μου ότι οι Δημοτικές εκλογές με τους όρους και το τοπίο που θα προκύψει μετά τον Καλλικράτη αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και προκύπτουν μεγάλες απαιτήσεις από τους ανθρώπους που θα διεκδικήσουν την ψήφο μας. Θα ήταν αφελής όποιος πιστέψει ότι χρειαζόμαστε απλά έναν «εμπνευσμένο αρχηγό» , που πλαισιωμένος από αρκετούς πολιτικούς ντενεκέδες , πλην όμως ικανούς ψηφοσυλλέκτες, θα καταφέρει να δώσει λύσεις στα προβλήματα του Δήμου σαν «από μηχανής θεός» . Απαιτείται συνέργεια πολλών ανθρώπων με γνώση των αντικειμένων που θα ασχοληθούν, ώστε να δώσουν πειστικές προτάσεις και απαντήσεις σε ερωτήματα όπως:
• Ποια εχέγγυα θα δοθούν στους πολίτες για τη συμμετοχή , τη διαφάνεια, τον κοινωνικό έλεγχο και την υποχρέωση αναφοράς και λογοδοσίας της δημοτικής αρχής προς τους δημότες;
• Ποιος ο ρόλος του Δημοτικού Συμβουλίου και των Δημοτικών Συμβούλων ;
• Πως θα οργανωθούν οι υπηρεσίες του δήμου για μείωση της γραφειοκρατίας και την ενίσχυση της διαφάνειας;
• Τι δυνατότητα «από απόσταση εξυπηρέτησης» θα δοθεί στους δημότες;
• Ποιες πολιτικές και μέτρα για ίση μεταχείριση των ατόμων με ειδικές ανάγκες και την ασφάλεια των πολιτών;
• Ποιο το όραμα για την κοινωνία της συνοχής και αλληλεγγύης , για τις ευαίσθητες και ασθενείς κοινωνικές ομάδες, καθώς και την ιατρική και Νοσοκομειακή περίθαλψη των συνδημοτών μας;
• Ποια μέτρα προτείνονται για την αύξηση της απασχόλησης , όπου ο δήμος μπορεί να παρεμβαίνει, για την προστασία της τρίτης ηλικίας, ειδικά στα χωριά μας, όπου αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων τους;
• Ποιους αναπτυξιακούς στόχους και προοπτικές μπορούν να θέσουν, ώστε να αποτελούν διαχρονικά οράματα για τις νέες γενιές;
• Ποια έργα υποδομής έχουν ανάγκη η πόλη και τα χωριά του δήμου μας και πως εντάσσονται αυτά σε αρμονία και με σεβασμό στο περιβάλλον;
• Ποιος θα είναι ο ρόλος της ιδιωτικής πρωτοβουλίας στις συνέργιες με τη δημοτική αρχή;
• Τι ρόλο μπορεί να παίξει ο δήμος στην ενημέρωση και οργάνωση των Νέων αγροτών , ώστε να μπορούν να χρησιμοποιούν τα πλεονεκτήματα που μπορεί να δώσει σ΄ αυτούς ο τόπος μας;
• Πως μπορεί να συνδεθεί το Πανεπιστήμιο της πόλης με την τοπική αγροτική Ανάπτυξη , να δημιουργηθούν καινούργιες Σχολές με προσανατολισμό και προς τις γειτονικές χώρες , ώστε να καθιερωθεί και ως ένα διεθνές Πνευματικό κέντρο στα σύνορα της Ε.Ε.;

• Τι σκέπτονται για την Εκπαίδευση ,τον πολιτισμό, ποιες πολιτικές προτείνονται για τους νέους , τις γυναίκες και τα μικρά παιδιά αυτής της πόλης;
• Πως θα διασφαλίσει την ασφάλεια των τροφίμων και τη δημόσια υγεία;
• Τι μέτρα μπορούν να παρθούν για την αντιμετώπιση της μετανάστευσης, αλλά και την κοινωνική ενσωμάτωση των μεταναστών που επιλέγουν την πόλη μας;
• Πως μπορεί να συνδεθεί ο πολιτισμός και ο αθλητισμός, το φυσικό περιβάλλον και του ορεινού τμήματος του νομού μας, τα μουσεία μας, οι αρχαιολογικοί μας χώροι και τα μνημεία μας με την τοπική ανάπτυξη και τον τουρισμό;
• Πως μπορεί να αξιοποιηθεί η θέση του Δήμου μας στα σύνορα τριών διαφορετικών χωρών που εντάσσονται ή συνδέονται αργά ή γρήγορα με τη Ε.Ε. της οποίας εμείς είμαστε ήδη μέλη και μάλιστα στον πυρήνα της;
• Πως μπορούν να αξιοποιηθούν οι μετανάστες που έχουμε απανταχού της γής σαν συνδετικοί κρίκοι και γιατί όχι σαν πρωταγωνιστές στην ανάπτυξη του τόπου μας;
• Πως θα αξιοποιηθεί η πληθώρα των Ευρωπαϊκών προγραμμάτων που τρέχουν προς όφελος του Δήμου μας και με ποιους ανθρώπους ειδικούς στα θέματα αυτά;
• Πως θα εξασφαλιστεί η δυνατότητα των κατοίκων του δήμου μας να έχουν πρόσβαση σε όλα τα χρήσιμα σημεία της πόλης ( αγορά, αθλητικά κέντρα , Σχολεία, εργοτάξια , εργοστάσια κ.λ.π), καθώς και η συγκοινωνιακή ενσωμάτωση των κατοίκων των χωριών με την πόλη και η σύνδεση μεταξύ τους με μια κατάλληλη και ευέλικτη αστική συγκοινωνία;
• Πως θα διεκδικήσουν αποτελεσματικά το δικαίωμα των συνδημοτών μας να απολαμβάνουν ισότιμα με τους άλλους ‘Ελληνες συγκοινωνίες (ΚΤΕΛ, ΟΣΕ, κ.λ.π.) , που δεν τους ταλαιπωρούν και δεν τους δημιουργούν την αίσθηση ότι αντιμετωπίζονται σαν πολίτες δεύτερης κατηγορίας από το επίσημο κράτος;
• Τι μέτρα μπορούν να παρθούν για τους άνεργους αυτής της πόλης;
• Τι δράσεις επιβάλλονται, ώστε να εμπεδώσουν οι συνδημότες μας , αλλά και οι επισκέπτες της την ιδέα ότι είναι ανάγκη να στηρίζουμε και εμπιστευόμαστε πρώτοι εμείς τις δικές μας επιχειρήσεις, τα δικά μας προϊόντα ,τη δική μας αγορά ;
• Πως θα εξαλειφθεί το παραεμπόριο με τις γειτονικές χώρες;

Η πολιτική αντιπαράθεση επομένως και οι διαφοροποιήσεις που θα προκύψουν θα πρέπει να αφορούν τις προτάσεις και την αξιοπιστία των υποστηρικτών τους. Θα είναι κρίμα για τον τόπο και τους κατοίκους του, αν αναλωθούμε για μια ακόμα φορά σε φιλολογίες για την «ικανότητα» ή τον πολιτικό «τσαμπουκά» του Α ή του Β φιλόδοξου αρχηγίσκου , που έχει ή δεν έχει το «χρίσμα» ή την υποστήριξη του Γ ή του Δ τοπικού πολιτικού «βαρόνου» μέσα σε ένα περιβάλλον που θα θυμίζει αρένα αντιμαχόμενων οπαδών, όπου ως συνήθως νικητές και ηττημένοι σέρνονται ακρωτηριασμένοι μέχρι τις επόμενες εκλογές.

ΕΚΒΙΑΣΜΟΣ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ ΚΑΙ.. ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ Η ΛΥΣΗ;

ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ

Διαβάζουμε και ακούμε πολλά τελευταία με αφορμή τις κινητοποιήσεις των αγροτών και τις χρονικές περιόδους που εκδηλώνονται. Θα διαβάσει κανείς απόψεις που εκφράζονται με χαρακτηρισμούς του είδους " Αξεστοι ημιχωρικοί με κρυφά εισοδήματα" κλπ κλπ , που κατάφαγαν τις επιδοτήσεις τόσα χρόνια σε τζιπάρες 4χ4, σε ξενυχτάδικα , σε πολυτέλειες και κάθε λίγο και λιγάκι μας αναστατώνουν και εκβιάζουν την κοινωνία μας κλείνοντας τους δρόμους και διεκδικώντας κάθε φορά περισσότερα «λύτρα». Θα μπορούσε να απαντήσει κανείς με επιχειρήματα του ίδιου τύπου και απόψεις του είδους «Κωλοαθηναίοι με όλα τα μέσα, νοσοκομεία, γκόμενες κλπ» , που για χάρη σας επιτρέπονται οι εισαγωγές από τρίτες χώρες σε πολύ χαμηλές τιμές αναγκάζοντας τους Έλληνες αγρότες να πωλούν κάτω από το κόστος παραγωγής τα προϊόντα τους. «Κωλοέλληνες που θεωρείται το κάθε είδους δικό σας επίδομα ιερό , αλλά απαράδεκτο, όταν καταβάλλεται στους άλλους και τους αγρότες πολίτες δεύτερης κατηγορίας –κάτι μεταξύ Αλβανών και Πακιστανών- που τους ταιριάζει να βρίσκονται συνεχώς μέσα στα χώματα και τις λάσπες έτοιμους να σας εφοδιάζουν με πάμφθηνα, υγιεινά σιτηρά και λαχανικά σε κάθε ζήτηση. Σας βολεύει να δουλεύει ο Κινέζος , ο Αιγύπτιος, ο Μεξικανός, ο Ινδός και οποιοσδήποτε άλλος άνθρωπος στον κόσμο για 2 δολάρια την ημέρα σε χωράφια που τα λυμαίνεται η μαφία του διεθνούς κεφαλαίου και λέτε ότι οι επιδοτήσεις των Ελλήνων αγροτών καταδικάζουν σε πείνα όλους αυτούς, καθώς επίσης λέτε με περισσό θράσος στον Έλληνα αγρότη να αμείβεται κι ‘ αυτός με τον ίδιο τρόπο ή να ψάξει για άλλη δουλειά. Με τη λογική σας κάθε Φθινόπωρο θα απολύεται το 90% των πυροσβεστών μέχρι τον Ιούνιο (δε μας χρειάζονται τόσοι το χειμώνα), θα σταματούμε να συντηρούμε τη στρατιωτική μας μηχανή , όταν διανύουμε περιόδους ειρηνικής συνύπαρξης με τους γείτονες και θα ωθούμε τους στρατιωτικούς να βρουν αλλού δουλειά ή θα σταματούμε την πληρωμή τους. Θα απολύονται το καλοκαίρι όλοι οι Εκπαιδευτικοί –αφού είναι κλειστά τα σχολεία- Να σταματήσουν να επιδοτούνται τα φτηνά εισιτήρια στα μετρό, τους προαστιακούς και τα αστικά λεωφορεία σας κ.λ.π, κ.λ.π.


Η συζήτηση του Αγροτικού προβλήματος με οικονομικούς όρους μόνο και τέτοιου είδους επιχειρήματα αδικεί την πλειοψηφία των αφανών Ελλήνων αγροτών και κτηνοτρόφων, που δε μπορεί η πολιτεία να τούς αντιμετωπίζει , όπως οποιονδήποτε Έλληνα επιχειρηματία. Είναι ανάγκη οποιαδήποτε κοινωνία να διατηρεί τη δυνατότητα παραγωγής των απαραίτητων προϊόντων διατροφής της ανά πάσα στιγμή. Τα απαραίτητα εργαλεία παραγωγής, ο τρόπος χειρισμού τους , η τεχνογνωσία και οι άνθρωποι που ξέρουν να καλλιεργούν δε μπορούν να δημιουργηθούν εύκολα από το μηδέν, αγαπητοί μου αστοί. Ούτε μπορούμε να στηριχθούμε μόνο σε ότι εισάγουμε , όσο φτηνά κι’ αν μας κοστίζει σ’ αυτή τη συγκυρία. Εξίσου σημαντική με την εθνική και την πολιτική είναι κατά τη γνώμη μου και η διατροφική μας ανεξαρτησία.
Θα μου πει κάποιος : Τι ξέρεις εσύ φιλαράκο, καθηγητή , από αγροτιά;
Λοιπόν γεννήθηκα και μεγάλωσα σε αγροτική οικογένεια, δουλέψαμε όλα τα μέλη της σ’ αυτή τη γη από μικρά παιδιά , βοσκήσαμε γελάδια και γουρούνια , μαζέψαμε με τα χέρια καλαμπόκια και σουσάμια μέσα στο λιοπύρι του Αύγουστου , όργωσα και έσπειρα τα πρωινά και τις κρύες νύχτες του Νοέμβρη. Έζησα την αγωνία των γονιών μου να ξεπληρώσουν τα γραμμάτια του τρακτέρ , της σπαρτικής μηχανής για στάρια, για βαμβάκια, κ.λ.π. , των σωλήνων και των πυραύλων για τα ποτιστικά , καθώς και το ρίξιμό τους από τον έμπορο και την παντελή έλλειψη υποστήριξης από την πολιτεία. Όσες οικογένειες είχαν την ατυχία να τους πάει κάτι στραβά , τα μάζεψαν και έφυγαν μετανάστες για τη Γερμανία και την Αθήνα. Κανείς τους δε γύρισε πια να ασχοληθεί με τη γεωργία. Κανείς. Οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι δεν είναι, φίλοι μου αστοί, οι καλοκάγαθοι άνθρωποι που περιστοιχίζονται από προβατάκια και κοτούλες, μέσα σε καταπράσινα λιβάδια και φυτείες από σπαρτά (λες και μεγαλώνουν όλα μόνα τους και προσφέρουν χωρίς κόπο τους καρπούς τους), ανέμελοι και αργόσχολοι , που σκοτώνουν τις ώρες τους στα καφενεία και τα ξενυχτάδικα όπως τους φαντάζεστε επηρεασμένοι ίσως από την εικόνα της τηλεόρασης . Η καθημερινότητα του αγρότη είναι πολύ σκληρή, φίλοι μου. Είναι δύσκολο να παλεύεις καθημερινά με τα στοιχειά της φύσης , συνήθως μέσα στη ζέστη και στο κρύο.
Τις επιδοτήσεις τους οι Ευρωπαίοι δεν τις έδωσαν επειδή τους περίσσευε η φιλανθρωπία, ούτε με το αζημίωτο. Όλα αυτά τα τεράστια τρακτέρ που βλέπετε, τα κάθε είδους μηχανήματα συγκομιδής πατάτας , σιταριών, καλαμποκιών, ηλιόσπορων, βαμβακιών κ.λ.π. , οι σωλήνες ποτίσματος, οι πύραυλοι, τα 4χ4 αγροτικά τζιπ, τα φάρμακα, τα λιπάσματα κ.λ.π., κ.λ.π. δικά τους προϊόντα είναι. Κάθε παλιοσίδερο της βιομηχανίας τους, κάθε σωλήνας άρδευσης, κάθε φάρμακο , κάθε λίπασμα ανταλλάχθηκε με πολλούς τόνους αγροτικών προϊόντων, που οι επιτήδειοι έμποροι τα πωλούσαν σε σας 10 φορές ακριβότερα και φαρμακωμένα. Τα μόνιμα κορόιδα έμεναν πάντα με το μουτζούρη (βλέπε χρέη στην Αγροτική τράπεζα και μηχανήματα) στο χέρι και μόλις κατάφερναν να ξεχρεώσουν τα μηχανήματα για την παραγωγή του Α προϊόντος, που επιδοτούνταν, επειδή το ζητούσε τάχατες η αγορά , αίφνης έρχονταν πάμφθηνο από κάποια άλλη χώρα και έμεναν πάλι με τα άχρηστα πλέον μηχανήματα στην αυλή. Φτου κι’ απ’ την αρχή και πάλι να χρεώνονται για την αγορά καινούργιων μηχανημάτων που χρειάζονταν για την παραγωγή ενός Β προϊόντος με την ίδια πάντα κατάληξη. Μέσα στα μπλόκα λοιπόν βρίσκονται και αυτοί που είναι μέσα στο κόλπο της εμπορίας , είτε των προϊόντων , είτε των μηχανημάτων παραγωγής, είτε της καλλιεργήσιμης γης παριστάνοντας παράλληλα και τους αγρότες και όντως τα παίρνουν από πολλές μεριές και έχουν τη δυνατότητα να δρουν οργανωμένα και μεθοδικά, αλλά και οι άλλοι , που από την παιδική τους ηλικία μέχρι τα βαθειά γεράματα πληρώνουν χρέη με υποτιμημένο μόνιμα το προϊόν της σκληρής τους εργασίας γεμίζοντας τις αυλές με άχρηστα παλιοσίδερα. Είναι αυτοί που δε καταλαβαίνουν ποτέ, πως το στάρι που πωλούν 10 λεπτά το κιλό , το αγοράζουν σαν ψωμί στα 1,60 ευρώ το κιλό, το γάλα που πουλούν 30 λεπτά το βρίσκουν σαν γιαούρτι στα 2 ευρώ τα 250 γραμμάρια , πως γίνεται να παράγουν προϊόντα για να χορτάσουν χίλιους ανθρώπους και τελικά , όταν τα πωλούν να μη μπορούν να θρέψουν ούτε καν τις δικές τους οικογένειες!!!
Είναι ανάγκη η πολιτεία να διαχωρίσει τους έμπορους αγροτικών προϊόντων –ιδιοκτήτες αγροτικής γης από τους αγρότες – παραγωγούς προϊόντων, που είναι απαραίτητα για την υγιεινή διατροφή των Ελλήνων . Οφείλει να στηρίξει τους αγρότες-παραγωγούς υγιεινών προϊόντων διατροφής με όλα τα μέσα , ώστε να διατηρούμε τη διατροφική μας αυτονομία, σε οποιεσδήποτε συνθήκες διαμορφωθούν στην παγκόσμια αγορά. Να ξέρουμε όλοι οι καταναλωτές ότι το τάδε προϊόν παράγεται από τους τάδε παραγωγούς με τα τάδε μέσα και κοστίζει τόσα ευρώ το κιλό, ενώ το άλλο είναι αγνώστου παραγωγού , παράγεται εκεί με άγνωστα μέσα και κοστίζει τόσο. Να γίνει συνείδηση όλων των καταναλωτών ότι ό, τι πωλείται σαν «πατάτα» δεν είναι πάντοτε πατάτα , ό, τι πωλείται σαν «μήλο» δεν είναι πάντοτε μήλο. Αυτή η ενιαία αντιμετώπιση όλων των ομοειδών προϊόντων με μοναδικό κριτήριο προσφοράς και ζήτησης την τιμή είναι ηλίου φαεινότερο ποιους ευνοεί και ποιους βλάπτει
Η επιβίωση των αγροτών και η δυνατότητά τους να συνεχίσουν να παράγουν θα πρέπει να καταλάβουμε ότι είναι υπόθεση εθνικής επιβίωσης και διατροφικής ανεξαρτησίας , που θα επηρεάσει καθοριστικά την υγεία των παιδιών μας. Η οικονομική τους στήριξη συνεπώς δεν πρέπει να παρομοιάζεται με κανενός είδους επιδότηση οιασδήποτε άλλης επιχειρηματικής δραστηριότητας. .

ΑΝΟΙΓΕΙ Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Πλησιάζουν οι εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση και έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον , καθώς θα γίνουν σε ένα ριζικά διαφορετικό πολιτικό τοπίο και νέο αυτοδιοικητικό χάρτη. Αλλάζουν τα όρια των Δήμων , καταργούνται οι Νομαρχίες και για πρώτη φορά εκλέγονται οι Περιφερειάρχες με σημαντικές εξουσίες.
Οι Δήμοι διευρύνονται γι’ αυτό υπάρχει πλέον χρεία εκλογής ικανών δημοτικών συμβούλων, που δεν θα αρκεί μόνο να θέλουν μα και να μπορούν. Τα Δημοτικά συμβούλια θα αποκτήσουν σημαντικό ρόλο, που δεν θα είναι μόνο διαχειριστικός, αλλά θα πρέπει να μπορούν να αναλάβουν και αναπτυξιακές πρωτοβουλίες.
Επομένως οι Δημοτικές εκλογές γίνονται πλέον μια πολύ σοβαρή υπόθεση για τις προοπτικές του Δήμου μας . Είναι ανάγκη οι όποιες πολιτικές ζυμώσεις γίνουν στο διάστημα από τώρα μέχρι τις εκλογές να ξεφύγουν οπωσδήποτε από τις λογικές του παρελθόντος , που εξυπηρετούσαν , είτε τις κομματικές συγκρούσεις και την καταμέτρηση των δυνάμεων των κομμάτων , είτε συγκρούσεις «μεσσιών» και ποικιλόχρωμων πολιτικών βαρόνων , που σηκώνοντας ο καθένας τη δική του σημαία , φιλοδοξούσαν να γίνουν οι «σωτήρες» του τόπου. Δυστυχώς «μεσσίες» δεν υπάρχουν. Οι λύσεις στα προβλήματα των κοινωνιών και τα αναπτυξιακά σχέδια είναι συνήθως αποτελέσματα της δουλειάς και συμμετοχής πολλών ανθρώπων, που εξ αρχής έχουν συμφωνήσει σε ορισμένες βασικές αρχές και έχουν θέσει συγκεκριμένους στόχους , για τους οποίους εργάζονται όλοι, ο καθένας με τις δυνάμεις του. Σ΄αυτό το στάδιο είναι θεμιτές οι διαφορετικές προσεγγίσεις-ανάλογα με τις πολιτικές και κομματικές μας καταβολές- και σ’ αυτή τη βάση έχουν λόγο ύπαρξης οι διαφορετικές παρατάξεις , που θα διεκδικήσουν την ψήφο μας στις εκλογές. Οι επικεφαλής των παρατάξεων , είτε είναι υποψήφιοι Δήμαρχοι, είτε υποψήφιοι Περιφερειάρχες, είναι οι συντονιστές της κοινής προσπάθειας και γι’ αυτή τους την ικανότητα θα πρέπει να αξιολογούνται και να επιλέγονται.
Πληρώσαμε πολύ ακριβά στο Δήμο μας και τις πρωτοβουλίες «ανεξάρτητων» πολιτικών σχηματισμών με συμμαχίες ετερόκλητων τοπικών πολιτικών προσώπων , που διεκδίκησαν και κατέλαβαν τη Δημοτική εξουσία. Η απουσία πολιτικού έρματος και σαφών πολιτικών στόχων οδήγησε τα πράγματα στην κατάσταση που γνωρίζουμε και δεν έχουν να κάνουν καθόλου με την ικανότητα των προσώπων που πρωταγωνιστούν. Είναι τα αναπόφευκτα συμπτώματα μιας «συμμαχίας πολιτών», που ο μοναδικός στόχος και συνεκτική δύναμη ήταν απλά η κατάκτηση της εξουσίας. Σας παραπέμπω εδώ σε παλαιότερη ανάρτησή μου, όπου επιχειρώ να εξηγήσω παραβολικά τα αίτια της σημερινής Δημοτικής μας «κρίσης».
Γι’ αυτό θεωρώ ότι είναι αναγκαίες και καλοδεχούμενες οι πρωτοβουλίες όλων όσοι ενδιαφέρονται για τα κοινά -ανεξάρτητα από τις πολιτικές τους καταβολές- ώστε να οργανωθούν και να προκληθούν συζητήσεις με τους πολίτες. Εκεί, αφού καταγραφούν και ιεραρχηθούν τα προβλήματα του Δήμου σε όλους τους τομείς , να τεθούν στο τραπέζι προτάσεις για τη λύση τους, καθώς και ιδέες για αναπτυξιακά εφικτά προγράμματα. Αυτοί που θα εργαστούν και θα πείσουν με τις προτάσεις , τις γνώσεις και τις ικανότητές τους να συνθέτουν να διεκδικήσουν , αν επιθυμούν, όταν ανοίξουν οι διαδικασίες στα θεσμικά όργανα των πολιτικών τους φορέων , την τιμή να ηγηθούν.
Οι υποψήφιοι των παρατάξεων για το αξίωμα του Δημάρχου να αναδειχθούν , ως οι καταλληλότεροι να προωθήσουν και να συντονίσουν ομάδες εργασίας με σαφείς πολιτικούς στόχους και όχι με την εξασφάλιση της υποστήριξης ισχυρών πολιτικών «τζακιών», που προωθούν τον «εκλεκτό» τους σαν το «μεσσία» που διεκδικεί την ψήφο μας ως λευκή επιταγή για την επίδειξη των υπαρκτών ή (συνήθως) ανύπαρκτων πολιτικών του ικανοτήτων.
Το μπλόγκ μου είναι ανοιχτό σε συζητήσεις που μπορούν να γίνουν και τα θέματα του Δήμου που μπορούν να αναδειχτούν, ώστε να αποτελέσει ένα μέσο καταγραφής προβλημάτων και ιδεών, καθώς και δίαυλο επικοινωνίας μεταξύ των πολιτών. Απαραίτητη προϋπόθεση ο σεβασμός της αντίθετης άποψης και η αποφυγή ύβρεων και προσβλητικών αναφορών ή υπονοούμενων για πρόσωπα , που ασχολούνται ήδη ή πρόκειται να ασχοληθούν με τα κοινά. Θα ήταν μάλιστα χρήσιμο να γράφουμε με τα ονόματά μας , ώστε να αναλαμβάνουμε και το κόστος –θετικό ή αρνητικό-της γνώμης μας, αν για την ορθότητα ή το λάθος τους και μόνο θέλουμε να μας μετράνε οι πολίτες.

ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΤΟΥ ΛΙΓΑΠΟΛΑ

Σήμερα συμπληρώθηκε ένας χρόνος από την έναρξη της λειτουργίας του ιστολογίου μου, οπόταν ξεκίνησα να μετρώ τους επισκέπτες μου. 20000 περίπου επισκέψεις σε ένα χρόνο για 316 αναρτήσεις. Αν και δεν έχω κανένα άγχος για το πλήθος των αναγνωστών μου, εν τούτοις δεν ξεφεύγει κανένας από τον πειρασμό να γνωρίζει σε πόσους προκαλούν ενδιαφέρον οι απόψεις του, σε πόσους εμφανίζεται να είναι χρήσιμο το blog του.
Στον έναν περίπου χρόνο της παρουσίας μου στη bloggόσφαιρα, είχα την τύχη να γνωρίσω αξιόλογους internetανθρώπους, μερικοί εκ των οποίων ήταν ή έγιναν καλοί φίλοι. "Πληκτρομάχησα" με αρκετούς Επώνυμους και Ανώνυμους σχολιαστές, καλοπροαίρετους και κακοπροαίρετους, προσπαθώντας πάντα να σέβομαι την αντίθετη άποψη και να κρατώ τη συζήτηση, ώστε να μην εκχυδαΐζεται ο διάλογος και να μη εκφυλίζεται σε αναγραφή ύβρεων των μεν εναντίον των δε.
Δεν υποστήριξα ποτέ ότι είμαι "αντικειμενικός" στις απόψεις μου. Ό,τι γράφω είναι υποκειμενικό , η "δική" μου αλήθεια, όπως τη βλέπω από τη δική μου οπτική γωνία, πρόθυμος να διαβάσω τις περιγραφές των άλλων, όπως βλέπουν τα πράγματα από τη "δική" τους μεριά.
Ευχαριστώ όλους τους φίλους ,που περνούν καθημερινά και ρίχνουν μια ματιά στις αναρτήσεις μου, καθώς και όλους, όσους έκαναν τον κόπο να αφήσουν τα σχόλιά τους , είτε θετικά , είτε αρνητικά.
Θεώρησα χρήσιμο να δώσω στους φίλους τη δυνατότητα να αξιολογήσουν το blog μου στον ένα χρόνο ύπαρξής του και παρακαλώ να τσεκάρετε την άποψή σας με ειλικρίνεια και τη δέουσα αυστηρότητα.
Στα ερωτήματα "Γιατί επισκέπτεσθε το ΛΙΓΑΠΟΛΑ" και "Ποιά θέματα παρουσιάζουν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον" μπορείτε να επιλέξετε περισότερες απο μία απαντήσεις.

Η ΤΑΒΕΡΝΑ ΤΟΥ ΤΖΕΜΗΛ

Βρεθήκαμε πριν λίγες μέρες στην Ξάνθη. Το μεσημέρι του Σαββάτου στο δρόμο για φαγητό σε κάποια από τις πολλές καλές ταβέρνες στα περίχωρα της πόλης ο «γνώστης» και κυνηγός των εκλεκτών εδεσμάτων μας αποκάλυψε ότι θα χρειαζόμασταν μια – μιάμιση ώρα για να φτάσουμε στον προορισμό μας, αφού έπρεπε να διανύσουμε περίπου 53 χιλιόμετρα δρόμο, τα τελευταία 5,5 μάλιστα χωματόδρομο, στα Πομακοχώρια του Νομού Ξάνθης . Θα φτάναμε στην Κοττάνη , το τελευταίο χωριό στα σύνορα με τη Βουλγαρία στην ταβέρνα του Τζεμήλ Χαλήλογλου .

Πριν αρχίσω να γκρινιάζω και να ρωτώ, αν άξιζε αυτή η ταλαιπωρία για ένα φαγητό, είχαμε ήδη βγει από την Ξάνθη και ανηφορίζαμε για τον Εχίνο λίγο μετά το σταυροδρόμι πριν από τη Σμίνθη. Το τοπίο που άρχισε να αποκαλύπτεται στην πορεία μας δίπλα από όμορφα ποταμάκια και τα μικρά καταπράσινα λιβάδια έπνιγε σιγά-σιγά τη διάθεση για γκρίνια και γεννούσε την περιέργεια για τις καινούργιες εικόνες που ξετυλίγονταν μπροστά μας. Περάσαμε χωρίς να καταλάβουμε τη Σμίνθη, τον Εχίνο , τις Άνω Θέρμες, τις Μέσες Θέρμες και τις Θέρμες με τις Ιαματικές πηγές , ώσπου φτάσαμε στη Μέδουσα και πιάσαμε το χωματόδρομο για την Κοττάνη.


Με το που μπήκαμε στην ταβέρνα του Τζεμήλ , αισθανθήκαμε αμέσως τη ζεστασιά της φιλοξενίας τους. Με την πρώτη ματιά είναι αδύνατον να μη συμπαθήσεις τον Τζεμήλ και τη σύζυγό του. Άνθρωποι ευγενέστατοι , χαμογελαστοί, γλυκομίλητοι , που σου δίνουν την αίσθηση του φιλοξενούμενου μάλλον παρά του πελάτη.



Η ταβέρνα ένα ζωντανό μουσείο λαϊκής τέχνης. Θα άξιζε τον κόπο να κάνει κανείς αυτή τη διαδρομή και μόνο για να δει όλα τα εργαλεία , τα σκεύη , τα ενδύματα και παντός είδους αντικείμενα που χρησιμοποιούσαν οι άνθρωποι σ’ αυτή τη γωνιά της Θρακικής γης στην καθημερινή πάλη τους με τα στοιχειά της φύσης για ζωή μέσα σε ένα πανέμορφο , πλην όμως δύσκολο περιβάλλον. Αναδύεται έντονα ένας αξιόλογος πολιτισμός , που διαμορφώθηκε διαχρονικά από έναν εργατικό, περήφανο, φιλήσυχο Θρακιώτικο λαό και προσαρμόστηκε άριστα στον περιβάλλοντα χώρο.

Ίσως να συνέβαλε και το περιβάλλον, που τα ψητά του Τζεμήλ και τα εδέσματα που μας έφερε, καθώς και το μπρούσκο κρασί του, μου φάνηκαν ιδιαίτερα νόστιμα!
Μου θύμισαν τις μυρωδιές και τα αρώματα των παιδικών μου χρόνων, όταν τρώγαμε, ότι παράγανε οι γονείς και οι παππούδες στο σπίτι μας. Το γουρούνι που μεγαλώναμε όλο το χρόνο μέχρι την παραμονή των Χριστουγέννων, το κατσίκι από το κοπάδι , που εκτρέφαμε, το μοσχάρι , που μεγάλωνε από το γάλα της αγελάδας πρώτα και τα καλαμπόκια και το στάρι που θερίζανε, σα μεγάλωνε.

Φεύγοντας , ούτε που σκεφτόμουν το δρόμο της επιστροφής. Ήμουν βέβαιος , ότι θα ξαναπήγαινα στην ταβέρνα του Τζεμήλ, όχι τόσο για τα εξαίσια εδέσματα και τα αξιοθέατα της περιοχής. Είχα ήδη την αίσθηση ότι πριν από λίγο απέκτήσαμε δύο πολύ καλούς φίλους…

ΚΡΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟ 2010 ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Δε θυμάμαι πόσα χρόνια πέρασαν από τότε, που τυπώθηκε η εικόνα αυτού του δένδρου στο μυαλό μου. Το βλέπω κάθε φορά που φτάνω στο τέλος της ανηφόρας από τη Λεπτή για το χωριό μου. Τώρα τελευταία πρόσεξα ότι , τόσα χρόνια θα έπρεπε να είχε μεγαλώσει πολύ. Όμως παραμένει το ίδιο από τότε που το θυμάμαι! Μόνο οι ρίζες του μεγαλώνουν. Αγωνίζεται να κρατήσει το χώμα και να κρατηθεί απ’ αυτό σε συνθήκες εξαιρετικά δύσκολες. Το χώμα είναι μαλακό και παρασύρεται πολύ εύκολα από τη βροχή το χειμώνα. Το καλοκαίρι ξεραίνεται από την κάψα . Ένας θεός ξέρει που βρίσκει νερό στο στεγνό χώμα. Ένας θεός ξέρει πως κρατιέται τόσα χρόνια στη ζωή γαντζωμένο στην άκρη αυτού του χωμάτινου εξώστη με βροχές και χιόνια, με αέρηδες και ξηρασίες. Μόνο του. Άρχισε να γίνεται πια μια συμβολική φιγούρα. Συμβολίζει για μένα όλους εκείνους τους ανθρώπους , που μόνοι τους, χωρίς βοήθεια από πουθενά, αγωνίζονται και κρατιούνται στη ζωή χωρίς να την εξευτελίζουν, χωρίς να βαρυγκωμούν, χωρίς να παρασιτούν. Η μεγαλοσύνη τους δεν είναι θέαμα για θαυμασμό μα κρυφό όπλο για να κρατούν στέρεες τις ρίζες χωμένες σε αξίες που τις κρατούν υγιείς σε κάθε αναποδιά και το καλοκαίρι και το χειμώνα. Σαν αυτό το δέντρο. Παρατηρήστε το μήκος της ρίζας, που ξεγύμνωσε η διάβρωση. Γι’ αυτό δε μεγαλώνει σε ύψος. Μεγαλώνει τις ρίζες του!
Αξίζει στα μάτια μου πιότερο από κάτι φουντωτά τεράστια δέντρα πάνω στη σιγουριά του επίπεδου υγρού εδάφους . Να, αυτά είναι τα δέντρα, όμοιοί του είναι οι αφανείς ήρωες, που κρατούν ακόμα όμορφη τη γη μας , που κρατούν ζωντανή την ανθρωπιά!
Ας μπορέσουν να κρατηθούν στη ζωή και το 2010 κι ακόμα για ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ Η ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ;

Μεγάλη φασαρία γίνεται και πολύ κουβέντα για τις μεθόδους αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής και της μη καταβολής του ΦΠΑ.
Τα πράγματα είναι πολύ απλά.
Η φοροδιαφυγή και η μή απόδοση του ΦΠΑ είναι κλοπή πόρων από το κοινωνικό σύνολο. Τι συνέπειες έχει κανείς όταν συλληφθεί να κλέβει π.χ. μία τράπεζα; Δεν εξηγείται η αυστηρότητα των νόμων για υπεξαίρεση χρημάτων από μια εξαιρετικά κερδοφόρα ιδιωτική επιχείρηση και η επιείκεια που επιδεικνύεται , όταν αυτό γίνεται στα ταμεία του κράτους. Να υπαχθεί στην ίδια κατηγορία η φοροδιαφυγή , καθώς και η μη απόδοση του ΦΠΑ. Ακόμη να τιμωρείται ως συνεργός για την τέλεση του αδικήματος της κλοπής και αυτός που δεν ζητάει απόδειξη παροχής υπηρεσιών ή αγοράς αγαθών.
Να είναι στη διάθεση του κάθε πολίτη μέσω του διαδικτύου το ετήσιο εισόδημα και τα περιουσιακά στοιχεία οποιουδήποτε φορολογούμενου φυσικού ή νομικού προσώπου. Τα εισοδήματα και τα περιουσιακά στοιχεία δε μπορεί να είναι προσωπικά δεδομένα. Άλλωστε για να ζητήσει κανείς σύνδεση με οποιαδήποτε εταιρία κινητής τηλεφωνίας δεν προσκομίζει το εκκαθαριστικό της εφορίας;
Η φύλαξη των αποδείξεων με στόχο την έκπτωση του καταβλητέου φόρου ταλαιπωρεί χωρίς νόημα εκατομμύρια φορολογούμενους και προσθέτει μια ανούσια γραφειοκρατική διαδικασία, καθώς και άπειρες εργατοώρες για τον έλεγχό τους απο τα αρμόδια όργανα, που θα μπορούσαν να διατεθούν για συχνότερους ελέγχους της αγοράς.
Υποχρεωτικός τιμοκατάλογος των ελεύθερων επαγγελματιών με όρια τιμών για κάθε δυνατή εργασία που προσφέρουν, ώστε να είναι δυνατός ο προσδιορισμός του κόστους για κάθε εργασία απο τους πολίτες, αλλά και τις ελεγκτικές υπηρεσίες.
Η φιλοσοφία των ελέγχων θα πρέπει να στηρίζεται στην αρχή: Βλέπω ένα τελεσμένο έργο και αναζητώ αυτόν ή αυτούς που το υλοποίησαν. Υπάρχουν τα απαραίτητα παραστατικά για τις υπηρεσίες που παρείχαν και τις αμοιβές που καταβλήθηκαν σύμφωνα με τους τιμοκατάλογους; Με κατάλληλη έρευνα των Σ.Δ.Ο.Ε. μπορούν νομίζω να προσδιοριστούν όλοι οι εμπλεκόμενοι ελεύθεροι επαγγελματίες.

ΟΙ ΣΚΑΝΔΑΛΩΔΕΙΣ ΜΙΣΘΟΙ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΕΡΤ;

Αν είναι δυνατόν!!! Είδα τις αποδοχές των εργαζομένων στην κρατική ΕΡΤ και δεν το πίστευα. Όμως αφού δεν έχει κανείς διαψεύσει τον κατάλογο, που βγήκε στη δημοσιότητα , αλήθεια είναι. Ψέλλισαν μόνο ότι παραβιάζονται λέει προσωπικά δεδομένα!!! Αίσχος! Οι ετήσιες αποδοχές τους ξεκινούν από 57000 ευρώ και φτάνουν στο ποσό των 348000 ευρώ ο καθένας!!! Οι περισσότεροι από τους διακόσιους περίπου που περιλαμβάνονται στον κατάλογο παίρνουν πάνω από 100000 το χρόνο ήτοι περίπου 8.000 ευρώ το μήνα! . 200 νοματαίοι Χ 100000=20000000 Είκοσι εκατομμύρια ευρώ περίπου! Στο σχολείο μου πληρώνονται 24 καθηγητές και το σύνολο των χρημάτων τους είναι περίπου 33000 το μήνα. Δηλαδή μόνο ο κ. Λυριτζής αμείβεται σχεδόν όσο 24 άνθρωποι , πτυχιούχοι Πανεπιστημίων όλοι , με τουλάχιστον 15 χρόνια υπηρεσίας ο καθένας! Τι κάνει επιτέλους ο καθένας απ’ αυτούς που δεν θα μπορούσε να το φέρει εις πέρας οποιοσδήποτε απόφοιτος Πανεπιστημίου; Ποιοι αποφάσισαν ότι μια ώρα ανάγνωσης των τίτλων των εφημερίδων της ημέρας ή μια ώρα κους-κούς και σαχλαμαρίτσες τιμώνται στο εικοσαπλάσιο από μια ώρα διδασκαλίας ; Κι’ αν ακόμα περιοριστούμε στο δημοσιογραφικό χώρο , τι παραπάνω κάνουν αυτοί οι κύριοι και οι κυρίες από έναν απλό δημοσιογράφο που περιπλανιέται στους δρόμους για 700 ευρώ το μήνα; Δεν είναι πρόκληση κ. υπουργέ των οικονομικών να ζητάτε από μένα να μαζεύω μία μία τις αποδείξεις από τον καφέ στο καφενείο κι’ από το μανάβη της λαϊκής, μπάς και γλυτώσω 300 ευρώ το χρόνο από το φόρο; Γίνεται άραγε αυτό μόνο γι’ αυτούς που εργάζονται στην ΕΡΤ; Τι συμβαίνει στις ΔΕΚΟ; Τι συμβαίνει στους Ο.Τ.Α.;
Υποψιάζομαι ότι σε πολλές υπηρεσίες κοινής ωφέλειας με ολιγομελείς ομάδες «εργαζομένων» , αποφασίζουν οι ίδιοι για το ύψος των αποδοχών τους! Είναι σκανδαλώδεις οι διαφορές αμοιβών μεταξύ εργαζομένων με τα ίδια τυπικά προσόντα από υπηρεσία σε υπηρεσία.
Σχετική ανάρτηση μπορείτε να δείτε και στην CYNICAL

Ποιοί είναι πιο κοντά στο Χριστό; Οι θαυμαστές του Τσε Γκεβάρα ή οι εκφραστές της Ελλάδας των Ελλήνων Χριστιανών;

ΠΑΓΚΛΗΡΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

Παπάδες της απελευθέρωσης

«ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΜΑΡΞΙΣΤΕΣ, Ο ΜΑΡΞ ΗΤΑΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ!»

ΚΕΙΜΕΝΟ | ΝΤΙΝΑ ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ (dida@enet.gr) ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΣΗ | JONNEK JONNEKSSON (jonnekjonneksson@yahoo.com)

Θαυμάζουν τον Τσε Γκεβάρα, μελετούν μαρξισμό, κατεβαίνουν στις πορείες του Πολυτεχνείου, ήταν παρόντες στη Γένοβα το 2001, έκαναν απεργία πείνας για την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης και συμφωνούν ότι η θρησκεία είναι το όπιο του λαού. Αυτοί είναι παπάδες ή εγώ βρίσκομαι σε απόλυτη σύγχυση;

Στο γραφείο που στεγάζει την Κίνησή τους, κάπου στην πλατεία Κάνιγγος, παθαίνω αλλεπάλληλα σοκ. Ισως γιατί δεν πήγα ποτέ στη Λατινική Αμερική, ώστε να συναντήσω κάποιον ιερέα της Θεολογίας της Απελευθέρωσης, και γιατί ο παπα-Ανυπόμονος του ΕΛΑΣ είναι για μένα απλώς μια φωτογραφία. Ομως, ο παπα-Χρήστος Ζαρκαδούλας κι ο παπα-Σταύρος Παπαχρήστος μοιάζουν μ' εκείνους τους παπάδες που, ζωσμένοι φισεκλίκια, βγήκαν στα βουνά του κόσμου για να υπερασπιστούν τους λαούς τους.

Στο δρόμο των πρώτων χριστιανών και ακολουθώντας το παράδειγμα της Παγκληρικής Ενωσης που πολέμησε στην Εθνική Αντίσταση, το 2004 δημιούργησαν την Παγκληρική Αγωνιστική Κίνηση Κληρικών και Λαϊκών. Εκδίδουν ένα περιοδικό με 9.000 συνδρομητές, συμμετέχουν ενεργά στο μαζικό λαϊκό κίνημα («Ημασταν μπροστά στο προβοκατόρικο κάψιμο του Αγνωστου Στρατιώτη στο πανεκπαιδευτικό, γράψτε αυτό!»), είναι από τους πρωτοπόρους του φιλειρηνικού κινήματος κι έχουν δώσει το «παρών» σε όλες τις πορείες κατά της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, από τη Γένοβα μέχρι το Ροστόκ.

Επειτα απ' όλα αυτά, αναρωτιέμαι πώς δεν σας έχουν αποπέμψει από την Εκκλησία. «Εχουμε δεχθεί απειλητικά τηλεφωνήματα, αλλά διώξεις όχι. Η ανεξέλεγκτη δεσποτική εξουσία των επισκόπων φοβίζει πολλά από τα μέλη και τους φίλους μας, κυρίως τους κληρικούς, και τους απομακρύνει από τη δημόσια δράση. Κάποιοι απ' αυτούς προσφέρουν στο παρασκήνιο ίσως και περισσότερα από μας που δραστηριοποιούμαστε δημόσια. Σήμερα ένας επίσκοπος έχει την εξουσία να επιβάλλει αργία σ' έναν παπά χωρίς να είναι καν υποχρεωμένος μέχρις ενός ορίου να αιτιολογήσει την απόφασή του ή να αποφασίζει τις μεταθέσεις των κληρικών και να διαχειρίζεται τα χρήματα της Μητρόπολης. Φυσικό είναι να αισθάνεται όχι απλώς αφεντικό, αλλά αυτοκράτορας».

Προτείνετε ένα διαφορετικό μοντέλο διοίκησης της Εκκλησίας. Με ποιες αιχμές; «Η Εκκλησία φοβάται το λαό, δεν κάνουμε διάλογο ποτέ. Βγαίνουμε απλώς στην Ωραία Πύλη και αγορεύουμε. Ως και τα σωματεία των 50 ατόμων κάνουν συνελεύσεις, προϋπολογισμό, απολογισμό. Σήμερα το εκκλησιαστικό σώμα είναι απονεκρωμένο. Αλλάζουν τα πρόσωπα, αλλά όχι η πυραμιδοειδής δομή της Εκκλησίας. Εμείς, λοιπόν, κατά τα πρότυπα των πρώτων χριστιανών, ζητάμε η Εκκλησία να διοικείται από λαϊκές συνελεύσεις, οι επίτροποι να είναι εκλεγμένοι και ανακλητοί και όλοι οι ιερείς, μέχρι τον ανώτατο, να παντρεύονται».

Αναφέρεστε σε ένα άλλο κοινωνικο-οικονομικό μοντέλο, το οποίο προτείνει το Ευαγγέλιο. Λέτε ότι αποκρύπτεται εδώ και αιώνες. «Ποτέ δεν αναγιγνώσκεται στην Εκκλησία η περικοπή από το 4ο κεφάλαιο των Πράξεων των Αποστόλων, όπου ο Ευαγγελιστής Λουκάς μάς διασώζει το πώς βίωναν οι πρώτοι χριστιανοί την Εκκλησία. Κανείς δεν διατηρούσε ατομική ιδιοκτησία μετά την ένταξή του στην εκκλησιαστική κοινότητα. Είχαν τα πάντα κοινά και ο καθένας έπαιρνε ό,τι χρειαζόταν. Ετσι δεν υπήρχε κανείς ενδεής. Η πρόταση αυτή μπορεί και σήμερα άμεσα να εφαρμοστεί. Τα μέσα παραγωγής να περάσουν σε κοινή χρήση, να ανήκουν στο κοινωνικό σύνολο, χωρίς άρχοντες και υπηκόους».

Μιλάτε για τον κοινωνικό χριστιανισμό; «Ο προσδιορισμός "κοινωνικός" για το χριστιανισμό είναι πλεονασμός. Αυτό που κυρίως χαρακτηρίζει το χριστιανισμό είναι το ενδιαφέρον του για την κοινωνία, για τα προβλήματά της, και ο αγώνας για την επίλυσή τους, για την οικοδόμηση της κοινωνίας της αγάπης. Αυτά ισχύουν για τον χριστιανισμό του Ευαγγελίου. Αν σήμερα απαιτείται ο προσδιορισμός "κοινωνικός" για να καταδείξει το ενδιαφέρον κάποιων χριστιανών για την κοινωνία, μάλλον πρέπει να κάνει κάποιους να προβληματιστούν για το πώς φθάσαμε σ' αυτό το σημείο. Ο χριστιανός απευθύνεται στον άνθρωπο όχι ως άτομο αλλά ως πρόσωπο, και για τον μαρξισμό ο άνθρωπος υπάρχει ως κοινωνικό ον. Νομίζουμε, είναι ένα σημείο συνάντησης».

Τι σχέση μπορεί να έχει ο επιστημονικός υλισμός με τον Θεό; «Δεν νομίζουμε ότι ο μαρξισμός, ως επιστήμη, μπορεί να έχει θεολογία όπως την εννοούμε εμείς. Αν ονομάζουν κάποιοι "μαρξιστική θεολογία" τον τρόπο χρήσης του μαρξισμού από κάποιες ομάδες ή πρόσωπα, ή και την ερμηνεία του κόσμου από τον μαρξισμό, αυτό δεν μας αφορά. Χρησιμοποιώντας όρους τού σήμερα, θα μπορούσαμε να ονομάσουμε την πρώτη χριστιανική κοινότητα των Ιεροσολύμων "όαση κομμουνισμού μέσα στη δουλοκτητική κοινωνία". Κάποιοι αποκαλούν το μαρξισμό "χριστιανισμό χωρίς μεταφυσική". Νομίζουμε ότι αυτός ο ορισμός βρίσκεται κοντά στην πραγματικότητα και κάνει σαφές και το βασικό σημείο απόκλισης. Φυσικά, μιλάμε για χριστιανισμό και μαρξισμό που δεν έχουν στρεβλωθεί. Για μας απορίας άξιον είναι όχι η συμπόρευση χριστιανών και μαρξιστών, αλλά το πώς χριστιανοί στηρίζουν πολιτικές και κοινωνικο-οικονομικά συστήματα, όπως αυτό του καπιταλισμού, που βρίσκονται σε ευθεία σύγκρουση με τη διδασκαλία του Ευαγγελίου».

Είστε, λοιπόν, αριστεροί. «Είμαστε υπέρ αδυνάτων. Δεν είμαστε πολιτικό κόμμα· στην Κίνησή μας συμμετέχουν ανθρωπιστές, μαρξιστές, τροτσκιστές...»

Ο χριστιανισμός έχει κατηγορηθεί ότι με την υπόσχεση ενός μετά θάνατον παραδείσου ακυρώνει την πάλη στο εδώ και το τώρα. «Χριστιανοί και μαρξιστές πρέπει να αγωνιστούμε για μιαν άλλη κοινωνία, όπου ο άνθρωπος θα ζει ευτυχισμένος εδώ και τώρα, μέσα στον υπάρχοντα κοσμοχώρο. Απαιτούνται αγώνες. Σύγκρουση με το εκκλησιαστικό και το κοσμικό κατεστημένο. Ανατροπή των εμποδίων που δεν αφήνουν ο κόσμος να γίνει πιστή εικόνα των εσχάτων (σ.σ.: στη Θεολογία αυτός είναι ο ορισμός του παραδείσου).

»Χρειάζεται να απαρνηθούμε τον εαυτό μας και να αγαπήσουμε παράφορα τον άλλον, αυτόν που δεν γνωρίσαμε ακόμη, αυτόν που έχει ανάγκη. Στο πρόσωπο του πάσχοντος βλέπουμε τον Χριστό. Η διοικούσα Εκκλησία πιστεύει στην ελεημοσύνη. Εμείς αγωνιζόμαστε για έναν κόσμο που δεν θα έχει ανάγκη τη φιλανθρωπία».

Πιστεύετε στην ένοπλη επαναστατική πάλη; «Εμείς αγωνιζόμαστε για την ειρήνη. Ειρήνη, όμως, δεν είναι η παύση του πολέμου με την επιβολή του θελήματος του ισχυρού. Τέτοια ειρήνη είναι χειρότερη από πόλεμο· γι' αυτό ο Χριστός είπε: "Μη νομίσητε ότι ήλθον βαλείν ειρήνην επί την γην· ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην, αλλά μάχαιραν". Πρέπει να επαναστατήσουμε εναντίον αυτού του κόσμου της αδικίας. Επανάσταση δεν σημαίνει αιματοκύλισμα, αλλά ποιοτικό άλμα προς τα εμπρός. Γι' αυτό σήμερα η δική μας "μάχαιρα", το δικό μας όπλο είναι ο λόγος. Στο μέλλον, και για την προάσπιση των λαϊκών κατακτήσεων, για την οικοδόμηση μιας κοινωνίας αγάπης, στον πόλεμο για την οριστική εξάλειψη του πολέμου, ίσως να απαιτηθεί η χρήση βίας».

Δικαιούται ένας λαός να πάρει τα όπλα; «Ο ίδιος ο Χριστός χρησιμοποίησε βία εναντίον των εμπόρων στο ναό. Στην Εκκλησία δεν αναγιγνώσκεται η αρχή του 5ου κεφαλαίου από τις Πράξεις των Αποστόλων, όπου γίνεται λόγος για την προάσπιση της κοινοκτημοσύνης στην πρώτη χριστιανική κοινότητα. Ο Ανανίας και η Σαπφείρα θανατώθηκαν γιατί δεν παρέδωσαν όλα όσα είχαν στην κοινότητα, αλλά κράτησαν τα μισά για τον εαυτό τους. Στο πρόσφατο παρελθόν, κληρικοί, όπως ο Δημήτρης Χολέβας και ο παπα-Ανυπόμονος, ζώστηκαν τα όπλα για τη λευτεριά, ενώ ακόμη και οι πλέον συντηρητικοί της Εκκλησίας με καμάρι μιλούν για τον Παπαφλέσσα και τον Διάκο. Κατά μεγίστη οικονομία, λοιπόν, και μόνο για την προάσπιση των κατακτήσεών του νομίζουμε ότι ο λαός δικαιούται να πάρει τα όπλα. Μέχρι τότε, όμως, ας αγωνιστούμε για το σημαντικότερο: για να αποκτήσουν οι εργαζόμενοι ταξική συνείδηση».

Ποια η γνώμη σας για τη φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας; «Η ζωή πολλών κληρικών μέσα στη χλιδή, για την οποία δικαίως αγανακτούν οι πιστοί, ουδόλως θίγεται απ' αυτό το μέτρο. Οταν η Εκκλησία έχει τεράστια περιουσία, δεν επιτρέπεται να υπάρχουν ενδεείς. Για να ωφεληθεί ο λαός, η περιουσία της Εκκλησίας πρέπει να "εκκλησιαστικοποιηθεί" - κοινωνικοποιηθεί, δηλαδή σε όλους να ανήκει και όλοι να την απολαμβάνουμε. Οι κληρικοί να ασχοληθούν με τη διακονία του λόγου του Θεού και η διαχείριση της περιουσίας να γίνεται από αιρετούς εκπροσώπους του λαού, χωρίς προνόμια, άμεσα ελεγχόμενους και ανακλητούς από το λαό. Ο πλούτος να διαχυθεί παντού, να φθάσει σε όποιον έχει ανάγκη. Δεν μιλάμε για διανομή, αλλά για δυνατότητα πρόσβασης διά της κοινοκτημοσύνης στον κοινό πλούτο όλων. Σε μια εποχή που παιδεία και υγεία έγιναν εμπορεύματα, η Εκκλησία μπορεί να λειτουργήσει, στο μέτρο του εφικτού, ως όαση παροχής δωρεάν παιδείας και υγείας για όλους όσοι έχουν ανάγκη, ανεξάρτητα από το θρήσκευμά τους».

Πώς είδατε τον περσινό Δεκέμβρη; «Για χρόνια στηλιτεύαμε τους νέους για την απάθεια και την αδιαφορία για τα κοινά. Τώρα που ο "ασθενής" μας άρχισε να αντιδρά σε ό,τι τον ενοχλεί, κάποιοι διαμαρτύρονται επειδή πάνω στην αφύπνιση προξένησε μερικές ζημιές που δεν έπρεπε. Εμείς, παρά τα παρατράγουδα, είμαστε αισιόδοξοι ότι αυτή η αφύπνιση θα έχει τελικά θετικά αποτελέσματα. Οι σοβαρές αδυναμίες που παρουσιάστηκαν τον Δεκέμβρη κατέδειξαν ότι για να μετατραπεί η εξέγερση σε επαναστατική διαδικασία απαιτείται σαφής προσδιορισμός του στόχου. Επανάσταση για την επανάσταση είναι ανώφελη, αν όχι επιζήμια. Αν η εξέγερση του Δεκέμβρη είχε, με την παρουσία της εργατικής τάξης και των συμμάχων της, προσλάβει ταξικό χαρακτήρα, είναι βέβαιο ότι πολύ σύντομα θα αποκαλύπτονταν και θα αποβάλλονταν οι προβοκάτορες και η τεράστια αυτή ενέργεια των νέων θα μπορούσε να οδηγήσει σ' ένα ελληνικό 1871».

Τελικά Θεός υπάρχει; Πώς επιτρέπει τόση αδικία; «Η γνώση της ύπαρξης ή όχι του Θεού δεν μπορεί να γίνει με λογικούς συνειρμούς· είναι απόρροια προσωπικής σχέσης. Και επειδή η πίστη είναι υπόθεση προσωπική, δεν μπορεί το κράτος να θρησκεύεται. Ο Χριστός σέβεται την ελευθερία μας· δεν ήρθε να μας επι- βάλει το θέλημά του, αλλά μας αφήνει ελεύθερους να τον ακολουθήσουμε ή όχι. Δεν είναι Αυτός αίτιος των δεινών μας, αλλά εμείς, που ακολουθούμε άλλο δρόμο, που επιτρέψαμε να γίνει η διδασκαλία Του θρησκεία και εργαλείο ποδηγέτησης των λαών.

»Ο Θεός μάς κάλεσε να άρουμε τα εμπόδια στα οποία προσκόπτει η ενότητα του κόσμου. Τέτοια εμπόδια είναι η ταξική κοινωνία, ο εθνικισμός, οι διακρίσεις ανάλογα με το φύλο, τη φυλή, τη θρησκεία. Η πάλη, λοιπόν, για την άρση αυτών των εμποδίων πρέπει να γίνει λόγος ύπαρξης για τον καθέναν που θέλει να λέγεται χριστιανός».

Διαβάστε

Ζητήσαμε από τους ιερείς της Παγκληρικής να προτείνουν σχετικά βιβλία:

1 .Φερνάντο Καρντενάλ, Μιγκέλ ντ' Εσκότο, Ερνέστο Καρντενάλ, «Και Χριστός και Μαρξ», εκδόσεις Παρατηρητής

2.Καρλ Κάουτσκι, «Η καταγωγή του χριστιανισμού», (ΜΕΡΟΣ Α), (ΜΕΡΟΣ Β) εκδόσεις Αναγνωστίδη

3.Ζ. Ζίπκοβιτς, Α. Λουνατσάρσκι, «Καταγωγή της θρησκείας»

4.«Καμίλο Τόρρες, Λαϊκή Ενότητα, Επανάσταση και άλλα κείμενα», εκδ. Μνήμη

5.Ερνέστο Καρντενάλ, «Το ευαγγέλιο της επανάστασης των Σαντινίστας», εκδόσεις Μαλλιάρης

6.Γιάννης Κορδάτος, «Η Παλαιά Διαθήκη στο φως της κριτικής», εκδόσεις Μπουκουμάνη

7.Γιώργος Ν. Καραγιάννης, «Η Εκκλησία από την Κατοχή στον Εμφύλιο», εκδόσεις Προσκήνιο

8.Γιώργος Ν. Καραγιάννης, «Εκκλησία και κράτος», εκδόσεις «Το Ποντίκι»

9.Ολες οι επιστολές του Αγίου Ισιδώρου του Πηλουσιώτου.

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΑ

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Μαζί με τις ευχές μου για

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
ΥΓΕΙΑ

και

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

σε σας, τα αγαπημένα σας πρόσωπα

και σε όλους τους ανθρώπους,

δεχτείτε σαν Χριστουγεννιάτικο δώρο ένα μουσικοφωτογραφικό ταξίδι στο χρόνο και το χώρο, στα Γιάννενα.

Υφυπουργός εσωτερικών ο Γιώργος Ντόλιος

Ο Γιώργος Ντόλιος ορίζεται υφυπουργός Εσωτερικών με απόφαση του Πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου.
“Ευχαριστώ τον πρωθυπουργό και πρόεδρο του ΠΑ. ΣΟ. Κ, Γιώργο Παπανδρέου, για την εμπιστοσύνη που έδειξε στο πρόσωπό μου. Θα προσπαθήσω να ανταποκριθώ με τον καλύτερο και αποτελεσματικότερο τρόπο στα νέα μου καθήκοντα. Η τοποθέτησή μου στη θέση του υφυπουργού Εσωτερικών αποτελεί μια δικαίωση, όχι μόνο προσωπική αλλά και για όλους αυτούς που με στήριξαν στη μέχρι τώρα πολιτική μου διαδρομή.

Παράλληλα, αποτελεί μια δικαίωση και για τους πολίτες, από διάφορους πολιτικούς χώρους και όχι μόνο του ΠΑ. ΣΟ. Κ, που εξέφραζαν την επιθυμία εισόδου και συμμετοχής μου στην κυβέρνηση", ήταν η πρώτη δήλωση του, υφυπουργού πλέον, Γιώργου Ντόλιου.


Συγχαρητήρια απ' όλους μας και του ευχόμαστε κάθε επιτυχία στα νέα του καθήκοντα.

Οι μεγάλες επιστημονικές ανακαλύψεις του 2009

Τις 10 σημαντικότερες ανακαλύψεις για το 2009 παρουσίασαν το BBC και το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters, ενώ το έγκυρο επιστημονικό περιοδικό «Science», εκτιμά ότι η σημαντικότερη ανακάλυψη της φετινής χρονιάς είναι ο απολιθωμένος σκελετός της «Άρντι», ενός πλάσματος ηλικίας 4,4 εκατ. ετών, που θεωρήθηκε πιθανός πρόγονος του ανθρώπου.




Οι υπόλοιπες εννέα σημαντικότερες ανακαλύψεις του 2009, είναι οι εξής:


1.Η ανακάλυψη από το διαστημικό τηλεσκόπιο ακτινών-γάμμα "Φέρμι" της NASA άγνωστων μέχρι σήμερα άστρων "πάλσαρ" (ταχέως περιστρεφόμενων άστρων νετρονίων με μεγάλο μαγνητισμό).
2.Η ανακάλυψη ότι η ουσία ραπαμυσίνη επεκτείνει τη διάρκεια ζωής των ποντικών και μάλιστα η "θεραπεία" άρχισε όταν τα πειραματόζωα ήσαν ήδη "μεσήλικες".
3.Η ανακάλυψη νέων ιδιοτήτων του υλικού γραφένιου (αποτελείται από άκρως αγώγιμα διαδοχικά φύλλα ατόμων άνθρακα) και η έναρξη αξιοποίησης του υλικού σε πειραματικές ηλεκτρονικές συσκευές.
4.Η ανακάλυψη της δομής ενός μορίου που βοηθά τα φυτά να επιβιώσουν στην ξηρασία.
5.Η ανακάλυψη του πρώτου λέιζερ ακτινών Χ από τον αμερικανικό επιταχυντή SLAC, που μπορεί να απεικονίζει με πρωτοφανή λεπτομέρεια τις χημικές αντιδράσεις, καθώς αυτές λαμβάνουν χώρα.
6.Η εύρεση νέων γονιδιακών θεραπειών για μια σειρά από παθήσεις (εγκεφάλου, ματιών, ανοσοποιητικού συστήματος).
7.Η ανακάλυψη για πρώτη φορά "μαγνητικών μονοπόλων" σε κρυσταλλικά υλικά, που έχουν μόνο ένα μαγνητικό πόλο.
8.Η ανακάλυψη νερού στη Σελήνη.
9.Η επισκευή και αναβάθμιση του τροχιακού αμερικανικού τηλεσκοπίου "Χαμπλ".

ΠΗΓΗ : ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ ΜΟΝΤΕΛΟ

Διαβάζοντας στο εξαιρετικά αξιόλογο μπλόγκ της CYNIKAL παλαιότερες αναρτήσεις της βρήκα και προτείνω τα παρακάτω κείμενα:
1) Ιδιωτική Εκπαίδευση στην Τουρκία
2) Περί ιδιωτικών Πανεπιστημίων
3) Νεοφιλελεύθερο μοντέλο Εκπαίδευσης
4) φοιτητές πελάτες
5) η φυλή των μεταπτυχιακών φοιτητών.
6) Η βιομηχανία των πιστοποιήσεων
7) Το λεξιλόγιο του Νεοφιλελευθερισμού

ΣΤΟΥ ΑΜΒΥΚΑ ΤΙΣ ΧΑΡΕΣ

Είναι η κορυφαία μέρα για έναν ερασιτέχνη οινοποιό. Η μέρα που φορτώνουμε τα στέμφυλα στους κάδους και κατευθυνόμαστε στα τσιπουροκάζανα της περιοχής μας για το τελικό και πιο …μερακλίδικο προϊόν της χρονιάς. Το τσίπουρο. Φροντίσαμε και για τα ξύλα του φούρνου.

Ιεροτελεστία. Ενήμεροι οι φίλοι για το μεγάλο γεγονός. Έτοιμα τα λουκάνικα, οι μπριζόλες, τα σουβλάκια , τα παϊδάκια και ότι τραβάει η ψυχή μας (το στομάχι για να λέμε την αλήθεια). Παραδομένοι για μια μέρα στα απαγορευμένα των γιατρών, χωρίς να τηρούνται τα σαβουάρ βίβρ με πιρούνια , τραπεζομάντιλα και άλλες περιττές πολυτέλειες. Τα δάχτυλα αναλαμβάνουν τον πατροπαράδοτο ρόλο που είχαν στον αρχέγονο άνθρωπο. Τα κάρβουνα , που βγαίνουν από το φούρνο που βράζει τα στέμφυλα στον άμβυκα, στρώνονται στην αυτοσχέδια ψησταριά. Ο μάστορας της παρέας στο ψήσιμο βάζει όλη του την τέχνη. Έτοιμη η γκάιντα , τα μπουζούκια και οι κιθάρες. Κοντά δώδεκα ώρες θα διαρκέσει η παραμονή μας στα καζάνια. Όλα θα είναι χρήσιμα. Προλαβαίνουμε να παίξουμε απ’ όλα τα είδη μουσικής. Δεν αποκλείεται να έχουμε και ζουρνάδες. Είναι όλοι καλοδεχούμενοι.


Περιμέναμε ένα χρόνο αυτή τη μέρα. Η βασική πεντάδα της παρέας ξεκινήσαμε από το Μάρτη τις εργασίες. Κλάδεμα ,διασκελίζοντας τους σωρούς με τα σάπια χορτάρια που άφησε το προηγούμενο καλοκαίρι. Αυτό θα είναι και το λίπασμα για την επόμενη χρονιά. Δεν θα σκαφτεί. Στ’ αμπέλι δε μπαίνει κανένα φυτοφάρμακο, ούτε γαλαζόπετρα, ούτε θειάφι. Ότι δώσει η μητέρα φύση! Στον τρύγο ξαναβρισκόμαστε τέλη Σεπτέμβρη. Περνούμε τα σταφύλια από την πρέσα , τραβάω το κρασί σε τρεις βδομάδες και περιμένουμε τα τέλη Νοέμβρη –αρχές Δεκέμβρη- να αργάσουν και τα στέμφυλα- για να βγάλουμε το τσίπουρο. Είναι το ΔΙΚΟ μας τσίπουρο. Με μια ιδιαίτερη γεύση! Οι άλλοι δε μπορούν εύκολα να τη γευτούν. Είναι σαν τις ξένες μάνες που δε μπορούν να δουν ότι το πιο όμορφο παιδί είναι το δικό μας!



Λέω με καμάρι και περισσή μετριοπάθεια:
- Απ’ αυτό το κρασί και το τσίπουρο πίνουν μόνο οι θεοί και οι φίλοι μου! (οι φίλοι μπορεί να ψιθυρίζουν μεταξύ τους ότι το κρασί είναι ξίδι και το τσίπουρο όχι σπουδαίο, αλλά σίγουρα θα έχουν πρόβλημα με τα αισθητήρια της γεύσης τους.) Αυτοί δεν ξέρουν!

Η ΣΥΝΑΥΛΙΑ

Το συζητούσαν πολλή ώρα έξω από την πόρτα. Ψιθυριστά. Να το ζητήσουμε; Πήραν το θάρρος και χτύπησαν .
Δάσκαλε , είπε ντροπαλά ο ένας , χωρίς να σηκώσει το κεφάλι του να με κοιτάξει κατάματα , θέλουμε να κάνουμε μια συναυλία ένα βράδυ , λίγο πριν τις γιορτές των Χριστουγέννων για να παρουσιάσουμε ένα πρόγραμμα στους γονείς και τους συμμαθητές μας. Να βγάλουμε και λεφτά για την εφταήμερη. Θέλουμε να μας παραχωρήσετε το γυμναστήριο του σχολείου. Θα παίξουμε εμείς! Έχουμε κιθαρίστες, ντράμερς, τραγουδιστές. Τα είπαν βιαστικά , έτοιμοι να αποχωρήσουν και κατάλαβα ότι περίμεναν να τους πω , πως δε γίνεται να μετατρέψουμε το σχολείο σε κέντρο διασκέδασης. Πως δεν μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι δεν θα ακολουθήσουν καταστάσεις που δεν θα μπορούμε να ελέγξουμε. Γι’ αυτό δε μπορούμε να το διαθέσουμε. Λυπάμαι παιδιά , αλλά…καταλαβαίνετε. Ήταν οι ίδιοι, που πριν μερικές εβδομάδες έκαναν κατάληψη του σχολείου. Αυτοί που δεν πάνε τα Μαθηματικά, αδιαφορούν στα Αρχαία, ψάχνουν κάθε ευκαιρία για κοπάνα από το σχολείο, κάνουν δύσκολη τη ζωή των καθηγητών στο μάθημα. Τι εμπιστοσύνη να τους έχεις;
- Θα θέσω το θέμα στο Σύλλογο και θα εισηγηθώ να σας το παραχωρήσουμε, τους είπα χωρίς δεύτερη κουβέντα με την προϋπόθεση πως δεν θα υπάρχουν οινοπνευματώδη, η συναυλία θα διαρκέσει συγκεκριμένο χρονικό διάστημα (3 ώρες) και θα έχω τη σύμφωνη γνώμη του συλλόγου γονέων. Σύμφωνοι;
- Σύμφωνοι δάσκαλε, είπαν και διέκρινα μια έκπληξη ανάκατη με ανέλπιστη χαρά στα πρόσωπά τους.
- Σας εμπιστεύομαι, τους είπα .

Ο Σύλλογος αποφάσισε να παραχωρηθεί το Γυμναστήριο.
Πήγαμε να τους δούμε. Νοίκιασαν μικροφωνική εγκατάσταση, έφτιαξαν το σκηνικό τους, έβαλαν φώτα, προβολείς. Δούλεψαν ασταμάτητα , κουβάλησαν καρεκλάκια, έφτιαξαν γλυκά οι μανάδες για το μπουφέ. Σε χρόνο μηδέν ετοίμασαν εισιτήρια, έφτιαξαν αφίσες, προμηθεύτηκαν αναψυκτικά. Όλα έτοιμα . Οι επιχειρηματίες, τα οργανωτικά μυαλά, οι εργάτες, οι καλλιτέχνες, οι ειδικοί στις δημόσιες σχέσεις αναδεικνύονταν όλοι στη μικρή τους κοινωνία και ήταν απόλαυση να τους βλέπεις να ζει ο καθένας το ρόλο του και να προσπαθεί να δώσει τον καλύτερο εαυτό του να φανεί άξιος της εμπιστοσύνης που τους δείξαμε. Εκπληκτικοί όλοι τους! Ο καθένας βρήκε το βασίλειό του. Το χώρο της καταξίωσής του. Αναγνωρισμένα χρήσιμοι όλοι τους. Και οι καλλιτέχνες; Τα κεντρικά πρόσωπα της σκηνής! Με την αυτοπεποίθηση που βλέπεις στο σημαιοφόρο του σχολείου όταν παραλαμβάνει τη σημαία! Αυτοί οι «κακοί μαθητές» , οι πιθανοί «αποτυχόντες» των πανελλήνιων εξετάσεων, οι καταληψίες των σχολείων!


Πόσο άδικα αλήθεια μετράμε την αξία των παιδιών μέσα σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα, που συνθλίβει τα θέλω και τις ιδιαίτερες ικανότητές τους, καθώς τα ευθυγραμμίζει σε μια πορεία που δεν τους αρέσει κυνηγώντας πολλές φορές τα ανεκπλήρωτα όνειρα των γονιών τους…
Μπράβο παιδιά!!!

Το διαδίκτυο , οι «Επώνυμοι» και οι «Ανώνυμοι»

Πολλές φορές , καθώς περασμένα μεσάνυχτα κάθομαι μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή μου και γράφω ή διαβάζω στα διάφορα bloggs αναρτήσεις και σχόλια , έχω αναρωτηθεί:
Υπάρχει συλλογικό κοινωνικό όφελος απ’ αυτή την υπόθεση; Παράγουμε μία κοινωνική προστιθέμενη αξία ή το blogging είναι άλλοθι της κοινωνικής μας απραξίας;
Τείνω να απαντήσω ότι ισχύει το δεύτερο, αλλά δεν το κάνω γιατί θα ήθελα πολύ να ίσχυε το πρώτο. Σήμερα το διαδίκτυο παίζει το ρόλο του εξομοιωτή σε πολιτικές ασκήσεις μιας εικονικής πραγματικότητας μάλλον. Θα με εμπιστεύονταν όμως κανείς να οδηγήσω ένα αεροπλάνο, όντας και αυτός επιβάτης, αν τον βεβαίωνα ότι τα καταφέρνω περίφημα σε όλους τους εξομοιωτές πτήσεων που έχω στο pc μου;
Παρόλα αυτά θεωρώ βέβαιο ότι το blogging διευκολύνει αφάνταστα τη διακίνηση των ιδεών και λειτουργεί σαν ένα άριστο χωνευτήρι απόψεων γύρω από το κοινωνικό γίγνεσθαι , που είναι εξαιρετικά χρήσιμο σε κάθε περίπτωση.
Λειτουργεί όμως και σαν ένα άριστο φυσικό ψυχοφάρμακο. Πολλοί άνθρωποι στην καθημερινότητά τους αναγκάζονται να καλουπώνουν τη συμπεριφορά τους και να διατηρούν ένα επιφανειακό λούστρο ευγένειας και ευπρέπειας, απαραίτητα στοιχεία για να πετυχαίνουν στις καθημερινές συναλλαγές τους -εργασία, οικογένεια, φίλοι, κλπ. Εξασφαλίζοντας απεριόριστη ελευθερία έκφρασης πίσω από την «Ανωνυμία» του διαδικτύου μπορούν πλέον να βγάζουν τα εσώψυχά τους , να βρίζουν χυδαία τις απόψεις που μισούν, να κατασκευάζουν εικονικούς «ιδεολογικούς» αντιπάλους και να τους αντιμάχονται μέχρι τελικής πτώσης χωρίς ρίσκα, χωρίς να εκθέτουν το κύρος της «φυσικής» τους προσωπικότητας. Σαν να οδηγούν σε εξομοιωτή το μοντέλο της αρεσκείας τους στα όρια της ταχύτητάς του, να το τσακίζουν και να ξεκινούν από την αρχή χωρίς τον παραμικρό κίνδυνο! Όπως στο γήπεδο καλυπτόμενοι από μια ανθρώπινη μάζα μπορούν να βρίζουν και να εκτονώνονται χωρίς κίνδυνο στους διαιτητές, στους αντιπάλους και στους επόπτες και να επιστρέφουν την επομένη «κύριοι» στη δουλειά τους.
Δεν υπάρχει λόγος οι «Επώνυμοι» bloggers , αλλά και οποιοσδήποτε γίνεται θέμα στις διαδικτυακές συζητήσεις να φοβάται τους «Ανώνυμους». Την αξία του το κάθε σχόλιο την αποκτά από τη λογική του πληρότητα και το ενδιαφέρον που προκαλεί στον αναγνώστη. Αυτά που γράφονται είναι πράγματα που λέγονται στα καφενεία και τις καφετέριες μεταξύ καφέ και ούζων πίσω από την πλάτη, όσων ασχολούνται με τα κοινά. Απλά το διαδίκτυο τους δίνει τη δυνατότητα να τα μαθαίνουν, είτε προέρχονται από κακόβουλους, είτε από καλοπροαίρετους πολίτες.
Αυτή άλλωστε είναι η μαγεία του διαδικτύου. Σε τι μας βλάπτει , αν γινόμαστε και μείς γνώστες , όσων ψιθυρίζονται πίσω από την πλάτη μας;

ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΥΛΙΟΥ ΤΟ ΓΑΛΑ

Στην press-@ διατυπώνονται απορίες σχετικά με το λογαριασμό που πληρώθηκε απο το ταμείο του Δημαρχείου για παράθεση γεύματος 15-17 ατόμων στη Νέα Ορεστιάδα, την Κυριακή 22 Νοεμβρίου.
Λοιπόν εξασφάλισα φωτοτυπία του λογαριασμού και φωτογραφίες, όπου εξηγούνται τα πάντα.


Στη φωτογραφία βλέπετε στιγμιότυπο απο το άρμεγμα του πουλιού.

Η "μπουρντισμένη" βίδρα που απομακρύνεται λίγο μετά την "επέμβαση".

ΦΑΝΤΑΖΕΣΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΨΗΦΟΦΟΡΟΣ ΤΗΣ Ν.Δ. , ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙΣ ΝΤΟΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ;

ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

Την Παρασκευή το μεσημέρι στις 3 μ.μ. είχαμε μια σπουδαία συνάντηση. Οι bloggers της πόλης μας (οι περισσότεροι) συναντηθήκαμε, γνωριστήκαμε, ήπιαμε το εξαιρετικό τσίπουρο του κυρ-Γιάννη (μόλις έφτιαξαν λίγο κεφάλι εμφάνισα και το κρασί μου και μ' άφησαν να πιστέψω ότι δεν κατάλαβαν πως ήταν ξίδι!!!) και κουβεντιάσαμε μέχρι τις 9 μ.μ.!!! για όλα τα θέματα. Εξηγήσαμε και αναλύσαμε τα αποτελέσματα των εκλογών, βγάλαμε αρχηγό της Ν.Δ.(Από δω το πηγαίναμε από κει το φέρναμε μας έβγαινε ο Σαμαράς), λύσαμε τα προβλήματα της πόλης μας, τα εθνικά θέματα, το Κυπριακό, τα εσωτερικά προβλήματα της Κίνας, τα προβλήματα της Παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, των Η.Π.Α. , της Ρωσίας, της Μέσης Ανατολής, τα θέματα της Εκπαίδευσης, του Παναθηναϊκού, του Άρη , του Ολυμπιακού, κ.α . Μας έφαγε πολύ ώρα, πώς θα λύσουμε το πρόβλημα της επιστροφής στο σπίτι μετά από τόσες ώρες απουσίας, αλλά τελικά το αφήσαμε να το σκεφτεί ο καθένας στο δρόμο.
Ήταν πολύ ωραία η συζήτηση απογυμνωμένη από πολιτικές σκοπιμότητες και ιδεοληψίες σε μια παρέα που αντιπροσώπευε ολόκληρο το πολιτικό φάσμα, όλες τις ηλικίες, τα φύλα, ετερόκλητες επαγγελματικές ομάδες.
Όλοι τους άνθρωποι αξιόλογοι, αξιαγάπητοι, φιλικοί με εξαιρετική αίσθηση του χιούμορ.
Φυσικά και θα ξαναβρεθούμε σύντομα. Κατά πάσα πιθανότητα στον αποστακτήρα για το καινούργιο τσίπουρο (Σοφικό). Να είστε σε ετοιμότητα για τις 12-12-09. Να έρθουν κι αυτοί που έλειψαν στην πρώτη συνάντηση.