Follow by Email

Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015

ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ

      Όπως ήταν αναμενόμενο ο ΣΥΡΙΖΑ, ήταν ο μεγάλος νικητής των εκλογών. Ο λαός στην πλειοψηφία του, τσακισμένος από την κρίση των τελευταίων χρόνων,  επέλεξε την ελπίδα. Μακάρι και η ελπίδα να φανεί συνεπής στο ραντεβού τους. Να μη μας αφήσει να περιμένουμε άδικα. Να αποδειχθεί, ότι ο εφιάλτης μας ήταν η φυλακή που έχτισαν οι πολιτικοί που αποχωρούν. Ότι οι καινούργιοι θα σπάσουν το κλουβί μας για να πετάξουμε ελεύθεροι. Να μη χρειαστεί να διαπιστώσουμε στο πέταγμα, ότι μας λείπουν τα ...φτερά!!!
   Η κίνηση Δημοκρατών Σοσιαλιστών δεν κατάφερε τον άθλο. Στο χρόνο που υπήρχε μπροστά της  δεν ήταν εύκολο να κάνει την υπέρβαση. Ο σπόρος όμως  έβγαλε ρίζες. Δε θ' αργήσει να βγάλει και βλαστάρια. Έγινε η αρχή. Η ελπίδα μας είναι να δικαιωθούν από τον ΣΥΡΙΖΑ οι προσδοκίες των Ελλήνων και να μη χρειαστεί να θεριέψει. Το λίπασμά του θα είναι η ασυνέπεια του ΣΥΡΙΖΑ , το νερό του οι ελπίδες που θ' αποδειχθούν ψεύτικες.
  Στέρησε λένε από το ΠΑΣΟΚ την τρίτη θέση! Ο κ. Βενιζέλος επέρριψε την ευθύνη στον Παπανδρέου για το αποτέλεσμα. Του διαφεύγει η λεπτομέρεια  ότι στη Θεσσαλονίκη, την εκλογική του περιφέρεια,  το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται πίσω κι από την  Ένωση κεντρώων του κ. Λεβέντη! Δεν υποτιμώ φυσικά την Ένωση κεντρώων. Απλά ΚΑΝΕΙΣ απ' αυτούς που ψήφισαν την Κίνηση δεν θα ψήφιζε το ΠΑΣΟΚ του  κ. Βενιζέλου. Από άλλα κόμματα πιθανόν να στέρησε ψήφους. Σίγουρα όχι όμως από το ΠΑΣΟΚ. Αλλού να ψάξει τα αίτια της ήττας του ο κ. Βενιζέλος.

Γι' αυτό που έρχεται αντιγράφω  κάτι που έγραψα  στις εκλογές του 2012  για τους νέους, που έβλεπα σήμερα να πανηγυρίζουν για τη  νίκη της  δικής τους επιλογής:

"Ο τρόμος μας είναι γιατί βλέπουμε να έρχεται η καταστροφή των "ασφαλών" μονοπατιών που εμείς ετοιμάσαμε γι αυτούς. Επειδή ξεστρατίζουν στη ζούγκλα θέλοντας να ανοίξουν τους δικούς τους άγνωστους δρόμους. Φοβόμαστε τα θηρία που παραμονεύουν, μα αγνοούμε την ορμή και την απόφασή τους να παλέψουν μαζί τους. Ίσως να αποκτά περισσότερο νόημα γι αυτούς μια επικίνδυνη ζωή, από μια κατευθυνόμενη, προκαθορισμένη και ανιαρή καθημερινότητα προσαρμοσμένη ξανά στα θέλω των μεγάλων. Ίσως και το νόημα της ζωής να μην είναι το ίδιο μ' αυτό που οι δικοί μας αξιακοί κώδικες δημιούργησαν. Αν είναι μια συνειδητή επιλογή, τότε ναι υπάρχει ελπίδα. Αν πρόκειται για μια τυφλή διαμαρτυρία, τότε αλίμονο σε όλους μας, ανάλογα με τα χρόνια που έχει ο καθένας μπροστά του για να ζήσει.
Σκέφτομαι, ότι είναι προτιμότερο ίσως ν'  αφήσουμε τους νέους οδηγούς στους δικούς τους άγνωστους δρόμους, γιατί -το λιγότερο- θα δώσουν και την τελευταία ικμάδα των δυνάμεών τους για να δικαιώσουν τις επιλογές τους, παρά να τους σέρνουμε στις δικές μας λεωφόρους σαν νωθρούς και αδιάφορους επιβάτες."

Δεν υπάρχουν σχόλια: