Follow by Email

Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010

ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ



Πριν 37 χρόνια, σαν σήμερα, κάποιοι φοιτητές, που είχαν στην ψυχή το αδάμαστο γνώρισμα των νέων , τη φλόγα της νιότης που δεν δέχεται δυνάστες και τυράννους στο σβέρκο της , ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας το δικαίωμά τους στη δουλειά, στη μόρφωση και την ελευθερία. Οι τρείς λέξεις , «ψωμί, παιδεία, ελευθερία» , που κυριάρχησαν στις κινητοποιήσεις τους δεν έχασαν τη διαχρονικότητά τους και δεν έπαψαν ούτε στιγμή να αποτελούν ένα συνεχές και δίκαιο αίτημα των νέων γενεών απέναντι στην κοινωνία των μεγάλων, των συμβιβασμένων.

Γι’ αυτό το Πολυτεχνείο αποτελεί πλέον ένα ορόσημο της εξέγερσης των νέων για τα αυτονόητα. Είναι το σύμβολο των αγώνων τους να παραμερίσουν ό,τι τους κρύβει τα όνειρα , ό,τι τους στερεί την ελευθερία, ό,τι τους νοθεύει την αγνότητα , ό,τι τους γερνάει πρόωρα , ό,τι σπαταλάει τη νιότη τους. Συμβολίζει την αντίσταση της Άνοιξης πριν τον θερινό καύσωνα , την αντίσταση της ζωής στην αέναη πάλη της με το θάνατο.


Το Πολυτεχνείο δεν αφορά μόνο, όσους έζησαν τότε τα γεγονότα από πρώτο χέρι και φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν και σκοτώθηκαν κάτω από τις ερπύστριες του τανκς ή τις φονικές σφαίρες των αστυνομικών. Αφορά μια ολόκληρη γενιά, που σε κάθε γωνιά της Ελλάδας έχει να διηγηθεί ιστορίες φρίκης και στυγνής ιδεολογικής, ηθικής και θρησκευτικής επιτήρησης, που εξευτέλιζαν τον άνθρωπο και τη χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία.

Βρέθηκα στην Αθήνα , στα 17 μου, το Νοέμβρη του 1975, στην επέτειο των δύο χρόνων μετά τα γεγονότα. Είναι χαραγμένα ακόμα στο μυαλό μου τα υγρά, μα περήφανα μάτια των μανάδων που έχασαν τα παιδιά τους , των φοιτητών , που δυο χρόνια πριν έχασαν τους φίλους τους, μα και η λάμψη στα μάτια τους και η πίστη ότι έκαμαν το χρέος τους απέναντι στη νιότη και τη δίψα της για ελευθερία. Οι φωνές τους για ψωμί , παιδεία ελευθερία , που ακούγονταν πια πιο δυνατές και αποφασιστικές με ελπίδες δικαίωσης στη μεταπολίτευση , ακούγονται στην ίδια ένταση μέσα στο χώρο, αλλά και το χρόνο. Η αντήχησή τους σμίγει με τις φωνές των σημερινών νέων και τσακίζει όσους περνάει από το μυαλό ότι μπορούν να ευνουχίζουν τη σκέψη τους, να φυλακίζουν τα όνειρά τους , να ψαλιδίζουν τα φτερά τους.

Αυτό είναι το Πολυτεχνείο και δε μπορεί να αλλοιωθεί από ιδεοληψίες και διχαστικές κραυγές .
Η αντίσταση της νιότης στις σειρήνες της διαφθοράς , του συμβιβασμού και ό,τι αντιστρατεύεται τη Δημοκρατία και την εθνική ανεξαρτησία.
Οι συνεχόμενες αποδράσεις της ελεύθερης σκέψης από τα καλούπια και τις ελεγχόμενες ιδέες. Η αντίθεση στο φασισμό και τη μισαλλοδοξία Το άλμα της φαντασίας στην ουτοπία και τον κόσμο που ονειρεύονται να ζήσουν.

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
1Η ΜΑΪΟΥ
ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΑΙΜΑΤΑ
ΠΟΙΟΣ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΚΥΝΗΓΑ
ΗΤΑΝ ΠΑΙΔΙ ΣΤΑ 17
ΚΟΚΚΙΝΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ
ΠΑΛΗΣ ΞΕΚΙΝΗΜΑ
ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΗΛΙΕ ΝΟΗΤΕ
ΕΝΑ ΤΟ ΧΕΛΙΔΟΝΙ
ΤΗ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ ΜΗ ΤΗΝ ΚΛΑΙΣ
ΤΟ ΓΕΛΑΣΤΟ ΠΑΙΔΙ
ΜΗ ΜΕ ΡΩΤΑΣ
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΟ
ΑΚΟΡΝΤΕΟΝ
Ο ΔΡΟΜΟΣ
Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ
Η ΠΑΡΑΓΚΑ
Η ΠΛΑΤΕΙΑ ΗΤΑΝ ΓΕΜΑΤΗ
ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ ΛΕΞΕΙΣ
ΤΟ ΣΦΑΓΕΙΟ
ΟΤΑΝ ΧΤΥΠΗΣΕΙΣ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ
ΛΕΒΕΝΤΗΣ
ΗΡΩΕΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια: