Follow by Email

Τρίτη, 17 Μαρτίου 2009

ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ: ΝΟΘΕΥΜΕΝΕΣ ΕΝΕΣΕΙΣ «ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΥ» ΚΑΙ «ΕΘΝΙΚΗΣ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑΣ»



Υπάρχουν πολλών ειδών έμποροι και ανάλογα με τα είδη που εμπορεύονται έχουν και τις ημέρες της χαράς τους. Δεν είναι κακό να χαίρονται και οι πωλητές σημαιών, στολών παρέλασης και μπαλονιών. Να μπλέκονται όμως τα πράγματα με εθνικά ιδεώδη , εθνική υπερηφάνεια και άλλα τέτοια παραμύθια είναι γελοίο και συνάμα προκλητικά υποκριτικό. Δεν καταλαβαίνω γιατί να αισθάνεται κανείς εθνική υπερηφάνεια από την παρέλαση και τις παράτες , όταν στην καθημερινότητά του συναντά νοσοκομεία που τον πεθαίνουν , σχολεία που το απωθούν, υπηρεσίες που τον γδέρνουν, λαμόγια που τον ληστεύουν , στο όνομα μάλιστα της πατρίδας και της θρησκείας, εργοδότες που τον εκμεταλλεύονται και τον πετούν στην ανεργία, κυβερνήσεις που τον κοροϊδεύουν ασύστολα. Οι παρελάσεις και οι κάθε λογής παράτες χρησιμοποιούνται για να καλύψουν όλη αυτή την κατάντια και τη ντροπή με νοθευμένες ενέσεις "πατριωτισμού" και "εθνικής υπερηφάνειας" και δίνουν την ευκαιρία σε πλήθος ματαιόδοξων «αρχόντων» να καμαρώνουν και να κορδώνονται στα κιόσκια των "επισήμων", προσπαθώντας να αναπληρώσουν την ανυπαρξία τους από τα κατορθώματα των προγόνων μας, που τάχα τιμούν. Τους ανθρώπους, που αγωνίστηκαν και έδωσαν τη ζωή τους, τους τιμούμε πραγματικά όταν δικαιώνουμε τους αγώνες τους , όταν πιάνει τόπο η θυσία τους. Κατά έναν περίεργο τρόπο μάλιστα οι πλέον "πατριώτες" αυτού του τόπου είναι αυτοί , που εύκολα μεταφέρουν τα εργοστάσιά τους, όπου βρουν φθηνή εργασία και δεν έχουν κανένα πρόβλημα να παράγουν εκεί και τις Ελληνικές σημαίες, που μας εισάγουν για να εκδηλώσουμε και μείς τα πατριωτικά μας αισθήματα. Τους "ανθέλληνες" τους φωνάζουμε στα δύσκολα για να γραφτούν οι επόμενες σελίδες της ιστορίας μας, και να έχουν καινούργιο υλικό προς πώληση οι μελλοντικοί "πατριώτες".
Οι νέοι είναι περήφανοι για την πατρίδα τους , όταν την αισθάνονται σα μια ζεστή αγκαλιά στα προβλήματά τους, αρωγό στους αγώνες τους για ζωή και καταφύγιο στις καταιγίδες τους. Όταν αισθάνονται ασφαλείς στο σπίτι τους, στη δουλειά τους, στο δρόμο που περπατούν Όταν θέτει στόχους και τους πετυχαίνει, όταν τη βλέπει μεταξύ των πρώτων στα πεδία των επιστημών, των τεχνών, των τεχνολογικών επιτευγμάτων, του πολιτισμού, του αθλητισμού. Όταν ταξιδεύοντας τον κόσμο ακούνε τους ξένους να μιλούν με θαυμασμό για την Ελλάδα όχι μόνο για τα κατορθώματα των προγόνων μας , μα και των σύγχρονων Ελλήνων.
Άλλο πράγμα είναι οι εκδηλώσεις μνήμης και απόδοσης τιμών σε ανθρώπους που αγωνίστηκαν για κάποιες ιδέες και οι αυθόρμητες λαϊκές συγκεντρώσεις-γιατί όχι και παρελάσεις, που οργανώνονται όμως απ΄ αυτούς που συμμετέχουν εθελοντικά και αποδίδουν μια πραγματικότητα όπως τη ζουν οι άνθρωποι στην καθημερινότητά τους - και άλλο οι διατεταγμένες και οργανωμένες παρελάσεις μαθητών , στρατού και σωμάτων ασφαλείας εν είδη επίδειξης μιας επίπλαστης «δύναμης» και «τάξης» που έρχεται σε πλήρη αναντιστοιχία μ΄ αυτά που καθημερινά βιώνει ο πολίτης.
Το πρώτο είναι λαϊκή γιορτή, το δεύτερο υποκριτικές παράτες των κάθε είδους κεντρικών ή τοπικών εξουσιών και κατάλοιπα φασιστικών καθεστώτων , που στόχο είχαν την ανάδειξη και επίδειξη δύναμης του εκάστοτε «φύρερ».

3 σχόλια:

ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ είπε...

Όταν σε μια χώρα δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική ελευθερία τότε σε εκείνη την χώρα κάνουν παρελάσεις για να την τιμήσουν

Makiaveli είπε...

Και πάλι καλά να λέμε γιατί τουλάχιστον μέχρι στιγμής, οι παρελάσεις γίνονται (θεωρητικά) για να τιμήσουμε αγωνιστές και ιδεώδη του παρελθόντος.

Πολύ φοβάμαι ότι δεν είναι μακριά η στιγμή που θά κάνουμε παρέλαση για να "δοξάσουμε" την επιτυχία της Παπαρίζου και του Ρουβά στη Eurovision...

phlou...flis είπε...

Δε ξέρω πόσο χρήσιμες ή άχρηστες είναι, πόσο λίγο ή πολύ προσφέρουν, ποιους ή όχι εξυπηρετούν αλλά βλέπω πως στο σχολείο μου η προσεύλεση των μαθητών για παρέλαση είναι αυθόρμητη, αντίθετα με αυτό που γίνεται στο σκίτσο. και δε συμμετέχουν παιδιά που μόνο μαθήματα θέλουν να χάνουν. Λέει κάτι αυτό;