Follow by Email

Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2017

ΚΙΝΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ

    Με ενδιαφέρον παρακολουθώ τις διεργασίες που είναι σε εξέλιξη στο χώρο της κεντροαριστεράς, όπου εντάσσεται και η τελευταία συμφωνία του προέδρου του ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ.  κ. Παπανδρέου με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη για συνεργασία.
    Είναι μια εξέλιξη που από μόνη της δεν συγκινεί ιδιαίτερα το ευρύτερο εκλογικό σώμα και δεν με ενθουσιάζει προσωπικά, αν δεν ακολουθήσουν οι ουσιαστικές πολιτικές πράξεις των κομμάτων και κινημάτων που συμμετέχουν, ώστε η Δημοκρατική Συμπαράταξη να αποκτήσει ουσιαστικό πολιτικό περιεχόμενο και να πείσει όσους αυτοπροσδιορίζονται στο χώρο της δημοκρατικής σοσιαλιστικής αριστεράς πρώτα και τους υπόλοιπους ψηφοφόρους αργότερα, ότι δεν αποτελεί μια συγκόλληση πολιτικών προσώπων με στόχο την αύξηση των εκλογικών ποσοστών στις επόμενες εκλογές , αλλά ένα νέο αυθεντικό προοδευτικό  κίνημα, που θα δώσει ένα εφικτό πολιτικό αφήγημα στη νέα γενιά και θα απαντά αξιόπιστα στα προβλήματα που δημιούργησε η μεγάλη κρίση.
       Είναι δικαιολογημένη η καχυποψία όλων μας απέναντι σε τέτοιες κινήσεις  των ηγεσιών των πολιτικών κομμάτων. Θέλω να ελπίζω ότι τις συμφωνίες προσώπων θα ακολουθήσουν διαδικασίες  ουσιαστικών πολιτικών ζυμώσεων, όπου θα κατακτηθεί η αυθεντική δημοκρατική λειτουργία του νέου πολιτικού φορέα  και θα γίνει η απαραίτητη ανανέωση  του πολιτικού προσωπικού, καθώς  επίσης θα δοθεί η δυνατότητα στη βάση να κάνει την απαραίτητη αποτίμηση του πολιτικού προσωπικού που έδρασε τα τελευταία χρόνια στο χώρο αποδίδοντας τα δέοντα σε πρόσωπα και πολιτικές πράξεις.
    Η πολιτική παράταξη που κράτησε στις πλάτες της την Ελλάδα σε μια από τις πιο κρίσιμες περιόδους της ιστορίας της, όταν κυριαρχούσε ο λαϊκισμός το παραμύθι και ο καιροσκοπισμός βρέθηκε στο πολιτικό περιθώριο, γιατί για μεγάλο διάστημα απαξίωσε η ίδια την πολιτική της και πολλά από τα στελέχη της, είτε  δεν είχαν το θάρρος, την υπομονή  και τη διορατικότητα να υποστηρίξουν μέχρι τέλους τις επιλογές της, που αποδείχτηκαν σωστές, είτε δεν θέλησαν να υποστηρίξουν τις αλλαγές που επιχειρήθηκαν, γιατί ταυτίστηκαν με τα συμφέροντα που θίγονταν. Η Δημοκρατική Συμπαράταξη  δεν μπορεί να δώσει στέγη και στις δύο εκδοχές. Όσοι διαχωρίσαμε τη θέση μας από την πολιτική ηγεσία του ΠΑΣΟΚ μετά το 2012 και υποστηρίξαμε το ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ. αργότερα δεν το κάναμε φυσικά από προσωπολατρία. Ήταν μια πολιτική πράξη αναγνώρισης ενός πολιτικού που εκπροσωπούσε και πιστεύουμε συνεχίζει να εκπροσωπεί την προοδευτική, καινοτόμο, σοσιαλιστική και δημοκρατική παράταξη  σε διαφορετική - ενίοτε μοναχική-  πορεία από τους καιροσκόπους, που  χρησιμοποίησαν και χρησιμοποιούν την κεντροαριστερά σαν Δούρειο ίππο της συντήρησης και των κάθε λογής συμφερόντων.
  Επομένως, θεωρώ κατ' αρχήν θετική εξέλιξη τη συμφωνία κορυφής, αλλά με την έννοια ότι θα είναι ένας βασικός και σημαντικός καταλύτης  στις πολιτικές διεργασίες που θα ακολουθήσουν για το πολιτικό στίγμα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Οι εξελίξεις θα δείξουν αν θα είναι ένα ασήμαντο πολιτικό γεγονός ή ένα ισχυρό θεμέλιο για την ανασυγκρότηση της Δημοκρατικής Σοσιαλιστικής Παράταξης.

Δεν υπάρχουν σχόλια: