Follow by Email

Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2011

ΛΙΓΟ ΑΚΟΜΗ...

     Εδώ και 3 μήνες μετακόμισα στο χωριό μου. Οι εργασίες που απαιτούνταν για να γίνει βιώσιμο το πατρικό μου σπίτι όπου νάναι τελειώνουν και θα έχω το χρόνο να ασχολούμαι και με το blog μου, που παραμέλησα εδώ και 4 μήνες, καθώς έκανα τον σοβατζή, τον πλακατζή, τον ελαιοχρωματιστή, τον υδραυλικό, τον αχθοφόρο και ότι άλλο αναγκάζεται να κάνει κανείς, όταν επιλέγει την αυτοαπασχόληση σαν απάντηση στην οικονομική κρίση.
  Πλέον αυτή η εικόνα




της ανατολής

και αυτή


...της δύσης, ανοίγουν και κλείνουν τις ημέρες μας. Δεν υπάρχουν όρια στο βάθος του ορίζοντα, καθώς μπορεί να δει κανείς, όσο μακριά μπορούν τα μάτια του.

Η Ορεστιάδα, όπως φαίνεται απο το μπαλκόνι της ανατολής


και στο βάθος του βορά η Αδριανούπολη
δίνουν την αίσθηση, ότι οι 170 περίπου κάτοικοι του χωριού είναι οι προνομιούχοι των νοτιοδυτικών προαστίων , 10 μόλις χιλιόμετρα από την πόλη και 130 μέτρα περίπου ψηλότερα απ' αυτήν στην πλαγιά ενός καταπράσινου λόφου.
 
Από δω λοιπόν, με πιο καθαρό μυαλό,  θα τα λέμε πλέον πιο συχνά. βγάζοντας τη γλώσσα στους τροϊκανούς, μόλις φυτρώσουν στο μπαχτσέ τα λαχανικά του φθινόπωρου, γίνουν τα πουλάκια κότες  και τακτοποιηθούν τα ξύλα για το χειμώνα!!!

5 σχόλια:

Νοσφεράτος είπε...

μακαρι ναχα κι εγενα πατρικο στο χωριο
να σαι -ευτυχισμένος φιλε.. Να περνας καλά

Χρήστος Χαρακοπίδης είπε...

Ευχαριστώ πολύ, φίλε μου, προς το παρόν το απολαμβάνω. Να δούμε, όταν μπει ο χειμώνας...

dyosmaraki είπε...

Πιστεύω ότι όσοι έχουν κάποιο πατρικό σε κάποια επαρχία θα αποδειχθεί ότι σοφά έπραξαν και το τίμησαν με την επιστροφή τους. Η ζωή στη πόλη δεν θα είναι πλέον βιώσιμη.
Καλή δύναμη σου εύχομαι στις νέες συνθήκες ζωής και εύχομαι οι ελπίδες σου να ευοδωθούν.

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΧΑΜΑΛΙΔΗΣ είπε...

Φίλε μου Χρήστο.
Το ωραιότερο μέρος είναι αυτό που σε κάνει ευτυχισμένο.
Εγώ έχω δει πόσο χαρούμενος είσαι που μετακόμισες στο χωριό και πολύ καλά το χαρακτήρισες ως ένα τμήμα των νοτιοδυτικών προαστίων της Νέας Ορεστιάδας.
Περιμένω να μας καλέσεις όταν θα βγάζεις το τσίπουρο και το κρασί σου, ώστε να φέρουμε εμείς τους μεζέδες και να το γευτούμε.

Χρήστος Χαρακοπίδης είπε...

dyosmaraki Ευχαριστώ για τις ευχές σου. Πράγματι είναι όπως το γράφεις, αρκεί να έχεις δουλειά, που να συνδυάζεται με τη διαμονή στο χωριό, καθώς επίσης και εύκολη πρόσβαση σε κάποιο αστικό κέντρο, όταν το χωριό δε μπορεί να καλύψει επαρκώς βασικές ανάγκες της καθημερινότητας.

Λευτέρη, ήδη έχουν δρομολογηθεί οι διαδικασίες για την παραγωγή του τσίπουρου! Να περιμένουμε λίγο να σφίξει ο καιρός για να το απολαύσουμε αναλόγως. Τα λέμε στον άμβυκα!