Follow by Email

Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2008

Η ΕΝ ΨΥΧΡΩ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ

Η εν ψυχρώ εκτέλεση ενός δεκαεξάχρονου παιδιού από έναν θεσμοθετημένο , υποτίθεται, φύλακα και προστάτη της ζωής και της περιουσίας μας , είναι ένα συγκλονιστικό γεγονός. Προκαλεί οργή και οδύνη σε οποιονδήποτε άνθρωπο και εγείρει ερωτηματικά για τις κατευθύνσεις που πρέπει να αποδοθούν ευθύνες, ώστε, αφού καταλογιστούν οι αυστηρότερες κυρώσεις, να δημιουργηθούν οι συνθήκες, που δεν θα επιτρέψουν στο μέλλον παρόμοιες πράξεις.

Η ευθύνη των φυσικών δραστών είναι φυσικά δεδομένη. Δεν υπάρχουν περιθώρια για σενάρια ψυχικού βρασμού των αυτουργών, δεν υφίστανται στοιχεία τεκμηρίωσης προσωπικού κινδύνου και έκρυθμης κατάστασης. Μια ανόητη, αψυχολόγητη και αντιεπαγγελματική παγάνα, ίσως και προσωπικών κινήτρων, ήταν η δολοφονική εμπλοκή των Εξαρχείων.

Θα ήταν άδικο να μοιραστεί η ενοχή της δολοφονίας σε κάθε αστυνομικό. Η μομφή για ανικανότητα και αντιεπαγγελματική συμπεριφορά σε κάθε ένστολο αδικεί πολλούς άλλους, που προσπαθούν, με αυτοθυσία πολλές φορές, να είναι συνεπείς στην υπηρεσία των πολιτών . Είμαι βέβαιος ότι πολλοί αστυνομικοί αισθάνονται ντροπή για την πράξη των «συναδέλφων» τους

Σε κάθε ομάδα ανθρώπων υπάρχουν πάντα οι άριστοι , οι συνεπείς , οι κοινωνικά ευαίσθητοι με προσήλωση στη Δημοκρατία, οι ψύχραιμοι, οι επαγγελματίες και στην αντίπερα όχθη οι ανίκανοι, οι αντικοινωνικοί , οι εχθροί της Δημοκρατίας , οι αυταρχικοί, οι ανεγκέφαλοι, οι άσχετοι με το επάγγελμα που καλούνται να ασκήσουν.

Η πολιτική ευθύνη αυτών που ασκούν την εξουσία βρίσκεται στην επιλογή των ανθρώπων, στους οποίους δίνονται θέσεις αυξημένης ευθύνης για να υλοποιήσουν τους πολιτικούς και κοινωνικούς τους στόχους. Τα χαρακτηριστικά από το αλγεβρικό άθροισμα των αρετών και των ελλειμμάτων τους θα μορφοποιήσουν και το αποτέλεσμα της δράσης της κάθε θεσμοθετημένης ομάδας του κράτους μέσα στην κοινωνία, ενώ η φιλοσοφία με την οποία εμποτίζουν ολόκληρη την πυραμίδα των ανθρώπων – μελών της δίνει το περίγραμμα της «ψυχής» της πολιτείας ενώπιον των πολιτών της.

Τι περιμένει κανείς από έναν ανεγκέφαλο «νταή» , που η πολιτεία , δια των αρμόδιων αξιωματούχων της, του δίνει ένα πιστόλι στο χέρι και τον στέλνει ανεκπαίδευτο ή ημιμαθή να «βάλει τάξη» σε ένα ευαίσθητο χώρο , όπως τα Εξάρχεια; Όταν μάλιστα τον αποκαλεί «πραιτοριανό» της Δημοκρατίας, που το πιστόλι του δεν είναι διακοσμητικό στοιχείο και επιπλέον ο εγκληματίας ταυτίζεται επίσημα με τον «ταραξία», τον «περιθωριακό», τον «αντιεξουσιαστή», τον «αναρχικό» , τον «πρεζάκια», που ατιμωρητί μπορείς να τον εξευτελίζεις, να τον κακοποιείς, να τον συλλαμβάνεις αναίτια ; Όταν του φυτεύεις στο κεφάλι την ιδέα, ότι ο καθένας που κυκλοφορεί στους δρόμους των Εξαρχείων είναι εξ ορισμού «ύποπτος» και εχθρός σου; Όταν δέχεσαι την αυτενέργεια της «ζαρντινιέρας» και αθωώνεις τους πρωταίτιους για κακοποίηση φοιτητών, για βασανισμό αλλοδαπών, για χωρίς λόγο χρήση του όπλου «νταήδων» αστυνομικών;

Η αστυνομία –η κάθε αστυνομία- είναι το ένοπλο εργαλείο της εκάστοτε εξουσίας για την επιβολή των νόμων που ψηφίζει. Όταν το ανήθικο γίνεται «νόμιμο» οι αστυνομικοί καλούνται να στηρίξουν και αυτή την «ανήθικη» τάξη, που στρέφεται πολλές φορές κατά της πλειοψηφίας των πολιτών. Να πως οι αντιλαϊκές πολιτικές δημιουργούν τις συγκρούσεις των αστυνομικών οργάνων με τους πολίτες, Όταν η αστυνομία καλείται να υπερασπίζει νόμους φιλολαϊκούς φαντάζει και είναι σύμμαχος του λαού, οι αστυνομικοί φίλοι των πολιτών. Όταν καλείται να υπερασπίζει νόμους αντιλαϊκούς και τα συμφέροντα συγκεκριμένων προνομιούχων κοινωνικών ομάδων γίνεται κόκκινο πανί στα μάτια της πλειοψηφίας των πολιτών. Γι’ αυτό η διαχρονική σχέση αστυνομίας-πολιτών είναι εν πολλοίς το βαρόμετρο και ο δείκτης της φιλολαϊκής ή όχι ασκούμενης κυβερνητικής πολιτικής.

Όταν η αστυνομία σκοτώνει τους πολίτες σημαίνει ότι η ίδια η πολιτική ηγεσία έχει τραυματίσει προ πολλού θανάσιμα τη Δημοκρατία, έχει προ πολλού θανατώσει την ισονομία, τη δικαιοσύνη, την αξιοκρατία, τον κοινωνικό ιστό, που διασφαλίζει το δικαίωμα στην εργασία, στην παιδεία, στην υγεία, στην ελπίδα του νέου για ζωή….

Δεν υπάρχουν σχόλια: