Follow by Email

Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2008

Διαδικτυακές πρωτοβουλίες: ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ !!!

Μια πολύ ενδιαφέρουσα τοποθέτηση-πρόταση απο ένα νέο παιδί, που είχα την τύχη να συναντήσω στο διαδίκτυο.

Κυριακή, 14 Δεκέμβριος 2008
Εδώ και αρκετούς μήνες, είχα την ευκαιρία να συμμετέχω σε διαδικτυακές δράσεις άλλοτε με καθαρά πολιτικό χαρακτήρα όπως e-pasok.forumotion.com ,wikipolitics.gr , dialogos.pasok.gr κλπ. και άλλοτε σε πολιτικά ουδέτερες προσπάθειες όπως πχ στο κοινό blog αφιερωμένο στη μνήμη της Αμαλίας Καλυβίνου και στην αναζήτηση προτάσεων για ένα καλύτερο εθνικό σύστημα υγείας. Υπάρχει πάντα η ελπίδα ότι μέσα από τις ανοιχτές διεργασίες και τη μαζική συμμετοχή, έστω διαδικτυακά, μπορεί να προκύψει κάτι καινούριο και περισσότερο αυθεντικό.

Αν και προσωπικά στηρίζω το ήθος και τις αξίες που εκπροσωπεί ο Γ. Παπανδρέου, παραδέχομαι δυο πράγματα. Πρώτον ότι στην πολιτική, η εκτίμηση των προσώπων και των αξιών είναι υποκειμενική. Δεύτερον, όταν δούμε το πολιτικό σύστημα ως "οικοσύστημα" μακριά από πολιτικές αγκυλώσεις και δογματισμούς τελικά όλοι βρισκόμαστε στο ίδιο καράβι. Όταν βουλιάξει θα μας πάρει όλους μαζί. Συνεπώς, ως πολίτες, αν θέλουμε να δούμε μια άσπρη μέρα, πρέπει να συσπειρωθούμε και να δοκιμάζουμε την ανοχή μας στις αντίθετες απόψεις.

Στα πλαίσια της συλλογικής δουλειάς στο blog Αμαλία Καλυβίνου η δική μου πρόταση είναι η εξής:

Εξ' ορισμού, με τον τρόπο που λειτουργεί θεσμικά η αντιπροσωπευτική Δημοκρατία σήμερα, τα πολιτικά κόμματα (κυρίως τα 2 κόμματα εξουσίας ) είναι εκείνα που θα πάρουν τις αποφάσεις για το μέλλον μας και θα τις υλοποιήσουν. Επιπλέον, σήμερα δεν έχουμε ανεξαρτησία των 3 εξουσιών (νομοθετική-εκτελεστική-δικαστική) , θεσμοί που καθιερώθηκαν με τη γαλλική επανάσταση στην περιβόητη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη . Τελικά η νομοθετική εξουσία (πλειοψηφία βουλής) ταυτίζεται με την εκτελεστική (κυβέρνηση) αλλά και με την δικαστική εξουσία, αφού η κυβέρνηση μπορεί να διορίζει τους προϊσταμένους των μεγάλων δικαστηρίων και εισαγγελιών. Επί της ουσίας δηλαδή η εξουσία είναι μία: η βουλή. Ο κόσμος λοιπόν γιατί δεν επαναστατεί; Ο Φρόυντ θα έλεγε ότι ο κόσμος βρίσκεται σε φάση άρνησης και απωθεί αυτή τη μεγάλη αλήθεια στο υποσείδητο. Σπάνια κάποιος τολμά να πλησιάζει πολιτικούς με σκοπό να κάνει εποικοδομητική κριτική. Περιμένουν όλοι να φτάσει ο κόμπος στο χτένι για να τους βρίσουν τελευταία στιγμή ή να αρκεστούν σε πελατειακές σχέσεις. Η πλειοψηφία του κόσμου δεν συμμετέχει καθημερινά στην πολιτική ζωή και αφίνει τους λίγους και τους "εκλεκτούς" να αλλωνίζουν, νομίζοντας ότι το παιχνίδι είναι χαμένο ή ότι οι συμπολίτες μας ξέρουν καλύτερα από εμάς και έχουν να προτείνουν καλύτερες λύσεις. Συμπέρασμα: οι υγιώς σκεπτόμενοι πολίτες συνήθως αποφεύγουν να εμπλακούν σε βάθος με τα πολιτικά κόμματα τα οποία όμως τελικά παίρνουν τις αποφάσεις. Από εκεί ξεκινούν όλα.

Θα αναφέρω χαρακτηριστικά ότι στις νεανικές παρέες όταν τολμήσεις να αναφέρεις κάποιο κόμμα εξουσίας πχ ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ συνήθως όλοι σιωπούν σαν να είναι ταμπού. Το χειρότερο είναι ότι όσοι τολμούν και παίρνουν θέση απλώς ασκούν κριτική. Η κριτική συνήθως είναι του τύπου "εσείς που φταίτε για το ένα ή το άλλο σκάνδαλο". Στο μεταξύ όλοι μιλούμε χωρίς να έχουμε καν ιδέα ούτε φατσικώς ποιοί είναι, ούτε τι λένε, οι υπόλοιποι 250 βουλευτές που δεν βγαίνουν ποτέ στα κανάλια. Λες και δεν ξέρουμε όλοι ότι τα ΜΜΕ παίζουν το παιχνίδι τους. Ο Μπρεχτ είχε γράψει για τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ότι είναι αφελές και ηλίθο να πεις ότι συλλογικά "οι γερμανοί φταίνε". Είχε εξηγήσει και γιατί είναι αφελές, επειδή όταν το ακούσει αυτό ένας ειλικρινής Γερμανός τι πρέπει να κάνει; Να αυτοκτονήσει; Και τι ωθείς τον σωστό Γερμανό να κάνει στον πόλεμο όταν δεν έχει την υποστήριξη του υπόλοιπου κόσμου, όταν η γενική ιδέα είναι ότι "φταίνε όλοι" ;

Η πρότασή μου για το διαδίκτυο έχει να κάνει με το να αρχίσουμε να πιέσουμε καθημερινά μέσα σε λογικά πλαίσια τους πολιτικούς ως μικρές ή μεγάλες ομάδες Bloggers. Πρέπει όμως να κρατούμε το μέτρο χωρίς να φτάνουμε στα άκρα της εμπάθειας ή του ραγιαδισμού (=γλύψιμο). Να ζητούμε γραπτές απαντήσεις κυρίως από τους ανθρώπους της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης. Να δράσουμε συλλογικά (επιτέλους) ανεξάρτητα απ' το κόμμα που στηρίζουμε, και να υπογράφουμε ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ κοινές επιστολές με αυστηρό αλλά κόσμιο ύφος. Τι θα κερδίσουμε έτσι; Όταν θα κληθούν πολιτικοί ή διοικητές οργανισμών να να απαντήσουν σε συγκεκριμένες επιστολές τότε, χωρίς να το θέλουν, γίνονται και οι ίδιοι "μπλογκερς" αφού οι απαντήσεις τους θα τους εκθέσουν στο διαδίκτυο (ή θα τους αναδείξουν, αν κάνουν σωστά τη δουλειά τους). Θέλω να διαβάσω όχι 1 ή 2 αλλά 100-200 επιστολές σε διάφορα μπλογκς στις οποίες να έχουν απαντήσει (ή αρνηθεί να απαντήσουν) 200 διαφορετικά πολιτικά πρόσωπα. Θέλω να δω ποιός πολιτικός θα απαντήσει ρεαλιστικά και αντικειμενικά, ποιός έχει να προτείνει λύσεις, θέλω να διαβάσω επιτέλους κάτι πριν πάω στις επόμενες εκλογές να ψηφίσω. Εν τέλει δεν έχει σημασία τι θα ψηφίσουμε ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΡΙΖΑ κλπ. αν καταφέρουμε και αναδείξουμε τις πιο υγιείς απόψεις σε κάθε κόμμα. Τα μπλογκς, λειτουργούν ως μέσα μαζικής ενημέρωσης και πρέπει επιτέλους να αρχίζουν να εκθέτουν επίσημες απαντήσεις από πρόσωπα που ζητούν τη ψήφο μας. Μιλάω για γραπτές, ανεξίτηλες δεσμεύσεις σε συγκεκριμένα ερωτήματα. Απαντήσεις που εκ των υστέρων κανένας δεν θα μπορεί να "καλύψει".

Φυσικά, δεν αναφέρομαι μόνο στα πρωτοκλασσάτα στελέχη που λίγο πολύ γνωρίζουμε την (αν)αξιοπιστία του καθενός αλλά για τους υπόλοιπους, τους λιγότερο γνωστούς βουλευτές. Αν κάποιος πολιτικός δεν αισθάνεται υποχρεωμένος να αφιερώσει λίγο χρόνο και να απαντήσει στις αγωνίες και την κοινή προσπάθεια πχ 17+ Bloggers για θέματα υγείας τότε ίσως δεν αξίζει και την ψήφο μας. Θα ήθελα δηλαδή να σταματήσουμε την γρίνια και να αρχίζουμε όλοι μαζί να θέτουμε χωρίς φόβο και χωρίς πάθος τα ερωτήματα εκεί που πρέπει να γίνουν. Σε ΟΛΟΥΣ ανεξαιρέτως τους ανθρώπους που ζητουν τη ψήφο μας! Να κάνουμε αυτό που ισχυριζόταν ο ίδιος ο Σωκράτης για τον εαυτό του: να γίνουμε η ενοχλητική μύγα που δεν θα τους αφήνει σε ησυχία.

Απλώς σκεφτείτε το.

Παναγιώτης Πετεινάτος
http://web4medicine.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια: