Follow by Email

Τετάρτη, 5 Νοεμβρίου 2014

ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΓΙΕΣ ΤΟΥΣ

      

Με αφορμή τις εκλογές των Εκπαιδευτικών για τα υπηρεσιακά τους συμβούλια και την αργία που ορίστηκε για τη μέρα αυτή διάβασα πολλά πικρόχολα σχόλια από πολλούς, που βρήκαν ευκαιρία να μετρήσουν και να ξαναμετρήσουν τις μέρες που κάαααααθονται. Είναι χρήσιμο να γνωρίζουν όμως ότι:


1)Τον τόπο, το χρόνο και τον τρόπο που γίνονται οι εκλογές για τα υπηρεσιακά συμβούλια δεν τα ορίζουν οι καθηγητές και οι δάσκαλοι, αλλά το υπουργείο παιδείας.


2) Η διαδικασία είναι υπηρεσιακή, που σημαίνει ότι τη μέρα αυτή γίνεται η στελέχωση των υπηρεσιακών κρατικών οργάνων με τα αιρετά μέλη του, τα οποία ασχολούνται σε κεντρικό και περιφερειακό επίπεδο με θέματα οργάνωσης και λειτουργίας των υπηρεσιών του υπουργείου παιδείας.


3) Οι Εκπαιδευτικοί δεν είναι οι νταντάδες των παιδιών, αλλά οι δάσκαλοί τους. Με όσους μπορούν να διακρίνουν τη διαφορά των δύο ρόλων, μπορούμε ίσως να συζητήσουμε και για άλλα πράγματα. Να μιλήσουμε για παράδειγμα για τη συμβολική διάσταση κάθε πράξης, που γίνεται στο σχολείο. Θα μπορούσε με τη λογική κάποιων να γίνεται μάθημα στα σχολεία την 28η Οκτωβρίου, την 25η Μαρτίου, των Τριών Ιεραρχών κ.λ.π. και να γίνονται οι γιορτές και οι παρελάσεις τα απογεύματα. Φαντάζομαι ότι η αργία γι' αυτές τις μέρες δίνεται για να εμπεδωθεί στη συνείδηση των παιδιών ότι πρόκειται για πολύ σημαντικές στιγμές για τον Ελληνισμό. Οι εκλογικές διαδικασίες, που αποτελούν το θεμέλιο λίθο της Δημοκρατίας, είναι επίσης σημαντικά γεγονότα της σχολικής ζωής, Οι γιορτές, οι εκδρομές, οι σχολικές εκδηλώσεις, ακόμα και οι αργίες   είναι κομμάτια της εκπαιδευτικής διαδικασίας και πολλές φορές απαιτούν την παρουσία και τη συμμετοχή των Εκπαιδευτικών ατελείωτες ώρες πέρα από ωράρια και υπηρεσιακές υποχρεώσεις.


4) Οι διακοπές σε τακτά χρονικά διαστήματα δε γίνονται σαν χάρισμα στους Εκπαιδευτικούς, αλλά είναι παιδαγωγική ανάγκη επιστημονικά αποδεκτή από όλα τα σοβαρά εκπαιδευτικά συστήματα του κόσμου. Σε όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρώπης (για να μη πάμε πιο μακριά) ανά δύο μήνες τα σχολεία έχουν μια εβδομάδα τουλάχιστον διακοπές και αυτό όχι φυσικά σαν χάρη στους Εκπαιδευτικούς. Αν για κάποιους είναι βαρύ να μας βλέπουν να καθόμαστε στις διακοπές των μαθητών, τότε ας εισηγηθούν να μη πληρωνόμαστε το διάστημα αυτό. Όπως φυσικά οι πυροσβέστες δεν θα πληρώνονται τις μέρες που δεν θα υπάρχει φωτιά, οι στρατιωτικοί, όταν δεν έχουμε πόλεμο, οι αστυνομικοί, όταν δεν υπάρχει παρανομία, οι εφοριακοί, όταν λήγει η περίοδος υποβολής των φορολογικών δηλώσεων, οι εργαζόμενοι στον ΟΤΕ και στη ΔΕΗ, όταν δεν υπάρχουν βλάβες, οι ιδιωτικοί υπάλληλοι, όταν τ' αφεντικό δεν κάνει τζίρο κ.ο.κ.


5) Η δουλειά του Εκπαιδευτικού έχει πολλά πλεονεκτήματα (διακοπές Χριστουγέννων, Πάσχα, καλοκαιριού, καθημερινή συνεργασία με νέα παιδιά), που συνήθως σχολιάζονται από τους άλλους εργαζόμενους, αλλά και πολλές ιδιαιτερότητες, καθώς αν αποτύχει σε έναν από τους ρόλους του (παιδαγωγός, επιστήμονας, ηθοποιός, ψυχολόγος) η ζωή του μέσα στο σχολείο γίνεται εξαιρετικά δύσκολη. Δε μπορεί να κρυφτεί πίσω από κανένα γραφείο. Κάθε ανθρώπινο ελάττωμα μπαίνει στο μεγεθυντικό φακό των παιδιών και φτάνει στα σπίτια όλων.  Κάθε μέρα είναι μόνος απέναντι σε παιδιά και έφηβους που κουβαλούν μαζί τους τα βιώματα και τις χαρές ή τις λύπες πολλών διαφορετικών οικογενειών. Έχουν καθημερινά μπροστά τους και πρέπει να διαχειριστούν τη δυστυχία που κάθεται δίπλα-δίπλα με την ευτυχία, την κωμωδία με το δράμα, την ευφυΐα με τη βλακεία, την πονηριά με την αθωότητα,  τον πλούτο με τη φτώχεια. Η προετοιμασία για τα αντικείμενα της διδασκαλίας του, η εργασία που κουβαλάει  στο σπίτι για τον έλεγχο των εργασιών των μαθητών του, που χρειάζονται πολλές ώρες αθέατες στους πολλούς, είναι το πιο εύκολο μέρος της δουλειάς του.


Η απαξίωση του δασκάλου και η μίζερη καταμέτρηση των ωρών που δουλεύει ή κάθεται, σε κάθε ευκαιρία οδηγεί στην υποβάθμιση του θεσμικού του ρόλου στα μάτια των παιδιών με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη δυνατότητα που έχει να διαμορφώνει συνειδήσεις και χαρακτήρες.


Όπως σοφά έλεγε ο Χαρίλαος Φλωράκης "Κατουράς στη θάλασσα θα το βρεις στο αλάτι"!

7 σχόλια:

ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ ΝΙΚΟΣ είπε...

Πολύ καλό κείμενο, Χρήστο!

Kostas Raditsas είπε...

Εξαιρετικό κείμενο ,άψογη τεκμηρίωση .Θερμά συγχαρητήρια!!!! Επέτρεψέ μου να το κοινοποιήσω!

Kostas Raditsas είπε...

Εξαιρετικό κείμενο ,άψογη τεκμηρίωση .Θερμά συγχαρητήρια!!!! Επέτρεψέ μου να το κοινοποιήσω!

meapopsi είπε...

Πολύ σωστά και σωστή τεκμηρίωση. Αν είχαμε Παιδεία δεν θα φτάναμε σήμερα εδώ.

Μαρία Δημερούκη είπε...

Εξαιρετικό κείμενο!Αληθινό!Επιτρέψτε μου να το κοινοποιήσω.

t είπε...

κανεις δεν ειπε οτι οι εκπαιδευτικοι ειναι οι ντανταδες των παιδιων.οντως ειναι υπευθυνοι και αρμοδιοι για την μορφωση τους.οι γονεις το ξερουν και μπορουν να διακρινουν τη διαφορα.''Οι εκλογικές διαδικασίες, που αποτελούν το θεμέλιο λίθο της Δημοκρατίας, είναι επίσης σημαντικά γεγονότα της σχολικής ζωής....'' ε,τοτε να γινονται και οι βουλευτικες και οι δημοτικες εκλογες ,σε εργασιμες ημερες.Και γιατι βαζετε στην ιδια κατηγορια τις αργιες λογω Εθνικων εορτων και Χριστιανικων εορτων με τα Συνταγματικα δικαιωματα?τι σχεση εχει το ενα με το αλλο?μηπως ετσι βολευει καποιους?οι σχολικες εκδρομες , που αναγραφετε στο αρθρο σας , μηπως πρεπει να ειναι ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ και οχι απλα να γλυτωνουμε μαθημα?τι προσφερει στο παιδι απο εκπαιδευτικης αποψης μια εκδρομη σε παιδοτοπο? επισης αναγραφεται ''Αν για κάποιους είναι βαρύ να μας βλέπουν να καθόμαστε στις διακοπές των μαθητών, τότε ας εισηγηθούν να μη πληρωνόμαστε το διάστημα αυτό. Όπως φυσικά οι πυροσβέστες δεν θα πληρώνονται τις μέρες που δεν θα υπάρχει φωτιά, οι στρατιωτικοί, όταν δεν έχουμε πόλεμο, οι αστυνομικοί, όταν δεν υπάρχει παρανομία, οι εφοριακοί, όταν λήγει η περίοδος υποβολής των φορολογικών δηλώσεων, οι εργαζόμενοι στον ΟΤΕ και στη ΔΕΗ, όταν δεν υπάρχουν βλάβες, οι ιδιωτικοί υπάλληλοι, όταν τ” αφεντικό δεν κάνει τζίρο κ.ο.κ.'' οι πυροσβεστες , οι στρατιωτικοι και οι λοιποι που αναφερετε στο αρθρο σας πηγαινουν στη δουλεια τους,δεν καθονται στο σπιτι τους και κανουν καποια αλλη εργασια.Επισης ΟΛΟΙ κρινονται για την εργασια που προσφερουν οχι μονο οι δασκαλοι και οι καθηγητες.Και τέλος αναφερετε στο αρθρο ''Η απαξίωση του δασκάλου και η μίζερη καταμέτρηση των ωρών που δουλεύει ή κάθεται.......'' Η απαξιωση ερχεται με τις πραξεις τις δικες σας.Αν αρνηθειτε να γινουν εκλογες σε εργασιμη μερα και διαμαρτυρηθειτε γιαυτο στο Υπουργειο Παιδειας,πιστευετε οτι δεν θα ''ανεβειτε'' στα ματια ολων μας?αν το καλοκαιρι εισηγηθειτε και απεργησετε για να σας δωθει το δικαιωμα , το καλοκαιρι (τον Ιουλιο για παραδειγμα) , να δημιουργηθει μια εκπαιδευτικη ζωνη προετοιμασιας των παιδιων για την επομενη ταξη ή και αναλογο ως προς την καλυτερευση μορφωσης των παιδιων , πιστευετε οτι δεν θα σταθουμε πλαι σας εμεις οι γονεις? Σκεφτειτε καποια πραγματα και μην κατηγορειτε τους γονεις γιατι και εσεις γονεις ειστε και συμπασχετε μαζι μας.
ΘΩΜΑΣ ΤΑΣΣΗΣ.-

Χρήστος Χαρακοπίδης είπε...

Κ.ΤΑΣΣΗ,
Σας πληροφορώ ότι στις βουλευτικές και Δημοτικές εκλογές τα σχολεία δεν είναι μια, αλλά από δύο έως τέσσερις ημέρες κλειστά, για να διευκολυνθούν γονείς και εκπαιδευτικοί να ασκήσουν τα εκλογικά τους δικαιώματα.
Δεν βάζω στην ίδια κατηγορία εθνικές γιορτές και συνταγματικά δικαιώματα. Αναφέρω: "Φαντάζομαι ότι η αργία γι' αυτές τις μέρες δίνεται για να εμπεδωθεί στη συνείδηση των παιδιών ότι πρόκειται για πολύ σημαντικές στιγμές για τον Ελληνισμό. Οι εκλογικές διαδικασίες, που αποτελούν το θεμέλιο λίθο της Δημοκρατίας, είναι επίσης σημαντικά γεγονότα της σχολικής ζωής". Θέλω να τονίσω απλά το γεγονός ότι η αργία γενικά σηματοδοτεί στη συνείδηση των παιδιών ένα σημαντικό γεγονός, που λαμβάνει χώρα εκείνη την ημέρα. Τα εθνικά και θρησκευτικά θέματα είναι σημαντικά, αλλά υπάρχουν και άλλα, όπως π.χ. τα συνταγματικά δικαιώματα των πολιτών. Στο σχολείο πολλές φορές αφιερώνονται αν όχι μέρες, αρκετές διδακτικές ώρες για να δοθεί έμφαση και σε άλλες ανθρώπινες αξίες (ελευθερία, αλληλεγγύη, εξάλειψη ρατσισμού, καταπολέμηση της βίας, του καπνίσματος, του αλκοόλ, των ναρκωτικών κ.α.)
Οι περίπατοι και οι εκδρομές, όπως γίνονται, είναι πολύ επικίνδυνη υπόθεση για κάθε εκπαιδευτικό. Σας βεβαιώνω, ότι θα μας έκανε πολύ μεγάλη χάρη η πολιτεία, αν άλλαζε τη μορφή και το πλαίσιο υλοποίησής τους.
Η αναφορά σε άλλα επαγγέλματα δεν έγινε προφανώς για να υποτιμηθεί η προσφορά αυτών των ανθρώπων."Πηγαινουν στη δουλεια τους,δεν καθονται στο σπιτι τους και κανουν καποια αλλη εργασια" αναφέρετε. Ακριβώς αυτό σας λέω και γω για τους εκπαιδευτικούς. Για σας "κάθονται" στο σπίτι τους. Για μένα εργάζονται πολύ και στο σπίτι τους. Όχι μόνο με τα γραπτά και τις εργασίες των μαθητών, που παραλαμβάνονται για έλεγχο ή η προετοιμασία του υλικού για το μάθημα. Ένας εκπαιδευτικός που σέβεται τη δουλειά του οφείλει να διαβάζει πολύ, όχι μόνο βιβλία που αφορούν την ειδικότητά του. Αυτό λοιπόν βρίσκει την ευκαιρία να το κάνει, όταν δεν πάει στο σχολείο.
Δυστυχώς συγχέετε το σχολείο με το φροντιστήριο. Δικαίωμα στις διακοπές δεν έχουν μόνο οι καλοί μαθητές. Έχουν όλοι. Το εκπαιδευτικό σύστημα, όπως είναι, έχει αφαιρέσει από τα παιδιά τη χαρά της πιο όμορφης ηλικίας τους, καθώς τα θέλει να τρέχουν από το πρωί μέχρι το βράδυ, καθημερινές και αργίες, ημέρες εργασίας και διακοπών στα φροντιστήρια κυνηγώντας την "επιτυχία" στις εξετάσεις. Δυστυχώς σημείο αναφοράς του σχολείου είναι οι εξετάσεις με αποτέλεσμα να χάσει το πραγματικό του νόημα και να προκαλεί δικαιολογημένα την αποστροφή των μαθητών. Εμείς κ. Τασση είμαστε αντίθετοι στη φιλοσοφία αυτού του σχολείου. Θέλουμε και αγωνιζόμαστε για ένα σχολείο όπου τα παιδιά θα μαθαίνουν να σκέπτονται και να τους δίνεται η δυνατότητα να αναδεικνύουν τις ιδιαίτερες ικανότητές τους και εν τέλει να κάνουν επάγγελμα αυτό που τους ευχαριστεί. Δεν θέλουμε το σχολείο κακέκτυπο φροντιστηρίου.
Έλεος! το ζητούμενο δεν είναι η ρομποτοποίηση των παιδιών. Έχουν ανάγκη από παιχνίδι και ελεύθερες ώρες πολύ περισσότερο από μαθήματα, μαθήματα, μαθήματα. Δεν θέλουμε ν' "ανέβουμε" στα μάτια σας ακολουθώντας το δρόμο που νομίζετε εσείς σωστό. Προσπαθήστε να κατανοήσετε, ότι δυστυχώς εσείς οι ίδιοι, τα παιδιά σας κι εμείς είμαστε εγκλωβισμένοι σε ένα αναποτελεσματικό εκπαιδευτικό σύστημα, που μας ταλαιπωρεί, μας εξουθενώνει και μας απωθεί.
Αισθανόμαστε ηνίοχοι σ' ένα κάρο με σπασμένες ρόδες, που έχει ξεστρατίσει και σεις μας εγκαλείτε γιατί δεν μαστιγώνουμε όσο πρέπει τ' άλογα για να τρέξουν!