Follow by Email

Κυριακή, 10 Απριλίου 2011

Ο ΚΥΝΗΓΟΣ

    Είπα να το ρίξω στο κυνήγι. Αγόρασα ήδη το όπλο μου. Θα κυνηγάω ολόκληρο το χρόνο. Δε θα με αγγίζουν εποχές απαγόρευσης , ούτε θα περιορίζομαι από προστατευόμενες περιοχές. Θα βάζω στο στόχαστρο αγριογούρουνα, λαγούς, αλεπούδες, κουνάβια, σκαντζόχοιρους, μπουρσούκια, πουλιά, χελώνες, φίδια, σαύρες, διάφορων λογιών ζουζούνια, μέχρι μικρά νεογνά πουλιών, που μόλις βγήκαν από τ' αυγό τους. Αυτά θα είναι εύκολη λεία. Δε θα με κουράζουν καθόλου. Αρκεί να εντοπίσω τις φωλιές ανάμεσα στους θάμνους και στα κλήματα από τους αμπελώνες την άνοιξη. Στοχεύω και πυροβολώ αδίστακτα σε κάθε ευκαιρία. Προσπαθώ να τα πετύχω καθώς αναπαύονται, καθώς τρέχουν να κρυφτούν, καθώς πίνουν νερό, καθώς πετούν. Ολόκληρες οικογένειες από ζαρκάδια και πέρδικες να βρίσκονται στο στόχαστρο δε θα μου ξεφεύγουν. Το φοβερό και τρομερό μου όπλο θα τα πετυχαίνει όλα με μια ριπή κι ας μη έχω ιδέα από σκοποβολή. Αρκεί να τόχω γυρισμένο προς το μέρος τους. Δε θάχω ανάγκη , ούτε τα κυνηγόσκυλα, ούτε θα χρειάζομαι αυτοκίνητα για να τα κουβαλήσω. Θα τ' αφήνω εκεί που είναι.
Κι αν δε συναντήσω τίποτα στο δρόμο μου δεν πειράζει. Θα περπατήσω μερικές ώρες στα χωράφια, στα λιβάδια , στις ρεματιές και τα ρουμάνια. Στην ανάγκη θα σημαδέψω μερικά σπάνια άγρια λουλούδια , τίποτα μανιτάρια-αδιάφορο αν είναι δηλητηριώδη ή όχι- και στο τέλος θα ρίξω μερικές αδέσποτες σε εικόνες της φύσης που θα μαγεύουν τα μάτια και θα επιστρέψω στο σπίτι γλυτώνοντας από γυμναστήρια και τέτοια.
Τη λεία μου θα τη μοιράζομαι μαζί σας αγαπητοί φίλοι της μπλοκόσφαιρας. Το όπλο μου συνδέεται εύκολα με το pc και προβάλει τις εικόνες που τράβηξε. Οι φωτογραφίες από εικόνες της χλωρίδας και πανίδας του τόπου μου θα είναι πολλά από τα θέματα των αναρτήσεών μου, όταν φυσικά το κυνήγι έχει επιτυχή αποτελέσματα.
Προτείνω μάλιστα να δημιουργήσουμε σύλλογο κυνηγών αυτού του τύπου με στόχο να μαζέψουμε όσο γίνεται περισσότερες εικόνες από τις ομορφιές αλλά και τις ασχήμιες που δημιουργήσαμε εμείς οι ίδιοι στον τόπο μας. 


2 σχόλια:

Γιώργος Ξανθόπουλος είπε...

Καλημέρα και καλή εβδομάδα.

Διάβασα το κείμενό σας και το βρήκα αρκετά προσβλητικό για τους κυνηγούς.
Είμαι και εγώ ένας κυνηγός και ομολογώ δεν το βρήκα καθόλου διασκεδαστικό, παρ'ολο που, όπως περιγράφετε το ιστολόγιό σας, είναι πότε σοβαρό και πότε αστείο.

Χρήστος Χαρακοπίδης είπε...

Κ.Ξανθόπουλε, καλή εβδομάδα και σε σας και ευχαριστώ για το σχόλιο.
Το κείμενό μου δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τους "κανονικούς" κυνηγούς και τα δικά τους όπλα. Αφορά τους ερασιτέχνες φωτογράφους, που βγαίνουν και περπατούν στη φύση με όπλο τη φωτογραφική τους μηχανή,η οποία τους δίνει τη δυνατότητα να πατούν τη "σκανδάλη" σε τόπους και χρόνους που οι κανονικοί κυνηγοί, είτε επειδή απαγορεύεται από το νόμο, είτε γιατί η δεοντολογία του σωστού κυνηγού δεν το επιτρέπει, δε μπορούν ή δε θέλουν να το κάνουν. Οι αναφορές σε αδύναμα ζώα και πουλιά αυτό το νόημα είχαν χωρίς να υπάρχει πρόθεση προσβολής είτε άμεσα, είτε έμμεσα των κυνηγών. Φυσικά μπορούμε, αν θέλεις, να συζητήσουμε για το ρόλο και τη θετική ή αρνητική συμβολή των "κανονικών" κυνηγών σε θέματα προστασίας της πανίδας του τόπου μας, αλλά αυτή η ανάρτηση δεν είχε αυτό το στόχο.
Ξεκίνα λοιπόν με τις δικές σου ιδέες και απόψεις πάνω στο θέμα και ακολουθούμε και μεις με τα δικά μας σχόλια.