ΛΙΓΑΠΟΛΑ

  Υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι που δεν έχουν πάει στη Σαμοθράκη. Έχω όμως την αίσθηση ότι, απ' όσους την επισκέφτηκαν, κανείς δεν πήγε μόνο μία φορά. Είτε γιατί διαπίστωσε απο αφηγήσεις άλλων ότι δεν είδε τίποτα απο αυτά που ξελογιάζουν τους επισκέπτες, είτε γιατί τα είδε και την ερωτεύτηκε αμέσως.    Εκτός από το τεράστιο αρχαιολογικό και ιστορικό ενδιαφέρον κρύβει παραλίες, εικόνες και μονοπάτια απείρου φυσικού κάλλους, καθώς και φαγάδικα για απαιτητικούς  ξελογιάζοντας, όσους έχουν συλλάβει σε τέτοιες συχνότητες το νόημα της ζωής.     Ξαναπήγα λοιπόν και κουβάλησα μαζί μου μερικές εικόνες, που μοιράζομαι μαζί σας.

       Λένε ότι τα χρυσόψαρα έχουν μνήμη μερικών δευτερολέπτων. Αξίζει να γίνει αντικείμενο μελέτης και η χρονική διάρκεια της μνήμης των Ελλήνων. Η πολιτική επικαιρότητα κατά έναν μαγικό τρόπο γίνεται αποδεκτή σαν να προέκυψε χωρίς κανένα προηγούμενο γεγονός.   Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Πως φτάσαμε στην κρίση, που οδήγησε τη χώρα στο 1ο και 2ο μνημόνιο;  Δεν θα αναφερθώ ποιοι είχαν τις μεγαλύτερες ή τις περισσότερες ευθύνες. Ας τις καταλογίσει ο καθένας όπου θέλει και σε όποιο βαθμό θέλει. Κανείς δεν θα αμφισβητήσει όμως  ότι το τεράστιο χρέος της Ελλάδας, καθώς και το μεγάλο πρωτογενές έλλειμμα , την έφερε σε αδυναμία  να ανταποκριθεί στις δανειακές της υποχρεώσεις, όταν πλέον δεν μπορούσε να προσφύγει στις αγορές για νέα δάνεια.   Πως αντιμετωπίστηκε αυτή η ανάγκη από την τότε κυβέρνηση Παπανδρέου και ΠΑΣΟΚ; Μπροστά στον κίνδυνο άμεσης και ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας, όπως υποστήριξαν οι ίδιοι, προτιμήθηκε η αναζήτηση εξ...

«Τα νέα που μας έφερε ήταν όλα μια ψευτιά μ' ακούγονταν ευχάριστα στ' αυτί μας γιατί έμοιαζε μ' αλήθεια η κάθε του ψευτιά κι ακούγοντάς τον ησύχαζε η ψυχή μας». Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όσους χρειάζονται ησυχία ψυχής, έστω και μέχρι το βράδυ της Κυριακής. Μετά βλέπουμε...   Και ένα ακόμα αφιέρωμα στον Αντώνη Σαμαρά και τη δεξιά συνομοσπονδία της Ν.Δ. ....και φυσικά στους συντρόφους μου του ΠΑΣΟΚ ...

 ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ  ΣΤΟ  ΣΠΟΤ ΤΗΣ Ν.Δ . ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΗΤΑΝ: . . . γιατί παιδί μου , όταν το 2008 στην Ευρώπη και στον κόσμο όλο ξέσπασε μεγάλη οικονομική κρίση την Ελλάδα κυβερνούσαν ανάξιοι πολιτικοί άνδρες, που δεν κατάλαβαν έγκαιρα τι συμβαίνει γύρω τους. Σαν είδαν ότι η Ελλάδα πήγαινε για πτώχευση εγκατέλειψαν το τιμόνι της χώρας. Καθώς αυτό το ανέλαβαν άλλοι ο τότε αρχηγός της Αξιωματικής αντιπολίτευσης Αντώνης Σαμαράς, που ήταν ένας απο τους καπεταναίους του πληρώματος που εγκατέλειψε, στα μέσα του Οικονομικού πολέμου που είχε ξεσπάσει στην Ευρώπη, οδήγησε τη χώρα σε διαδοχικές εκλογές έχοντας αποκλειστικό στόχο να γίνει πρωθυπουργός. Η Ελλάδα παρέλυσε για πολλούς μήνες, επήλθε ακυβερνησία, οι Έλληνες ως συνήθως δεν κατάφεραν να συνεργαστούν, ώσπου ο κ. Σαμαράς κατάφερε να γίνει πρωθυπουργός. Εν τω μεταξύ η Ελλάδα πτώχευσε. Και φτάσαμε εδώ. . .

     Δεν θα ακολουθήσω όσους καλλιεργούν τον τρόμο για την επόμενη των εκλογών της 17ης Ιουνίου, ακόμη κι αν ο ΣΎΡΙΖΑ κέρδιζε αυτοδυναμία. Θα ανησυχούσα πολύ περισσότερο, αν η Ν.Δ. κέρδιζε τις εκλογές. Αν είχαμε ένα ακόμα πισωγύρισμα και μάλιστα με ένα πολιτικό προσωπικό, που εκφράζει αυθεντικά τη σαπίλα, που αγωνιζόμαστε να ξεφύγουμε. Μικρή σημασία έχει αν θα είμαστε στο ευρώ ή στη δραχμή, εντός ή εκτός Ε.Ε. Ένας και μόνο λόγος δεν μ'  επιτρέπει να υιοθετήσω τις υστερικές κραυγές της καραδεξιάς συνομοσπονδίας .  Γιατί θα είναι η προτίμηση της συντριπτικής πλειοψηφίας των νέων. Δεν έχει σημασία  αν θα είναι σωστή ή λαθεμένη επιλογή. Σημασία έχει ότι θα είναι η επιλογή των ανθρώπων που έχουν το μέλλον μπροστά τους. Εμείς βλέπουμε ότι η ζωή τους θα γίνει πιο δύσκολη. Ότι θα συναντήσουν μπροστά τους πιο άγρια και δύσβατα μονοπάτια. Γι' αυτούς όμως ίσως να φαίνεται η μεγάλη ευκαιρία για μια περιπέτεια που  δεν τους αφήσαμε να ζήσουν στην εφηβεία το...

29/05/2012                                            Τι φοβάσαι;   του Παύλου Τσίμα απο το protagon Στις 4 Μαρτίου 1933, στην Ουάσιγκτον, τον καιρό του ζόφου, ανάμεσα στα ανθρώπινα και οικονομικά ερείπια μιας χώρας χτυπημένης από το Μεγάλο Κραχ, ένας νέος Πρόεδρος, ο Ρούζβελτ, ξεκινούσε την εναρκτήρια ομιλία του με την εξής φράση: «Πριν απ όλα θέλω να τονίσω την ακλόνητη πεποίθησή μου ότι το μόνο που έχουμε να φοβόμαστε είναι ο φόβος ο ίδιος- ο απρόσωπος, παράλογος, αδικαιολόγητος τρόμος που παραλύει τις προσπάθειες που απαιτούνται ώστε να μετατρέψουμε την υποχώρηση σε πρόοδο». Είναι μια διατύπωση μνημειώδης, μια από τις σημαντικότερες φράσεις που εκφώνησε πολιτικός στον 20ο αιώνα. Στην Αθήνα του 2012, ανάμεσα σε αν...

Στο φετινό λεύκωμα των τελειόφοιτων του Λυκείου έγραψα: “ Η ευθύτητα του λόγου, η ελευθεριότητα στην έκφραση , το θάρρος , ο ηρωισμός , όταν τηρείται το μέτρο και συνοδεύονται με την κατάλληλη παιδεία , είναι σπάνιες αρετές. Όταν το ξεπερνούν και απουσιάζει ο πολιτισμός, εκδηλώνονται σαν αγένεια, αυθάδεια και αμετροέπεια , θράσος, ηλιθιότητα”. Είχα στο μυαλό μου τη συνήθεια πολλών μαθητών, που στην προσπάθειά τους να εντυπωσιάσουν και να δείξουν ότι “δε μασάνε” απέναντι σε καθηγητές, διευθυντές και κάθε είδους “εξουσία” στο σχολικό περιβάλλον, γίνονται αγενείς , αυθάδεις και θρασείς. Στους έφηβους αυτό συγχωρείται, καθώς υπάρχει πάντα η ελπίδα ότι με τον καιρό θα ωριμάσουν οι καρποί της παιδείας και θα υπάρξει κάποτε η αίσθηση του μέτρου. Δεν περίμενα ότι το φαινόμενο θα παρατηρούνταν σε έναν πολιτικό αρχηγό, που φιλοδοξεί να γίνει πρωθυπουργός. Η μεγάλη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 6ης Μαϊου πράγματι τάραξε τα νερά στο πολιτικό τοπίο της Ελλάδας, αλλ...