ΛΙΓΑΠΟΛΑ

     Εδώ και 3 μήνες μετακόμισα στο χωριό μου. Οι εργασίες που απαιτούνταν για να γίνει βιώσιμο το πατρικό μου σπίτι όπου νάναι τελειώνουν και θα έχω το χρόνο να ασχολούμαι και με το blog μου, που παραμέλησα εδώ και 4 μήνες, καθώς έκανα τον σοβατζή, τον πλακατζή, τον ελαιοχρωματιστή, τον υδραυλικό, τον αχθοφόρο και ότι άλλο αναγκάζεται να κάνει κανείς, όταν επιλέγει την αυτοαπασχόληση σαν απάντηση στην οικονομική κρίση.   Πλέον αυτή η εικόνα της ανατολής και αυτή ...της δύσης, ανοίγουν και κλείνουν τις ημέρες μας. Δεν υπάρχουν όρια στο βάθος του ορίζοντα, καθώς μπορεί να δει κανείς, όσο μακριά μπορούν τα μάτια του. Η Ορεστιάδα, όπως φαίνεται απο το μπαλκόνι της ανατολής και στο βάθος του βορά η Αδριανούπολη δίνουν την αίσθηση, ότι οι 170 περίπου κάτοικοι του χωριού είναι οι προνομιούχοι των νοτιοδυτικών προαστίων , 10 μόλις χιλιόμετρα από την πόλη και 130 μέτρα περίπου ψηλότερα απ' αυτήν στην πλαγιά ενός καταπράσινου λόφου.   Από δω λοιπό...

Είναι σαφές ότι σ’ αυτόν τον τόπο για ν’  αλλάξει κάτι δεν αρκεί μόνο μια απλή κυβερνητική αλλαγή. Οι πολιτικάντηδες και οι λαϊκιστές, αυτοί που έχουν την κύρια ευθύνη για την απαξίωση, που βιώνει ήδη το πολιτικό μας  σύστημα, βρίσκονται σε όλα τα κόμματα.  Ενώ  εμφανίζονται  συνήθως φανατικοί πολέμιοι κάθε εκφυλιστικού φαινομένου της κοινωνίας μας  , είναι οι ίδιοι που  με μια παράδοξη ομοφωνία  και διαφορετική φρασεολογία, αντιδρούν σε κάθε απόφαση που επιχειρεί να αλλάξει την κατάσταση  παίρνοντας κάθε φορά το μέρος αυτών που «θίγονται». Με μοναδική μαεστρία  στρογγυλοποιούν  τις πολιτικές τους θέσεις, ώστε να χωρούν μέσα και οι πλέον αντιφατικές  απόψεις  και μ’ αυτή την τεχνική κατόρθωναν πάντα να επιβιώνουν χωρίς ποτέ να παίρνουν  σαφείς πολιτικές αποφάσεις. Μ΄ αυτούς φτάσαμε σ΄ αυτό το πολιτικό μόρφωμα, όπου σηκώνουν πλέον τα χέρια ψηλά οι οικονομικές, οι πολιτικές, οι κοινωνικές και όλων των ειδών επιστήμες ....

 Η ΕΙΔΗΣΗ: "Για πρώτη φορά Έλληνας κατακτά το χρυσό μετάλλιο στη Μαθηματική Ολυμπιάδα . Ο μαθητής Γιώργος Βλάχος βγήκε  πρώτος ανάμεσα σε 560 μαθηματικά μυαλά από 101 χώρες. Η ελληνική ομάδα γυρίζει στην Ελλάδα με ακόμη τρία χάλκινα μετάλλια και μία εύφημη μνεία. «Νιώθουμε ιδιαίτερη υπερηφάνεια για την κατάκτηση για πρώτη φορά χρυσού μεταλλίου στη Μαθηματική Ολυμπιάδα», τονίζει η Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία. Οι διεθνείς μαθηματικές ολυμπιάδες είναι ένας θεσμός υψηλοτάτου επιστημονικού επιπέδου, όπου συμμετέχουν τα μεγαλύτερα ταλέντα στον χώρο των Μαθηματικών από όλο….. σχεδόν τον κόσμο Η Ελλάδα συμμετείχε με ομάδα έξι μαθητών και οι μαθητές που διακρίθηκαν είναι: Βλάχος Γιώργος (χρυσό μετάλλιο), Καλαντζής Γιώργος (χάλκινο), Λώλας Παναγιώτης (χάλκινο), Μουσάτωβ Αλέξανδρος (χάλκινο) και Κακαρούμπας Σπύρος (εύφημη μνεία). Ο «χρυσός Ολυμπιονίκης» στα Μαθηματικά Γιώργος Βλάχος είχε πάρει τη χαρά της νίκης και πέρυσι στην αντίστοιχη Βαλκανική Ολυμπιάδα Μαθηματικών, όπου ε...

    Η είδηση: "Νέα διάκριση πέτυχε η ομάδα TUC Eco Racing του Πολυτεχνείου Κρήτης σε Διεθνή Διαγωνισμό Οικονομίας Καυσίμου. Παράλληλα, κατέκτησε την πρώτη θέση σε Διαγωνισμό Ασφάλειας Οχημάτων. Και όλα αυτά χάρη στο ER11, ένα πρωτότυπο... μονοθέσιο όχημα, το οποίο διαθέτει κυψέλες καυσίμου υδρογόνου και κινείται με ηλεκτρικό κινητήρα, εκπέμποντας μηδενικούς ρύπους προς την ατμόσφαιρα και παρέχοντας αθόρυβη μετακίνηση. Όπως επισημαίνουν τα μέλη της ομάδας, 'το Πολυτεχνείο Κρήτης συμμετείχε φέτος, για τέταρτη φορά, στον διεθνή μαραθώνιο οικονομίας καυσίμου Shell Eco Marathon 2011, που πραγματοποιήθηκε (26 - 28 Μαΐου) στην πίστα Eurospeedway Lausitz, στη Γερμανία. Σε αυτόν συμμετείχαν 212 ομάδες εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων από όλο τον κόσμο. Στη μεγάλη κατηγορία οχημάτων του διαγωνισμού, δηλαδή τα οχήματα πόλης (Urban Concept), στην οποία η ομάδα TUC Eco Racing συμμετείχε με το ER11 (το μόνο ελληνικό ΑΕΙ), πήραν μέρος 64 ομάδες. Στο νέο όχημα που παρουσίασε η ελληνική ομάδ...

Του Νίκου Τσούλια Έχω αναφερθεί στη δυναμική του εκπαιδευτικού κινήματος, στις πολλαπλές θετικές όψεις της λειτουργίας του (Η δράση του εκπαιδευτικού κινήματος) . Σήμερα θα κάνω μια μικρή επισκόπηση σε αρνητικές πλευρές του, όσον αφορά την ΟΛΜΕ. Κάθε κοινωνικό κίνημα έχει θεσμικές συλλογικές διαδικασίες αυτο – συλλογισμού, μέσα από τις οποίες αντλεί νέα δυναμική προκειμένου να ανταποκριθεί στις αυξημένες απαιτήσεις τόσο των μελών που εκφράζει όσο και της κοινωνίας γενικότερα. Ο απολογισμός της δράσης ενός κοινωνικού χώρου είναι κορυφαία στιγμή, αφού η αυτοκριτική ανάγεται σε σημαντικό παράγοντα επίλυσης προβλημάτων και αδυναμιών και ανάδυσης νέων μορφών και λειτουργιών που θα τροφοδοτούν την προώθηση των καίριων ζητημάτων του. Ωστόσο, ο απολογισμός σπάνια αποκτά ουσιαστικό περιεχόμενο, δύσκολα θα ακούσεις τη διαπίστωση «ήταν λάθος αυτή η επιλογή», αντίθετα για το κάθε επιμέρους παραταξιακό ρεύμα πάντα ευθύνεται κάποιο άλλο ή κάποια άλλα ρεύματα και για όλα μαζί οι ...

   Στην απογραφή που έγινε το Μάη που μας πέρασε το κράτος απευθύνθηκε σε χιλιάδες  νέους και άνεργους κατά το πλείστον και αυτοί ανταποκρίθηκαν με προθυμία υπολογίζοντας  σε μια οικονομική ανάσα, που την είχαν μεγάλη ανάγκη. Οι άνεργοι και οι νέοι είναι οι κοινωνικές ομάδες που έχουν κάθε δίκιο να αγανακτούν και να εξοργίζονται με όσα συμβαίνουν γύρω μας. Αυτοί υφίστανται με τον πιο άγριο τρόπο τις συνέπειες της κρίσης  και το κράτος οφείλει να τους βοηθήσει κατά προτεραιότητα έναντι οποιωνδήποτε άλλων ομάδων. Δυστυχώς όμως και εδώ η πολιτική μας εξουσία συλλαμβάνεται μικρόψυχη και κοντόμυαλη, καθώς δύο μήνες μετά δεν έχει εκπληρώσει το στοιχειώδες της χρέος που είναι η πληρωμή των δεδουλευμένων τους!  Ακόμα κι αν στα ταμεία του κράτους δεν υπήρχε ούτε ένα ευρώ , όφειλαν  να κάνουν τα αδύνατα δυνατά -να αποποιηθούν  στην ανάγκη συμβολικά τους δικούς τους μισθούς- και να τους πληρώσουν. Πρώτα αυτούς και μετά οποιονδήποτε άλλον. Δε μπορούν να ζητο...

 Δεκατέσσερις περίπου μήνες πριν (Μάϊος 2010) στην ανάρτησή μου με θέμα " ΠΟΛΙΤΕΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ " αναφέρθηκα στη σχέση των πολιτών και των πολιτικών και όλων αυτών με την πολιτική έχοντας στο μυαλό τις σκηνές που ζούμε σήμερα με τη στοχοποίηση των βουλευτών (ειδικά των κυβερνητικών) απο "αγανακτισμένους πολίτες" σε ολόκληρη τη χώρα. Επαναφέρω  εκείνες  τις σκέψεις μου θεωρώντας τες επίκαιρες , όσο ποτέ, καθώς οι σκηνές βίας  και η απαξίωση  των πολιτικών της χώρας μου θυμίζει ανθρώπους που χτυπούν επικίνδυνα το κεφάλι στον τοίχο μετά τη συνειδητοποίηση τραγικών τους λαθών. Συνήθως ο τοίχος μένει ανέπαφος, αλλά τα πρώτα που παραλύουν είναι τα πόδια ακόμα κι όταν το κεφάλι παραμείνει στη θέση του με κάποιους μώλωπες επι πλέον...    Αλίμονο, αν η κοινωνία μας  δείξει ανοχή  στην αυτοδικία και μάλιστα απέναντι σε ανθρώπους , που θεσμικά τουλάχιστον μας εκπροσωπούν. Όταν φτάσουμε στο σημείο (αν δεν φτάσαμε)  πολιτικές δυνάμεις της ...